Zdradzeni, porzuceni łączmy się... - grupa wsparcia

Najchetniej zamknelabym sie w ciemnym pokoju z dala od wszystkich, od wszystkiego. Ale nie moge, musze byc silna dla swojej coreczki. Choc i ona widzi ze cos jest nie tak. Nie chce tlumaczyc jej tego wszystkiego, zmieniam temat, staram sie przy  niej usmiechac choc najchetniej plakalabym. Jestem silna dla niej, choc jeszcze nie przekreslilam go. Jeszcze zyje nadzieja ze wszystko bedzie dobrze. Wiem ze z nia skonczyl i nigdy mnie nie zdradzil fizycznie, ze tak to ujme. Nie spotkal sie z nia, nie zdazyl bo o wszystkim sie dowiedzialam. Te rozmowy te telefony. W jednym momencie poczulam jak bym sie zapadla pod ziemie. A co by bylo gdybym sie nie dowiedziala. Nie moge o tym myslec.

Mialem juz tutaj to dawno wrzucic.
Chyba jeszcze tego nie bylo, mam nadzieje, ze autorka nie bedzie miala nic przeciwko, a moze kogos to zaciekawi, zainspiruje, albo po prostu da komus sile na walke z zyciem.

http://365agni.blogspot.com/

Wiecie co? Ja juz dłużej chyba nie dam rady...
Sama od niego odeszłam z powodu tej dziewczyny. Nie będę ściemniać i powiem wprost. Tak, czekałam na to, czy się ogarnie, tęskniłam, płakałam, myślałam i wierzyłam, że to zrobi. Że będzie mocno walczył. Bo już po wszystkim stwierdził, że kocha mnie i że chce ze mną być. Minęło 13 dni a on tylko napisał kilka sms-ów. Bez żadnych uniesień. Tak jakby podszedł to tematu w stylu: "jak do mnie nie wróci to trudno"
Nie rozumiem cholera tylko jednego!!!! Pisze mi, że to ze mną chce być, a wiem, że nadal się z nią nie rozstał Qrcze! O co w tym chodzi???

Ma doła, dzwoni do mnie żeby się wyżalić. Jest ok, nie odzywa się.
Dłużej nie dam rady
Wierzyłam, że wszystko się ułoży, ale im dalej tym bardziej uświadamiam sobie, że gdyby pragnął tego naprawdę, mielibyśmy to juz za sobą.

Nie sądzę, żebym dała mu za mało czasu. Chyba zrozumiałam, że to koniec...

Niestety on na chwilę obecną Tobą manipuluje.
Jeszcze jesteś dla niego wyjściem awaryjnym.
On jeszcze nie wie czy chce być z Tobą czy z tą drugą.
Ale czy on kocha Ciebie?
Wybacz, ale myślę, że nie.

Strzała wszystkim!
U mnie dziś lepiej, obyło się jakoś bez %
A tych kredek, jak nie było, tak nie ma!
Ktoś kłamie!

Cześć Carpathia

A mnie dzisiaj boli jak diabli!!! Kurde, JAK to boli

Oczywiście nakręciłam się, czy by też nie napisać czegoś w stylu: minął miesiąc, czy jesteś zadowolony ze swojej decyzji, czy podtrzymujesz ją... coś podobnego.

Ale zaraz rozkminiłam, że po pierwsze, tak właśnie jest, po drugie, tylko się ośmieszę i upokorzę, a po trzecie, spalę doszczętnie już na wstępie pewną znajomość, która pojawiła się w moim życiu, ustawiając ją na drugiej (przegranej) pozycji. Chociaż pewnie i tak jest przegrana, bo ja nic nie jestem w stanie z siebie wykrzesać

Więc nie piszę

Hej Kiedysbylam!

Tak, ja myślę, że warto będzie tu wrócić z głową uniesioną, ze się dało, przeżyło, że życie zaskoczyło nas pozytywnie, bo jakoś uparcie wierzę w to, że tak będzie... Że to życie, ten los, coś jeszcze dla mnie ma poza rozczarowaniami i samotnością. Z resztą chyba najgorsze już za mną... I tak chyba po tym meega dole z ostatnich dni, jakoś racjonalniej na to patrzę (choć nie wiem jak długo to potrwa).. Wreszcie potrafię sobie powiedzieć, że to, co się wydarzyło, nawet jeśli mnie złamało, nawet jeśli upadłam to tylko doda mi siły, że z czasem  będę z siebie dumna, że przebolałam, że umiałam bez niego..
Także na pewno tu napiszę, z resztą forum już zawsze zapamiętam jako moją oazę, ucieczkę od rzeczywistości, ukojenie.. Pamiętam jak siadałam tu zaraz po. Siedząc z Wami nie czułam nic, jakby świat nie istniał, wiem, to takie dziwne, ale naprawdę tylko tutaj wtedy czułam się bezpiecznie. Bo ktoś tutaj mnie rozumiał, mój ból...

Co do pisania- wybaczcie, ale mi ktoś to mądrze uświadomił.. Oni tego nie czują, nie tęsknią, nie płaczą, nie myślą o nas non stop jak my o nich.. Taki sms jedynie ich zaskoczy "Minęło x miesięcy, a ta dalej w czarnej dupie?" - tak sobie wyobrażam ich reakcję. Zajęci są swoim życiem, nowymi 'okazami'.. Zrozumiałam to w mig, jak mój eks, po którejś tam mojej wpadce sms-owej napisał mi tak "Nie wiem jak ubrać to w słowa, by brzmiało wiarygodnie, ale doskonale rozumiem co czujesz i jak teraz jest".. Czyli u niego tak nie jest, jemu jest dobrze.. Więc..? wniosek prosty.. Ale zawsze możecie napisać i same się przekonać, ale ostrzegam- mocno to odchorowałam,...

Wianna jak Cie czytam to normalnie prawie kazda jedna emocja, mysl przeszla tez przez moja glowe - no np to ze jak mozna z tak bliskiej osoby stac sie TAK daleka osoba. heh tez to mialam, teraz - nie robi to na mnie juz az takiego wrazenia. TAK, jest to mozliwe. Zreszta, oni tego naprawde tak nie analizuja, to nie jest tak ze on iSPECJALNIE, celowo postanawiaja 'to ja jej pokaze jak mam ja w duuu'. Nie, po prostu z momentem podjecia decyzji klamka zapada i koniec - skoro nie jestesmy razem  - to nie. No to automatycznie ,w jednej chwili konczy sie wszystko co byl owczesniej. i dlatego my to tak odbieramy ze nagle nie ma NIC. zero kontaktu

Tak, ja też to przerabiałam- jak nagle z najbliższych sobie osób staliśmy się sobie obcy.. Ot tak.. Jak pstryknięcie palcem w jego wykonaniu. Nie mówiąc o tym, że był po prostu moim przyjacielem.. Nie tylko partnerem,,, Już go nie obchodzę, etc... Ale teraz wiem, chyba, że to był proces.. że coraz mniej  i mniej go obchodziłam, bo nie ma co się oszukiwać, że rozstanie, dzień, od którego ja zaczęłam cierpieć, dla niego był chyba końcem tej 'męki bycia ze mną'.. Ze obca stałam mu się dużo wcześniej.. Szkoda, że nie umiał o tym mówić, ale nic to...

kamcia- Ty już wiesz, że po wszystkim można się podnieść, że po każdym dole jest wzniesienie i że wiele jeszcze przed nami wszystkimi. Jedno piekło rozwodu masz już za sobą- wyszłaś z tego, więc na pewno jesteś bardzo silna! Tym razem też Ci się uda, na pewno! Będzie boleć z pewnością, tutaj można się wyżalić... A z czasem będzie tylko lepiej...

Trzymaj się!

Fragi20

Owszem przeszłam to, ale teraz to boli podwójnie mam myśli że to może ze mną coś nie tak może to mnie nie da się kochac może mi to nie pisane....

Ja mam takie pytanie ogolne - kto wie kto tu rządzi na tym forum?? chodzi mi o jakiegos admina czy moda.
Pytam dlatego, ze jak wiecie Bags jest na banicji, a wydaje mi sie, ze jego obecnosc i rady byly nieocenione i bezcenne.
Dlatego chce napisac do osob "przy wladzy" z prosba o jego "ulaskawinie" i przywrocenie do "zycia"
Wiem, ze osoby, ktore go znaja lub czytaly jego posty przylacza sie do mojej prosby.

Nikt nie ma gwarancji na to że będzie szczęśliwy... wydaje nam się że jestesmy spełnieni a jutro już wszystko pryska jak bańka mydlana....

Zostałam znowu porzucona nie umiem sobie z tym poradzić kompletnie... Sama się dziwię że tak to przechodzę w końcu to trwało krótko
Ale boli okrutnie, tęsknie za nim za jego powiedzonkami za sarkazmem ech.... Nie wiem jak to ogarnę

Zania, u Ciebei to w ogole jest inaczej, skoro jeszcze caluje Cie na odchodne....

u mnie jak i chyba u wiekszosci tutaj osob, to jak juz sie rozstalismy to byl koniec, koniec definitywny, nic, zero uczuc z jego strony, nie wydsrzylo sie od kwietnia u mnie miedzy nami nic, ZERO dotyku, chycenia za reke chocby, w tym 1 okresie po, kiedy jeszcze razem mieszkalismy. Bylismy razem na wakacjach, spalismy ze soba jeszcze,a 3 dni pozniej nas juz nie bylo. To byl dla mnie ciezki orzeszek....

M. - wyciaganie wsnioskow - ok, pozytywne. Ale nic bys nie zmienila. Tu na forum mamy mimo wszystko przekroj roznych zachowan, mnie i bardziej desperackich, mniej i bardziej porywczych i jak widac to nie ma znaczenia tak naprawde, jesli chodzi o ich decyzje, niestety.

Stefan, no w 3ke chyba mieszkac nie bedziecie... z sasiadem...?

M. tylko ze to wlasnie jest koniec.... u Ciebie nastapil on w styczniu, u mnie w kwietniu. Zobacz - z zimy zrobila sie wiosna, zakwitly kwiaty, potem z wiosny lato - upalne i dlugie dni, teraz z lata jest juz jesien, to, co zakwitlo opada z drzew i zaraz znow bedzie bialo i zimno, zupelnie tak jak wtedy kiedy odszedl od Ciebie.... a Ty dalej nie wierzysz ze to koniec... ?

ehh wiem, wiem, tak tez znam te stany. Tylko staram sie byc dla siebie dosc surowa, wlasnie myslac w ten sposob jak C iteraz napisalam. Zadaje sobie pytanie: ile jeszcze? ile jeszcze czasu musi uplynac? kolejne pol roku? ile musi sie jeszcze zdarzyc? Chcesz? Chcesz kolejnych 'dowodow', bo te ktore dla normalnego czlowieka wysdtarczylyby na lata swietlne, ze on cie nie kocha, to dla ciebie za malo? Jesli tak, to ok, napisz do niego, albo nie - lepeij zapytaj w sobote czy jest szczesliwy, czy nie teskni. Jak tego tak bardzo potrzebujesz to zapytaj, a on ci odpowie - ' justyna, ogarnij sie, minelo pol roku, tego juz nei ma i nigdy nie bedzie, zacznij wreszcie zyc'. tak by mi odpowiedzial. I wtedy troche mi przechodzi.... rozum wraca i wiem ze to JEST koniec. i ze juz NIGDY.

Kiedysbylam, fajnie,ze jestes:)

Dokladnie to "juz tego nie ma i nigdy nie bedzie, zacznij zyc" tak trudno przejsc. Ja wiem, ze nie ma, chce zaczac zyc, i wiem, ze wiosna, moja ukochana pora roku, bedzie juz dobrze. Pospaceruje, kupie konwalie.

Jakos mi lepiej, zadzwonil znajomy czy nie chcialabym isc do kina w weekend, bo ma bilety, a nie ma z kim. Zwakly kolega, a jak potrafi dobrze zrobic;)

Chyba to sobie wydrukuje i będę czytać po 10 razy dziennie....
Masz racje; w tym wszystkim co piszesz jest tak cholernie dużo prawdy... tylko ta nadzieja (historie ludzi którzy wracają do siebie nawet po roku...) - głupia nadzieja która umiera ostatnia...

M. Mogę o coś spytać? To nie będzie złośliwe ani ironiczne. Po prostu jestem ciekawa. Wyczytałam, że 'walczysz' od stycznia. Czy jego brak kontaktu, brak zainteresowania Tobą, Twoim życiem, ignorowanie, nie sprawiło, że Ty już po prostu byś nie chciała?... Próbowałaś sobie wyobrazić, gdyby stanął naprzeciw? Umiałabyś tego człowieka ot tak przytulić? Bo tylu łzach, upokorzeniach etc.? Bo tylu cierpieniach, które zgotował Ci odejściem? Bo wyczytuję w Twoich postach jedynie chęć, by był... A gdzie w tym wszystkim TY?

Poniekąd Cię rozumiem, ciągle zdarza mi się tęsknić i rwać do niego. To nieodłączny element już chyba mojego życia póki co.. Ale nie wyobrażam sobie, by ot tak do mnie wrócił, a ja zamerdałabym mu ogonkiem. Za dużo żalu póki co mam do tego człowieka...

Lepiej nie pytać, wyglądam gorzej niż to

Fragi - nie wiem co odpowie M. (moge sie tylko domyslac), ale ja - tak, moglabym sie do niego tak po prostu przytulic... wiaodmo zakaldajac ze wiedzialabym ze on by teggo chcial. Nie wiem czy bylabym  w stanie tak naprawde mu potem rpzebaczyc itd. ale poki co, mimo wszystko nei mam do niego jakiejs nienawisci czy tego zeby mnie odpychalo. Niestety.

Carpathia - co sie dzieje ?

ROZSTANIE S.O.S - 3-dniowy warsztat dla Kobiet

Czy właśnie się rozstaliście i to niekoniecznie z Twojej inicjatywy...?

Czy targa Tobą ból, rozpacz, tak, że ledwo wyrabiasz...?

Czy czujesz, że straciłaś miłość swojego życia i teraz nic nie ma już sensu...?

Czy dręczy Cię myśl, że po prostu jesteś beznadziejna i dlatego tak się stało...?

Czy przeraża Cię otchłań samotności i paraliżuje lęk przed pustką...?

Zapraszamy Cię na 3-dniowe spotkanie, na którym podzielimy się z Tobą

skutecznymi i sprawdzonymi przez wiele kobiet metodami radzenia sobie

z końcem związku miłosnego. Z zebranych przez lata doświadczeń i przeżyć

wyłowiłyśmy perełki, które pomogą Ci dokonać przełomowej zmiany

i wyzwolić się z błędnego koła negatywnych schematów.

Rozstanie, które w tej chwili może Ci się wydawać największym dramatem

i życiową porażką, dzięki temu co zrobimy, wyzwoli potężną siłę miłości w Tobie

samej i będzie bramą do nowych, pięknych relacji.

Podczas tego warsztatu poznasz i nauczysz się używać konkretnych i prostych narządzi które pozwolą Ci:

    spojrzeć z nowej perspektywy na siebie i rozstanie z partnerem
    ukoić zranienie i ból
    uwolnić się od krytycznych i agresywnych myśli na swój temat
    poradzić sobie ze smutkiem, rozpaczą i bezradnością

Dzięki temu:

    zobaczysz swoje rozstanie jako szansę na świadome zbudowanie siebie od nowa
    stworzysz własny rytuał kochania siebie, który będzie wspierał Cię na każdej
    płaszczyźnie Twojego życia
    kończąc to, co stare, uwolnisz swoją życiowa energię
    nauczysz się głęboko relaksować
    poczujesz, że nie jesteś z tym wszystkim sama i to nie tylko na czas warsztatu

Informacje:

Do kogo warsztat jest kierowany:

Warsztat ten jest dedykowany kobietom, które przeżywają ból, smutek i rozpacz po rozstaniu z partnerem i szukają inspiracji, aby się podnieść i stworzyć jeszcze raz nową, życiodajną tym razem, przestrzeń dla siebie samej i relacji partnerskiej.

O prowadzących:

Ewa Mazurek-Marczak. Psycholożka od 7 lat pracująca w kobiecych grupach rozwoju osobistego i duchowego. Od dawna kolekcjonuje najróżniejsze narzędzia pomagające tworzyć szczęśliwe i świadome życie oraz z radością dzieli się najskuteczniejszymi z nich. Inspiruje ją joga kundalini, zachodnia tantra (Osho) oraz współczesny szamanizm.

Po długim okresie poszukiwań miłości, upadków i wzlotów, rozstań i nowych relacji odnalazła miłość do siebie.
Dzisiaj jest również szczęśliwą żoną Maćka.Jej największą pasją jest życie.

Katarzyna Kowalak. Anglistka, od 1999 na ścieżkach rozwoju osobistego
i duchowego. Przez wiele lat prowadziła rozwojowe warsztaty dla kobiet oraz treningi polinezyjskego masażu MA-URI, asystując również w Nowej Zelandii. Obecnie prowadzi praktykę indywidualną masażu MA-URI oraz uczy angielskiego w obszarze rozwoju duchowego i uwalniania blokad emocjonalnych związanych z posługiwaniem się tym językiem. Jej motto to: 'chcieć to móc' oraz 'wiara w siebie czyni cuda'.

Od najmłodszych lat czuła, ze jej największym pragnieniem jest doświadczenie pełni miłości z ukochaną osobą. Przeprowadziło ją to przez wszelkiego rodzaju pułapki, iluzje, rozstania i powroty, aż zrozumiała, że miłość za którą tęskni wybija ze źródła w niej samej. Jej pragnieniem jest wsparcie innych Kobiet w odkryciu tego, że ukochanie samej siebie jest początkiem szczęśliwego związku.

********************************************************************************************************************************************************************************************
Zapraszamy Cię do zapisania się na darmowy newsletter gdzie dzielimy się naszą wiedzą, inspirujemy oraz wspieramy kobiety po rozstaniu.

********************************************************************************************************************************************************************************************

Termin warsztatu: 8-9-10 listopada, od g.10-tej do 18-tej

Miejsce: Warszawa, Kabaty (przy zapisach podamy dokładny adres).

Cena: 600zł

ZAPISY: Ewa Mazurek-Marczak: 533 355 533, Katarzyna Kowalak: 693 542 976
Jeżeli masz jakiekolwiek pytania dotyczące warsztatu zapraszamy do kontaktu.

Prowadzimy również wspierające sesje indywidualne

Ja już chyba nie.... może dlatego, że nie widziałam go od 31 lipca... Może gdybym go widywała, byłoby inaczej.. Ale na chwilę obecną nie. Po ostatnim wielkim załamaniu, gdy siedziałam i wyłam.. On (póki co - i oby jak najdłuzej) kojarzy mi się z łzami, bólem, niewiarygodnymi emocjami, huśtawkami nastrojów i całym tym bagnem, więc zdecydowanie nie dałabym się dotknąć.

Carphatia- kiedysbylam bardzo dobrze to ujęla- masz czarno na bialym, że płakać to nie ma za kim.. Skoro porwał się na takie epitety w stosunku do kobiety.. Nie mówiąc o tym, że kiedyś najbliższej..

To tak wraca falami, ja przedwczoraj miałam taki dzień.. Caaały płakałam... Musisz przeczekać i być cierpliwy.. I czułam podobnie "nie sądziłam, że taki dzień jeszcze mi się przytrafi".. A jednak się przytrafił i śmiem twierdzić, że pewnie nie ostatni.. Ale wytrwałam. Teraz jest lepiej..

Dziś nawet zdarzyło mi się 'usmiać' w pracy.. Tak zupełnie szczerze.. Aż sama sobie w duchu przybiłam piątkę!

Minie, trzymaj się!

Oj tak, będąc samemu można się nieźle 'nakręcić'...

Mnie to osobiście drażni, bo uwielbiałam być sama.. w sensie siedzieć w ciszy, poczytać, pomyśleć. Teraz nie mogę tego robić, ciągle musi się coś obok mnie dziać...

Postaraj się więc maksymalnie skupić na materiale na egzamin.. Wiem jakie to trudne... Ale może choć na chwilę się "wyłączysz" ...

Kiedyśbyłam jesteś naprawdę jedną z mądrzejszych i silniejszych kobietek, z jakimi spotkałam się na tym forum. Przeczytałam, to co napisałaś i muszę przyznać Ci 100 % racji. Nie napisałam i nie napiszę do niego nigdy, numeru też nie mam, niestety nic nie poradzę na to,że znam go na pamięć
Popłakałam się-przyznaję się do bicia-ale może nie tyle z jego słów, tylko z tego kim teraz jestem w jego oczach...nie wierzę,że tak uważa.Być może tylko chciał mnie zranić, nie sądziłam tylko,że w taki sposób. Nie chcę do tego wracać, on widocznie "coś jeszcze do mnie ma". Wiem jedno,że cham zawsze pozostanie chamem. A Tobie dziękuję, za to, jak ciepłą osobą jesteś, jaki masz do tego wszystkiego dystans, w dzisiejszych czasach takich ludzi tylko ze świeczką szukać.
Fragi kochana dziekuję Tobie również.
I wiecie co dziewczyny dzisiaj tym bardziej, po takim dniu, mam ochotę na w waszym towarzystwie.

Nie ma co dziękować, wszystkie lecimy na jednym wózku, trochę ciężko, bo pod górę, ale jeszcze troszkę i dotrzemy- na pewno!
A tym piwkiem zaintrygowałaś, dziś i ja bym się napiła

Lubię to!

Laski,

to moze chociaz tak razem wirtualnie jutro pod wieczor po piwku??

Co se mamy zalowac.

dziewczyny ja juz zaczelam weekend i winkuje a w ogole to jeszcze jutro do pracy i mam 9 dni wolnego ! tutaj w anglii sa takie ferie tygodniowe co poltora miesiaca wlasciwie. i wiecie co ?? coesze sie !! ciesze sie z tego wolnego, nie boje sie juz pobyc sama, a zreszta mam troche planow i spraw do zalatwienia. najpierw zaczne od jeszcze meza w sobote i potem juz z gorki ....

na pewno Wam napisze albo porycze jak to spotkanie wygladalo.

jest ciezko, nie ma co ukrywac ze jest super albo duzo lepiej. jest lepiej u mnie po prostu i tyle. lepiej niz bylo. Serducho boli, zal tego wszystkiego, bo ten moj to wcale nie byl i nie jest taki zly, w sensie ze jak slucham jak niektorzy tutaj jada, nazywajac swoja kobiete lub bylo kobiete takimi epitetami to po prostu rece opadaja. i niewazne ze moze celowo, zeby zrobic na zlosc.

Moj w sumie powiedzial, dzisiaj sobie wlasnie przypomnialam, ze zostawia to mieszkanie - skoro ja chce tu zostac, ze on tez by z checia zostal ale zgadza sie zebym ja zostala (po oczywiscie splaceniu go), bo na to zasluguje. dzisiaj jakos o tym pomyslalam. Tak, zaslugiwalam na to i faktycznie w tej 1 sprawie zamknal pape i chooc bolal ogo to i dalej chyba kluje (to mieszkanie) to faktycznie bez dyskusji od poczatku do teraz tak zostalo. Teraz tylko podpisze papier i koniec. mieszkania juz nie bedzie mial. i dobrze. nie chce zony, malzenstwa to i mieszkanie niech sobie szuka nowe. ja sie uporam z tym wszystkim. to mieszkanie wiaze sie z nim, ale z 2 strony na nim sie swiat nie konczy, wlozylam tu swoje serce i zaanagazowanie ogolnie mowiac i poki co z tego korzystam, ze przynajmniej zyje w godnych warunkach. A ze lokatorem na karku - no coz, jakos trzeba sobie radzic, samej poki co mnie nie stac. i tak tfu tfu jakos se radze w tym mega drogim miescie:/

pannaannna - tak idz, wyjdz, pobaw sie, cokolwiek. Zrob doslownie cokolwiek. i takie podejscie ma byc. - pojde - zrobie, sprobuje. A nie ze: ' a nie mam z kim nawet wyjsc' - zawsze jest z kim!! tylk otrzeba pomsylec i nie oczekiwac od razu niewiadomo czego. Ja probowalam sobie zajac czas najlepeij jak moglam. Owszem ,czesto bylo mi zle, czesto nic to w sumie nei dawalo, czesto sie nudzilam albo lzy dusilam bedac gdzies z kims. Ale lespze to niz walenie w sciane glowa w mieszkaniu....

damy jakos rade. czytalam dzisiaj swoje wiadomosci z przed 2 lat do mojej kolezanki, kiedy dowiadywalam sie ze mama ma raka zlosliwego. Pisalam wtedy ze kazdy ma swoje problemy ale nie ma nic gorszego niz strach o zdrowie lub nawet zycie najblizszej osoby. i tego sie trzymajmy!! zdrowie!! to jest wazne i na to nei mamy takiego wplywu - jak cos sie sypie to wtedy mozna wiersze pisac... a cala reszta??? da sie przezyc.... i na to jak nasze zycie bedzie wygladac tez mamy wplyw. gorzej gdybysmy byly chore. a maz? ktory mnie zdradzal, klamal i wybral inne zycie? Rozczarowanie - a i owszem, ale kolejna lekcja w zyciu. nie ja jedna mam problem... inni maja gorzej....  uszy do gory!!

tak, na prezydenta!!! Bo dobrze gada i kobita jest!

Napije sie z Wami jutro wirtualnie, nawet dwa dobre browary, bo....ex wrocil i zeni sie!