mój chłopak i nasza wspólokatorka - Netkobiety.pl

Jesus and all his angels, kobieto, czy ty znasz znaczenie slowa zaufanie? Nie tylko w zwiazku. Do banku idziesz, dajesz pieniadze, i ufasz one tam zostana, wiec dlaczego nie ufasz mezczyznie, ktorego kochasz?

Switezianka, serio, serio, lec do psychologa. Wszedzie wietrzysz zdrade, bez powodu oskarżasz swojego chłopaka o najgorsze świństwa, no i zakładasz, że w końcu i tak sie nie uda/i tak zostaniesz skrzywdzona... Po co w ogole wchodzic w związek z takim podejściem?! Ty przypadkiem nie jesteś DDA albo DDRR?

I tak na marginesie; podstawa każdego związku jest to, że nie znalazło się nikogo lepszego a może raczej - ten jest najlepszym ze wszystkich jakich znam, no ale  w sumie na jedno wychodzi. I z pełną premedytacją mówię - moj maż jest moim mężem, dlatego, że nie spotkałam lepszego  niż on. Nie znam faceta ktory jest inteligetniejszy, przystojniejszy, bardziej opanowany, takiego z ktorym lepiej by mi sie rozmawialo, lepiej pasującego do mnie i uzupelniającego mnie. Nie znam i już nie poznam, bo mój mąż jest najlepszym jakiego mogłam spotkac. Czy to źle? To raczej oczywiste, że jestem z człowiekiem, który jest naj w każdym ważnym dla mnie aspekcie. A skoro ten jest naj, to znaczy, ze nie spotkałam nikogo lepszego.

próbowałam z nim rozmawiac ale nie chciał.Olał mnie i poszedł sobie do sklepu.A potem wrocił i wlaczył muzykę na full.

A jak próbowałaś z nim rozmawiać? Jeśli w taki sam sposób jak na forum, wylewając swoje żale i nieuzasadnioną zazdrość, to naprawdę nie jest dziwne, że nie chciał.
Wszyscy (z jednym wyjątkiem) Ci  powtarzają, że działasz destrukcyjnie na własny związek, sama to zresztą widzisz.

Cześć
Zgodzę się że jej chłopak delikatnie mówiąc również nie zachowuje się okej ale trzeba się zastanowić co jest przyczyna a co skutkiem.

Czy jej chłopak zachowuje sie tak ze względu na jazdy jakie wyprawiała świtezianka czy świtezianka ma takie jazdy bo zachowuje się jej tak chłopak.
Co była najpierw ? Od zawsze Cie tak olewał ? Od zawsze byłaś zazdrosna ?
Jego olewanie wynikło z Twojej zazdrości ? Zamęczyłaś go ?
Czy Twoja zazdrość się zrodziła jak zaczął Cię olewać ?

no niestety rozstajemy się.

Bardzo mi przykro, myślę że wszyscy w tym wątku chcieliśmy dla was dobrze

Wybacz ale ja doświadczyłam odwrotnej sytuacji. Mój poprzedni związek zakończyłam ponieważ miałam awanturę o pójście do koleżanki której nie widziałam kilka miesięcy (w innym mieście mieszkała), że z uczelni za późno wracam, że się maluję.  Nie wytrzymałam takiego napięcia. Ile można? Rozumiem miłość ale nie chorobliwej zazdrości i obsesji spędzania razem czasu. Możliwe że właśnie to powoduje u mnie taką awersję do podobnych symptomów. Jedna z forumowiczek pisała o siostrze która wychodzi za mąż szczęśliwie zakochana ale straciła wszystkich znajomych. Czy miłość powinna separować nas od innych? NIE!! Mi nie chodzi o to by autorka pozwalała na dzikie imprezy swojemu facetowi. Ale niech wyjdzie z kolegami na piwo czy kręgle...  Sama w tym czasie też nie musi siedzieć w domu... Do koleżanki dawno nieodwiedzanej niech się wybierze.... Pobiegać może, na rower pójść. COKOLWIEK ale niech też sama ma swoje życie prywatne. Odskocznie od codzienności. Nawet najbardziej zakochanym potrzebna jest chwila bez siebie. A facet może unikać swojej kobiety bo wie że ona go na każdym kroku będzie sprawdzała. Nawet by mi do głowy nie przyszło grzebać facetowi w komórce. MOŻE JESTEM DZIWNA

Cały czas mówię o znalezieniu właściwej osoby.

Szukajcie. SZUKAJCIE.

Mówcie o sobie prawdę.

Nie grajcie.

Nie opowiadajcie bajek.

Uważnie obserwujcie.

Nie seksujcie się od razu.

Obserwujcie obiektywnie.

Nie zamykajcie oczu na cechy niekoniecznie zachwycające.

Nie zaczynajcie związku, gdy nie zaczęliście się nawet przyjaźnić.

Mówcie otwarcie co wam nie pasuje.

Nie pakujcie się we wspólne mieszkanie, dzieci, kredyty, gdy nie czujecie, że chcecie razem spędzić resztę życia.

Minimalizujcie ryzyko. Po co utrudniać sobie życie?

Amen!

Mam nadzieję, że mówisz to swojemu mężczyźnie wprost.

hej,dawno tu nie zagladałam i mysłałąm ,ze sprawa wygasła ,ale jednak dalismy sobie ostatnią szansę.Wczoraj wrócilam do swoego rodzinnego domu i dzis umowilam się z przyjaciólka.Soedzilysmy razem całe popołudnie i wieczor,moj chloapk w miedzyczasie zadzwonila po pracy,zapytac co słychac,potem zadzwonial do niego ta sama kuzynka co pisałam wczesniej i umowil sie z nia na piwo.Gdy dzwonialm nie odebrał,oddzwonil dopiero gdy spotkanie się skonczylo czyli jakas godzine temu i opowiedzial ,ze bylo super.Opowiedzial wszystko ze szczególami i ze wraca do domu.Starałam się mu pokazac ,ze fajnie ,ze sie spotkal i wogole ale jednak coś ukuło...ale z drygiej strony wiem,ze wcale nie musiał o tym mi mowic.Był szczery-doceniłam.Mam nadzieję,ze uda mi sie pojsc do przodu i bede potrafila cieszyc sie z tego ze spedza szczesliwie czas gdy mnie nie m a nie była zazdrosna.Ciezka praca przede mną,ale nie chce go stracić....

z porady psychologa skorzystam na pewno,bo sama nie dam rady...A jak byście zareagowały na wiesć ,że Wasz facet będzue pracował ze swoją byłą?

widzisz to nie byl taki typowy związek,dlatego ,ze ona miała od dwóch lat chłopaka z którym mieszkała,więc wydawałoby się ,ze to cos powazniejszego ,a pracowała jeszcze wczesniej z moim obecnym chłopakiem i jak byly jakies pracowe imprezy(to nasza wspolna kolezanka ,bo wtedy we trójke razem pracowaliśmy)to np całowali sie na parkiecie,odwiedzali w domu i  ztego co mowil mi moj chloapk ,to juz prawie mialo do czegos dojsc...potem ja z tej pracy zrezygnowałam jak juz mieszkalismy razem(krecili ze soba pol roku przed tym ,jak ja z nim zaczelam byc),potem ta kolezanka zrezygnowałą z pracy i zaczela pracowac w tej firmie ,do ktorej przeszedł mój chłopak.Wiem ,ze zawsze pozostaje do takiej osoby sentyment.Natomiast najbardziej wkurza mnie to ,ze to jest typ dziewczyny ,która zdrzadza swojego faceta dla zabawy i zdradzial go nie tylko z moim chłopakiem,ale kilkoma innymi poźniej i wcześniej.Dlatego mam obawy co do ich wspolnej wspolpracy,pracowych imprez czy innych wyjść;/;;/

nie przesadzaj. Niekoniecznie chłopak musi zmieniać pracę, bo pracuje tam również jego była. To nie tragedia. Jeśli jest teraz ze swoją obecną partnerką, to znaczy ze wyleczył się już z tamtej miłości czy zauroczenia. Widzę że Ty też należysz do zazdrosnych za bardzo.

Świtezianka to, że ta dziewczyna tak się zachowuje, zdradza swoich facetów na prawo i lewo, świadczy tylko i wyłącznie o niej. Twój chłopak nie jest niczemu winny, nie może wpływać na to jak ona się zachwouje. Oczywiście ja też pewnie bym była trochę niespokojna, ale jak to w związku bywa, jeśli się bardzo kocha, jest również zaufanie do drugiej osoby i zna się ją na tyle że wiesz że nie zrobi nic głupiego, bo zależy mu na Tobie i na tym żeby nie zranić Twoich uczuć, to możesz być zupełnie spokojna. Gdyby on chciał wrócić do niej, czy Ciebie z nią zdradzić, wcale nie musiałby czekać na to aż zaczną razem pracować. A jeśli już tak na prawdę obawiasz się o te pracowe wyjścia, to czy nie ma możliwości żebyś od czasu do czsu mu na nich towarzyszyła?

to nie rozumiem dlaczego się obawaisz tych wyjść z pracy, skoro on na nich nie bywa. A co do tego że jak kobieta chce to dopnie swego: mylisz się. Przecież to nie zależy tylko od niej. Chłopak też musiałby tego chcieć. A jeśli on będzie stawiał opór, konsekwentnie ją ignorował lub mówił że nie jest zainteresowany, to w końcu odpuści, uwierz mi ale powiedz mi co złego jest w tym że zamienią grzecznościowe kilka zdań? typu: "cześć, co słychać? W porządku, a u Ciebie? Też." Pogadają 3 minuty i potem każdy wraca do swoich obowiązków. Przecież to normalny człowiek i potrzebuje kontaktu z innymi. A czy on się denerwuje jak Ty gadasz z kolegą?

Jezu, dziewczyno, co Ty go na smyczy trzymasz że masz popuszczać bardziej czy mniej? Albo trzymać całkiem krótko? Nie przesadzasz? Idź koniecznie do psychologa, bo moje rady na nic się nie zdadzą. Musisz przekierunkować całkowicie swoje myślenie, bo skoro twierdzisz że każdy facet zdradzi prędzej czy później, to po co właściwie jesteś ze swoim? Po co pakujesz się w jakikolwiek związek? Wyczekujesz tylko tego momentu kiedy on Cię zrani i obawiasz się kiedy on nastąpi. W związku tak nie powinno być. Masz ewidentny problem z zaufaniem, a przecież pisałaś, ze facet nic nie zrobił żebyś miała mu nie wierzyć. Aha i to normalne, że chciałby czasem wyjść na jakąś impreze z ludźmi z pracy, bo jest młody i chciałby po prostu raz na jakiś czas pogadać z nimi o czymś innym, a nie tylko o pracy. A on odsuwa się od nich, bo Ty nie chcesz żeby tam chodził. Będzie uważany za jakiegoś odludka. Ja miałam tak w liceum. W 1 klasie wszytsko było ok, miałam świetny kontakt z całą klasą, kolegami, a w 2 klasie, odkąd zaczęłam się spotykać z moim ex, straciłam kontakt praktycznie ze wszystkimi kolegami, dwóch było dla mnie jak bracia. A zrezygnowałam z tego tylko dlatego, że mój były sobie ubzdurał, że na pewno go zdradzam z którymś z nich. Miałam dosyć pretensji, codziennych kłótni, afer o nich, więc dla świętego spokoju przestałam się kontaktować z nimi, czego teraz z całego serca żałuję, bo z chłopakiem się rozstałam, a przyjaźni nie udało się odbudować w takim stopniu na jakim była w liceum. I kontakt już nie ten sam.....

Dajże temu swojemu chłopakowi odetchnąć!!!!!!

zaufaj mu, czy na prawdę tak wiele do tego potrzeba? Czy chłopak którego kochasz, który NIGDY Cię nie zawiódł, był i jest Ci wierny, nie zasługuje na odrobinę zaufania??? Na prawdę nie pożałujesz swojej decyzji, im szybciej zmienisz zachowanie, tym lepiej, chłopak na pewno to doceni

i w dodatku zna temat z autopsji wiem jak się czuje Twój chłopak, więc na prawdę Cię namawiam na zmiany bo dzięki nim może być tylko lepiej

wiesz, Ty masz chociaż ten komfort że z nim mieszkasz. Ja widuję się z moim chłopakiem rzadko, czasem raz na 2 tygodnie, bo i ja mam studia, on też, w dodatku pracuje..... Poza tym ma masę różnych innych zainteresiwań: trenuje siatkówkę, jeździ na na rowerze, spotyka się ze znajomymi, często spędza czas z bratem, pomaga mu przy dzieciach itp. A ja nie mam do niego pretensji, bo to, że nie widujemy się codziennie, wcale nie oznacza że kocha mnie mniej i rozumiem jego potrzeby, znajomi też są ważną częścią jego życia, nie może poświęcać mi każdej wolnej chwili. Chcę żeby oprócz mnie miał kogoś, z kim mógłby pogadać o czymś o czym ze mną nie rozmawia, albo o czymś na czym kompletnie  się nie znam I to że raz na jakiś czas wyjdzie ze znajomymi wcale nie będzie ozanczać, ze woli ich do Ciebie.

Są 4 rzeczy, których nie wolno ci robić jesli nie chcesz, żeby mężczyzna poczuł się stłamszony twoja nadopiekuńczością, żeby się do ciebie zraził i zaczał oddalać się od ciebie:
1.nie sprawiaj wrażenia, że go kontrolujesz i nie każ mu sie spowiadać
2.nie oczekuj od niego żeby spedzał z toba cały swój wolny czas
3.nie pros by rozliczał się z czasu który spedza bez ciebie
4.nie zagłaskuj go pozbawiając motywacji do wyjścia ci naprzeciw.

Nigdy nie dawaj mu odczuć, że go osaczasz. Żądanie od mężczyzny , żeby się tłumaczył i opowiadał ze wszystkiego, co robi, jest matkowaniem. Jeśli traktujesz wspólne spedzanie czasu, jak coś co musi robić, zamieniasz przyjemnosc w obowiązek.

To kilka zdań z książki "Dlaczego mężczyźni kochają zołzy" Kupcie sobie ;p idzie pośmiać i to nieźle xD, ale np świteziance pozwoli przejrzeć na oczy, bo chyba dalej ma klapy.

hehe to mówi samo za siebie

Wiesz co ja bym zrobiła? Bym zaczęła go olewać. Spotykaj się z koleżankami/kolegami, a jak on będzie chciał gdzieś pójść, to mów mu od czasu do czasu, że nie możesz wtedy. Jeśli on nie chce z Tobą nigdzie chodzić, to jego problem, nie lataj za nim, że on kiwnie palcem, a Ty już jesteś przy nim, bo on tak chce. Wiem, że to będzie trudne, przynajmniej na początku, ale to na serio podziała. Zobaczy, że powinien ruszyć dupsko i się postarać, bo Cię traci (chociaż w rzeczywistości tak nie jest), a jeśli bardzo przeszkadza Ci ta współlokatorka, to poszukaj kawalerek, czy czegoś takiego, powiedz mu, ze znalazłaś coś tam i jest dogodniejsze miejsce, czy chociażby taniej. Jeśli on powie, że przesadzasz, to skończ tą rozmowe, powiedz, że nie masz ochoty się kłocić, pogadacie o tym kiedy indziej. Jeśli już później też będzie źle, to po prostu mu powiedz, że Ty się przeprowadzasz i jeśli chce iść z Tobą, to czekasz na niego z otwartymi rękami i będziesz baaardzo szczęśliwa, a jeśli nie, to jego sprawa.