Prawo Przyciągania a odzyskanie eks...

Cześć Kobietki.

Jestem tutaj po to, by powiedzieć wam, że TO DZIAŁA!!!

Miesiąc temu mój świat się rozpadł. Wpadłam na ten artykuł i... uratował mi życie. Zrobiłam to, co jest tam napisane. Choć nie afirmowałam długo. Zeszłam się ze swoim chłopakiem po miesiącu. Sam do mnie wrócił. Przedwczoraj!;)

Myślcie i czujcie się dobrze. To cały sekret - bądźcie przekonane, że JUŻ JESTEŚCIE RAZEM. Na tym polega wiara. Mówcie o swoim byłym związku, jakby zaraz miał wrócić w lepszej, piękniejszej krasie. Myślcie o sobie tak, jakbyście do siebie wrócili. Zachowujcie się tak.

PS. Jestem taka szczęśliwa!!!! Dziękuję

Andżelika

Andżelika Super !!! ))

Tak to prawda , PP daje nam wszystko ten prom to idealny przykład. Ja również swoje rozstanie z chłopakiem przyciągnęłam bez wątpienia , było źle wtedy miedzy nami , nerwowe gadki , krzyki .... ja praktycznie codziennie płakałam , bałam sie.... no i mam! Od miesiąca jestem sama , zero odzewu z kazdej strony...

Wyciągnęłam wnioski , "ulepszam" siebie eliminuje, poprawiam wady i pielęgnuje coraz bardziej zalety. Myślę o nim codziennie , o wspólnych fajnych chwilach , wyobrazam sobie jak on jest zaskoczony na plus moją zmianą co wpłynie na niego myślę jak pisze do mnie smsy .... ale boje się że za dużo myśle... No i oczekuje teraz , staram sie wszystko robić jak należy , wierzę w PP , wierzę , że to co robie ma sens - chyba to właśnie na tym polega wiem że będzie DOBRZE i LEPIEJ

Dobre podejście juz nawet nie nawiązując do PP chciałam powiedzieć , że raczej mimo wszystko po tylu latach związki nasi eks jednak cos do nas czuja,,, przeciez uczucie nie wygasa od tak  i po jakims czasie jaki sobie dajemy zaczynają tesknić - oni tez mają uczucia:D które aktywują się z opóźnionym zapłonem ale zawsze nie wiem czemu ale tak jest czesto ,że cos sie psuje , coś wygasa i oni odchodzą. DLatego jeśli to była prawdziwa miłośc(ja wiem ,że moja była:D) to coś w ich sercu się poruszy. Nie ma co wydzwaniać , pisać i siedzieć na głowie , trzeba dać im troche luzu , pokazać ,że sie szanuje ich decyzje a co najważniejsze ,że dasz sobie SAMA radę i to całkiem doobrze;) ja wizualizuje , utrzymuje dobre emocje , daje po prostu przyzwolenie na to aby to o co poprosiłam się zmanifestowalo ) Wierzę absolutnie , że da się przyciągnąć eks bo przecież cos kiedys nas i was z waszymi eksami łączyło. Nikt nie jest ze soba z przymusu przez tyle lat:) Małżeństwa z dziećmi godzą się w trakcie rozwodu ) No i trzeba też uwierzyć w facetów, miłość zostaje , mimo że oni może chcą być twardzi na zewnątrz to wewnątrz są delikatni Faceci potrzebują czasu i spokoju , sama wiem ze przed rozstaniem było niezłe piekiełko ) Wierzę w PP i wierzę w Miłość )
Pozdrawiam

Ja powoli zaczynam wierzyc w PP gdyz drobne rzeczy mi sie juz spelnily, ktore chcialam osiagnac, teraz kolejny sie spelnia. I tez w jakims stopniu wierze w to ze po 7 latach przyciaglam kolege spowrotem do siebie mimo ze on teraz wrocil do bylej po dwoch latach. Owszem mam mu to za zle i boli w jakims stopniu bo jednak uczucie powrocilo do niego, ale nie potrafie sie zloscic na niego i nawet nie chce aby ta znajomosc sie zakonczyla. Czuje spokuj wewnatrz i dla mnie to jest tez troszke dziwne. zawsze o nim myslalam pozytywnie i nawet teraz tak jest. Nie wiem czy im sie ulozy, bo z powrotami roznie bywa, ale cos mi podpowiada nie koncz tego, ale daj mu spokuj nie mecz, nie dzwon nie pisz za czesto. I nawet jak sobie przypominam a nawet jak nieraz widzialam chlopakow ktorzy mi sie podobali przed moim 5 letnim zwiazkiem to tak naprawde tylko on mi sie zawsze podobal i chyba zawsze bylo uczucie, tylko gdzies skryte w sercu. I wierze ze nawet jesli nigdy z nim nie bede on jednak zawsze bedzie w nim.
moze tym nastawieniem znowu go przyciagne... kto wie. I co najwazniejsze zle mu nie rzycze

proszę o pomoc -
wierzę w prawo przyciągania ale nie umiem zmienic w sobie tego, by prezestac myśleć co on teraz robi.
Boje sie ze flirtuje z innymi, że uprawia  z nimi miłość.
Wiem, ze już 2 razy przezyl stosunek z innymi...
ciagle go śledze (na gg) i nie umiem przez to się oderwać od niego w 100%.
Boje sie że jak przestane go śledzic to zerwe jakaś więź i przez to, że nie będę wiedziala co on robi, będę sama się jakoś oszukiwać.
Proszę o pomoc jak to w sobie zmienić
Wiem że to nie jest fair w stosunku do niego, by go śledzić, ani nie jest to dobre dla mnie.

ja wiem ze on nie ma innej, ze to był dla niego tylko seks, nic więcej, ale jednak wrazliwosc kobieca nie pozwala mi przejsc obok tego obojętne. Niby jest wolny, moze więc robic co chce, ale to boli... bardzo...
Staram się wciąz myslec o sobie, czuc tą pewnosc, ze spelni się mi to czego pragnę, wyzwalać w sobie pozytywną energię i radość, oraz te uczucia jakbym juz posiadala to czego chcę (czyli odzyskanie mojego ukochanego).
Ale jednak przychodza chwile slabosci, gdy siadam i placze, boje sie, czuje wielki strach, ze to sie nie stanie, ze on juz mnie nie kocha, ze nie będziemy razem...
wtedy mowie do siebie jak do małego dziecka, spokojnie i z troską.
I to mi pomaga, by wyzwolic w sobie pozytywną energię na nowo.

Jednak przestac go śledzić nie umiem.
Jak to autor tekstu z pierwszej strony tego wątku napisal-nie umiem odciać polączenia neuronowego naszych mozgow... boje sie to zrobic, boje sie nie wiedziec co on teraz robi - dlatego go śledzę. I nie wiem, czy przez to prawo przyciągania moze dzialas slabiej, lub wcale. Ale i nie potrafie przestac go śledzić

Czasami zadaję sobie takie pytanie - po co chcemy odzyskac byłego?
Ja swojego kocham ponad życie. Probowalam kilku "romansow" z innymi, ale nic z nich nie wyszło. Myslalam, ze moze zakocham sie w kims innym (w koncu eks zle mnie traktowal, przestal kochac, wiec nie powinno byc to trudne znalezc kogos kto mnie pokocha) jednak zrozumialam, ze nie potrafie (nie chce?) pokochac innego... w glowie wciaz mam mojego ukochanego...
I wiem juz dzięku prawu przyciągania, ze rowniez moja wina byla w naszym rozstaniu.
Bo ja wciąz od samego początku zwiazku-czyli przez 3 lata, balam sie ze on odejdzie, zdradzi mnie, znajdzie sobie inną. Przez to wszystko moja samoocena spadala i spadala... stalam sie nikim i w swoich (i w jego chyba tez) oczach, popychadlem... Choc kiedys bylam najwazniejsza... I sama wykreowalam ten "nowy" wizerunek siebie - dziewczyny ktora boi sie ze bedzie zdradzona (nawet mu o tym mowilam!), a wiec widocznie nie wartej by z nią byc...
I tak tez zaczelo sie dziac, jak sobie obmyslilam. Moj ukochany zacząl dostrzegac piekno innych dziewczyn, bardziej niz kiedys. Wprost mi mowil, ze ma ochote na trójkąt, ze nie jest pewien czy jestem tą jedyną, ze kuszą go inne i chcialby z  inną 'to zrobić'.
Do zdrady jako takiej nie doszlo, choc bylo blisko. W koncu zerwal, twierdząc ze mnie nie kocha, ze cos się wypalilo, ze ma dosyc, ze za bardzo kuszą go inne i boi sie ze mnie zdradzi, ze chce sie wyszumiec, ze to za powazny zwiazek dla niego w tym wieku (powodow byly setki, za kazdym razem inne)...
Więc jest to pierwsyz przyklad na udowodnienie jak dziala pp - to co myslimy, staje sie rzeczywistością.
Potem staralam sie by on do mnie wrocil - plaszczylam sie, pokazywalam ze nie zyje nikim innym tylko nim, postawilam go na piedestale swojego zycia jeszcze bardziej niz wtedy gdy bylismy razem - i bylo to jeszcze gorsze, bo on powiedzial ze jestem kims innym, ze nie ufa juz mi, ze zrywa kontakt...
Kolejny więc argument za tym, ze pp działa...

Teraz staram sie skupiac na sobie tylko i wylącznie. Mowie sobie kilka razy dziennie, ze ja jestem na piedestale swojego zycia, ze jestem dla siebie najwazniejsza. Ze on za mna tęskni i kocha. Staram sie przy tym wyzwalac w sobie pozytywne emocje, jakbym juz to miala (np dostala smsa od niego ze tęskni) poza tym mysle tez o sobie, bardzo duzo.

Dziekuję Ci Jeckie za rady i słowa otuchy
Wczoraj znowu go przyciągnęłam do mnie, napisał mi ciepłego, nawet można powiedzieć że romantycznego smsa, ja mu odpisałam dopiero dziś, ale nie okazywałam w nim jakichs fajerwerkow miłości itd, po prostu odpisałam mu że "bardzo ładnie to napisał" :]
nie będę mu okazywać zbyt duzo uczuc bo wiem z doświadczenia, ze to zle dawać facetowi pewność. Niech się postara bardziej

Czasami napadają mnie myśli, że jak się zejdziemy to znowu wszystko się zepsuje, albo co gorsza ze jak juz będziemy małzenstwem to on odejdzie lub będzie mnie zdradzac... musialam to napisac, by z siebie wyrzucic. Takie mysli są straszne i przeczą tej pracy ktorą robie caly czas... bo jak będe o tym myslec, to stanie sie przez to ze to przyciągnę JA SAMA.
Dlatego takie mysli staram sie od razu wyrzucac ze swej glowy, tlumic w zarodku. Choc sporo osob mowi mi ze to dran, nie zaslugujący na mnie, ze nie powinnam dalej o nim myslec, ze lepiej by bylo jakbym zapomniala...
Ale ja wierzę ze to wszystko mozna odwrocic, ze jesli ktos kogos kocha, to będzie ze sobą, ze moja praca przyniesie rezultaty, ze dzięki temu ze przestane go stawiac na piedestale zycia i byc niepewną siebie cieplą klucha, on zobaczy we mnie tą dziewczynę w ktorej sie zakochal - pewną siebie, majacą swoje zainteresowania, będącą dla siebie najwazniejszą.
I wiem ze wtedy będziemy tworzyc wspanialy zwiazek, jak na począktu

Jeckie - przyczytałam Twoje posty i powiem Ci tak - uwazam ze nie powinnas się poddawac. Piszesz ze dalas sie mu zastraszyc, ze po powrocie chodzilas jak na paluszkach, by mu dogodzic - pewnie on odbieral Cie jako wystraszoną i przepraszajacą ze zyjesz... znam to bo tez tak robilam, nie po zejsciu sie, ale przed rozstaniem, gdy on powiedzial ze mnienie kocha, ale nie chce zrywac. tak bardzo sie wystraszylam, ze postanowilam robic wszystko jak on chce - bylam grzeczną dziewczynką, az do bólu... a to go odstraszylo jeszcze bardziej - powiedzial, ze jestem sztuczna, ze nie mam wlasnego zdania i ma dosyc tego ze ciagle przyjmuje postawe przepraszajacą... ze wczesniej taka nie bylam. I mial racje. Potem sie rozstalismy...
Mam podobnie jak Ty 0 wrocilismy do siebie po 3 miesiacach, ale i tak sie roztsalismy po kolejnych 3. Teraz mijają okolo 2 miesiace od rozstania, ja nadal go przyciągam, ale teraz bardziej, o wiele bardziej swiadomie niz kiedys. Nigdy w zyciu nie przyjme postawy przepraszajacej ze zyje. To jest zbyt uwlaczające czlowiekowi... nikt nie powinien w taki sposob sie traktowac. I on nigdy nie zajmie piedestalu mojego zycia.
Uwazam, co do twojego pytania o zachowanie podczas rozstania - ze plakal, bo Ty bylas twarda. Zmylilo go to, rozbroilo. Zwykle Ty plakalas, bylas ulegla. Myslal więc pewnie, ze podczas rozstania zwali wine na Ciebie, Ty poplaczesz sobie, a onz  czystym sumieniem bedzie mogl odejsc. Tak sie jednak nie stalo, wiec zaczely go dreczyc wyrzuty sumienia, dlatego tez tak sie moim zdaniem zachowal. Rozstanie nigdy nie jest przyjemne nawet dla tego kto uwaza, ze jego uczucia juz wygasly, nawwet dla kogos kto nic nie czuje, dlatego zwykle chce sie "zwalic" wine na kogos innego, a jak to nie wychodzi to pojawiają sie wyrzuty sumienia.

Trzymam kciuki za wszytskich ktorzy wierzą w PP i go stosują

Ja dzis przegielam spotkalam sie z nim - zaproponowal spacer tak jak sobie to wyobrazalam - IDEALNIE wszystko tak samo...
I wszystko cudownie, ja silna, nie okazywalam az tak uczuc ani nic... ale nagle sie zlamalam, przytulilam sie do niego...
i od tego sie zaczęlo, on powiedzial ze tesknil za mną itd itp...
i od slowa do slowa, powiedzialam mu czy myslal o powrocie (bląd pierwszy),
on ze nigdy razem nie będziemy, ze mnie uwielbia , ale nie będziemy razem, bo to nie to,
ja sie poplakalam (bląd drugi) i powiedzialam mu ze go kocham (bląd trzeci).
Potem powiedzial mi ze mnie kocha, calowalismy sie nawet... ja mu powiedzialam, ze nie chce powrotu jesli mam go zmuszac, ze nie chcialam juz od razu do siebie wracac, tylko zacząc sie spotykac jakby na randki itd.
On ze stracil do mnie zaufanie, ze nie umialam go wesprzec gdy mial depresje, ze na pewno razem nie będziemy
Potem gadalismy potem juz na spokojnie, gdy przestalam plakac, on mowil ze jest glupi, ze myslal o nas, ale nie chce powrotu, ze tez myslal jakby co to malymi kroczkami, ze nic nie wie, ale ze razem nie będziemy, potem ze znowu nic nie wie itd...

Mam z jednej strony wrazenie ze chcial mnie przeleciec tylko, ale z drugiej wiem ze tak nie bylo, bo nie doszlo do niczego poza tym pocalunkiem...
Mam juz siebei dosyc, myslalam, ze sie pozbieralam na tyle by nie plakac mu i nie proponowac powrotu, ale oczywiscie sie przeliczylam. Teraz czuje sie jak kompletna idiotka i ze moja cala praca poszla na marne (choc jestesmy umowieni na kolejne spotkanie ktore on zaproponowal), boje sie ze znowu bede mu plakac i blagac, mam wrazenie ze on znowu wie ze ma nade mna kontrole, ze bedzie mnie wykorzystywac a nie wroci. Ze moja cala praca poszla na marne, przez moj placz i zaproponowanie powrotu...
Czuje sie okropnie, bo tego nie cofne, a mialam byc na spotkaniu silna, zwlaszcza ze sam mi wprost powiedzial, ze nie czul sie nigdy przy mnie bezpieczny, a sam choc to ukrywa jest slaby i potrzebuje miec silna kobiete. A ja mu pokazalam ze jestem slaba i zalosna.
Nie wiem kompletenie teraz co robic, apropo jego i prawa przyciągania, mam wrazenie ze zepsulam wszystko i juz nic nie wyjdzie dobrego.
prosze o rade bo jestem zalamana

jeckie moze wymienimy się nr gadu co Ty na to ?
czekaj czekaj, wizualizuj sobie, na pewno to Ci przyniesie dobry rezultat mam 100% pewnosci, zwlaszcza ze ja dzis wizualizowalam sobie ze on zaproponuje ten spacer i to wszystko stalo sie tak jak sobie wymyslilam
bylebys sie nie zlamala jak ja...

ja sie boje ze teraz skoro dalam mu tą pewnosc to juz nic nie zmieni jego zdania... bo ma ta wlasnie pewnosc, ze będę czekac. Albo co gorsza, ze bedzie wiedzial ze wybacze mu wszystko...
mam nadzieje, ze kilka spotkan z moim optymizmem i brakiem proponowania powrotu, jakos mu tą pewnosc zabiorą...
nie chce nawet myslec ze moze byc inaczej i ze ta pewnosc jest w nim tak glęboko, ze nic jej nie zmieni...

Zaza, masakra ,nie wierz w jakies przyciaganie to smiech na sali, jedynie co mozesz przyciagnac to nadzieje nic wiecej a nadzieja jest matka glupich pozdrawiam

Ja Ciebie też kocham, moze wymienimy sie gg ?? hahaha

odpowiedzialam na maila, masz więc juz moj nr nie zagladam często na maila stad nie wiedzialam, ze pisalas a na forum nic mi sie nie wyswietlilo ze mam jakies pw

do mnie?? nic nie napisalas ale jak chcesz to pisz 2636741 pogadamy o przyciaganiu jak w xmenach

a ja mam pytanie, bo piszecie tu zeby zaintrygowac ex. Ale co jesli jak nie mam jak? nie pracuje w PL, bywa tu moze raz na miesiac, wlasnie teraz znowu wyjechal, nie ma tam internetu, nie ma nawet mozliwosci podgladania moich zdjec bo w zeszlym roku po jakiejs klotni usunal mnie z NK i jakos nigdy nie chcialo nam sie dodawac mnie na nowo a ja i tak usunelam tam konto. Jedyne co zostaje to nie oddzywac sie w ogole?

Wiem ,ze to banalne ale musisz zacząć od siebie.On teraz widzi ,że ma Cię w garści. Ale nie o to też w tym wszystkim chodzi. Nikt takiej dziewczyny nie będzie chciał . Odpuść mu , on czuje mega presję z Twojej strony , on niedługo zacznie Cię nienawidzieć. Musisz cały tą złą energię wyrzucić z siebie i zastąpić ją pozytywem . Wiem jak sie czujesz bo byłam w takiej sytuacji , zachowywałam sie podobnie i czułam się podobnie, ale teraz jestem w zupełnie innym miejscu , zebrałam się SAMA w sobie , dałam radę , jestem mega dumna.
On nie widzi nic atrakcyjnego teraz w Tobie , wręcz go odstraszasz. Ja bym radziła Ci dać mu spokój, zapadnij się dla niego na jakiś czas pod ziemię a ten czas poświęc pracy nad sobą.

tylko nie doszukuj sie w tym prawa przyciaganie ,hahah po roku zadzwonila i chciala sie spotkac i co wrocilbys?, rok to masa czasu pozdrawiam

sluchajcie troche mi sie polepszylo myslenie, pewnego dnia okolo 10 dni temu bylam w takiej desperacji ze chcialam ..... i wtedy sie otrzasnelam , a ze jestem wierzaca pobieglam zaplakana do pobliskiego Kościoła. I znalazłam Księdza, który ze mną porozmawiał , wyspowiadał i wykonał modlitwę nade mna odnośnie tego aby złe demony strachu i samobojstwa juz nigdy do mnie nie przyszly. Wierzcie lub nie, ale od tamtego dnia juz nie płacze za swoim eks. Dla mnie to wiele znaczy.  Nie mysle o nim juz w ten sposób a przede wszystkim poczułam że życie moze być piękne. Ksiądz powiedział mi wiele  mądrych słów. Najbardziej wzięlam sobie do serca : nie pytaj Boga dlaczego tak się stało, jestes dzieckiem Boga, On Cie kocha, jeżeli tak zrobił, to powierz mu siebie w całości, zaufaj mu, a On pokieruje Tobą szczęśiwie. Ale musisz mu całkowicie zawierzyć.
Wiecie jeszcze zapytal czy jestem w stanie wybaczyc wszystkie krzywdy ktore mi wyrzadzil te slowne itd.. powiedzialam ze oczywiscie ze przeciez go kocham i chce Jego szczescia i odmowilam modlitwę w ktorej mu przebaczalam. Wyłam jak bóbr... czułam ze koncze jakis etap... ze tak naprawde coś sie kończy bezpowrotnie, ale dostałąm mnostwo nadziei na dalsze zycie. Owszem mysle o swoim Eks aczkolwiek nie osacze go wiecej. On kiedys zrozumie ze postapil nie tak, ale jezeli teraz odnalazl szczescie to oby mial je przy sobie jak najdluzej.  Mowie Wam zranione dziewczyny i chlopaki , kobiety i mezczyzni.... znalazlam sie na kompletnym dnie uczuciowym. Nie chcialam życ, plakalam 2 miesiace dzien w dzien , schudlam ok 7kg... i tego dnia kiedy sie poddalam tak naprawde okazalam sie najsilniejsza. Powiedzialam do Ksiedza zaraz kiedy usiadlam ze jestem za slaba psychicznie zeby sobie z tym poradzic.. bylam cala zaplakana.. ale on powiedzial wtedy: Nie jestes w ogole slaba, jestes jedna z najsilniejszych, bo tu przyszlas, bo tak naprawde pogubilas sie ale gdybys byla słaba juz nie byloby cie wsrod nas. " i wtedy zrozumialam ze moje zycie zalezy ode mnie. ODE MNIE i OD CIEBie ZALEZY TWOJE ZYCIE.... Wiecie i zawierzylam Bogu. Odnalazłam sens w innych rzeczach, ale przede wszystkim kiedy sie otrzasnelam zauwazylam jak wiele moich bliskich osob bylo przy mnie i jak bardzoi sie martwili. wtedy zdalam sobie sprawe ze ja mam milosc i to szczesliwa. jest jej wiecej niz przypuszczalam...zaczynam powoli kochać również siebie....po woli...małymi kroczkami..... od nowa... a może cały czas kochalam... a to było uśpione...

Serio Ewelina odwaliłaś kawał dobrej roboty , myśl pozytywnie a wszystko czego pragniesz i to co dla Ciebie najlepsze przyjdzie samo. Bardzo jestem Ci wdzięczna za Twoj tekst ponieważ takich rzeczy jak Ty zauważyłas w swoim życiu i nam je tu napisałaś nie dostrzega sie na co dzień. Trzymam za Ciebie kciuki i odzywaj się ,pisz co u Ciebie
Pozdrawiam

po pierwsze Artur zmień się dla siebie. Po prostu ktos kto nie umie zadbac o siebie i nie mysli o swoim zdrowiu , przyszlości nie jest dla kobiety wiarygodny...kiedy ona zobaczy ze Ty sie zmieniles rzeczywiscie i jest CI z tym dobrze i ona zacznie w to wierzyc, bo będzie to prawdziwe. Nie probuj zmieniać się dla kogoś, zrób to dla siebie... bo ona na pewno nadal Cie kocha , nie strać tego.

I kolejne perypetie z ex. Nasi wspólni znajomi nas zaprosili do siebie. Oczywiście nie razem. Ona miała jechać do nich w innym terminie a ja ze swoimi w innym. W dzień odwiedzin stwierdziła ,że jedzie z nami. Szczęka mi opadła. Początkowo sie zdenerwowałem ale potem mi przeszło. Wieczorem jedziemy razem w te odwiedziny. Na miejscu zachowywałem się nad wymiar luźno . Myślałem ,że będzie gorzej. Ona była jakaś spięta. Widać było jej zdenerwowanie. Gdy wracaliśmy zapytałem co ją tak denerwuje. Ona na to ,że jest znerwicowana. Ja pytam czym= ona ,że jej życie to wegetacja. Wszędzie na fb każdy kto by zobaczył jej profil to widzi ,że sie zajebiście bawi i jest super no ale z tego wynika ,że jest inaczej. Po tym dolała jeszcze oliwy do ognia. Zmieniła status na wolna i napisała ,że żadne powroty nie są w planie. Pewnie ktoś z naszych znajomych już pytał ją o to albo przekazała tą wiadomość mnie. Co w niej siedzi?

Witam. Czytam, czytam i czytam? sam nie wiem co mam myśleć. W głębokim dołku jestem. W grudniu ex powiedziała że to koniec. Nic nie czuje, nie tęskni, KONIEC, pytałem czy kogoś ma ewentualnie czy ktoś był?w odpowiedzi oczywiście usłyszałem, że nikogo nie było ani nie ma. Niestety podszedłem emocjonalnie, prosiłem by się nie odzywała do mnie i mojej rodziny, oddałem jej rzeczy, kilka godzin później było kilka sms-ów z mojej strony o tym że kocham, chcę zmienić to co było nie tak. Pisałem by dała szanse temu związkowi, bo zarówno ja jak i ona twierdziliśmy że nigdy wcześniej z takim uczuciem się nie spotkaliśmy.
Następnie były 2 dni przerwy. Poprosiłem o spokojną rozmowę by raz jeszcze wytłumaczyć wszystko.  Się zgodziła i doszło do spotkania. Płakaliśmy oboje, mówiłem że błędy swoje zrozumiałem i chcę je naprawić. Nie byłem może w ostatnim czasie super chłopakiem, pogoń za pieniądzem troche nas oddaliła. Palnąłem kilka głupich tekstów w czasie tego związku, i kilka rzeczy też nie po jej drodze. Ona nigdy mi o tym nie powiedziała, nie rób tak albo że boli mnie to co robisz/mówisz. Dopiero po rozstaniu wylała wszystko co w niej siedziało.
Po tym spotkaniu znów były sms-y i ciągłe obsypywanie mnie winami, jednak jakoś wyszło że mamy się spotkać w wigilie, mówiła bym wszedł nawet do domu. Był płacz, mowa o tym ze jest zagubiona, że nie wie co ma robić, nie wie czy kocha.
Później niestety znów sms-y i jeszcze wieksze wyrzuty. Pisała ze musi mieć czas, że musi przemyśleć czy przyjdzie potrzeba mnie czy tęsknota i brak. Nastepnego dnia chciałem zadzwonic, chwile pogadać, niestey nie odebrała i znów mi się dostało parę wypominek w sms. Stwierdziłem ze nie ma się co odzywać i trwa to już 13 dzień. Nic się nie odzywa i ja nie piszę. Sam nie wiem co mam myśleć już. Zamiast coraz lepiej jest coraz gorzej, a podobno czas leczy rany ? ile można czekać ? i co robić ?

Ah jeszcze jedno. Zanim kontakt się urwał dowiedziałem się ze ma powiedzieć mi coś ważnego? i tym tekstem jeszcze bardziej się pogrążam. Zupełnie nie wiem co to może być. Nigdy mnie nie kłamała więc myślę, że faktycznie może nikogo nie być? ALE ?

trzy dni temu rozstalam sie z chlopakiem, bylismy razem 4 miesiace. jest mi naprawde ciezko, czuje ogromna pustke. powiedzialam, ze nie chce utrzymywac kontaktow. wiem, ze na dluzsza mete tak bedzie lepiej. kupilam karnet na silownie i aerobic i to mi bardzo pomaga. trzy godziny treningu dziennie, mega zmeczenie i wtedy nie mysle o nim, moge sie wyzyc i dac upust emocjom. mysle, ze w tym prawie przyciagania cos jest, ja na pewno skorzystam z tych rad. jesli cos z tego wyjdzie, dam znac:)

martynika07, skad sciagnelas te ksiazke/poradnik/artykuł? kto jest autorem?

Alexandrinka, dokladnie nad tym samym sie zastanawiam. mysle, ze najlepiej jest jakis czas poswiecic tylko i wylacznie dla siebie, a potem w niezobowiazujacy sposob zaproponowac spotkanie i wtedy bedzie mial okazje te przemiane zobaczyc. jesli cos znowu zaiskrzy, pewnie bedzie wtedy sam szukal kontaktu z nami.

to ksiązka, całe ponad 100 stron. Nie mam pojecia czy przedruk z czegos, czy tłumaczenie, czy po prostu twórczość jakiegoś polskiego psychologa. Sprzedaje to niejaka oficyna 'activebooks'. Wrzuc w googla. I Ci wyskoczy.
To taki poradnik jak przetrwać po rozstaniu, co zrobić, żeby sobie pomóc, jak ewentualnie wrócić do tego tematu.
Jak pierwszy raz przeczytałam byłam nieco zdziwiona jednym z przedstawionych tam pomysłów, ale teraz myślę, ze to może zadziałać. O ile będzie się jeszcze chciało powrotu, bo każą tam czekać min. 8 tygodni. To spory kawałek czasu, żeby poukładać sobie w głowie.
Ja osobiście na razie jestem bardzo cierpiąca i staram się nie myśleć o tym  w ogóle. Każde popołudnie mam zarezerwowane na jakieś spotkania, pracę, wizyty. A 24 kwietnia wyjeżdzam z córką w góry, a na długi weekend do koleżanki. Uciekam więc chyba od bolesnego tematu..
Tylko wieczorami mnie dopada dół

vanila, mozemy tak zrobić jesli chcesz. Przeczytałam tego pdf dwa razy (na razie !) i wiem, ze podobna jest w tresci do Sekret, z tego co tu piszecie. A raczej do tresci 1 postu z tego wątku. W tamtej książce nie ma ani słowa o PP. Nie czytałam Sekretu jeszcze, ale mam zamiar jutro wskoczyć do empiku i ją sobie nabyć drogą kupna. Film tez sobie kupie, a co! Przeczytam i obejrze i zobacze czy to coś wniesie.
potrzebuję pilnie pozytywów, bodzca do zmian. Z natury jestem bardzo energiczną, ambitną osobą, prowadzę wcale niemała firmę, etc. to nie był mój pierwszy związek, za sobą mam też nieudane małżenstwo ale po raz pierwszy w zyciu pomyslalam, ze teraz mam zamiar zająć się tylko SOBA. Oczywiście być może zastosuję sie do wskazówek z tej książki, o której tu pisałam.. Autor podaje caly scenariusz co i kiedy powiedzieć do eksa. Jak przetrwac. Jak nawiązać kontakt (choć my akurat jestesmy w kontakcie, nikt sie na nikogo nie obrazil, ani nikogo nie obrazil, widzielismy sie tydzien temu, bylo miło, ale ja emocjonalnie tej hustawki juz nie wytrzymuje i musze przystopowac !)
Mysle, ze Sekret jest na pewno bardziej energetyczny i bardziej nastawiony na samorozwoj. Tamta pozycja to raczej opis wzorców zachowania męzczyzn i kobiet w związkach i scenariusz doprowadzenia do powrotu. Dla mnie bardzo praktyczny, ale nie wiem co pomyslisz.

może napisz do mnie na maila tutaj z jakiegos swojego działającego, a ja to przerzucę i będziemy miały kontakt

a jak tu sie sprawdza pocztę?

juz go mam

Witam, Martynika czy moglabys mi przeslac tego pdfa?

Ok, poszukam sobie,dziekuje:-) co Ty tam za czary odprawiasz???
Ja swego czasu chcialam zastosowac biała magie...ale odpuscilam jakos.