Kompletna cisza po 9-cio letnim związku

Udowadniamy to własnie z kazdym postem , każdym przezytym kolejnym dniem.. twarde ,ale w środku serca gorąće ...

Swietny pomysł..a moze zoorganizujemy zlot  nowo odrodzonych  ztego forum ???  ale byłoby fajnie....

Ja gorąco zapraszam!!!Byłoby super

Hej , hej jak widac Twarda sztuka taka pozostanie i tak trzymaj.. zmiana image pomaga na psyche , a tak nawiasem  jak dziewczynom nie duzo potrzeba do szczęscia , prosze inny kolor włosów , bluzka i już jest super... U mnie spoko , powoli czasami przychodzi tem uscisk w żoładku ,ale zabijam drania.. a tak praca i dom ,  Najgorsze jest to , że ogarneła mnie  jakas chroniczna nieuleczalna choroba ..zwana..lenistwem ..kurcze jak sie tego pozbyć  hahaha całuje..mocno  włąż na mój watek zdradzeni , porzuceni łaczmy się..

Hejka,  Twarda sztuko a powiedz mi jedno pisząc ?Kolejna osoba, podrzuca mi wątek zdrady z jego strony!? Co miałaś dokładnie na myśli?
Rozmawiałaś z waszymi wspólnymi znajomymi i powiedzieli Ci, że on kogoś ma? Czy ktoś go z kimś widział? Czy to po prostu próba interpretacji waszego rozstania?

Zawsze mozesz ja zapytac, jakie ma zdanie na temat Waszego rozstnia? Tak normalnie po prostu z ciekawosci.
Ja ze swoja była tesciowa utrzymuje kontakt(bardzo miły) , chociaz 9 lat juz nie zyje z jej synem

Hejka nie wiem, co Ci odpowiedzieć, bo tak naprawdę w życiu wszystko jest mozliwe, ale w przypadku mojego ex nie wydaje mi się, aby przyczyną naszego rozstania była inna kobieta. Jeżeli chodziło o Twój związek, z tego co opisywałaś zarówno Ty dla niego jak i on dla Ciebie byliście pierwszymi partnerami, więc nie wydaje mi się, aby Koniec równał się  Początkowi czegoś innego. Nawet szczerze Ci powiem, że jakoś mojego ex nie widze jako osoby podrywające jakieś kobiety Sama jak sobie pomyśle to ciężko mi sobie wyobrazić siebię na randkach z nowo poznanymi mężczyznami.. Wiadomo, że chcesz znaleść odpowiedź na nurtujące Ciebie pytanie Dlaczego? Co do zachowania jego mamy to wiesz zachowała się neutralnie, nie wtrącała sie w to wszystko, powiedziała, że to wasza decyzja i jednocześnie podkreśliła, że zawsze możecie spodkać się na kawie. Sama napisałaś, że to były jej urodziny, może on był z nią, albo była z osobami przy, których nie chciała się zagłębiać w ten temat. Może była w pracy i miała dużo na głowie i nie miała szczególnie czasu? Opcji jest bardzo dużo. Ja od rozstania raz widziałam się z siostrą mojego ex, ale to było z miesiąc temu. (Powiedziała mi, że mnie rozumie, że M. ma mega ciężki charakter, że nie chce mnie zmartwić, ale M. wydaje się szczęśliwszy, ale, że jest po mojej stronie.) W moim przypadku, też kontakt się urwał, ale ja hmm z jego rodziną nie miałam bardzo dobrych relacji - raczej neutralne. Wiadomo, że jak kończy się związek to najczęściej, aczkolwiek nie zawsze relacje z rodziną ex również.
Czasami człowiek chciałby poznać powód, ale wydaje mi się, że nie ma sensu się w to już bardziej zagłębiać, ani nakręcać. Z tego co opisujesz zazwyczaj radzisz sobie świetnie i tak trzymaj

Hehe śmieje się, bo ja jestem lżejsza o 5kg Znowu nas coś łączy Co do pracy to ja jeszcze nie mam, aczkolwiek w niedzielę idę do marketu na inwenture z koleżanką Tak, żeby mieć zajęcie, bo płaca śmieszna, ale lepszy rydz niż nic Co do słoneczka, to hehe woła mnie już od godziny "Bierz tego psa i marsz nad jezioro ". Uwielbiam słońce, mam wtedy zdecydowanie lepszy nastrój, aż chce się żyć Wczoraj i przedwczoraj miałam bardzo udane dni, byłam u mojego chrześniaka, z moją ciotką odbierałam go z przedszkola, ale było mi miło jak się we mnie wtulił... I wszystkim dziecią mówił "To jest moja "Imie"" Kochany taki, ogólnie miło było u maluchów jak tak do mnie się przytulały. Dzisiaj spotkanie rodzinne, więc z pewnością będzie fajnie, i tak powolutku do przodu leci Buziaki

Hejka jak tam samopoczucie w dniu dzisiejszym? Pewnie dzisiaj się w Tobie kumulują wszystkie myśli? Ja w przyszłym tygodniu będę mieć "niedoszłą" rocznicę, obawiam się tego dnia troszkę. Ja przez weekend miałam kontakt mailowy z exem, co prawda tylko kilka maili wymieniliśmy, ale ja je skończyłam. Nie wiem czy dla mnie lepiej się kontaktować czy zupełnie odciąć, bo niepotrzebnie o nim myślę. W sumie jeżeli chodzi o mój nastrój  jest jak najbardziej ok, może to zasługa pięknej pogody za oknem Jak tam w ogóle w pracy Ci się podoba, bo wspominałaś, że coś znalazłaś? A co do snów, to ja właśnie mam tak, że nawet czasami przed snem jak zasypiam myślę, żeby mi się przyśnił, bo bym chciała go zobaczyć i nic... Miłego wieczorka życzę wszystkim

O dziwo bardzo dobrze dziś ze mną. Dobrze, że jestem w nowej pracy, bo wiele jest nowych rzeczy i mam zajęte myśli, więc odpoczywam psychicznie od starych problemów. Nie jest to moje wymarzone zajęcie, ale przynajmniej nie siedzę w domu. Tak ogólnie miewam coraz mniej dołków z powodu rozstania. Cieszę się najmniejszymi rzeczami, spoglądam na świat z innej perspektywy. Mam życzliwe osoby wokół siebie, które troszczą się o mnie i dają siłę. Mam mnóstwo planów i marzeń, które po prostu czekają na swoją kolej by je spełnić. Oczywiście często myślę o nim, ale nie jest to już tęsknota, która rozdziera mi serce. Radzę sobie i ten fakt rozpiera we mnie dumę z samej siebie. Niech robi sobie co chce i może jest lepiej, że nie ma kontaktu, bo mogę spokojnie dochodzić do siebie. Nie chcę wiedzieć co u niego itp. Liczę na to, że cokolwiek się z nim dzieje zostanie to poza moim zasięgiem. Potrzebuję spokoju i skupienia uwagi na swojej osobie. Teraz ma być już tylko dobrze. Dobrze dla mnie!

Hejka czyli uważasz, że najprawdopodobniej za naszymi rozstaniami stoi jakaś inna? Być może masz rację, aczkolwiek mi się wydaje, że nie... Jak sobie radzisz po rozstaniu? Kontaktujecie się jakoś czy zupełnie urwaliście kontakt? Jeszcze jedno pytanko, w trakcie związku myślisz, że Ty byłeś tą osobą bardziej starającą się, zabiegającą czy raczej ona? Jeżeli ona by chciała wróciłbyś jeszcze czy rozdział totalnie zamknięty? Tak wypytuje, bo zrozumieć facetów ciężka sprawa

Hejka wczoraj popołudniu humor mi się poprawił, więc jest OK. Zadzwonili do mnie z zaproszeniem na rozmowe kwalifikacyjną Znacznie wpłynęło to na moje samopoczucie Dzisiaj idę, zobaczym co z tego wyjdzie Chyba od czasu do czasu będą spadki samopoczucia, ale najważniejsze jest to, że jest przewaga tych lepszych dni.

Z okazji naszego święta chciałabym życzyć wszystkim kobietką odwagi i sił, by porywać się na cele i zmiany,
które z pozoru wydają się trudne,a później wprost wymarzone,realizacji planów i nowych marzeń
i kolejnych natchnień- jak fal, które pchają statek do przodu.
Trzymajcie się dziewczyny nie tylko dzisiaj, ale przez całe ŻYCIE

Hejka Mi te życzenia również się bardzo podobały, fakt że z internetu (nie będę sobie przypisywać autorstwa ), ale jakże adekwatne do obecnej sytuacji.  Co do rozmowy, to była bardzo przyjemna Ogólnie nastawiałam się, na pytania co planuje robić za 5 lat w życiu? wady, zalety? oczekiwane wynagrodzenie? sukcesy, porażki? A nie było ani jednego niewygodnego pytania Babeczka bardzo miła (przynajmniej takie sprawiała wrażenie). Omówiła zakres obowiązków, proponowane wynagrodzenie, zapytała czy warunki jakie jest mi w stanie zaproponować akceptuję. No i generalnie powiedziała, że sie odezwie wieczorem, będzie zapraszać na dzień próbny. A wieczorem cisza... Stwierdziłam, że pewnie ktoś inny bardziej przypadł jej do gustu Ale, ale..... sobota rano odbieram telefon no i mam przyjść w poniedziałek No więc zobaczymy
W piątek mój ex wyslał życzenia, a jeszcze żeby było śmieszniej spotkałam jego mame w sklepie pogadałam z 5 min. z tym, że na zupełnie neutralne tematy, w sumie fajnie mi się rozmawiało.  A u  Ciebie jak tam? Jak się udała impreza z okazjii dnia kobiet? wyszalałaś się troszeczkę?

Hejka widzę, że zamiast bardzo dobrze radzisz sobie świetnie Tak trzymać, trzeba korzystać z życia Ja miałam kontakt telefoniczny z ex, ponieważ nasz byly pracodawca z zagranicy odezwał się do mnie czy nie chcemy wrócić do pracy. Stwierdziłam, że dam ex znać, a nóż może będzie chciał wyjechać z jakimś kumplem, nie będę mu zamykać furtki. Powiedział, że może się zacząć pakować, tylko zrobi pranie...ale, że beze mnie nie pojedzie. Potem delikatne aluzje, że by wypił sobie piwo, że by musiał odebrać swoje rzeczy ode mnie itp. ale, zadnych pytań wprost, jakby czekał aż ja coś zaproponuje. Stwierdziłam, że nic mu nie ułatwie.... W sumie to takie troszkę żałosne... Apropo pracy to ten dzisiejszy dzień był bynajmniej bardzo, bardzo dziwny...Babeczka bardzo miła, ale hmm totalny brak organizacji z jej strony. Myślę, że jeżeli chodzi o przeszkolenie to jest to bardzo istotny czynnik - a tego brakowało. Strasznie chaotyczne to wszystko było, powiem szczerze, że mam teraz bardzo mieszane uczucie co do tej pracy. Zobaczymy jutro jak się odezwie co z tego będzie. Zawsze można szukać dalej... A u Ciebie jak tam?

Hejka O proszę czyli list już poszedł, jestem Ciekawa jak on na niego zaaraguje. Wiesz, moim zdaniem to chyba lepiej, gdy nie macie kompletnie kontaktu, niż takie pisanie co dwa-trzy tygodnie nic nieznaczących maili. Totalnie nic one nie wnoszą do obecnej sytuacji, jedynie przypominają o jego istnieniu. Powiem Ci szczerze, że wydaje mi się, że w znacznej mierze do tej całej sytuacji się już zdystansowałam i akceptujetaką jaka jest. Obawiam się jedynie, że gdybym go zobaczyła mózg mógłby przestać funkcjonować tak jak powinien, a serducho by się odezwało. Na początku rozstania liczyłam na to, że czas zrobi swoje, że on to wszystko przemyśli, zmieni się na lepsze, zrozumie, że to był błąd i ile dla niego znaczę. Obecnie wychodzę z założenia, że jeżeli chcemy cokolwiek zmienić w swoim życiu powinniśmy zacząć od siebie. Nie mam już myśli, że świat kończy się razem z nim, ani nie idealizuje tego wszystkiego co było. Myślę, że poprostu przyzwyczaiłam się do tej całej sytuacji. Mimo wszystko tęsknie za jego osobą, ale nie jest to uczucie takie jak było na początku. Czas robi swoje...:)

Wiesz jeżeli np o mnie chodzi to moja przyjaciółka, którą znam od 10 lat mówi, że ja staje się taka jaką mnie poznała, jestem pogodna, widać, że mam taki wewnętrzny spokój, podobno bije ode mnie jeszcze bardziej ciepło i stałam się bardziej otwarta. Wiesz ja również byłam wpatrzona w mojego jakby był niewiadomo kim (ale w ramach rozsądku). czas dążyłam do swoich mniejszych czy większych celów, niemniej jednak zawsze uwzględniałam jego. Dzisiaj napisał do mnie czy w ramach prezentu urodzinowego dam się zaprosić. Póki co nic mu nie odpowiedziałam, bo wiem, że on się nie zmieni na tyle na ile bym chciała, a zataczanie koła jest bez sensu. Muszę to przemyśleć, z jednej strony ciekawość jak on się ma i perspektywa miłego wieczoru, ale z drugiej, jeżeli miałabym zacząć przeżywać to wszystko od początku to nie wiem, czy warto?

Nie mow hop zanim nie przeskoczysz...
Wyslalas list kilka dni temu, moze dopiero teraz - w najblizszych dniach go dostanie, bierz pod uwage zwloke w dzialaniach poczty.
Moze go w ogole nie odczytal jesli podpisalas na kopercie, ze jest od Ciebie i skasowal. Jesli odczytal, to daj mu teraz spokoj. Przeczytal raz, przetawil i moze przeczyta go jeszcze raz i jeszcze raz i jeszcze raz...
Wykonalas ruch w jego strone i pora na jego gest, Ty juz swoje zrobilas.

Na to wygląda, że chłopak sobie przypomniał... Na pewno na to wszystko nałożyło się, to, że w krótkim odstępie czasu dzień kobiet, zawsze mięliśmy rocznice no i moje urodziny. Wczoraj napisałam mu szczerze, że spotkanie jest fajnym pomysłem, ale nie wiem czy ma jakiś sens? Napisałam, że na przyjaźń nie jestem gotowa, wracać, żeby było tak jak było też nie chcę, no i w to, że się zmieni to nie wierzę.  Odpisał mi, że ok rozumie i, że mam jak co się odezwać jak bede chciała sie spotkać. Już nic na to nie odpisywałam... Dzisiaj od rana pytanie o jakąś pierdołe i przy okazji, co by miał zmienić i co bylo nie tak.. Kilka smsów wymieniliśmy no, ale zobaczymy co będzie dalej...

Hej przepraszam, za brak odzewu z mojej strony. Analizując swój związek jestem w stanie powiedzieć, że ja na pewno bardziej dbałem o przyszłość, a czy się starałem - uważam, że tak... niemniej jej to chyba nie wystarczyło. W konsekwencji ona ma 24 lata i znalazła sobie 19 letniego partnera, bo chyba było u nas nudno i często jej mówiłem dorośnij (znajdź prace, może jakieś praktyki, nie bądź zazdrosna bo przecież jestem z tobą zaręczony, idź do ginekologa po tabletki bo ja nie będę biegał jak podczas jednego zdarzenia po tabletki "72 h po" - bo to mój problem jak usłyszałem). Czy chciałbym by wróciła - cholernie... czy byłoby tak samo, na pewno nie... ale nie w tym rzecz najistotniejsza czy ja bym chciał... ale czy ona potrafiłaby bez zwalania winy na mnie przyznać się do błędu i trochę się zmienić, w co bardzo wątpię... Tak więc ja zerwałem kontakt, oczywiście ona rzucała tekstem, ze chciała byśmy byli przyjaciółmi i czasem rozmawiali, ale zastanawiałem się po co, skoro nie potrafiła się szczerze przyznać, że na boku miała jakiegoś 19-latka, to o czym szczerze miałbym z nią rozmawiać? Do przyjaciół też mam zaufanie, a ona swoje wyczerpała 2 razy,bo raz wybaczyłem skok w bok po alkoholu biorąc winę na siebie, ze to ja się nie starałem i nie czuła mojej bliskości... teraz myślę, że pożądnie musi dostać w tyłek by zrozumiała co kiedyś miała. Niemniej dzisiaj leci 2,5 miesiąca od rozstania i z tego co wiem, ze swoim 19-letnim partnerem nieźle się bawi na imprezach...

Jeśli mogę Ci coś zasugerować...nie rób nic z własnej inicjatywy. Minęło sporo czasu i to co powinno Cię interesować, to Twoja własna osoba, a później ewentualnie on. Musiałaś pogodzić się i nauczyć żyć swoim rytmem, więc nie pozwól by wszelkie starania powrotu do spokojnego życia, zostały zmarnowane przez jakiegoś dumnego i upartego "dziada". Ja nie liczę na powrót ( liczę na szczerą miłość), ale w głowie układam sobie plan działania na przyszłość. Niekoniecznie przyszłość z nim, ale z jakąkolwiek osobą. Liczę się ja i tylko ja. Oczywiście daleka jestem od bycia egoistyczną heterą. Chodzi tylko o dbanie o tą mała dziewczynkę w środku mnie. Kto jej da miłość jak nie ja sama?

Trzymaj się dziewczyno i bądź twarda! Może i trochę namieszał Ci w głowie kontakt z byłym, ale nie traktuj tego jak kroku wstecz. Pomyśl sobie, że przecież przesz do przodu, a te parę smsów czy maili to było szybkie spojrzenie przez jedno ramię! Nie spotkałaś się z nim i tu ukłony dla Ciebie. Bądź dumna i kochaj siebie. Jak będzie mu zależeć, to zrobi wszystko by Cię odzyskać. Teraz piszę te słowa do Ciebie, ale sama powtarzam je sobie codziennie. Jeśli chodzi o działanie pod wpływem emocji- zanim podejmiesz jakąkolwiek decyzję, przemyśl ją. Prześpij się i dopiero na spokojnie działaj. Teraz łatwo o tym mówić, bo jesteś doświadczona i wiesz jak masz niepostępować. Na pewno zdążyłaś poukładać sobie choć trochę rzeczy w swojej głowie i jesteś mądrzejsza o pewną wiedzę. Ja wiem jak mam się zachowywać, bo wyciągnęłam wnioski. Oby rzeczywistość pokryła się z moją nową ja.

Postanowiłam, że się nie dam złamać ni chu chu Już za dużo zmarnowałam czasu na czekanie na szczęście i marzenia, których spełnienie uzależniłam od ukochanego. Wiem ile jestem warta. Nie zrobiłam nikomu nic złego, a wręcz przeciwnie. Kocham swoich bliskich, a dla obcych staram się być dobrym człowiekiem. Wszystko co czynimy wraca do nas. Liczę i wierzę, że tak będzie w moim przypadku. Nie pomyślcie, że jestem zarozumiała, bo wszyscy widzą we mnie skromną osobę. Jakaś siła, a może sam Bóg czuwa nade mną. Do diabła z "łamaczami serc".

AMEN...

Wiem, wiem też właśnie powtarzam sobie, że choćbym była na końcu świata, jeżeli by mnie kochał to by mnie znalazł i zrobiłby wszystko żeby było dobrze. Jeżeli chodzi o działanie pod wpływem emocji, to staram się tego nie robić, nad odpowiedzią negatywną myślałam dość długo. Jedyne co mnie denerwuje, to znowu załączył mi się syndrom pilnowania telefonu a tego nie było... Mimo wszystko jestem dobrej myśli, niezależnie jak moje życie się ułoży będzie dobrze.

Ja np. nie mam teraz tak, że płacze, użalam się... cały czas jestem pozytywnie nastawiona, staram się znaleść szczęście w małych rzeczach, ale idzie mi to zdecydowanie ciężej. Ostatnio siostra ex też pisała do mnie co tam u nich, chce się spotkać, a takie coś nie wpływa dobrze na zamykanie rozdziału. Wspominałam też wcześniej, że rozmawiałam z mama ex to też pytania "Co my wykombinowaliśmy..." Od razu przeszłam zręcznie do zdecydowanie bardziej neutralnego tematu, no, ale sam fakt. I zrobiłam się taka jakaś chaotyczna. Niby chce iść szczęśliwa do przodu, a z drugiej strony to wszystko mi utrudnia.
Chciałabym czuć się kimś jedynym, najkochańszym, dla tej jednej osoby na świecie. Dobra dosyć tego blablania, bo nawet mi się to źle czyta   A dzisiaj się tak strasznie wystraszyłam, że masakra Byłam nad jeziorem i widziałam dzika! Mój pies za nim pobiegł... Nie wiedziałam czy bardziej bać się o nią czy o siebie. Myślałam, czy stać czy uciekać gdzieś na drzewo, ale na szczęście uciekł. Nic, biorę się za oglądanie filmu... A tak zupełnie z innej beczki, znacie jakieś fajne filmy? Mogą być psychologiczne lub świetne komedie?

Hejka Co do moich relacji to tak jak wspominałam nie były bardzo dobre, ani złe...Wiesz, do mnie po rozstaniu jego rodzice sami z siebie, też się nie odzywali -jedynie jak przypadkowo spotkałam jego mame. Myślę, że byłoby to nienaturalne, gdybym powiedziała "dzień dobry", obróciła głowe i poszła w drugą stronę... A co do jego siostry to wymiana smsów i propozycja spotkania była przy okazji składania życzeń. Siostre ex zawsze lubiłam na swój sposób, ale nie były to bardzo bliskie relacje. Jeżeli chodzi o jej motyw kontaktowania się myślę, że to czysta ciekawość...:) Tak jak wspomniałaś wcześniej
" Spokój to towar deficytowy, niewiedza jest na wagę złota, a spokojny sen i pozytywne nastawienie, to skarb. "
Myślę, że najlepsze co mogli Tobie ofiarować to właśnie spokój, możliwość ułożenia sobie życia i bycia szczęśliwą.
Moja kuzynka była kiedyś w wieloletnim związku, miała świetne relacje z rodziną swojego ex, po rozstaniu utrzymywała kontakt z jego babcią i siostrą. Z jednej strony to jest bardzo fajne, bo to, że im się nie ułożyło nie oznacza, że ma się od razu odciąć. Niemniej jednak wydaje mi się, że wydłuża to proces gojenia ran - po dwóch lata po rozstaniu doszła dopiero do siebie. Wiadomo, że rodzina wspominała o byłym, o tym co było - z tego co pamiętam ta babcia mówiła, że jak jej ex znajdzie sobie nową to nie wpuści jej do domu. Uważam, że przez takie coś człowiek się tylko bardziej rozczula, rozkleja i zamiast iść do przodu cały czas obraca się za siebie.
Zauważ jak świetnie sobie radzisz, Twoje wypowiedzi przepełnione są pozytywną energią, ciepłem i harmonią ze światem - przynajmniej ja mam takie odczucie.

Dziękuję kochani za słowa otuchy. Macie rację we wszystkim
Bags uważam, że pomysł dorzucenia słów "dziękuję za wszystko" jest super. Nie przyszło mi to do głowy. Czy jestem pewna końca relacji czy też nie, czego sobie życzę a jaka jest rzeczywistość to już inne kwestie. Póki co są suche fakty i raczej nie rozkminiam w razie czegoś. Nie ma kontaktu i to przyjmuję. Życzeń mu nie wyślę za żadną cholerę!

Ciężko jest odpowiedzieć sobie na pytanie "dlaczego"? Wczuć się w tok myślenia innego człowieka, zrozumieć motywy jakimi się kierował podejmując taką decyzję. Myślę, że tylko on potrafiłby udzielić Tobie odpowiedzi na to pytanie. A tak właściwie jeżeli o Was chodziło, w dniu gdy Twój ex powiedział Tobie o tym, że to już koniec uzasadnił to tylko tym,że byłaś za dobra tak? Też często się zastanawiam co mu siedzi w głowie, czy zawalczy o mnie? Czy on mnie tak naprawdę kochał i to był zły dzień, a teraz jest za dumny, żeby się postarać...Czy nie zależało mu na tyle, aby wiązać się ze mną na "zawsze".. Póki co to do niczego konkretnego nie doszłam ;/ Dzisiaj mam całkiem dobry nastrój, nie wiem jak u Was, ale wczoraj i przedwczoraj miałam tak depresyjne dni, że żyć mi sie nie chciało...Płacz, ból straszny porównywalny do początku rozstania, nawet naszła mnie myśl, żeby napisać mu maila, "Co było nie tak w naszym związku?". Sam mnie wcześniej o to pytał w smsie... Rozpisałam się wyrzuciłam wszystko z siebie, popłakałam przy tym a na samym końcu tego nie wysłałam Poprawiło mi to znacznie samopoczucie Mam nadzieję, że te gorsze dni, będą zdarzać się coraz żadziej, bo nie lubię siebie takiej słabej...

Wiesz co, jeżeli chodzi o tą pracę o, której wspominałam wcześniej to niestety nic z tego nie wyszło, ale tak przypuszczałam. Generalnie tak jak wspominałam, byłam na dniu próbnym (Ogólnie chodzi o stanowisko- Recepcjonistki). I skończyło się na tym, że miałam umyć podłogę, odśnieżyć schody przed budynkiem, skoczyć do sklepu. A jeżeli chodzi o samą rejestracje, to odebrałam kilka telefonów na które niestety nie potrafiłam udzielić odpowiedzi. Nie ukrywam, że to nie była moja dziedzina, ale myślę, że nawet osoby, które byłyby po kierunku nie potrafiłyby udzielić fachowej odpowiedzi, bo pytania były sciśle związane z tą firmą - jeżeli chodzi o usługi w każdej firmie wyglądają inaczej. Fakt jest taki, że to był nowootwarty punkt, nie wiedziałam jak to u nich funkcjonuje, a nikt mi tego nie przekazał. Umówiłam się, z tą babeczką, że przyjde następnego dnia od rana, wytłumaczy mi wszystko, da materiały do nauczenia, miała zadzwonić wieczorem i się umówić... Nie zadzwoniła, trochę nieprofesjonalne podejście. No więc muszę szukać dalej...

No dokładnie, trzeba próbować, aż w końcu się uda W sumie rekrutacja na moje wymarzone stanowisko trwa do jutra, zaniosłam im CV osobiście jakiś czas temu, póki co cisza... Najgorsze jest to, że ciekawych ofert jest naprawdę niewiele, a konkurencja na rynku pracy bardzo duża. Z tego co pamiętam na moje stanowisko pracy jak rezygnowałam w ostatniej firmie aplikowało 350 osób, więc naprawdę sporo. Śmieję się, bo tutaj siedzę już 3 msc bez pracy, a w Anglii nie mając żadnych znajomości pracę znalazłam po 2 tyg Fakt jest taki, że przez ostatnie dwa tygodnie za bardzo się nie przykładałam do szukania, ale powoli będzie trzeba.

Mój też był w wojsku, ale to dawno, dawno temu i tylko 9msc, ale zmienił się po wojsku... Zdecydowanie mniej wylewny, mniej uczuciowy, co zrobić...A tak w ogóle to dzisiaj go znowu naszło, żeby napisać... coś o pogodzie, o pierwszym dniu wiosny, kolejna nic nieznacząca wiadomość... Odpowiedziałam tym samym... Tylko kurczę nie wiem, czy nie napisać mu, żeby się wziął i postarał, albo totalnie odpuścił... Takie coś jest totalnie bez sensu, zaczynam się pozytywnie nakręcać, nagle jakiś sms bądź mail i znowu myśląca. Jak ja mam dojść ze sobą do ładu, jak zaczyna być fajnie a on o sobie przypomina? Wiem, że najlepszym rozwiązaniem byłoby spotkanie się i określenie o co chodzi, ale nie mogłam się na to zgodzić od razu. Czas pokaże...
Buziaki

Tak, wiem masz rację, będzie trzeba to zmienić... Już za długo w tym zawieszeniu...