Kłótnie,brak szacunku,a miłość

Ok. Może i jestem uzależniona,ale go kocham,ale nie to,jest moim problem,nie po to tu pisałam,tylko po to, byście mi doradziły co powiedzieć mojemu by znów okazał mi miłość,by nie zmieniał mnie,a sam zaangażował się w związek

Odkąd ją zaczęłam być w obec niego obojętna,to on znów zaczął czule pisać,jak nie dzwoniłam i nie pisałam do póki on się nie odezwał,to potem pytał czemu milczałam, można powiedzieć,ze jest ok, wszystko się okaże jak wróci i jak z nim porozmawia

Oj nie rzuce mu się, w święta wypada nasza rocznica,dlatego jeszcze bardziej będę obojętna,by wtedy był dla mnie jeszcze bardziej milszy,a być może zaskoczy mnie jakąś niespodzianka .

Dzięki,mam taka nadzieję,jak nie wypali,cóż ,będę musiała żyć dalej jakoś,choć będzie ciężko. Dziękuję Wam za rady

Dawno mnie nie  nie było na fourum,bo nie miałam dostępu do internetu. Chciałam Wam się pochwalić,ze u mnie i mojego,jest wielki postęp, taka rozłaka i to nie okazywanie zainteresowania poskutkowało. Wystarczy bym i ją była przez chwilę dla niego,taka jak on dla mnie i wszystko się zmieniło.Teraz mój, stał się dla mnie bardzo czuły, aż za bardzo,zaczął coraz odważniej pisać o ślubie,zbliżyliśmy się do siebie,co prawda jeszcze nie wrócił za granicy,ale zaprosił mnie do siebie na Wiglie,a to chyba coś znaczy, zrozumiałam,ze zależy mu jednak na mnie i na tym związku i chyba robiłam z igły widły,bo widziałam tylko jego błędy,to ze mnie nie docenia ,nie szanuje itp ,a swoich nie zauważałan,a to one były głównie powodem jego zachowania i tego jak mnie traktował. Dlatego też teraz obiecaliśmy sobie oboje,ze się będziemy starać by wszystko się między nami układało i byśmy się tak nie kłócili,ją postanowiłam walczyć z moim problemem tj z nerwami.  Mam nadzieję,ze jak najdłużej wytrwany w tym postanowieniu i nie bawem staniemy na ślubnym kobiercu nie żałując swojej decyzji. Wszystkim polecam taki odpoczynek od siebie,to naprawdę działa.