Panny niezaręczone czyli poczekalnia dla przyszłych narzeczonych :)

My pewno tylko na jakiś weekend w góry i tyle... Jeszcze nigdy nie byliśmy nigdzie razem na wakacjach.

Również się przyłączam i czekam z Wami

Oj z wakacjami..niby planujemy, ale też mamy inne wydatki.Z resztą prawie co tydzień jeździmy na wieś do moich dziadków, albo do rodziców mojego Ukochanego. Chociaż nie przeczę,że mojemu Mężczyźnie przydałby się dłuższy odpoczynek, bo mimo,ze jest z pracy zadowolony, wiem, że wstając o 5 rano i wracając o 17 siłą rzeczy nie jest ani wyspany, ani wypoczęty, i dwa dni weekendu nie zastąpią mu chociaż tygodniowego spokoju.

małamii, Iwonka, zachęcamy do zwierzeń

A my mieliśmy nie wyjeżdzać, ale jednak być może pod koniec sierpnia pojedziemy gdzieś na 2 - 3 dni, raczej nie dłużej, ale lepszy rydz niż nic, prawda ?
No, ale to zależy od wielu czynników, nic jeszcze nie mamy zarezerwowane, za tydzień będę wiedzieć czy się uda, więc pewne to nie jest

Ewelka jasne, że tak

No i fajnie, zawsze to lepsze niż cały czas w mieście
A ile jesteście razem ?

hej dziewczynki! a co tu taka cisza na forum?

Cisza, bo nikt się nie zaręcza
U mnie za 3 tygodnie będzie 3 lata razem

No to na pewno ciekawa historia .

Czasem takie bywa życie, Juliette, na pewno, już nie możesz doczekać się ślubu. Skoro jesteście szczęśliwi, pewni siebie, kochacie się, to na pewno będzie to jeden z najpiękniejszych dni w Waszym życiu i tego oczywiście życzę .

Dzięki Dziewczyny
Mika, na pewno doczekasz się zaręczyn. Myślę, że z czasem Twojemu facetowi zacznie tego 'czegoś' brakowac i poprosi Cię o rękę.
Poza tym ja tak jak Ty nie chciałabym czekac ze slubem do 30, tybardziej, ze juz jestesmy ze soba 3 lata.

Nie martw się Mika Jestescie ze soba dopiero rok. U mnie to byla jeszcze faza meega zauroczenia i patrzenia przez rozowe okulary pozniej, jak sie schodzi na ziemię, to się mysli o slubie itd. My po 2 latach się zareczylismy, takze cierpliwosci

Ja po 3 latach nie czuję potrzeby bycia narzeczoną... Jeszcze rok temu czasem coś w sercu zakuło, gdy oglądałam zdjęcia ślubne koleżanek, gdy dowiadywałam się o kolejnej zaręczonej parze.
Przez rok wiele się zmieniło. Słuchając narzekań koleżanek na mężów, płaczące dzieci, pochłaniające krocie przygotowania do wesela stwierdziłam, że mam jeszcze czas. Cieszę się, że żyję tu i teraz i jestem na takim etapie związku, jakim jestem. Mam 22 lata, rozpoczęłam studia magisterskie i czerpię z życia garściami. Z moim D. kochamy się i jesteśmy szczęśliwi.
Po wielu rozmowach ustaliliśmy, że nasz ślub odbędzie się dopiero za 5 lat. Przez ten czas lepiej się poznamy, przygotujemy finansowo i duchowo do nowej drogi życia. Tak więc zaręczyny może za 2, może za 3 lata Przed 30-stką na pewno zdążymy

Ważne jest, żeby obydwie osoby w związku chciały tego samego w przyszłości. Szczęśliwym można być będąc całe życie w konkubinacie, narzeczeństwie czy małżeństwie. Tylko żeby był ten ktoś, kto nada każdemu dniu życia sens i powie ,,kocham" na dobranoc

hej hej no ja też czekam na pierścionek, choć się nie spieszymy. Ostatnio ciągnał mnie do jubilera i pytał jaki mi sie podoba:D
A ja myślę że mamy jeszcze czas do ślubu itd... Choć z drugiej srony chciałabym mieć juz dzidziusia. Niedawno ukończyłam 22 lata to chyba mam jeszcze pare lat do tego???????? Jak myślicie?

Hej dziewczynki:)
Dawno mnie tutaj nie było,ale postaram się to zmienić.
Chciałabym rozwinąć troszkę wątek i pokazać Wam pierścionek jaki mi się podoba:
http://allegro.pl/ShowItem2.php?item=1852193632&utm_source=ars&utm_socket_id=9&utm_rule_id=0
Ostatnio oglądałam i wpadł mi w oko:) Wklejajcie Wasze typy:)

Witajcie dziewczyny Co tam u Was? Zaręczyła się któraś?
areo pierścionek mi się podoba, tylko to serduszko jakoś mnie nie przekonuje Bez urazy ale dla mnie jest tandetne... Inne oczko tak ale serduszko nie. No ale co się komu podoba
ewkarozmawiałaś ze swoim partnerem, że chciałabyś się zaręczyć?

Dostałam pierścionek
to było w naszą 5 rocznicę,było super.Nie spodziewałam się.
Musiałam się Wam pochwalić xD
do siego roku!

thx
było totalnie mega zaskoczenie,bo znając mojego faceta to myślałam, że sobie jeszcze poczekam z pare miesięcy..a tu proszę:)
Byliśmy na naszym mieszkaniu i on zapytał czy chcę coś słodkiego,to powiedziałam, że chcę.Dał mi kinder niespodziankę, a ja chciałam tylko zobaczyć jaka zabawka jest w środku.Otwieram to, a tam pierścionek i taki szok.I tak to mniej więcej wyglądało.
Co do ślubu to ustaliliśmy wspólnie, że będzie to ok. za 2 lata.Jeszcze nie wiem czy chcę cywilny z kościelnym, czy tylko cywilny.Teraz urządzamy po mału mieszkanie, a potem się zobaczy.

Chciałabym być nastepna, ale pewnie któras mnie wyprzedzi u mnie bez zmian, nadal mieszkamy razem, i nie zanosi sie na pierscionek. Teraz w weekend mamy wesele jego brata, wiec moze a noz złapie welon i szczescie i do mnie do usmiechnie hehe czekam, cierpliwie, wyboru nie mam.

A ja bym własnie chciala, no ale nie zmusze nikogo do tego i nie mam zamiary sie narzucac i zavzynac tego tematu, bo juz kiedys to robilam i nie na dobre to wyszło
Powiem Ci, ze u mnie tez bardzo duzo znajomych ma już dzieci lub jest w ciazy - zarowno kolezanki jak i dziewczyny kolegów. I jak tak patrze na klase licealna, to chyba jeszcze tylko ja z 4 dziewczynami jestesmy bezdzietne

Dokładnie chociaz nie wiem jak u Ciebie, ale z tego co sie orientuje, to u mnie wiekszosc wpadek niż planowanych dzieci ja tez chcialam po studiach i w sumie juz je koncze, bo zostala mi tylko obrona, i mam parcie na dziecko, na macierzynstwo no ale niestety decyzji sama nie podejme

Mika09 u mnie raczej wszystkie zaciążone koleżanki to ,,wpadki" Rzecz jasna, nie pytałam bo pewnie i tak żadna by się nie przyznała no ale raczej wiadomo, o co chodzi, gdy koleżanka spotkana w czerwcu zapewnia, że nie planuje ślubu na 3. roku studiów, po czym w październiku wychodzi za mąż a w styczniu rodzi dzidziusia... Chociaż bardziej od określenia ,,wpadka" wolę stwierdzenie ,,nieplanowane ale chciane"
allegrawitaj Już troszkę czasu jesteście razem, całkiem poważny staż Moim zdaniem nie ma co mówić o ,,marnowaniu razem czasu" tylko dlatego, że zaręczyny się odwlekają. Najważniejsze to kochać się, szanować, umieć ze sobą rozmawiać i wspierać się w codzienności. Wtedy to na pewno nie jest marnowanie czasu

Gothka, absolutnie nie chodziło mi o to, że marnuje czas bo się nie zaręczyliśmy Ale o taką ogólną refleksję czy to ten człowiek, z którym chcę mieć dzieci, zestarzeć się, słowem spędzić życie. Myślę, że ten

Mika, w sumie to podziwiam Twoja wyrozumiałość. Ja nawet nie brałabym pod uwagę faceta, który ze mną jest a nie chce brać ze mną ślubu. Choć nie sądzę żeby się taki wariat znalazł, bo ja wcielam w życie zasadę zero seksu do ślubu Więc nawiązując już do tych nieplanowanych ciąż, lepsze już takie nagłe śluby niż gdyby przyszły tatuś uznał, że w zasadzie to on tatą być nie chce i zwiał. Choć dla mnie to i tak takie podejście do życia jest nieodpowiedzialne, ale każdy ma swój rozumek i decyduje

No tak, każdy facet jest inny:) Choć jakby miał zakaz to kto wie czy by go bardziej nie kusiło, bo czasem to wszystko tak działa na opak :]
Mój to ślub chciałby tak po studiach, może z rok po, mieszkać będziemy mieć gdzie, z pracą nie powinno być problemów, za to dzieci to już temat drażliwy, on by chciał jak najpóźniej, a ja gdzieś ze 2 może 3 lata po ślubie

Nudnie szukam pracy, ale cos bez efektow i bylam zmuszona podjac prace jako niania, wiec od lipca walcze z 1.5 rocznym chłopcem a tak to bez wiekszych zmian niestety poza konczacym sie remontem.

A jak u Was?

Cześć Kobitki Jeśli chodzi o zaręczyny to mam pewne doświadczenie Już raz byłam zaręczona ale chłopakowi się odwidziało i stwierdził, że jednak woli być sam, koledzy, imprezy, zajmowanie się głównie swoimi sprawami itd. Strasznie zabolało ale dla mnie to już przeszłość. Teraz jestem z chłopakiem, który twierdzi, że jestem Tą jedyną. Jesteśmy ze sobą krótko bo dopiero od kwietnia 2012 roku, ale świetnie się dogadujemy. Nawet razem już wyjechaliśmy do pracy do Szkocji, razem mieszkamy i pracujemy. Jest super. Jak opowiada o planach na przyszłość to też mnie uwzględnia, pyta co bym chciała itp więc chyba mam szansę zostać niedługo narzeczoną

gothka, oj tam dopiero sie pazdzernik zaczal, gdzie tam czerwiec no własnie a czemu nie mozecie razem wynajac pokoju skoro mieszkacie w tym samym miescie teraz?

Ja dalej czekam i nie wiem czy i kiedy sie doczekam

aaa rozumiem zawsze mogłabyś sie do niego wprowadzic, ale to tez nie zawsze są warunki to raz, a dwa nie zawsze rodzice sie na to zgadzaja u mnie byl problem, zebym na weekend pojechala do faceta, a co dopiero z zamieszkaniem u niego... ale postawilam rodziców przed faktem dokonanym, sama sie spakowalam i jak juz mialam wyjezdzac, to dostalam tyle kazanie na temat ciązy rzecz jasna oczywiscie, bo dla nich spanie razem = ciąża nawet do tej pory nie mozemy u mnie spac w jednym łózku, choc wiedza, ze tu spimy razem, ba nawet kupila nam mama jedną kołdre wspolna ostatnio

Jestesmy 2 lata ze soba, niby niedlugo, ale dla mnie w sam raz na zareczyny i rodzinę ja mam 24 lata, facet 26 lat. Jelsi chodzi o rozmowy o zareczynach to na poczatku gadalismy jak sie tu wprowadzilam i to głownie on zaczynal ten temat, potem ja coś napominalam, ale strasznie sie wkurzał i unikal tego tematu jak ognia i tak jest do tej pory... ja już nie odzywam sie nic na ten temat, ale kilka miesiecy temu jak rozmawialismy o tym i na pytanie ile mam czekac i kiedy mi sie oswiadczy itp uslyszałam odp "kiedyś" :] :] on mysli, ze po zareczynach za tydz staniemy przed ołtarzem, w ogole nie mysl i otym, ze na sale trzeba czekac u mnie minimum 1.5 roku. A dodam, że mamy mieszkanie, wiec już jakis start jest.

Teo, witamy w poczekalni
napisz coś o sobie i swoim partnerze

Teo, a co na to luby? zadeklarował się jakoś? jak zaregował na rozmowę?

Myśle, że niedlugo wiekszosc z nas wyjdzie stad albo jako narzeczone albo singielki

Teo, ja tez przyjełam można powiedziec taka taktykę nie powiedziałam mu wprost - albo sie oswiadczysz albo z nami koniec tylko podobnie do Ciebie żartowałam na temat gości, pokazywałam pierscionki, jakie mi sie podobają czy nawet czytalam mu fragmenty w książce w jaki sposób pan X oświadczył się pani Y co on z tym zrobi, to jego decyzja. My mieszkamy razem, więc dość czesto mu o tym przypominałam i obawiam się, ze poczuł sie osaczony i zmuszony do podjęcia tego kroku, ale już przystopowalam i od paru miesiecy nic nie mówie na ten temat
Pewnie żadna z nas nie chciałaby wymuszonych zaręczyn i tak jak napisałas, również czekam na jego decyzje, ale wiecznie czekac nie będę.

Teo, ja robiłam tak samo dla mnie to są poważne sprawy i zanim wprowadziłam żarty, to powiedziałam mu jasno czego oczękuje. On dobrze wie, że wiąże z nim przyszłość i chciałabym z nim być, ale to nie zależy tylko ode mnie. On o tym wie i teraz co z tym fantem zrobi to już jego sprawa. Ja więcej nie zamierzam poruszać tego tematu, bo już się dość nagadałam. I to był mój błąd, ale czasu nie cofnę, mam za swoje owszem, sam niekiedy coś napomknie o ślubie/zaręczynach, ale nic na poważnie tylko bardziej w żartach. Przynajmniej ja to tak odbieram. No ale chyba sie troche pospieszyłam z tym, bo 2 lata to nie jest dlugo, ale nie poradzę nic na to, że mam "parcie" na rodzinę

Warunki, nie warunki coś trzeba planować i ruszać z tym życiem