Zdradzeni, porzuceni łączmy się... - grupa wsparcia

Jestem z Jeleniej Góry-miasta, z którego pochodzi również nasz drogi dobry kolega.
Przynajmniej jeszcze przez jakiś czas.
Jeżeli masz ochotę pisz na e-mail.
Pozdrawiam

Wieanna, ale jakiej Ty oczekujesz odpowiedzi z jego strony?
Że tęskni?
Że kocha?
Że chce wrócić?
Że żałuje?
Skoro zatem tak przypuszczalnie jest, dlaczego więc Ty siedzisz w domu sama, bez niego, zapłakana? Nie sądzisz, że jeżeli byłoby tak, jak chciałabyś,żeby było zadzwoniłby pierwszy? Zrobił pierwszy krok, uświadomił sobie stratę. Ale po co dochodzić do takich wniosków, a tym bardziej je przedstawiać przed Tobą, skoro mu dobrze z istniejącym stanem rzeczy? Ty naprawdę dalej tego nie widzisz? A może nie chcesz widzieć? To by wówczas wszystko tłumaczyło....

Akeme, dziękuję, chociaż ja nie mam tyle siły... ale trzymam kciuki za Twoją formę i Twój cel. A co to za maraton księżycowy?

Carpathia, Rossanka, dziękuję Wam, że tak mi pomagacie, jest w Was taki spokój, rozsądek, mądrość, których tak strasznie potrzebuję...

Dziewczyny, nie zadzwoniłam, tylko proszę nic nie mówcie, wszystko mnie tak boli, że marzę o śmierci.

Carpathia ska? Ty masz tyle dobrej energii i siły na cały ten bajzel ?? wielkie dzięki za Twoje cenne rady
nielegalna a mi dziś się zrobiło mojego żal że sam biedaczek musi sobie robić zakupy , przez te wszystkie lata jak robiliśmy zakupy razem to on tylko pchał wózek jak już miał coś kupić sam to musiał mieć listę ode mnie  , nawet pewnie nie wie ile kosztuje kostka masła
Porzucona rozumiem Cię , tyle że u nas to jest tak że musimy być w kontakcie ze względu na dzieci

też odwaliłam dziś głupotę bo zapytałam go czy wszystko u niego w porządku , ja zapytałam idiotka ze mnie ,ale niech wie że w przeciwieństwie do niego mam jeszcze serce

Skąd? A może stąd,że dostałam już od życia i od faceta wystarczająco po doooopie i powiedziałam nigdy więcej.
Z resztą moja historia opisana jest w wątku starej panny.
Skąd energia? A stąd :
"Aequam memento rebus in arduis servare mentem" - i w nieszczęściu zachowuj spokój umysłu +
"Hominis est errare, insipientis in errore perseverare" - ludzką rzeczą jest błądzić, głupców trwać w błędzie= MÓJ WEWNĘTRZNY SPOKÓJ,
Ktoś zapewne powie, marna to pociecha, możliwe,że tak, mi natomiast pomogło, gdy siedząc sama zapłakana zastanawiałam się, czy ON chociaż przez sekundę zastanowił się, co ja czuję? Jak wielką krzywdę mi wyrządził?
Jednak dobrze wiem, że nigdy takie wnioski nie przyjdą mu do głowy.
Dlaczego? Proste-jemu dobrze, tak jak jest, po co komplikować sobie dodatkowo coś, co od początku wg. niego było skomplikowane?
Po co więc brać na siebie dodatkowy balast w postaci rozhisteryzowanej całą sytuacją dziewczyny?
Po co pocieszać?
Po co mówić zasługujesz na kogoś innego, ułoży Ci się?
Właśnie PO NIC! Lepiej mieć spokój. A ona niech robi co chce.
I ja właśnie teraz ROBIĘ-ale teraz już mądrzej, z głową.
Dodatkowo nie pozwolę sobie-raz-na ponowne cierpienie-dwa-by ktoś ujmował mojej godności i w jego mniemaniu opowiadał wersję związku autentyczną jego zdaniem, stąd też słowa "Nil nisi bene" - mów dobrze lub wcale-myślę,że już nic więcej dodawać nie muszę...

Mój ex spotkał się z moją siostrą.Mówił że tęskni ha ha ha.Pytał o mnie i co najlepsze za wszystko mnie obwinia.Że się nie starałam,że zamiast z nim rozmawiać wolałam czytać książki że to nie jego wina że z czasem się wypaliło.Poza tym nasłuchałam się głupot bo on z nikim nie jest i to tylko koleżanka z pracy.Ale mi namieszał.najlepsze było to że nie odpisał mi na żadnego smsa(w chwilach słabości napisałam 3 smsy w pierwszym miesiącu po rozstaniu)bo nie będzie zniżać się do mojego poziomu.Masakra.Ale może spotkać się ze mną w każdej chwili i mi wszystko wyjaśnić.Poza tym on już wie że nie da sie mieszkać ze swoja matką.Jakie oświecenie.Przy okazji dowiedział się że jestem na wycieczce i skwitował to tymże dobrze sie już bawię.A czego do diabła się spodziewał że będę wyć przez 2 lata za nim?Dziś zadzwonił do mojej siostry że odnalazł resztę moich rzeczy i zostawil u swojego brata więc mogę się do niego po nie zgłosić i żebym sprawdziła czy wszystko i dała znać to będzie jeszcze szukać.O co mu do cholery chodzi?po co gra dobrego kolegć chyba powinien wiedzieć że ja nie przyjaznię się z byłymi.A na koniec kazał mojej siostrze mnie pozdrowić.Dupek.A wiecie na co ja mam ochotę?napisać mu takiego smsa że mu w piety pójdzie i przypomnieć jaki był przez te 2 miesiące zanim się wyprowadziłam.I na koniec dodać że o żadnym spotkaniu nie ma mowy bo nie będę zniżać się do jego poziomu.Ale co to mi da?i tak nie odpisze a ja poczuje się gorzej.Ale mi namieszał w głowie a najgożej że sama sobie pozwoliłam na to że znowu tak o nim myślę.

i znów mam to samo... Ja w ogóle spełniałam się dbając o męża. Teraz, jak nie mogę już o niego dbać, strasznie brakuje mi nawet tak banalnych czynności jak wieszanie jego prania. Też się ciągle zastanawiam jak mu jest w tej norze, do której się wyprowadził, czy zjadł normalny obiad, czy może znów kupił jakieś parszywe zapiekanki w Żabce. Współczuję mu, bo jest w tym szaro-burym mieszkaniu sam. Patrzę na jego zdjęcie z naszym synkiem i płakać mi się chce, bo widać w jego twarzy na tym zdjęciu ile jest w nim cierpienia z powodu opuszczenia synka. I wiesz co... ja też ciągle pozwalam mu prać rzeczy w już teraz 'mojej' pralce, jak przyjeżdża, to daję mu jedzenie, żeby mieć pewność, że zjadł coś porządnego i ciągle robię to z miłości i troski o niego, a jednocześnie mam poczucie, że zachowuję ludzkie odruchy, czego o nim (w stosunku do mnie) nie można powiedzieć. Jak za parę lat będę to mieć za sobą, to nie będę miała wyrzutów sumienia. Tak myślę...

Dziewczyny cholera jasna, ile jeszcze dowodów Wam potrzeba na to,że ONI żyją już swoim życiem, w którym WAS nie ma! To se ne wrati !!!! Czy naprawdę konieczne jest zmiażdżenie WASZYCH uczuć, przeżucie i ich wyplucie, byście zrozumiały,że już niżej upaść się nie da? Po co zniżacie się do poziomu, który tak naprawdę nie ma poziomu???!!!! Chcecie przez chwilę pobyć w ich obecności? To najlepiej od razu połóżcie się na chodniku, tam zapewne będzie właściwy poziom, zarówno ich, JAK I WASZ. Nie wierzę,że aż tak nisko się cenicie! Powtórzę, za kimś niesłychanie mądrym, kto już nie raz wyciągnął na tym forum, z największego goooofna niejedną zdeptaną duszę, wiecie o kogo chodzi, osobiście pozdrawiam C... "NIE RÓB PRIORYTETU Z KOGOŚ, DLA KOGO JESTEŚ TYLKO OPCJĄ JEDNĄ Z WIELU"-radzę przeanalizować.

Witajcie.
Podczytuje Was od dłuższego czasu jako też ten jeden z Was - zdradzony i porzucony.

Padło tu wiele mądrych i zarazem mocnych słów od ludzi, zwłaszcza dwóch - Bagsa i Feversa, którzy przeszli piekło w swoim związkowym życiu i teraz odkreślając to co było grubą kreską, patrzą teraz z nadzieją przez wielkie "n" na lepsze jutro.

Bags, szacun chłopie, bo to co wyczytałem w Twoich postach i wątku, to nawet pod najgorszą definicję piekła nie podlega. To jest porażający w skutkach ewenement, do czego w obecnych czasach są zdolni ludzie, paradoksalnie ci najbliżsi.
Zrobiono Ci pogrzeb za życia - przepraszam za ten kolowkwializm - ale Ty wyszedłeś z tego masakrycznego bajzlu zdecydowanie lepiej niż cytowany przez Ciebie Terminator. Ty jak widzę jesteś teraz ponad to, przekazując w swoich wywodach na tym forum to, że można z tego bagna wyjść; wstać z kolan, otrzepać cały ten syf i pójść przed siebie.

Twoja postawa na tym forum jest wyjątkowa, bo pokazałeś swoją osobą i skrupulatną walką z tymi patologicznymi przeciwnościami losu, że można dojść do etapu bycia ponad to.
Nie złamany, nie nastawionym anty do kobiet i całego świata co jest początkiem depresji w tym wszystkim, co Nas spotyka, ale otwarty do ludzi i szukający nawet pod ziemią odpowiedzi na pytania bez końca "dlaczego?".
Twoje posty to niebywała składnica wiedzy o psychologii, toksykach i patologiach z najwyższej półki. Najwyższej, bo wykładanej nie po studencku książkowo, ale jak najbardziej życiowo. Niebywała zaś, bo wielokrotnie piszesz określając siebie jako "królika doświadczalnego" co paradoksalnie w sposób dobitny podkreśla Twoją wiedzę i poparte tezy z własnego Twojego podwórka.

Mam nadzieję Bags, że nie masz mi tego za złe, co tu napisałem i wyczytałem, ale proszę, pisz więcej.
Mamy niewątpliwie wiele wspólnego odnośnie tej związkowej geometrii, ale ja przy Tobie, Twoich doświadczeniach i wiedzy co tu dużo mówić - jestem maluczki. Ale jesteś dla mnie teraz mentorem w drodze do rozwodu, który bedzie jak katharsis... a to dzięki Tobie i Twoim postom tutaj.
Jesteś na prawdę wielki, a w połączeniu tego z cytatem ze stopki Żani "Jeśli ona była dostatecznie głupia żeby odejść bądź dostatecznie mądry, by jej na to pozwolić" - pokazałeś to swoją osobą w sposób wręcz celujący, o ile nie wyższy.

Szacun raz jeszcze Bags.
Dziewczyny, bierzcie z Niego i Nich przykład. Patrzcie w przyszłość, nie w tą parszywą przeszłość.

Pozdrawiam.

Bags, pisz, pisz, mi też to bardzo pomaga... Wszyscy piszcie, bardzo czekam na każdy Wasz post.

Obejrzę jeszcze raz ten "Sekret"... do poduchy, żeby nie ryczeć...

Co się z nim stało?? Niech Bóg ma go w swojej opiece.

Jak to już gdzieś go Cash określił, stał się "Bagsem wszechmogącym". Takie perypetie jak On czy ja mieliśmy w tych swoich toksycznych związkach jest bliska ekstremalnemu balansowaniu na linie nad przepaścią życia i śmierci. On się z tych szponów wyrwał i stanął na nogi, tym co tu napisał mi bardzo pomaga.
Stan do jakiego doszedł, odbudowując się cegiełka po cegiełce jest jednak daleki, by tak tragicznie się Jego dalsze losy potoczyły.
Mam nadzieję, że On tu jeszcze wróci, pociągnie - swoją charyzmatyczną, bardzo bogatą w wiedzę i doświadczenia osobą - za sobą Innych nowicjuszy i ludzi na zakręcie życia.
Nie ukrywam, że chciałbym z Nim wejść w polemikę i dysputy tu na forum, by przy okazji forumowicze wyciągnęli z tych rozmów coś dla siebie.
Jego wypowiedzi zawierają masę cytatów, które idealnie wpisują się w ten wszechobecny konsumpcyjny styl życia: nie naprawiać, nie rozmawiać, tylko z miejsca utylizować... paradoksalna "ustawa śmieciowa" jest tu górą
To faktycznie jest tak jak On mówi: nie stalinizm, nie hitleryzm a zamordyzm. Wymienić w brutalny sposób partnera na nowy model w białych rękawiczkach i po ptokach.

"Nie mamy wpływu na osoby pojawiające się w Naszym życiu, ale mamy wpływ na to, czy w nim pozostaną"
"Nie rób priorytetu z kogoś, dla kogo jesteś tylko opcją, czasami jedną z wielu"... banalne cytaty, ale zawarte w nich słowa mają na prawdę mocne przesłanie i warte wzięcia sobie ich do serca na przyszłość.

Być może dostanę po głowie od społeczności facebookowej, bo zasłużyłam,oni wiedzą już za co niemniej jednak piszę, bo nie chodzi tu o mnie, tylko o kogoś, kto i mi prywatnie pomógł, jeszcze za czasów, gdy byłam z nimi wszystkimi fair. Nie wiem, co się dzieje z Bagsem, ale wiem,że jego obecność, jest WSZYSTKIM potrzebna, on jest znakiem rozpoznawczym tego forum. FORUM BEZ NIEGO TO JUŻ NIE TO SAMO FORUM. To tylko tyle chciałam napisać.

Witam
a ja dziś w dobrym humorku a;le to chyba za sprawą pogody , mieliśmy dziś w Gdańsku śliczną złotą polską jesień a może dlatego że go dziś nie widziałam i zobaczę dopiero w czwartek , wczoraj rozmawiałam też z moją eks bratową - mój braciszek też wywinął jej taki numer jakieś 10 lat temu gdy bratanek miał ok roku , ona się pozbierała chociaż było bardzo ciężko , teraz ma drugiego męża (szczerze pisząc bardzo fajny facet notabene mogę napisać lepszy od mojego braciszka) i są szczęśliwi ,mają wspólne dziecko ale obaj chłopcy traktowani są tak samo a co najważniejsze bratanek uwielbia swojego "ojczyma" a w sumie tatę

Paprotka mój też twierdzi że to ja ponoszę winę - eh szkoda pisać
AKEME też tak mam że się martwię co on tam podjada ale już coraz rzadziej , tak zdecydował tak ma , na dodatek chyba się trochę pochorował , ha i ciekawe kto przy nim teraz skacze z herbatka itp
Wieanna dobrze że się nie spotkacie , bardziej by bolało
Carpathia co się dzieję z Bugsem ???

Porzucona-Zawsze gdzieś czeka ktoś, tak już jest, tak musi być
Czy w pogodne, czy w deszczowe dni
Zawsze gdzieś czeka ktoś i, by miłość mogła wejść
Trzyma dla niej wciąż otwarte drzwi ... (Anna Jantar) Żyj dla siebie i uwierz że będzie dobrze

Ludzie moi Kochani, dobrze, że jestem tak zmęczona, bo dzisiaj to normalnie mam ochotę się wieszać... przepraszam ale tak jest...

Porzucona, u mnie wszystko tak samo jak u Ciebie... rozpacz bez dna

A mogę Cię prosić, żebyś wysłała jeszcze raz?... przepraszam, zmieniłam adres e-mail...

Dziękuję...

Wieanna jak tam nastrój ??
Carapathia

Hej kobiety, trzeba iść dalejMi też jeszcze bywa ciężko, ale już mniej i jak tylko nachodzą mnie wspominki, to kieruję myśli gdzie indziej.Taki sobie znalazłam sposób.

Dzięki Kochane... Carpathia, Rossanka, dzięki

Wróciłam właśnie do domu, wyglądam jak trup. Tyle tylko, że w odróżnieniu od identycznej sytuacji z zeszłego roku, tym razem chodzę do pracy. W drodze do domu kupiłam sobie książkę "Gdy życie ogarnia ciemność. Odnaleźć nadzieję w depresji". Było też sporo książek o rozstaniu, ale czułam, że nie dałabym rady ich czytać, zwariowałabym chyba z bólu. Ta jest taka w sam raz dla mnie i o mnie. W czwartek psycholog. Wczoraj zmusiłam się i poszłam na basen, przynajmniej przez godzinę nie płakałam. Ale po powrocie ta sama załamka. Wszędzie pary, małżeństwa z dziećmi. Tylko ja jak jakieś dziwadło...

A jak u Ciebie, Żania???

Ja też jestem dziwadłem. Już jest troszkę lepiej bo poszłaś na basen a to już coś.

Nie daj mu władzy nad sobą. To najgorsze co możesz zrobić. Nie chce cię niech spada. Na kawę pójdziesz z koleżanką !

Carapathia do takiej optymistki jak TY tylko trzeba się uśmiechać
rossanka a gdzie te myśli kierujesz jeśli można wiedzieć ??
Wieanna wyśle Ci książkę na meila która dostałam od skarbonki ona mi dużo  uświadomiła co robiłam nie tak a u mnie dziś lekki dołek ale tylko dlatego że nie miałam go dziś widzieć a widziałam ...
zraniona

Żania dziękuję... a nie będzie bolało??? Bo ja chyba nie poradzę sobie z myślą, że ja to rozwaliłam...

Odeślę Ci maila, nie zdziw się - musiałam zmienić adres mailowy, mam jakiś zastępczy

Odeślij mi maila to wyślę

Już odesłałam. Czekam

Fragi, bywasz tu jeszcze?

Fragi, wczesna, tak pisalysmy, wylysmy do ksiezyca noce i dnie..... Boze jakie to wszystko jest dziwne, co nie?

No jest z nami lepiej, duzo lepiej, nie ma co tutaj gadac. Czas robi swoje. Mnie dreszcze przechodza jak sobie przypomnie wiele sytuacji, tego jak sie czulam jak bardzo sie balam, jak lezalam na podlodze i ryczalam, jak walilam (doslownie) w sciany swojego mieszkania, jak wrocilam po ktoryms weekendzie od brata i zoabczylam ze zabral sofe i czesc rzeczy, jak ogolnie przestal wracac na noc do domu - to ja sie zastanawaim jak ja to w ogole przezylam.....

tak wiec jest z nami lepiej. Fragi - to ze lzy... sluchaj to normalne. Ty jestes i tak takim swiezakiem naszym tutaj ) i bardzo dobrze sobie radzisz. Ja juz od kwietnia zla jestem na siebie. powinnam juz miec po prostu olewke na niego. Maz, mezem, ale kurcze no nie kocha mnie, nie jestesmy razem od kweitnia a ja wciaz.... tez chyba w niedziele, jak jechalam autem od brata o sobie nagle poplakalam, od tak.... tak, ze najwyrazniej nie mam honoru, moze nie mam, ze po tym wszystkim wciaz chcialabym z nim byc.... a moze tak mi sie wydaje? moze chcialabym tego zeby to on chcial po prostu....
dzisiaj akurat przezywam heh to ze pytal sie o mnie wczoraj sasiada. Boze jakie to zalosne jest....

Ja również płakałam wczoraj sobie od tak.. Później dopiero szukam powodów i chyba są podobne do Twoich...  Boli mnie to, że nie znaczę nic, dla niego.. Że z dnia na dzień stałam się nikim... Ale nie zagłębiam się w te rozważania, bo znów będę musiała iść sobie popłakać "ot tak".. A dziś dobry dzień. Dostałam nagrodę w pracy i jakoś mnie to podniosło. I nie chodzi o te pieniądze, które fajnie rzecz jasna, że wpadną. Ale o to, że ktoś mnie docenia, docenia to jak się staram, jak wiele wkładam w tą pracę.. Niby to tylko praca,  ale jak w każdej innej dziedzinie życia mi się wali, to skupiłam się na niej... Przynajmniej tam jest mi "dobrze"..

No tak.. Wyłyśmy.. Aż nie chcę tego wspominać.. Ile dni mam wyciętych z życiorysu.. Ile razy błagałam Boga, by ten ból wreszcie się skończył na zawsze...
Jest lepiej. To nie ulega wątpliwości... I miejmy nadzieję, że już tylko lepiej będzie.. z każdym oddechem..

Najlepiej wspominam, jak pisałam do znajomej psycholożki, że "wolałabym zdechnąć, niż nigdy więcej go nie przytulić".. Wyryło mi się to zdanie w głowie... I to daje mi siłę, bo teraz już wiem, że wolę żyć, bez niego i że wcale nie chciałabym, by ktoś 'taki' mnie tulił i zasypiał obok mnie.. Wtedy ona tak mówiła- że kiedyś powiem sobie "Jaką kretynką byłam, by tak myśleć".. No i rzeczywiście, teraz nie lubię siebie za te chwile, kiedy go tak ubóstwiałam.. Kogoś, kto na długi czas mnie unieszczęśliwił...

Także.. Wszystkie 'nowe' duszyczki.. Będzie lepiej. Musicie nam wierzyć, że z każdym dniem będzie coraz lepiej, coraz spokojniej.. Łatwiej będzie zasypiać i się budzić.. Choć sama w to nie wierzyłam, jak mi tak tutaj pisano...
A to forum.. To moje szczęście w tym moim życiowym nieszczęściu...

A do mnie powoli dociera, że ja kochałam tylko wyobrażenie, i samą świadomość, że ktoś taki jak on ze mną w ogóle jest. To była tylko moja projekcja. Zamykanie oczu na to, że on tak naprawdę nic do mnie nie czuje. Bo to prawda, że nie można odkochać się w jeden dzień. Nie, raczej tej miłości po prostu nigdy nie było. Natomiast jeśli jest się podłym, to można długo i łatwo udawać miłość. Były fajne chwile, ale teraz wolę myśleć, że to był tylko sen. Bo ja w jego oczach nigdy nie widziałam nie tylko miłości, ale nawet chęci miłości.

Powtarzam jak mantrę, że ja, jeśli do kogoś nic nie czuję i wiem, że nie poczuję (a to się wie!!! Nikt mi nie powie, że jest inaczej), to nie wchodzę w taki związek w ogóle, szanując czas i uczucia innych. Smutne jednak jest to, że wygląda na to, że gdyby faceci, z którymi byłam, też mieli takie podejście, to chyba nigdy nie byłabym w żadnym związku. Tragiczne

Żania, dziękuję za książkę. Bałam się, że to TA książka. Ale przeczytam. Ja wciąż mam taką idealistyczną wizję, że jeśli kochasz i jesteś kochana, to nie musisz stosować sztuczek ani tego ukrywać. Ale tyle razy "przejechałam się" na tym nastawieniu, że obecnie całkowicie już je odrzuciłam. Może zrobię taki eksperyment społeczny i dla odmiany będę wredna. Na byciu dobrym i miłym człowiekiem jeszcze nigdy w życiu niczego nie zyskałam. Bałam się porzucić ten pogląd, bo to by całkowicie wywróciło do góry nogami moją wizję świata dobrego i bezpiecznego, gdzie dobro zawsze zwycięża, i potwierdziłoby, że ŚWIAT JEST ZŁY. Ale teraz już po wszystkim, "dobrej mnie" już nie będzie, zadeptano ją.

Również pozdrawiam wszystkie wrażliwe i zranione dusze.

Carapathia ja jak w poście powyżej dziś na smutno , ale byłam skosić dziś trawkę i troszkę się "wyżyłam"
Fragi i kiedysbyłam ja u mnie ta męka będzie trwała tyle miesięcy ile u Was to chyba trafie do psychiatryka prze tego skończonego drania , tez miałam głupie myśli na które on mówił żebym nie gadała głupot , że i tak tego nie zrobię bo ludzie którzy chcą ze sobą skończyć to to robią a nie mówią , zero przejęcia z jego strony , dobrze że gdy miałam te głupie myśli to stawały mi przed oczyma moje dzieci , gdyby nie one sama nie wiem co by było. jestem tylko ciekawa jego reakcji gdybym faktycznie zrobiła taką głupotę czy po 14 latach naprawdę nic by go nie wzruszyło ??
Wieanna ja tez mam zamiar postępować w przyszłości w/g tej książki , ja czuje tak samo za całe dobro i miłość dostałam cios prosto w serce

Pozdrawiam  wszystkie zranione i naszą optymistkę -Carapathia

Dokładnie, ja też... i to wiele razy... i za każdym razem to samo, właśnie cios prosto w serce w zamian za miłość

I tak cholernie boję się, że już zawsze będę sama