Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

O boże, Zofio...!!!
Nie jestem Tarantellą, ale znam jej historię i aż mnie zimny dreszcz przeszedł, gdy czytałam twojego posta. Skąd tacy popaprańcy się biorą???

Zosiu kochana,
Boże, jak się cieszę, że ta moja (niemal pamiętnikowa) pisanina na tym forum komuś się przydaje (zwłaszcza, jeśli wywołuje śmiech). Przedstawiony przez Ciebie scenariusz zaczął mi się rysować podczas ostatnich miesięcy - ciągłe krętactwo, manipulacje, mentalne plucie w moją piękną twarz i kopanie mojego wychudzonego tyłka. A to wszystko pod pozorem zagubionego misia z mokrym noskiem. OCZYWIŚCIE widziałam to, jak się napawa moim cierpieniem i dlatego kroczek po kroczku doszłam do tego, że nie jest to zwykły bydlakus vulgaris tylko mizoginista pełną gębą z podręcznika psychiatrii klinicznej - obiecanka, klęczki, łzy i jeszcze tego samego dnia seksik z kochaneczką a potem "To robi za mnie mój chory umysł, ale to sie więcej nie powtórzy". I powtórka na następny dzień. Ooooo tak, Zosiu, jazda na rolkach z dopalaczami! Strasznie, niewymownie mi przykro, że w Twoim przypadku sprawy wyglądają zaciężnie. Finanse i to składające się głównie z pasywów mogą w takim układzie dobić. Ale, dziewczyno, nie poddawaj się. Twoim aktywem są dzieciaki, a od teraz i my tutaj.
My zwyczajnie nie miałyśmy szans. Może całe konsylim psychiatrów by go rozszyfrowało (albo i nie) ale my nie miałyśmy szans, bo działałyśmy takimi idiotycznymi narzędziami jak wiara, nadzieja i miłość (zwłaszcza ta środkowa była tu całkowicie zbędna).
Pierdzu psychofaga. Miałyśmy dobry poligon. U mnie już bliżej niż dalej choć tez mam doły i dziś od rana popłakuję pod hasłem "Dlaczego ja?". Jednak skoro tu jestes to znaczy, że i Ty jestes na dobrej drodze. Szukanie odpowiedzi to już początek końca. Dla takich jak my miss-mizoginist gorąco polecam ksiązkę "Dlaczego on nie kocha a ona za nim szaleje". Tylko się nie załam czytając ją. Ja doznałam wkurw*enia i co chwilę na głos wypowiadałam zdanie: "Dlaczego dopiero teraz, Boże, dałeś mi tę książkę?"
Ich toksyna jest szczególnie paskudna. Mówię, że nie miałyśmy szans, bo patrz ile kobiet się na nich łapie. Sam tylko mój psychofag miał dwie żony, trzy stałe kilkuletnie partnerki i po drodze ze cztery kochanki,o których ja wiem ... a ile było tych z szarej strefy, kto to wie (chyba nawet on nie wie)? I każda z nich działała tymi samymi debilnymi narzędziami - wiara, nadzieja, miłość. A on to wszystko chętnie brał, potem sprowadzał je do parteru i cieszył sie z ich cierpienia.
Tyle tylko, że to MY tu jesteśmy i MY szukamy odpowiedzi na pytania a one siedzą i wspominkują tego psychola i rozmazują gile po twarzy. To MY jesteśmy na dobrej drodze. Owsze, dokonałyśmy samogwałtu na nszej moralności, psychice, wierze, nadziei i miłości ale PORADZIMY SOBIE Z TYM.
Ten debil, jak do mnie przyszedł miał więcej długów niż włosów na całym ciele (a zapewniam Cię, że z drzewa w tym temacie zszedł przedwczoraj i kosiarka na nim by się spaliła). Poprzednie wszystkie kobiety doprowadzał do współruiny, jechali na szarańczy, ukrywali się przed komornikami, zawalał wszystkie biznesy (wiesz, ci nieuczciwi wspólnicy i pracodawcy-krętacze).  Dlatego też jestem pewna, że jak moja dobra aura od niego się odetnie i zabraknie mu intendentki i zarządcy w jednej osobie to i jego stabilność finansowa przewróci się na ryj ... ale mnie tu juz nie będzie, żeby wperdzielać z nim tę szarańczę (będę wpierdzelać własną ale to będzie moja szarańcza). Jego szarańczę niech wpierdziela z nim blondi lub dowolna inna ofiara. I niech Twój debil mieszka sobie ze Waszą blondi na tych 100 metrach. Otrzeźwienie tej nieszczęsnej ... daję jej rok, góra dwa. Założymy się? Ja zwyczajowo się zakładam o sheridana. Do tego czasu Ty juz będziesz na innej planecie a oni niech sie kokoszą w wyzutym już z romantyczności sosiku codzienności, która (i my to wiemy) nie jest taka różowiutka.
Masz jakąś szansę wyplątać sie z jego gówna finansowego? Zrobiłaś może rozdzielność? Jak z rozwodem i alimentami? Ogarniasz jakoś w ogóle ten pierdolnik czy potrzebujesz pomocy?

Masz zaj,,,te teksty tarantella hahahahhah

Witam... Mój dzisiejszy dzień zaczął się od refleksji. Kim jestem? Wydaje się że to proste pytanie,ale sprawia wiele trudności. Związek z R.doprowadził do zagubienia wlasniego i prawdziwego JA!

***ANALIZA***
R.denerwował się bez większej przyczyny na mnie,bałam się przez to w ogóle odezwać-bo nie chciałam zdenerwować.Choć wydawał się być skrytym człowiekiem okazał się być typem który ma gdzieś Twój potrzeby i chętnie to mówi. Trudno mi się w tym połapać,czuje się zagubiona i szukam odpowiedzi,pomocy-ale mało jest chętnych-prawie nikt. Brak oparcia,bezsilność... Na początku nie umiałam wyłapać iż jestem krzywdzona,wydawało mi się,że to jego humorki,że ja gdzieś popełniałam błąd. Niepewność pojawiała się każdego dnia-pojawia się i teraz... A ja przecież dawałam mu całą siebie,otaczałam ciepłem,uznaniem,szacunkiem,miłoscia... Gdzieś popełniłam błąd... Zastanawiam się czy gdy mi mówił "kocham Cię,chce Twego szczęścia"to były to słowa prawdy czy manipulacji? Przyznaje straciłam pewność siebie i poczucie własnej wartości-spoglądając w lustro brzydze się sobą...bo przecież byłam głupia,ślepa itp zastanawiam się co jest ze mną nie tak,wątpię że kiedykolwek będę umiała być ponownie happy. Jak głupia mam w sobie jeszcze odrobinę nadziei-a może,a jednak... Idiotka ze mnie... Boję się że sobie nie poradzę,dalej,później... Wydaje mi się,że wszystkiemu winna jestem ja... Jestem sama,jak ten post,który pozostanie bez odpowiedzi. Głuchy,samotny,nic nie warty-jak jego poprzednicy i ja...

No to jadziem panie Zielonka:
1) NIE jesteś skazana na Pana humorki, nie musisz wysilać swojej ślicznej główki, aby zgadnąć co też Panu znowu zawiniłaś - no i uwolniłaś go (i siebie!) od męczarni związanych z twoją niedoskonałością. Już ani on Ty nie musicie się tym denerwować
2) NIE jesteś głupia ani ślepa, bo to wyłapałaś, rozszyfrowałaś i odważyłaś nazwać zjawisko po imieniu. Stań jeszcze raz przed lustrem i zobacz jaka fajna i MĄDRA dziewczyba tam stoi. Nie dała się omamić
3) NIE jesteś SAMA - jesteś wśród takich samych jak TY - chcących zbyt wiele dawać, nie otrzymując nic w zamian. Zatem znajdziesz zrozumienie. I wsparcie gdy trzeba...
Do góry głowa i naprzód

niekochana ja na pewno nie zamierzam Wami manipulować. Porównałam jedynie moje posty do swojej osoby:
"Jestem sama,jak ten post,który pozostanie bez odpowiedzi.Głuchy,samotny,nic nie warty-jak jego poprzednicy i ja..." miałam tu na myśli że ja również jestem głucha na podpowiedzi intuicji(nie raz o tym pisałam),samotna bo jestem jakby nie patrzeć singlem,nic nie warta-wynik niskiej samooceny i pozostaje bez odpowiedzi-na pytanie 'kim jestem'. Miałam na myśli że mój post i każdy wcześniejszy tak naprawdę pozostaje bez odpowiedzi dla mnie samej,pisze bo wylewam ból,myśli i zmartwienia,ale nie umiem odnaleźć w nich racji rozwiązania mojego problemu. Przepraszam jeśli tymi słowami kogoś uraziłam,na pewno nie tyczyły się one Was KKZB. A jeśli tak to odebrałyscię to przepraszam:(

Czyli co? Manipulował Tobą tak długo, aż się udało. Strzelanie focha, wrogie i karcące milczenie, okazywanie Ci, że jesteś mało istotnym elementem, z którym nie warto ani gadać ani się o niego troszczyć - cała gama poszła w ruch. A wiesz dlaczego oni to robią? Bo się, kurna, BOJĄ, że utracą kontrolę. Dopóki naciska Ci guziki i to działa dopóty to on jest kierownikiem tego pulpitu. Gorzej jak przychodzi moment, kiedy on wciska guzik ... a tu - system nie odpowiada. Wtedy wpadają w złość, w panikę i stosują młotek (bo inteligentnie nie da rady - to nie są inżynierowie dusz tylko młotkowi; potrafią przypierd**lić w urządzenie, bo na elektronice emocjonalnej się nie znają).
Jak młotek zadziała - awantura, agresja i nne, wtedy spoko - kierownik jest znów kierownikiem a Ty podzespołem. Podzespołem do REAGOWANIA na jego DZIAŁANIA a nie do SAMODZIELNEGO DZIAŁANIA. Ty bez guzika już nie umiałaś a to go baaaardzo nobilitowało w jego własnych gałach.

Patrz wyżej.

Jak zwykle nawołuję do mądrości przeczytanej w mądrej książce - odganiamy od siebie autodestrukcyjne myśli samoobwiniające. Nie głupia i ślepa tylko myśląca ludzkimi kategoriami i ufna tak jak jest się ufnym w stosunku do LUDZI, a że na NIELUDZIA trafiłaś, to i Twoje ludzkie miarki tu się na nic nie zdały.

*****

A tak w ogóle, dziewczynki, to dziś mamy? Yes, yes, yes - piątek, hurra!!!! Więc co jutro będziemy miały?  WEEKENDOWY DÓŁ yes, yes. A ponieważ już dziś to wiemy, to co robimy? TAK - szykujemy się, żeby go przyjąć z godnością BO JUŻ WIEMY. Wiemy, że nie będzie spaceru po parku z psychofagiem za rączkę, żadem muskularny i kochający nas partner nie ogoli nam trawnika ku zawiści sąsiadek, żaden szarmancki (i równie kochający) amorozo nie zaprosi nas do restauracji na śródziemnomorskie frykasy, jak również nie poleżymy sobie dłużej z naszym ukochanym kimś w sobotnio-niedzielnym łózeczku (że już o podaniu nam śniadanka do łóżeczka z różą w zębach nie wspomnę). No, nie będzie tego wszystkiego. Wiemy? WIEMY. Więc możemy spokojnie się na to nastawić i zrobić sobie listę rzeczy, które w te dni należy zrobić, żeby nie leżeć rozmemłaną z pilotem w ręku przed wyłączonym telewizorem z gilem wiszącym do kolan.
Zachęcam do zrobienia listy rzeczy, z których 3/4 nie zrobimy ale 1/4 to już sukces.
A ja lecę na kolejną lekcję gry na bębnach afrykańskich (przypominam - nazywają się djembe/didżembe). Fajne te lekcje - człowiek wprowadza się tym rytmicznym graniem w zbiorowy trans. Kupiłam se własny bęben - jak się nie nauczę grać perfekcyjnie i nie zaproszą mnie do filharmonii, to będę miała oryginalny stolik na kawę z afrykańskimi wzorami i blacikiem z cielęcej skóry.

Ja jutro będę piła do nieprzytomności... Spotkanie ze znajomymi w weekend się szykuje. Zamierzam do domu dotoczyc się(lepiej pasuje to słowo) w poniedziałek. Spotkałam się z właścicielka mieszkanka,powiedziałam że jeszcze mieszkam bo dostałam się na studia-ona mi pogratulowała a ja jej,bo...jest w ciąży. Ale najważniejsze-cena ta sama,studia są:) Na moje szczęście nie spotkałam R. Więc oddycham z ulga na myśl spędzenia dzisiejszej nocy w mieszkanku a jutro wypad na imprezę

dla mnie również ciężko było przyjąć do wiadomość,że ktoś kogo znam dłuższy czas(2lata) potrafi od tak milczeć. Może to ich sposób na zapomnienie-może przynajmniej tego powinniśmy nauczyć się od nich-olewania... Ja o moim EX rzadko myślę gdyż czasu na to raczej brak(raz źle-jakim to jest draniem,a czasem przypomni mi się coś miłego i wtedy mówię do siebie samej'byłeś głupi że to zjeba**'),ot dziś nawinal się czas-jego wynik we wcześniejszym poście... I właśnie teraz zdałam sobie sprawę,że po tamtym felernym telefonie więcej nie odezwałam się do niego(o Boże-jutro muszę schować telefon-za pamięci aby nie mieć powtórki z rozrywki) ale on np raz na 2,3dni napisze mi sms'dzień dobry,miłego dnia' z jednej strony to mile,że ktoś miło mnie wita z rana,ale kurcze czemu on. Już miałam mu powiedzieć DOŚĆ!ale pomyślałam że może moje milczenie go zniecheci:P

dzięki za dobre chęci-ale ja odpadam. W mój gust muzyczny chybiles...

Bez przesady, nie jesteś wyrocznią co jest dobre a co nie.
To co dobre dla Ciebie wcale nie musi się podobać Moni, ani komukoliwek innemu.

"Bo Ty dziecko nie wiesz co dobre" Martyrs to są toksyczne słowa! Nie wiesz, że na grupie kkzb są zabronione.
W realu też bym zabroniła gdybym mogła.
Nie pozwalam tak się zwracać do Moni!

może i nie wiem co dobre,bo jestem DZIECKIEM ale słucham tego co lubię i stąd mój gust muzyczny tyczy się takich zespołów jak The Cure,Oasis,Travis i innych zespołów tego typu... Ale przecież o gustach się nie dyskutuje-prawda?:)
Kalinko dziękuję kochana:*

Wybacz, ale będę oceniała po swojemu.

Nie biorę wszystkiego na poważnie, biorę na poważnie to co w moim rozumieniu na takie "wzięcie" zasługuje. To zasługiwało.
Dziękuję Martyrs na tym temat uważam za zamknięty.

Dziewczyny moje kochane jak ja się cieszę , że tu jestem z Wami . Zamknęłam się już jakiś czas temu na głucho , bo wszyscy powoli mieli dosyć mojego roztrząsania mojego problewmu . Nikt nie rozumiał moich emocji , oburzenia , obrzydzenia itp.Wiem co czujecie i Wy wiecie co ja czuję i o czym  poiszę . Przez te 2 dni i 2 noce otworzyłam się , podbudowałam na tyle ,że znowu mam siłę być dawną JA ,  na razie w małej dawce ale zawsze to coś . Przestałam bać się mówić co myślę .......a niech się dziwią -ważne , że dobrze mi z tym .Teraz mogę powiedzieć , że mi się coś podoba  lub nie podoba , że lubię to  lub tego nie lubię .Zaczynam też mówić o swoich emocjach głośno , bez wstydu . Tak,  mogę powiedzieć całemu światu   j e s t e m     s k r z y w d z o n a ,  bo  b y ł a m   g ł u p i a   i  n a i w n a  -  już mam odwagę przyznać się do tego.             Pisałam już Wam , że go nie kocham - prawda to i fałsz . Prawda bo nie kocham tego potwora , który mi to zrobił ale nadal kocham tego miłego i ciepłego człowieka , który nadal siedzi w mojej pamięci . Widziałam się dzisiaj z nim ( Szczegóły innym razem a są ciekawe) i żal mi go i żal mi siebie .I śmiać mi się chciało i z niego i z siebie .......i Wy wiecie o czym mówię . Trochę dzisiaj o tym cholernym życiu rozmyślałam i wiele wniosów .........o tym napiszę innym razem . Wydaje mi się , że nikt o tym jeszcze tu nie pisał , że ................to są pogłoski i moje spostrzeżenia , że jest to sprawa genetyczna ( u mojego na 100%) i że po 50 -ce pogarsza się im ( u mojego na 100%) ale to temat do przedyskutowania . Chcę napisać Wam też o ,,fachowej pomocy,, , z którą ja się niestety zetknęłam i z której ja się skutecznie wyleczyłam .                                                                                                                                                     Nr. 1. miesięczny pobyt w szpitalu i zero pomocy od klinicznych fachowców ( nie doszli dlaczego zrobiłam to zrobiłam  i nie doszli , że mój to psychofag )                                                                                                                              Nr. 2. płatna wizyta u psychiatry (100 zł.) , która też nic nie wnisła a okazało się , że drugiej nie będzie ,bo będzie dzidziuś i potrzebny jest spokój psychiczny i mamie , i obecnemu w brzuszku dzidziusiowi                                                                 Nr.3. płatne wizyty u psychologa (100 zł. pierwsza , następne 80 zł) z których też nie wynikło , że mój mąż jest tym , kim jest . Kaski zabrakło , skończyły się wizyty po których nadal nikt nie umiał dociec dlaczego zrobiłam to co zrobiłam .                                                                                                                                                       Nr.4. powinien być nr. 1 .....otóż polecony przez lekarza ,,fachowca,, ksiądz psycholog z dwoma doktoratami i działający w stowarzyszeniu , które powinno wspierać , wysłuchał mojej bardzo skróconej historii  ( ja już wiedziałam co jest z moim mężem ) zamiast usłyszeć jak mam postępować i rozmawiać z nim ( po to tylko poszłam !) usłyszałam jak wyrok : on nie jest psychopatą to raczej Pani. Nie wiedziałam co zrobić: uciekać , śmiechem  zabić ,  pięścią zabić , rzucić się przez okno . To była ostatnia moja przygoda z profesjonalistami.

Nie ma doła weekendowego.
Nie dopuszczam od miesięcy. Odpoczywam, doceniam brak siły destrukcyjnej rozwalającej każdy weekend i inny wypoczynek.
Jutro robię grilla dla przyjaciół, testuję nową sałatkę (żurawina + gruszki  + ser pleśniowy na cykorii i rukoli - jadłam, ale nigdy nie robiłam). Później gramy w karty do rana. Zaraz potem jest niedziela, trzeba kończyć weekend. Zero szans na "dołowanie".
I faktycznie, już wiem, że wielu rzeczy, które powinnam - nie zrobię. Zabraknie mi czasu. I dobrze.

kochana tak pije winko i czytam lekture od Ciebie:-) miło ze ktoś o mnie myśli:-) dzieci położyłam do łózek jutro zaplanowałam wypad z dzieciaczkami nad wode albo jakies inne fajne miejsce byle nie myśleć! damy rade :-)

Bosko, kochana, bosko Pozwolę sobie ukraść tą puentę i rozpowszechniać

A mój psychofag się od jakiegoś czasu odzywa a ja milczę, ale zastanawiam się czy kiedyś się od niego uwolnie? odezwał się też jeszcze jeden niedobitek toksykarz po roku ale nie odebrałam, umawiałam się z nim aby wtedy zapomnieć o moim obecnym exiu ale klin klinem nie podziałał, eh ale zbytnio się tym nie dołuję, jutro planuję miły dzień z moimi koleżankami robimy fajny wypad za miasto, buziaki!!!!!!!!!!!!!

Kupiłam sobie zestaw wypoczynkowy, zastanawiałam się nad nim w sklepie  15min!!! a kiedy mi przywieźli stwierdziłam że nijak się ma do moich pozostałych mebli ale to wywołało tylko mój śmiech, kiedyś bym to bardziej przeżywała he he, widzę u siebie istotne zmiany, jestem jeszcze bardziej popaprana i złośliwa.

Brawo! To dobry objaw - też tak mam

.BAJKA O KOTKU I MYSZCE . Wersja dla niecierpliwych: zabawa kotka z  myszką . Kiedy ona oszołomiona , to łapką w tę  stronę i w drugą, i ponownie ? a jak myszka odzyskuje świadomość i przytomność to ją ząbkami kocur traktuje ale nie na śmierć , tylko do oszołomienia  , bo jak myszka zemrze to czym się będzie kotek  leniuszek bawił ? A jak myszka w końcu  zemrze ,  to kotek zjada ją a jest to jego nagroda po wysiłku zabawy i idzie szukać innej myszki i  znowu się zaczyna ?.polowanie , zabawa , uśmiercanie , polowanie , zabawa  , uśmiercanie , tylko po uśmierceniu myszki , kiedy kotek stary, to już nie ma sił na polowanie  ale chęci do zabawy i uśmiercania pozostają ? biedne kotki . Niektórym myszkom udało się uciec  w trakcie zabawy  i powrotu do świadomości i jeszcze przed śmiercią ? biedny kotek stracił myszkę .Poraniona myszka ucieka do dziury i tam leczy swoje rany . Wersja dla cierpliwych ; ta sama historia tylko z fonią .  Przyczajony kotek mówi do myszki :Piękna myszko może się zabawimy? ! Jesteś najładniejszą  i najmądrzejszą myszką jaką spotkałem a spotkałem ich wiele -uwierz mi , bo ja jestem prawdomównym kotkiem . Inne myszki były złe , niedobre i zabawy z nimi takie były , ty jesteś inna , wyjątkowa i....... już ją ma  , bo zamiast chować się do dziury  przystanęła na chwilę by tego posłuchać , myśląc sobie : nareszcie ktoś to zauważył .A teraz nasz kotek myszkę  podrzuca łapką mówiąc , jesteś mądra , piękna ,grzeczna ,  moja i potulna .Myszka milczy  , bo nie wie co się dzieje .Kiedy przytomnieje chce uciekać . Kocur mówi : ucieczka nie wchodzi w grę , w ucieczki bawić się nie będziemy ! Pokażę ci gdzie jest Twoje miejsce! I ściska myszkę zębami. Podrzucając ją oszołomioną do góry łapkami ,  mówi : mądra myszka , grzeczna myszka , moja myszka . Myszka gdy przytomnieje najpierw prosi o wolność ,  potem grozić zaczyna a gdy już słabnie - błaga o nią . A  kotka  drażni z biegiem czasu ,  coraz bardziej  zwiotczała mysz  i kiepska z nią zabawa ,i mówi : durna myszo  ,marna z ciebie pociecha  ,rozczarowałaś mnie . Myślałem , że ty będziesz inna, i inna z tobą zabawa  będzie  a ty jesteś  taka  jak tamte  a może i jeszcze  gorsza . Uśmierca ją , zjada  i szuka nowej lepszej myszki i  zabawa  się powtarza . Jeśli jakaś  myszka zdołała uciec to siedzi wystraszona w swojej norze cichutko , cichuteńko i liże swe rany a im dłużej kot się nią bawił tym rany cięższe . Liże i myśli : jak mogłam mu uwierzyć ? Jak mógł mi to robić ?  Kiedy się już wyliże  spiepsza na widok kota gdzie pieprz rośnie . Zestarzały kocur nie ma sił na polowanie i zabawy ale mruczy sobie pod nosem  :com się nabawił to moje , com się najadł myszy  to moje  .           To jest owoc moich dzisiejszych przemyśleń . O Boże ?...  mój to nawat mówił  do mnie myszko  i  że ja nie załapałam ?..... Nie załapałam nawet wtedy , kiedy miał przyjść a nie przychodził i ja pisałam mu SMS-a: zabawa w kotka i myszkę ? Dzisiaj swojego przywitałam po tygodniowj przerwie : Cześć kotku .                       Wiem ,że jestem tą głupią , naiwną myszką , liżącą swoje przepotężne rany .

Myszko moja droga - pięknie opisane! Najważniejsze, to nie być myszką zjedzoną, więc spierdzielaj ile sił w nogach.
Mam dla Ciebie jeszcze jedną bajkę - o skorpionie (moja ulubiona).
Stoi na brzegu rzeki skorpion i chce się przedostać na drugi brzeg ale pływać nie umie. Podpływa żaba.
Skorpion mówi: żabko kochana, przeweź mnie na drugi brzeg na swoich plecach.
Żabka na to - przecież jesteś skorpionem i możesz mnie ukąsić.
S: No przecież ci tego nie zrobię jeśli mi taką przysługę wyświadczasz. Uwierz mi.
Ufna żabka wzięła więc skorpiona na plecy i przewiozła go na drugi brzeg. Tam jednak skorpion żabkę ukąsił, a ta jeszcze w agonii zapytała: Dlaczego mi to zrobiłeś, przecież obiecywałeś, że nie zrobisz mi krzywdy. A skorpion na to: Przecież wiedziałaś, że jestm skorpionem.

Ja od początku wiedzoałam, Zofio, że psychofag jest skorpionem ale szłam w to bez mydła, bo wydawało mi się, że dla mnie przerobi się na CZŁOWIEKA (pięknie o tej transformacji opowiadał - że dorósł, że wszystko już zrozumiał, że od teraz już zawsze, że od teraz już nigdy, że dla takiej jak ja ...). Zofiu, nie przerabiajmy ich w nasze kotki, pieski, w ludzi. Niech Twój kotek zostanie amebą działającą na pierwotnych instynktach i przyklei się do innej myszki. Mieli prawo wyboru i z niego skorzystali. Zależy Ci na tym, że wybór bezmózgiej ameby padł na Ciebie? Wiem, że Ci nie zależy tylko czepiasz się jeszcze swojej wizji tego, że ta ameba ma jednak ten mózg, zasady, uczucia ... jak człowiek. Ale on z całego tego człowieczeństwa posiada tylko powłokę człowieka - korpus i kończyny (w tym tę dla niego najważniejszą).
Uciekaj, myszko, do dziury.

a ja sie dzieki niekochanej naczytalam wczoraj i powiem wam jestem Przerazona!!!!!!

zdradzony przez ojca, mezczyzni ktorzy nie potrafia kochac( 100 procent moja historia), toksyczne slowa.
Przeraza mnie to ze w sumie chyba nie mam szans wychowac chlopca na normalnego faceta, boze za co to wszystko i przeraza mnie to ze moje najpiekniejsze lata przezylam w takim koszmarze dopiero do mnie doszlo ile jeszcze przed soba bolu ukrywalam... boze np. porod mojego dziecka, tu w obcym kraju wtedy bez jezyka, zawiezli mnie do jakiegos lekarza polskiego pochodzenia z ktorym tesc poszedl na piwo, bo mysleli ze bede rodzic cala noc , a ja zostalam z niemiecka polozna i nic nie kumalam... urodzilam praktycznie sama , przerazona, dziecko odrazu mi zabrali bo byl wczesniak, a potem mnie polozyli w jakiejs sali napakowali srodkami naseenymi, a ja sie w nocy obudzilam cala w krwi i chodzialm po szpitalu szukac malego, koszmar. nastepnego dnia o 7 rano , rodzilam o 19 , przyjechali po mnie zeby mnie wziasc na chate, bo nie wykupili mi ubezpieczenia....

Bajka, marzenie każdej ciężarnej. Przeżyłaś to, przeżyjesz już całą resztę. A o syna się nie martw - lepiej mieć myślącą i świadomą niebezpieczeństw matkę, niż matkę-idiotkę, która trwa przy psychofagu i daje dziecku sygnał, że takie życie, jakim żyje tatuś i mamusia jest OK. Że mamusię można zdradzać, obrażać, a ona musi się na to godzić, dla kasy, dla świętego spokoju, dla seksu, dla pełnego gara i ubezpieczenia.

Wszystko rób w swoim tempie. To Twoje życie, Twoje emocje. Ściskam Cię mocno, kochana.
P.S. Ja nadal codziennie o 5.25 biegam. Nie ma zmiłuj i bardzo mi się to podoba

Dziewczyny,
a ja dzis znow obudziłam sie z niepokojem w brzuchu, strachem telefon obok czy czasem nie napisał...i kurde siedze i mysle boze to jakas paranoja!!! to nie z nim jest coś nie tak tylko ze mna ze sobie pozwalam na takie emocjonalne jazdy..poczytałam wczoraj "mezczyźni ktorzy nie potrafia kochac" no scenariusz jak u mnie najpierw szalał zdobywał a gdy mnie zdobył on musi przemyślec, zła byłam dla niego ze niby bałby sie mi znow zaufac, ze nic by z tego nie było.  o co do cholery chodzi? gówno przy nim miałam ani poczucia bezpieczeństwa, ani zaufania, ani planow na przyszłość, zadnego utrzymywania mnie, zadnej pomocy tylko potrafił raczyć mnie miłymi słówkami ktore miło łechtały mojego ego no i sex. dla tych dwoch rzeczy straciłam glowe...naprawde ze mną to ze mną coś nie tak...a z drugiej strony po koszmarnym małżeństwie (alkohol, hazard,kłamstwa, szantaz emocjonalny,wzbudzanie poczucia winy) miałąm takie pragnienie normalności...zyłam wyobrazeniem ze tym razem jest normalnie a to d...pa blada tez do bani tylko powod nienormalności inny...

Patrz ile skurw***ństwa:
1. Normalne wydaje mu się wysłanie do Ciebie sms-a o tak skandalicznej porze - sorki monia, ale on jasno mówi: no przecież czeka, jak nie przymierzając najwierniejsza s**a.
2. Jego widok - Twoim największym marzeniem.
3. On chce pogadać - to najważniejsze. Czy Ty chcesz - zupełnie nieistotne.
4. On wie lepiej, co DLA CIEBIE jest DOBRE. Oczywiście "nieśmiało" przemyca, że JEGO strasznie przykra rzecz spotkała - pędzić, ratować misia z mokrym noskiem.

Olej go, niech się wali.

Właśnie minęło 90 dni od mojego ostatniego telefonicznego kontaktu z M. W tym tygodniu minęło także 9 miesięcy od odkrycia przeze mnie zdrady oraz od ostatniego spotkania z nim, na którym zdecydowałam, że to musi być koniec.

Jeszcze do wczoraj myślałam, że z tej okazji napiszę tutaj duże podsumowanie całego tego okresu, o fazach żałoby, o moim samopoczuciu w tym czasie i jak to się zmieniało, że jakby "przerobię" ten czas jeszcze raz. Ale dziś gdy się przebudziłam i pierwszą myślą nie był on tylko WY, gdy zaczęłam myśleć o tym wszystkim i zastanawiać się nad swoimi reakcjami,  gdy z zadowoleniem stwierdziłam, że od jakiegoś czasu nie bolą mnie już myśli o nim, że tych myśli jest coraz mniej i nie są obsesyjne, że potrafię śmiać się serdecznie, potrafię mieć swoje własne przyjemności i radości, marzenia oraz plany, doszłam do wniosku że nie chce mi się robić już żadnych podsumowań związanych z M i ze nie mam ochoty grzebać się już w tym wszystkim. Jedyne co pozostało z negatywnych emocji to poczucie żalu za stracone cztery lata z mojego życia, które poświęciłam osobie tego nie wartej. Ale pracuję nad tym tematem i tłumaczę sobie, ze widocznie tyle musiało trwać to wszystko i być tak drastyczne, abym wreszcie obudziła się z kochania za bardzo i odnalazła radość życia z samego faktu swojego istnienia. Gdy już odżałuję stratę tych czterech lat i stanę się naprawdę wolną i szczęśliwą osobą, to pewnie napiszę do M przepiękny list z podziękowaniem, że spotkanie go na mojej drodze zycia było najlepszą rzeczą jaka mogła mi się wydarzyć, bo nareszcie pokochałam siebie. Jeszcze nie jestem całkiem gotowa na taki list. Może gdy będę gotowa, to wcale go nie napiszę, albo napiszę i nie wyślę.... czas pokaże, tak jak z tym podsumowaniem - miało byc zupełnie inne, a jest zupełnie inne, bo się zmieniłam w ciągu tych 90 dni i inaczej myślę niż nawet parę dni temu i czego innego potrzebuję.

Dziękuję Wam, Moje Kochane, za to że jesteście. Za Waszą zbiorową mądrość i wsparcie. Gdyby nie Wy, pewnie jeszcze daleko byłoby mi do wyjścia z czarnej dupy. Po prostu nawet nie potrafię powiedzieć jak wiele dało mi to forum i jak bardzo cieszę się, że Was poznałam.
Dziękuję. Kocham Was.

Kurde, tak się wzruszyłam, aż mi łzy w oczach stanęły, a wiecie, ze jestem z tych co nie płaczą

PS.
Nie mam doła weekendowego. Nie zaplanowałam sobie nic specjalnego na weekend i nie mam poczucia, że muszę coś koniecznie planować i coś bez przerwy robić, bo inaczej się uduszę lub zwariuję Chyba jestem zdrowa Nawet cieszę się, że będę zupełnie sama. Ojciec pojechał do siostry, syn jedzie na wesele. Będę sama ze sobą, w najlepszym pod słońcem towarzystwie Nie do pomyślenia, że mogłabym tak napisać jeszcze nie tak dawno

Kochana obiecuje, jak nam sie uda to zorgaanizowac, to bedzie tylko balanga;)

a jak sie moze nie udac??? w ostatecznosci bedzie polskie morze ale BEDZIE! bedziemy my i nasze uśmiechy:-)

ja tez dostałam biblioteczke od Niekochanej i oczy sie powolutku otwierają powotku ale jednak! a spontan popieram w 100%:-) po za tym dziewczynom z forum sie udało to nampewnie też sciskam Cię mocno!!!

najważniejsze ze znalazłyśmy miejsce ktore pomaga to forum dziewczyny są niesamowite mądre wspierają, są lepsze niz psycholog bo tam wizyta raz w tygodniu a tu piszesz zaraz ktoraś biegnie z pomocą to jest kurka wodna niesamowite!
NIE JESTEŚMY SAME!
MYWAY jak sie uda wyjazd w wakacje to potem zaczniemy Sylwestra organizowac w gorach:-)))