Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Która jeszcze zalicza zjazd po równi pochyłej? Nadejszła na mnie fala. To już trzeci dzień. W przybliżeniu - problemy z zaśnięciem i wczesne przebudzenia, apatia, totalny brak apetytu, w chałupie burdello di tutti, wymarzona czynność - pogrążenie się w pościeli i bezmyślność albo palenie fajek. Oto ten stan, w którym muszę sobie przyponieć wszystkie dobre rady, których udzieliłam kilka stron wcześniej. ZMuszanie się do jakiejkolwiek czynności, żeby zająć ręce i głowę, czytanie "ściągi podłości psychofaga", zmuszenie się nadludzkim wysiłkiem do zrobienia manicure (do manikiurzystki nie chcę iść bo kasy szkoda i ta baba gada jak najęta a ja muszę odpowiadać "Mhhh", "Co pani powie?").
Niech mnie która kopnie w dupę na rozpęd przynajmniej na końcówkę dnia.

Może jesteś zmęczona i "wzięłaś sobie urlop"? Odpoczniesz i będzie dobrze.
U mnie nadmiar energii, umyłam kilka okien, między innymi w pokoju Niekochanej (no i zaraz będzie padać - oczywiście). Wyprałam firanki, przytuliłam dzieciaki. Ale już nic więcej nie robię, dosyć. Relaksuję się na forum.

To był mój tysięczny post na forum. Zapewniam, że oprócz bywania tutaj, mam pracę, dom, dzieci, przyjaciół, pasję, działam charytatywnie, czytam i robię mnóstwo różnych rzeczy.
Nie tylko piszę.
Ale bardzo się cieszę, że tu jestem.

O, dzięki, że jesteście. U mnie te fale właśnie tak się bujają, to euforia to padaczka. Urlopu nie biorę - oszczędzam na przeprowadzki i formalności. Ale fakt faktem, że już drugi rok bez urlopu praktycznie jestem + ten chorro z psychofagiem od początku roku. Cały zeszły urlop strawiłam na wykańczanie tego mieszkania, kredyty, formalności, urzędy, bo księciunio był od celów wyższych czyli blondi i jej wagina. Ten rok znów na to samo mi zejdzie. Aż się boję myśleć, co mnie znów czeka i to chyba dobija najbardziej.
Ale się nie poddaję, jak upadam to leżę i tyle, jak się podniosę to będę chodzić. Już się powinnam była przyzwyczaić do tej cykliczności - to dynamizm to ckliwość. A tak naprawdę to jestem zła, nie - jestem wściekła. Zabiłabym gnoja za wszystko, co muszę teraz przechodzić. Naprawdę szkoda, że nie wymyślono tych tabletek na częściową amnezję, żeby debila wyciąć z pamięci razem z tymi  wspominkowymi niespodziankami, którymi mój mózg mnie zaskakuje. Byłoby fajnie.

No coś Ty! A skąd byś wiedziała, że jest debilem?
Tylko pamięci zawdzięczasz tę świadomość. Przyznasz sama - bezcenną.
Gdybyś nie pamiętała, że to zero, co mógłby Ci jeszcze zrobić?
Pamięć musi pozostać, ona nas broni przed "nawrotami".

Mam lepszy pomysł - powinien być przepis, żeby psychofagów naznaczać, jak bydło gorącym prętem w kształcie litery P i wszystkim byłoby łatwiej. A potem tabletka na amnezję i nawet jak jego personalnie nie będę już pamiętać, to jak zobaczę na ulicy dowolnego "napiętnowanego" to będę omijać z daleka.

Ale, ale, coś mi się zdaje, że my właśnie teraz tak robimy ... nawet jak oni nie mają tej litery to my i tak ją wszędzie widzimy.

EDYCJA:
Mamy przesrane. Taka Zazdrość - ma randkę a już planuje jaka na niej będzie - fajna nie fajna. Każda zdrowa sztuka zwyczajnie poszłaby na randkę i na niej była a my musimy przewidzieć jego zachowania i nasze reakcje na pięć kroków naprzód.

W imieniu kozy dziękuję wszystkim za życzenia i przekazuję buziaki

Mam okres. 
jak zerwe to i tak niewiele trace.

Mam bardzo rewolucyjne podejscie do mojego zwiazku juz od switu... to sie musi zle skonczyc...
Jestem zgryzliwa.
zrobilam z papieru ksero maski na twarz z napisem paranoja. Zaproponuje zalozenie tych masek w celu zwiekszenia konspiracji.

Aha, ale nie przy każdej okoliczności tego rodzaju zrywasz? Tylko niekiedy?
Bo inaczej to byłoby cyklicznie. Takie zrywanie cykliczne.

A ja nie!!! Chyba sobie kupię, albo coś. Bo czuję, że tu nie pasuję. Z powodu (chwilowego) braku okresu.

Laski, macie może jakiś pomysł na zamiennik określenia "Kobiety kochające za bardzo"? Nie podoba mi się. Sugeruje obecność pierwiastka "miłość" a to nie do końca jest tak. Pasuje mi słowo "uzależnienie" ale nie da się go zgrabnie skomponować. "Kobiety uzależnione" sugeruje zbyt wprost jakąś konkretną używkę.
W wolnych (od deprechy) chwilach sprobię nasze wiekopomne dzieło i jakoś to KKZB zupełnie mi nie leży. Any ideas?

Edycja
Zazdrość, wyluzuj. Ja się zawsze wściekam jak mi tak mówią, ale wyluzuj, bo jak się tak nakręcasz, to go na dzień dobry nożyczkami zabijesz. Musimy się uczyc nie jechać na emocjach tylko na życiu chwilą. Odpuść z myśleniem. To pomaga. Bezmyślność zdecydowanie pomaga, widzę to na każdym kroku.

Miałam, ale się nie przyjęło. Odnośnie domku w świętokrzyskim.
Na dzień dzisiejszy - Zastanawiające Się Za Bardzo.
Myślę, może coś wymyślę. Przy prasowaniu.

Góry się przyjmą, jak zarobimy na tej książce. Wtedy i domek będzie i obóz pracy dla KKZB. Wtedy wszystko będzie.

No właśnie mi się skończył A z koszulką trafiłaś.

GDZIE JEST KRISS?
Ktoś widział, słyszał, czytał ostatnio?
Mam się martwić, czy wybieramy imię dla Juniora?
Kriss, odezwij się! Proszę.

Grejs, nasz Ty ożywczy wietrze. My tu tylko falowanie i spadanie, faceci to debile (jedynego, który się tu pojawił pogoniłam z wilczym biletem, może niesprawiedliwie) a Ty przewietrzyłaś trochę tę naszą piwniczkę.
M. niech spada i sam sobie zada pytanie "A dlaczego ja nie zadzwoniłem? Dlaczego uważam, że to wokół mnie świat ma się kręcić?"

Witajcie moje drogie
Och co to był za dzień... W domu pełna euforia, że wróciłam, że wreszcie mogę pomieszkać w nim skoro jestem zameldowana itp. Było naprawdę miło widzieć, że ktoś cieszy się na moją osobę. Ale zanim do tego wydarzenia doszło miałam nie przyjemną podróż. Pogoda nie dopisała, deszcz, szaruga - cały dzień bym spała, ale w pociągu raczej się boję. Więc z nudów zaczęłam słuchać muzyki i nagle zaczęłam o nim wspominać... Normalnie szok! Zaczęłam myśleć o nim i niej, o tym, że teraz są razem, że mnie okłamał, że się mną zabawił, wykorzystał i ma mnie gdzieś, bo liczy się tylko on i jego ex panna, którzy zapewne teraz śmieją się z mojej naiwości i głupoty i czułam się dziwnie. Cholernie dziwnie... Coś jakby we mnie w środku się kręciło, coś jakby mnie ściskało... Trudne do opisania jest to odczucie. Zabrakło tchu... Chyba nadal nie umiem przyjąć do wiadomości, że zachował się jak cham, prostak i egoista nie mający za grosz szacunku do innych prócz siebie. A jak jeszcze postanowią sie pobrać... O Mój Boże... Nie wytrzymam tego! No bo co takim zachowaniem zyskiwał? Czułam się jak niepotrzebny śmieć, jak nic nie znacząca osoba... Zaczęłam nie nawidzieć samą siebie, że pozwoliłam dopuścić myśli o nim, że pozwoliłam siebie tak potraktować... Gdzie ja miałam oczy? Co w nim do cholery było takiego super!? Wpatrzona w niego jak w obraz święty, chętna aby nieba mu przychylić a on? Bydlak!
Pod wieczór zadzwoniła jego siostra (odebrałam) i zaczęła pytać gdzie jestem bo była i chciała zapytać czy nie trzeba odmalować, odremontować czegoś. Odpowiedziałam grzecznie, że wszystko jest w jak najlepszym porządku i żeby się nie martwiła. (musze przyznać, ze nie wiem jak taka miła i ciepła osoba jak ona może mieć takiego okrutnego brata?! przecież to 2 różne osoby a urodzone w tym samym dniu - różnica lat). Jeszcze się nie rozłączyłam a już znowu telefon dzwonił, patrze - on. I kurczę odebrałam... Zaczął mi mówić, że nie ładnie się zachowałam w niedziele, że mu nie pomogłam, że jak mogłam i że on tego nie rozumie... Nie wiem czemu ale odpowiedziałam mu "ja również nie rozumiem czemu jesteś takim człowiekiem względem mnie, ilekroć o coś poprosiłam - nie raczyłeś skinąć palcem, obiecałeś wiele rzeczy, ale niczego nie doprowadziłeś do realizacji, bo tylko mydlić oczka potrafisz. Poczuj się teraz jak ja i nie dzwoń ani nie pisz, bo to żałosne". Odłożyłam... I wiecie co - poczułam się z deczka lepiej. Wygarnięcie mu a przy okazji przypomnienie sobie samej tego, że na wiele rzeczy i spraw dał słowo a nic nie doszło do skutku utwierdziło mnie w przekonaniu, że on tylko potrafi kłamać, aby mieć z tego zysk. O nie, nie żałuje rozmowy, choć nadal jestem smutna z tego iż o nim myślę... Och... trzeba zacząć coś robić, aby nie myśleć...

oo moja nowa miłośc tarrantela pozdrawiam Ciebie cieplutko, hehehehe

Z listów nie wysłanych.

Drogi psychofagu.
Nie proś mnie więcej o wybaczenie. Całe nasze życie robiłam dla ciebie wszystko a to jest jedyna rzecz, której dla ciebie zrobić nie mogę ? i nie chcę ? i nie muszę.
Nie muszę wybaczać podłości, miliona kłamstw, celowego upokorzenia, jednoczesnego dotykania mnie i myślenia o innej kobiecie, upodlenia konkurentką młodszą o 16 lat, wymykania się na spacer z moim psem, żeby porozmawiać z cudzą żoną, schadzek pod pozorem chodzenia na basen, po którym przywoziłeś plecy podrapane w cztery sznyty, erotycznych delegacji z bardzo ważnymi kontrahentami, stęsknionych maili do niej klepanych pod osłoną nocy i pod pozorem ciężkiej pracy po godzinach, traktowania mojej ufności za głupotę, traktowania naszego domu jako pralni i jadłodajni między jedną a drugą randką. NIE MUSZĘ ci tego wybaczać. Ale jest coś, co muszę, chcę i mogę dla ciebie zrobić ? mogę o tobie zapomnieć. Mój mózg już włączył funkcję FORMAT C: i klaster za klastrem usuwa zbędne dane. Powoli degradacji ulega Barcelona, Toledo, Witów, Joudkrante, Liepaje, jezioro Garda, Wenecja, Kamieńczyk, Lwów, Słowenia, Słowacja, Pola Mokotowskie, Ateny, Wierchownia, Paryż i Wiedeń, spanie na łyżeczkę, nasze sobotnie porządki i niedzielne śniadania, zapach twojej wody kolońskiej na moim policzku po pożegnaniu przed pracą, kina, teatry, narty, choroby, remonty, pocałunki, twoja jajecznica z pomidorami i moja na boczku, kłótnie i rozejmy, fotografie, romantyczne maile z Łodzi i smsy z Kazachstanu, szepty i krzyki, wszystkie kwiaty, których nigdy od ciebie nie dostałam i rocznice, o których zapomniałeś, i to jak rano głośno puszczasz wiatry w toalecie, nasza codzienność i nasza niecodzienność. Tak, to wszystko powoli znika i niebawem staniesz się próżnią. Jeszcze przez jakiś czas bolesną, ale tylko próżnią a potem już tylko rozmazaną plamą jakbym patrzyła na ciebie mając zapalenie spojówek.
Kiedyś nakręciłam sobie w głowie piękny film o nas, ale ty go prześwietliłeś i to jest nieodwracalne - kopia była tylko jedna. To jest tak nieodwracalne jak nieodwracalne są twoje schadzki, kruczki, podrapane plecy i delegacje. Więc nie proś mnie o wybaczenie, bo ZAWSZE usłyszysz słowo NIGDY. To jedno na koniec mogę ci obiecać.

Wystarczy, że włożyłam wszystkie siły, które mi po tym świętokradztwie pozostały w wybaczenie samej sobie. A było dużo do wybaczania ? ślepota, głupota, naiwność, wiara, nadzieja i miłość, a tego wszystkiego ZA DUŻO, NIEWSPÓŁMIERNIE DUŻO do obiektu. Wiesz ile kosztuje wybaczenie samej sobie takiej listy grzechów? Tyle, że wybaczenia nie zostało mi już dla ciebie więc mogę tylko ZAPOMNIEĆ i to będzie ostatnia moja przysługa dla ciebie.

Podpisuję się pod listem tylko niestety bez podróży...bo mało było wspólnych
Kwiaty były zawsze , bo to najłatwiejsze !!!
Filmu nie prześwietlił , bo nigdy się nie tykał !!!
Jajecznica była bez pomidorów , ale zawsze  w niedzilę na śniadanie , bo ją uwielbiał...bez znaczenia było , że ja nie znoszę!!!
A głośne wiatry nie tylko w toalecie !!! he , he, he
   Jesteś BOSKA !!!! 

Monia - ciesz się z pobytu w domu i radości jaką Ci dostarczono powitaniem i widoczną tęsknotą. Domownicy jak widać są tego warci
ON NIE.
Jeżeli Cię to pocieszy - oni będąc razem raczej TOBĄ nie zawracają sobie głowy i nie poświęcają Tobie ani swego czasu ani myśli.
W miłych okolicznościach domowych staraj się myśleć o czym innym, poodwiedzaj dawno nie widzianych znajomych, pośmiej się wraz z nimi Mnie kiedyś pomagało mówienie sobie w myśli :"apage satanas" parę razy do skutku Czasem przy tym tupałam nogami, a potem leciałam gdzieś do koleżanki alboco...
Życzę sił i przyjemności z pobytu wśród kochających ludzi

No myślę To ze złości na niechciane myśli...
Wieszcz mówił donioślej: "precz z moich myśli..."

Moja mama dla odmiany była dominująca, próbująca jakoś histerycznie wszystko utrzymać w ryzach, spiąć ale nie do końca jej się to udawało, walczyła ze współuzależnieniem i frustracją. Wszystko na nerwach, na fochu, na ciągłych pretensjach do całego świata. Taki jest mój model, mój wzór, z tym walczę, ale widzę, że powielam.

Dżizys, rozmawiałam z Eugenią Herzyk.
Dzwoniłam z sprawie terapii przez Skypa.
To strasznie fajny czad rozmawiać z kimś, kogo książkę się czytało( i w tej książce przeczytało się o swoim życiu na dodatek )

Niestety ona jest w lipcu i sierpniu w rozjazdach szkoleniowych. Przejęła mnie inna terapeutka z zespołu "Kobiecych serc" - sympatyczna dziewczyna w moim wieku.
Myślę jednak, że spróbować kiedyś warto. Z pewnością będzie to miało sens, jak napiszemy książkę. (pogadamy z nią jak równy z równym a nie jak stado wyjców z weterynarzem). Jak widzę niestety kuleżanki mają lenia. Ja to choć po jednym zdaniu dziennie w tej mojej apatii klecę a reszta co? Nawet metryczki nie chce się machnąć, drogi zespole autorski?
Dooobra, na wszystko musi przyjść swój czas - na dzieciatko Kriss i na naszą książkę też

Ja juz mam zarys, wstęp, spis treści, resztę opowiem na spotkaniu.

Ooooo, Mróweczko !!! Świetnie
Musimy konstruktywnie wykorzystać czas na spotkaniu. Zamiast wieszać psy na psychofagach, zrobic coś dla ludzkości... no, moze nie całej, dla tej części kochającej za bardzo

Ja generalnie jestem z tych nieklnących, w każdym razie bardzo sporadycznie, a ten ostatni okres wręcz naszpikowany był róznymi przeklonami, głownie na ch.. i sk.. pod adresem niegdyś ukochanego. Pomaga - ZDECYDOWANIE

Bardzo pomaga!

Powiedziałam mu spier***aj - to nie to samo?? A moje zdjęcie to niech sobie wsadzi w d**ę żeby wiedział gdzie go mam (bo portfela nie nosi).

obiecuje ze wezme sie za ksiazke... to pewniak na 100%
teraz potrzebuje troche oddechu
kocio grzecznie wyprowadzil sie od brata wiec temat masek zamkniety.
Cala noc spedzilismy razem... dzis i jutro tez.... ktos chcial kupic okres ode mnie? Marynarko halo, halo?
jutro wieczorem mam w domu party. On jest glownym kucharzem.. ja tylko ten biedny sernik spreparuje.... ha ha
Dziwne to wszystko.

Moje dzieci lubia go bardziej niz ja.... przerazajace
Corka oznajmila mu wczoraj: "B lubie Cie".... a tego nie uslyszal od niej wlasny ojciec.

nie wiem co to bedzie... nie wiem
ale masz racje moj osobisty kolego z forum
nie moge udawac kogos kim nie jestem... a przeciez juz wiem kim jestem, przynajmniej ogolny zarys mam. Pracowalam nad tym ciezko caly rok.
Wiec jestem do bolu soba... i to jest jedna z cenniejszych wskazowek dla kkzb... wiedziec kim sie jest i potem byc soba. Nie ta wymarzona soba a ta prawdziwa. Wtedy on ma gwarancje, ze sie nie zmienie i bede taka jaka jestem.

and...
nigdy nic powaznego z kolegami, ktorych wiadomo, ze trzeba zmienic, albo wiadomo, ze po slubie sie zmienia, albo wiadomo, ze zmiany sa oczekiwane.

echhh...a mnie dziś dopadło siedze i wyje...nie umiem sobie poradzić z tęsknotą z myślami bosze kiedy to się skończy....totalny brak kontaktu wcale mi nie pomaga:-(((

Wiem, wiem, emocje to zły doradca ale nie miałam czasu na rozmienianie się na drobne. Ufff.... przydałaby się tabletka zapomnienia, detox w jakimś odlutkowie sto mil świetlnych stąd. I wiecie co, nie lubię weekendów. Jeszcze zimno jak cholera, pada i nie mam korkociągu do wina. Buuuuu......

a ja mam korkociąg i to jedyna rzecz jaka mnie w tymmomencie cieszy...