Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

kochana KAREN ja tez chciałam stąd uciec przysięgam poczytałam troche i wycofałam się bo zaczęłam się bać! bac się prawdy! to fantastyczne ze te wszystkie zbłąkane duszyczki tu trafiają i mogą NA WAS LICZYC! jesteście WIELKIE I KOCHANE!!!!!

Jak ja to wszystko dobrze znam. W domu - tak samo. Mam tyle wolnego czasu dla siebie (tyle pieprzonych obowiązków mniej), że aż nie wierzę, ze tyle lat w takim kieracie pomykałam
Kochana, ja już zupełnie wykasowałam jego osobę z mojego życia. Zupełnie szczerze mogę napisać, że nie obchodzi mnie zupełnie, co robi. To już dla mnie obcy człowiek.
Ściskam Cie mocno. Buziaki

Czuję się tutaj jak wśród najbliższych mi osób jak w rodzinie tej najbliższej , a nawet czasamijeszcze lepiej!!!
Kto nas zrozume? Tylko MY , które to przeszłyśmy.
Dzięki Niekochana , pracuję nad sobą żeby nie istniał dla mnie...ciężko
Karen , Niania , Monia , Alhedonia , Myway , Zazdrość i wiele innych dziewczyn tutaj zapisanych jesteście mi bardzo , bardzo bliskie
  Też WAS bardzo kocham !!!!
     

Tarantella jak mogłam ominąć
             Bardzo bardzo Kocham !

NAJPIEKNIEJSZA!!!!
wysłałam maila
odezwij się po koncercie:-)

Witajcie dziewczyny po urlopie. Stad moje milczenie.. Strasznie nie chciałam jechać, ale teraz nie żałuje, było bardzo sympatycznie. Oczywiście nie obyło sie bez wspomnień, bo wyjazd niestety był w te same miejsca, co była podróż poslubna, ale nie zależało to ode mnie. Nie wysłałam przez dwa tygodnie ani jednego smsa, ani jednego telefonu. Za to po powrocie dowiedziałam sie jak to mój mąż swietnie sie bawi ze swoją kochanica.. A to grillek, a to wyjazd nad morze.. Cóż.. Szkoda słów na niego, czas sie wziąć za załatwianie spraw majątkowych, a moze i rozwodowych..
Pozdrawiam ciepło wszyskie Was
Teraz lecę po zakupy bo sie z przyjaciółka umowilam;)

Domku, córeńko, przytulam mocno, mocno!!!
Cieszę się, ze już jesteś u siebie. Spokojnie wszystko opanujesz i zagospodarujesz się. ZMIANY SA DOBRE

Baw się dobrze na grillu !!!!

PS. Pewnie, ze jesteś wspaniałą partią, i wcale nie dlatego, że masz to mieszkanie. Po prostu jestes świetną dziewczyną i nie dla byle kogo.
Buziaki :***

Mnie odnalazł on... Czy jestem wdzięczna? Sama nie wiem,kiedyś myślałam że tak,ale jak można być wdzięcznym komuś za uratowanie życia mimo że właśnie przez niego do tego doszło? W tym jeszcze się gubie... U mnie nikt nie wiedział... Mieszkam sama w wynajmowanym mieszkaniu,do domu raczej rzadko jeżdżę(ciężko jest) a on mieszka w tym samym bloku... Wstydzę się czasem tego,że upadłam tak nisko,że chciałam odebrać sobie życie i to przez faceta-jak jakąś kretynka,idiotka,głupia... Ale uważam,że dostałam kolejna szansę aby właśnie żyć dalej,bo nie pisane jest mi zejść jeszcze z tego świata... Już raz wygrałam ze śmiercią,teraz drugi raz...

Do wieczora kochane! Idę do kina, a wcześniej na kawę i ciacho Będę oglądać świat dokoła. Buziaki

I znowu trochę moich przemyśleń .Tak jak pisałam wcześniej , posty  Tarantelli przeczytałam (wszystkie) i jest mi Tarantella znana i bliska  , ale myślę , że po przeczytaniu historii innych , wszystkie byłybyście mi jak siostry .Ja chyba mam najdłuższy staż w tym problemie i muszę podzielić się z Wami moimi spostrzeżeniami .                                                                                                                                                                       1 -Najpierw cudowny ,  ten z naszych wyobrażeń ,  kandydat na męża ? to jego pierwsza rola .Cudowny : czuły , opiekuńczy , troskliwy , dający ciepło , poczucie bezpieczeństwa no i tak w  nas  wpatrzony a w jego oczach miłość , szacunek  , uwielbienie............to wszystkie przerobiłyśmy  i same sobie do tej roli dopowiedziałyśmy , że skoro aż tak zakochany to i wierny  .                                                                                                                                                            2- Druga jego rola  to dobry mąż i gospodarz domu- ale taki dobry to jest tylko na początku ,,wspólnej ,, drogi. ?........ to też wszystkie przerabiałyśmy.. Tym , które uciekły od nich wcześniej nie doczekawszy ,,końca,, dopowiem z własnego doświadczenia :                                                                                                                                                A)  mąż ? coraz mniej obecny w waszym ,,związku,,( słowo to kojarzy mi się ze związaniem- dosłownym)Tylko wymaga , bo im się wszystko należy ? to ich prawdziwa natura. Coraz mniej słów o miłości , w ogóle coraz mniej słów . Ty masz obowiązki  domowe   od rana do wieczora( mój miał obsesję na punkcie jedzenia= gotowanie  i czystości = zawsze jest coś do sprzątania- u mnie 350 m kwadratowych) On też ma obowiązek :odpocząć po ciężkiej pracy  i złapać oddech przed ciężką pracą . Oddech był łapany przez sobotę i niedzielę  : na rybach , rowerze , nartach i rodzina przeszkadzała mu w łapaniu tego oddechu, szczególnie dzieci. Coraz więcej agresji   , niemiłych słów ale żeby zmylić przeciwnika były  od czasu do czasu i milsze słowa i robienie nadziei na lepsze jutro i przytulanie ,  i kwiaty .Coraz więcej narzekania  , coraz mniej kwiatów , coraz więcej niezadowolenia , coraz mniej przytulania  I kłamstw więcej , i  więcej  niemiłych odpowiedzi .Kiedy alkohol  połączył się z jego i tak pustawym mózgiem to dopiero robił się bezmózgowiec  sadysta   mój rąk nie używał , on inteligencik słów i swej elokwencji  używał w nadmiarze                                                                                                                                                          B) dobry gospodarz na początku pali się do prac domowych i odkurzy ( kocha czystość) i  upitrasi ( kocha jeść)  i różne rzeczy inne wokół domu porobi własnoręcznie . Z biegiem czasu  wynajmować zaczął ludzi do roboty  a gdy kaska się kończyła robota stawała  , czasami nawet na kilka miesięcy może i lat . On palcem nie ruszył niczego. W domu też nic nie robił , bo od czego ma żonę. ? A żona zaczyna słyszeć BO TY NIE PRACUJESZ    , A CZYM TY JESTEŚ ZMĘCZONA                                        3-  Jego praca , jego zarobkowanie .On zawsze ten najlepszy i nieszczęściom niewinny Mój grał  rolę dobrego biznesmena ,  tylko ciągle coś mu stawało na drodze do robienia pieniędzy(nieuczciwi kontrahenci , zmiana przepisów, niekompetentni i nieuczciwi wspólnicy)  a jak zarobił to natychmiast wydał na byle co ? na zasadzie , że pieniądze parzą i szkoda wyrzucić a frajda przy kupowaniu jest , bo i ekspedienci patrzą z zachwytem ile to kasy wydaje się z lekkością  no i ta przeogromna chęć posiadania....... . Jak się nie udawało zarobić a kasa potrzebna , to w międzyczasie  do zarobienia nowej , trzeba było pożyczyć i oczywiście jej nigdy nie oddać ( bo oni tak mają)  ?.......myślę , że przy 100%  psychofagu przeżyłyście to .          4- Kolejna rola do odegrania , to ojciec: oczywiście wspaniały !  - tylko w słowach..Dobry ojciec nie ma czasu sam na swoje dzieci , bo zajęty jest zarabianiem pieniędzy i odpoczywaniem po pracy i nabieraniem sił przed pracą .Wie jak wychowywać : chcesz pięć dych ?  pyta syna . Każdy by chciał . Nie ważne jakie dostają oceny  , nie ważne czy w domu pomagają . To czy dostaną ,  zależy od zasobności kieszeni i humoru jego . Jako dobry ojciec tuż przed wręczeniem kasy imieninowi|urodzinowej ( zawsze on dawał) pytał mnie (przy dzieciach) ile mu damy ? i zawsze moja kwota była za niska oooooooo   nie , raz powiedziałam daj tysiąc zł. i ten jeden raz jego kwota była niższa od mojej . Myślałam , że czegoś się nauczy ale wtedy jeszcze  nie wiedziałam , że oni się nie uczą na błędach !Przy dzieciach też ja musiałam wszystko robić nawet śniadania kazał mi im robić ( moje dzieci to jeden dorosły a drugi prawie dorosły) ale nie poddałam się i wywalczyłam , że chłopcy sami przekroją nożem bułkę i nasypią płatków śniadaniowych do miski .Nie rozumiał ,że krzywdzi ich i ich przyszłe rodziny ( dadzą mi czadu synowe) ?.........myślę , że   partnerki 100%  wiedzą o czym piszę .                                                                                                                                                                       5-kumpel też świetny ? świetna rola ? kiedy kogoś ,, urabia,, dla własnych celów . Nigdy nie miał przyjaciela a przyjaciółki ?......ależ  owszem,  o kilku słyszałam a dwie nawet osobiście znam. W początkowej fazie znajomości nikt nie jest nam do szczęścia potrzebny ,( przyjaciółki to ani w początkowej , ani w końcowej  , ani w każdej innej ) więc nie zauważamy tego wybrakowania a potem przyzwyczajamy się do braku tych przyjaciół.                                                                                                                                                          6-Dobry człowiek . On by nikogo nie skrzywdził ? tak mówił. Nie obrażał się na nikogo i urazy nie chował.......no ideał chodzący. Biednym jedzenie dawał i pieniądze ? tak było na początku a pod koniec własna żona musiała ciągle tłumaczyć się na co wydaje . Ależ nie , on mnie nie rozlicza ? tak mówił. I znowu : co ty z pieniędzmi robisz ? Więc oszczędzałam. A jak się potem okazało  to facet w knajpie wszystkim stawiał bez umiaru i kupował swojej księgowej , tej z którą się przyjaźnił ( bo wolno mu ! , bo małżeństwo to nie więzienie -chyba to znacie ?! ) różne prezenty , które ponoć w sklepach w promocjach d a w a n o ? taką wersję znał jej mąż . Tylko złoty pierścionek z szafirem lub szmaragdem (oko dopasowane do znaku zodiaku )przemyciła bez promocji. Dobry człowiek też współczuł doli  biednej księgowej , która za męża miała ponoć psychopatę ( ale jaja ,  co ?  , bo jeśli nawet to prawda to zamienił stryjek siekierkę na kijek  i to starszy model kijka )                                                                                                                                                               7-Uczciwy człowiek ? sprawa bezdyskusyjna !!!! Brzydzi się oszustami a sam nie oddaje co nie jego . Długi ? on o nich nie myśli a jak się o czymś nie myśli to tego nie ma . Nie myśli o problemie i nie ma problemu   ( widzicie , że powinnyśmy się od nich uczyć -dzisiaj to forum byłoby puste a my wszystkie zadowolone) . Jak  mówi , że odda to  m ó w i  , jak mówi , że spłaci to  m ó w i . Mojemu , za dług , kolega zabrał samochód  i co mówi uczciwy człowiek żonie i znajomym  - prawdę , że w warsztacie auto.   Uczciwy człowiek pytany : czy masz kogoś ? , mówi ci prawdę : nie , nie mam . To do kogo ten wykasowany SMS był  ?. Do Henia . To czemu wykasowany ? Bo telefon nawala i dziwne rzeczy się z nim dzieją i wierzysz mu bo on taki uczciwy przecież .Na ryby jeździł a nie na rypanie i ty mu wierzysz, bo prawdomówny . Znajomi też wierzą mu , uczciwemu manipulantowi , że  żona w obłęd popadła i krzywdzi go swoimi podejrzeniami i jeszcze taki zmanipulowany ,  bardzo go żałuje i współczuje .  MASAKRA JAKAŚ Kłamstewka i kłamstwa słyszymy od pierwszej chwili poznania ,tylko nie wiemy jeszcze , że to  co mówią  , to jest tylko ich prawda.                                                                                                                                                              We wszystkich wcieleniach  jest chodzącym ideałem i cudownym aktorem , im Oskary powinni dawać i to nie tylko za to co zagrali ale i za to co zagrają .     Mój aktor teraz  do swojego repertuaru  dołączył  rolę  biednego misia : po co ci rozwód ? A czy to przemyślałaś ? A czy jesteś tego pewna ? Ja nie potrzebuję rozwodu , bo nie mam zamiaru się żenić ani z kimś wiązać . (wiem , że z nią jest)Śpię w pracy ( tak , jak chce wypić , bo boi się ,że po pijaku wyjdzie na jaw jego prawdziwa  natura  i ,, panienka ,, pożegna  go ) ,  na życie  ,  po opłaceniu alimentów zostaje mi 14 zł dziennie_( 14-10 na papierosy = 4) ,(nie wiem ile zarabia i nigdy nie wiedziałam ? dobre , co ? ) i ledwo chłop z głodu nogami ciąga  te 100 kilo żywej wagi .No aż na usta się ciśnie  :  pójdź biedaku w me ramiona  , nakarmię cię  i dam posłanie i nie potrzebny mi rozwód do niczego,  boś ty mój  a ja twoja O co w tym przedstawieniu chodzi ?????? nie wiem !!!!!! ale już się boję !   Rozczaruję  Was , że nie o powrót.........  a może ? Kto za nimi trafi . Myślę sobie , że tak trudno jest się zorientować nam z kim mamy do czynienia , bo  nam nie wpadnie pomysł do głowy , że ktoś może żyć bez uczuć , bez sumienia. Tarantella ma rację tego powinni uczyć w szkołach a książka ,, psychopaci są wśród nas ,,  powinna być lekturą obowiązkową i to co roku!!!!!!!!!!!!!!!                                              Pomimo ,  że to wszystko już wiem ,że go znam prawie na wylot to tęsknię i wyć mi się chce - takie dwa w jednym : nienawiść + miłość = to cała ja .....a może to nie miłość ,  tylko przyzwyczajenie ? , rozstanie ( wyrzucenie go ) +tęsknota = cała ja .....a może to nie tęsknota,  tylko przyzwyczajenie ? Ja też się podnoszę małymi kroczkami , bo tylko na takie mam siłę .

Sorki dziewczyny ale ja nie jestem ,,komputerowa ,, i nie wychodzi mi pisanie aby cyferki były od akapitu ......ale nauczę się . Nie wiem też jak zrobić aby czyjś tekst zacytować .Może mi podpowiecie . Pozdrawiam .

Rany, rany. Wyszłam na trochę z domu a tu tyle, tyle. Dziewczynki moje kochane. Czytam Was i sama nie wierzę własnemu fartowi. Bo, cholera, w całym tym syfie trzeba jednak mieć trochę szczęścia, żeby po prostu klikając od linku do linku w lutym tego roku (w największym rozpierdolniku umysłowym) trafić TU i mieć honor być Waszymi koleżankami, wspóltowarzyszkami, współzwyciężczyniami.
Nie jest, fuck, ważne jak upadamy - na ryj, na kość ogonową, na salto mortale z nogami za głową (zwłaszcza jeśli podstawiono nam nogę). Ważne, w jakim stylu się podnosimy. I nie ma znaczenia, że potraktowano naszą ufność jako naszą głupotę, że po wielokroć dałyśmy w siebie wmawiać kłamstwa, że nas poniżano, niektóre bito, inne zdradzano w niemiłosierny sposób, albo porzucano bez grosza ale za to z dziećmi. Znaczenie MA, że za każdym razem wstajemy i za każdym razem, kurde, silniejsze i bardziej świadome. Normalnie jak scena z filmu - dostajemy od oprawcy kolbą karabinu maszynowego w twarz, padamy ale wstajemy - bez dwóch zębów, z opuchniętym okiem, juchą lejącą się z rozciętej powieki ale z taką godnością, że wypacykowana miss polonia przy nas to zwykła pusta lalka. Tak, zbytnio wierzyłyśmy, tak dawałyśmy się doprowadzać do obsesji i bawić się naszą rozpaczą, tak dawałyśmy się wciągać w ich obłęd i ciągle byłyśmy na własne życzenie ślepe. Nasza siła polega jednak na tym, że ZAUWAŻYŁYŚMY, że w tym eksperymencie, który na nas przeprowadzano COŚ jednak jest nie halo, że ta kolba od karabinu maszynowego nie jest normą i może jednak do cholery na nią nie zasługujemy. Jesteśmy mądre, dobre, inteligentne, zaradne ... więc może jednak NIE ZASŁUGUJEMY na tę kolbę.

Wiecie? Ja od jakiegoś czasu chodzę po ulicy i uśmiecham się sama do siebie na wspomnienie nas tutaj. Zastanawiam się "co by na to albo tamto powiedziały moje dziewczyny" i śmieję się na myśl, że nie jestem SAMA.  Bo nikt nie zrozumie tego pierdolnika emocjonalnego, jaki się dzieje w głowie jednej KKZB tak jak inna KKZB (no może za wyjątkiem mojej Dorotki - przykładu zdrowej kobiety, która psychofaga zwęszyła w moim J. od pierwszego wejrzenia i ma w sobie wiadro empatii).
Kocham Was wszystkie za to, że dzięki Wam mam w sobie to światło, które pozwala mi normalnie funkcjonować i wstawać z desek za każdym razem, kiedy nadciąga chmura, z której zamiast ożywczego deszczu spada na mnie gówno wspomnień, rezygnacji, żalu do losu. Ale jak można mieć żal do losu, który dając mi horror z psychofagiem doprowadził mnie do takich kobiet jak Wy?

Inne informacje:
- wczoraj wracając późnym wieczorem z kursu djembe zarobiłam mandat+2 pkt. za niemanie zapiętych pasów. Na nic nie zdało się tłumaczenie, że przez póltorej godziny byłam na zajęciach z gry na afrykańskim bębenku i byłam zapięta specjalną uprzężą od tego bębenka więc dałam ciału na tych 5 km do domu odpocząć. Wyobrażacie sobie minę tego policjanta? Co prawda widział na tylnym siedzeniu ten bęben ale patrzył na mnie, jakbym opowidała, że do jazdy bez pasów namówiło mnie UFO. Cudowne spostrzeżenie - nic a nic sie nie zdenerowałam. Pomyślałam sobie - czymże jest ten madacik w porównaniu z tym, że teraz mogłabym wrócić do mieszkania, w którym psychofag siedzi przy swoim laptopie i pokryjomu klepie miłosne maile do kolejnej kochanki. I nawet skunks nie pomyślałby, żeby zrobić mi o tej późnej porze herbaty albo kanapki a ja się będę w sobie gotować, że na to nie zasłużyłam, chociaż on zawsze po każdym powrocie wszystko miał podstawione pod nos. Potem strzelę focha, potem on wróci do swojego kompa i pisania do kochanki ... Ku*wa, jak ja mogłam tak żyć??!! A teraz? Mandat zapłacę, na następny raz o pasach nie zapomnę a dom bez czarnej psychofagowej energii - bezcenny.

Nie mam dziś doła. Nie wiem, może jeszcze nadejdzie, ale napędzam się samą myślą, że każda godzina bez niego to moje małe zwycięstwo. Może "razem" z Niekochaną dziś pójdę sama do kina, może jak Grejs (co też zaplanowałam) wysprzątam samochodzik (też Cię kocham), może jak Karen będę się cieszyć oddalającym się widmem myśli o krzywdach, które nam zdradami wyrządzili "nasi" debile, może do "walczących ze sobą" będę wysłać dobre wibracje pod hasłem "zero kontaktu w imię godności i spokoju", może znów upiekę sernik Zazdrości, może basen ... Mogę  wszystko. Nie muszę nic.

Ja też odpoczywam od tego co musiałam . Ja też jak inne przestałam przesiadywać w kuchni ( teraz coś na szybko lub na mieście ) i chyba niedługo zacznę trenować skoki w zwyż , by przedostać się do innego pomieszczenia ( no dobra , trochę przesadziłam z tymi skokami ) Uczę się dawać sobie przyjemność : teatr , koncerty , wystawy , kawiarenki , knajpki.Oczywiście z umiarem ale cieszę się , że na koleżanki zawsze mogę liczyć  ,że pamiętają i chcą być ze mną ( im już nie opowiadam o sobie , by ich nie zamęczać , zanudzać ale i prawda jest taka , że boję się iż jego słowa o obłędzie potraktują poważnie . Dzięki Tarantello , to Ty mnie nauczyłaś być szczera ze sobą i dzisiaj mogę powiedzieć  głośno co naprawdę myślę )

No właśnie - jedna z podstawowych zasad - nie zamęczamy otoczenia naszym obłędem, bo prawda jest taka, że popadamy w autentyczny obłęd i obsesję. Ja mocno nadwyrężyłam cierpliwość kilku osób z mojego otoczenia (pół roku koszmaru i klepania tylko o psychofagu i tylko o cierpieniu) ale zdaję sobie sprawę, że nie tędy droga. Ludzie NAPRAWDĘ mogą sobie pomyśleć, że my sfiksowałyśmy a my TYLKO SZUKAMY ODPOWIEDZI na to, co się z nami dzieje. I TU, na forum jest nasze miejsce - nasza wyjnia, gdzie jak nie jedna to druga jest "na dyżurze" i KAŻDA ma nieograniczoną cierpliwość i zrozumienie, że to nie obłęd tylko szukanie klamki od drzwi w ciemnym pomieszczeniu. A epatując otoczenie naszą gadaniną dajemy tylko pożywkę psychofagowi do powiedzenia "Widzicie, z taką niezrównoważoną kredtynką nie dało się normalnie żyć. To ja jestem jej ofiarą a nie odwrót."

Z wyrazami podziwu i sympatii - Buziaki
Jesteś dziś wzorem stoickiego spokoju i akceptacji
I popatrz zobacz - chyba dzisiaj ŻADNA z pań nie wykazuje oznak syndromu weekendowego - to dobry znak

To prawda, bez Was i Waszego wsparcia nie dałabym rady przejść w miarę spokojnie tego poczucia odrzucenia, zdrady, kłamstw.. Nawet, kiedy nic nie piszę, to czytam wszystko bardzo dokładnie i cieszą mnie sukcesy te duże i te małe, nas wszystkich. Wiem, ze tutaj mogę z siebie wszystko wyrzucić, bo tu zostanę zrozumiana. Ostatnio tez odkrylam, ze nie mogę zameczac moich przyjaciół, bo nie bedą chcieli już słuchać:) za to tutaj i owszem. Dziś, kiedy wróciłam po urlopie, dowiedziałam sie o nowych wydarzenich w życiu mojego męża. I wiecie co? Już bez większych emocji.. Bez płaczu, że ze mną nad jezioro jeździć nie chciał bo ciagle zmęczony praca, ze wakacje były z musu.. Odkrywam, ze to nie ja mam żałować, ale on, ze mnie nie docenił, ze stracił mnie.. Postanowiłam napisać sobie na lustrze i powtarzać jak mantrę, ze dobra kobieta ze mnie cieszę sie, ze nie odezwalam sie do niego od 2 tygodni, zreszta jest tak zajęty kochanka, ze i tak by nie odebrał ani nie odpisał.. Moi przyjaciele mówią mi, ze powinnam zrobić rozdzielnosc majątkowa, bo jak tamta sie do mnie dobierze, to dużo stracę. Postanowiłam w poniedziałek spotkać sie z prawnikiem, zastanawiam sie, czy powinnam mu o tym napisać, ze mam taki plan...

za dwa tygodnie startuje moje grupa dda...trochę się boję...ale chyba trzeba jakoś zacząć dbać o siebie prawda? a czuję,że trochę przez moje dda jestem w takiej sytuacji...bardzo długo nie wchodziłam w związki bo bałam się mężczyzn jak mojego ojca...i jak mi się wreszcie udało postanowiłam,że będzie tak wspaniale,że stałam się...kobieta kochającą za bardzo...muszę to wszystko od źródła przepracować...jak myślicie, dam radę jakoś?

Absolutnie zgadzam się Anhedonią. Jest wręcz BARDZO niewskazane, żeby go uprzedzać o ew. ruchach. Niech sobie myśli, że Ty sobie leżysz i płaczesz. ZAPEWNIAM Cię, jak tylko się dowie, że załatwiasz jakieś sprawy formalno-prawne zaraz dostanie ognia w dupie i czort wie, co jeszcze namąci, a to Ty masz być o dwa kroki do przodu.

Kolejne moje przemyślenia. Gdzieś czytałam, że nasze kotki zatrzymały się w rozwoju  na etapie 10 latka  i tak : 10 -cio latek nie wie co to odpowiedzialność za rodzinę, bo takowej nie posiada ( żony , dzieci) Nie ma przyjaciół ( faktycznie, w tym wieku ma się tylko kolegów) nie wie co to znaczy oddać pożyczone.  Nie ma żadnych obowiązków i tylko dobra zabawa się liczy. Ma dużo energii, moc pomysłów. Kiedy  myślę o swoim kotku przez pryzmat tego 10-cio latka to mi go żal ? biedny kotek. Kiedy przypomnę jego okrucieństwo, manipulację, bezwzględność, despotyzm,  to mój kotek przeistacza się w bestię i potwora, o którym też piszą znawcy problemu psychopatii. Mój kotek uwielbiał sajensfikszyn i teraz wiem, że poszukiwał w tej literaturze losów  swoich przyjaciół i wskazówek jak tu na ziemi żyć !!!!!! To było takie dokształcanie się  lub odświeżanie wiadomości .                                                                                                                                    Luzik przez cały dzień i obiad na mieście z pociechą- to jest frajda i pogadać na luzie można-kocham to. Kocham też wchodzić na to forum i czuję już uzależnienie.

Ja też uważam, że powinnaś działać po cichu i nie dać mu szansy na działania. Jeśli nie chodzi Ci o nastraszenie go, to bądź sprytniejsza i w ,,ukryciu,, działaj. Musimy sobie zdać sprawę, że od miłości do nienawiści jest tylko krok i najbliższa Ci osoba staje się Twoim wrogiem. Zaczyna się walka o majątek, winę,alimenty a ostateczny bój rozgrywa się w sądzie i wygrywa najlepszy strateg.

Sylnowa,
zgadzam się z przedmówczyniami. Nie ujawniaj swoich zamiarów. Lepiej niech dostanie kopa z nienacka. Pozna wówczas Twoją siłę. Jeszczemąż mówił: "Zrób coś z tym" "Złóż w końcu ten pozew" i co, złożyłam nic nie powiedziałam, gdy dostał z sądu, otworzył szeroko oczy i powiedział: "Nie myślałem, że to zrobisz, że będziesz do tego zdolna" Fakt w podjęciu decyzji pomógł mi ksiądz i dzieci, ale jego perswazje przechyliły szalę. Obecnie, chodzi i skamla: "Wycofaj pozew. Wszystko naprawimy (my? ha ha ha), może pójdziemy na terapię? Uwierz bo ja wierzę" Wcześniej niejednokrotnie proponowałam terapię i nic bez echa. Nie wierzę w cudowne przemiany. Jest ciężko. W przyszłym tygodniu będę szukać dla siebie mieszkania, a niech tam. Totalne doły, czasami bez nadziei, z ciągiem pytań: "Po co żyję?"
Chciałabym już przynajmniej znać termin rozprawy, a tak ciągłe czekanie.
Czas, czas, czas.........

Oczywiście, Kochana, że będę trzymać za Ciebie kciuki.
Dasz radę. Przed Tobą pewnie sporo trudnych chwil, ale małymi kroczkami do przodu. Dwa kroczki przed nim.
Powtórzę za Anhedonią, czas, czas i jeszcze raz czas... cały czas działający na naszą korzyść.
Przepraszam, Anhedoniu, jeśli niezbyt dokładnie napisałam, mimo wszystko powołując się na Ciebie.

Też tak myślę. W końcu uczę się cierpliwości. Tak jak Ty, Tarantello, zawsze byłam niecierpliwa.
Działać, działać, działać - rozwiązywać, zawiązywać, organizować, przyspieszać, panować, kontrolować i nadawać tor wydarzeniom. Wydawało mi się, że tak trzeba, że tak MUSZĘ.
A teraz? Spokojnie. Przestałam nawet się denerwować, ze nie zdrowieję dostatecznie szybko. Chyba trochę już tej cierpliwości się nauczyłam

Czy to z kreskówki?
Ostatnio oglądałam z synem jakąś kreskówkę o zoo.... I tam był taki własnie tekst. 

Kochana, Niekochana,
jeśli pozwolisz na drugie, nie na czwarte imię, przyjmę również CIERPLIWOŚĆ.

Kochane - dziś też jest DOBRY dzień. Dobry dla każdej z nas. Żyjemy - pierwszy plus, wstałyśmy na siku - nerki pracują prawidłowo, czujemy głód - układ trawienny działa bez zarzutu.
Myślę, że to dobry początek. Ja wstałam z bólem głowy, ale od czego mamy farmakologię?
To kolejny plus - w średniowieczu, jeśli jeszcze nie spalili by mnie na stosie - byłabym skazana na kilkudniową migrenę. A dziś - walnę tonę lekarstw i będzie lepiej.
No i jeszcze jeden plus - pogoda za oknem

KURCZE! Jeszcze śpicie? Wstawać - młodsze już nie będziemy! Szkoda każdego dnia, każdej godziny!
Hmmm... macie podejrzenia, że czegoś się w nocy nawdychałam? Nie kochaniutkie - miałam piękny sen

a ja jade dzis z moim dzieckiem do ex tesciowej i nie nawidze tej wrednej baby!!! ale co zrobic ,to jednak babcia dzieciaka

Moniu w tym wątku przeczytałam Twoją historię, jest łudząco podobna do mojej, dawno sie nie odzywałaś...

Napisz co u Ciebie???

Bardzo, bardzo różowy i bezwstydny - takiego właśnie potrzebowałam
Mniamm....

Monia - buziaki

Nie wiedziałam!
No to mój humor jest jeszcze lepszy - oblizałam się, jak ten kot, co schrupał smakowitą myszkę

Dzień dobry wczoraj zasypialam z wielkim spokojem w sercu, dziś natomiast obudzilam sie i poraz kolejny uświadomiłam sobie, ze jego już nie ma.. W domu cisza, brak dziecka.. Uświadamiam sobie, ze tak już będzie zawsze i przeraża mnie to.. Wzięłam leki uspakajajace, żeby nie myśleć o tym, skupić sie na tym, co przede mną.. Mam nadzieje, ze to minie i przyjdzie taki dzień, kiedy mój dzień nie będzie zaczynał  sie od takich myśli...

Nawet tak nie myśl, że ulegniesz, bo gdy tak zrobisz wszystko zacznie się od nowa. Przerobiłam to, naprawdę lepiej zablokować połaczenia i smsy, a emaile bez czytania kasować. Cisza jest straszna, ale Ich manipulacje o wiele, wiele gorsze.
Nania, bez odcięcia kontaktu nie da się wyzwolić, mam nadzieję, że już o tym wiesz. Życzę Ci siły i wytrwałości, bo tego najbardziej nam potrzeba.
Sciskam.