problem z zazdrością, niepewnością, brakiem zaufania ...

No właśnie nie daje mi teraz żadnych powodów ... Ale kiedyś wydarzyło się coś, co zachwiało tym zaufaniem, chociaż pewnie niektóre dziewczyny uznałyby, że wymyślam ... Nagie zdjęcia dziewczyn poznanych w internecie ( wg chłopaka poznanych zanim zaczelismy byc ze sobą - usunął wszystkie) no i inne drobne sprawy, których wiele nie ma ale mnie zaniepokoiły wówczas.

Ja właściwie węszę, żeby przekonać się czy moge mu ufac, to odbiera mi cała radość i przyjemnosc z bycia razem i oddala nas od siebie - ja mam tego swiadomosc, mam swiadomosc tego, ze ja cos powinnam zmienic - chodzi o to, ze nie potrafie, nie wiem jak sie za to zabrac.

Bo codziennie zastanawiam sie, czy nie mam dostepu do jego telefonu bo to jego prywtanosc, czy powodem nie sa inne kobiety np. Gdy wychodzi z kumplami i wraca w srodku nocy, tez mam mieszane uczucia, czy powinnam sie niepokoic wyjsciami jego czy nie. On tłumaczy ze nie powinnam sie obawiać jego wyjść bo on wie po co wychodzi - zeby podtrzymac kontakty towarzyskie, czesciowo powiazane z jego praca. Ze nie wychodzi zeby poznawac inne dziewczyny i w zasadzie to jemu przykro, ze ja tak mysle ...

No mi też jest przykro, ale jak mam takie "nakręcenie" to nie potrafie nie odezwac sie, nie powiedziec zeby nie wychodził beze mnie, albo zeby przestał miec przede mna tajemnice, czyli zrezygnował z prywatnosci....

No nie radze sobie z tym, tymbardziej ze chłopak jest przystojny i moze sie kobietom podobac, ja tez słysze ze jestem ładna, kobieca (nie tylko od chłopaka) ale od zawsze miałam lekka nadwage z powodu niedoczynnosci tarczycy i nigdy nie bede zgrabna tak jak bym chciała - mam jakies kompleksy z tego powodu ...

No widzicie - a dla mnie to dziwne ze on ma tajemnice przede mna - patrz chronienie prywatności ... Ja nie potrzebuje czegokolwiek ukrywać, w zasadzie sama nieświadomie "wpuszczam" go do swojego zycia w 100%. Najprostszy przykład - nie miałam czasu zrobic zakupów, dałam mu karte, powiedziałam jaki jest do niej pin i poprosiłam zeby przy okazji kupowania czegos dla siebie kupił także coś dla mnie... Może inny model wychowania, podejścia do bycia w związku. Ale mi jest faktycznie przykro, ze on wszystko tak chroni, jakbym była obca - tak sie własnie czuje. Stad watpliwosci co do motywów takiego zachowania, co podczas kłótni o bzdure wychodzi i robi sie  z tego megaawantura.

Jeśli chodzi o wyjścia, to owszem - czuje dyskomfort jak wraca do domu w srodku nocy, po wizytach w klubach. Rozumiem , ze z kumplem idzie na piwo beze mnie, ale nie rozumiem dlaczego nie moze mnie zabierac na dłuższe wyjscia, które nie sa wyjsciem na piwo tylko przenoszeniem sie z klubu do klubu i zwykłym imprezowaniem ...

Pytajka ja tez kiedyś byłam mega zazdrosna i w ogóle robiłam o byle co fochy chłopak się tylko wkurzał i w końcu mnie zostawił. Nikt na dłuższą metę nie wytrzyma ciągłych pretensji. Gdy poznałam obecnego chłopaka postawiłam sobie za cel,że się zmienię i udało się przestałam się przejmować mało ważnymi sprawami zaczęłam patrzeć na wiele rzeczy inaczej. Przestałam się przejmować jak nie odpisywał jak się nie odzywał dziennie tylko np co 2-3 dzień i do tej pory tak jest,że nie piszemy dziennie po 1000 esów tylko jak jest coś ważnego więc nie odzywamy się po 2-3 dni. Nie ograniczamy się. I to zaczęło przynosić rezultaty nie muszę się go prosić żeby mnie gdzieś wziął ze sobą tylko on sam wychodzi z taka inicjatywą jak jest jakieś ognisko czy coś w tym stylu. I nigdy ani on ani ja nie pytałam się go o pozwolenie czy mogę gdzieś wyjść tylko nasze relacje są na zasadzie informowania się "kochanie wychodzę w ten i ten dzień tam i tam" i koniec. I żadne z nas nie robi sobie fochów o to Kochana ostatnio mi chłopak powiedział,że wybiera się z kolegami na wakacje na tydzień do Mielna i myślisz,że przemkło mi przez myśl żeby jechać tam z nimi? NIE co więcej powiedziałam mu "Jedź i baw się dobrze:D" nie mam podstaw aby mu nie ufać. Powiedz sama czy chcesz żeby chłopak ciągnął Cię z sobą jak żaden z jego kolegów nie ma dziewczyny? Oni by się czuli skrępowani wiesz jak to faceci mają swoje tematy. Twój chłopak też by się czuł skrępowany pewnie nie umiałby z nimi tak o swobodnie gadać. Zrozum,że każdy potrzebuje spędzić czas z swoimi znajomymi bez tej drugiej połówki to pozwala zachować równowagę w związku. Faceci nie lubią dziewczyn dla których są całym światem

Zdarza sie ze korzystamy z łazienki połączonej z WC w tym samym czasie, zdarza sie ze albo ja albo chłopak zamyka drzwi i nikt nie ma z ty problemu. Wyszło to zupełnie naturalnie, zawsze pukamy przed wejsciem, ale zdarza sie ze wchodzimy kiedy druga osoba z tego WC korzysta ... Nie jest to ani moim pomysłem, wymuszeniem ani niczym z mojej strony zapoczątkowanym, ze strony chłopaka chyba też nie, tak samo wyszło. Tak jest co rano, kiedy w tym samym czasie korzystamy z łazienki przed pracą ... Ale czasami sie zamykamy w łazience wiec faktcyznie sa czynnosci podczas wykonywania których nie chcemy być "zaskoczeni" przez siebie nawzajem.
Co do badania ginekologicznego, mysle ze czułabym skrepowanie, ale sa kobiety ktore chca zeby partner towarzyszył podczas porodu - a to tez dla kobiety bardzo intymne wydarzenie, mężczyzni również różnie na to reagują, jedni chcą inni się boja. Mysle ze nie zaciagałabym chłopaka do ginekologa podsumowując .

Gdybym chciała sie rozstać z chłopakiem, to bym to zrobiła nie próbując walczyć sama ze sobą, nie pisząc tutaj na forum licząc ze padnie jakies zdanie, słowo, rada, które pomogą mi sobie poradzić z odmiennym podejsciem do związku - moim i mojego chłopaka. Więc to nie wchodzi w rachube.

Wielokropku nie wiem czy zauważyłaś, ale ja jestem świadoma, że to ja muszę coś zrobić, coś zmienić. Ze to ja mam problem ze zrozumieniem czegoś, ja wcale nie robie ze swojego chłopaka tego złego, czy nie majacego racji a tylko moja racja jest słuszna i własciwa - wcale nie. Wiem, ze go kocham, wiem ze on kocha mnie. Ale nie potrafię wyeliminować tego strachu i niepewności, ze zwykłej rozmowy robi się kłótnia, moje jedno słowo za dużo, jego "nieodzywanie sie do mnie", moja frustracja z tego powodu i łzy, które u niego wywołują jescze większe zacięcie - błedne koło.

Walcze sama ze soba za kazdym razem, jak na usta mi sie cisna te sprawy, czasami wygrywam sama ze soba czasem przegrywam.
Chodzi o to ze ja chce w ogole przestac walczyc i cieszyc sie zwiazkiem i z tego, ze jestem z fajnym facetem.Tylko nie wiem jak tego dokonać.
No poprostu nie wiem ....

Może uwierz w to, że Twój chłopak jest z Tobą z własnej i nieprzymuszonej woli.
Jest z Tobą, bo Cię kocha. Kocha Cię MIMO Twych wad (mimo Twej zazdrości i braku zaufania).

Może też zacznij doceniać siebie. Zacznij zauważać swoje zalety. Możesz spisywać je na kartce, tylko uważaj z nadmiernym krytycyzmem w stosunku do siebie samej, tzn. kilka spóźnień na koncie nie oznacza, że nie jesteś osobą punktualną.

Być może pomogłoby Ci spotkania z psychologiem i praca pod jego okiem nad Twymi problemami.

I jeszcze jedno.
Każdy związek może się rozpaść. Może, co nie znaczy, że musi. Dlaczego myślisz, że Twój się rozpadnie?
Pamiętaj jednak, że w niepodlewanym ogrodzie kwiaty więdną.

Trzymam kciuki.

***
Przeczytałam ponownie Twój pierwszy post.
Owszem, napisałaś, że masz "megaproblem", nawet w tytule o tym wspomniałaś. Jednak cały post jest o tym, jak to Twój chłopak nie spełnia Twych próśb, jak je lekceważy. I dla poparcia swych słów opisujesz, dobre wg Ciebie, związki znajomych, w których każdy z partnerów może np. zajrzeć do telefonu drugiej osoby.

mam identyczny problem. naprawdę już nie wiem jak sobie z nim poradzić. Mam tak niską samoocenę, że to po prostu porażka. Wyglądam dobrze no ale zawsze znajdzie się ta ładniejsza i w ógole śwaidomośc jakie teraz są dziewczyny... boję się. Samotności i w ogólę. Szukania na nowo. Nie mam kompletnie pomysłu jak z tym walczyć. Mój facet miał przygodne laski, nic stałego. Jak zaufać, że kolejny raz nie skusi go imprezowa panienka? Nic nie robi teraz. Zatruwam życie jemu i sobie. Może muszę być zawsze sama? On jest normalny, fajny, zazdrosny w normie. A ja... szkoda słów. Wiem że to problem z samooceną, ale z drugiej strony nie umiem pohamować natrętych myśli, TEraz tyle zagrożeń. Gdziekolwiek facet wydjzie te łatwe panny Proszę ma ktoś może jakiś plan działania jak tego się pozbyć. Ale jakies takie konkretne pomysły Bo że samoocena w górę, kontrola takie ogólnie to już wiem. ale mało pomaga

Witajcie,
Zazdrość to całkiem normalna rzecz w każdym związku pod warunkiem że jest "kontrolowana". Ja sama też kiedyś miałam taki problem, choć nie tak daleko posunięty, żebym stale chciała kontrolować telefon męża. Przyznam szczerze z wielkim wstydem, że zdarzyło mi się raz przejrzeć jego telefon, znalazłam tam numer jego byłej i smsa od niej (dość pikantnego i namawiającego do porzucenia mnie). Było to akurat w takim czasie kiedy próbowała mi go odbić, on nie rozumiał czemu się wściekam, skoro to tylko jego znajoma. Z powodu jego luzackiego podejścia prawie doszło do rozstania (byliśmy wtedy narzeczeństwem), to jak mocno mnie to boli dotarło do niego, kiedy zaczęłam się pakować i nadałam mu konkretnie (nawet bardzo konkretnie i wulgarnie). Minął bardzo długi okres czasu nim mu ponownie zaufałam i choć bardzo walczę ze sobą to do tej pory zdarza mi się (sporadycznie) wypomnieć mu winy. Wiem, że czeka Cię długa i bardzo ciężka walka z sobą samą, jednak jeśli zależy Ci na tym facecie to próbuj zmienić swoje nastawienie, bo inaczej wątpię, że Wasz związek się utrzyma.

Pytajka, a przyszlo Ci do glowy po prostu zapytac, zamiast robic awanture?

Twoj chlopak musi byc jakims swietym, zeby wytrzymywac te ciagle Twoje ataki i humory. Ja sie nie dziwie,ze on chce sobie odetchnac czasem z kumplami i zapomniec jaka paranoiczna dziewczyne ma! On Cie naprawde musi kochac, zeby z tym zyc codziennie!

Bylam wspierajaca w moim bylym poscie ale po tym co przeczytalam jestem przekonana, ze ty naprawde potrzebujesz wziac sie w garsc i przestac jeczec. Taka typowa pasywna-agresywna postawa. "Spojrzcie jaka biedniutka jestem, a w tym samym czasie probuje kontrolowac i meczyc codziennie mezczyzne ktorego kocham." Obudz sie dziewczyno. Nawet swieci maja granice cierpliwosci.

Obecny chłopak chyba własnie sie ze mna rozstaje ... Przynajmniej tak wnioskuje z tego co do mnie pisze.

Ja wiem ze to zadne usprawiedliwienie, ale mój były chłopak zdradzał mnie bardzo długo ze swoja byłą dziewczyną, wszyscy wiedzieli, tylko nie ja. Do głowy mi wówczas nie przychodziła kontrola - ba nawet na impreze razem poszli i  ja nie miałam nic przeciwko, niczego nie podejrzewając, ufajac ze jak kocha to nie zrobi nic przeciwko mnie... Przeliczyłam się.

Pewnie skonczy sie jak milion innych historii - kobiety trzezwo z boku patrzace kibicuja chłopakowi, który zostawia cytując Teo "rozhisteryzowaną i przewrażliwoną" panne.

Gdybym kiedys przeczytała taka historie, tez bym pewnie facetowi kibicowała, teraz wyglada to duzo inaczej niestety.

A swoje zycie mam, praca, studia podyplomowe, aerobic, znajomi ... Nie w tym problem ze mi sie nudzi  iwymyslam niestety, to łatwiej byłoby zmienić.

Z mojego punktu widzenia to ja się z tobą zgadzam. Nie jesteś rozhisteryzowaną i nie wiadomo jaką jeszcze panną. Ten sms który przeczytałaś wg mnie wynika że oni naprawdę kogoś podrywali. Pewnie nie chce żebyś właśnie takich rzeczy się dowiadywała, dlatego nie pozwala ci sięgać do telefonu. To że cię w przeszłości zdradzał, całkowicie cię usprawiedliwia i mnie nie dziwi. Nie wspomniałaś o tym na początku, sama przyznajesz że zanim to odkryłaś to wierzyłaś w 100 procentach. Ja ze swoim chłopakiem zawsze chodzę w sobotę na imprezy, jemu wystarczy że spotka się z kolegami na podwórku po pracy.  ja podchodze do tego podobnie jak ty, pewnie to jest spowodowane tymi złymi wydarzeniami w przeszłości...Kibicuję tobie a nie facetowi który cię zdradził.

A ja sie zgadzam z anulka88. Moim zdaniem Twoje przewrażliwienie to jedno, ale postawa chłopaka, który tak konsekwentnie broni się przed Twoim wglądem do swojego telefonu - to drugie. Masz prawo do takich uczuć. Podobnie do Twojego chłopaka lubię mieć swoją prywatność, ale gdyby mój facet nalegał, zrobiłabym wszystko, żeby uwierzył, że jestem lojalna wobec niego, dając mu dostęp zarówno do mojej komórki, jak i emaili czy komunikatorów. Kiedy nie robi się nic wbrew osobie, z którą się jest, to nie ma się nic do ukrycia. Taka prawda.

Mi chłopak tez nie pozwala zaglądać do komórki;(Powiedzcie mi jedno- w związku z podejrzeniem które urodziło się w ciągu ostatnich dni( zapraszam do swojego posta) czy będzie fair jeśli złamię hasło na profil nk? ( chłopak nie kojarzy faktu że sama zakładałam mu e-maila , na który aktywowane jest konto nk;p;) także mam tego teoretyczną możliwość. Korci mnie cały czas, jednak coś mnie odpycha od tego, byc może strach. Moge zawsze czegoś sie dowiedzieć. Ewentualnie gdy się spotkamy mogę go poprosić aby sam mi pokazał skrzynkę żeby nie robić takich jazd, bo się kapnie że ktoś zmienił mu hasło....Jestem kolejnym przykładem zazdrosnej histeryczki ale ktoś kto nie przeżył zdrad, plotek nie jest w stanie tego zrozumieć co się czuje.  Pytajka, jesteś studentką, myślałam że jesteście jakimiś małolatami, wtedy można to w miare uzasadnic że chłopak po prostu sie nie wyszumiał. Ale on ewidentnie chce mieć dwie pieczenie na jednym ogniu- i ciebie na wyłączność i dobrą zabawę, można się bawić , ale dlaczego on chce osobno?

Były parner zdradzal - nie obecny.

Mój chłopak nie potrzebuje sie raczej wyszumieć, to nie jest tak, że on imprezuje non stop.
To sa wyjscia raz na dwa lub trzy tygodnie, chyba ze cos wyjdzie pomiędzy, to moze częściej, ale rzadko tak bywa.

Przyznałam sie do przejzenia telefonu i do przeczytania wiadomosci, ktora mnie zaniepokoiła.
Nie wiem co robic, nie potrafie mu zaufac, nie wierze w tłumaczenia.

Jeśli nie jest wobec mnie uczciwy - pal go licho, ale jesli ma czyste sumienie to moge bardzo duzo stracić ...

Poza tym przyznam bez bicia, kiedy przeczytałam korespondencje mojego chłopaka z kumplem, od razu pomyślałam, że mój facet idzie na łatwizne wg kumpla bo zamiast w klubach "wyrywać towar" ma w domu stałą partnerkę i nie w głowie mu takie ekscesy; po spotkaniu z kumplem mój chłopak była zadowolony, nawet powiedział ze gdyby nie poszedł (a ze wzgledu na mnie nie chciał isc, ale wiedziałam ze od ponad pol roku nie widzial sie z kolega wiec mowiłam zeby poszedł, no kurcze on juz ma dawno skonczone 18 lat, ma swój rozum i ja nie jestem jego matka, zeby mu nakazywać albo zakazywać ... ) to by żałował, bo dobrze spędził czas - więc dostał to co chciał,powiedział ze kolega jakas dziewczyne próbował poderwać, i w zasadzie mój chłopak wrócił do domu a kumpel jeszcze został na mieście.

ehhh.... no właśnie, ale później zapala się lampka - przecież mój były mówił ze kocha, planował przyszłość ( on, nie ja) a mimo to mnie oszukał, zdradził.

A obecnemu jest przykro, że ja tak go postrzegam, że mówię wprost o tym, ze jego to boli bo on nic złego mi nie robi i nie zrobi.

W zasadzie powinnam być go pewna, po pracy wraca do domu (nawet jak musi zostac dłużej to nie jestem tym zaniepokojona), okazuje uczucia, czesto słysze że ładnie wyglądam, dostaje kwiatki bez okazji i pewnie mogłabym nadal wymieniać. Ale jego prywatność i potrzeba wyjscia z kumplami nie daja mi spokoju ...

I to nie jest tak jak Teo uważa - że wymyslam bo masakrycznie mi sie nudzi, nie spedzam 24 h przed kompem lub tv i mysle o kazdym kroku chłopaka i nie rozkładam go na czynniki pierwsze. Mam swoje życie, rzeczy które lubie robić, nie jestem uwieszona na chłopaku, nie zmuszam go zeby robił wszystko ze mna albo ja na siłe nie robie wszystkiego z nim.
Ten strach, obawa, niepewność przychodzą same, nawet nie wiem kiedy, poprostu się pojawiają.

Ja nie wiem czy to zwiazek jest problemem czy Twoje nastawienie. Raczej to drugie. Jezeli masz potrzebe zycia totalnie symbiotycznego ze swoim chlopakiem, to czy to ten z ktorym jestes teraz razem czy jakims innym, to bedzie tak samo wygladac, nawet jezeli facet bedzie chodzaca swietoscia.

Masz po prostu potrzebe kontroli nad ukochanym bo nie wierzysz, ze jestes warta jego milosci i doszukujesz sie zdrady w kazdym kacie. Ty sie zapytaj siebie dlaczego wybral Ciebie, a nie jest singlem zaliczajacym panienki codziennie? Bo Cie pokochal, taka jaka jestes. Twoj stosunek do siebie jest problemem, nie to, ze on nie chce Ci telefonu pokazac. Moj chlopak nigdy mojej komory nie widzial, nigdy sie o nia nie pytal i mnie by do glowy nie przyszlo zeby w jego telefon zagladac. Powod- bo wiem, ze mnie kocha, bo mu ufam i nie wazne na ile imprez wyjdzie beze mnie i czy ile kumpeli na piwo zaprosi, on wraca do mnie i nie mam zadnych powodow zeby go o cos podejrzewac. Ty sobie zycie zatruwasz takim nastawieniem i niszczysz swoj zwiazek.

Nie zrozumiales mnie. Ja wiem, ze moge mojemu facetowi ufac i dlatego komory nie ogladam i maili nie sprawdzam. Nie dlatego, ze mi nie zalezy czy jakas panienke przeleci. Jak bym go przylapala z jakas dziewczyna, to on by pierwszym byl ktory by dostal po glowie (metaforycznie). Ale jest roznica z wpadnieciem na swojego faceta obmacujacym jakas inna, a ciagla paranoja i szpiegowaniem.

A co do zdrady, mnie jeden z eksow zdradzil i zwiazek sie przez to rozpadl. Przyjemne nie bylo. Ja potem zrozumialam, ze i tak by sie rozlecial, nawet bez tej zdrady, bo bylismy do siebie niedopasowani. On po prostu szukal czegos innego. Tez przez to zrozumialam ze moj obecny chlopak nie jest kopia mojego bylego. Ma zupelnie inna osobowosc. To, ze jeden zdradzi, nie znaczy, ze wszyscy zdradzaja.

Gratulacje Pytajka! Dobry krok podjelas!

Nie wiem czy jak sie kogos kochalo to zmniejsza jak to po zdradzie boli, ale ja z moim eksem ktory mnie z kolezanka z pracy zdradzil bylam przez 4 lata- bardzo kochalam i bardzo mi na nim zalezalo. Ale, jak sie skonczylo to sie skonczylo. Nawet mi o ta dziewczyne nie chodzilo. Po prostu zrozumialam,ze para z nas dobra nie jest i, ze innych rzeczy od zycia oczekujemy. Bolalo bardzo. Pozbieralam sie. Trzy miesiace pozniej spotkalam nowego chlopaka i wcale nie myslalam o tym czy bedzie mnie zdradzac. Ok, mysmy sie rozeszli tez ale nie przez jego zdrade (nigdy nie zdradzil) tylko przez roznice w charakterach. Zacznij wierzyc w to, ze faceci to nei karbonowe kopie Twojego bylego. Powodzenia!

Dokładnie tak Pytajko, mi też się wydaje, że Wy poprostu do siebie nie pasujecie. Ludzie są różni i inaczej podchodzą do pewnych spraw, a Ty powinnaś znaleźć takiego faceta któremu nie będzie przeszkadzać brak sekretów w waszym związku. Trzymam za Ciebie kciuki, napisz jak się sprawa rozwiązała Powodzenia

Nie porozmawiał nawet z Tobą? Nic nie wyjaśnił?
Tak mi przykro...Trzymaj się kochana!

I nawet nie miał cywilnej odwagi aby porozmawiać. Typowe...

Może i mogła się tego spodziewać, ale pewnie też w głębi serca miała nadzieję, że tak się nie stanie i chłopak nie będzie chciał się rozstać. Co z tego, że niemądrą? Żal mi jej.

Tak, mimo wszystko zaskoczyło mnie, że odszedł. A raczej wyniosł się żeby odpocząć jak mi napisał. Boli że zrobił to w taki sposób, kiedy byłam w pracy, że zrobił to w dniu, w którym umówiona byłam do psychologa, o czym wiedział. Nie wiem czy zrobił to pod wpływem chwili, w złości za kłotnie z poprzedniego wieczora, ale wydaje mi się ze nawet ja nie zasłużyłam na takie potraktowanie. Chociaż jestem świadoma i on też, że gdyby chciał się pakować przy mnie, to pewnie bym mu nie pozwoliła, na zasadzie on pakuje a ja rozpakowuje.

Czy psycholog pomógł? nie wiem, powiedział to co pare osób na tym forum, odniósł się do traumatycznych wspomnien z dziecinstwa i skoncentrował na obecnym (byłym?) związku. Nie wiem co dalej ... Poprostu nie wiem, życie mi się posypało.

Dla mnie sprawdzanie telefonu czy poczty byłoby poniżające, zdecydowanie czułabym się upokorzona. Może chłopak Pytajki poczułby się tak samo? Ale Pytajka nie zastanowiła się nad jego odczuciami, tylko rzuciła swoje ultimatum licząc, że jej będzie na wierzchu. Nie mogła uwierzyć, gdy okazało się, że chłopak się wyprowadził- przecież miał się złamać pod wpływem jej szantażu, a tu nie wyszło. Facet na serio miał dość i uciekł.

Pytajka pisze, że urządzała awanturę za awanturą- kto by wytrzymał taki ciągły szantaż emocjonalny? Oczywiście, istnieją osoby, które są w stanie dużo wytrzymać dla tfu! "miłości", w tym przemoc psychiczną, fizyczną, lata robienia z człowieka szmaty. Ale są tacy, którzy mają szacunek do siebie, i on najpewniej należy do tej drugiej kategorii.

Czepiacie się, że chłopak zawinął się po cichu- a jak miał to zrobić? Przecież gdyby pakował się przy Pytajce, to jak sama wspomniała, byłby dramat, kolejne szantaże, granie na uczuciach. Może doszedł do wniosku, że nie da się tego załatwić inaczej, bardziej "po dorosłemu". A tak, bez zbędnej szarpaniny, po prostu zwinął żagle. I moim zdaniem tak jest lepiej nie tylko dla niego, ale też dla samej Pytajki.

Jutro przyjedzie z rzeczami, z tymi najbardziej potrzebnymi...
Wraca do mnie ... Z jednej strony sie ciesze, ale jest też druga strona ... JA

Pogratulować...
Wiem, wiem... Oznaką paranoi byłoby tu podejrzewanie, że wszystkie smsy i połączenia "nie do Ciebie" są skrzętnie kasowane...

Pytajko, sama widzisz, ze czasami potrzeba czasu na uspokojenie myśli, na nabranie wiary w partnera - o ile ów partner potrafi być wyrozumiały i ma świadomość tego, co się dzieje. Gdy zależy mu na związku - walczy z tym. Nie obrażaniem się, awanturami, wyrzucaniem naruszenia prywatności, nie odwraca się na pięcie i nie ucieka cichaczem. Ale jeśli mu zależy...
Prawdopodobnie Twój chłopak coś zaczął rozumieć. Tak jak Ty - i on daje (z tego co teraz napisałaś) Wam szansę... Nie zmarnuj jej i oby on jej nie zmarnował. Nadchodzi teraz dla Was czas próby jak sądzę... Warto to wykorzystać i wyjść obronną ręką.
Życzę Wam tego.

Bosa, oczywiście, że tamte słowa (spokojnie Dziewczyno) skierowane były do autorki wątku Przepraszam za zamieszanie wynikłe z wykorzystania Twojego wpisu...

Wrócił, dzisiaj pojechał do mamy ale nie wie czy wroci zaraz po wizycie, bo być może umówi się z kumplem na piwo ... wiec napisze o której będzie (ale prawdopodobne ze w nocy ) ... a ja sobie nie potrafie z tym poradzic ...

Nie mówię, że to źle, po prostu przykro mi, że on wychodzi i dobrze się bawi a mnie zostawia w domu. To nie jest też tak, że mi się nudzi bo znajomych nie mam, koleżanki są mężatkami, mają dzieci a te które są same stronią od wyjść na miasto. Wypad na zakupy, kawę - jak najbradziej, ale wieczorem na piwo albo potańczyć to niekoniecznie....

I poza tym ciągle się boje, że spotka kogoś fajniejszego podczas takiego wyjścia ... Ale powiedziałam mu jak zapytał czy może się z kumplem umówić, że skoro potrzebuje to niech idzie. Należy do typu facetów, którzy zrobią to na co mają ochotę to to zrobią, kłótnia, prośby na nic się zdają. Muszę opracować sobie jakiś "klucz" zachowania, żeby nie było aż tak kiepsko, kiedy chce wyjść ...

Czekoladka7 - cieszę się, że potrafisz tak do tego podejść, pewnie jesteś dużo szczęśliwsza albo chociaż spokojniejsza ode mnie. Naprawde zazdroszczę podejścia (ale jest to zdrowa zazdrość )

Tymczasem zaliczyłam wizytę u psychologa ...

Czekoladka ma rację. Chłopak będzie się albo czuł winny, że wychodzi (mimo, że to normalne), albo po prostu wkurzony. Już raz było blisko rozstania- chcesz dobić ten związek?

Ty chyba w glowie masz nie po koleji Pytajka! Wyszedl na piwo z kumplem, spotkal znajoma, pogadal i dostal przyjacielskiego smsa. Gdzie Ty sie tu zdrady dopatrujesz kobieto?????? Co Ty myslisz, ze jak facet w zwiazku to ma tylko z Toba w domu siedziec, tylko z Toba gadac, pokazywac Ci kazdy sms i kazdego maila? Moze i kazda rozmowe telefoniczna chcesz podsluchiwac? Jezu kochany!

Ja rozumiem jakbys Swojego faceta przylapala z laska w lozku czy na jakis obsciskach albo sextowaniu, ale taka ciagla paranoja bez zadnego powodu jest chora. To nie brzmi jak milosc. To brzmi jak poczucie calkowitej kontroli nad innym czlowiekiem.

A zapytalas sie kiedys? Co to on ma byc jasnowidzacym, ze Ty chcesz jakis jego znajomych poznac?

Ja mam wielu kolegow ktorych moj facet nigdy na oczy nie widzial, a z ktorymi wyskakuje na kawe czy na drinka od czasu do czasu. Nawet tez jakis tam trzech eksow widuje kiedy chce pogadac. Moj chlopak nigdy z tym nie mial problemu. Jak opowiadam o kumplu i go on zainteresowal to mi mowi, ze chcialby go poznac i tyle. Czasem sie polubia, czasem nie. Jak maja tam jakies wspolne tematy to widzimy kumpla razem, jak nie to widze go sama. Sprawa podstawowa- moj facet wie, ze jestem mu wierna i na smyczy mnie trzymac nie musi. I to niewazne czy moi koledzy sa przystojni, wysportowani czy nieziemsko czarujacy. On wie, ze ja jego kocham a nie zadnego z nich- oni to koledzy, moj facet to moj facet.

A Ty go w prozni poznalas? Przeciez musicie miec jakis wspolnych znajomych.

Jezeli Ty taka ciagle naburmuszona jestes to sie nie dziwie, ze on raczej sam chce wyjsc z kumplami. Jak Ty bys sie czula gdyby Twoj partner jak bazyliszek kazdy Twoj krok sledzil, nawet w knajpie czy na imprezie (tym bardziej w knajpie czy na imprezie) i jakby Ci robil awantury przy znajomych, ze niby na jakiegos faceta popatrzylas????? No, przeciez by Ci sie odechcialo gdziekolwiek z nim chodzic. Mysl kobieto, mozg masz przeciez. To jest Psychologia 101.

moze Cie nie zdradza, ale , ze Ty nie znasz zadnych jego znajomych, to sie dziwie troche