tracę męża..... on pije

byc moze  szukam
, ale zeby byc przedstawicielem, to trzeba miec predyspozycje
ja próbowałam kilkakrotnie dostac sie do netii do pracy zdalnej, niestety zawsze odpadałam po tescie sprzedazowym

w razie czego zawsze moge sprzedac maszyny które  mamy,
faktury sa na mnie

Do Netii to i ja bym nie poszła, to akwizycja w najgorszym wydaniu;-(
ale handlowiec w spożywce, bankowości, farmaceutyce, badania rynku, pośrednictwo kredytowe, sprzedaż powierzchni reklamowych.
to bardzo łatwe branże i łatwo dostać tam pracę a i fajnie płacą.

Tzn. ja nie zaglądam w okno bo na niego czekam, jak patrze w okno i nie widzę go na horyzoncie to mi lżej, chodzi o to, że wole aby go nie było. Nie chcę widzieć jego przechlanej mordy. Fuj!

wiem, ze skoro miał predyspozycje by zostac alkoholikiem, to i tak by nim został, ale moze nie w tak młodym wieku

Nie jest łatwo z taką osobą żyć. Ty chyba nie myslałaś o rozstaniu co? Ja coraz częściej o tym myślę i mówię mu o tym ale on nie pozwoli mi odejść tak po prostu. Jest cholernym egoistą. Jemu jest ze mną dobrze, ale że mi z nim źle to trudno

makarena,
takimi przykładami wytoczyłaś armatnie działa.
Napisałam, że wychowanie ma wpływ na nasze funkcjonowanie.
Napisałam też, że każdy z nas ma rozum, by z niego korzystać i podejmować swoje decyzje.

Oczywiście, przykłady, które przytoczyłaś, dobitnie świadczą o błędach w wychowaniu, jakie popełnili rodzice tych dwojga ludzi. Czy to znaczy, że oni sami są niewinni? Nie oni bezpośrednio podejmowali decyzje? Czy to znaczy, że każdy, kto miał mniej wydolnych wychowawczo rodziców, jest skazany na "złe" zachowanie?

Czy to znaczy, wracając do głównego tematu, że Twój mąż nie ponosi żadnej odpowiedzialności za swe picie? Jeśli tak, to jego terapia nie odniesie żadnego skutku, bo on po prostu musi pić.

strzała,
mając takie doświadczenia za sobą, powinnaś pić i byłoby to usprawiedliwione w oczach wielu. Ty jednak zdecydowałaś się skorzystać z własnej terapii.

Ukłony dla Ciebie i, jak zwykle, podziwiam i trzymam kciuki.

widze ze sie nie rozumiemy, moze źle się wyrazam... chciałam tylko dowieźć ze wychowanie miało WPŁYW na alkoholizm mojego meza, a on sam ma głowe na karku i ma w tym niemały udział
   

ja kiedys po imprezie bałam sie wrócic do domu pijana, na szczescie rodzice nic mi nie powiedzieli, ale lęk przed szlabanem skutecznie chronił mnie od upijania się,   moj ojciec  tez czasem popijał, ale awantury jakie robiła mu mama za to uswiadomiły mi, ze alkohol to coś złego, moj ojciec nie jest alkoholikiem, ale delikatnym pijaczkiem był swego czasu, znaczy lubił wypic z kolegami i to dość czesto, ale na drugi dzien grzecznie szedł do pracy z podkulonym ogonem, nigdy nie imponowali mi chłpcy którzy za duzo wypijali,

to ze mam męza alkoholika wynikło z niewiedzy o alkoholiźmie, widywaliśmy sie tylko w weekendy, nie wiedziałam co robi cały tydzień, a nie zadko pił jak sie okazało, pokochałam go tak bardzo w okresie jego trzeźwości, ze wzięłam z całym dobrodziejstwem inwentarza, mając nadzieje, że jak bedziemy razem to nie bedzie uciekał w alkohol, a po ślubie to sie dopiero zaczeło i o dziwo, nigdy nie pil po kłotniach, raczej po ciężkiej pracy, a najczescie wpadal w cuga po jakiejs imprezie rodzinnej,

teraz nie pije na imprezach, zawsze jest kierowca,

wierze ze te 3 ciągi to momenty słabości spowodowane zaprzestaniem uczestnictwa w spotkaniach AA,

zachowuje sie tak jak mi radziłyscie i szczerze wierze, że on w końcu wytrzeźwieje i wróci na terapie

strzała, po prostu miałaś głowe na karku i duzo rozumu, gratuluje

hi, hi,hi

każda z nas tak mówi po czasie:-)

żadne odtrucie ,zaszywanie ,AA tutaj nie pomoże ,gdy On nie będzie faktycznie tego chciał .Mam kuzyna który ,juz nie zlicze ile razy był zaszywany ,leczony itd....a wszystko na odczepnego -żeby juz matka ,ojciec i wszyscy dali spokój ...zasze wracał do picie ,bo jak twierdził ,ma to pod kontrolą . Mój maż nie pije 4-lata ....nie wiem jak bedzie dalej przeszlismy długa droge ,zawsze obawiam sie że wróci do nałogu......ktoś tutaj napisał że nie chodzi z mężem do znajomych unika alkoholu itd ....ja myslę że to nie tak ,jak ktoś bedzie chciał wypić to i tak znajdzie sposób ...bo przciez nie pozamyka sie wszystkich barów ,sklepów i nie wyprowadzi na pustkowie - Problem w człowieku który pije ,wszystko zalezy od niego niestety taka prawda ....sam musi podjac decyzję ....a po za tym nie można go chronić i udawać że jest ok przed rodziną ,bo to nic nie da ...wiem coś o tym  .Pozdrawiam i trzymam kciuki

tyle teorii, tyle rad, tyle czasu a tu zaraz bedzie dwa tygodnie jak on pije,
czasami mam ochote poprostu przytulic go i powiedziec: Kochanie przestań juz, kocham Cie, nie daje rady z tym wszystkim- nie jeden raz zadziałało, poprostu przytulał mnie i nie pił, popłakaliśmy razem i wszystko było dobrze do czasu kiedy nadszedł drugi ciąg....

Pocieszam sie tym, że jesli teraz sie nie poddam to on siegnie takiego dna, ze w koncu oprzytomnieje i mamy ogromna szanse na to ze to juz ostatni ciąg

tylko nie wiem czy dam rade

Alkoholizm nie musi oznaczać nieustannego picia na umór. Bardzo często ludzie wypijają tylko jedno piwo dziennie, nie uważając tego za problem, jednak od takiego niewinnego picia jest bardzo niedaleko do tej cienkiej granicy, kiedy tracimy już kontrolę. Organizm zaczyna od nas wymagać coraz większych ilości alkoholu, co niechybnie zaprowadzi do poważnego uzależnienia.

Nierozłącznie z alkoholizmem pojawia się pojęcie ciągu alkoholowego. Jest to stan, kiedy chory całkowicie zatraca się w piciu. Jego jedynym celem jest znalezienie i przyjęcie jak największej dawki tego związku. Osoba uzależniona w tym okresie, który zazwyczaj nie trwa dłużej niż kilka dni, nie jest w stanie zająć się niczym innym. Zdaje się tracić rozum i ślepo dążyć do jednego tylko celu. Kiedy jednak organizm już nie będzie mógł sobie poradzić z alkoholem nieustannie obecnym w krwiobiegu, chory zaczyna odczuwać wstręt do picia i nagle, w ciągu jednego dnia, przestaje pić. Jest to bardzo trudny moment, bowiem nagłe odstawienie alkoholu wiąże się z silnym zespołem abstynencyjnym, co powoduje szereg bardzo uciążliwych dolegliwości. Chory silnie się poci, odczuwa bóle całego ciała oraz może nawet chwilowo tracić świadomość. Stan ten zazwyczaj trwa od dwóch do trzech dni, po czym osoba uzależniona wraca do normalnego życia, przy czym nie może przez jakiś czas w ogóle patrzeć na alkohol.

Okres abstynencji trwa zazwyczaj od kilku dni do kilku tygodni,nawet miesięcy. W tym czasie alkoholik nie odczuwa większego pociągu do picia, ale jednocześnie wystarczy jedno piwo, by ponownie wpadł w ciąg. W przypadku kiedy w czasie przerwy w piciu nie nadarzy się okazja do spożycia alkoholu, po pewnym czasie alkoholik sam zacznie poszukiwać takiej okazji. Niestety tym właśnie charakteryzuje się ciąg alkoholowy ? naprzemiennymi okresami picia i abstynencji. Kiedy już udaje się wrócić do normalnego trybu życia bez picia, nagle następuje powrót do kieliszka.

Wyczytane... wklejone...

Kupił sobie ćwiartkę i 2 piwa, z czego setkę i 1 piwo wylałam mu do zlewu, zrobił dym (krzyczał, jak mogłam?) popłakał się i poszedł spać

Jak duże dziecko... dosłownie...

u nas standard to był tydzień... a tu juz drugi prawie mija...........  nie dam sie nabrać, za dużo teraz wiem,
ale,
on coraz gorzej wyglada, nie chce zeby umarł, tylu jego znajomych się zapiło na śmierc

mam wybór: moj honor- jego życie

a on ma coś do picia w domu?
W ogóle, jest już w domu?
To prawda co pisze atmosfere nie można nagle odstawić alkoholu, bo może być tragedia.
Jesli ma jakiś alkohol to niech go pije bo się zamęczy, ale Ty postaraj się mu go ograniczyć, zabierz mu i nalej jak będzie gorzej
ja tak robię i wtedy kończy powoli z ciągiem.
Jak zostanie sam z alkoholem to się nie ograniczy.

a jezeli to ostatni ciąg w jego zyciu???
jak sie bede czuła??
bede miala satysfakcje?

on pił piwo czy wódę? Jak wódę to miej schowaną ćwiartkę jak piwsko to musi mieć kilka bo 1 w takim stanie wypije na ex i wtedy na pewno polezie bo będzie za mało.

uwierz mi, zbyt cwany on jest aby dać się zachlać...

mój przyzawałował bo 48 lat na karku, 3 lata bardzo ciężkiego chlania, narkotyki, duża nadwaga, środki typu wiagra na porządku dziennym, cukrzyca, nadciśnienie, wcześniejsze zawały powodowane cukrzycą, więc sam sobie zapracował na chore serducho:-)

właśnie wrócił zamknął się na klucz w pokoju, sama ten klucz rano znalazłam i poleciłąm mu go uzyć, bo dzieci tam do niego chodzą, a wyglada juz tak strasznie, ze mogłyby się budzic w nocy z krzykiem   o.O

nie pomyslałam o tym zamknieciu,
ale on zawsze zaczyna od lepszych alkoholi(znaczy normalnych: żubrówka np.) a jak juz kończa sie mozliwości to pije co sie da

myśle ze jak bedzie miał lęki czy cos w tym stylu to da znać, on jest bardzo lękliwy, kiedyś... kiedyś jak wychodził z ciagu a ja pojechałam na zakupy to zszedł do matki na dół bo bał się sam zostać

Ojej, Dziewczyny...
Bardzo mi Was żal, a jednocześnie podziwiam taką wolę walki o męża - alkoholika.

Nie wiem...chyba kajdanki bym kupiła i przypalowała gnoja do kaloryfera, gdy zaczyna ciąg.

I przejęcie odpowiedzialności za niepicie, od czego próbujemy odwieść co poniektóre osoby.

wyszedł na chwilę jak byłam pod prysznicem i zabrał mi laptopa.....
to ja wyłączyłam ruter

no to mi zaraz oddał, mówiąc : nie ma netu
sama miałam problem zeby odzyskac połaczenie, okazało sie ze w ustawieniach jakims cudem(pewnie on cos próbował robić) było przestawione: automatyczna siec i wybrane sąsiadów, a tam ograniczenie lub brak łaczności, nie zmieniałam ustawień, więc bedzie miał problem na przyszłość
czego sie nie robi, by umilic zulowi zycie

niestety wygląda na to , że on jeszcze nie przestaje

może on też ma problem i chciał się komuś wyżalić tak jak my i dlatego zabrał laptopa, oj Ty niedobra
Żart...
Idę kolację robić, później wpadnę
TU! Nie w ciążę :D

Tak w ogóle to zjadł zupę i śpi, menda jedna!

mój by poszedł z kaloryferem
desperat

Ty się nie załamuj, doskonale wiesz, że teraz nic rozmowa nie da, ani krzyki, wyluzuj...
Wytrzeźwieje to wtedy wylej jemu swoje wszystkie żale, postrasz może rozwodem, będzie trzeźwy to go w obroty.
Ja widzę po sobie, że się produkuję, tłumaczę, on w pijackim amoku i tak niczego nie bierze do siebie.
Więc daremne Twoje nerwy.
Jak ja się zaczynam wkurzać to robię sobie kawę, oglądam jakiś film, albo czytam i nerwy mi puszczają.
I nie myśl sobie, boże ja przez niego jestem wrakiem, tylko to, że dobrze, że nie wyglądasz i nie czujesz się tak jak on.
Mów do siebie, że jesteś silna, silniejsza niż on, popatrz to on jest wrakiem, to nie Ty o bożym świecie nie wiesz tylko on.

A weź sobie teraz pomyśl jak niektóre kobiety mając takich mężów, nie są tak silne jak my i uciekają w to samo?
I nie poddawaj się mówiąc sobie cały czas... -Ja już mam dość- bo polegniesz!
Kobieto, dzieci masz! Które nad życie kochasz...
On wytrzeźwieje nie łam się... Sama to wiesz bo nie jest to pierwszy raz. A wtedy do ataku, rozmowa i terapia bo z tego co pisałaś to wierzysz, że na nią pójdzie.
I pamiętaj, że sama nie jesteś! Ja mam nie lepiej i dużo nas takich, pocieszaj się na razie tym.
Mi pisanie tutaj pomaga, dla mnie to jak jakaś terapia(uspokajająca)

A mój podjął leczenie-był dziś od 17 na spotkaniu-autem pojechał. Do tej pory nie wrócił.......już nie wiem co mam myśleć, telefon milczy, być może rozładowany. Ostatniego smsa dostałam przed 19, że przedłuża się do ok. 20, potem jedzie w interesach...a ja siedzę i myślę. Zastanawiam się co on robi i gdzie jest o tej porze. Myślę czy moja "walka" o to, żeby nie pił ma sens. Mam przeczucie, że jeśli przestanie pić to znów zaczną się potajemne wyjazdy i smsy do...kobiet, więc na co mi to wszystko?!

Mi się jeszcze nie chce spać...
Pooglądam na necie Trudne sprawy :D

Ale przeczytałam historię dzisiaj, szkoda mi tej dziewczyny poczytajcie http://www.netkobiety.pl/t33616.html może Wy jej coś mądrego napiszecie, bo mi brakło słów...

I co? Nie wrócił?

Nadal go nie ma. Nadal nie wiem co i jak.

Nie mam żadnych skłonności do ludzi zwichrowanych ani nie mam żadnych problemów ze sobą.... gdy się z nim spotykałam co dziennie przez pół roku przychodził zawsze trzeźwy ani razu nie był nawet pod wpływem piwa!!!, nie wiedziałam że pije, gdybym wiedziała od razu bym Go zostawiła nigdy przedtem nie żyłam z alkoholikiem. Dopiero jak razem zamieszkaliśmy odkryłam, że jest uzależniony i się wk...łam, myślałam że namówię Go na leczenie. Postawiłam mu warunek: albo się leczysz albo wyprowadzasz się....Przez  1,5 roku wspólnego mieszkania myślałam, że coś zrobi ale miał to w du..ie. Głaskałam Go po główce, bo myślałam że alkoholika dobrocią można tylko namówić na AA nie czytałam żadnej literatury na temat postępowania z alkoholikami i nie miałam nigdy wcześniej doświadczeń z pijakami ani nie byłam zainteresowana takimi facetami wcale. Głaskaniem po główce nic nie wskórałam więc w końcu kazałam mu się wynieść, spakowałam Go sama i kazałam mu się wynieść. Potem On wynajął mieszkanie blisko mnie i prosił żebym do niego wróciła, ale jak pięknego dnia znowu zobaczyłam Go na tym wynajętym mieszkaniu z wódką w roli głównej, trzasnęłam drzwiami i Go zostawiłam pijanego...i na tym skończyłam przygodę z facetem całkowicie nieodpowiedzialnym. Teraz ma nową kobietę i jest ok. Facet alkoholik, jest: alkoholikiem, przemocowcem często też i facetem toksycznym w jednym. Namawiałam Go na leczenie przez 1,5 roku może gdybym ostro Go traktowała coś bym uzyskała......nie wiem.... Nie jestem żadną z wykształcenia terapeutką alkoholików......Wiem jedno, że mogłam poczytać parę pozycji jak postępować z pijakami żeby im pomóc a nie szkodzić....No cóż nie poczytałam i nic mu nie pomogłam....sam też wcale nie miał zamiaru się zmieniać, było mu tak fajnie żyć, miał to w du..ie że pije.