Skuteczność psychoterapii

U mnie problemy z depresją są dziedziczne, moja babcia i mama od zawsze miały objawy, dwa razy zdarzyło się tak, że z mama było gorzej. Nie miała siły wstać z łóżka, jeść, wykonać podstawowych, jakby się wydawało, czynności. Mieszkamy w trójmieście, więc jak się mamie polepszyło zaczęłyśmy spacerować, morze, świeże powietrze-dużo jej dało. Najbardziej jednak pomogła terapia. Znalazłam panią [spam] i moja mama zgodziła się na wizyty. W trakcie terapii bardzo dużo rozmawiały. O wszystkim i stopniowo mama zaczynała ''wracać" do mnie. Pani Edyta okazała się niezwykle ciepłą, profesjonalna i pomocną osobą. Pozostajemy z nią dalej w kontakcie, jednak terapię zakończyłyśmy ponad 2 lata temu i od tej pory z mamą wszystko dobrze. Jeżeli jesteście z okolic trójmiasta polecam serdecznie: [spam]

to jest reklama wilku,

na trochę lepszym poziomie, niż zwykle się spotyka,

popracować by jeszcze nad  dwoma, trzema miejscami
i jak "mód na duszę" obolałą

Tyle lat już tu jestem, często całkiem aktynie i zupełnie umknęło mi,  że temat został założony przeze mnie
Minęło kilka dobrych lat, 6 lat terapii, która zbliża się do końca (planowane zakończenie w grudniu) i choć wiele mogłabym mówić, powiem to co wg mnie jest najbardziej istotne- WARTO walczyć o siebie, warto próbować, warto szukać dobrego terapeuty. Na początku mojej pracy miałam ogromne oczekiwania wobec terapii i wiarę, że wyjdę na prostą, że będę inna, że to z czym przyszłam da się "wyprostować". Od kiedy pamiętam szukałam pomocy psychologicznej, bo poczucie samotności, depresje,lęki, pustka towarzyszyły mi od zawsze, więc byłam trudnym przypadkiem
Otóż terapia to nie cudowne działania, to nie lek na całe zło. I tak jak moje postrzeganie samej siebie zmieniło się- stałam się dorosła, szukam oparcia raczej w sobie niż w innych i znajduję w sobie siłę, o którą wcześniej siebie nie podejrzewałam. Umiem o siebie zadbać w sensie emocjonalnym. Łatwiej mi znosić kryzysy. Budząc się rano nie zadaję sobie pytania o sens wstawania z łóżka. Moje życie ma zupełnie inną jakość.
Moje relacje z bliskimi są inne, bardziej cenne, wartościowe. Widzę rzeczy, których wcześniej nie widziałam...
Ale też są sprawy, których ruszyć na tę chwilę  nie potrafię, ale już nie biczuję się za to, tylko godzę się z tymi ograniczeniami i żyję mimo tego. I nawet bywam szczęśliwa. I to mi wystarcza, więcej nie chcę.

Jasne, ze psychoterapia pomaga ale też trzeba umieć słuchać swojego terapeuty a nie zaprzeczać. Kiedys chodziłem do psychoterapeuty na umieszczanie na forum reklam i spamu jest niezgodne z regulaminem i nie chciałem akceptować pewnych sugestii Pani terapeutki....Po jakimś czasie wszystko zaczęło składać się w jedną całość.  Stwierdziłem, że warto słuchać terapeuty i nie zaprzeczać bo czasem im bardziej zaprzeczamy danej sytuacji tym staje się ona dla nas jeszcze większym problemem. Ja po psychoterapii   dużo pracuję nad sobą, analizuję pewne sytuację, rozkładam problemy na 100 części i analizuję każdy po kolei. Wiadomo, że czasem człowiek ma dość tej analizy ale jednak jak ruszymy głową to możemy dojść do super rozwiązań.

Gdyby ktoś z was szukał dobrej pomocy psychologicznej w Garwolinie i okolicach, to polecam  Autorko, pomimo mailowych próśb moderacji nadal uporczywie spamujesz na forum. Dlatego też otrzymujesz pierwsze ostrzeżenie. Dalsze lekceważenie poskutkuje drugim ostrzeżeniem i blokadą Twojego konta/ IsaBella77. Tam znalazłam pomoc i odzyskałam radość życia.