Prawo Przyciągania a odzyskanie eks...

No właśnie. Przyciągnie działa, gdy OBIE osoby nadal CHCĄ być ze sobą razem. A nie kiedy tylko jedna ze stron tego chce i działa pod wpływem własnego egoizmu. Rozumiem, że są ludzie którzy z byle powodu rozchodzą się, a później wracają. Jednak niektórzy ludzie (np. ja) najpierw próbują naprawić sytuacje, a jeśli się nie da to ostatecznie kończą związek raz na zawsze. Bo po co wracać do czegoś, co i tak źle funkcjonowało?  Sama miałam delikwenta, który starał się mnie odzyskać 3 lata po rozstaniu. Pomimo, że nie robił tego w nachalny sposób byłam wściekła, że nie chciał się odczepić i dać mi spokoju!

mamy źle w głowach
Nie do końca rozumiem o co Ci chodzi. Sama siebie rozumiesz? Najpierw zrywasz, ponoć dobrze Ci z tym, potem żalisz się, że on za Tobą nie biega (przecież to Ty zerwałaś...) i czujesz "chęć zemsty" - dobrze rozumiem, zerwałaś i to wywołuje pragnienie odwetu? Sorrki, ale z taką "logiką" to ja bym nie wyjazd za granicę, nie związek, a psychologa proponował.

Wydaje mi się, że mogła się jednak w tym przypadku zakochać na serio. Tu jest problem. Każdy przypadek jest inny, a ten może się zakończyć inaczej, niż w Waszym przypadku. Dlatego jeśli chcesz czekać na ich rozłąkę to możesz, ale nie masz pewności na 100%, że to nastąpi . A w takim razie Ty stoisz w miejscu.

Bardzo chciałbym zastosować PP, lecz problem, w tym, że mieszkamy w tym samym mieście, oraz studiujemy to samo i często się widujemy. Czy ktoś miał podobnie i rozwiązał ten problem ?

Hej. Chciałabym Was poprosić o radę, ale wpierw opowiem jaka jest sytuacja.
6 miesięcy temu rozstałam się z chłopakiem. Od zawsze nas coś do siebie ciągnęło, on na długo przed tym, jak został moim mężczyzną chciał ze mną być, ja krótko przed naszym związkiem z bliżej nie znanych mi przyczyn zaczęłam być o niego zazdrosna. W końcu wyszło tak, ze staliśmy się parą. Fantastyczny związek, ludzie mówili, że do siebie idealnie pasujemy, ja również uważam, że świetnie się uzupełniamy. Ale w maju coś się zaczęło psuć. Ja miałam troszkę nerwowy okres w życiu i nie ukrywam, odbijało się to trochę na X. On też się dziwnie zachowywał, przestał być czuły, zaczęły się dziwne pytania w stylu "czy jak się rozstaniemy to będziemy przyjaciółmi", że chyba go taki związek przerasta, bo ja myślę poważnie o przyszłości, a on żyje z dnia na dzień (jestem od niego 3 lata starsza). Czułam, ze coś jest nie tak. Okazało się, że on od kilku tygodni pisze z koleżanką. Codziennie. Od rana do wieczora. Sporo dwuznacznych wypowiedzi. Oczywiście poszła o to awantura. Mnie to bolało, on się zirytował, że go skontrolowałam (tak, weszłam na jego fb, ale sam mi kiedyś dał hasło, proszę, nie odnoście się do tego, nie jestem z tego dumna). Próbowaliśmy to ratować, ale po tygodniu się rozstaliśmy. Był smutek, żal, jemu też było przykro. Ale mieliśmy mimo to całkiem dobry kontakt, zresztą, łączyło nas wiele rzeczy. Po jakimś czasie z nim porozmawiałam, chciałam zacząć od nowa, ale on odmówił. Ale czułam, że wciąż mnie kocha i widziałam jego wzrok, jego gesty. Tak, jak by sam do końca nie był pewny swojej decyzji. Któregoś dnia ja się ścięłam z kolegą X (nie ukrywam, kolega ten trochę mieszał X w głowie, strasznie nim manipuluje, a X traktuje go jak swoje guru, jest wręcz jego kopią). Od tego momentu wszystko się zepsuło. Padło wiele niemiłych słów, później przestaliśmy się odzywać. Dwa dni po tej aferze nagle zobaczyłam X razem z tą dziewczyną do której pisał gdy wszystko się zaczęło psuć. W wakacje zrobiłam u siebie grilla na którego był zaproszony kolega X wraz ze swoją dziewczyną. I o dziwo X przyszedł razem nimi. Byłam w szoku. No ale pozwoliłam mu zostać. Był też chłopak z którym w tym czasie trochę się spotykałam. X to bolało, widać było, ale nic nie zrobił. Zdarzały nam się kilkakrotnie jeszcze wspólne imprezy (mamy masę wspólnych znajomych, mieszkamy w małym mieście) oraz wspólne wakacje (byliśmy opiekunami na obozie, niestety była tam też ta dziewczyna). I mimo, że on się z nią spotykał, to często napotykałam jego wzrok zwrócony w moją stronę. Czasami to nie tyle zerkał, co się wręcz gapił jak zaczarowany. Ale wciąż nic. Po wakacjach już go przestałam widywać. Ale słyszałam,  że on dalej z nią jest. W listopadzie był na imprezie z klubie, wiedziałam, że tam jest. Też się na tą imprezę wybierałam z przyjaciółmi. Zdążyłam wejść na salę, on siedział w jej drugim końcu, jak to w klubie - ciemno, masa ludzi. I nie wiem czy to przypadek, ale w momencie kiedy przekroczyłam próg na salę on się spojrzał na mnie. Nie wiedział kiedy przyjdę. Z drugiego końca sali mnie dostrzegł pomiędzy ludźmi. Ale nadal nic. W listopadzie na mieście zahaczyła mnie cyganka. Poprosiła o papierosa. W podzięce powróżyła mi. Powiedziała, że ten chłopak, którego chcę odzyskać czuje to samo, ale się boi wrócić. Boi się odrzucenia, wierzy w plotki. I wiecie co? Ja też czuję, że on mnie kocha. A z tą dziewczyną jest bo jest. Możecie się śmiać, że wierzę w słowa cyganki, ale nie ukrywam, podniosły mnie na duchu. Nie ukrywam, ze też czytam horoskopy i mimo, że wiele się nie sprawdza, to jak czytam o tym, że czeka mnie miłość, spełnienie marzeń itd. to serce mi się raduje. Bo w to wierzę.
I teraz mam zagwozdkę. Jakiś czas temu czytałam "Potęgę podświadomości". Kilkoro znajomych którzy to czytali powiedziało mi, że to faktycznie działa. Zaczęłam to stosować jakiś miesiąc temu, może trochę dłużej. Wyobrażam sobie często, jak on wraca do mnie, z kwiatami, prosi o przebaczenie... A dzisiaj trafiłam na ten artykuł i tu jest mowa, że musimy pracować nad sobą. Stąd moje pytania:
1) wg tego co tu jest napisane to mam się skupić na sobie, nie na nim. Czyli mam sobie nie wyobrażać, jak jestem z nim szczęśliwa? Jak wraca? Była też mowa o tym, by sobie wmawiać, że chcę się stać taką osobą, której on pragnie. Ale ja sobie to wyobrażałam tak, że ja będę pracowała nad sobą, natomiast on też musi pewne swoje zachowania zmienić. Miałam taki plan ułożony w głowie, że on chce wrócić, przeprasza, rozmawiamy szczerze i otwarcie o wszystkim i... że na początku mówię nie. Bo chciałabym, żeby się postarał, walczył o mnie. Z wielu przyczyn. Raz - wiele osób uważa, że więcej jest jego winy i powinien to odpokutować, zwłaszcza, że to ja płakałam pół roku (do tej pory płaczę) a nie on, dwa - zarzucono mi, że moim błędem było to, że za bardzo pokazałam, że mi na nim zależy, a faceci lubią zdobywać. Stąd pytanie nr 2) czy mogę czekać bezczynnie na jego krok? Bo co ja mam zadziałać? Nie chcę też do niego pisać pierwsza, bo się boję tego co mogę usłyszeć. Pytanie nr 3) co z żalem za to wszystko? Bo nie ukrywam, jestem bardzo emocjonalna i szybko nie zapomnę. Zwłaszcza, że odniosłam wrażenie, że mimo tego, iż kocha mnie, to o tą dziewczynę jak by bardziej się starał, miesiąc za nią biegał, odbił ją kumplowi (z tego co wiem on jest w niej zauroczony, ale powiedział, że nie chce się poważnie angażować emocjonalnie, bardziej mu chodzi o seks i wydaje mi się, że też o to, by mnie zabolało, taka zemsta za kłótnię z tym jego kolegą). I ostatnie pytanie: co z typową "Potęgą podświadomości"? Mogę myśleć na zasadzie takiej, że staję się osobą, jakiej on pragnie, a następnie sobie wyobrażać, jak dajemy sobie szansę i jesteśmy szczęśliwi? Czy to już będzie stawianie go na piedestał? Bo mimo żalu bardzo go kocham i tęsknię za nim, i wierzę, że jesteśmy dla siebie ale nie wiem w jaki sposób mam kierować swoimi myślami i uczuciami by on wrócił. Od miesiąca sobie wyobrażałam, jak on się o mnie stara, wracamy do siebie... wszystko tak wedle mojego planu, ale póki co nic się nie dzieje. I już głupia jestem, bo mi zależy, ale nie wiem co robić. Zwłaszcza, że natrafiłam na ten wątek i już w ogóle mam mętlik w głowie. Proszę, poradźcie mi coś!

W sierpniu zostawił mnie chłopak, po 6 latach związku. Zawróciła mu w głowie inna kobieta, oznajmił mi, że przy mnie życie uciekało mu między palcami, że spróbował czegoś nowego i zrozumiał że przy niej będzie mu lepiej, że mam pozwolić mu odejść i być szczęśliwym. Poniżałam się, błagałam, prosiłam, szantażowałam, żeby tylko nie odchodził. Był nieugięty, powiedział, że mnie nie kocha i chce ułożyć sobie życie. Zawaliło mi się wszystko, planowałam wspólne życie, zawsze rozmawialiśmy o tym, że weźmiemy ślub i będziemy żyć długo i szczęśliwi. Płakałam, nie wychodziłam z domu, leżałam w łóżku i chciałam umrzeć. Przeszukiwałam Internet w poszukiwaniu informacji, co zrobić, jak przyciągnąć go z powrotem. Wiedziałam, że będziemy razem, że coś go po prostu opętało, dlatego mimo życzliwych rad, nie odpuściłam. Trafiłam na tekst z tego forum, wydrukowałam, zaznaczyłam najważniejsze fragmenty, czytałam w nieskończoność, aż byłam pewna, że rozumiem. Powtarzałam sto razy dziennie, że jestem osobą, do której on chciałby powrócić, dziękowałam za transformację. Stanęłam na nogi, tknięta impulsem postanowiłam dorobić, znalazłam ogłoszenie o pracę, wysłałam CV, po godzinie pani oddzwoniła, przyjęła mnie. Pierwszego dnia pracy naprawdę to poczułam, to zdanie mną zawładnęło: jestem osobą, z którą dobrowolnie, z wielką chęcią chciałby znowu być. Uwierzyłam w to właśnie wtedy, bo ogarnęłam się, wyszłam z dołka, znalazłam pracę. Na drugi dzień zostałam służbowo wysłana w miejsce, gdzie nie powinnam być. Spotkałam go, po dwóch miesiącach bez jakiegokolwiek kontaktu. Wiedziałam, że go przyciągnęłam. Porozmawialiśmy, dowiedziałam się, że nie są razem, że zwolnił się z pracy (która go ogłupiła). Spotkaliśmy się raz, drugi, dziś ubieraliśmy razem choinkę i teraz wiem, że będziemy ze sobą na zawsze. Podczas którejś rozmowy wyznał, że nie wie, kim był, co złego się z nim działo. Nie przestawajcie wierzyć i walczyć. Ja, czytając to forum pierwszy raz, powiedziałam sobie, że opiszę tu swoją historię. I oto piszę, wbrew wszystkim, którzy pukali się w czoło

Czyli to Wasz pierwszy związek, ponad trzyletni i rozpadł się po kilku miesiącach bycia związkiem na odległość?  Niestety, tak jak trzeba dorosnąć do związku, tak do związku na odległość trzeba dorosnąć podwójnie. Trzy lata, to okres zamierania "motyli w brzuchu"
wielkiej fascynacji, a zaczyna się okres stagnacji. Najczęściej pierwsze związki rozpadają się w tym okresie. Te które trwają dłużej, niejako z rozpędu i tak ten rozpęd tracą, pojawia się odczucie "wypalenia" i poszukiwanie innej "motylarni". Zaręczam Ci, że byłbyś w gorszym stanie, gdyby okazało się, że Twoja dziewczyna tak intensywnie poszukiwała nowej motylarni, że Masz już poroże.
Twój stan zakochania w niej, niejako wtórny, jest tylko spowodowany "syndromem odstawienia". Jesteś teraz niczym narkoman na głodzie...
Jak sobie z ty poradzić Masz receptę na tym wątku: http://www.netkobiety.pl/t67911.html

Najwyraźniej zaimponowała jej "światowa" koleżanka, a ona jako osoba o niższym poczuciu własnej wartości, podporządkowała się jej. 

No niestety, próbowałeś matkować jej, a tak się nie da w związku. Po to jest związek, że uczymy się wszystko robić i odczuwać RAZEM

Po czym miała odczucie, że ją odpychasz...

Miała odwagę przyznać się do stanu swoich uczuć w rozmowie f2f. Wolałbyś żeby zrobiła to esemesem, czy na FB?

Zakończyła związek z Tobą w najbardziej cywilizowany sposób. Teraz ma prawo robić co chce...

Skoro napisałeś na TYM wątku, to chyba sam wiesz co masz robić. Przeczytaj go od początku. Dostaniesz przepis na to jak ją przyciągnąć do siebie z powrotem. Zacznij stosować ta metodę. Ale w tym wszystkim jest jeden myk, o którym autor tego wątku chyba zapomniał. Przyciągniesz osobę, ale bez miłości do Ciebie, bo w niej tego nie ma już. Sama Ci o tym powiedziała...
/.../

Kilka postów wyżej napisałem: Nie wiem, nie rozumiem skąd takie parcie mają niektórzy do stosowania PP. Poczytaj watek temu poświęcony. Czy ktoś kto stosował z "powodzeniem" to prawo na dłużej? nie, nawet założyciel tego wątku w sumie sparzył się na jego działaniu. Na dobrą sprawę nie wiesz co czeka Ciebie za dzień, dwa... Skąd Masz pewność, że stosując PP nie zamykasz sobie możliwości spotkania kogoś wartościowszego, bardziej odpowiedniego?
Również Pozdrawiam

Mi sie udalo wrocic, ale czy to bylo " przyciagniecie ", to nie wiem

Tak sie zaczelam zastanawiac nad tym prawem przyciagania. Mam dosc sceptyczne podejscie, jednak jak czytam co sie ludziom przydarza to mam metlik.
Przebrenlam przez wszelkie strony, ksiazki, filmy zwiazane z tym tematem, i dalej jednak nie wiem jednego. "Magiczne" rzeczy zaczynaja sie dziac jak my odpuszczamy, czyli co tak naprawde? Przestajemy wierzyc, afirmowac, myslec o tym, poddajemy sie? Jesli chodzi o faceta, to zaczynamy go nienawidzic, akceptujemy, to ze mozemy sie nie zejsc? Jak Wy to widzicie? Z jednej strony mowia, ze trzeba odpuscic a z drugiej strony, ze nie przestawac wierzyc. Czy jest w tym jakas ukryts filozofia, ktorej nie rozumie?. Zgubilam sie.
Pomozecie?

Ja na swoim przykładzie mogę śmiało powiedzieć, że jak zawsze godziłam się z losem, odpuszczałam i nie myślałam natarczywie, to ten ktoś się nagle pojawiał. Dodam, że nigdy nie bawiłam się w afirmacje ani tego typu rzeczy. Samo przychodziło. No ale wiadomo, że nie każdy przypadek jest taki sam, nie z każdym musi być identycznie.

Wczoraj w Rmf mówili, że jeżeli rozmawiasz dużo o rozstaniu to szybciej przestaje boleć... Mówili też, że można pisać: Poznałam go 7 lat temu i uwierzyłam, że jestem wartościowa, że komuś mogę się podobać. Nauczył mnie co to znaczy być w związku. Opiekował się mną jak byłam chora, dużo pomagał finansowo, doradzał, naprawiał, przejmował jak coś się działo nie tak, był zazdrosny w umiarkowany sposób, pracowity, przystojny, zawsze był gdy go potrzebowałam... Jeden minus, za to ogromny, nigdy nie mieszkaliśmy razem i nie poznałam jego rodziny ani nikogo z jego znajomych... Mieszkamy prawie 80 km od siebie. Gdy śniło mi się że odchodzi ode mnie to budziłam się z krzykiem a w piersi brakowało mi tchu... Prawdopodobnie sama to spieprzyłam bo tak bardzo bałam się, że mnie zostawi.... I zostawił przez telefon - wcześniej jeszcze coś do Ciebie czułem teraz już nie... Mam prawie 40 lat i nie wiem co robić. Walczyć czy odpuścić - 7 lat a ja nie znałam nikogo z jego rodziny... Ale był dla mnie wszystkim... Czy można kogoś zdobyć po raz drugi?

Prawo przyciągania działa... Miałam tego dowody w poprzednich latach. Po tych paru dniach zastanawiam się czy naprawdę chcę żeby zadziałało. Pomyślałam dobry czas na zmiany... Więc jutro idę na rozmowę kwalifikacyjną - chcę zmienić miejsce pracy bo tam go poznałam, a poza tym lepsza kasa, inni ludzie... zmiany zmiany :-) I czekam, nie natarczywie, aż się odezwie:-)

Czy nie macie tak, że po tym długim okresie rekonwalescencji nie macie już potrzeby powrotu eks?

Ja jako zdradzony nie mam potrzeby powrotu od praktycznie tygodnia po rozstaniu, jednak w sercu dalej siedzi. To glupie.

A i jeszcze coś... ciągle o nim mysle, nie umiem przestać. Staram się cwiczyc, dużo się uczyć, widziec ze znajomymi, ale wstaję rano i pierwsza myśl to czy on już wstał co robi.. czy o mnie myśli. Nie umiem sobie z tym poradzić

U mnie sytuacja wygląda trochę inaczej. W większości osoby wypowiadające się w tym temacie zostały zostawione przez partnera. W moim przypadku to ja rozstałem się z dziewczyną. Byliśmy razem kilka miesięcy i z dnia na dzień praktycznie moja dziewczyna przestała mnie kochać, przestała coś do mnie czuć, przestało jej zależeć. Tkwiliśmy w takim niczym kilka tygodni, kiedy to próbowałem ratować związek, jednak nie widziałem żadnego rezultatu, a strasznie się męczyłem w byciu z osobą, która ma mnie gdzieś. Była dla mnie całym światem. Rozstaliśmy się z mojej inicjatywy, pokojowo, spokojnie (jednak emocje były obecne). Kontakt urwany, jedyne spotkanie po rozstaniu to aby wymienić się swoimi rzeczami (rozmawialiśmy jak zwykli znajomi, nikt nie wspominał o związku czy powrocie). Spróbuję zastosować PP żeby się ogarnęła i poczuła kogo straciła - jak wyjdzie, zobaczymy.

Teraz pracuje nad sobą i nad tym co mam w głowie i cierpliwie czekam...

W twoim wypadku to nie wyjdzie bo to ty ją zostawiłeś, nawet jak będzie żałować to tego nie okaże. A skoro jej nie zależało na Tobie to pewnie to zerwanie jej tyko na rękę. Już lepiej było z nia porozmawiać o problemie.

dokladnie jeszcze zrzucila na ciebie odpowiedzialnosc za to mimo ze ona powinna zerwac gdy nie kocha
jeszcze gorszy poziom zfrajerzenia

Rozmawiałem, próbowałem to ratować prawie miesiąc czasu. Bez większych rezultatów. Powiedziała mi przy rozstaniu, że wie, że za jakiś czas będzie tego żałować. Ja mam sumienie czyste.

Też wydaje mi się, że po prostu chciała, abym ja to zakończył. Czas pokaże co z tego wyjdzie. Nie odczuwam potrzeby kontaktowania się z nią (po prostu nie wiem o czym miałbym z nią teraz gadać, nie będę prosić o uczucia czy jakieś powroty, to musi dotrzeć do niej samo).
Tęsknię mocno bardzo za nią, ale wiem, że dam spokojnie sobie radę w życiu bez niej. Moja cierpliwość co do niej będzie trwać do momentu kiedy to poznam jakąś interesującą dziewczynę, a tych na świecie nie brakuje Czas działa na moją korzyść.

Witam wszystkich,
Przeczytałem ten temat do 23-11-2011. Prawo Przyciągania stosowałem w sensie przyciągania pieniędzy.
Działa perfekcyjnie.
Potrzebuję porady, jeśli możecie proszę o pomoc.
Niedawno zakończyłem związek z dziewczyną.Ja 31 lat, ona 22. Powiedziała, że zasługuje na jej Serce, ale nie może mi go dać tak jakby chciała .. Mój związek z nią trwał, wiem że to śmieszne.... 2 miesiące.
Popełniłem kardynalne błędy jak dziś wiem. Dawałem jej wszystko to co najlepsze- kolacje, obiady w drogich najlepszych restauracjach, prezent co spotkanie (spotykaliśmy się 2-3 razy w tyg.). Chociaż nie musiałem- nie oczekiwałem nic w zamian. Na początku spotkań nie była pewna mnie, ale ot
wierała się, byliśmy blisko, było intymnie, spaliśmy ze sobą, czuliśmy bliskość duchową..
Tu może wpłynęła moja szczerość.
Powiedziałem jej że miałem dziewczynę (miałem 18 lat, ona 19) która zginęła w wypadku samochodowym w momencie gdy do niej dzwoniłem..(ciężarówka wojskowa).

Powiedziałem jej że mieszkałem z chorą psychicznie dziewczyną do której uczucie opierałem na współczuciu- była piękna, mądra ale chora psychicznie ..Planowaliśmy dziecko, mieliśmy córkę która się nie narodziła ..(A. poddała się aborcji bez mojej wiedzy, mieliśmy mieć córeczkę Zosię,kupowałem dla niej buciki już, elementy do pokoju ..).

Powiedziałem wreszcie, że jestem chory (bez diagnozy choroby)- badałem się w różnych miejscach (też laboratoria) i dostaję przekaz od lekarzy- choroba immunologiczna, nie do diagnozy obecnie, można leczyć ból fizyczny- objawy, to potrwa max.7 lat- bo centrum dowodzenia,do pnia mózgu może dojść. Ona powiedziała, ze ma nadzieję że będzie dobrze ze zdrowiem, ustawiałem próbę diagnozy w Szwajcarii.

Po stracie pierwszej dziewczyny nie potrafiłem dać Serca jakiejkolwiek (nie zdążyłem powiedzieć jej Kocham). To jak patrzeć na przezroczystą pancerną ścianę która oddziela od życia i można walić głową w nią czy pięściami, płakać,ale ona nie zniknie.

Mojej ostatniej która mnie zostawiła dawałem to co najlepsze, zamówiłem bilety na jej wymarzony zagraniczny zespół (zagranicą),
byłem taki że zamówiłem na weekend apartment prezydencki w Hiltonie (stać mnie, to naturalne dla mnie dawać to co najlepsze- nie poczułem skali- ona studentka z miasteczka, ja pracuję, nieźle zarabiam- im więcej wydawałem tym więcej pieniędzy dostawałem- nagrody, premie-ale to nieważne
).

Dałem jej bardzo dużo uczucia, a ona miała (ma?) go do mnie niewspółmiernie mało. Minęło kilka dni, nie odzywam się, nie błagam by wróciła.
Przy rozstaniu powiedziałem: Twoje szczęście dla mnie jest najważniejsze (tak jak jej uśmiech-zaskoczenie gdy dostawała prezenty-czasem lizak w kształcie serca za 20 gr., czasem drogą biżuterię (perły Swarovskiego)
Po zerwaniu powiedziałem do niej:pomyśl. Ona pocałowała, powiedziała: Wiem, że Ty dla mnie wszystko..
Po 1 dniu koniec. Powiedziałem jej, że może ze mną rozmawiać, czasem spotkać się. Jakby przyjaciel. To chyba błąd jak piszę rozmaici faceci, kobiety.

Nie wiem co robić tak naprawdę.
Wiem, że muszę czekać.
Co robić?
Dziękuję za pomoc i pozdrawiam

Nie da się. Szybciej zrozumiesz szybciej sie pogodzisz. Nie kazdy jest sobie przeznaczony a obok mozemy znalezc takie same uczucie.

Jeżeli będę sobie mówić " dziękuję za transformację w osobę którą pragnę się stać najbardziej: osobę, którą XYZ i osoby podobne do niego wybrali by jako swoją partnerkę" to Wszechświat właśnie zmieni mnie w taką osobę ?
Czy ja dobrze rozumiem?
Okej, skupie się na sobie. Zacznę czytać różne książki np. ale skąd będę wiedziała, że to właśnie dzięki tej książce stanę się właśnie tą wymarzoną partnerką?

witajcie to i ja opisze swoja historie. Poznalem dziewczyne rok temu bylo wszystko super spotkania , rozmowy niesamowita chemia czytanie w myslach i sprawy lozkowe . ona uwielbia bdsm ale ja w tym watku sie nie zaglebialem . 2 tyg sexu i zapasc. ponoc zawsze tak miala z innymi. Myslalem ze da sie nad tym popracowac zwlaszcza ze ciagla nas do siebie strasznie. Remontowala mieszkanie ja jej pomagalem i zamieszkalismy razem po 2 miesiacach znajomosci. Ja mam taka prace ze moge spokojnie siwdziec w domu i siw nie ruszac ogolnie jestem typem domatora . Po jakim czasie dawala znak ze za duzo spedzamy ze soba czasu i ze za szynko weszlismy w zwiazek bez etapow. Zawsze jak nadazyl sie wyjazd to byla oschla gdzie ja tesknilem powrot do domu i slodkie slowka z jej strony. Pozniej zaczela mowic ze miedzy nami nie ma uniesien ani sexu ze ona by chciala tez po flirtowac z kims innym ze dusi sie w zwiazku i ze ja zyje nia. Z tym sie zgodze zylem nia i to byl blad cale moje szczescie stawialam nizej a patrzylem na nia. Pewnego dnia powiedziala ze czy nawet jak sie rozstaniemy to zostaniemy przyjaciółmi co bylo dla mnie nie zbyt wygodne. Nastwpnym razem zastanawiala sie czy ciagnac to jak jest czyli bez uniesien seksu bdsm czy poprostu odejsc. Kulminacja byl jej wyjazd za granice nie moglem jechac a ona jechala do znajomej ( przyjaciolka ktora strasznie miesza i jest dobrym prowodorem do jej zmian zachowan). Nic nie wskazywalo na to ze bedzie to poczatwk piekla. Juz  w obcym kraju znalazla pretekst i odeszla mowiac ze nie jest gotowa na zwiazek chce szalenstwa wolnosci doswiadczen. Wrocila inna odmieniona zaledwie po 3 dniach. Powiedziala ze my juz dawno jak przyjaciele sie zachowywalismy i ze to koniec. Zalamanie dosc mocne zwlaszcze ze po odejsciu mieszkalismy ze soba troche poki sie nie wyprowadze. Posegregowala moje rzeczy a ja wyjechalem na tydzien odpoczac. wtedy po 4 dniach zadzwonila ze sie steknila i czy do niej nie wpadne. ja jak omotany przyjechalem byla slodka kochana od slow moj tygrysek po moj skarb kochany. I tak jest do dzis mimo iz odeszla 1.5 miesiaca temu. Kiedy mnie widzi nazywa slodko nie kontroluje slow mowi moj moj moj poczym sie opamietuje i mowi juz nie moj ale tygrysek. Uwielbiamy zapachy naszej skory tulimy sie po czym doszlo miedzy nami do sprzeczki i powiedziala ale my sie rozstajemy i moze nie bede juz cie calowac i tulic. Te calowania i tulenia wynikaly tylko od niej ale jak tu zabronic jak czlowiek kocha. Dokladnie od paru dni mieszkam gdzies indziej juz nie z nia. Ona wyjechala wiec jak wroci bedzie miec to co chciala sama by mieszkac. Nadal pisze co tam ale jak zawsze na wgjazdach oschle. Chce byc przyjaciolka a ja nie powiem ze darze ja wiekszym uczuciem niz przyjazn. Nigdy miedzy nami nie dochodzilo do sprzeczek jakis poważniejszych mielismy wspolne plany cel wakacje firme a teraz ja z peknietym sercem i ona.  Najbardziej boli jej obojeynosc i bie przejecie sie rozstaniem. Moze bierze pod uwage mam co chcialam wolnosc i przyjazn wiec jak co to on bedzie. Zaznacze ze sama juz wspominala ze bedzie jej teskno. Ps sama ma problemy emocjonalne i ta jej przyjaciolka ktora ma przyjechac na wakacje a nikt jej nie cierpi ze znajomych w Polsce.

Odezwij sie do mnie. Potrzebuje bardzo twojej pomocy.  kadzius997@gmail.com

Witajcie
Jestem tu nowa.. Byłam w związku 3 lata, mieszkalismy razem. Bywały gorsze i lepsze dni.. On ze swojej strony zawinił tym że spędzał najwiecej czasu przed komputerem, nigdzie nie chcial juz pozniej ze mną wychodzic, miał problemy finansowe, nagle zatesknil za kumplami i oni stali sie dla niego najwazniejsi, mial o wszystko pretensje..Natomiast ja tez nie bylam idealne- byłam zazdrosna, jak widzialam go z jakas kolezanka to robilam awanture, staralam sie go kontrolowac, narzekalam ze nigdzie nie wychodzimy i nie ma dla mnie czasu... W koncu bylo tak ze on specjalnie czesciej chodzil do pracy zeby ze mną nie siedziec Ja go bardzo kochalam, chcialam dla nas jak najlepiej, zebysmy sie nie klocili, on mial przewage bo ja zawsze lagodzilam klotnie i kiedys powiedzial ze czego by nie zrobil to i tak go nie zostawie... Stwierdzil ze sie stalam taka bez energii.. Ze taka sierotka marysia I nagle powiedzial ze chce sie rozstac, ze nie widzi tego, ze to sie zrobilo nieznosne, cos sie w nim wypalilo i nie wiem czy mnie jeszcze kocha..Aczkolwiek ze nie przekresla tego calkowicie, ale zebym zyla tak jakbysmy mieli sie juz nie zejsc, zebym sobie w razie czego nie narobila nadzieji Na poczatku pisalam do niego, plakalam, mowilam ze czemu mi to robi, ze go kocham itp...Jeszcze pare dni mieszkalismy razem, olewal mnie, zle mi bylo...W koncu stwierdzilam ze to ja sie wyprowadze bo akurat kolezanka szukala wspollokatorki.. A on tam zostal w naszym wynajetym mieszkaniu..Wyprowadzilam sie, ciezko bylo. Pare dni nie wychodzilam z domu, nic nie jadlam, schudlam.. Piłam, paliłam... W koncu stwierdzilam dosc i jakos sie ogarnelam, zapisalam sie na basen, chce zaczac chodzic w butach na obcasie by poczuc sie sexi..bo on niestety zanizyl mi samoocene twierdzac ze jestem jak sierota i w ogole ze ubieram sie jak facet...Od momentu wyprowadzki ogarnelam sie i nie blagalam go o powrot, stwierdzilam ze koniec ponizania..On pare razy sie odezwal 'co tam' i chwile z nim pogadalam jak z kolega..Ale od 2 tygodni sie nie odzywa, niby dobrze ale tesknie cholernie za nim! inni faceci mnie narazie nie interesuja, wiekszosc znajomych niestety ma kogos i nie ma dla mnie czasu, albo maja rodziny, prace w innych godzinach niz ja...
Bylismy ze soba tyle czasu, czulam ze to 'ten jedyny'... Musze byc silna i sie nie odzywac, ale pare rzeczy mi zostalo u niego w mieszkaniu, jakies talerze, odkurzacz itp.. I bede musiala to odebrac, ale tego sie najbardziej boje ze odzyja wspomnienia...Jak sie wtedy zachowac?

Szczerze? Ja nie wierzę w to ani trochę:) I w sumie dobrze, bo po co ponownie takich dupków przyciągać do życia? Jeżeli odszedł to nie kochał:) koniec i kropka;)

Co dalej?  Nie czekać, zapomnieć i nie wyobrażać sobie , że coś z tego będzie, bo nie będzie:) Czas wszystko wyleczy:)

To jedna wielka ściema.

przez ten rok Twój były nie chciał ani razu do Ciebie wrócić? Ja mam teraz to samo co Ty wcześniej, również codziennie czytam ten wątek bo w jakiś sposób mi to pomaga. Tyle, że u mnie jest trochę inna sytuacja bo z ex rozstaliśmy się w zgodzie, a głównym powodem był brak czasu na spotkania, dlatego gdyby była taka możliwość to wróciłabym do Niego. Jednak nie żyję tylko tą myślą, że kiedyś do mnie wróci. Chcę zwyczajnie sama dla siebie zacząć żyć tak jak przedtem, być wesoła i uśmiechnięta, a taka myśl w głębi, że może dzięki temu odzyskam miłość dodaje mi otuchy i choć na chwilę przestaję płakać

Rozstanie z powodu braku czasu na spotkania jest niedorzeczne. Świadczy to o tym, że albo jest drugie dno rozstania albo nie ma w tej relacji żadnej miłości.

Witam !
Założyłam konto specjalnie żeby napisać ten post. Nie wiem czy ktoś tu jeszcze zagląda, ale na pewno zajrzy i możliwe , że zrobi to co ja - czyli przeczyta wszystko od deski do deski
Czemu to zrobiłam ? Z ciekawości ... z nadzieją , że komuś się udało " przyciągnąć ex" .
Każdy na tym forum , zastanawia się  jak to zrobić, czy komuś się udało czy po powrocie było pięknie itd.
Ja już się nad tym nie zastanawiam, bo chyba już rozumiem na czym polega prawo przyciągania, dzięki trzem filmikom z kanału Rafała Dudka na YouTube. Zrozumiałam, że jeszcze wczoraj byłam desperatką mimo, że myślałam , że poradziłam sobie z rozstaniem .
Zachęcam do obejrzenia tych filmików wszystkich , którzy chcą przyciągnąć swoją miłość i chcą zrozumieć na czym to polega
Z racji tego , że jestem nowym użytkownikiem i nie mogę wkleić linków do tych filmików , to po prostu podam tytuły
1.Prawo Przyciągania: Jak działa Sekret - prawdziwa formuła
2.Jak przyciągnąć miłość korzystając z Prawa Przyciągania
3.Prawo Przyciągania: 3 Najczęściej Popełniane Błędy w Korzystaniu z Sekretu

Polecam wszystkim !
Po obejrzeniu zachęcam do podzielenia się opinią na ten temat ;p

Pozdrawiam !