Klaps

Tez tak uważam, u Pchly w szkole jeśli ktoś poważnie cos naskrobie odbywa tzw. prace na rzecz szkoły po lekcjach,czy w wolnym czasie,  a to sprzątanie terenu szkoły ( zamiatanie, grabienie liści) a to pomoc Paniom sprzątającym w szkole np. w czyszczeniu ławek, zamiatanie klas,  korytarzy, sali gimnastycznych i tego typu podobne sprawy
Rodzic posyłający do szkoły dziecko podpisuje zgodę na to i żaden rodzic jeszcze nie zbulwersował się , kiedy jego dziecko zostało takim sposobem ukarane.
Młoda tez ma na koncie "odsianke" i sprzątanie placu szkoły, robienie porządków w magazynku z rożnymi akcesoriami i rzeczami na w-f, a ze szkoła sportowa , bogato wyposażana w przeróżne sprzęty ,to trochę  roboty tam mają, jest co robić.
Bardzo słusznie, nie zaszkodzi i wychodzi ancymonom na zdrowie

Osobiście mam pełnoletnie dzieci. Ale ostatnio jedna sytuacja wyprowadziła mnie kompletnie z równowagi. Otóż w weekend byłam w dużym centrum handlowym na zakupach. I co, w około pełno dzieciaków drących się w wniebogłosy i kompletnie bezradnych rodziców reagujących nerwowo. Pytanie pierwsze co takie dzieci robią na zakupach czy dorośli nie widzą że dzieci męczą i nudzą? Np sklepie z butami jedna mamusia mierzy jedne buty, 2,5 a dziecko lata wokoło krzyczy, i zaraz się ,,mamunia'' wnerwia i wiadomo szamotanina. Cóż za sytuacja, nie nawiedzę podobnego zachowania i szumu bez potrzeby. LUDZIE MYŚLEĆ!!! W takim centrum jest zawsze coś w stylu ,,kulki'' czy jakieś miejsce dla dziecka. Idzie się płaci zostawia w tym zabawkowym świecie dziecko na czas zakupów. Dziecko zadowolone, głowa spokojna. Zakupy udane. A tak to wiadomo zawsze kończy się podobnie agresja rodzica, płacz dziecka, i robienie cyrku przed innymi. Następny przykład w sklepie z zabawkami weszłam tam po prezent dla chrześnicy. Nie dało się wytrzymać, pełno dzieci które płakały bo chciały jakąś zabawkę rodzice nie chcieli kupić i podobny cyrk. Nic nie kupiłam bo takiego ,,małpiego gaju'' nie zwyciężyłam, wolałam przyjść ponownie w poniedziałek do południa. I następna rzecz rodzice po co zabieracie dzieci do sklepu z zabawkami skoro Was nie stać? Robicie przykrość sobie, dziecku i  meczycie swoim zachowaniem innych kupujących. Nie raz widzę jak karygodnie zachowują się rodzice, w takich galeriach, na koncertach itp miejscach nie dla dzieci. A jak prosto można uniknąć takich skandali.
   
I tu może mnie skarcicie ale Wam to powiem, bynajmniej jak ja myślę. Na dziecko powinien być czas, pora i pieniądze i psychika! Ja miałam wszystko i tak mnie macierzyństwo w pewnych momentach przerosło. Tyle, że mnie stać było na nianię i teściowa chętnie chciała pomagać(ale ona nie, nie chciałam żeby z nią się dzieci za bardzo zżyły). Zawsze pracowałam często mnie nie było. Ale nadrabiałam zaległości rozmowami, wakacjami i prezentami. I powiem tak udało się. Żadne nie jest maminsynkiem obydwoje sprytni i samodzielni stawiający na karierę i niezależność zupełnie jak mama!
Nigdy ich nie karciłam nie biłam nie zakazywałam, mój eks mało się interesował zasada była jedna: szanujemy rodziców nie martwimy ich i staramy sobie sami radzić, ale gdy się naprawdę nie da rodzice i tak pomogą zawsze trzymają z NAMI! Nic tak jak samodzielność i umiejętność liczenia na siebie nie uczy. Ale i wsparcie że jest ktoś  kto zawsze trzyma za nami murem nie zależnie od sytuacji!
Każde uderzenie dziecka wróci do rodzica z podwojoną siłą, a dobre luźne dzieciństwo zawsze w cenie i w modzie!
Szanujcie i traktujcie dzieci tak jak wy byście chcieli być traktowani! Nie rozkazujcie: rób tak bo ja każę! Tylko patrz i ucz się rób tak jak i ja robię!

Jak można oczekiwać od 13 miesięcznego dziecka, że się posłucha by nie wchodzić do wody. Trzymamy za rękę oto odpowiedź. Mi się wydaje, że niektórzy dorośli nie mają tyle wyobraźni by przewidzieć jak się zachowa maluch. Oczywiście najlepiej stwierdzić, że ma trudny charakter, wtedy najłatwiej stosuje się fizyczne kary. Bez wyrzutów sumienia.
Dziecko to przede wszystkim ciekawość i chęć rozwoju, to że nie idzie to z założeniami mamusi albo tatusia - bo ładnie ubrane, bo coś zniszczy, bo pewnie w piachu są bakterie i umrze to nie istotne. Rodziców obowiązkiem jest pilnować by maluchowi się w czasie NAUKI, tak to jest jego nauka, nic się nie stało. To wszystko. Ale skoro rodzice, w jego rozwoju widzą tylko problemy, to nic dziwnego, że są niegrzeczne, źle wychowane łobuziaki.

Nie chodzi żeby dzieci izolować. Ale ja sobie np nie wyobrażam iść na zakupy gdzie mam wybrać dla siebie sukienkę, żakiet, buty, torebkę z małym dzieckiem dzieckiem. Co za niekomfortowa sytuacja. Tu mierzysz tu kątem oka zerkasz co dziecka robi. Trudno wszystko ogarnąć i się wkurzasz. Ja z obserwacji widzę, że niektóre matki po prostu biją dzieci bo są nimi znudzone smutna i bolesna prawda. Uważam, że każda matka powinna być zdystansowana do dziecka i mieć spędzać z nim dużo czasu. Ale mieć czas dla siebie i tylko dla siebie. Zakupy, koleżanki, kino, basen. Spełniona mama szczęśliwe dziecko! A pociechę zabierać do centrum handlowego wtedy jak się kupuje coś dla niego, zabawki, ubrania tak żeby samo mogło wybrać, zdecydować, przymierzyć a rodzic doradzić lub odradzić coś.

Nie mam dzieci. Ale sama dostawałam rózgą po łapach, a mimo to miło wspominam dzieciństwo.

Czytaj i sprobuj zrozumiec - pytanie bylo o to, czy zgodzilybyscie sie na karanie FIZYCZNE dziecka w szkole. Nie o inne ukaranie, bo zawsze za przewinienie powoinna byc wyznaczona adekwatna kara. Ale tu dyskutujemy o uderzeniu dziecka, zwyklym takim niewinnym, ba - nawet wskazanym wychowawczo - klapsie. Dla mnie to metoda ludzi prymitywnych, ktorzy nie maja innych argumentow do uzycia.

I skoro bija dorosli, to znaczy wszyscy moga i powinni jesli zajdzie taka potrzeba - nauczyciele i przedszkolanki tez. A moze juz i panie w zlobku powinny dostac pozwolenie? Wychowawcy na koloniach, instruktorzy na zajeciach sportowych, hufcowi wsrod zuchow? Jak lejemy to juz wszyscy, nie tylko niektorzy uprzywilejowani. Czyli ci, u ktorych dziecko powinno czuc sie najbezpieczniej na swiecie - mama i tata.

ale ja ogolnie nie mam jakiejs traumy ani zlych wspomnien z dziecinstwa:) tylko moja mama (bo tata akurat nie) byla wlasnie taka nieco za wyrywna do klapania mnie za wszystkie dzieciece wybryki. Ja nawet nie pamietam czy w sklepach ryczalam i rozrzucalam towary, podobno bylam bardzo grzecznym dzieckiem jeszcze w podstawowce, ale za cos przeciez dostawalam. Za klamstwo (a nauczylam sie swietnie klamac, bo balam sie kar za prawde), za przepychanki z bratem, nawet slowne (dostawalam za siebie i za niego, bo on byl mlodszy), za czworke w szkole zamiast piatki, za spozniony powrot ze szkoly (o pol godziny), o zapomniane i niezjedzone kanapki do szkoly, ktore zzielenialy na dnie tornistra, za to, ze sie wywalilam na chodniku i dziure zrobilam w spodniach, za to, ze balam sie zaczac jezdzic sama na rowerze bez pomocy kijka z tylu, za to, ze zle mi sie w tramwaju zrobilo i sukienke zapackalam, za to, ze w parku odeszlam na pare krokow od mamy i zgubilam sie a potem biegalam ryczac w kolko, bo porzadnie sie wystraszylam. Nie zlicze juz za co i kiedy i ile - ale przeciez zawsze jakis dobry powod byl, prawda? Dla niej dobry, moze juz dla Ciebie bylby zbyt blahy czy niepotrzebny, ale kto ustala kiedy i za co wolno uderzyc malca? Jednej mamie latwiej puszczaja nerwy, inna potrafi jakos zapanowac, a jak dla mnie to sa tysiace innych sposobow na poskromienie zlosnicy niz uderzenie.
Moje ciocie czesto bronily mnie, bo tez nie uznawaly bicia dzieci, ale mama uwazala, ze dobry klaps albo lanie jeszcze nikomu nie zaszkodzily. Fizycznie nie zaszkodzily.

Majac lat juz niemal 16 bylam bliska oddania jej ktoregos razu. I wtedy przestala.

A ja nigdy nie uderzylam i nie uderze swojej corki.

Ja 13-miesięcznego malucha wożę w wózku, ewentualnie trzymam za rączkę. I nie podchodzimy zbyt blisko wody.
Na pewno nie daję klapsa, bo taki maluch NIE ZROZUMIE, dlaczego mamusia go uderzyła.

Od kiedy szanuje sie osoby, które nas biją? W naszym społeczeństwie jest ogólne przyzwolenie na bicie, wiec skąd pomysł ze bezstresowe wychowanie jest winne stanowi rzeczy, który opisałas?

Gratuluję nad wiek rozwiniętego dziecka.
Mam syna 11-miesięcznego, czyli niewiele mniej niż 13... nie wyobrażam sobie w ogóle, że mogłabym go uderzyć. Przecież to jeszcze maleństwo. Nie wiem, na Twoim miejscu spaliłabym się ze wstydu. Widząc matkę uderzającą tak małe dziecko, na pewno zareagowałabym.

I nadal uważam, że osobom, które dają klapsy, brakuje innych pomysłów. Nie chce im się myśleć, wolą dać w dupę i cześć.

Cynicznahipo, różnimy się tym, że ja mogę powiedzieć, że moje sposoby wychowawcze były skuteczne. Bo mam dwóch dorosłych synów (no, jednego prawie dorosłego), którzy są naprawdę fajnymi,mądrymi, szanującymi innych, odpowiedzialnych i nie sprawiających większych problemów wychowawczych nastolatkami.
Więc te parę klapsów, które dostali w dzieciństwie jednak nie sprawiło, że wyrośli na psychopatów uznających tylko kult siły.
Ty jeszcze nie wiesz, czy Twoje metody są skuteczne....

Co do skuteczności metod: na pewno trzeba je dobrać do dziecka.Jednak klaps nie przemawia do mnie w nawet w sytuacji dziecka mega trudnego. Moja córka- lat dziewięć nigdy klapsa nie dostała.Ma się dobrze,nigdy jazd mi w sklepie czy innych miejscach użyteczności publicznej (czy prywatnej) nie robiła.Jest uprzejma,empatyczna,pomocna a jej koleżanki i koledzy bardzo ją lubią.

a to jest najwieksza bzdura jaka przeczytalam w ostatnich dniach. Klapsa to powinnas Ty dostac, bo maluch 13 miesiecy to jest Twoja odpowiedzialnosc i jesli puszczasz go wolno zeby do wody wszedl, bo zakladam, ze jeszcze sprinterem nie byl w tym wieku i nie wbiegl tam w czasie ponizej paru sekund , to jest to Twoj brak wyobrazni. Przykre, ale prawdziwe. Jakby sobie garnek z wrzatkiem na glowe wylal, bo przeciez mowilas a on nie posluchal i siegnal lapka, to tez dostalby klapsa? A jak fasolek sobie do nosa napcha, jak na ulice wybiegnie? Przeciez powiedzialas, nie posluchal - jego zlosliwosc i jego wina. Jest tu jakis sens, bo ja zadnego nie widze?

ja nadal nie pojmuje tego dzikiego pedu do tluczenia dzieci za czesto gesto wlasne bledy. Taka polska durna mentalnosc, nie rozmawiamy, nie tlumaczymy tylko chlast w dupe. Bo babki i matki tak nas nauczyly. To moze na kaszel najlepiej dzieciaka na 3 zdrowaski do pieca, zeby bylo jak za dawnych dobrych lat. Zamiast isc troche do przodu, to tlumaczycie mlodym kobietom, ze tak wlasnie nalezy. A ja z iuporem maniaka bede powtarzac - da sie wychowac dzieci na grzeczne spokojne nastolatki i normalnych ludzi bez uzywania kar cielesnych. Wiem, bo widze na codzien.

ola15 - Ty chyba pojecia nie masz co wypisalas, jakie totalne glupoty. Kto tu mowi o bezstresowym wychowywaniu? Kar, jakie mozna zastosowac w przypadku ewidentnego przewinienia dziecka (a nie glupoty rodzicow) jest caly reperturar, bardzo skutecznych i nierzadko bardziej odczuwalnych ale tez i uczacych czegos. I nie musi to byc uderzenie. Bija dzieci rodzice agresywni i to wlasnie dzieci takich rodzicow sa najczesciej tymi rozrabiakami.
Jakies horrory opisujecie o tych dzieciach palacych na zlosc mamie firanki - na zlosc mamie czy moze z niewiedzy co moze sie stac, jak zapalki w lapy dostana?

A to zdanie mnie powalilo - "To jest uczenie dzieci braku szacunku do innych ludzi" - czyli uderzenie malca ma go tego szacunku nauczyc? Zastanowilas sie troche zanim w klawiature postukalas?

Książek raczej nie czytam.Mam pojęcie o rozwoju emocjonalnym dziecka,na studiach miałam fantastyczną kobietę od pedagogiki i wiele jej opinii sobie przyswoiłam.Do tego jestem mega cierpliwa i generalnie moje dziecko nie stwarza większych problemów.Być może dlatego,że od początku miało jasne zasady.
Nie przyszłoby mi huknać 13 miesięczniaka bo wskoczył do stawu.To normalne,że dziecko w tym wieku próbuje "eksperymentować"- czyli samo chce się przekonać jak to jest zrobić to na co ma ochotę mimo,że mama zabrania.
Są tzw kary naturalne- dziecko przez fakt zmoczenia ubrania nieco zmarznie- będzie mu niekomfortowo.Do tego za drugim razem mama może wziąć szeleczki i na takowych prowadzić dziecko- więc kolejną karą będzie brak swobody. Podobnie można postąpić w pobliżu wszelkich akwenów wodnych- nawet kałuż- zabierać dziecko gdy rodzic tylko coś takiego na horyzoncie zobaczy.Można też w domu popróbować- pobawić się z dzieckiem miseczką z wodą.Pokazać,że mokre ubranko  (w warunkach domowych) nie jest fajne więc warto uważać by go nie zamoczyć.Naprawdę pomysłów jest dużo- trzeba tylko chcieć.
Wkurza mnie gdy widuję dziecko,które się przewróci bo mama mówiła mu "nie biegaj" a ono nie posłuchało,zdarło kolana czy ręce,płacze z bólu a mama jeszcze go w tyłek leje.Ono karę już poniosło.Może nie zrozumiało tego natychmiast po fakcie ale na pewno dotrze to niego.Prędzej czy później.

Ola- ktoś tam szanuje osoby,które dawały mu klapsy- bo nie zrozumiałam.Szanuje też tych co go nie bili bo wie,że mogą w razie czego go zbić?
Co do podpalania firanek,agresywnych dzieci- Ty mylisz przyczyny i skutki.A może to być spowodowane tym,że nie masz bladziutkiego pojęcia o potrzebach dziecka o jego rozwoju.Dziecku trzeba zapewnić codzienna dawkę aktywności - w tym przypadku- fizycznej- takiej z której dziecko ma satysfakcję,którą lubi.I w tym rola rodziców.Gdyby moje dziecko podpaliło firankę nie w nim doszukiwałabym się winy lecz w sobie,że nie potrafiłam znaleźć mu konstruktywnych zajęć.Czy matka tych dzieci kiedykolwiek jeździła z dzieciakami na rowerze,na rolkach,wybrała się na piknik do lasu?Zaproponowała ciekawą pracę? Malowanie pokoju,praca w ogródku?
Dla dziecka zakupy z mamą to gówniana rozrywka- zwłaszcza dla aktywnego.Trzeba swoje metody dostosowywać do charakteru dziecka i pomyśleć nad tym do czego się w trakcie jego wychowania dopuściło skoro tak postępuje.

Twoja sprawa i Twoich znajomych,że pomimo klapsów są według Ciebie normalni.Jesli sami leją swoje dzieci to tu się ich "normalność" kończy.
Naprawdę wiedza nie boli a czasem może bardzo pomóc,szczególnie w wychowywaniu dzieci.

A jednak dziecko mam dziecko i swoich poglądów w związku z posiadanym nie zmieniłam.
Tu nie było mowy o dwulatku z którym jesteś 24/24.Więc nie wiem co ma do rzeczy chodzenie do kibla?
Chcesz siedmio czy ośmiolatka zabierać nawet do kibla? Co konstruktywnego mu tam zafundujesz nie bardzo chcę sobie wyobrażać

Nadal obstaję,że dziecku w tym wieku trzeba zafundować dawkę aktywności takiej jaką lubi,jaka mu sprawia satysfakcję.Im więcej ciekawych zajęć tym mniej czasu na nudę i niebezpieczne pomysły.

no patrz, a w przedszkolu jest w grupie np. 20 dzieci i jedna albo dwie panie. I jakos nie slyszalam o tym, zeby gdzies pozary wybuchaly. Panie do kibla nie chodza? Nawet jesli na zmiane, to maja o wiele wiecej par rozbrykanych rak i nog do opanowania. Jakos sobie radza i bez klapsow i bez strazy pozarnej.

Czyms te firanki sie podpala, bo chyba nie siedzialy 7-latki i krzesaly ogien z kamykow na srodku pokoju? A skad dostaly zapalki czy zapalniczke? A to juz problem rozgarnietych rodzicow. I tego jak wytlumaczyli juz sporym chlopakom, co sie dzieje w przypadku przylozenia zapalonej zapalki do cienkiego materialu. Moze warto bylo wziac ich czasem na piknik i pokazac co to jest ogien i jak sie go gasi? Oraz jak mozna sie latwo poparzyc.

ostatnim zdaniem wlasnie udowodnilas, ze to nie ja mam klopoty z rozumieniem tekstu jasno pisanego - pytalam sie czy dajac klapsy swoim dzieciom i uzasadniajac to w jakis, dla mnie niepojety ale dla was wychowawczy sposob, zgodzilybyscie sie jednoczesnie na to, aby i nauczycielka i przedszkolanka tak "wychowywaly" czy opiekowaly sie waszymi maluchami.

Dla mnie byloby to niepojete, ale ja kar cielesnych sama tez nie stosuje. Mimo to ucze swoje dzieci i mam nadzieje, ze dosc skutecznie, ze maja szanowac innych ludzi, doroslych czy rowiesnikow - wszystko jedno. Ani w domu ani w zadnej instytucji wychowawczej nie stosowane sa zadne kary cielesne ani ponizajace - np. stanie w kacie. Na grochu tez juz nie kaza dzieciom kleczec. Jest to glupie, barbarzynskie i prawde powiedziawszy, niczego nie uczy.
Moje dzieci tez byly karane w szkole i kary te zapamietaly. Zostawaly po lekcjach, pisaly cos na temat swojego "przestepstwa", przepraszaly kolezanki i kolegow oraz nauczycieli, pomagaly w jakichs pracach, mialy obnizony stopien - dziesiatki sposobow poza laniem w tylek, po rekach czy stawianiu do kata.

prosisz to masz. Basia uwaza klapsy, rowniez w szkole czy porzedszkolu za dopuszczalne, Ty stanie w kacie. Ani jedna ani druga metoda nie sa w moich oczach wychowawcze.
Wiem, ze sa dzieci bardzo trudne i przeszkadzaja na lekcjach doprowadzajac i klase i nauczycieli do skraju cierpliwosci, nie sadze natomiast, ze taki ancymon postawony w kacie czegokolwiek sie z tego nauczy. Albo jak go nauczyciel za ucho powyciaga.
Taki osobnik najszybciej traci na bunczucznosci kiedy zostaje pozbawiony publicznosci. Np. na dywaniku u dyrektora.

Znowu przypomnialo mi sie zajscie tym razem z synem. W wieku moze 10-11 lat gwizdnal z kolega jakis rower sprzed szkoly, potem wrzucili go do lasu nad strumyk i uwazali, ze sie upieklo. Ktos ich zobaczyl, powiadomil dyrektora, ten skontaktowal sie ze mna i druga mama i kazal sprawe wybadac. Oczywiscie oba huncwoty zapieraly sie w zywy ogien, ze nic o zadnym rowerze nie wiedza. Ale cos mnie tknelo i zanim syna odeslalam na gore do pokoju powiedzialam mu, zeby przemyslal, jak on by sie czul gdyby to jemu ktos zabral nowiutki rower. I poprosilam o przyznanie sie, jesli rzeczywiscie cos nabroil. Poznym wieczorem, ze lzami w oczach i skrucha przyszedl i powiedzial, ze jednak on i kolega to zrobili. Co powinnam byla zrobic? Wlac mu? Na tym skonczylaby sie nauka przyznawania do najgorszej prawdy.
Oczywiscie kare dostal, przyszedl tez dzieciak z mama po ten rower i moj syn czerwony jak cwikla przeprosil i jego i ja obiecujac, ze nigdy wiecej.
Pochwalilam go za odwage i wytlumaczylam jeszcze raz, jak czuje sie ktos skrzywdzony. Przeprosil i nas i juz wiecej nigdy niczego nie ruszyl.
Wiem, byl za duzy na klapsa ale wielu rodzicow poradziloby solidne lanie w tym momencie. Ale po co? Przeciez nie w obronie wlasnej.

Skoro chcemy swoje dzieci nauczyc sztuki poskramiania swojego gniewu, szanowania zdania innych, kulturalnej wymiany zdan i sztuki dialogu (przyda sie w zyciu doroslym) to chyba od siebie tez powinnismy tego wymagac. I to w pierwszej kolejnosci. Dziecko to maly czlowiek, dany nam rodzicom pod opieke i nauke a nie lalka, ktora mozna raz przytulic, raz pacnac, raz odstawic na bok. Chcialybyscie byc tak traktowane przez swoich bliskich, np. partnerow? To dlaczego wam wolno tak mniejszych traktowac? Maly to glupi, tak sie mowi. Jakie usprawiedliwienie ma dorosly?

No dobrze, ja to rozumiem, ale raz to raz, a nie wielokrotnosc tych impulsow. A niestety dla wielu rodzicow w Polsce klapsy to taka znana, sprawdzona i niezawodna metoda. I zadne refleksje ich nie dopadaja ani nie drecza. Widzialam na tych placach zabaw w Polsce matki drace sie jak furiatki, szarpiace dzieciaki, klepiace w tylek nie raz i nie dwa - a dziecko jeszcze wiekszy ryk i na koniec trzeba bylo z nim wyjsc. Z reguly tak kobiety wlasnie reaguja, mezczyzni potrafia zachowac sie o wiele spokojniej.

Nadal nie znajduje odpowiedzi na jedno pytanie: jak to jest, ze jedni rodzice w chwili gniewu, frustracji, bezsilnosci itp. wymierzaja impulsywnie klapsy i jest to uznawane za normalne, inni tego w ogole nie robia a przeciez tez ulegaja tym samym frustracjom i sa wystawiani na podobne popisy swoich milusinskich?  Dlaczego dzieci w Polsce sa uderzane a dzieci tu u nas nie? Inne dzieci czy inni rodzice czy po prostu inna kultura?

Czy zestresowani rodzice nie przenosza czasem swoich nerwow rowniez na zachowanie dzieci, ktore pozniej beda jeszcze wiecej dokazywac?

To teraz zapytam: czy zdaniem Twoim i Twojego meza dzieci w jego kraju sa dzieki biciu ich w twarz grzeczniejsze i spokojniejsze niz np. tam gdzie dzieci sie nie bije po buzi? To jest tylko zwyczaj, przekazywany - niestety - z dziada pradziada ale czy daje jakies efekty?
Sama widzisz jak niekonsekwentnie sa te dzieci tam traktowane - z jednej strony liscia w buzie a z drugiej pozwalanie na to aby wlazly na glowe i rzadzily w swiecie doroslych. Jakiz miszmasz musi powstawac w glowach takich malcow - raz moge a za drugim juz nie, bo mnie trzepna w buzie.
A potem wlasnie obserwuje sie takie sceny dantejskie na ulicach, w sklepach, parkach, restauracjach. Wrzeszczace dzieci, jeszcze glosniej matki i ojcowie placajacy maluchy w tylki lub po buzi. A nie prosciej ustalic sztywne zasady co wolno i czego nie, jakie sa granice dzieciecego swiata i karac bez bicia ale tak by czegos nauczyc?

Masz madrego meza. Zreszta moj eks maz ani obecny partner tez nigdy nie byli bici i nie uderzyliby ani dziecka ani kobiety ani zadnego innego czlowieka. Poza obrona wlasna oczywiscie.

A piszac o kulturze mialam na mysli to przekazywanie wzorcow w danym spoleczenstwie, oczywiscie kazdy ma prawo wyboru czy skorzysta, jednakze czesto wzorce sa bezmyslnie powielane. Skoro sasiadki, znajome, koedzy i rodzina klapsy daja to znaczy, ze moge i ja.

Mussuka, udajesz czy naprawdę coś jest z Tobą nie tak?
Napisałaś, że JA twierdzę, że KLAPS TO METODA WYCHOWAWCZA. Przepraszam, sposób wychowawczy cokolwiek to znaczy.
I nadal nie widzę, abym gdziekolwiek to napisała. Nie gub się już dłużej i skup się raz, a porządnie. Raz piszesz, że pisałam o klapsie, a raz, że o staniu w kącie.
Sama chyba nie wiesz co napisałam.

To może oświeć grono pedagogiczne i uświadom co mają robić, bo jak mniemam wiesz to najlepiej.

Mussuka, masz rację. Po raz kolejny dyskusja z Tobą jest bezowocna.
Nie muszę wracać bo kilka razy czytałam wszystkie posty. I nie porównuj klapsa do stania w kącie, które było jedynie przykładem.
No myślę, że po takiej karze musiałabym koniecznie pójść z dzieckiem do psychologa. Toż to trauma na całe życie.

W ogóle nie stosujmy kar. Żadnych. Niech dzieci robią co chcą.

A JA cos takiego pisalam? To poprosze o cytat, skoro Pani Redaktor taka skrupulatna.

dyskusja z Toba zamienia sie w przeciaganie liny, dziecinada nic nie wnoszaca. 

Piszesz, ze niech sobie dzieci robia co chca nawiazujac do wczesniejszej dyskusji - zatem pytam - czy ja cos takiego gdzies pisalam albo sugerowalam?Jesli nie ja, to kto? Ktorakolwiek z forumowiczek wyrazila taka opinie? Nie - to Twoje imputacje i calkiem bezsensowne. Nikt nie kwestionuje systemu kar, kwestionujemy jedynie kary fizyczne badz niestosowne.

Dla mnie i Twoje i basi metody karania dzieci, czy moze nauczania ich czegos? nie sa do zaakceptowania i tyle. Sa mocno przestarzale i nie gwarantujace zadnych rezultatow. Chwilowe uciszenie ale zadnej nauki na przyszlosc. Czyli efekt dorazny.

Ani nie bede nigdy zwolenniczka klapsow ani stawiania dzieci do kata. Ciekawe co takie stanie ma pokazac dziecku? czego je nauczy? cos sobie ma w tym kacie przemyslec? Kiedy wszyscy koledzy smieja sie z niego i palcami wytykaja? Co powstaje w glowie takiego dziecka? Nienawidze tej nauczycielki plus kilka epitetow - prawdopodobnie to. A nie rozwazenie wlasnej winy.

Ani ja nie karze tak dzieci ani nikt z mojego srodowiska prywatnego czy zawodowego czy w sasiedztwie. Nie ma takiej potrzeby.  I pochwalic sie moge dwojka calkiem grzecznych dzieciakow, o bardzo roznym temperamencie ale grzecznych, pomocnych i potrafiacych sie zachowac w roznych sytuacjach tak aby nikomu ani krzywdy nie wyrzadzic ani wstydu nie przyniesc. Wychowanych, jak to ktos tu pisal "bezstresowo". Czyli bez uderzania i bez obrazania ich.

Z ciekawosci zapytam - Twoje spostrzezenia oparte sa na wlasnym doswiadczeniu z Twoimi dziecmi? Czy to stawianie do kata to metody z jakiejs prowincjonalnej podstawowki? Osobiscie nie przypominam sobie zeby kiedykolwiek kogos w naszej klasie postawiono do kata, a szkole na pewno skonczylam nieco wczesniej niz Ty. Rozrabiakow tez w niej nie brakowalo.

Moja ciocia byla przez kilkadziesiat lat nauczycielka, pozniej dyrektorka w malej wiejskiej szkole - nigdy nie uderzyla ani nie ukarala, w sposob tu przedstawiony, zadnego ucznia. Oczywiscie, ze karala i pisala uwagi do rodzicow, a Ci pewnie mniej delikatnie obchodzili sie z delikwentami w domu, jak to u nas w Polsce w zwyczaju bywa.. Miala wsrod uczniow i szacunek i sympatie. Autorytet mozna w inny sposob sobie wyrobic niz ponizajac dzieciaka przed cala klasa. Bo tym dla mnie jest stawianie do kata.

Nie wiem co to jest latanie na szmacie - chodzi Ci o sprzatanie czy mycie podlog w szkole? Oczywiscie, ze byloby ponizajace, jesli uczen robilby to np. podczas przerwy w szkole. Zreszta tego typu sprzatanie jest raczej wykluczone z kar szkolnych, bardziej chodzi o pomoc przy naprawie czegos, pomoc w uprzatnieciu, ukladaniu przedmiotow itp. Nie pamietam, zeby komukolwiek kiedykolwiek w naszej szkole dano mopa czy scierke do mycia podlogi i to w czasie gdy obecni byli inni uczniowie - czasem owszem wozna pogonila i kazala wytrzec cos co sie napackalo. Ani do katow nie stawiano. Szlismy na dywanik, zostawalismy po lekcjach na te ww. "roboty" czy przepisywanie czegos, dostawalismy uwagi do podpisu rodzicow i czasem rodzice tez musieli sie stawic na rozmowe. To wiekszosc z kar jakie pamietam ze swoich lat szkolnych - nie wiem, ktore byly tak wg. Ciebie ponizajace.

Metoda niani czyli ten jezyk czy jak go zwal to nie dokladnie to samo co kat w klasie przy innych dzieciach. Albo kat w sali zabaw w przedszkolu. Na" jezyku" czy na schodku czy w swoim pokoju dziecko jest SAMO (choc pod okiem starszych) i wtedy moze pomyslec. W klasowym kacie patrza na niego dziesiatki oczu, po jednym splynie albo bedzie dalej miny stroil do kolegow, drugiemu bedzie przykro, wstyd i zostawic moze spora blizne. Po co do kata stawiac, skoro mozna zaprowadzic np. do swietlicy, biblioteki i tam kazac przeczekac atak ale w obecnosci doroslej osoby a nie calej klasy?

Nie bede juz komentowac uderzania dwulatkow - jest to barbarzynskie i nie widze powodu, zeby tego typu metody propagowac. Ja bym raczej z tego powodu dumna nie chodzila. Troche to jak tlumaczenie, ze jak chlop baby nie bije to jej watroba gnije. A prawo ma, bo zupa za slona a baba za glupia. Jak ten dwulatek.

Taka tradycje basiu krzewisz jaka przekazaly Ci poprzednie pokolenia, ja u siebie zerwalam z tradycja. Gdybys wychowywala sie albo swoje dzieci w spoleczenstwie, gdzie sie ich nie bije, mialabys tez duze opory przed klapsem dla malucha. I tez dziecko wyrosloby na dobre.

Aha, wczesniej pytalas o moje potomstwo i kontakty z dziecmi wiec odpowiadam - swoich mam dwojke, dorosly juz syn i jeszcze dojrzewajaca corka. Poza tym szkolilam sie kiedys tutaj na takim wstepnym kursie dla przyszlych opiekunek, przedszkolanek - w kazdym razie tematyka zwiazana z rozwojem fizycznym, psychicznym, emocjonalnym dzieci od urodzenia do ukonczenia szkoly sredniej. Bylo i o roznych etapach w historii, o roznych trendach (w tym wlasnie o karaniu czy przeciwnie o calkiem bezstresowym wychowaniu, ktore tez jest krytykowane), o metodach nauczania w roznego typu szkolach i duzo ciekawych rzeczy. O prawach rodzicow i prawach dziecka. W ramach tego kursu odbylam tez staz w przedszkolu w grupach 4-6 lat. Pozniej tez praktyka, polroczna w innym przedszkolu. Udzial m.in. w zielonych szkolach z moimi wlasnymi dziecmi i ich klasami. Jakies tam wiec obycie z dzieciarnia mialam i nadal mam. No i mam oczy i uszy i obserwuje tez inne rodziny z pociechami. Dlatego, sorki, ale do klapsa nie przekonasz mnie.

Łoj, grozą powiało... jak to dobrze, że prawo nie działa wstecz, bo młodszy syn byłby zmuszony przez najbliższy rok do mieszkania w domu dziecka...

A mnie w podstawówce kiedyś pan dyrektor przyłapał na wygłupach na korytarzu. Złapał mnie za ucho i tak do góry aż na paluszkach sobie postałem. Inny nauczyciel za karę walił po tyłku taką metrową drewnianą linijką. Pani od matematyki potrafiła przylać w łeb zeszytem czy książką, a jednemu koledze to kiedyś dała po głowie jego własną rakietką do ping-ponga, bo się nią bawił na lekcji. A katechetka, jeszcze na starej, dobrej religii na plebanii gadających i przeszkadzających lała po dłoniach plastikową linijką. Do kąta też się szło, a ja pamiętam jeszcze klęczenie na woreczkach z grochem czy czymś takim Oj dzieciństwo...

Moje dziecko co najwyżej mogę postawić do łóżeczka bo jest małe, ale sama pamiętam gdy stałam w kącie i o dziwo nie było to bezsensowne i działało.
Miałam 7 lat. Narozrabiałam i 'Pani' powiedziawszy za co, postawiła mnie do kąta. Zrozumiałam i już tego nie robiłam. Miałam czas na to, aby pomyśleć i bynajmniej nikt z tego powodu nie wytykał mnie palcami. Byłam jedynie przykładem, dzięki któremu pewne zachowania w grupie się nie powtarzały.

Zatem Mussuko, najmądrzejsza. Napisz proszę, jakie konstruktywne, mądre i nieodbijające się na psychice dziecka kary stosujesz?
Oświeć mnie.

U moje małolaty sprzątanie po lekcjach jest uwzględniane w szkolnym systemie kar ,pisałam to w poście 132
Ja to pochwalam ,to jest bardzo dobre i wychowawcze .Pozostali rodzice uczniów tez temu się nie sprzeciwiają, jeśli ktorys z ancymonow  narozrabia i musi w ramach kary zostać po lekcjach i porobić cos na terenie szkoły, czy w szkole pomoc w porządkach ,lub  poukładać w szafkach/magazynku, ale więcej pisałam  w wcześniejszym poście ,poniżej cytuje tresc
Te kary sa bardzo efektowne.
Młoda jeśli nie odłożyła ładnie piłki na półke w magazynku , mimo ze nauczyciel wyraźnie powiedział nie kopiemy, nie rzucamy, ale odkładamy ,jednak  Ona  i tak  rzuciła ,czy kopnęła z 15 m. dalej stojąc, to za kare musiała układać i robić porządki  a było tego troche, na drugi raz  już słuchała co się do niej mówi
Ja jej mowilam ,ze 30 l. temu za taki numer w mojej szkole w-fista brał ratan ,albo skakanke ( serio,serio ,tak było ) i zaprowadzał porządek z niesubordynowanym uczniem, nie było tego,ze nie ma prawa, smarkata niech składa rece do niebios w podziękowaniu ze urodziła się w tych dobrych czasach, przychylnych jej skórze ale i tak patrzy się na mnie jak na kosmite i wymyśla z miejsca jakby się odwdzieczyla ( a wyobraźnie ma przerażającą w planach zemsty) ..totalnie nie jarzy tamtej polityki szkolnictwa  ,bo nie w temacie

Wtrącę się do dyskusji.

Widzę zasadniczą różnicę między złapaniem dziecka za rękę lub przytrzymaniem go w celu zapobieżenia ewentualnej szkodzie, którą dziecko mogłoby sobie wyrządzić a klapsem, który zawsze wyrządza wielką krzywdę dziecku. Bo jest wyrazem po pierwsze nieporadności wychowawczej rodzica, po drugie pójściem na łatwiznę, po trzecie bardzo często objawem frustracji i agresji osoby dorosłej, po czwarte - jego skutkiem jest brak zaufania do matki lub ojca, jako kogoś, kto powinien kochać i opiekować się dzieckiem, zamiast je bić, czyli poniżać. Klaps to zawsze przemoc. Zwolennikom stosowania przemocy w polecam książki Alice Miller, można ściągnąć z chomika. Są wstrząsające i pomagają zmienić poglądy na wychowanie dzieci.

Nataluszku, za wszelką cenę usiłujesz udowodnić Mussuce - i to nie tylko w tym wątku - że napisała coś, czego nie napisała. Nadinterpretujesz jej słowa według własnego widzimisię.  Na siłę szukasz w jej postach czegoś, czego tam nie ma. Moim zdaniem to zachowanie infantylne i niegodne redaktorki tego forum.

Sorry, Nataluszku, ale... dyskutujesz w sposób bardzo napastliwy. Można chyba troszkę wyluzować.

To Ty masz Snake 100 lat???:)