mój szwagier i ja.......

I tym optymistycznym akcentem....
Upss... długo pisalam, miało się wkleić pod postem, że mąż jest wspaniały

Może się nie przechyli:) Ja nadal uważam że faceci postępują podobnie i często nic im się nie przechyla:)

Zauważ że jej mąż nie jest jej najbliższy skoro wypisuje to co wypisuje. Raczej w tym związku bliskości nie ma a to jej bredzenie o miłości to ściema.

sinia, kobieto! - mam nadzieję, że przejrzałaś na oczy. A jeśli nie, to przejrzyj koniecznie!
Weź usiądź i przez chwilę sobie wyobraź, że to nie mąż, a jego brat jest Twoim partnerem życiowym... I jak Ci jest? Szczęśliwa? Zadowolona? Emocjonalnie zaspokojona?
A jak już Twój mąż będzie wolny od Ciebie to daj mi na niego namiar. Chciałabym być kochana przez kogoś tak wyrozumiałego.

Sinia, sama chyba nie wiesz czego chcesz. Zachowujesz się trochę jak nastolatka. Masz (miałaś) uporządkowane życie z facetem, którego kochasz a wdałaś się w romans z facetem, który (jak sama piszesz) jest draniem. Kobiety kochają drani, na chwilę... Wydaje mi się, że sama się w tym pogubiłaś. Czegoś wyraźnie brakuje Ci przy mężu - może dreszczyku emocji? Szukałaś tego gdzieś indziej, wdałaś się w ten romans, było (nie)minęło i pewnie nigdy nie minie jeśli będziesz cały czas wracać myślami do szwagra.

Podziwiam Twojego męża, że jeszcze nie kopnął Cię w cztery litery. Nie wiem czy ja na jego miejscu potrafiłabym Ci zaufać.

Piszesz, że jesteście szczęśliwi. Mi się wydaje, że Ty chcesz żebyście byli i sobie sama to wmawiasz. Szczęśliwa kobieta, spełniona, u boku swojego mężczyzny, którego kocha nie romansuje z jego bratem, w ogóle z nikim nie romansuje, nie wymienia znaczących spojrzeń, nie całuje się i nie dotyka potajemnie z innym facetem. Bo nie musi, nie ma takiej potrzeby. A Ty masz.

Najlepiej by było gdybyś spotkała się ze szwagrem i raz na zawsze zakończyła ten romans i już nigdy to tego nie wracała. Spróbuj być z mężem a jeśli Ci czegoś nadal będzie brakować, to zostaw męża i daj mu normalnie żyć jakąś inną kobietą, która będzie go kochać i nie będzie z niego robić idioty, nie będzie go poniżać i krzywdzić.

Sorki ale to jest obrzydliwe co piszesz!!!!!!!!!!!!!
Poszłaś na łatwiznę, wogóle ty jesteś łatwa skoro nie potrafisz zapanować nad swoimi emocjami. Mąż raz ci wybaczył,dał szansę i wydaje mi się że cię bardzo kocha skoro tak postąpił. Jak on się musiał czuć jak się dowiedział że jego żonka zabawiała się z jego bratem? ??????
A jak będzie się czuł jak się dowie że to się nie skończyło?????????????

Sama nie wiesz za kim ty masz tęsknić, raz za mężem raz za szwagrem. Dziewczyno weź się w garść i określ sobie jakieś moralne zasady które każdy normalny człowiek powinien mieć.

Przeczytałam  kolejne  komentarze....ale numer!!
Idealny,  kochany,  przystojny etc  etc  mąż.....  i  kochanek-szwagier  pijaczyna, babiarz,  awanturnik  jej  mężowi  do  pięt  nie  sięga....co  jest  grane!!!
Ale  sina  wszystkich  wkręciła.. Każdy  z  nas  udziela  rad  i  porad,  a  ona  poprostu  nieźle  się  bawi. Bo  nie  sadzę, żeby  była  tak  niezróważona

piszę prawde nie szukam tu jakiegoś zrozumienia czy współczucia ..możecie mi nie wierzyć i potępiać mnie... to jak postąpie zależy tylko ode mnie ale dzięki tym co piszecie na mój temat wiem że postępuje jak ostatnia szmata.... może właśnie czekam na takie słowa ...jest mi wstyd nawet przed wami choć was nie znam i nie patrze wam w oczy.........

Sinia, jesli piszesz szczerze to i ja CI napiszę szczerze - bez oceniania, krytykowania, czy chęci zrobienia Ci przykrości. Masz w sobie jakiś pierwiastek samozagłady i nie umiesz z nim walczyć. Wszystkie rady żebyś skontaktowała się z psychologiem są jak najbardziej trafne i nie odbieraj ich jako sposób na dokopanie Ci.

Czyli jednak wkręt
Silna strasznie plączesz swoja historię....raz piszesz  jedno raz drugie...raz z nim jeszcze romansujesz a zaraz juz 3 lata nie.Raz mąż Cię rozumie i wybaczył...a zaraz zostawił by Cię....
Od kogo Ci ten kop w tyłek potrzebny???Od szwagra,jego zony ,czy męża?????W sumie się należy... i to z przytupem.
Coraz bardziej jednak jestem przekonana ,ze psycholog Ci potrzebny...

Ale czad,albo twoj maz nie ma nic do powiedzenia w waszym DOMU,albo to komplety laczek a wy to wykorzystujecie,dla mnie wszyscy jestescie nienormalni,jakbys kochala meza powiedzialabys mu prawde i wybrala szwagra,to byloby normalne podejscie do sprawy.dla mnie to zwykla seksualna zabawa i niedojrzalosc emocjonalna.

Morfeusz, chyba niezbyt uwaznie czytałeś posty Siny. Przecież Ona pisze, że męzowi nic nie brakuje, jest przystojny, jest super kochankiem i jest wspaniały pod każdym względem. Hm, czego może Mu brakować??? Może mnie oświecisz?
Za to szwagier,  cóż przypomnijmy Jego zalety: awanturnik, babiarz, pijaczyna i średni w łózku. No gdyby taki facet chciał mnie porwać, wielkie nieba co to byłby za zaszczyt.
I wiesz co? Mnie miłośc kojarzy się z bezpieczeństwiem i stabilizacją życiową. I jeśli kogos kocham to pożadam Jego i tylko Jego. W innym przypadku nie mówimy o miłości. I jeśli kocham syna, rodziców, rodzeństwo, przyjaciółkę,  mojego psa, wreszcie, kocham życie to według Ciebie jest to szastanie miłością???

Morfeusz, a do jakich innych uczuć odniosłam słowo kocham i z czym pomyliłam? Bo nie bardzo rozumiem.
O i mojego postu też nie przeczytałeś ze zrozumieniem. Piszemy tu o tym konkretnym przypadku Siny. Moim zdaniem, jak to piszesz mozna stracić głowę dla kogos innego. Można kogoś pożadać. Usiłuję tylko zrozumieć, ale może nie jestem dośc mądra by to ogarnąć, jak można tak bardzo kochac męża jak deklaruje to Sina i jednocześnie pożadać brata męża. Poza pustymi słowami ja nie widzę w tym miłości.

kurcze, musze sie do tego przyczepic, bo az sie we mnie zagotowalo, jak to przeczytalam... jezeli nie pragnelas dziecka, to trzeba sie bylo zabezpieczyc... myslisz tylko i wylacznie o SWOICH potrzebach i nie przyszlo ci do glowy, ze twoje czyny maja konsekwencje! nie doceniasz tego, co masz i tyle a jesli pojawia sie problem, winnisz za wszystko innych a  nie siebie...

Sinia, faktycznie Twój szwagier nie ma żadnego wstydu, skoro okazuje swoje uczucie żonie brata. I to bynajmniej nie braterskie pobudki Nim kierują. I zapewniam Cie, że zabiega o Ciebie bo póki co Jestes nadal czyjąś żoną a nie Jego własną.
I nie rozgrzeszaj się w ten sposób ze zdrady, owszem za kłopoty w małżeństwie odpowiadają może i dwie strony, ale za zdradę ponosi winę, tylko i wyłącznie zdradzający.
Mbt22 napisała prawdę. Wszystkich wokół winisz, a co z Tobą? Naprawdę z każdym Twoim postem wyłania się Twoja cecha charakteru. Wiesz jaka? Egoizm.

Dorosła, odpowiedzialna kobieta powinna podjąć decyzję, która w definitywny sposób rozwiązałaby sytuację. Takie jest moje zdanie. Ludzie dorośli niestety muszą ponosić konsekwencje swoich czynów. Trzeba się na coś zdecydować. A może należałoby zrezygnować z obu panów i zacząć wszystko od nowa z kimś innym? To jest jakaś chora, toksyczna sytuacja, która niszczy wszystkich - Sinię, jej męża, szwagra i jego żonę i jeszcze pewnie wkurza inne osoby z rodziny. Troszkę za daleko to poszło.

Morfeusz kilka postów dalej pisał, że mylimy miłość z pożądaniem lub poczuciem bezpieczeństwa - być może mylimy, ale idąc tropem myśli Morfeusza, to Sinia nie kocha ani męża ani szwagra - jednego pożąda a z drugim czuje się bezpiecznie. Żeby miłość była pełna facet musi w takim razie zarówno dawać poczucie bezpieczeństwa i budzić pożądanie...

Ja chyba bym w tej sytuacji odcięła się od tego wszystkiego. Może byłaby to ucieczka, ale chyba i tak byłoby to najlepsze rozwiązanie. Na miejscu Sini uwolniłabym męża od siebie i zerwała kontakt ze szwagrem. Wydaje mi się, że w mężu Sini zostanie jakiś uraz do końca i ten związek nigdy nie będzie szczęśliwy tak naprawdę.

nie jestem z mężem dla pieniędzy raczej jesteśmy w sytuacji trudnej więc o kase tu nie chodzi....też myślę że gdyby szwagier miał mnie na codzień czar by prysł... jeżeli chodzi o mojego synka to nie jest winny niczemu ciesze się że go mam i nie żałuje tylko to bylo troszkę za wcześnie ... wszyscy piszecie że nie kocham męża nie wiem skąd ten wniosek ... to że go zdradziłam nie znaczy że go nie kocham dawqno bym odeszła od niego gdyby tak było jak piszecie....myślę że jestem dobrą żoną i matką i każdy to potwierdzi w naszym gronie.cokolwiek napiszę w waszych oczach to ja jestem ta zła i winna

Kobieto skąd Ty takie wzorce dobrej żony wyniosłaś? Może zapytaj się swojego męża czy jesteś dobrą żoną, ciekawe co by odpowiedział. To, że na stole jest codziennie obiad, a w szafie wyprasowane koszule wcale nie oznacza, że jesteś wzorową żoną. Możesz nawet skarpetki prasować i układać je w kosteczkę, zdrada niszczy wszystko.

Kto kocha nie zdradza, nie potrzebuje do szczęścia innych osób.

małgorzatko dam ci numer do mojego męża i zapytasz go sama jaka jestem...zaręczam ci że zdziwiła byś się bardzo...

Powtórzę już to, co wcześniej napisałam: "Chcesz się poradzić, zwierzyć czy POCHWALIĆ???'

"... dam ci numer do mojego męża i sama zapytasz go, jaka jestem..." , pewnie odpowiedziałby, że cudowna- bo to on naprawdę kocha, a nie ty. Rzeczywiście składasz mu skarpetki i jesteś doskonałą kucharką, ale szkoda, że mąż nie zna całej prawdy o tobie Daj mu szansę i powiedz o tym, że robi ci się słabo, nie napiszę gdzie, jak myślisz o jego bracie . Może  znalazłby sobie kobietę wartą Jego- taką, która nie wzdycha za jego bratem i jeszcze robi z siebie ofiarę zastanawiając się jak zapomnieć drugiego faceta "drania, alkoholika, kobieciarza", ale on przecież tak pięknie flirtuje. Żałosne......
Ludzie, nie okłamujmy innych, pozwólmy im na decyzję, czy chcą odejść, czy trwać w chorym związku, bo przepraszam ale związek Sini jest chory. Ona nie jest ofiarą, jest równie winna jak jej "zalotnik" szwagier. Takie są fakty. A to, że szwagier pewnie pięknie bajeruje- znam tysiące takich kochasiów. Czasem mi ich żal, bo większość nie potrafi nigdy "udźwignąć" i żyć w normalnym związku. Są wspaniali jako kochankowie ale już po jakimś czasie  zaczynają być nudni nie mając nic innego do zaoferowania.... Prawdziwi mężczyźni - MASZ takiego kobieto obok siebie, czy ty nie potrafisz naprawdę tego docenić??????
P.S. wiem, wiem, odpowiesz, że kochasz męża, ale nie możesz zapomnieć o szwagrze- co innego "zapomnieć" a co innego pamiętać.
 

" Dwóch mnichów szło do klasztoru. Doszli do rzeki nad którą siedziała i płakała kobieta, nie mogąc przedostać się na drugi brzeg. Młodszy mnich z przykrością powiedział, że reguły zakonu zakazują dotykania kobiet, więc nie mogą jej przenieść i pomóc. Starszy bez wahania wziął ją na barki i przeniósł. Kiedy potem dwaj bracia szli dalej młodemu nie dawało to spokoju- Mistrzu, znasz śluby czystości, dlaczego przeniosłeś KOBIETĘ? A na to Mistrz: Tak, przeniosłem. Ale co z Tobą, ŻE  TO TY JĄ CAŁY CZAS NIESIESZ?"

Sinia, czego właściwie oczekiwałabyś od nas, forumowiczów?
Bo wygląda na to, że żadna rada nie jest dla Ciebie zadowalająca i w zasadzie po całej tej dyskusji tkwisz nadal w tym samym punkcie. Jak więc możemy Ci pomóc?

cassie ty myślisz że vja bym nie chciała zapomnieć o szwgrze?myślisz że to jest takie proste ? otóż powiem wam że nie ....dajecie mi wiele dobrych rad chciała bym żeby to było takie proste jak piszecie ,chciała bym bardzo wyrzucić go z pamięci ale  dzięki WAM myślę że się uda,.. już teraz nie mam z nim kontaktu są chwilę że biorę telefon i chce napisać albo zadzwonić a zaraz przypominją mi się wasze posty. zresztą on też nie dzwoni nie piszę więc może to rzeczywiście nie miłość...........

sinia.Nie chwalę twojego zachowania,nie osądzam cię i nie potępiam.Dużo w życiu przeszłam i wiem ,że wszystko się może zdażyć.Doświadczyłam na własnej skórze,że życie ma dla nas różne niespodzianki.Parę lat do tyłu przeżyłam coś podobnego do ciebie.Pewnie gdybym tego nie doświadczyła krytykowałabym cie jak większość.Wiem co to kochać dwóch mężczyzn na raz,wiem co to krytyka,brak akceptacji i zrozumienia.Jak chcesz pogadać to mój nr gg 23679496.

pomyśl o sobie w tym czasie zajmij się sobą swoim życiem
to dobry czas żeby o nim zapomnieć

Prawda niestety boli. Czasami bardzo boli. Może była to dla niego odskocznia od codzienności? To jest bardzo dobry moment aby zakończyć tę chorą sytuację.

Sinia, weź pod uwagę że weszłaś w grono kobiet zdradzonych (w większości, jak widzę). Działasz za przeproszeniem, jak płachta na byka. Trudno dziwić się klimatowi dyskusji.

Ja Ci nic nie doradzę, bo sytuacja nie wygląda na Twoje siły. Może któregoś dnia Wasza namiętność ze szwagrem się wypali - nie wiem. To byłoby chyba najmniej bolesne zakończenie tej historii z dreszczykiem, którego w końcu każdy z nas w życiu pragnie. A że jest rzadki jak złoto na naszej pięknej planecie, to też pożądamy go bardziej niż piasku. To złoto bywa jednak niestety splamione krwią...

Tego dreszczyku nie uzyskasz inaczej. Niestety - jest wszyty w naszą biologię. A radość niestety zatruta. Koniec takiej historii jest zawsze zły. Jesteśmy jak ćmy lecące do ognia.

ja Ci sina współczuję ale wiedz że dasz radę to zakończyć i twój mąż ( takie jest moje zdanie ) nie powinien się o tym dowiedzieć, że to nadal nie jest zakończone drugi raz może tego nie przeżyć i nie możesz zaprzepaścić tego co jeszcze wam zostało wybaczył zaufał wam ponownie a Wy to zniszczyliście
pomyśl ile Go to kosztowało?
a to że nie bzykasz się ze szwagrem to nie znaczy że nie zdradzasz męża pragniesz kogoś innego czułe słówka smsy ukradkowe spotkania dłoni to taki wasz seks
nie kochasz swojego męża na tyle żeby "tego" nie robić bo gdybyś go kochała to cierpiałabyś z powodu że wyrządzasz mu ogromną i niepojętą krzywdę
ja myślę że ta wasza "miłość" to taka trochę zakazana i dlatego taka podniecająca ale rzeczywistość mogła by was przerosnąć twój szwagier nie jest gotów zrobić dla Ciebie wszystkiego bo skoro sam w małżeństwie nie jest szczęśliwy to co on tam jeszcze robi ?
a czy Ty jesteś w stanie zrobić dla Niego wszystko?

Hym moze jeszcze za malo przezylem zeby takie rzeczy oceniac patrzac na wasz zwiazek to jest troche jak z moim wybaczylem mojej dziewczynie zdrade potem bylo fajnie miod malina i co i zerwala teraz spotyka sie z jakims niby jej ''kolega'' i moiw ze nie wie czy mnie kocha i jego niby nie.Tylko nigdy nie pomyslala jak ja sie czuje tak samo i Ty robisz!Kobieto ogarnij sie wez sie w garsc i wroc do osoby z ktora przezylas tyle lat tyle chwil  zle Ci z mezem???Pomysl zly jest dla ciebie?? Robisz jak moja byla ktora nadal kocham mimo ze mnie zdradzila i teraz znowu dobrze bawi sie z innymi.Ja wiem jak czul sie twoj maz wiedzac ze go zdradzilas z bratem!!! Wybaczyl Ci wiec powinnas to docenic i byc mu juz wierna.Pomysl co bedzie jak znowu dowie sie o zdradzie jak bedzie sie czul! Przypomnij sobie jak wygladal kiedy dowiedzial sie o 1 zdradzie chcesz zeby znow tak wygladal tak sie czul bo moge sobie wyobrazic jakie to dla niego przezycie. Szwagra traktuj jak szwagra maz ci sie znudzil to do szwagra tak nie wolno.Moim zdaniem powinnas zostac z mezem i zerwac kontakty lub utrzymywac rodzinne stosunki ze szwagrem a nie jakies calusy i przytulanie.

dobrze mi z mężem...nigdy nie przypuszczałam że takie coś przytrafi się mi ale życie jest pełne niespodzianek a człowiek jest słaby...nie jestem święta i nie próbuje się oczyścić . to jest moja wina . nie wiem czy jestem na tyle silna żeby z nim skończyć ale każdy kolejny dzień bez znaku od niego sprawia że czuje się wykorzystaną idiotką... jestem zła na siebie ale bardziej na niego i ta złość to moja bariera przed nim...

rzeczywiście Człowiek tutaj wspomniał, że znalazłaś się wśród kobiet zdradzanych i nie możesz liczyc na to aby Cię 'klepac po ramieniu" i współczuć. Mozna jedynie rozumiec Twoje rozdarcie, takie rozterki przed brakiem podjęcia konkretnych decyzji. jak kazdy z nas czasem kiedy trzeba rozwiazac jakis problem na Twoje nieszczęście Ty masz ten problem duzy choc w gruncie- rzeczy tylko Ci sie wydaje, że człowiek słaba istotą jest, dlaczego?
Uświadom sobie ile człowiek jest w  stanie znieść jezeli stoi w obliczu choroby lub śmierci kogos bliskiego?
moze to za mocne porównanie, jednak to mi sie teraz nasunęło jak czytam, ze człowiek jest słaba istotą........teraz wbij sobie do głowy, ze siłą jestes Ty tylko zacznij chciec to rozumieć i zacznij chcieć powiedziec definitywny KONIEC! i wiesz co zrób to dla siebie, zaczniesz szanowac siebie i swoej uczucia, bedziesz mogła zaczać szanować zycie z ludxmi, ktłórzy na to zasługują!