przegrywam

Z PP próbowałam wszystkiego: byłam dobra- byłam zła, byłam wierna- i niewierna, byłam smutna- i pogodna, cierpliwa-i niecierpliwa, ustępowałam-i nie ustępowałam, wyzywałam- i przepraszałam itd... wszystko już było..naprawde! Nic nie zadziałało. A teraz ...skoro zrzuciłam go już z piedestału...zaczynam myśleć o sobie. A skoro potrzebuje tego aby kogoś "lać" to będę...chyba!!!

Ja tez się dzis usmiecham sama do siebie taka piekna pogoda slicznie słonce świeci
Ja tylko nie wiem czemu mężczyźni tak szybko rezygnują z miłości, chyba ich honor i duma są od tego ważniejsze ...
Kocham i niestety moje uczucie wcale nie zmalało a serce rozrywa ból ale przyzwyczajam się bo do wszytskiego mozna się przyzwyczaić wiec naucze się zyc z tym bolem bo on jest czescia mnie...

Kiedyś moja mądra siostra powiedziała mi: ciesz sie z tego ,że było Ci dane doznać takiej miłości,takiego odlotu i tych chmur, niektórzy nigdy, całe zycie tego nie maja dane przeżyc!!!! Ciesze sie!...wiem juz jak to jest!....tylko potem cięzko dreptac po ziemi.....

a no wszystko wymaga czasu

"Nie chcę by ktokolwiek się do mnie odzywał. W tej chwili nie jestem w stanie znieść widoku niczyjej twarzy. Udaaje mi się nawet przez jakiś czas unikać Richarda z Teksasu, ale w końcu odnajduje mnie przy kolacji i zasiada- odważny człowiek- w obłoku czarnego dymu mojej odrazy do samej siebie.
-Co cię tak zgniotło? odzywa się, przeciągając samogłoski, jak zwykle z wykałaczką w zębach.
- Nie pytaj- odpowadam, po czym zaczynam mówić i mówię dosłownie wszystko- A najgorsze jest to,że nie mogę sobie poradzić z obsesją na pukncie Davida. Myślalam, że już mi przeszło, ale okazuje się, że tak nie jest!
- Daj sobie jeszcze pół roku, poczujesz się lepiej.
- Już dałam sobie 12 miesięcy
- To jeszcze sobie daj 6. Dorzucaj po 6, aż Ci przejdzie. Takie sprawy wymagają czasu.
Gwałtownie wypuszczam powietrze nosem, jak rozzłoszczony byk.
- Żarełko!- mówi Richard- posłuchaj mnie. Kiedyś będziesz wspominała ten okres swojego życia jako słodki czas żałości. Stwierdzisz, że byłaś w żałobie i miałaś załamanie sercowe, ale że twoje życie ulegało zmianie i znadowałaś się w najbardziej odpowiednim do tego miejscu! Wykorzystaj ten czas, każdą jego chwilę! Niech się wszystko ułoży samo!
-Ale ja naprawdę go kochałam!
-Wielka mi rzecz! No więc się w kimś zakochałaś. Nie widzisz, co się stało? Ten gość poruszył pewne miejsce w twoim sercu, głębsze niż mogłabyś się spodziewać. Chcę przez to powiedzieć, że zwaliło cię z nóg, mała. Ale ta miłość, którą wtedy poczułaś, to dopiero początek! Dopiero posmakowałaś miłości. To tylko ograniczona, droba, byle jaka miłość zwyczajnych śmiertelników!Poczekaj trochę a przekonasz się o ile głębiej potrafisz kochać! A niech to, Żarełko!masz w sobie potencjał, żeby pokochać cały świat! To twoje przeznaczenie! Nie śmiej się!
- Nie śmieję się- prawdę mówiąc znów lałam łzy. - I proszę cię żebyś i ty się ze mnie nie śmiał, ale chyba dlatego tak trudno jest mi zapomnieć tego faceta, bo byłam przekonana, że David to bratnia dusza.
- Pewnie tak było.Twój problem polega na tym, że nie rozumiesz tego wyrażenia. Ludzie uważają, że bratnia dusza oznacza idealne dopasowanie, i tego właśnie wszyscy pragną. Tak naprawdę bratnia dusza to lustro osoba, która pokazuje ci wszystko, co w tobie jest zdławione, osoba która zwraca twoją uwagę na samą siebie, żebyś mogła odmieniać swoje własne życie. Prawdziwe bratnie dusze to prawdopodobnie najważniejsze osoby z jakimi mamy doczynienia, bo to one obalają mury, którymi się otaczamy, ipowodują, że możemy się ocknąć. Ale zostać z bratnią duszą na stałe? Nie. To byłoby zbyt bolesne. Bratnie dusze pojawiają się w najszym życiu , żeby odsłonić przed nam kolejną warstwę nas samych, po czym odchodzą. I dzięki Bogu. Twój problem polega na tym, że po prostu nie masz ochoty opuścić swojej bratniej duszy. A to już koniec,Żarełko. Celem Davida było potrząsnąć Tobą, potarmosić nieco twoje ego, pokazać ci, jakie nosisz w sobie przeszkody i uzależnienia, rozerwać ci serce, żeby mogło wniknąć do niego nowe światło, doprowadzić cię do takiej rozpaczy i bezradności, żebyś m u s i a ł a preobrazić swoje życie, potem przedstawić cię twojej duchowej mistrzyni i z m y ć się. To było jego zadanie i świetnie je wyonał, ale teraz jest po wszystkim. A Ty nie potrafisz tego przyjąć do świadomości. Jesteś niczym pies przy śmietniku, dziecinko...wylizujesz pustą puszkę, starając sie coś jeszcze w niej znaleźć...A jak nie będziesz ostrożna, to zakleszczy się na twoim pysku i całkiem unieszczęśliwi...Więc daj sobie spokój!
- Kiedy ja go kocham.
- No to go kochaj.
- Tęsknię za nim.
- No to tęsknij, Przesyłaj mu trochę miłości i światła za każdym razem, kiedy o nim myślusz a potem daj spokój. Ty po prostu boisz się puścić te ostatnie kawałki Davida, bo wtedy rzeczywiście będziesz sama, a Liz Gilbert śmiertelnie lęka się tego, co się zdarzy, kiedy będzie sama. Musisz jednak coś zrozumieć, Żarełko. Jeśli opróżnisz całą tą przestrzeń umysłu, którą teraz zajmuje Ci obsesja na punkcie tego faceta, powstanie tam próżnia, wolne miejsce....otowrzy się p r z e j ś c i e. I zgadnij co świat zrobi z tym przejściem? Wedrze się przez nie- Bóg sie wedrze- i napełni Cię taką miłością, o jakiej nawet nie marzyłaś. Przestań więc używać Davida do zatykania tego przejścia. Puść go.
- Ale chciałabym,żeby David i ja...
- Widzisz, to jest właśnie twój problem- przerywa mi- Za dużo byś chciała, dziecinko. Czas zmienić te swoje chcenia na usztywnienie...kręgosłupa .
Ta ostatnia uwaga powoduje, że wreszcie wybucham śmiechem.
- Zatem ile czasu minie- pytam Richarda- nim przejdzie ta cała żałość?
-Cchcesz znać dokładną datę?
-Tak
-Coś, co zakreślisz sobie w kalendarzu, tak?
-Tak
- Coś ci powiem, Żarełko...dręczy Cię przymus kontrolowania.
Zapałałam świętym oburzeniem. Przymus kontrolowania? U mnie? Całkiem serio rozważam spoliczkowanie Richarda za tę obelgę. Po chwili jednak gdzieś z głębi mojej furii wydobywa się prawda. Wyraźna, oczywista, żałosna prawda.
On ma całkowitą rację.
Złość we mnie wygasa, równie szybko, jak sie pojawiła.
- Masz całkowitą rację- mówię.
- Wiem,że mam rację, malutka. Posłuchaj, jesteś silną kobietą, przyzwyczajoną dostawać od życia to, czego chcesz, a w swoich ostatnich związkiach nie dostałaś tego i wszystko się w tobie zacięło. Raz w życiu nie poszło ci tak jak trzeba. A nic tak nie wkurza osoby, która ma bzika na punkcie sprawiania kontroli, jak życie, które nie układa się po jej myśli.
- Nie mów, że mam bzika na punkcie sprawowania kontroli.
-Ale to naprawdę Twój problem, Żarełko. No przyznaj się, nikt ci wcześniej tego nie powiedział?
Rozchmurzam się w końcu i przyznaję, że rzeczywiście tak jest.
- W porządku, pewnie masz rację. Może i taki mam problem. To tyko takie niesamowite, że to zauważyłeś.Bo nie sądzę by było to taki eoczywiste...No dobra, chyba mam dość tej rozmowy. Dziękuję ci bardzo
- Musisz się nayuczyć rezygnować, Żarełko. W przeciwnym razie doprowadzisz się do choroby. Nigdy nie prześpisz spokojnie nocy. Będziesz się wiercić i przewracać z boku na bok, powtarzając sobie, że twoje życie to kompletne fiasko. " Co jest ze mną nie tak? dlaczego spieprzyłam wszystkie swoje związki? Dlaczego taki ze mnie nieudacznik?" Niech zgadnę- pewnie znów wałkowałaś to w nocy.
- Już dobrze Richardzie. wystarczy- mówię- chcę żebyś już przestał łazić w środku mojej głowy.
- Więc zamknij drzwi- odpowiada mój duży, teksański jogin."

Jedz, módl się , kochaj Elizabeth Gilbert

jasne...kontrola to jest to!!!!

Tak! lubie kiedy mam racje, kiedy jest po mojej myśli, kiedy ktoś( czyt.facet) łapie moje myśli i pragnienia na zasadzie:rzucam myśl a Ty ją łap! Ale potrafie też iśc na kompromis ...nie jestem jakimś autem!!!! jestem kobietą a męzczyzna musi być mężczyzną! Niech patrzy na mnie z POBŁAŻLIWOŚCIĄ!

czytam tytuł naszego posta: PRZEGRYWAM! Pamiętajcie dziewczyny....trzeba czasami przegrać bitwę aby móc wygrać WOJNĘ! Przepraszam...wiem , co nie jedna z Was teraz przeżywa...wiem! Ale mam dzisiaj ten atak "głupawki" i jakieś pozytywne myślenie( moze dlatego ze sie wygadałam a to pomaga) i jakos czuje wiele siły w sobie ( pewnie chwilowo a jutro bedzie dół )....i myśle ze warto tchnąc w Was choć troche pozytywnego myślenia. Jutro pewnie ja będe tego potrzebować...

KGB...przykro mi z powodu Twojej choroby... Ja tu pierdziele głupoty a Ty zmagasz sie z gorączką - przepraszam . Zycze zdrowia ...duzo...i siły!

ja osobiście nie wierze w przyjaźn miedzy meżczyzna a kobietą ..a juz na pewno nie po "związku"

Rozstanie w przyjaźni...hmmmm dziwne ,ze zawsze to proponuje osoba ,która odchodzi...Czy to ma zagłuszyć wyrzuty sumienia osoby,która odchodzi a nie tej ,która jest porzucana?

Nie wiem co faceci myslą ,kiedy proponują przyjaźn po związku? Moze to ,że łaskawie pomagaja nam przez to przejść... ?

A zapytałaś wogóle dlaczego chce rozsztania?

Tak powiedzialam...że chcę z Nim  być,że nadal kocham.Zapytalam ostatnio ile jeszcze czasu potrzebuje-mam Go nie ponaglać...  Najlepsze jest to,że siedzi w domu,nigdzie nie wychodzi,z nikim się nie spotyka....

Walczę o Niego bo jest dla mnie ważnym facetem...ale jak Mu to wytłumaczyć...to taki trudne.Jest bardzo skrytym gościem. W domu rodzince powiedział,że musi sobie WSZYSTKO przemyśleć a nie,że zakończyliśmy związek i ja się cały czas łudzę....mija drugi tydzień...A ja tak tęsknie...

a przede wszystkim powinnas poznać powód waszego rozstania. Nic przeciez nie dzieje się bez powodu....Żeby wiedziec jak walczyc ..musisz wiedzieć z czym walczysz....to moja rada

właśnie poprzez to że okażesz cierpliwość.Skoro piszesz,że za bardzo go kontrolowałaś i ograniczałaś....zmień to! Pokaż swoją dojrzałość do tego związku. Wg mnie tylko w ten sposób przekonasz go do siebie. A jeśli juz bardzo nie chcesz czekać to po prostu powiedz mu to przy najbliższym waszym "przyjacielskim" spotkaniu. Powiedz ,ze wiesz jakie błedy popełniałaś i ze teraz chcesz to zmienić bo wiesz ,ze nie było to dobre dla waszego związku. Myślę ,ze facet zaryzykuje...

Łatwo pomyśleć trudniej zrobić.Zmuszam się żeby do Niego nie napisać a i tak mi się to nie udaje...We wtorek ma mnie zawieźć do lekarza chciałabym do tego czasu nie kontaktować się z Nim ale chyba nie dam rady,jestem słaba...Cały dzień o Nim myślę...a i tak jeśli już się powstrzymam to wieczorem nie daję rady i wysyłam esemeska, że bardzo tęsknie....Nie potrafię się na niczym skupić.Bardzo mi Go brakuje chociaż Nasz związek był dziwny....ale byliśmy razem 2lata,tego się nie da wymazać...

Spróbuję nie pisać do wtorku....może wytrzymam....Rano wstaję,córcie do szkoły,kawusia i Forum:)może przetrwam....

ja sie rozpisałam a Anet ujęła to w zdaniu :D
Anet.... czy myślisz, ze człowiek się zmienia?

dobrze mówisz KGB!!!

A ja zawsze myślałam, że może dla innej będzie lepszy, będzie się starał, może tylko mnie tak olewał. Może wyciągnął jakieś wnioski...

Ja w to nie wierzę...wcześniej czy później wychodzi ta "zła" natura.....

Czemu niektórzy wracają a niektórzy nie. Skoro nie analizują...to co ich do tego powrotu popycha, zwłaszcza wiedząc, że mają tą męską dumę.

męska duma....w uczuciach nie ma czegoś takiego

jest taki kawał, może brzmi feministycznie ale jakoś mnie to zdanie rozbawiło, wiec jest taki kawał: przychodzi facet... i mówi prawde :D:D

mówi by mówić...przecież prawdy nie powie bo by skłamał!!!!! ha he

Jedni wracają, bo kochają ... inni wracają, bo np. nie mają w tym momencie nic lepszego do roboty...... przepraszam, ale tak też bywa i należy brać to pod uwagę.
Słuchajcie no jeśli ktoś kończy....to chyba z jakieś powodu ( nawet jeśli w naszym mniemaniu to brak powodu)  ja chyba jestem klasycznym przykładem, ja wiem dlaczego zostawiłam swojego pierwszego - bo spotkałam wielką miłość...... zresztą podobnie jak u anet to sie odbywało.  Nie wyszło, dostalam po dupie, i kiedy pojawił się mój pierwszy to pomyślałam :   może warto? ale kocham go inaczej, bez splendoru, bez fajerwerek....  z przyczyn oczywistych. A teraz odwrócimy sytuację, wyobraźcie sobie, że ten nasz ukochany wraca do Nas... ten jedyny przez którego płaczemy, nie śpimy - bum wraca..... wiecie co sie okaże? że to już nie to....... zaufajcie mi dziewczyny w marcu zostawił mnie po raz pierwszy : dramat - 2 tygodnie nie jadłam nie piłam wogóle tragedia.... w czerwcu przy kolejnym przypadkowym spotkaniu dostał jakiegoś szału : wziął mnie na ręce, zaczął całować, świata nie widział poza mną...... czyste szaleństwo..... zapropnował wkrótce wspólne mieszkanie..... no myślałam, że nie ma większego szczęścia !!! - BO ON WRÓCIŁ!!!! - dziewczyny nie uwierzycie ale już w sierpniu pokazał sowje prawdziwe oblicze, którego wolałabym nie poznać. W piątek zapropnował wspólne mieszkanie ja odmówiłam bo chciałam czasu za szybko sie działo, ale naprawde szczerze mu tu wytłumaczyłam i taką decyzje podjeliśmy wspólnie że zaczekamy. We wtorek natomias kiedy ja miałam kupić kanapę do swojego mieszkania z myślą że kiedyś ona będzie dla nas on oswiadczył mi że nie za bardzo może bo umówił się ze swoją eks na piwo........... aaa dużo historii możnaby opisać dot jego zmiany. dziewczyny okazał się zupełnie innym kolesiem. dziewczyny oddałabym wszystko, żeby wtedy do mnie nie wrócił.... żebym ja gow tedy nie spotkała..... byłoby lepiej. Może moje doświadczenie skłoni którąś z Was do refleksji... że ten powrót czasami to nie jest dobra sprawa. Mogłam się zastanowić nad tym, że skoro już mnie zostawił  - to po co ja chce do Niego? ale Nie ja sobie wytłumaczyłam że skłoniły go osby trzecie ( tym gorzej bo oznacza to ze to dupek bez własnego zdania) dziewczyna mam już wiele za sobą i jakos jasność umysłu... gdyby tak jakoś telepatycznie wspierać .... wiecie co ta psychoterapia forum jest naprawdę rewelka!!!!

Anet.... bo TWój "były-obecny" może poprostu jest uczciwy

tak!...i ta uczciwośc juz na mózg mu pada!

ja bym powiedziała zeby ja sobie wsadził...... nie wyobrażam sobie przyjaźni z moim PP-napewno nie! Jak miałabym sie z nim spotkać i np. z jego dziewczyna...nie dziekuje może za 30 lat...razem z naszymi wnukami

Kochana KGB jak usłyszałam od Niego,że musi TO wszystko przemyśleć to uniosłam się dumą,honorem(tak to nazwał)i powiedziałam,że nie chcę Jego przyjaźni(nie wyobrażam sobie ).Wiem,że PRZYJAŹŃ wg.Niego to spotkania od czasu do czasu z niezobowiązującym seksem.Przynajmniej tak przyjaźnił się ze swoją byłą do czasu jak mnie poznał.