Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

One way, to pętla (początkowy), napiszę na maila szczegółowe instrukcje.
PAKUJ się, zaraz wstajesz!

To tak jak ja
Ale na forum siedzimy

Dzięki za info, cieszę się, że nie będę do głuszy pedałowac
Marynareczko, na wszelki wypadek poproszę na maila Twój nr tel. i jak masz, to Domka też.

Karen, kochana napisałam do Ciebie maila aż z dwoma numerami

Niekochaną kto odbiera? I o której jest w Bydgoszczy?

Niekochana napisz, może uda mi się Ciebie też odebrać i dostarczyć do Fordonu

Jeśli pociąg się nie spóźni - 13.33 na Głównej.

Wróciłam z pierwszej lekcji djembe. Nigeryjczyk - simpatic, grupa - przesympatyczna, budująca zgraja najróżniejszych ludzi, którym SIĘ CHCE COŚ NOWEGO, samo walenie w bęben - grupowa ekstaza (a to dopiero piersze popukiwanie). Palce jutro będę miała spuchnięte na bank ale cała godzina z 90 dni do przodu, bez żadnych myśli z tyłu głowy. Warto było. Kolejny mały kroczek za mną. Polecam wszystkim zdrowiejącym.

Tarantella nie poznaję cię

A Ja wiem w jakie bębny Ona wali?? Wiem że Nigeryjczyk, wiem że grupowa ekstaza i jeszcze coś tam z tyłu głowy hehehe! Nie no zazdroszczę - Ja też bym powaliła  - w bębny oczywiście. I zazdroszczę tej godziny "in plus".

W poniedziałek kolejny odcinek pt. "Co terapeutka na to?"

Czy zechcesz nas uznać za równie fajną zgraję i wprowadzić w ekstazę? PLEASE Zechciej i dla nas popukać w jakiś wydrążony pień?
Spójrz na wcześniejsze posty - działasz jak napój energetyzujący może jakieś opłaty zacznij zbierać? Albo nawiążesz kontakt z firmą reklamową? Masz potencjał dziewczyno
Miłego dnia

Jezu, jak się cieszę. Jak patrzę za okno, to nie wierzę w polepszenie pogody ale będę się cieszyć nawet jak spadnie grad. I nawet gdybyśmy miały cały czas milczeć - też się cieszę, bo my nawet milczymy tak samo. Median, Anhedonia, na podróż z Wami nawet mój psiak się cieszy - uwielbia podróżować, zwłaszcza z kobietami. On z pewnościa nie jest psychofagiem - jest wierny, zawsze szczeka prawdę, trzyma się przy nodze, jest wdzięczny nawet jak mu się na łapę nastąpi albo ogon przytnie, jest gotów znieść najgorsze niewygody byle z panią i nie ma wymagań kulinarnych a agresywny jest tylko w stosunku do innych samców - suczki (nawet te najbardziej agresywne) traktuje z należytą atencją. No i jest to jedyny przedstawiciel płci przeciwnej, który będzie na sabacie - to dla niego wielkie wyróżnienie (mówił mi o tym ).
Zagram na dijembe na następnym sabacie. Bęben kupię na allegro - dostałam namiary od jednego z chłopaków z grupy. Sęk w tym, że jak dla mnie to granie ma największy sens właśnie w gupie - wtedy robi duże wrażenie. Tych naszych 20 osób swyraźnie się cieszyło łapiąc wspólny rytm, a jak zaczynamy przyspieszać to sie robi naprawdę frajda. A swoją drogą - miło popatrzeć, że młodzież może się tez interesować czymś innym niż tylko komputerem. W mojej grupie gros to młodzi ludzie ale sa też "średniaki" ... no i ja jestem oczywiście najstarsza do spółki z jeszcze jednym panem, ale on ma żonę i to kochającą agresywnie za bardzo - całe zajęcia do niego wydzwaniała, a on z przepraszającą miną sie tłumaczył - "sorry, it is my wife" (Nigeryjczyk mówi po polsko-angielsko-jakiemuś tam).

Dziękuję, a z tym "zawiedzeniem" to strzał w dziesiątkę, chyba to najbardziej (przynajmniej mnie na chwilę obecną) uwiera/boli/irytuje/smuci/złości/wywołuje bezsilność itp. Bo już z uczuć to się chyba wypieram od jakiegoś roku. Czuć jakąś tam MIŁOŚĆ to swoją drogą, ale kurczę nie ma siły, żeby kochać tak samo i ciągle, jeśli ktoś Ci się nie daje kochać.
Jeszcze obecnie jestem w związku i mój partner nie podejrzewa, że ja już "nie widzę" tego - on nie ma problemu, to ja zawsze go miałam :]
Ah tylko nie wiedzieć czemu brak mi odwagi, a raczej marzy mi się usiąść, wypunktować mu powody, dla których odchodzę, ale to nie ma racji bytu u mnie - on tego nie zrozumie, jak zwykle powie mi, że jestem "po****aną, rozhisteryzowaną upośledzoną emocjonalnie kobietą" i żebym "poszła leczyć swoje kompleksy" (szkoda, że nie przyjmuje do informacji, że tę nową super cechę pt.zakompleksienie dostałam od niego, nie wiem chyba w prezencie - ha.ha.ha ). Najchętniej przestałabym się odzywać i udawała, że zapadłam się pod ziemię, no ale cóż - to nie jest chyba najlepszy pomysł, także siedzę i od miesiąca myślę, jak to zrobić.
Oczywiście jeszcze jest strach, że się rozwalę - mam obecnie sporo różnych problemów, a jak odejdę to znam się i zapewne "odechce mi się żyć", ale...postanowiłam, że przejdę "żałobę", bo nie ma takiej mocy, żebym chyba płakała całe życie za nim - chyba, bo do tej pory tak myślałam....

Zazdroszczę bardzo Wam wyjazdu i spotkania, że same baby, że z tym samym problemem, że odpoczynek, że zabawa itd. : ) Bawcie się cudnie ! ; )

Wieziecie mimo negacji reszty.

Kolejna mała wiktoria do "Dzienniczka dumy". Nieodebrane połączenia od psychofaga + mój suchy sms "O co chodzi? Jak masz sprawe formalną-pisz. Jak masz inną - nie pisz i nie dzwoń."
Kolejny mały kroczek. Polecam - dobrze robi na psyche.

kocham za bardzo..i miotam się okrutnie.
chyba mam nie równo pod sufitem,bo raz jestem dla niego jak miód raz..
nasz związek to prawie patologia-bo kocham za bardzo!!!!

Dzielna dziewczynka

Nie wątpię. Bawcie się dobrze

też mam "skrajności" na porządku dziennym swojego 'związku'. U mnie pewnie dało by się dawać , więcej i chciałabym móc, ale nie mogę , bo on na to nie zasługuje i zwyczajnie NIE mogę dawać tego co chciałabym dawać swojemu mężczyźnie.
Już chyba wszystko dla niego robiłam i zrobiłam, ale jak za to mam tylko pretensję - odechciewa się.

czyli Twój problem nie polega na tym, że partner jest "nie Okay" czy "zaczął Cie olewać" czy cokolwiek innego tylko na tym, że masz poczucie , że "chcesz dawać więcej" a to Twojemu partnerowi się nie podoba/męczy go to ? I to , że jesteś chorobliwie zazdrosna o byłe (można to już nazwać chorobliwie , bo może jednak w "Granicach zdrowego rozsądku" ? )

no po trzydziestce.. ma się już te jakąś przeszłość czy się chce czy się nie chce.
tak to desperacja -to trzeba nazywać po imieniu-desperacja pasuje jak ulał. i co dalej..jeśli już jestem w desperacji..i chce być tą Jego naj..
bo partnerek było wiele a i w tym czasie nazbierało się doświadczeń których mi brakuje..
i jeszcze jedno-to ma związek z mundurem, bo nie każdy facet w czasie seksu mówi" nogi na pagony i za ojczyznę" ..nasz związek jest na prawdę dość specyficzny ze względu na to co robimy(gdzie pracujemy)to że na co dzień -wykonujemy "pod rozkaz" w życiu po pracy przekłada sie na nasze zachowania..

niech nie wybucha..nich zostanie na miejscu-bo całkiem fajna, mądra głowa!

Więc - może nie uwierzysz - ale wcale nie trzeba chodzić w mundurze, aby tak się wyrażać w czasie seksu Sama słyszałam (może uważają, że taki tekst czegoś im przydaje?).
Po drugie - co Ci da ta desperacja? Tobie depresję a jemu znużenie?
Jakby pragnął kobiety z doświadczeniami, to by ją sobie wybrał - począwszy od sióstr "wielokrotnie" przełożonych - jak mawiał 1 mąż pielęgniarki (proszę o wybaczenie przedstawicielki służby zdrowia - to nie mój pomysł, ja tylko przytaczam) do przedstawicielek najstarszej profesji świata "w stanie spoczynku"
Widać woli Ciebie i po co chłopakowi psuć?
Spokojnie, wyluzuj - nauczysz się przy nim czego pragniesz. Tylko nie histeryzuj - to nie licuje z powagą munduru
Wybacz lekką formę odpowiedzi, ale chyba za bardzo się spinasz?

AB89 - chyba nie mam, a nawet gdybym miała, to nie umiem tego ustrojstwa nadawać Trzeba się będzie uzbroić w cierpliwość
Napisz do marynarki, może coś zaradzi prędzej. Nieskromnie powiem, że też jadę, więc mogę przekazać twoją prośbę osobiście.

Marynarka nigdzie nie jedzie - marynarka nas serdecznie przyjmuje
Będzie, więc baaaardzo zajęta. Póki co jest w pracy, więc MOŻE ma jeszcze możliwość. Ewentualnie Zielony Domek współgospodyni spotkania
Wracamy w niedzielę ciemną nocą. No chyba, że się "przeciągnie"

Marynarka jest już z Niekochaną, osobiście odebrałam Krakowiankę z naszego uroczego Dworca PKP, teraz idę tam się zameldować i poczekać na Karen :-)

JA PRZYJEŻDŻAM JUTRO!!!
Od początku tak miało być.
Domku, kochanie, dziś na mnie czekasz?

Kto ma telefon do Marynarki albo Niekochanej?
Napiszcie smsa, że kupiłam herbatę i cytrynkę w płynie, niech nie kupują ... cholera cukru zapomniałam.
Mam też ketchup i musztardę do grilla.
Ciekawe, czy Domek pamiętał o saperce, bo zostawimy po tych trzech dniach Marynarce posesję obesr*ną.
Kupiłam też sobie za 10 zł w Auchanie kalosze do chodzenia w las i reszcie polecam.

Tarantello,

Z niecierpliwoscia bede czekac na dalsze relacje z terapii...

Przyznaję się do grzechu!! I będę pokutować za niego chyba do końca wakacji - zakazany owoc kusi i mnie skusił. Zadzwoniłam do niego. Godzinę temu wracałam ze spotkania z koleżankami, były % a mi duzo nie trzeba. Dziękuje byłam gotowa! Wybrałam JEGO nr i pytałam:
Ja (M): Hej co u Ciebie?
On (R): Miło, że dzwonisz ale jestem zmęczony.
M: Więc nie będę zawracać Ci głowy i dobranoc (uznałam że chce mnie spławić)
R: Nie czekaj, pogadajmy... Tęsknie kotek
M: Jak miło, ale do mnie czy do niej? Bo do obu możesz zwracać się kotek, choć ja tak w dowodzie nie mam napisane w rubryce imię i nazwisko
R: Dobra, koniec tematu. Nie będę z Tobą dyskutował (i dziękuje na mnie ten tekst działa jak płachta na byka)
M: Co Tobie wolno mówić a mi nie? Bo masz taką zachciankę?! Ja nigdy nie mogłam się odezwać broniąc swojego zdania
R: Bo wtedy zaczynasz nic nieznaczące rozmowy. A ja nie mam ochoty gadać
M: Dla Ciebie rozmowy są znaczące tylko wtedy gdy Ty masz rację i Ty masz prawo głosu, zawsze tak było. Twój egoizm nie pozwala Ci inaczej działać i pomyśleć o innych ludziach
R: Chcesz to usłyszeć, proszę bardzo - SORRY MASZ PRAWO GŁOSU (poczułam się jak robi to z litości, po czym dodał) To koniec rozmowy na dziś i tyle!

Rozłączył się a we mnie krew buzuje... Ja pierdziu on zawsze tak robił. Rozmawialiśmy gdy on miał ochotę i nastrój, ale jeśli ja nie miałam nie mógł tego uszanować. To on decydował kiedy rozmowa się zaczynała i kiedy kończyła, a w momencie gdy chciałam coś dorzucić jeszcze wkurzał się i zaczął klnąć. Rozmowy zawsze należały do udanych i ba umieliśmy rozmawiać pod warunkiem że on albo był po piwie albo miał dobry dzień... W inne dni rozmowa nie miała prawa się odbyć!!
&%$#%$#*&%$%#*^%$#&##@%&(*#%&^)^*%#@^((&*%#$$  !!

Wzięłam prysznic aby się zastanowić - boli jak cholera, ale wiem, że NA WŁASNE ŻYCZENIE! Przyznaję gdyby nie % inaczej bym pokierowała rozmową, ale człowiek po alkoholu mówi rzeczy, których na trzeźwo by nie powiedział, jest wtedy szczery do bólu (przykład mój i R.-niestety) Przeanalizowałam nasz związek i parę razy przyłapałam go jak przyznawał się do czegoś będąc w stanie nietrzeźwym, a potem starał się to odkręcić, bo było mu głupio, że przyznał się do czegoś, że odkrył w sobie wrażliwszą naturę itp. Temu wiem, że jak on jest na rauszu to mówi prawdę (jestem tego pewna na 100%) i w tym momencie zastanawiam się czemu tak robi? Gdy nie pije jest opryskliwy i nieczuły, a gdy jest pod wpływem % potrafi powiedzieć "wiem, że Cię ranie, wiem że cierpisz. Wiem, ze do siebie po tym wszystkim nie wrócimy, ale zachowajmy chociaż znajomość"... Zaczynam gubić się w tym wszystkim... Czemu on tak postępuje?
Naturalnie - agresja słowna w rozmowie wystąpiła zauważyłam ją i jestem z tego dumna ale martwi mnie inna rzecz:o co mu chodzi? Po pijaku jest prawdomówny jak nikt inny i zawsze wtedy mogę wyciagnać z niego sekrety, więc o tej znajomości prawdopodobnie mówił szczerze. Ale czemu ma inny do mnie stosunek normalnie?

Nie smuce się, nie płaczę, nerw opadł... Są tylko zastanowienia, wątpliwości... A może gdzieś źle odczytuje jego zachowanie? Swoje minusy znam - telefon=odliczanie od nowa...

EDIT:
Doszło jeszcze wrażenie poczucia winy z mojej strony i chęć przeproszenia go...
Ale chwila, czekajcie! Wiem, że nic złego nie zrobiłam - powiedziałam swoje zdanie, czego on nie lubi bo to narusza jego EGO, nie moja wina, że jest egoistą, który był przyzwyczajony tylko do własnego JA...
Jednakże wyrzut jest - jak temu zaradzić??

Moniś, sama sobie odpowiedziałaś na pytanie.
Pamiętam jak na sabacie rozmawiałyśmy i główkowałam na temat właśnie tej zmory, która nas połączyła i usłyszałam mądre pytanie:

- ile mam lat
- ile lat mieszkał ze mną ojciec - główny motor moich ówczesnych walk i problemów
- od kiedy wiem, że mam problem

Kochana cierpliwości, jak mi się zdarzy popełnić błąd wspominam sobie właśnie te pytania, nawet nie po to by się usprawiedliwić, ale po to by zrozumieć, że one będą i składają się na całość tego w jaki sposób pokierujemy świadomością by było ich coraz mniej.
Nie ma się co łudzić, nie znikną od razu, i być może zadzwonisz jeszcze nie jeden raz, spróbuj sobie wtedy przypomnieć co czujesz teraz, skopiuj sobie swój post do odrębnego pliku i czytaj od czasu do czasu.
Cierpliwość, to coś co takim jak my bardzo przeszkadza.

Ale napiszę, cierpliwości!

Buzia Kochana.
Nie zadręczaj się.

Monia,

Moj ex czesto tez, a wlasciwie zawsze po alkoholu byl super mily. Normalnie taki nie byl, choc przez pierwsze 2 lata byl super mily - na codzien.

Ja tez, dlugo prowadzilam dyskuzje  z moim ex, na proste pytanie dostawalam odpowiedz, ze on jest zmeczony mymi pytaniami, ze go mecza.

Radze ci, i wez to sobie do serca - skasuj jego numer telefonu. I nigdy wiecej nie dzwon.

Ja juz z moim ex od pol roku nie rozmawiam. Skasowalam jego numer telefonu. Zero kontaktu.

Jak z nim wczesniej rozmawialam to non stop analizowalam kazde jego slowo. moj ex czesto dzwonil do mnie ( w stanie nie trzezwym) gdzie wyznawal mi najwieksza milosc. Poczym jak wytrzezwial, byl chlodny i zdystansowany. A wlasciwie wygladalo to tak, ze raz byl super mily a raz nie i tak wkolko robil. Generlanie, analiza takich zachowan nie ma sensu.
Ty pewnie, zle sie teraz czujesz, wiesz, ze on mial ostatnie zdanie. Wiem jakie to irytujace.

Ale nie mysl o tym. Staraj sie zignorowac cale to zdarzenie.

Jesli czujesz, ze wasz zwiazek juz jest przeszloscia i nic z tego nie bedzie to urwij kontakt. no chyba ze macie dzieci.

witam Was...i dziękuję Wam za ten wątek. Podczytuję go od rana (jestem na 15tej stronie).
Niesamowicie mi to pomaga, wręcz stał się cud. Zmieniam myślenie, pracuję nad tym chociaż jestem świadoma że problem nigdy tak do końca zupełnie nie zniknie.
Jestem DDD - chłód emocjonalny rodziców, zwłaszcza ojca (zabrakło go gdy mialam 13 lat). Podświadomie szukam w mężczyznach namiastki ojca, tak jakbym znów chciała odtworzyć znane sytuacje.
Mam za sobą nieudane małżeństwo (mój błąd wyszłam za mąż z rozsądku bardziej). Potem przezyłam "wielką miłość" do człowieka niedostępnego emocjonalnie..8 miesięcy "walczyłam" o jego miłość, był moim wszechświatem (bardzo głupie ..wiem). W końcu zrozumiałam, że to do niczego nie prowadzi, że spalę się w tym, zniszcze siebie do końca. Wyleczyłam się..po drodze poznałam kogoś innego. Zupełnie inna znajomosć, bardziej powoli się rozwijająca..bałam się, więc zwalniałam tempo. Było wszystko ok...on bardziej zabiegał. Jednak..minelo 3 miesiące i....znów jest to samo:(...Ja zaczełam sie troszkę angażować i znów "szaleć" w swoich niepewnościach, mamy za sobą pierwszą scysję, on jakby zacząl sie oddalać. Jakie emocje mną zaczeły targać to chyba wiecie...nieprzespane noce, tabletki na uspokojenie..i zmuszanie się!!, aby nie stać się znów tą płaczliwą histeryczką. Tak jeszcze było rano..załamka, niemoc, bo nie odzywa sie od 2 dni. Zaczełam czytać ten wątek i jednocześnie się jakby uspokajać wewnętrznie. Mój pan zadzwonił w południe...chciał się spotkać, miał zadzwonić wieczorem..oczywiście nie zadzwonił. Tylko...na mnie nie zrobiło to już żadnego wrażenia. Teraz zagaduje mnie na gg, a ja nie "szaleję", nie jestem zgryźliwa, złośliwa..olewam. Taki cudowny stan spokoju. Tylko nie wiem co bedzie jutro...

tak..byłam..wiadomo co wyszło z testów. Dokładnie wiem gdzie tkwi problem. Skupiam się na tym, żeby nauczyć się z tym żyć (w sposób nie destrukcyjny). Jest mi podwójnie trudno, bo jestem zupełnie sama. Są chwile że jest mi tak dobrze, a godzine później wpadam w jakąś panikę..i oczywiście "wybawienia" i tego absolutnego poczucia bezpieczeństwa szukam w mężczyźnie. Jak się łatwo domyśleć wybieram (i przyciągam) tych pozornie silnych - z jakimś odpowiedzialnym zawodem, radzących sobie w życiu, ale nie nadających się tak naprawdę na partnera. Z drugiej strony "ciepły" facet z sercem na dloni nigdy nie będzie mnie pociągał (a nawet drażnił w swojej nieskonczonej dobroci). Jednym słowem mam "pozamiatane".
Z drugiej strony tak sobie myślę, ze może za dużo wymagamy od facetów, jesteśmy zbyt emocjonalne..a faceci są inni, mają zupełnie inny tok myślenia i działania. Czekamy na upragniony telefon, a jak nie zadzwoni to katastrofa życiowa.