dzisiaj Cię kocham, jutro odchodzę. - Netkobiety.pl

taki tam werteryzm;)

osobiście nie wyobrażam sobie kogoś innego, bo oznaczałoby to powtarzanie tych wszystkich rytuałów bycia w związku, tak w pierwszych jego etapach, jak i późniejszych. i tak robiąc to wszystko, patrząc na kogoś nowego myślałbym i widział tylko Ją.

SonAndros - niechęć do powtarzania wszystkiego z kimś innym to jedno, u mnie dochodzi coś jeszcze. Jak wyżej napisałem, kochałem Ją kochając wyobrażenie o niej, wiedziała o tym. I gdy już powoli przyzwyczajałem się do myśli że nigdy nic, zacząłem się spotykać ze znajomą, w sumie przyjaciółką. Nic poważnego, jeden wspólny wyjazd, ledwie kilka miesięcy dziwnego w sumie układu, albowiem dziewczyna ta wiedziała, że w głowie kogoś innego mam. Wystarczyło by Ona się odezwała, bym zrozumiał, że takie siebie oszukiwanie, ranienie drugiej osoby nie ma sensu. W kilka godzin od momentu gdy się odezwała zakończyłem 'związek' ze znajomą.
I tak samo może być kiedyś, choć już się nie łudzę że zmieni zdanie, zatęskni. Nie chcę powtarzać błędów z przeszłości. Nie jest tak, że po porostu z nikim innym wiązać się nie chcę. W innym wątku un hombre polecił wypisanie sobie cech pożądanych przez nas u partnera, a także zalet osoby, która odeszła i porównanie obu list. U mnie wszystkie się pokrywają, ideałem była, jest.

szyszka2011 - Nie czekam już, pogodziłem się z tym, że odeszła. Nie potrafię natomiast pogodzić się z tym że Jej nie ma, nie potrafię pogodzić się z samym sobą. Wsiadając do auta, nim ruszę, spoglądam na fotel pasażera, czasem mimowolnie ręka z biegów wędruje na jej fotel. Kilka dni temu byłem w kinie, prawie kupiłem dwa bilety. Jak przez pół roku, gdy mieszkaliśmy osobno, spałem sam, na środku sporego łóżka, tak teraz zasypiam się i budzę na jednej stronie, tam gdzie normalnie bym spał gdyby zasypiała obok. Podświadomie to wszystko.
Dziś mam kolejny dzień, kiedy nie wiem co z sobą zrobić, po co to wszystko. 2 tygodnie temu zrobiłem listę miejsc w których byliśmy razem, jeżdżę co tydzień wykreślając kolejne punkty. Żeby zrobić nowe zdjęcia, żeby wejść wyżej, zrobić coś więcej, inaczej, żeby były nowe wspomnienia. Bo stare nie dają mi żyć, nie pamiętam co robiłem wczoraj, tydzień i trzy tygodnie temu, ale dokładnie wiem co robiliśmy rok, dwa i trzy lata temu.

Kazdy z nas musial spotkac kobiete demona, niestety

Bardzo Ci współczuje. Nie chciałabym się znaleźć w podobnej sytuacji,ale wszystko na to wskazuje, że się znajdę i nie wiem co robić. Mój chłopak jedzie na erasmusa. Nawet nie powiedział mi że złożył papiery i że był na rozmowie. Dopiero po kilku tygodniach się przyznał tłumacząc to tym, że nie chciałam o tym słyszeć...Owszem nie chciałam, bo nie chcę żeby jechał. To że chce jechać tłumaczy tym, że się nauczy angielskiego (;/ jedzie do Czech), że rodzice mu kazali..., no i że dadzą mu za to dodatkowe pieniądze (1500 Euro), które chce odłożyć. No i tutaj niespodzianka...bo zbiera na mój pierścionek zaręczynowy. Rozwaliło mnie to. Powiedziałam mu, że pierścionek może kupić za kilka stówek, nie musi być brylant czy coś w tym stylu, byleby został ze mną.
Szczerze mówiąc nie wiem co o tym myśleć. Wydaje mi się że mnie okłamuje, żeby mi przykro nie było i żebym,  z nim nie zerwała do wyjazdu, a tam będzie sobie korzystał z życia. Tylko takie wytłumaczenie mi chodzi po głowie. Czytałam na forach co się wyprawia na erasmusach. Biorąc pod uwagę to, że już raz mnie zdradził po 3 latach, a ja mu wybaczyłam. Kocham go, nie chcę go ograniczać, ale jego wytłumaczenia mnie nie przekonują. Boje się. Myślałam o tym, żeby sama z nim zerwać i dać mu żyć, skoro chcę mnie zostawić na tak długo i nie obchodzi go to że ja cierpię. Nie wiem czy wolę życie w niepewności co mój Maciuś robi teraz w Czechach, żyć nadzieją, że wróci i mnie tam nie zdradzi, czy może oswajać się z tą myślą i powoli się od niego oddalać i układać sobie na nowo życie. Miłość jest pełna poświęceń, ale czy ja mam być tą która się znowu poświęci. W imię miłości straciłam koleżanki i kolegów, bo on był zazdrosny o wszystko co się rusza...a teraz mnie zostawia. Chyba nie tak wygląda miłość.

Mieszkam w Łodzi, ale nie rozumiem tego dlaczego az tak bardzo chce wyjechac. Nie jest to spelnienie jego marzen bo wolalby spedzic ten czas a Niemczech albo Austrii ale nie w Czechach... Ja bym nie pojechala bo nie chcialabym zostawic go samego. Czasami sie zastanawiam czy to nie wina jego rodzicow, ale z tego co widze niby mnie lubia..Sama nie wiem, ale dziekuje za odpowiedz. Milo mi ze ktos sie zainteresowal. Generalnie nie mam sie komu wygadac, a Taty nie chce martwic. Dobrze ze wynalezli internet

Dokladnie, tak nie wyglada milosc

Nigdy nie rezygnuj z siebie i swojego otoczenia