kiedysbylam napisał/a:
Barbarka - spokojnie, przezyjesz, ale musisz sie troszku uspokoic.... nie wiem co Ci pomoze, poczytaj nasze historie, naprawde, zobaczysz ze bylysmy w podobnych sytuacjach do Twojej, ma czulysmy t osamo. JA tez walilam w sciane - fizycznie i doslownie. Z bezsilnosci, z tego okrepnego i chorego uczucia do ludzi ktorzy nie sa tego warci i wcale az tak bez nich tragicznie nie jest. trzymaj sie!
przeczytałam Twój pierwszy post i doskonale Cie rozumie zreszta chyba tak jak Ty mnie, zycie napisało nam podobny scenariusz
Dobrze mi tu bo nikt mi nie mówi że zaraz za chwile bedzie dobrze tylko prawdę tak jak bedzie ...
pytałam go czy wróci dziś na noc jak by nie było to jego mieszkanie powiedział ze zobaczy kolejna szpila wbita w moje serce 
A tak w ogóle to cześć wszystkim,mniej się udzielam ale jestem z Wami.A wracając do wypowiedzi AKEME.Długo myślałam dlaczego mój facet po 5 latach związku odciął się ode mnie całkowicie,jakbym nic dla niego nie znaczyła.Dlaczego nie potrafił spojrzeć mi w oczy i powiedzieć mi prawdę.Bo moim zdaniem najgorsza prawda jest lepsza niż jego kłamstwa,kombinowanie,oszukiwanie.Nie wiem czy mój ex miał lub ma jakiekolwiek wyrzuty sumienia skoro mnie obwinia o wszystko,bo on tak bardzo męczył sie ze mną,że musiał szukać pocieszenia w ramionach koleżanki z pracy.Mi się wydawało że mój ma pokłady empatii i to duże i to miedzy innymi mnie w nim urzekło.Szkoda tylko,że ta empatia w stosunku do mnie tak szybko wyparowała i umiał mnie tak ranić i krzywdzić.Teraz wiem,że to był i jest tchórz i to się raczej nie zmieni.Po co miał brać ciężar wyrzutów sumienia z powodu zakończenia związku i narzeczeństwa przez niego skoro mógł swoim zachowaniem spowodować,że to ja podejmę decyzję,że to koniec.I te jego kłamstwa że to tylko koleżanka z pracy i że z nikim się nie spotyka jeszcze miesiąc temu tak twierdził.ehhhhh
pewnie dziś znowu będzie spał u rodziców ciekawe czy wpadnie na chwile do domu 
TULĘ Z CAŁEGO SERDUSZKA 
