Kłótnie,brak szacunku,a miłość

Przede wszystkim nie możesz się uzależniać od faceta, musisz mieć swoje własne życie. Tydzień nieodzywania się to dla mnie dłuuuuuugo:P Dla mnie trudno byłoby się tego trzymać Ale musisz być silna, i wytrwać w swoim postanowieniu. A pracowanie nad charakterem to dobry pomysł. Pomyśl tylko jakie będzie jego zdziwienie gdy wróci z pracy i zobaczy, że nic do niego nie pisałaś, wtedy zacznie myśleć: Alee o co chodzi ? Zobaczymy co będzie dalej, a Ty musisz stać się bardziej silna i niezależna.

Nerwy nerwami, ale Ty popracuj nad swoim uzależnieniem! Co z tego, że nie będziesz pisać, jeśli cały czas będziesz się tylko na tym skupiać. Naucz się organizować sobie czas tak, żeby nie rozmyślać ciągnie o swoim chłopaku. Poszukaj sobie jakiś rozrywek, zainteresowań, odśwież kontakty ze znajomymi. Osobiście nie jestem za tym, żeby "odpoczywanie" oznaczało zaprzestanie kontaktu. Jakieś to sztuczne i wymuszone. Dla mnie "odpoczywanie" to ograniczenie kontaktu - jeśli on napisze - odpisanie grzecznie i zdawkowo, koniec z marudzeniem o tym jak strasznie tęsknisz i że on nie tęskni itp, itd.

Aha, kiedy skończysz czytać książkę, którą poleciła Ci koleżanka - zacznij czytać "Dlaczego mężczyźni kochają zołzy". I bez obaw - zołza to wcale nie jest wiedźma i histeryczka, jaką Ty ostatnio się stałaś...

jak będziesz chciała do niego napisać,albo mu po marudzić to od razu pisz tu...my się Tobą zajmiemy
a poza tym a właściwie to powinno być pierwsze i najważniejsze,skoro już postanowiłaś się zmienić to pod żadnym pozorem nie dla niego-tylko i wyłącznie dla siebie...

Jeeeny... do ołtarza, do ołtarza, do ołtarza! "zmienie się", "zrobie wszystko"! do ołtarza!! - To wyziewa z Twoich postów.

Skoro piszesz tutaj, że go nie trzymasz i ma drogę wolną może odejść to powiedz mu to wprost.
Myślę, że za bardzo się zaplątałaś. Tak to jest z pierwszymi miłościami, ale czasem lepiej odpuścić. Że z Tobą jest nie znaczy, że Cię kocha i mu zależy, naprawdę. Ja bym na Twoim miejscu to zostawiła, bo na słowa "musisz się zmienić, jak będziesz idealna to się z Tobą ożenię" dostałabym szału. Wiadomo, że NIGDY nie będziesz idealna, czy on NIGDY się z Tobą nie ożeni...

To jak w tym dowcipie:

Chłopak z dziewczyną całują się namiętnie.
Ona: ale ożenisz się ze mną?
On: Jak się bedziesz szanować to się ożenię.
Całują się, całują, aż lądują w łóżku. Po wszystkim ona pyta:
- ale ożenisz się ze mna napewno?
On: No trzeba było się szanować.

Także Ty zrobisz wszystko, a on i tak znajdzie coś, żeby się nie żenić.

Tak,tylko on od wczoraj nagle zrobił się taki czuły,ze szok. Nie wiem czy to był tylko jednodniowy wybryk,ale nie wiedziałam co mu odp,bo tu miałam go olewać jak on mnie,a tu mój plan poległ, zobaczę co dziś napisze.

Na początku miałam nie odp,ale zaczął ciągle puszczać sygnały, potem napisał mi tak,ze widocznie mam ważniejsze rzeczy, to musiałam mu odp,ale on był słodki,a ją znów odp mu tak na odczep się,by się nie czepial

Dokładnie,Vinnga ma rację..powinnaś poczekać jakiś czas,a nie odpisujesz chwilę po tym jak on napisał...

Trudne...każdemu jest trudno,ale jak chcesz coś osiągnąć,to musisz się postarać...nikt nie mówił,że życie jest proste,a jak chcesz dalej utrzymać ten związek,to niestety musisz nauczyć się cierpliwości...

A może wybierz się do psychologa,albo zacznij od łykania jakiś tabletek na uspokojenie..

Zrób tak,aby było dobrze Tobie,a nie Twojemu chłopakowi...
Zastanawiałaś się co będzie jeśli Ty się zmienisz tak jak on tego chce,będzie między wami super przez 2-3 miesiące,a potem znowu zacznie się coś psuć..nie życzę Ci tego,ale co w takiej sytuacji?będziesz sobie i jemu wyrzucać,ze tyle poświeciłaś,tak sie zmieniłaś,a on co?znowu Cię nie docenił?
Nie rób wszystkiego dla niego,rób wszystko dla siebie!!!

Zajrzyj tu:
http://www.netkobiety.pl/t31133.html

Kurcze patrzyłam Issąbel na tego linka od Ciebie i jest już nie aktualny :-( a już się ucieszyłam ,ze uzyskam jakąś pomoc. A nie wiecie o jakieś str gdzie można dostać darmowe porady?

To może napisze tam. Bardzo bym się chciała zmienić,zaczęłam od wyglądu,teraz pora na zachowanie. Może to coś da i mój facet mnie zauważy na nowo i zacznie mnie szanować.

No tak,to może brzmi tak,jak bym chciała wszystko tylko jemu podporządkować,ale to nie jest tak. Ją chce dla siebie też się zmienić. Bym miała lepsza ocenę o sobie, i jeśli ją się poprawie,a dzięki temu poprawia się relacje z moim,to będę bardzo szczęśliwa,ale jak już pisałam,to nie tylko dla niego,bo ją już dość dla niego się starałam przez te 4lata,teraz chce coś zrobić dla siebie , tylko też chce sprawdzić czy mu jeszcze zależy na mnie i czy to ,ze ją się zmienię przyniesie jakieś efekty , czy nadal będzie się fochal i traktował jak bym nic dla niego nie znaczyła.

Z mojej strony napewno to miłość, gdy by nie,nie walczyła bym,o to,by starać się zmienić i dotrzeć do niego by mnie na nowo zauważył. Ale chyba z jego str to jest przyzwyczajenie.

Jeśli wszelkie próby rozmowy z nim, a także moja poprawa nie przyniosą oczekiwanych rezultatów, to cóż , będę musiała to skończyć,bo już jestem wykończona psychicznie.

We wszystkim co piszesz wyziewa ON. Wszytko dla NIEGO, nawet jak planujesz, że pójdziesz w swoją stronę to martwisz się NIM. On ma matkę i swój rozum, poradzi sobie, a widać, że wszystko co robisz, co mówisz, jak postępujesz, nawet jak twierdzisz, ze robisz to dla siebie i tak ON jest na pierwszym miejscu i wszystko idzie dla niego... Lecz się dziewczyno, bo uzależniona jesteś do granic możliwości.

Teo masz racje,ze z każdego postu Izabeli22 aż wylewa się jej chłopak,dlatego ja też jej przy każdym poście powtarzam żeby robiła to wszystko dla siebie...
Izabela powiem Ci szczerze,że człowiek najczęściej nie wie,że jest od kogoś uzależniony...a Twój ostatni post akurat to dokładnie oddaje..

Ją nie jestem od nikogo uzależniona, po prostu kocham bardzo swojego chłopaka i chce dla niego jak najlepiej. Ciekawe,jak Wy byście się zachowywały na moim miejscu. Widocznie nie kochałyście nikogo tak bardzo. Ją tam wolę się zmienić i dla nas i dla samej siebie i porozmawiać z nim poważnie o nas niż stracić go i potem jeszcze bardziej cierpieć. Mój problem to to,ze  on oddalil się od mnie, ze przestał być czuły itp, ale to pewno przez mnie, bo wiem,ze jeśli by uczucie wygasło i nie kochał by mnie,to by mnie zostawił, bo ją go na siłę nie trzymam . Dlatego też jeśli miłość jest uzależnieniem to przyjemnym. Wolę próbować uratować to,bo dużo ją zawiniłan w tym związku,więc nie dziwię się jego zachowaniu,więc spróboje to odbudować. W końcu czego nie robi się dla miłości. Ale widocznie Wy tego nie rozumiecie

No a Ty jak postąpilas?

Ją wiem, jestem też przygotowana na najgorsze,choć będę wtedy złapie totalnego dola,ale póki co będę się starać by wszystko było ok

Można kogoś bardzo kochać i umieć żyć bez niego. I ja też Cię rozumiem, bo kiedyś długo nie umiałam zakończyć związku, który mnie nie satysfakcjonował. Też sobie myślałam, że to pewnie moja wina, też próbowałam przemówić mu do rozumu. Dzięki temu teraz już wiem, że nie da się zrobić tak, jak było na początku związku. I wiem, ze jeśli ktoś problemu nie widzi, to choćbym na uszach stawała to on nic ze swoim zachowaniem nie zrobi.

Nie wiem czemu czytając Twoja wypowiedź złapałam dołek

Ehhh...święta,rocznica...my chwilę przed świętami też mamy rocznicę...niby teraz się trzymam całkiem nieźle i w ogóle,ale kurcze gdzieś tam w głębi serca boli...

Widzisz ja Cie rozumiałam od samego początku,dlatego tak naciskałam żebyś robiła lub nie robiła pewnych rzeczy,żebyś nie powtórzyła moich błędów,bo wiem jak strasznie boli odejście kogoś dla kogo się wszystko poświęciło...a ja niestety poświeciłam...

w tym wszystkim gdzieś widzę też siebie i mojego partnera ...ostatnio ma jakieś złę dni i odsunął się ode mnie ;/ twierdzi że nie przeze mnie ale ja wiem swoje ...na szczęście dzisiaj wraca jutro się z nim zobaczę i mam nadzieję że poprawi się między nami bo ostatnio ciągle się kłócimy cały pazdziernik i teraz...smutno

ja mówię do swojego tak i raz dociera a raz nie ;/ ale teraz jak wróci szczerze sobie pogadamy,jak ma tak być to lepiej się rozstać on się odcina ,zamyka w sobie a mi brakuje jego ,tego jak jeszcze niedawno było,tak pięknie .mam nadzieję że to wróci a wtedy trzeba się starać zeby to utrzymać i unikać konfliktów

dokładnie wiem o czym mówisz ...ale najlepiej zrobisz jak postarasz się z całych sił wyluzować ,oczywiście nie narzucaj się ale utrzymuj kontakt,ja tym razem postanowiłam być taka ja on i też nie odzywam się do niego ,a jesli już to na pewno nie często i zdawkowo ,ale z obserwacji nie daje to nic a chyba pogarsza jak we dwoje tacy jesteśmy oddalamy się bardzo .ktoś musi ustąpić ...tak jak ja za dużo o tym myślisz ,jak chcesz zmienisz zmień to i nie mów o tym tylko rób .pewnie będzie to Tobie róznie wychodziło ale z czasem się nauczysz ,masz mieć oczywiście swoje zdanie ale kwestia tego jak jemu to przekażesz ,nie awanturą ,podniesionym tonem i wyrzutami.Mi tez brakuję uczuć,bliskości ,tego jak mu zależy .jemu wystarczą dwa smsy w ciągu dnia jak jest w pracy i dopiero jak wraca na wieczór rozmawiamy ;/ ehh długo by mówić,zresztą już wypowiadałam się w moich postach ...kocha się ich i jakoś się to znosi ale jak długo...

pozytywnie sie nastawic trzeba ja Tobie tez życze tego bardzo bo wiem jak bys cierpiala bez niego

Pozwól, że rozbiorę Ci Twój post na części pierwsze, bo takie farmazony zaczynasz wygadywać, że słabo mi się robi...

Na Twoim miejscu, gdy chłopak wyraźnie olewa, jest zimny i jeszcze żąda kategorycznie, żebyś się zmieniła, ale u siebie nie widzi najmniejszego problemu, to wtedy mówi się takiemu "bujaj się mały" i idzie w swoja stronę. Miłość miłość, ale SZACUNEK przede wszystkim.

Się tak zastanawiam... Czy on Ciebie tak strasznie i mocno kocha jak Ty jego... Nie sądzę, a nawet wątpię. Kochać wielką, gorącą miłością to jedno. Kochaś ŚLEPO i GŁUPIO to zupełnie co innego.

Tak, tak, Ty wolisz wszystko poświęcić, żeby on Cię tylko nie zostawił. Na torach się położysz, gdy on będzie miał taki kaprys, ale zrobisz to, żeby Cię nie zostawił. Problem z cierpieniem po rozstaniu jest taki, że ono z czasem przechodzi. Dożywotnia męka z człowiekiem, który nami pomiata i ma nasze uczucia w dupie nie zakończy się tak szybko, a konsekwencję mogą być znacznie gorsze.

Jesteś na bardzo dobrej drodze, żeby przepraszać go za to, że musiał Ci przyłożyć z pięści, bo go zdenerwowałaś. Jak śmiałaś w ogóle?! Czy Ty czytasz to co piszesz?! Czytasz to ze zrozumieniem?!?! Nawet objawów już nie masz. Ty jesteś desperacko do niego przywiązana i stałaś się głęboko uzależniona.

Przyjemna miłość jest przyjemnym uzależnieniem. Chora miłość jest uzależnieniem niekiedy śmiertelnym. I my Ciebie doskonale rozumiemy tylko nie tak jakbyś sobie tego życzyła. My wiemy co to jest NORMALNA miłość kiedy dwoje parterów współgra ze sobą, a nie wymaga zmian od drugiego i stawia warunki.
Sama się nakręcasz i wmawiasz sobie, że bez niego zginiesz, umrzesz, będziesz wić się w bolesnych konwulsjach. Zastanawiam się czy on sam nie zasiał w Tobie takiej wizji. A mi się wydaje, ze jakbyś odpuściła i po jakimś czasie spojrzała na to z boku to zauważyłabyś, że teraz jest Ci o wiele lepiej niż z nim. I przestań powtarzać, że gdyby Cię nie kochał to by z Tobą nie był, bo to bzdura! Gdyby Cię kochał to kochałby Ciebie taką jaka jesteś i za to kim jesteś. Gdyby Cię kochał nie stawiałby warunków "zmień się, albo z nami koniec", "zmień się, bo się z Tobą nie ożenię". Zastanów Ty się, dziewczyno nad tym co robisz, bo zmarnujesz sobie życie. Już je marnujesz.

Nie jestem od nikogo uzależniona! Nic o tym nie wiecie,może i on święty nie jest, ale wiem jaki był jeszcze pół roku temu! Ale odkąd zaczęliśmy się kłócić to oddalilismy się od siebie! Teo wiesz co tak czytając wszystkie posty na tym forum,to ty zamiast pomagać, robisz wszystko,by kogoś jeszcze bardziej zdolować

Mam przyjaciółki,ale wolałam się wygadać obcym,byście mi doradzili co robić.

To nie tak,ją nie jestem uzależniona! Pomogły mi wasze rady,bo już prawie tydzień jestem obojętna w obec swojego faceta. Starań się mu nie narzucać,ani nic. Macie rację,ze takie wlazenie facetowi do tylka się nie opłaca co nic w zamian nie masz.