problem z zazdrością, niepewnością, brakiem zaufania ...

Powinnas mu zaufac to prawda, powinnas dac mu swobode to tez prawda, powinnas zajac sie soba i nie powinnas mowi wszystkiego facetowi - nawet, ze masz jakies wizyty u psychologa albo ze mu nie ufasz, no bez sensu...
ale szczerze to jest chore, ze po roku czasu on sie boi pokazac Ci telefon???? Czy emaila??? mieszka z toba a boi sie pokazac tobie cokolwiek? Czy on tobie ufa? bo jakby tobie ufal to pokazalby ci telefon bez problemu.
Dlaczego po roku czasu nie pokazal Ci ani jednego znajomego???? Dlaczego nie idziecie na impreze czy na piwo z ich kolegami czy tymi rpzypadkowymi kolezankami? No chyba, ze sie wstydzi swoich znajomych.

nie znam was i nei wiem jak wygladaja wasze relacje ale ja i moj narzeczony nie mamy przed soba sekretow i ufamy sobie, nawet jak wychodzimy osobno czy jakies kolezanki mu napisza, ze za nim tesknia.

haha ja mam dokladnie to samo !
po pierwsze ja i moj partner tez sobie mowimy i nie mamy z tym zadnych problemow, po drugie tez jestem zazdrosna, ze moj partner mial kilka dziewczyn i tez do jednego celu lol ale to w sumie bylo dawno i byl gowniarzem a dziciaki w tym wieku wiadomo...
ale stweirdzilismy ze past is past
ale wiadomo, ze czasami zazdrosc i klutnia jest o rozne takie drobnostki.

Nie daję rady, nie potrafię poradzić sobie z jego potrzebą wyjść beze mnie, z potrzebą prywatności...
Niby wiem ze kocha, niby wiem, ze nie zdradzi, niby wiem, ze zalezy mu na mnie, ale panicznie boje sie, ze znajdzie inna, lepsza i odejdzie. Czuje się jak upośledzona, czuję się fatalnie ...

Czuje się jakbym była do niczego. Czy mam powody do niepokoju? Ni chyba nie, a może jednak?
Ciągle taka bitwa w głowie, jeden głos mówi, ze przecież go znam, ze powinnam być go pewna, ze nawet jesli rozmawia, pisze z kolezankami to nie ma on złych intencji ... Ale zaraz drugi głos podpowiada - to po co mu kontakt z nim, skoro ma ciebie? Czy aby na pewno nie oszukuje?
Koszmar jakis. Doszło do tego, ze jak wychodzi to poprostu spać nie mogę, spie kiepsko jak wróci to widząc n zegarze 2 lub 3 godzine jest mi cholernie zle, przykro ... a pozniej jak sie połozy obok to czuje kołatanie serca i w głowie kłębią się myśli " czy jestem jedyna w jego zyciu", "czy nie poznał na wyjściu jakiejś dziewczyny" itd...
Żyć się odechciewa

Tak to jest, gdy jeden człowiek staje się całym światem drugiego. Często ten drugi oczekuje w zamian, że dla jego partnera świat również zniknie i będą dla siebie samowystarczalni, bez potrzeby kontaktowania się z kimkolwiek innym.
Niektórzy nazywają takie zjawisko uzależnieniem.

Dziekuję za utwierdzenie mnie w przekonaniu, że związek się rozpadnie. Faktycznie, tego mi własnie potrzeba. W sumie nie wiem, czego się spodziewałam próbując się "wygadać" tutaj w dniu dzisiejszym, przecież świadoma byłam że uzyskam zero wsparcia, za to 100% krytyki na moją głowe się posypie.

Wiem, że mnie kocha, wiem, że jest ze mna bo sam tego chce. Ale nie znaczy to, że nie może zakochać sie w innej, że może poznać kogoś podczas takiego wyjścia, że to dziewczyna będzie chciała go poderwać i jej się to uda. Że się zakocha i mnie zostawi.

Wiem, że mam zalety, znam swoje dobre strony, ale nie jestem szczupła, zgrabna, z urody raczej przeciętna. Mnie widzi na co dzien, z maska na twarzy, z farbą we włosach, rano po przebudzeniu ... No a w klubach? Piękne, zgrabne, umalowane, dowcipne, wyluzowane kobitki.

Dlaczego mój ma sie rozpaść? Ponieważ wszystko co dobre w moim zyciu powstało tylko dzieki mojej pracy, wysiłkowi. Wszystko w co były zaangażowane osoby trzecie, od rodziców poczynając, na "dobrych" przyjaciółkach i byłym chłopaku kończąc było nieudane, byłam krzywdzona i wykorzystywana, a przez rodziców raczej nie darzona szczególną miłością, więc dlaczego mój "obcy" facet ma mnie kochać na zawsze, taką jaką jestem???

Sama nie wiem, czego się spodziewac. W całej logice absolutnie rozumiem, ze otwierając się z własnym problemem na publicznym forum, jestem z automaty narazona na krytykę i nikt po główce głaskał mnie nie będzie.

Gdybym uważała, że pogłaskanie po głowie będzie lekarstwem na Twe problemy, zrobiłabym to już dawno. Naprawdę.

Pytajko,
daj sobie pomóc. Idź do psychologa. Takiego kiepskiego sposobu myślenia o sobie nie zmienisz, będąc tylko tutaj na forum. Bo cały problem tkwi właśnie w Twoim myśleniu o sobie. "Dzięki" niemu nie możesz uwierzyć, że ktokolwiek może Cię kochać taką, jaką jesteś. "Dzięki" takiemu myśleniu każdy niemal post, wbrew intencjom autora, traktujesz jako atak na swoją osobę. Wierz mi, daleka jestem od atakowania Ciebie.

Nie chodziło mi wcześniej o to, że czuję się atakowana, tylko krytykowana, co jestem w stanie zaakceptować ze strony forumowiczów, przecież nie tylko są wyrażane pozytywne ale i negatywne opinie i to jest zrozumiałe. No ale BlackPearl troszkę starła to swoim postem, bo czytając co napisala poczułam się zaatakowana. No i jeszcze jej osąd, że nikt mnie nie bedzie chciał ... no cóz

Owszem nie daję rady, ale stwierdziłam, że lepiej wygadać się tutaj na forum, niż chłopakowi głowe zawracać i robić niepotrzebnie kiepską atmosfere między nami. No głupio pomyślalam, bo teraz wychodzi ze licze na współczucie ... Trzeba było siedzieć cicho i tyle.
Jesli czytałas moje posty to pewnie zauwazyłaś, że ja byłam u psychologa. Czego się dowidziałam? "Powinna Pani uwierzyć w siebie, jest Pani wyjątkowa". No jakoś nie pomogło.

Dzieki BlackPearl - uświadomiłas mi że jestem beznadziejna, chłopak jak bedzie miał troche oleju w głowie to mnie oleje, prawda? Tak uważasz?

Gdyby zależało mi na współczuciu i tym podobnym reakcjom siedziałabym tutaj codziennie po kilkanascie postów pisząc i narzekając na faceta, ze taki zły a ja taka biedna. A mi na tym współczuciu nie zalezy. Z resztą nieważne już.

Nieprawda, staram się czytać wielokrotnie posty czekoladki, wielokropka, Twoje również - te, które tłumaczą, że nie każdy zdradza, że zaufanie to podstawa. Ale nie jest to takie proste do zrealizowania, mimo, że się staram. Mam doliny, tak jak wczoraj, czuję, że jak z siebie tego komuś nie wyrzucę to wybuchnę, a najblizej będzie chłopak, któremu sie oberwie ...
Staram się w ogole nie myślec o jego telefonie, staram się sama sobie tłumaczyć, że nawet jak jakaś koleżanka do niego napisze, zadzwoni, to nie ma w tym niczego złego, a on może mi o tym nie wspomnieć, bo dla niego takie rzeczy nie mają znaczenia.
Ale kompletnie jeszcze nie znalazłam sposobu na poradzenie sobie z jego wyjściami, autentycznie mam lęki w nocy, kiedy wraca. I nie piszę tego po to, zebyś mi wspólczuła, użalała się nade mną, głaskała po główce (jak zauważysz większość forumowiczów krytykuje moje zachowanie). Bardziej to traktuję jako formę powiedzenia komuś o swoim problemie, żeby wyszedł on na zewnątrz, ale niekoniecznie był adresowany do mojego chłopaka.

Wielokropku jeśli chodzi o psychologa - poczułam rozczarowanie po wizycie. Myśle, że na chwilę obecną nie mam siły iść do kolejnego i wracać wspomnieniami do dzieciństwa, do przeszłości.
Postaram się sama sobie pomóc, mam wokół siebie życzliwe mi osoby, które mnie znają, które mnie wspierają i które bardziej dosadnie niż BlackPearl mówią co myślą o moim zachowaniu. Tylko, to jest ktoś kto mnie zna, zna dobre i złe strony. I o tych dobrych przypomina mi nawet wylewając kubeł zimnej wody na głowę.

A nie w dzieciństwie i przeszłości tkwi sedno braku zaufania?
Jezeli nie jestes teraz gotowa, to bedziesz sie jeszcze z tym długo bujać.
I wygląda na to, że psycholog nie powiedział, że wszystko jest Ok, tylko dotknęłas czegoś bolesnego.

Ja się nie poddaję. Chcę uwierzyć w to, że jestem bardzo wartościowa i zasługuję na to szczęście, jakim jest mój facet. Może małymi kroczkami to się uda. Pewnie w ciężkich chwilach znowu tutaj zawitam, ale tylko po to, żeby się wygadać, a nie w oczekiwaniu na współczucie. Po co mam chłopakowi zawracać głowę i zatruwać atmosferę? To już lepiej dla nas, jak netkobietki zmyją mi głowę (tak pół żartem, pół serio)

Pavana przysłowiowe "pogłaskanie po główce" jest najgorszą rzeczą jaką można zrobić gdy ktoś oczekuje pomocy. Myśląc logicznie należy uświadomić co się robi,źle a nie utwierdzać w przekonaniu,że jest się biednym i wszyscy wokół są bleee.

Tylko pytanie podstawowe - czy fakt, że ja jestem gadułą a mój chłopak raczej jest zamknięty w sobie i jest małomowny to powód do rozpadu związku? Tym bardziej, że wiem, że mając jakiś problem, coś na głowie, z czym sobie nie radzę on mnie wysłucha, może doradzi. Tylko muszę to w przystępny sposób przedstawić, na spokojnie, bez łez, histerii, pretensji pod jego adresem, wtedy to jakoś funkcjonuje, zdarza się nam czasami taka spokojna rozmowa. Ale faktem jest, że jest on zacięty, i jak nie ma ochoty czegoś robić, to tego nie zrobi. Ja nawet jak nie mam ochoty czegoś dla niego zrobić, to jeśli widzę że potrzebuje czegoś, że mu na czymś zależy to zrobię, dla niego. I nawet nie chodzi o to, że jak odmówię to będzie zły, czy będzie strzelał fochy, ja mam taką naturę, że bliskiej osobie nieba bym przychyliła ... Może mnie to boli, że on taki wobec mnie jest, że nie zrobi czegoś dla mnie, nawet jak nie ma ochoty, tak żeby mi było miło,  no ale przecież wiedziałam jaki ma charakter od początku, głupio byłoby mieć teraz mu to za złe.

Wiesz Czekoladko, czasami coś dla mnie zrobi Ale są kwestie, że się różnimy, chociażby jego wyjścia beze mnie, nie zrezygnuje z nich, mimo, że prosiłam. Wiem, że ma do nich prawo, jest wolnym człowiekiem itd ... , no ale mi one przeszkadzają. Widzisz, mój chłopak jest takim typem człowieka, który na nic ( poza kłotniami) u mnie nie narzeka. Robie śniadanie dla siebie do pracy - zrobię i dla niego, ma wyprane, wyprasowane ( nie dlatego, że sam nie zrobi, bo zrobi, ale mi to autentyczną przyjemność sprawia), obiad ugotowany, w łóżku to chyba ja mam większe potrzeby niż on, więc i pod tym względem nie narzeka na nic. Jedyne, czego chce to świety spokój, który ja zakłocam robiąc "afery". Kiedyś tak myślalam, żeby mu pokazać, ile ma, odbierając mu to - nie robic sniadan, nie prac, nie gotować ... Tylko ja chyba bym się sama z tym źle czuła, bo mi taka dbanie, troszczenia o partnera sprawia przyjemność, tymbardziej, że nie jestem przez niego do niczego zmuszana, robie to z własnej nieprzymuszonej woli. Jak nie chce mi sie gotować - on na to, nie gotuj, jak nie masz ochoty, zjemy cos na miescie ... Wiesz o co mi chodzi? Nie jest tyranem, który wymaga nie dając nic w zamian.
Poza tym, on też mi pokazuje, że jestem ważna - gestami, czasami (dużo rzadziej ) słowami, kwiatka bez okazji da ...
Czasami widzę u siebie zachowania rozpieszczonego dzieciaka, któremu red alert włącza się, tylko dlatego, że nie dostał tego co chciał, mimo, że bez problemu może się bez tego obejść ... No ale, mój facet ma charakter, czasami nawet nieświadomie powoduje u mnie taką reakcję, z czystej przekory niestety.

Czekoladko to też nie tak, że go bronię, ale uważam, że niesprawiedliwym byłoby "mieszać go z błotem", skoro aż taki zły nie jest
Z tymi znajomymi, to tak jest, że ma 2 lub 3 trzech kumpli, dwóch z nich jest bez dziewczyn a trzeci dziewczynę ma, która nie ma nic przeciwko jego wyjsciom bez niej Reasumując, kiedy chłopak wychodzi z kumplami bez dziewczyn to twierdzi, że dziwnie będzie kiedy on zabierze mnie, a z tym trzecim kumplem spotyka sie bardzo rzadko. Poza tym jednego kumpla ostatnio poznalam na stopie czysto zawodowej, tego z którym mój chłopak najczęściej wychodził.
Z resztą mój twierdzi, że on wcale tych wyjść nie potrzebuje, ale ze mna nie może wytrzymać więc wychodzi ... Ktoś już w moim wątku to zdiagnozował "ze ucieka od paranoicznej dziewczyny na piwo z kumplami", no prawie tak samo określił to mój facet. Poprosiłam kiedyś żeby nie wracał w środku nocy, faktycznie ostatnie dwa razy jak wyszedł wrócił ok 24, wiec coś dla mnie robi, nawet pomimo, że wychodzi. A wychodzi raz na tydzien, raz na dwa, raz na trzy? Im gorzej między nami i im częściej się kłocimy tym częściej wychodzi ... Poza tym potrzebuje wyjść czasami tylko z kumplem/kumplami, wypić, pogadać z nimi - jego slowa. No ja też z koleżanką na kawę wychodzę, na babskie ploty, tylko wychodzę o przyzwoitej godzinie i o przyzwoitej wracam i on zna moich znajomych.
I to nie tak, że w ogole nie jestem szczęśliwa z nim, czasami jest dobrze, a nawet jak jest zle, to powinno umieć się jakoś dojść do porozumienia, jak ludziom na sobie zależy, prawda?
Zastanawiam się dlaczego on ciągle ze mną jest, skoro robię mu takie "jazdy", on mi powiedział, że życie nie jest łatwe i proste i z przeciwnościami też trzeba umieć sobie radzić. No i kocha ...

Bo nie jestes mu obojetna, nadal znaczysz cos dla Niego. Musisz sie postarac... dla siebie, dla Was.

Ja pamietam jak mój chlopak jeden, jedyny raz spotkal sie z kolegami, pojechal z kolegami na grilla, rzekomo na 4h. Ja spotkalam sie ze swoimi znajomymi i ustalilismy, ze On do Nas dojedzie, tym czasem jedno piwko drugie, coraz pozniej sie zaczelo robic, a Go nie ma. Wiec napisalam i tak mnie zbywal, ze za godzine bedzie, za godzine, ze jeszcze za godzine. Wiecie co tu zabolalo ? ze zrobilam glupka przed znajomymi, bo czekalismy wszyscy na Niego, zeby razem gdzies pojsc i ze nie potrafil jasno sie okreslic, ze z Nami nie pojdzie dzis ... ;/
dla mnie za godzine to za godzine, a nie za 3, teraz wiem, ze te jego 'za godzine' to bylo takie na odczepnego.

Twój facet taki jest ?

ehhhh dziewczyny, do mnie naprawde dotarło już jakiś czas temu, że moje zachowanie dla partnera może byc uciążliwe - ale ono się nie zmieni z dnia na dzień, no nie ma szans. I mam nadzieję, że poukłada nam się wszystko i nie będzie musiał uciekać jak najdalej, wręcz gdzie pieprz rośnie ...
Wiecie nad czym sie jeszcze zastanawiam - taka ogromna potrzeba uwagi czasami z czegoś wynika i nie jest powiedziane, ze osoby, które uciekają od partnerów w jakimś ułamku nie są po części winne rozpadu związku - bo jeśli się kocha, zależy nam na kimś to próbujemy współpracować, znaleźć złoty środek, pomóc sobie nawzajem. Ucieczka gdy pojawiają się problemy ... No cóż ja mam do tego sceptyczne podejście, uważam (podobnie jak mój chłopak), że póki się kocha, póki w partnerze widzi się nadzieję na porozumienie to należy się starać - pod warunkiem oczywiście że obydwie strony się starają ... ale to tylko moja dygresja.
My od kilku dni mamy spokój, wiele razy w trakcie dnia walczę sama ze sobą, i po wygranej walce dochodzę do wniosku, że bez wypowiedzianych słów, które nic dobrego nie wnoszą jest między nami lepiej. Mam nadzieję, że i wyjścia i telefon przestaną być powodem do kłotni a ja będę go pewna, bo wiem, że mam ku temu wszelkie podstawy, żeby wierzyć że nie zdradzi i że będzie przy mnie bo kocha, kocha prawdziwie ...

Koteczko, my wychodzimy razem sami albo z moimi znajomymi, mój problem dotyczył braku wyjść z jego znajomymi, no ale o kumplach już pisałam kilka postów wstecz no nie będę powielała wyimaginowanych problemów

mhm ... no nie wiem czy lepiej czy tylko chwilowe zawieszenie broni ...
Wiesz, mnie męczy ten jego telefon - fakt, ze w mniejszym stopniu i rzadziej w ogole o nim mysle, ale katorge przezywam kiedy wychodzi z kumplem - dla mnie to jest głowny problem, bo centralnie mam jakies lęki, nie mogę spać, mam dziwne myśli i wkręcam sobie ze nie jestem widocznie dla niego ważna skoro jednak wychodzi beze mnie ... no walczę z tym, zobaczymy co będzie.
A my wychodzimy razem, jak jest okazja to z moimi znajomymi, a jak nie to sami, gdzieś coś zjeść, albo do kina ...

Powiem tak - ja jestem dobrej myśli, wiem, że kocha, wiem, że zależy mu na mnie - a to najważniejsze

Tak jestem ważna - głupie myśli, że nie jestem ważna przychodzą kiedy wychodzi ... Czuję się ważna dla Niego, wiem, że jestem ważna, ale w powyższej sytuacji tracę grunt pod nogami, taka panika nagła, lęk ... irracjonalne, ale towarzyszą mi wówczas

Nie zrozumiesz Czekoladko, masz inna naturę, inaczej patrzysz na pewne sprawy ( co nie znaczy, że to źle   ), dlatego nie zrozumiesz i jestem tego świadoma. Jestem jaka jestem, ale chcę i będę próbowała zmienić swoje podejście do pewnych kwestii i mam nadzieję, że za kilka miesięcy w tym samym wątku będę mogła opisać własne zwycięstwo

to chyba problem moich lęków i obaw a nie zazdrości ... ale moge się mylic
ważne żebym jakoś to poukładała, chłopakowi też na nas zależy, jest o co walczyć

moze kazdy potrzebuja miec swoja prywatnosc, ale wydaje mi sie, ze jak dziewczyna by trula, to wiekszosc chlopakow dla swietego spokoju daloby zajrzec do tel - skoro nic nie ma a uspokoilo by to ja.

Czasami pokazywał ten telefon, dla świętego spokoju ... Wiecie co, dajmy już spokój tym telefonom, jego wyjściom beze mnie ... Jest wolnym człowiekiem i ma do tego prawo, ja nie mam prawa niczego mu nakazywać ani zakazywać. Jesteśmy razem, więc może on z czasem zmieni swoje podejście do tych spraw? Może ja zmienie swoje?
Fakt, że jego wyjścia są na chwile obecną dla mnie duzym problemem, no ale chcę sobie z tym poradzić, to chyba najważniejsze.

Hej Aga, pewnie widzisz, ze dłuższa chwilę już borykam się ze swoim problemem. Jedno już do mnie dotarło - nie mysleć o tym za dużo. Tak staram się pozbywać chęci zaglądania do jego telefonu. Świadomie przyznałam ze znam PIN, wiedziałam, ze bedzie telefon zabierał wszędzie ze sobą (chociaż w nocy on leży, więc jesli by mi zależało, to dobrałabym sie wówczas do niego) - i dobrze, że to robi.  Ja mniej mysle czy jakies kolezanki są z nim w kontakcie a nawet jak jakies mysli mi do głowy przychodzą to prowadzę taki mini dialog sama ze sobą " do mnie koledzy piszą, czy to coś złego? - no nie" , "mnie koledzy w pracy komplementują - czy robimy coś złego? - no nie" więc, nawet jeśli jakaś jest zainteresowana moim facetem bardziej niz kolegą, to pozostaje mi mieć nadzieje, ze on wybrał mnie świadomie, że kocha prawdziwie a wówczas nie jest tak łatwo zainteresować się nawet bardzo zainteresowaną inną kobietą.
Ja znam siebie najlepiej, staram się sama sobie racjonalnie pewne rzeczy tłumaczyć, chociaż forumowiczki również swoją pozytywna rolę odegrały ...
Wiesz jaki ja mam problem? Za dużo analizowania, myslenia, rozmyslania. I automatem załącza się chęć rozmowy - a mój facet nie jest wylewny, nie jest otwarty, zamyka sie przede mną ja to biorę do siebie, jest kłótnia, są łzy i powstaje mur ...

I muszę szczerze przyznać, że ja właśnie tak robię;/ myślę ciągle najgorsze, ze mój chłopak jest z granicą wyjechał na dość długo i tam też są dziewczyny dlatego moja odporność psychiczna i zaufanie opadają do zera;/ ciągle myślę czy to tylko koleżanki czy może zaiskrzy coś między nimi. Gdy się widzieliśmy mówił mi ze mnie bardzo kocha ze jestem najważniejsza i ze cieszy się ze ma mnie ze nigdy żadnej innej tal nie ufał jak mi i że to fajne uczucie mieć kogoś i się nie bać wiec cieszyłam się że tak mówił itd gdy zapytałam co by zrobił gdyby jakas dziewczyna śliczna sexi itp itd do niego podeszła i chciała czegoś to juz nie pamiętam co dokładnie opdowiedział ale powiedział coś co mnie uspokoiło że ma mnie i ze mnie kocha i coś w ten deseń dokładnie nie pamiętam.;)   i wiadomo ze jak jest w pracy za granica i sa tez tam dziewczyny to wiadomo że nie będzie omijał ich wielkim łukiem tylko że normalnie nawiążę się między nimi kontakt czysto koleżeński bo to jest NORMALNE i gdy dzwonił to mówił ze to tylko koleżanka i zebym nie była zazdrosna ja od raz odparłam że nawet mi to przez myśl nie przeszło i powiedział i bardzo dobrze i mowił mi miłe słowa że mnie bardzo kocha nazwał mnie swoim serduszkiem ale kurde tak naprawdę do tej pory myślę czy te koleżanki czy koleżanka to tylko koleżanka czy może coś tam się wydarzyło między nim a jakąś dziewczyną i może tylko mi ładnie w oczy świeci o miłości ze bardzo mnie kocha ze jestem najwazniejsza dla niego on wie jak bardzo go kocham ze ja bym go nigdy nie zdradziła i mi 1 100% ufa i cieszy mnie to bo nie była bym zdolna by zdradzić osobę którą kocham ale jeśli on np sam wie ze ja go nie zdradze i ze jest tylko on ale jesli on np mnie zdardza? mimo ze wie ze mnie by to bolało ze kiedyś doświadczyłam takiego związku  w którym byłam nagminnie zdradzana i jesli on tam jest i sobie np kręci z jakaś jesli uwodzą się wzajemnie jesli on patrzy na inna w inny sposób niż na zwykłą koleżanką ciągle takie głupie mysli mam mimo ze nie raz mówił ze on taki nie jest ze z tego sie wyrasta i ze kolezanki to kolezanki a dziewczyna jest najwazniejsza bo przekonał sie jaka jestem dla niego. zarówno on i ja mamy problemy ja wiem o jego problemach duzo on wie o moich i niby jak się chwile głębiej nad tym zastanowię to dochodze do wniosku, że nie ma powodów by mnie zdradzać mówił mi tyle razy ze zadnej dziewczyniej tak nie ufał jak mi ze w koncu się nie boi ze jestem pierwsza dziewczyna przy której nie musi sie bać ze go zdardza okłamie czy puszcze bokiem wiesz co mam na mysli, i mysle ze tez by nie chciał psuć w sobie tego czystego związku jaki ja mu daje on wie ze jest tylko on i nie ma zadnego innego wie jak go bardzo kocham i ze bede na niego czekać tyle ile trzeba więc myslę ze chyba sam by nie chciał tego niszczyć (sam w sobie) tego poczucia ze jest między mną a nim prawda. ale mam takie mysli ze się boję ze jednak on tam z jakąś sobie kręci że dochodzi do miedzy nim a jakąś do jakiś bliższych sytuacji jak bycie sam na sam albo jakieś przytulania albo coś jeszcze bardziej bliższego i ze on mysli przeciez ja i tak sie nie dowiem bo on jest za granica wiec kto by mial go wsypać. i ciagle dreczy mnie mysl czy on tam z kimś nie jest bliżej niż tylko w kontakcie kolega kolezanka. nie chce ciągle mu truć głowy moimi myslami bo mi by  było przykro gdyby to on mi ciagle takie coś zarzucał moze on naprawde nie robi nic złego i on dobrze wie ile on dla mnie znaczy i jak bardzo go kocham i wie ze jestem zazdrosna bo mu mówiłam o tym i wyczuł nie raz ze ja mu mogę nie ufać i było mi wtedy przykro bo widziałam na jego twarzy coś takiego dziwnego tak jakby bylo mu przykro i źle że ja mu nadal nie wierze i nie raz mówił ze mogę mu ufać ze kocha mnie i ostatnio jak się z nim widzialam tez mówił ze chciałby zeby mna a nim było tak zawsze ze kocha mnei i cieszy sie ze trafił na taka dziewczyna jak ja przy której sie nie musi bać.    powiedz szczerze co myslisz o tym moim głupim zachowaniu i nieopanowaniu mysli? i PRZEPRASZAM, ZE MÓJ POST JEST TAKI DŁUGI ...

Dziękuję za lin na pewno go przeczytam dokładnie;) Sytuacje nie są łatwe aczkolwiek staram sie myśleć tak jak Ty, staram się nie wymyślać sobie różnych sytuacji. w końcu kocha mnie wiele razy to mówił zapewniał. w końcu wie ze ma mnie dziewczynę która go kocha, szanuje, chce  z nim być i wie że ja bym go nie zdradziła więc czemu on by miał to robić lub po co by miał wykorzystywać sytuację, że jest z  granicą i ja się nie dowiem to sobie będzie kręcił. wiele razy mówił ze nigdy nie miał takiej dziewczyny przy której by się nie bał, ze ja jestem pierwszą dziewczyną której jest pewny i się nie boi, że mi ufa i właśnie boli mnie to że on darzy mnie takim zaufaniem a ja nie potrafię go takim obdarzyć. w końcu jesli dwoje ludzi się naprawdę kocha to żadna ze stron nei dokona zdrady. i myślę że on tez by nie chciał psuć w sobie tej prawdy którą czuje w naszym związku i nie chciał by tego w żaden sposób brudzić.
a Jeśli chodzi o Ciebie to powiem Ci szczerze, że po stylu pisania i w ogóle po tym co piszesz opisujesz mogę śmiało stwierdzić, że bije od Ciebie takie ciepło i przyjazna moc że tak powiem;) czytając Twoje posty widzę, że jesteś osobą naprawdę dobrą miłą pełną prawdy i zyskujesz sympatię podejrzewam nie tylko moją.;)
a teraz wracając do Twojego tematu hm napisałaś-

''Mam niskie poczucie własnej wartości i boję się, że ktoś "lepszy" mi go odbije, tylko wiesz - on patrzy na mnie zupełnie inaczej niż ja sama na siebie, na pewno w jego otoczeniu są zgrabniejsze, ładniejsze, bardziej pewne siebie kobiety''

Wiesz ja myślę, a raczej jestem pewna tego że tylko Ty tak uważasz, a Twój chłopak jest zupełnie odmiennego zdania. Nie jest ważne jakim się jest z wyglądu czy ma sie brązowe czy niebieskie oczy jakie ma się usta uśmiech czy kolor włosów każdy jest piekny na swój sposób. Będąc miła ciepłą przyjazną osobą można zyskać naprawdę więcej niż taką pewną odważna kobietę która chce dominować to oczywiście zależy od upodobań partnera ( nie obrażam innych Pań;] ) Wspominałaś także coś o swojej budowie ciała. myślę że to nie powinien być dla Ciebie problem, ja z kolei mam boczki i też byłam trochę skrępowana ale mój chłopak mówił, że są bardzo fajne i mu się podobają lubi je łapać masować, a tekże gryźć i całować ja zawsze sobie zażartuję kiedy on dotyka moich boczków i jest fajnie przestało mnie to krępować oczywiście rozumiem to że możes zmieć kompleksy bo każdy je ma ja również, ale skoro nasi chłopacy z nami są to musi im się to podobać, [Nie zawsze to co idealne jest najlepsze!:) ] a Ty nie myśl o sobie w taki sposób, że są ładniejsze, zgrabniejsze czy bardziej atrakcyjne spój w siebie w swoją dusze, w swoje dobre serce, uczciwe szlachetne dobre bijące prawdą serce, chłopacy bardziej na to zwracają uwagę niż na idealny wygląd swoich kobiet oczywiście to tez się liczy bo każdy powinien dbać o siebie ale by być piękna dla swojego chłopaka nie trzeba mieć idealnie zgrabnego chciała równego małego noska pięknych kuszących oczu i piersi jak piłką od kosza;) jeśli sama spojrzysz w głąb siebie w głąb swojej duszy dostrzeżesz nieskazitelne piękno które w sobie masz i to właśnie to sprawia, że jesteś piękną, radość którą w sobie masz dobro ciepło i miłość sprawiają, że cała jesteś piękna i to Tobie wiele dziewczyn powinno zazdrościć tego jaka jesteś, jakie masz dobre serce kiedy człowiek akceptuje siebie takim jest to wtedy buźka jest zadowolona promieniejesz cała a oczy nie widzą kompleksów jakie sobie sama stwarzasz bo to tylko wytwór Twojej wyobraźni i strachu który próbował zawładnąć Tobą.  Także wykreśl kompleksy kochana bo piękno zaczyna się w środku i jeśli sama uwierzysz w siebie będziesz wiedziała że nie musisz bać się tego że znajdzie się ktoś lepszy ładniejsze atrakcyjniejszy bo to wszystko Ty w sobie masz tylko uwolnij to z siebie i nie katuj swojej psychiki w taki sposób bo to Tylko jak już mówiłam wytwór Twojej wyobraźni i strachu piękno nosisz w sobie tylko je uwolnij.

witam
mam taki sam problem jestem mega zazdrosna o meża czytałam o czym pisałyście zrozumiałam swój błąd już jest pierwszy krok do szczescia choc bedzie to długa  droga i kręta  droga ale będe walczyc o nasze szczescie i naszej córeczki.Kobiety które są zazdrosne o swoich partnerów i nie mają do niego zaufania zawalczcie o swoje szczescie warto ja od dzis bede walczyła o nasze domowe ognisko bo mam o co walczyc powodzenia kobietki

Witam ja tez mam problem z zazdrością ,jestem po rozwodzie z alkoholikiem od 11lat.Od siedmiu lat jestem z facetem i jestem o niego zazdrosna,wspomnę ze z ex jak byłam to mi nie przyszło na myśl żeby być zazdrosna wręcz przeciwnie ,jak by go któraś wzięła to bym ,była szczęśliwa.W drugim związku tego nie ma jestem zazdrosna ,czasem sama sobie wmawiam ze mój partner specjalnie mnie prowokuje,dam parę przykładów.Otóż idziemy ze znajoma o on niby żartem szczypie ja w pierś ,albo wchodzę do kuchni a on z koleżanka gawędzi a ja wchodzę w tym momencie jak ja chwyta za pierś,lub w kempingu letnim jak jedziemy to wszędzie znajduje prezerwatywy ,a ja ich nie potrzebuje ,to po co je kupuje proszę o pomoc czy moja zazdrość jest chora czy normalna.

No proszę jak się powie coś co nie jest zgodne z naszym myśleniem to od razu się atakuję. Możesz zapytać Pytajki,że jej też wylałam kubeł zimnej wody na głowę burzyła się na początku ale potem doszła do wniosku,że jednak nie atakuję a dobrze radzę. Nawet prosiła,żebyś przeczytała moje posty. Szukasz na forum pomocy czy oczekujesz głaskania po główce? Każdy post który nie będzie po Twojej myśli będzie dla Ciebie atakiem to gratuluję podejścia Wychodzę z założenia,że czujemy się tak jak chcemy. Jeżeli pomimo zapewnień chłopaka będziesz się dręczyć to będzie Ci ciągle źle. I szczerze nie wiem co by ten Twój chłopak musiał zrobić żebyś była spokojna. Choć wydaję mi się że najlepiej by było gdybyś Go zamknęła w złotej klatce wtedy byś Go miała tylko dla siebie a tak się nie da. Jak ma zdradzić to i tak zdradzi czy to w Polsce czy to a granicą. Uważasz,że mając Go przy sobie to nie zdradzi? Wszędzie może kogoś poznać i do tego wcale nie jest potrzebny wyjazd.

A co do związku na odległość to moja Droga nie każdy jest wystarczająco dojrzały,bo taki związek po pierwsze opiera się na ZAUFANIU którego u Ciebie brak. I mówiąc,że to ja nie dojrzałam jesteś w błędzie mój chłopak też wyjechał za granicę,też tam są dziewczyny i nie nie jestem zazdrosna.

P.S. Jeżeli mi w czymś źle to to kończę a nie tkwię i się męczę