Kłótnie,brak szacunku,a miłość

A czy rozmawialas z nim o tym? Powiedzialas mu jak on sprawia ze sie czujesz?
W pewnym sensie wiem z doswiadczenia o czym mowisz. Na samym poczatku mojego zwiazku mialam, dosc glupie wrazenie, ze on sie mnie wstydzi. Gdy bylismy sami to bylo super, wczesdzie bylo go pelno. Ale gdy wychodzilismy gdzies ze znajomymi, to nawet nie zamienil ze mna slowa, nigdy nie wzial mnie za reke. Wiem, ze to nic wielkiego, ale jakos mnie to bolalo. Porozmawial z nim o tym i jest lepiej. Nawet kazal mi mowic mu kiedy zachowuje sie jak palant, bo nawet nie zdawal sobie z tego sprawy. Moze rozmowa z twoim chlopakiem, zadziala podobnie?
Co do zmieniania ciebie... Tutaj tez polecam rozmowe. Ty powiedz mu co sie tobie nie podoba, a on bedzie ci mogl powiedziec co jemu nie pasuje. Pewnie rowniez sobie nie zdajesz rady z tego jak sie czasem zachowujesz i jak on to odbiera.

Powodzenia

Po co zakładasz aż 3 wątki, dokładnie takie same? Twoje pozostałe tematy zostały usunięte. Zapoznaj się z regulaminem i nie siej chaosu na forum.

Od tego mamy regulamin, który polecam przeczytać każdej nowej osobie Link w mojej stopce.

Izabela22 przede wszystkim musisz sobie uzmysłowić że nie da się zmienić faceta. Poczytaj forum i zobaczysz, że kobiety często myślą że po urodzeniu dziecka, ślubie, etc. facet się zmieni... i nic z tego nie wychodzi.

Jeśli oboje będziecie mieli uważność na pewne zachowania to jest szansa na lekką zmianę samych zachowań.

Życzę powodzenia!

Tez uwazam, ze faceta nie da się zmienic. skoro jest malo wylewny i nie okazuje uczuc to taki pozostanie.
Badz ostrozna i zadaj sobie pytanie czy jest to na pewno facet dla Ciebie?

Wiesz, jesli to jest np. Twoj pierwszy facet (tego nie wiem) mozesz nie miec porownania jak jest z innymi. A uwierz mi sa facceci ktorzy potrafia okazywac uczucia. Ale ja nie namawiam Ciebie do niczego :-)

Izabela nie zmienisz go. Mam troche wiecej lat i wiem co mowię. Tez próbowałam zmieniac facetów i już wiecej tego bym nie zrobiła. Jakbym mi się cos ewidentnie nie odpowiadalo to bym odeszła. Widzisz jaki jest, inny nie będzie. Inny może byc tylko następny facet.
Takze  namawiam jedynie Ciebie byś przemyslała dobrze - nie na zasadzie kocham-nie kocham, tylko czy Ty jestes szczesliwa?

Podaj jakis przyklad w czym przejawia sie jego obojetność?

Jestes szczesliwa bedac z chlopakiem ktory Ciebie ignoruje???

Właściwie to chyba nie napisałaś jeszcze, w czym przejawia się jego brak szacunku dla Ciebie.

Czy w takiej sytuacji prosisz go o to, by wyłączył tv i z Tobą porozmawiał, czy tylko siedzisz i czekasz aż sam się domyśli, że chciałabyś rozmowy?

Nietrzymanie za rękę nie jest jeszcze dowodem braku miłości.

Podaj, proszę, jakieś konkretne sytuacje, w których czujesz się traktowana przez niego tak, jakbyś była dla niego nikim (jak sama to ujęłaś).

Konkretne przykłady,ze jestem dla niego nikim,mogę podać,bo wg mnie,nimi np jest to,ze ją wracam późno z pracy, proszę go,by wyjechał po mnie,bo mam kawałek do domu,a on woli iść spać, przed innymi zachowuje się jak by się mnie wstydził, ogląda się za innymi,nie patrząc na mnie,podczas rozmowy ją się produkuje,a on tylko przytakuje,nie raz gdy się wkurzył na mnie,to potrafił mi powiedzieć dużo przykrych słów,kolejnym przykładem może być to,ze on jest za granicą,a gdy wraca to tylko na tydzień góra 2, więc rzadko się widujeny, a gdy już, to on cały dzień znów coś robi koło domu,a jak już skończy,to nie ma czasu dla mnie, także sama widzisz? To się czuje, nie da się tak tego wprost wytłumaczyć,mój chłopak może i mnie kocha,ale ma problem z tym by okazać uczucia.Ją wiem na czym polega miłości,związek i szacunek,dlatego też poznaje,ze on mnie nie szanuje,i choć głupie się wydaje to trzymanie za rękę itp,to właśnie o takie mi chodzi. A co do tv, tak ją mogę się produkować,a on co? Odp mi tak by mnie zbyć,nie rozwija tematu. A ją właśnie chce do niego dotrzeć,powiedzieć mu wprost,ze jeśli mu zależy,by mnie szanował,bo potrzebuje jego wsparcia,szacunku itp,ale nie wiem jak już to zrobić,skoro ani płaczem,ani groźbami do niego nie docieran,a dodam,ze naprawdę nie chciała bym go stracić

Teraz napiszę przeogromniasty banał, uwaga: nie zmienisz faceta na siłę. Musisz albo pogodzić się z jego charakterem, albo z jego utratą.

Czy doradzi mi ktoś łam mam dotrzeć do faceta,czy nie mogę już liczyć na jakąś pomoc?

A gdzie można dostać taka książkę? Może to rzeczywiście dobry pomysł.

Rozumiem Cię doskonale, iż sama byłam w podobnej sytuacji. Mój chłopak tak jak Twój raz pokazywał, że mu zależy, a raz olewał. Czasem byłam szczęśliwa, a czasem nie. Co prawda między Tobą a mną jest znaczna różnica, bo Wy jesteście już 4 lata razem, a ja ze swoim byłam tylko 10 miesięcy. Wiem jak to boli, kiedy czujesz się lekceważona, kiedy rozmowy nic nie dają, kiedy ma się już dosyć. Ja podjęłam radykalne kroki, ponieważ mój chłopak przegiął w stosunku do mnie, a mianowicie jak byliśmy razem na urlopie przez 2 tygodnie to mnie IGNOROWAŁ. Miałam dość. Takie zachowanie faceta jak dla mnie pokazuje, że facetowi nie zależy ( mimo tego, iż mówi że zalezy) Zerwałam z nim pare dni temu. Powiedz mi od jak dawna Twój chłopak się tak zachowuje w stosunku do Ciebie? Mówisz, że na początku taki nie był. No cóż faceci na początku z regóły się starają o dziewczynę, pokazują jak bardzo im zależy, lecz z czasem w niektórych związkach to się zmienia ( tak stało się w moim przypadku, i widzę że w Twoim również). Ja poradzić mogę również rozmowę raz jeszcze, na spokojnie, jednak nie teraz, nie od razu.. Dlaczego? bo wyobrażam sobie sytuację, gdzie Ty próbujesz z nim rozmawiać każdego dnia o tym co jest między Wami, i może on nie ma tak na prawdę kiedy się wykazać, skoro codziennie mu mówisz o tym jak bardzo byś chciała by się zmienił. Odpuść na jakiś czas, nie skacz koło niego, zajmij się sobą, i zachowuj się naturalnie. Jeśli po jakimś czasie zauważysz, że on nadal jest chłodny i obojętny wobec Ciebie, wtedy sugeruję poważna SPOKOJNĄ rozmowę. Nie od zarzucania jaki to on zły jest, tylko od powiedzenia swoich uczuć. Nie w formie pretensji tylko obierz to w ciepłe słowa. Może się uda, a jeśli nie to albo: a) będziesz z takim człowiekiem żyła lub b) odejdziesz. Może jest jeszcze inne wyjście z tej sytuacji, lecz ja nie wiem jakie. Może inne netkobietki coś innego doradzą. Pozdrawiam

Widać osiadł na laurach niestety tak często bywa. Czy ''rozmowy na poważnie'' zawsze wyglądają tak samo? Chciałabyś żeby się zmienił, a jak tego nie zrobi? Nie możesz zawsze myśleć, że będzie lepiej, że może jednak z czasem zacznie się starać. Starać to być może by się starał gdyby Cię stracił, ale to też nie jest powiedziane, że by tak było. Spróbuj odpuścić. Nie pokazuj mu swoich uczuć, traktuj go tak jak on traktuje Ciebie, wiedząc że ''za nim nie latasz''  może wkońcu coś zrozumie. A jeśli nie, to czy chciałabyś do końca życia być z człowiekiem, który Cię tak traktuje?

Wiesz co...powiem Ci tak....
Daj sobie,wam trochę czasu,niech on "odpocznie" od Ciebie,a Ty od niego.Nie dzwoń,nie proś o rozmowy spotkania itp.poukładaj sobie wszystko dokładnie w głowie.Za jakiś czas(ale nie po 3 dniach,daj sobie sporo czasu)napisz do niego,że chcesz się spotkać.I po prostu zapytaj co z wami dalej.Słuchaj tak naprawdę większość sytuacji mogłaś nakręcić sama,bo ciągle się kłócisz.Ja miałam podobnie i wiem,ze mój chłopak w pewnej chwili bał się odebrać ode mnie telefon,bo już obawiał się kolejnej afery.Zastawów się czy jego zachowanie nie zmieniło się wtedy gdy zaczęliście się więcej kłócić?

Może i masz rację,może jest też w tym trochę mojej winy,bo jestem zbyt nerwowa i wystarczy pretekst,a robię mu awanturę,nie raz właśnie o to , ze nie zwraca na mnie uwagi, ją chciała bym zapanować nad sobą,ale nie wiem jak. Przez to cierpię i ją i on. A co do tego,by odpocząć,kilka net kobiet już mi to proponowało,to nie taki zły pomysł,zwłaszcza,ze on teraz jest za granicą.

Wraca dopiero na święta,czyli za półtora miesiąca gdzieś.

Może to prawda,do tej sory robiłam wszystko co on chciał,bo zależało mi na tym związku,ale odkąd zaczęłam myśleć o ślubie itp to jego zachowanie zaczęło mnie drażnić, bo ok kłócimy się,ale w każdym związku kłótnie się zdarzają,to ze jestem nerwowa,to też nie moja wina,starań się z tym walczyć,ale nie zmienić to faktu,ze on nie może mnie szanować. To dobry pomysł,by odpocząć od siebie,ale co potem? Jak przyjedzie?teraz będzie tęsknil,bo będzie tam,a jak wróci,będzie to samo,a ją chciała bym mu powiedzieć tak by mnie zrozumiał w końcu,tylko nie wiem jak mu to powiedzie

Ja mam podobny problem, tłumaczyłam mu setki razy że to facet powinien się ubiegać o względy kobiety a nie odwrotnie, i nawet żeby mu najechać na ambicję stwierdzam:w naszym związku to ja widocznie jestem facetem a ty kobietą. Mówię mu że jak się kłócimy albo jak mi jest źle czy smutno to potrzebuję więcej wsparcia a nie krytyki z jego strony a on przeważenie: taki już jestem, staram się albo nic nie poradzę.
I tak w kółko od 2 lat. Po za tym co napisałam to bardzo go kocham, jestem nerwowa i często kłócimy się o mega błahostki a z tych błahostek wychodzi mega problem. Nie raz byłam w takim stanie że chętnie bym zerwała ale wiem że on by o mnie nie walczył bo to taki typ "nie to nie". A bez niego to ja bym straciła sens życia chyba...

Jak on jest jest za granicą,to ją pisze częściej,bo on od rana do samego wieczora pracuje,także pisze tylko na dobranoc,po części go rozumie,choć sprawia mi przykrość,ze nie widzimy się tyle,a on nie raz pisze te sms tak jak by mi łaskę robił,ze w ogóle pisze, takie obojętne,bez czułości :-( nie wiem co już o tym wszystkim myśleć, nie umie żyć bez niego,  to jest pewne, chciała bym to jakoś uratować, porozmawiać z nim, przemówić do niego, a zarazem popracować nad sobą,bym nie była taka wybuchówa,bo może on też jest dla mnie taki,ze względu na to,ze często są przez mnie kłótnie

Może tak,ale co ją na to poradzę,jak nerwowa jestem,proszę go o coś on tego nie zrobi, to się kłócimy. Może by wszystko było ok, gdy bym ją panowała nad nerwami, ale co ją zrobię, ją mogę mówić,prosić itp'a on nic nie rozumie. Ją właśnie też potrzebuje jego wsparcia itp, może rzeczywiście zaczął się wkr na mnie od kiedy zaczęłam kłótnie,ale to nie zmienia faktu,ze jak by on był fer w obec mnie,to ją w obec niego również

A mi to się wydaje, że Tobie się zwyczajnie nudzi. Domagasz się zainteresowania, bo nie masz znajomych, albo ludzi, z którymi możesz wyjść i się pobawić.

Nerwowość jest po części Twoją winą, więc nie zasłaniaj się tym bez przerwy. Zwykle czlowiek nerwowy i zestresowany potrzebuje większej dawki Magnezu. Kup sobie jakiś Magnez- stres czy coś teraz jest cała gama produktów i powalcz trochę z tą nerwowością bo się da.

A facet? Ma Cię w dupie, powiedzmy to otwarcie. To, ze jesteście 4 lata nie musi oznaczać wielkiej miłości a przyzwyczajenie. Pierwszy chłopak? Typowy problem. Radzę, jak zresztą inni,  porządnie od niego odpocząć.

Mnie się wydaje,że jej się nie nudzi,a niestety podporządkowała swoje życie pod faceta,a bez niego nie potrafi funkcjonować...

Issabell
to się nazywa uzależnienie.

Jest bardzo dużo kobiet ,które nie funkcjonują bez swoich facetów i jest im w życiu bardzo trudno jak i ich partnerom...dlatego oni jak małe dzieci wycofują się z takich związków.Czuja się zagrożeni i przytłoczeni swoja partnerka.

No właśnie,nie nudzi mi się,ani nic, po prostu nie mogę funkcjonować bez niego. On nie ma mnie w dupie, bo ją go na siłę nie trzymam,w każdej chwil może odejść, nie zasłaniąm też się nerwoscia,ale taka jest prawda,głównie przez moje wybuchy,on się focha i staje się obojętny w obec mnie. Może rzeczywiście ta książka to dobry pomysł,jakiś ratunek,ten odpoczynek to też dobry pomysł, stanę się też w obec niego obojętna, może w końcu zrozumie mnie, bo jeśli oboje będziemy obojętni w obec siebie,to w końcu któreś będzie musiało ustąpić,bo przecież tak nie może być. Spróboje jeszcze z nim poważnie porozmawiać jak wróci,a jeśli to nic nadal nie da,to będę musiała nie nad nim popracować,tylko nad sobą,by panować nad sobą,bo może to rzeczywiście wina wszystkiego

Ją doskonale wiem,czym jest szacunek,temu też,szukam pomocy,by ktoś mi doradził,jak dotrzeć do faceta. On dawniej taki nie był, dopiero odkąd zaczęlismy się kłócić, chce by mnie szanował,tzn bym była kimś ważnym dla niego,by mnie słuchał itp,a nie olewal,jak to zwykle robi,gdy się pokłócimy. Nie chce się rozstać,bo za dużo włożyłam serca w ten związek,ale nie mam sił,by on mnie tak traktował. Gdy z nim rozmawiam,to mówi mi,ze jak bym ją się zmieniła,nie robiła awantur itp,to i on by się zmienił,tylko co ją się staram,zmieniam się,a on nadal nic. Ją go do ślubu nie zmuszan,to on poruszył ten temat, tylko powiedział mi,bym się zmieniła. No a ją by znów on. Bo co z tego,ze ją będę się starać,skoro on ma to gdzieś i nic sobie z tego nie robi. Może trochę przesądzam ale ją po prostu chce tylko,by on był jak dawniej,okazywał mi miłość, rozmawiał ze mną itp :-(

Izabela, Ty szukasz magicznej formułki w stylu "czary mary, od dzisiaj masz mnie szanować". Nie dziw się, że nikt Ci tutaj jej nie podał, bo takiej nie ma. Owszem, można czasem ratować coś, co się rozłazi, ale to wymaga dojrzałej współpracy obu stron. U Was widzę na to małe szanse. Bo utknęliście na etapie "ja chcę, żeby on się zmienił", "on chce, żebym ja się zmieniła". Ciężko jest wyrwać się z tego zaklętego kręgu.

Zamiast magicznej formułki:
1. naucz się żyć bez niego. Kobieta, która twierdzi, że nie umie żyć bez faceta stoi na przegranej pozycji. Dużo łatwiej jest, kiedy wyznaje się filozofię, że jestem z facetem, bo taki mój wybór i tak mi jest dobrze, ale bez faceta też sobie świetnie poradzę
2. skończ to czepialstwo. Wprawdzie szanse na to, że on zauważy Twoją "zmianę" są nikłe, ale może Tobie będzie z tym lepiej?
3. zapomnij, że "staranie się" o związek to nadskakiwanie facetowi i odgadywanie jego myśli. To im się bardzo podoba na początku, ale potem staje się nudne.
4. tkwienie w związku tylko dlatego, że się włożyło dużo serca jest bez sensu.
5. on nigdy nie będzie taki, jak na początku. Ty też jesteś inna. Ludzie się przecież zmieniają. Zamiast próbować odkręcać czas trzeba było zatroszczyć się o to, żeby nieuniknione zmiany postępowały w dobrym kierunku...

Izabela22
nie mnie oceniać i doradzać a na pewno nie pouczać,ale

myślę.ze to dobra idea;)

Cholerka dziewczyno wyluzuj naprawdę!!!
Cały czas Ci piszemy TAK odpocznij od niego,daj mu trochę spokoju..on ma Cię już naprawdę dość,to że jeszcze Cię nie zostawił może oznaczać,ze Cię naprawdę kocha i jeszcze liczy na Twoją zmianę,ale jeśli nie dasz mu żyć,to odejdzie i tyle z tego będziesz miała...

To będzie trudne i to bardzo, może to ją bardziej potrzebuje pomocy. Nie wiem, będę się starać panować nad emocjami,być może wtedy to przyniesie jakieś rezultaty i mój facet zmieni się i będzie jak dawniej

Tzn jak mam mu dać odetchnąć? Czyli za bardzo go naciskam i po prostu on jest taki,bo ją się go czepiam?