Netkafejka 40+ ... czyli dla dziewczyn po czterdziestce

Witam cieplutko,  u nas się przejsniło, a wczoraj było tak strasznie zimno brrrrrrrrrr.
Dzisiaj trochę o zająch, które taksmisznie kicają w polu,  i wogole się nie boją samochodu. Pstryknięte z okna samochodu :D:D
[URL=http://www.fotosik.pl/showFullSize.php?id=63960c251af50c6e][/url]
Koma udanego wypoczynku - tiaaaaaa fryzjerka- ja to ciągle nie mogę się umówić, więc najczesciej teraz włosy mam podpięte do góry, lub związuję w kitkę  :D:D:D

Jana wiesz, koty to coś nowego w naszej rodzinie, zawsze były psy, ale jak się urodziła Młoda, to nie zaryzykowałam brać psa do bloku - z moimi wyjadzami, z róznymi powrotami do domu, było by to bardzo egoistyczne z mojej strony- kotki jakoś łatwiej to znoszą. Ale ogolnie w naszej nieduzej rodzince ( rodzice, mojej siostry i mojej )  mamy do spółki 2 psy i 3 koty  :D:D:D:D więc chyba nie jest z nami tak źle :D:D. Jana, Ala chyba dostała jakieś duże zlecenie  - więc na razie czasu jej brak - hmmm, chyba dobrze zrozumiałam, co Ala napisała- jak coś pokręciłam, dziewczyny poprawią

Maria:) to psucie się sprzętów, jak tylko skonczy się gwarancja - to złośliwość rzeczy martwych - w każdym razie ja to sobie tak tłumaczę.  Cholebcia, a ja myslałam, że tylko ja tak mam ............ widzę, że ta złośliwość rzeczy dotyka nie tylko mnie

Iwka Madelaine   -  macham łapką

laka:) słoneczko, jakich Ty oczekujesz rad od nas. W takich sprawach trudno cokolwiek radzić, nawet rzekłabym, że nie wolno radzić. To Ty i tylko Ty możesz podejmować decyzje dotyczące swojego życia - bo tylko Ty wiesz, co stracisz a co zyskasz.  Ja powiem tak, każdy czlowiek ma prawo do szczęscia - pytanie tylko, jaką cenę za to szczęscie gotów jest zapłacić i czy to faktycznie będzie szczęscie. Bo scenariusze mogą być bardzo różne, zaczynając do tego, że odchodzisz i faktycznie jest to twoja druga połowka i "żyją długo i szczęśliwie", albo -jak ze staruchą z bajki  " o złotej rybce" co to zostaje przy rozbitym korycie, bo mąż za jakiś czas znajduje nową "love" ( no bo przecież po tym co było, ma do tego pełne prawo)  twoj pan X wycofuje się z miłości, albo nie wycofuje się, ale okazuje się, że codziennośc wcale nie jest tak wspaniała jak zakładałaś  czyli wynik = rozbite koryto.
Wiesz, laka, najbardziej mnie przeraził ten tekst:
: wiesz Mario, choc w pewnym momencie X chcial sie wycofac i zniknac, tym samym chcial mi pomoc w podjeciu decyzji. Stwierdzil,ze nie chce byc bariera , choc nie wyobraza sobie juz zycia beze mnie. To bardzo dobry czlowiek,ale  nie na tyle silny, zeby walczyc pomiedzy .....
bo ludzie, jeżeli chcą czegoś bardzo, bardzo  to walczą, czy to miłość, czy to zdrowie, czy o coś innego - jeżeli nie walczą, to im nie zależy, albo jest to słomiany zapał. Hmmmmm mogę się mylić oczywiscie, sytuację oceniam subiektywnie,  tylko przez pryzmat własnych doświadczeń, dlatego nie daję żadnych rad. Wychodzę z założenia - że każdy sam jest kowalem swego losu i każdy sam musi podejmować decyzje.
Jeśli czujesz się na siłach i wiesz, że to jest własnie ten człowiek, z którym chcesz spędzić resztę życia, to walcz - ale może przynajmniej dla przyzwoitości rozwiąż sprawy swego małżenstwa. Jeśli nie masz pewności - to walcz o męża, a jeśli jedna i druga opcja nie jest zadowalającą - to zawsze możesz mieć i męża i  kochanka - takie rzeczy też się zdarzają. Wyboru i tak musisz dokonać sama. (Cholebcia jednak dałam radę - ups )
p.s. nikt nie musi się ze mną zgadzać, to jest tylko moje subiektywne odczucie. oooooooo!!!!!!!!

Wspomnialas  evessa o walce o meza, tu akurat nie musze. We wczesniejszych watkach wspomnialam,ze maz mi wybaczyl odejscie i w ogole do tego nie wraca. Prawie swiety , prawda ? Lecz to nie jest tak, jak komus by sie wydawlo. Znam swojego meza i wiem, ze moj powrot byl dla niego zbawieniem przed samotnoscia na stare lata i na pewo role odegralo rowniez przyzwyczajemnie,a nie milosc. Nie chcialabym zebyscie pomyslaly o mnie jak o cyniczce czy egoistce, gdyby tak bylo nie znalazlabym sie z powrotem w miejscu, z ktorego ucieklam. Po prostu gdzies sie zgubilam i nie potrafie wybrnac z tego labiryntu

laka:), dziewczyno, boze moj, nie odebrałas, mam nadzieję moją odpowiedz, jako ocenianie Ciebie. Nie miałam tego na myśli - pokazałam Tobie tylko moje subiektywne spojrzenie na sytuację. Ech my to potrafimy sobie życie zagmatwać. tiaaaaaaa.  Tak jak wspominałam, każda z nas jest zupełnie inna. Ja jestem z tych "twardych" - co to drugi raz, do tej samej wody nie wchodzą. Jeżeli czuję, że warto zaryzykować - ryzykuję, jeżeli się pomylę, to sama ponoszę tego konsekwencje - ot taka zosia -samosia. Nieraz bywało, że zapłaciłam za to wysoką cenę, nieraz bywało, że wygrałam. Ale suma sumarum - na przegranych się uczę, na wygranych korzystam - i jestem raczej zadowolona z życia. Obecnie staram się sobie nie komplikować :D:D:D
i powiem tak w wielkiej tajemnicy, najbardziej to się boję ...................zakochac, tak do szaleństwa. Smieszne i smutne zarazem.

evessa, Iwkaaa, dziekuje, macie wiele racji i wlasnie takiej zosi-samosi we mnie brak, chyba potrzebowalabym ogromnego kopa, by sie wreszcie otrzasnac i zaczac myslec innymi kategoriami, ale nie macie pojecia jak bardzo tego nie umiem zrobic.
Iwkaaa, trafilas w samo sedno,  zyje z kims ,kogo tak na dobra sprawe nie kocham, nie czuje nic oprocz przywiazania. Faktycznie w tej chwili nie mam mezowi nic do zarzucenia, bo tak jak pisalas,nie pije,nie bije, nie awanturuje sie, prawie ideal, ale co z tego, jesli jeszcze nie tak dawno slowa ciely bardziej niz brzytwa. Moj maz byl zawsze mnie pewny,nigdy nie zakladal, ze moge odejsc, bo tak naprawde nigdy nawet nie probowalam, Rodzina zawsze byla dla mnie najwazniejsza, ale tez dbalam o swoj wizerunek ze wzgledu malej miejscowosci, w ktorej mieszkalam i pracowalam. Teraz kiedy poznalam X i mialam do czynienia z  cieplem, delikatnoscia i zrozumieniem, cos we mnie peklo. 
Wiem, ze powinnam albo zaryzykowac, albo zdac sie na zycie OBOK meza i udawac, ze wszystko jest w nalezytym porzadku, ale wlasnie tego wyboru nie potrafie dokonac, echhh......zycie

Iwkaaa, niestety tak brzmi , bo taka jest prawda   Coz, zycie raczej nic nie przyniesie, obawiam sie, strace kogos, kogo bardzo kocham, a zyc bede obok kogos, kto stal mi sie zupelnie obca osoba.

Witajcie,
zaraz musze przejsc do sprawy Laki. Nurtuje mnie niesamowicie, dlaczego Ty wrocilas do meza? Ze wzgledu na Wasz wspolny dom, ze wzgledu na to co powiedza inni; dzieci, rodzina, otoczenie? Wrocilas, bo brakowalo Ci Twojego lozka, okolicy, znajomych a moze troche tez Twojego meza? Wiesz ja mysle, ze Ty jednak masz jakies do niego uczucie. Mialas moze po tym miesiacu nieobecnosci mysl, ze Twoj maz moze kiedys znalezc sobie inna? I ona bylaby wtedy w Twoim domu, w tym gdzie wychowaly sie Twoje dzieci i gdzie spedzilas polowe swojego zycia.?
Jaka masz teraz relacje z mezem i Twoimi najblizszymi? Czy potrafisz z mezem rozmawiac na te tematy? Tzn,. co bylo zle, czego Ci brakuje, jak powinno byc, zeby nie bylo nudno itd. Moze jakis urlop tylko we dwoje?
Do tej pory zaznaliscie tylko: dom, dzieci, praca, dorabianie sie i tak w kolko. Teraz, kiedy jestescie sami byc moze dostaniecie jeszcze jedna szanse. Moze warto ja wykorzystac i na nowo wychowac meza dopoki jest grzeczny.

Jana

Witam
Co tu się dzieje .Ja z innej beczki nie będę się wymądrzać bo nie napisze nic nowego co by dziewczyny już nie napisały -nie bedę sie powtarzać .Ale powiem Ci Laka że masz wspaniałego męża który zaakceptował Twój wybryk .Widzisz jestem w podobnej sytuacji tylko nie szukałam nikogo innego by nie doprowadzić do Twojej sytuacji w Moim przypadku.
I dzisiaj paradoks zrządzenie losu -zadziałał Mój internet i czytam o waszych przebojach i dzisiaj spotkanie Z kolezanką i rozmowa i olsnlo Mnie .
Co znaczą Nasze problemy wobec tragedii zego losu smierci.Laki gonisz za czyms ulotnym ,pieknym ale czy trwalym? Tak do grobowej deski ?Piszesz ze zyjesz w dwoch swiatach ,po pewnzm czasie zostanie jesden i sztuacja sama sie wyjasni zobaczysz .

Pozdrawiam wsyzstkie Iwkaaa moze jestem dzisiaj pijana zaprasyam na piwko duzo namotalas w Moim zyciu i to poztywnie .Calus dla wszystkich pa pa

Milych snow Iwecykoooo pa pa

Żle Mnie rozumiesz
Nie kazdego faceta stac na wybaczenie ,a czy paśc na kolan niestety to Ty sama musisz odpowiedzieć sobie na to Pytanie?
Ja widze to inaczej co zrobiłas by nie poznać faceta X i zadbać o to by Twój mąż zrozumiał .
Nie zrozum mnie źle Moze Twój mąż własnie potrzebował terapi wstrząsowej ale czy jest zły wszak przyjął Cie spowrotem pod dach (wiem pisałaś że nie miał wyboru-bo to Twój dom).
Chodzi Mi o To że łatwo poznac kogoś i i ść na łatweiznę gorzej znaleść sposób by wytrwać ,trzeba zadać Sobie ten trud .Ja rozumiem że są sytuacje że vtrzeba odejść ,ale Twój przypadek wybacz ,

Widze znudzona życiem kobietę materialnie niezalezną i brakuje jej czułości i miłości -zgoda o.k ale skad wiesz że Twój mąz nie czuł się jak kretyn przy Tobie -kobiecie sukcesu i czesto właśnie mężczyźni reagują w sposób jak opisujesz kłuca sie czepijają -szukaja dziry w całym byle by ich egoizm był na werzchu .

Masz prawo być sfrustrowana ale od razu szukać innego na bolączki swego serca ,opisałas książkowy poczatek rozwijającego sie romansu .
Zawsze zaczyna sie niewinnie i zawsze nie wiadomo kiedy sie rozwinie -tak mimochodem samo i nie wiedomo kiedy .

A potem dylemat być albo nie być o to jest pytanie kocham ,kobieto co kocham faceta na pare chwil skąd wiesz jaki jest naprawde trzeba beczkę soli zjeść by kogoś poznać a czasem i to za mało .

To normalne że pragniesz kogoś kto prawi komplementy i frazesy tym bardziej że Twój mąż ciągle się czegoś czepiał każdy chce być kochany i akceptowany -ale nie za cene rodziny i dzieci a po następnych iluś tam lat uciekniesz do innego bo ten też przeleje fale goryczy a Ty będziesz niezadowolona bo zostawiłaś rodzine dla niego zostawiłas wszystko a okazało sie że to też gnojek .
Tak naprawde to wiemy co mamy a nie wiemy co dostaniemy i co sie okaże w realu(nie generalizuje ).

Iwkaaa założyłam polisę na stare lata .

a ja jade jutro na zlot fanow M jak miłośc do Gdyni:)...martwi mnie tylko ta pogorszona pogoda..chcialam zakosztowac chociaz przez weekend słonecznej plaży...
Tak  wogóle to nie lubie szykowac sie do wyjazdów- mam 4 kotki i duzo czasu zajmuje mi oporządzenie im wszytskiego na moja  nieobecnosc...poza tym  ogole wyjazdy zawsze sa jakies męczace...tyle szykowania wszystkiego- na 2- 3 dni zwykle tyle samo co na tydzien...i zwykle okazuje sie, ze mam niepoprasowane to, co chce zabrac..ech;:(

Cześć dziewczynki.  JUż piątek, i dobrze, jutro odpoczynek, wprawdzie wiele się nie namęczyłam, bo krótki tydzień pracy. Może będzie ładna pogoda? Jeszcze trzeba skorzystać z lata, więc plany takie albo basen albo rower.
Madelaine fajnie masz z tym wyjazdem, czytając Twoje posty wywnioskowałam że mieszkasz sama, może się mylę.
Ja wczoraj dostałam od znajomych zaproszenie na wypad 1 września do Czech na koncert Europe. Niestety mam obowiązki w postaci dzieci, finansowo również jestem teraz obciążona ( szkoła- dwójka dzieci), więc nie mogę sobie pozwolić. Może mi się uda wypad do WIsły tydzień później. Ja już nawet nie planuje, najlepiej mi się sprawdzają wypady takie na krotko przed organizowane, jak dłużej coś planuje to zawsze coś mi wypadnie.

Laka widzisz sama, każda ma inne podejście do życia, i nie odbieraj że ktoś Cię krytykuje, wierzę że masz własne powody , dlaczego ten romans i rozumiem. Mam nadzieje, że przynajmniej będziesz mogła tu napisać o sowich problemach, radościach, takie wsparcie psychiczne, ale niestety decyzja należy od Ciebie.
Miałam podobnie z mężem, czułam się zaniedbywana, lekceważona, niekochana,  no i niestety oszukiwana, miałam wrażenie że wszystko na mojej głowie, nie czułam gruntu pod nogami, paradoksalnie teraz będąc sama  czuję większy spokój o swoją przyszłość, wtedy bałam się wszystkiego, chyba przechodziłam jakąś depresję, miałam lęki, każda nieznana sytuacja paraliżowała mnie strachem , mało tego zwykły telefon wyprowadzał mnie z równowagi, bałam się go odebrać.Dziś jestem inną osobą, jest we mnie więcej spokoju, wtedy łatwo się denerwowałam, płakałam, byłam strzępkiem nerwów, zapomniałam jak to jest czuć się kobietą. Byłam takim robotem praca, dom , dzieci, w międzyczasie studia  i na dodatek głównym żywicielem rodziny byłam ja. Mąż żył sobie lajtowo od jednego picia do drugiego, wystarczała mu minimalna pensja, nie dbał o nas, moje starania kwitował jednym, że jestem materialistką . Dom? Był moment że go nie miałam. To były tylko cztery ściany, nie czułam się w nim bezpieczna. Pamiętam strach powrotów do domu, czy akurat dziś będzie trzeźwy , czy znowu zapił. Do dziś mi wypomina, że wezwałam kiedyś policję do domu, bałam się wtedy, syn był mały, musiałam uciekać do sąsiadów. Jak był pijany wyżywał się psychicznie na mnie, wieszał się, topił, oj różne atrakcje. Miłość gdzieś uleciała, potem już byłam z nim z przyzwyczajenia, bałam się samotności, wiele razy chciałam odejść, nie miałam odwagi. Nie odeszłam nawet wtedy , gdy wyszła na jaw jego zdrada. Powiedziałam dość dopiero w momencie gdy okazało się, że pamiątką po kochance są długi. Poznałam w międzyczasie kogoś, obudziłam się, to był dla mnie wstrząs, stwierdziłam że już nie chcę tak żyć. Gdyby chciał ratować rodzinę pewnie dałabym mu szansę, ale on nie chciał, chciał takiego życia jakie mieliśmy do tej pory bez ponoszenia odpowiedzialności. Ale ja już byłam inna kobietą. NIe tego chcę. Wolę być sama, a może kiedyś ktoś się pojawi w moim życiu.
Niestety mam podobne odczucia jak Ewessa, boję się wielkiej miłości. Boję się że kiedyś kogoś poznam, zakocham się a potem wszystko pryśnie jak banka mydlana i znowu będę musiała zbierać się do kupy.

Tamarko cieszę się, że tylko tak Ci namieszałam.I zgadzam to było pozytywne namieszanie. Uważam , że dobrze zrobiłaś. Nigdy nie wiadomo co w życiu nas spotka,  i przynajmniej możemy się tak zabezpieczyć.
Ja za to mam teraz inny problem, rozwód. I niestety wisi nade mną groźba podzielenia się z mężem funduszami w OFE za okres kiedy mieliśmy wspólnotę małżeńską. Okazuje się, że w przypadku rozwodu trzeba się tymi środkami podzielić.
NO i ja mam  3 razy więcej tych środków niż on, więc chyba rachunek prosty. A to przecież moja przyszła emerytura, szlak mnie trafia. Dlatego mam swoją polisę, tym się nie będę musiała dzielić, a gdy mi się by coś stało, dzieci dostaną te pieniążki. Nie jestem materialistką. poprostu myślę o przyszłości. Nie stać mnie na niemyślenie o niej.

Dziewczynki wracam do pracy. Zaglądnę później. Pa.

Wiesz Evesso, mój tata tak dojezdzał 30 km z naszego miasteczka w Swietokrzyskiem do pracy...w sumie nie narzekał...
A w dzisiejszych czasach taka odleglosc to w ogole żadna- nieraz pracowalm za Krakowem 30 km i to w róznych kierunkach:)

Nie napisaalm bo w sumie to czesto obciach się przyznawać- ja bardzo lubie Warszawę:) nie wiem czemu mi sie tu nie wlaczaja emotki, to wstawilabym jakis odpowiedni....:) fakt , ze Wawka nie jest za piekna ale jednak znacznie lepiej ucywilizowana niz Kraków- jest tam zarówno świat kultury jak i codzieny swiat pracy a ja tam jakos nie zauwazylam az takiego wyscigu szczurow- wlasnie tamtejsze tempo zycia jest wg mnie normalne i dobrze sie w takim czuję...
Kiedys miałam okazję pomieszkac w Wawce 1,5 miesiąca i czułam sie bez porownania lepiej niz w Krakowie, w ktorym robienie wszystkiego na wczoraj (slimaczym tępem do tego) wkurza mnie do imentu...poza tym wbrew pozorom Krakow wcale nie jest tanszy niz Wawa a zarobki niesttey o wiele nizsze niz w stolicy i znacznie mniejsze mozliwosci znalezienia fajnej pracy...i własnie co do wlasnej dzialalnosci to ja mam najlepsze doswiadczenia ale to bylo 10 lat temu gdy było znacznie latwiej ją prowadzic bo byla znacznie lepsza koniunktura.

A Wrocek urzeka mnie połączeniem tradycji z nowoczesnością- tam to juz prawdziwa Europa

Co do mojej mieścinki z dziecinstwa, to coz, czlowieka jakos chyba zawsze ciągnie do korzeni...zwlaszcza gdy w Krakowie jest sam...ale nieraz sie zastanawim czy bylabym zdolan do codziennego życia tam...odpoczywac a zyc na codzien to jednak chyba wielka roznica zwłaszcza po blisko ćwierćwieczu życia w miescie, w którym osiadło się po studiach.

Laka   wow, wow  - wiedziałam, że ten temat rozgrzeje atmosferę w kafejce;)
Jak Ci mowiłam, każdy będzie patrzył na Twoją sytuację ze swojego puntku widzenia, z własnego doswiadczenia,  i własnego światopoglądu.  nie nie nie, ja nie powiem, żebyś padała na kolana przed męzem   bo w związku najcześciej winne są obie strony, a nie tylko jedna.
Dziewczyny, czy zauwazyłyście, że jednak trochę jest to niesprawiedliwe,  jak facet odchodzi, to jemu się  to wybacza, bo coś tam i tak dalej, jak postępuje tak kobieta - to to jest wileka zbrodnia.  Chyba coś tu jest nie tak,  nie jestem feministką, ale nie zgadzam się z takim rozgraniczeniem. Faceci zawsze mają usprawiedliwienie, to żona mu utyła, to spotkał miłość swego życia,  ( hehehe i co z tego, że o 20 lat młodszą od jego pierwszej żony  ), to kryzys wieku średniego itd itp  Kobieta nie ma takiego luksusu.
Tamara   - ogólnie się z Tobą zgadzam, ale nie z tą kwestią  :
Widze znudzona życiem kobietę materialnie niezalezną i brakuje jej czułości i miłości -zgoda o.k ale skad wiesz że Twój mąz nie czuł się jak kretyn przy Tobie -kobiecie sukcesu i czesto właśnie mężczyźni reagują w sposób jak opisujesz kłuca sie czepijają -szukaja dziry w całym byle by ich egoizm był na werzchu .
Sorry, Tamara, jak facet jest kretyn, to tak się będzie czuł - po pierwsze nikt mu nie broni zostać facetem sukcesu, po drugie, dlaczego ma wyładowywać swoje frustracje na kobiecie, która zrobiła wszystko aby zapewnić jemu, jego dzieciom godziwe życie ????? Nie ma na to mojej zgody!!!!  Czyli ona ma charować jak osiołek, a on pan i władca będzie jeszcze po niej jeżdził  i swoje humory pokazywał ????   a ona, służebnica pana, ma robić minę durną  i udawać idotkę  ? hmmmm coś tu nie tak. :D:D:D:D:D 
Dziewczyny, my nie jesteśmy tutaj od oceniania, bo życie, to jedna wielka niespodzianka,  może taka sytuacja nie spotka nas, ale może spotkać nasze dzeci - i co wtedy będziemy wieszać psy na swoim dziecku? hmmmm myślę , że raczej nie. Zawsze będzimy bronić własnego dziecka, doszukiwać się wtedy błędów albo czegoś innego w jego partnerze lub partnerce - bo to raczej tak działa.
laka sama musi podjąć decyzję, a nie my za nią, i to do niej nalezy wybór. Wiecie to jest kij o dwóch końcach, jaką decyzję by nie podjęła, zawsze będzie miała dylemat, czy inna decyzja nie była by lepsza.  Na tym własnie polega życie, na podejmowaniu decyzji  i ponoszeniu konsekwencji wyboru.   
Ja tylko mówię, że jeżeli chcesz zacząć nowy rozdział życia, musisz zamknąć poprzedni, czyli = rozwód w przypadki laki, to przynajmniej jest przyzwoicie. Nie można zjeść ciastka i mieć ciastko. :D:D  No chyba, że za przyzwoleniem drugiej strony jest taka mozliwość - mieszkamy razem, mamy wspolne dzieci, wpołny majątek  - ale mamy na boku kochanków, kochanki :D:D:D:D  - takie związki też istnieją.  

hehehe może mnie taraz ukamienujecie , ale ja wychodzę z założenia, że życie jest tak krótkie....., czyż nie mamy prawa do szczęscia ( cokolwiek dla każdego z nas to znaczy)  Nasze dzieci niedługo wyrosną, uciekną, założą własne gniazda, a co z nami? będziemy siedzieć w domu bez uczuć, z człowiekiem do którego nic nie czujemy, z wewnętrzną pustką i tak aż do grobu? oczywiście możemy udawać, że wszystko jest w porządku, chodzić co niedziela do koscioła trzymając się za rączki i swiecić pięknym pzykładem, że u nas jest tak pięknie i wspaniale - czysta dulszcyzna.
Bo miłość przemija ( fajerwerki i motylki w brzuchu nie trwają wiecznie) , ale jest jest jeszcze coś takiego jak szacunek, przyjażń, wspólne zainteresowania -  jeżeli w rodzinie jest OK  - to pozostają inne  mocne więzi, jeżeli  natomiast ich brak - to co wtedy ? Ja mam szczęcie - moi starzy rodzice są razem, mają tyle wspolnych tematów, zainteresowań, mogę powiedzieć nawet że kachają się, ale to jest juz zupelnie inna miłość, to nie jest miłość młodzieńcza, tylko taka już dojrzała, gdzie wiedzą o sobie już wszystko, w cięzkich chwilach się wspierają - i powiem szczerze- zazdroszczę im tego. Dużo z mamą rozmawiałam na ten temat, to mądra kobieta, nie kwestionowała moich wyborów, nie oceniała mnie - powiedziała mi kiedyś jedną mądrą rzecz - "Jeżeli spotkasz człowieka, który wart będzie Ciebie i Młodej - ryzykuj, natomiast mieć faceta, aby tylko był  - to lepiej być Panią swego losu, niż żyć potem w cichej nienawiści. :D:D:D
Więc na razie jestem Panią swego losu   ................... i staram się go nie kusić :D:D:D

Iwkaaaa;)  bo widzisz, to jest błąd w wychowaniu, który ciągnie się u nas od wieków.  Mowię tak bo sama jestem kobietą i mam córkę, siostrę i siostrzenicę.  Owszem "wampiry" są różnej płci - są i kobiety, są i mężczyzni , tak samo może być pijawką facet jak i kobieta. Jakoś tak od zawsze czułam pogardę do tych, co to wychodzili z założenia, że rozwód i wszystko poł na poł, albo  nawet puszczanie w samych skarpetkach.
Jak rozwód - to najpierw musi być DOBRO DZIECKA !!!! o którym tak dużo w sądach gadają - tylko nic nie robią      
Różne sytuacje widziałam w życiu, panie, które potrafiły wycyzscic ze wszystkiego swojego partnera, panów, którzy potrafili okraść swoje partnerki ( no bo jak to nazwać, jak nic nie wnoszą, a po rozwodzie wszystko wynoszą ? :D:D )   Moi mądrzy rodzice nauczyli nas jednej rzeczy - intercyza przedślubna, wnosisz coś ze swojej strony, nie układa się, nie tracisz tego, a plus do tego nie ruszasz tego co wniosła druga strona - bo to przecież nie twoje.  Bywało, że na to coś pracowały pokolenia całe, dlaczego potem ma to coś iśc pod młotek, albo się poniewierać u obcego. Nigdy nie interesował mnie cudzy majątek ( tak w skrócie to nazwijmy), ale wara też od tego co ja wnoszę.  I uczę tak samo nasze dzeci,  macie własne dziedzictwo, nie liczcie na cudze - w życiu jest prosta zasada  LICZ ....................... TYLKO NA SIEBIE, a jak będzie inaczej, to będziesz mile zaskoczona  
A jako, że jesteś kobietą, a  w życiu różnie może byc, najczęsciej dzeci zostają przy matce,  i to ty, jako matka i kobieta, musisz im zapewnic godziwe życie. Im szybciej się tego nauczą, tym lepiej dla nich.  Hmm myślę, że intercyza zawsze była dobrym pomysłem, chroniała tak samo kobiety, jak i mężczyzn, a dobrze napisana chroniła także dzieci.

Miłość miłością, a życie toczy się dalej 

To pewnie złe wychowanie z domu wyniosłam   gdzie kobieta ma tyle samo do powiedzenia co  mężczyna :D:D:D:D:D

Witajcie.

Laka, cały czas myślę o twojej sytuacji. Próbuję zrozumieć, dlaczego wróciłaś do męża i  przyznaję, że "wpędziłaś się w kozi róg". Tutaj nikt nie może być Twoim doradcą, sama musisz podjąć ostateczną decyzję. Tylko Ty wiesz, co czujesz.

Trzymam za Ciebie kciuki- może chociaż Tobie się uda żyć w miłości.

Witajcie dziewczeta:)

ale tutuj gorace wymiany zdan i doswiadczen. Czytam i czytam z zapalem. Kazda z Was robi dobre uwagi, podkresla rodzine, dzieci, odpowiedzialnosc. I to sa kobiety!! Tak jak pisze Iwka, my nie pozwalamy sobie na odejcia, zle zachowanie, wybryki czy porzucanie rodzicielskich obowiazkow. To jest domena mezczyzn. Im sie wybacza.
Sa jednak wyjatki. Mam dwie znajome, ktore kilkanascie lat temu zostawily swoich mezow z synami w wieku szkolnym. Po prostu odeszly; jedna do innego mezczyzny a druga, bo miala dosyc garow, prania i gotowania. Ta pierwsze wyszla nawet za swojego nowego partnera za maz i jej malzenstwo przetrwalo 6 lat. Miala zawsze dobry kontakt z synem ale on pozostal u ojca. Dzisiaj ma 23 lata. Ona znalazla przed kilkoma laty nowego partnera i z nim ma corke.
Druga pozostala do dzisiaj sama tzn. ma od czasu do czasu nowego partnera ale nigdy z zadnym z nich nie zamieszkala. Ceni sobie swoja wolnosci i niezaleznosc. Syn jezdzil z nia zawsze na urlopy i ciagle ja odwieza. Maja dobre relacje. Nigdy nie pomyslalam o nich, ze sa zle.  Na poczatku nie potrafilam tego zrozumiec, bylam w szoku. Bo jak mozna zostawic wlasne dziecko.
One powiedzialy, ze przeciez ich dzieci nie zostaja same. Maja ojcow. Oni poradzili sobie swietnie z nowa sytuacja i to sa jedyni mezczyzni,ktorych znam,  ktorzy wiedza co to jest byc kobieta i matka.

Tez mysle, ze kazdy ma jakis swoj krzyz i musi znalezc te swoja krzywa i jakos wyjsc na prosta. Ja tez mam swoj garb ale moze o tym napisze kiedy indziej.

Trzymajcie sie cieplutko i pomyslcie czasem o mnie, bo przyjezdza moj maz do domu i mamy fajne plany na ten weekend. Jutro idziemy do kina na Salt z Angelina Jolie i Danielem Olbrychskim!
W niedziele natomiast jedziemy nad moze polnocne powdychac troche jodu i zejsc dobra rybke.

W pracy juz troche lepiej. Mam fajnych kolegow i jest nawet milo.

Bede miala w tym tygodniu malo czasu na pisanie, wiec prosze nie zapomnijcie o mnie Pa. Jana

Dobry wieczór dziewczyny. Ja nie mialam kiedy tu zajrzeć, teraz mam chwilę.
Dziś miałam wizytę siostry . Najpierw rozmawiałyśmy przez telefon, w końcu same się zdziwiłyśmy czemu przez telefon,przecież możemy się spotkać i porozmawiać na żywo. NO i przyjechała do mnie, wypiłysmy kawkę , porozmawiałyśmy, potem poszłyśmy na spacer i przysiadłyśmy w parku na ławce i rozmowy ciąg dalszy. Wzajemnie się dziś myślami przyciągnęłyśmy, okazało się że nas to było potrzebne,

Czytam Jana, że u Ciebie w pracy coraz lepiej, to dobrze, aklimatyzujesz się, trzeba było sobie dać czas.

Ja tez się cieszę z wekendziku, lubie piątki wieczorem, mam takie poczucie wtedy wolności, czuje to tylko w piątki.
A w pracy małe problemy, mam nadzieję że uda mi się je rozwiązać. Byłam na urlopie i nie mogłam jednej sprawy dopilnować, i miała to zrobić koleżanka, i niestety zaniedbała jedną rzecz przez nieuwagę, niedopatrzenie. Ale jestem na dobrej drodzę, żeby to wyprowadzić, kilka telefonów i już mam zgodę na aneks do umowy, uff kamień z serca mi spadł. Nawet specjalnie się nie wściekałam, każdemu może się zdarzyć jakiś błąd, cóż tak bywa. Zdenerwowałam się , tego nie ukrywam.

MOnika , Ala gdzie jesteście. Brakuje mi Was na kafejce. KOma i Różyczka jeszcze się urlopują.

Julka a Ty gdzie? Wracaj do kafejki, mam nadzieje że czasem tu zagladasz i czytasz co się tu dzieje.

Jana nie zapomnimy, mogę Cię zapewnić.

Laka77, jak teraz wygląda Twoje życie w domu. Czy umiesz żyć z człowiekim, którego nie darzysz żadnym uczuciem? Czy potrafisz tak przejść do codzienności nie myśląc o tym, którego kochasz?

Cześć dziewczyny.

Laka chyba nas źle zrozumiałaś, nikt Cię nie krtykuje. Wiele z nas też dużo przeszło. Jedynie co mówimy zgodnie, to to że musisz sama podjąć decyzję. Sama widzisz co człowiek to inne podejście do problemu. Każda z nas miała różne dylemay, poprstu poczytaj sobie nasze posty wcześniejsze i zobaczysz że niejeden raz stawałyśmy pod tzw murem. Tylko każda sytucja jest inna, każda z nas  ma inny system wartości, własne hierarchie potrzeb. I wg tego podejmujemy własne życiowe decyzje.
Jeseśmy tu długo na kafejce i o niejednych sprawach tu rozmawiałysmy. I wiem, że niektóre z nas wybory życiowe mają przed sobą, niektóre juz ich dokonały, a są dziewczyny które zgodziły się na kompromis, bo akurat tak zdecydowały świadomie.WYdaje mi się, że póki nie podejmiesz decyzji będziesz tak się męczyć.
MOże zawalcz o te miłość. Odważ się.
Masz dylemat, jesteś bardzo wrażliwą kobietą i stąd moze te rozterki. Myślisz o uczuciach innych, zastanawiasz się, nie dajesz sobie prawa myśleć tylko o sobie, czujesz się również odpowiedzialna za męża, rodzinę, dzieci, jesteś częścią tej rodziny . Dlatego jest Ci trudno.

Cześć dziewczyny.

Laka postaram się być obiekywna. Skoro zakochałaś się i myślami jesteś zupełnie gdzie indziej, to po co się tak katujesz. Dzieci dorosłe i wnuczka nowo narodzona nie wydają się mi być przeszkodą w nowym układaniu sobie życia. Mamą będziesz a i prawa do widywania wnuczki nikt Ci nie odbierze.Skoro Ci źle w Twoim małżeństwie, na nic Ci rady żebyś poszukała tej miłości do męża, bo byc może jej już nie ma, a jest teraz tylko wegetacja z człowiekiem do którego nic nie czujesz.

Dziewczyny ja na razie w domu, syn wlasnie wybiera się nad wodę, córka u koleżanki. W planie mamy kino na dzisiejsze popołudnie.

Miłej niedzieli. PA.

Dzień dobry dziewczyny.

Chodzę z bólem głowy, czuję się niewyspana, sąsiad sobie imprezkę zrobil, wszystko aż się ruszało od tych decybeli. Zeszłam w nocy do niego i poprosiłam,żeby przyciszył muzykę, ale wybiłam się już ze spania i nie mogłam zasnąć.

Madelaine jak  po zlocie? Oglądałam urywki w telewizji zlotu .

Marysiu nie czytałam "Miłości w czasach zarazy", ale przymierzam się.

Tez chętnie przeczytałabym teraz jakąś dobrą książkę o miłości...

Co jest??? Jak tu pusto.

Mam pisać sama z sobą???

Dzien dobry dziewczyny ,, miłego dnia.
Ja mam dziś długi dzień pracy, do 18 pracuję. Potem szybko do domu i mam wyjście na siłownie wieczorem.

Pozdrawiam, będę zaglądać, może się pojawicie.
Mam takie przemyślenia, jeszcze tu przychodzę i coś skrobnę, ale tak jak pisze Marysia, nie da się pisać samej ze sobą, monologów nie lubię. Nie wiem jak długo nam się uda utrzymać kafejkę.

Masz rację, może uczestników jest zbyt mało ale tez czesto nie dostaje sie reakcji na swoje wpisy:(...to tez jest prowadzenie monologu...być może zwyczajnie trudno utrafić w oczekiwania wszystkich na forum....

Widziałam zajawki tego filmu "Usta- usta" ale nigdy go nie oglądałam aczkolwiek jestem telewizyjną maniaczką:) może go poszukam...

Ivko, ja tez bardzo lubie siłownie i fitness ale jakos czesto nie chce mi sie wyjsc z domu samej...leń jestem;(...lepsze tv i kot na kolanach;)

No Ranczo to juz prawdziwie kultowy serial:)) oby jak najszybciej pojawiła się ta nowa obiecywana seria;)

Wiesz, Iwko, masz rację, najlepiej nie byc uzaleznionym od towarzystwa innych i chodzić samemu w miejsca, które sie lubi...tylko, ze mnie jakos zostały od czasów studiów takie nawyki, że zawsze chadzałam wszędzie w swoim ulubionym towarzystwie...
Samej jakos czesto trudno sie zmobilizowac, jak nikt nie dzwoni, nie pyta: juz wyszłaś?....:) do tego przeciez wyjście jest związane z jakimis kosztami i jakoś czesto wtedy człowiek rezygnuje  poprzestając na tym, co akurat ma pod ręką i w domu, nie miewasz tak?...jesli nie to podziwiam... to znaczy, ze wiesz czego chcesz i jestes niezalezna od innych osób i różnych okoliczności...:)

Madelaine tu się z Tobą muszę zgodzić, bardzo często barierą są koszty.
Jesli chodzi o fitness, to wydatek w postaci karnetu wpisuje już w stałe koszty własnego utrzymania   Traktuje to jak wydatek na zdrowie.
Mam wiele innych przyjemności, z których często rezygnuję bo akurat mam pilniejsze wydatki, choćby wyjazdy, marzy mi się jakaś fajna wycieczka,  może kiedyś. Lubię kupowąć książki, oczywiście je czytać,. ostatnio zostaje mi biblioteka, ale czasem sobie nie odmówię kupna. Sprawia mi to ogromną przyjemność. teraz modne kupowanie w internecie, wiadomo taniej, tyle że nie czuję tej przyjemności jaką mam , gdy idę do księgarni, mogę pobuszować po półkach, to co mnie interesuje wziąć do reki, przekartkować.
Moge robić również inne rzeczy, pojść na spacer, na basen, pojeździć rowerem. to akurat niewiele kosztuje albo wcale. Z jednej strony lubię posiedzieć w domu gdy mam czas, poczytać, poleniuchować, przejrzeć stare gazety. Bardzo często sięgam do  tych sprzed kilku lat, nie wyrzucam Zwierciadła, Twojego  stylu, Pani, Zdrowia; zawsze coś sobie ciekawego znajdę,czasem zdarza mi się przeczytać artykuł, który czytałam kilka lat wcześniej, i zaskakuje mnie że coś nowego mogę w nim znaleźć,ale to chyba to że ubywa nam lat, przybywa doświadczeń, więc na pewne sprawy patrzymy inaczej niż kilka, czy kilkanascie lat wstecz.
Teraz np chętnie pojechałabym na musical Hair do Gliwic, i tu niestety nie bardzo mam z kim, własnie barierą jest cena wyjazdu, ja bym zapłaciła, ale inni nie, właśnie mowa o oszczędnościach, gdy proponuję taki wyjazd znajomym słyszę muszę kupić to, muszę kupić tamto, a to dzieci, szkoła ,kredyty, więc odpadają wydatki kulturalne. A może zdecyduję się pojechać sama?
Czasem mam wrażenie, że jestem straszną nudziarą, nie mam hobby któremu oddawałabym się w całości. Cieszą mnie zwyczajne sprawy.

Ewessa jak coś ciekawego czytasz to poleć, lubie książki, zresztą pisałam o tym nie raz. I nudzą mnie romanse, ostatnio chętnie czytam te które nie są modne, czy na liście bestslerów, gdy kierowałam si e tymi kryteriami, zdarzało mi się być rozczarowaną, mam nawet kilka takich bestselerów w domowej biblioteczce, których nie skończyłam czytać, bo mnie nie zainteresowały.
A dziś idę do biblioteki, więc pewnie coś sobie wypożyczę, "Spóźnionych kochanków nie czytałam" chyba sięgnę po tę lekturę.

Ewesso córka idzie do 3 klasy szkoły podstawowej (9 lat).

ups jaki wstyd
tyle literówek   
chlebcia, nie przeczytałam  i teraz taki wstyd 
za szybko nacisnęłam na [potwierdz]
trochę za mała dla mnie ta czcionka ..............albo powinnam pisac krótsze posty   
jeszcze raz przepraszam za ten ogrom błędów   

Walczę od wczoraj z potwornym bólem głowy. Juś sama nie wiem co się dzieje. W ciągu dnia jest wszystko w normie, a kiedy przychodzi wieczór, po prostu nie daje rady. Staram się unikać większej ilości "prochów". Nie wiem czy to wina nerwów, czy może zmęczenia?

Wiecie co dzisiaj mi się przytrafiło? Od wczoraj nie byłam przy komputerze. Dopiero dzisiaj wieczorem otworzyłam pocztę i zobaczyłam, że mam 6 nowych wiadomości. Ku mojemu zaskoczeniu jedna z nich została otwarta i przeczytana dzisiaj. Ktoś zalogował się na mojej poczcie (była podana godzina, chyba 12-ta z minutami) i przeczytał akurat tę jedną- bardzo prywatną. Nikt z domowników nie zna hasła do mojego komputera, a tym bardziej do poczty.
Nie dośc, że mam tutaj na forum stałego czytelnika moich postów, to jeszcze ktoś "grzebie" w mojej poczcie. To jest świństwo!
Nie wiem co o tym wszystkim sądzić. Zmieniłam już hasło i zobaczę co dalej będzie się działo.

Witajcie !!!
Znów musze sie usprawiedliwiac bo znów Mój internet nie działał i dlatego nie odpisałam a skoro namotałam to odpisuję dzisiaj choć już jestescie na dalszym etapie .

Iwkaaa wiem ze nie jesteś materialiską a o przyszłości mi przypomniałaś tym bardziej że Moja jest raczej tak do końca niepewna i bardzo cięzko i bardzo niesprawiedliwe jest to że trzeba się dzielić funduszami tym bardziej że cięzko na nie pracowałaś .

Evessa -chyba przyznasz ze kazdy reaguje inaczej -niektórzy nie radzą sobie być tymi drugimi t.z(grać drugich skrzypiec w związku)a partnerzy nie widzą problemu.Czy przez to skazujesz go od razu na kretyna bo oddaje pole popisu Swemu partnerowi?
Po za tym które z Nas wyszły za kretyna ?
My wszystkie wyszłyśmy za fajnych facetów dla których straciłyśmy głowę .To życie zweryfikowało nam czy chcemy ż nimi dalej być czy mamy tego życia naprawdę dosyć .

Masz rację z jednym nie powinni sie wyżywać ,poniżać ,na to żadna z Nas nie powinna sie godzić (dlatego sa zrozwody pod którymi sie podpisuję ).
Oglądałaś "Ciacho"jak liszowska mówi do swego męża dlaczego Mi nie powiedziałaś -czułam się jak kretynka A on jej odpowiedział tak: ja tak sie czuję przez nasze całe małżeństwo?

Ja nie chce oceniać -jestem od tego daleka ,Chcę tylko zwrócić uwagę na fakt że mało staramy sie w życiu codziennym jak jedna tak drugo strona o dbanie o więź jaka powinna istnieć pomiędzy dwojgiem ludzi za szybko Sobie odpuszczamy .

Laka prosiła o opinie to chyba o wszystkie -tylko decyzję musi podjąć sama nikt i nic za Nią tego nie zrobi.
A Twoja mama to mądra kobieta .

Laka77-nawet jak problem jest wielkości słonia to facet go nie dostrzeże dopiero jak ten słoń naciśnie mu na odcisk coś tam zaczyna myśleć .

Mnie nie musisz przekonywać o słuszności tego co zrobiłaś -przekonaj męża .Jak Sama napisałaś przeraziłaś sie i wycofałaś Ciekawa jestem Jak Twój mąż postrzega Twój powrót?
Czy aby napewno przyjął Cię z lęku przed samotnością -pomyśl przecież ma tak samo wnuczkę i macie dzieci a znaleść Sobie damę do towarzystwa naprawdę nie jest trudno .

Wiem coś na ten temat ,tylko Ja nie jestem zdolna( a moze nie trafiłam na odpowiedniego faceta) do zdrady romansu raczej flirtu.
Szkoda że nie rozwaliłas mu tego zakutego łba patelnią bo może by sie obudził -sądze że Sam czuje sie winny i dlatego się z Tobą pogodził.

No to teraz mnie zlinczujecie ale Ja naprawdę wierzę że warto walczyć ,warto doceniać Swoją połówkę i okazywać to uczucie .W końcu przed ołtarzem z jkiegoś powodu powiedzieliśmy tak.
Oczywiście niektórzy są ślepi głusi na wszystkie argumenty i tym sposobem źle kończą.

Jana opisała dwa przypadki  nie wiem czy sie ze Mną zgodzicie ,uważam jednak że prędzej czy później na stare lata zostana zgorzkniałymi babami kt?rych nik nie zechce teraz jest fajnie ale potem.

Znikam znowu na kilka dni wyjeżdźam do Piły więc bedę czytac dopiero jak wrócę.

Ala co się z Toba dzieje napewno sie obraziła bo Ona pisała a my troszkę z lenistwa troszkę z braku czasu i troszkę z braku dostępu do sieci mało bywamy w kafejce ale i tak jestem z Wami problemami trzymajcie sie pa pa m

Dzień dobry dziewczynki. Dzień zaczął się koszmarnie. Straciłam całą energię.

Miłego dnia Wam życzę.

Mario, ja wczoraj strasznie kaszlałam i nawet wzięłam aspirynę...te zmiany pogodowe mnie wykanczają:(....na szczescie dzis juz nie ma śladu po chorobie:)