Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Tez sie ciesze , ze zostalam skopana!!!Ten typ tak  ma, jak skopia , to dopiero zrozumie ! Tarantella moze masz racje , ze jestem przerazona , ze boje sie nowej sytuacji , tylko nie wiem dlaczego , bo samotna bardziej nie bede. Samotna jestem od dawna , a wlasciwie wglebiajac sie w temat ,to w malzenstwie samotna bylam zawsze. Nigdy o mnie nie walczyl i nie zawalczyl, w przeciwienstwie do mnie. Walczylam zawsze o niego , stalam murem w kazdej trudnej chwili przy nim. Nawet czasmi wiedzac , ze nie mial racji bronilam go dla zasady. Byl pewien mnie  i jest nadal i dzisiaj jeszcze za pewny !!! To teraz pokutuje. Mysle , ze nie zdaje sobie sprawy , ze w koncu podejme drastyczne kroki. Przyjdzie czas. Tylko jeszcze kilka kopnikow dostane. Jak macie ochote pokopac , to bardzo prosze...przyjme wszystko . Im wiecej tym lepiej dla mnie ! Do roboty dziewczyny. Kocham WAS !!!

Tak własnie jest ze mną. Tak bardzo próbowałam wmówić sobie, że może nas połączyć cos wyjątkowego, że jak będę sie starać co raz więcej i bardziej, to On nagle zrozumie, że Jestem kobietą bez której nie potrafi żyć. Tak sobie naiwnie wymarzyłam. Wczoraj zrobiłam podsumowanie naszego związku na kartce choć długo się przed tym wzbraniałam, pewnie dlatego, że w głębi serca wiedziałam jak będzie wyglądał taki bilans. Pierwsze co przyszło mi na myśl, to fakt, że zaczął znajomość ze mną od największego kłamstwa ponieważ ukrył przede mną, że się z kimś spotyka. Później analizując cały nasz związek doszłam do smutnego wniosku, że nigdy nie poznałam Jego znajomych, wyłaczając tych z którymi pracuje, ale nigdy nie byłam z Nim na żadnej imprezie w Jego miejscowości. Za to On bardzo chętnie uczestniczył ze mną w spotkaniach z moimi przyjaciólmi.  To On zawsze wybierał kiedy mogę do Niego przyjechać, a gdy tego nie chciał, przełykałam łzy i spędzałam weekend samotnie. To samo dotyczy spotkań u mnie, gdy chciał przyjechać zmieniałam swoje wszystkie plany, wykręcałam się od spotkań z przyjaciólmi czy rodzinką. Przesunęłam swoje granice, wybaczając zdradę, która jak pamiętacie z moich postów wyszła na jaw i starałam się uwierzyć, że teraz jest już innym człowiekiem, który zrozumiał jak złe było jego postępowanie. Tyle, że Jego skrucha trwała bardzo krótko, a potem to już była tylko irytacja, dlaczego wciąż Mu nie ufam i wciąż do tego wracam. Doszło do tego, ze zaczął mi wmawiać, że to przeze mnie nie możemy się teraz spotkać z moimi przyjaciółmi, bo tak Im na Niego nagadałam, że On będzie się źle czuł w Ich towarzystwie. Sprawa wyłączonego telefonu gdy był w zeszły wekeend u mnie, dla Niego powód, że sie czepiam o taką błahostkę, dla mnie kolejny dowód, ze nie jest szczery. Nieodbieranie wieczorem telefonu gdy jest u siebie, według Niego znowu sie czepiam, dla mnie znowu czerwone światło. Nadmienię, że w drugą stronę nie ma prawa taka sytuacja zaistnieć. Tak bardzo starałam się być ciagle lepsza, nie znosił bałaganu, więc cała elektryczna szorowałam, pucowałam i wietrzyłam swoje mieszkanie przed Jego przyjazdem, kąpałam psa bo ciagle uwazał, ze smierdzi. Nawet piekłam cholerne makowce, bo On je lubi, nieważne, ze ja niekoniecznie. Mogłabym długo wymieniać, ale nie chce nikogo zanudzać. Reasumując wczoraj ujrzałam swój związek przez pryzmat innej osoby, obiektywnej osoby. Nie chcę już w tym tkwić. Wiem, że juz nieraz o tym pisałam, mialam takie postanowienia, nie umiałam tego dotrzymać, ale tym razem czuję, że naprawdę dojrzałam do tej decyzji. Po prostu dalsza znajomość z Nim doprowadzi mnie na skraj załamania, muszę się uratować. Chyba jestem tego warta. Wczoraj Mu o tym powiedziałam, długo rozmawialismy, chyba najbardziej zobolało Go to, że nie jestem z Nim szczęsliwa. No jak śmiem, przecież kazda inna zapewne by była. Koniec końców, wyszło na to, że ja sobie sama wymysliłam, że cos może wyniknać z naszej znajomości, bo przecież tak naprawdę to niczego mi nie obiecywał. I, że Jemu też będzie lepiej beze mnie bo za bardzo Go ograniczałam. Ha, nawet nie wie jak bardzo mi pomógł tymi słowami.

Przepraszam, że chaotycznie i bez składu, ale to przez emocje. Teraz czeka mnie cięzka praca nad samą sobą. Czytałam cały czas wszystkie Wasze posty, mam nadzieję, że będę czerpać z nich siłę.

Moniu, kochana moja. Dobrze, że wróciłaś

No tak, te makowce.... Ja nie mam wątpliwości, że JESTEŚ warta tego, co najlepsze.
Tez tak myślę, że On Ci pomógł. Teraz tylko WYTRWAĆ. Pisz kochana, pisz - zawsze, gdy Ci będzie ciężko wytrwać. I nie uciekaj

Od siebie dodam, że mój jeszczemąż zbierał ze zdumienia szczękę z podłogi, jak mu powiedziałam, że nie lubię tego ICH domu. "Why?" I szczerze odpowiedziałam "Nic dobrego mnie tu nie spotkało". Bo taka jest prawda. Mieszkamy tu 7 lat i to była równia pochyła.
I jeszcze coś, co już zachowałam (przynajmniej na razie) dla siebie: SEKS. Był kiepski. Nawet bardzo kiepski. Ale - już wiem, że nigdy taki nie będzie Z pewnością :P:P

Niekochana, ja tu ciagle byłam, tyle, że po cichutku:/
Myślę, że Twój jeszczemąż jeszcze nie raz będzie zbierał szczękę z podłogi.  Może przemyśli Twoje słowa, może uzna, że celowo chcesz Go zranić. Czy wiadomo tak naprawdę co w Ich głowach "siedzi"?

Co do seksu, sama miałam ochotę na koniec uzyc tego argumentu, ale byłoby to cholerną nieprawdą. Niestety było bosko i niestety mam świadomość, że nie tylko ja tego miałam okazję tego doświadczyć   

Kochana, ja wiem, że to dużo stron, ale prześledź ten wątek od początku i jeszcze "Dlaczego zdradzani są głupi" - zaobserwujesz naszą ewolucję. Prawie każda z nas zaczynała z Twojej pozycji. Można się uwolnić - trzeba tylko CHCIEĆ!
A chcieć możesz tylko Ty. Tego za Ciebie nie zrobimy

Monia jestes wielka

Święta prawda, ja juz coś o tym wiem. Ale teraz bardzo chcę, chcę znowu być szczęśliwa, nie tylko przez te ochłapy, którymi mnie raczył, ale tak naprawdę.

Dziękuje, ale wcale się taka nie czuję. Teraz czuję wstyd, że tak długo żyłam tylko iluzją, że dałam sobą manipulować, że tak się poświęcałam. Czułam wstyd pisząc tego długiego posta, że tyle czasu wczesniej mi poświęcałyście, a ja nie chciałam dostrzec prawdy o Nim. Teraz czuję ulgę, wielką ulgę. Nie napisałyście, że byłam głupia, że miałyście rację. Tak się cieszę, że mogłam to z siebie wyrzucić. Jestem Wam taka wdzięczna za to.

Monia tego właśnie prawdziwego szczęścia pragnę teraz z całego serca...to co on mi dawał to była jakaś podróbka szczęścia z Tajwanu ech jak ciężko sobie to uświadomić i przyznać do tego przed samym sobą....
Moniu musimy zawalczyć o siebie...tylko od czego zacząć:-(

Kazdy kto tak mocno, mocno z calych sil  zaprzecza... czuje potem wstyd.
Kazda z nas czula wstyd za swoja glupote...
Normalka.

Nie zgadzam sie. Nie kazdy czuje wstyd Przede wszystkim duzo kobiet nie odczuwa swojej glupoty, wiec zyja w przeswiadczeniu, ze nic sie nie stalo.

Monia, Nania. Poznaję Was - bohaterki książki "Dlaczego on jej nie kocha a ona za nim szaleje". Naprawdę ta książka była dla mnie przełomowa. Wciągnęłam ją nosem w jedną noc. I potem nastąpił przełom. Tam macie wszystko o zaczynaniu od kłamstwa, od wybuchu romantycznej miłości (później ten wybuch jest dla nas kotwicą, bo skoro był taki romantyczny początek, to to musiało być przeznaczenie). Tam macie o technikach, przy pomocy których jesteśmy pozbawiane naszej tożsamości w celu całkowitego oddania się swojemu bożyszczu. Co Wam będę z resztą wymieniać. Marsz do biblioteki i czytać. Bardzo pomocna jest też książka "Chcę być kochana tak jak chcę". Nie jestem wielbicielką stylu dialogowego Katarzyny Miller ale jest tam sporo ciekawych spostrzeżeń, które pomazałam markerem na żółto, żeby nigdy nie zapomnieć.

Jedna z nich (częściowo w moim skrócie)
Nie jesteś szczęsliwa ale są takie momenty, kiedy on przymuszony sytuacją, twoim szantażem, wykonuje jakieś ruchy świadczące o tym, że może stać się trochę lepszy. Następują dwa tygodnie pozornej sielanki, na którą ty znów dajesz się złapać. Bo wydaje ci się, że jeśli on zrobił tych kilka rzeczyna które ty długo czekałaś (kupił kwiatki, powiedział, że jesteś miłością jego życia) to jest to właśnie ten twój raj i tak już pozostanie. A nie pozostanie, bo to NIE JEST JEGO RAJ i nic tu nie zostało wypracowane na zasadzie chętnego wzajemnego wysiłku tylko wymuszone przez ciebie.

A ja się zawsze gubię w swoich filologicznych zapędach, jak określić KKZB. A tu TAKA PIĘKNA DEFINICJA. Taka wprost, taka bez tych wszystkich: deficyty, niedobory, niezaspokojne potrzeby z dzieciństwa, podatności na toksycznych partnerów.

Bez bajerów.

teraz-kocham-za-bardzo.pewnie-dlatego-godze-sie-na-wszystko-w-lozku-i-w-zyciu-ale-to-ja-zdradzilam-czuje-sie-jak-panna-nikt-prosze-o-niezrozumienie

Kurcze wpisalam posta nie w tym watku co trzeba....

I wszystkie tu tak brzydko skrzywione, a mnie się nieraz zdawało że ja jedyna myślę w tak pokrętny sposób. Kochane Wy !!
(Poczułam przypływ wzruszenia faktem, że dzielimy się tym samym popraństwem, przechodzę do lektury poprzedniej strony i widzę, że od rana panuje tu wszechobecne pospolite (wz)ruszenie, może dziś jakaś ważna data dla meduz kochających za bardzo i stąd ten nastrój tkliwy;) )

Grejs, cieszę się, że Lusia dobrała Ci się do skóry. Najważniejsze, że doceniasz jej pozytywny wpływ i nie wzbraniasz się przed wylewaniem kubła zimnej wody. Dobrze mieć takie wsparcie

Monia- sądziłam, że Twój psychozwiązek zakończył się sporo czasu temu wraz z wykryciem "konkurentki", tak błędnie wywnioskowałam z postów. Albo coś sobie dopowiedziałam, albo pomyliłam osoby. Zrób jedno- przyjrzyj się jeszcze dokładniej temu jak podle się czujesz w tej kupie gówna i jak tylko dopadnie Cię myśl sentymentalna, rozdzierające wspomnienie bądź wizja tego "jak pięknie miało być" przywołaj na odsiecz to rzeczywiste odczucie, które jest konskekwencją związku z patałachem. Nie będziesz chciała niczego bardziej jak wymazać psychofaga ze swojej rzeczywistości raz na zawsze.

Fajka, ze wstydem przyznaję, że nie pomyliłaś osoby, ani nic sobie nie dopowiedziałaś. Psychozwiązek został reaktywowany po usilnych i owocnych staraniach psychofaga. Długo nie musiałam czekać na powrót zachowań, które tak bardzo obiecywał zmienić. Słowa, słowa, słowa mają taką moc. Tym razem nie dam się omamić, zero kontaktu, zakaz zblizania się. Zero wyjazdów firmowych, aż do całkowitego uleczenia się.

Trzymaj się kochana. Zajmij ręce i głowę czymś innym. Kąpiel, spacer - bez telefonu.

Tak zrobię, wyłącze telefon. Spróbuje obejrzeć jakiś film w telewizji. Moja mama przenocuje u mnie, będzie mi razniej. Wiecie, cieszę sie, ze znalazłam to forum..Ze poznaje i Was moje drogie. Teraz wiem, ze nie jestem sama, ze niestety jest nas wiecej takich kochających i naiwnie wierzących, ze on wróci.. zmieni sie dla mnie..postanowiłam sobie, ze nie będę sie zastanawiać dlaczego to zrobił, teraz jest mój czas, czas leczenia siebie..

Dziekuje Monis
Jestem tak słaba, ciagle mam wrażenie, ze to zły sen, jakiś koszmar, który zaraz sie skończy..ale niestety tak nie jest. Wiem, ze muszę sie z tym uporać, i ze czas goi rany.. Ale póki co tylko o tym wiem, mam nadzieje jednak, ze kiedyś napisze, ze wiem i doswiadczam, ze tak jest. Jeszcze raz bardzo dziękuje za wsparcie.

No i czy nie miałam racji, mówiąc, że takie jak my powinno się w kosmos wysyłać na czas rekonwalescencji? Na 90 dni.
Mam pomysł do zrealizowania w ścisłym KKZB gronie "Obóz pracy dla KKZB po zdradzie".
A tam:
- brak zasięgu  lub
- zakaz wnoszenia telefonów
- codzienne pogadanki pt. "co mi zrobił najgorszego", "jak się czułam odkrywając zdradę", "jakiego fajnego faceta mogłabym mieć gdybym wyzbyła się ..." (tu wstawić wszystkie błędy popełniane nawykowo przez KKZB w relacjach męsko-damskich)
- terapia grupowa
- terapia indywidualna
- wszywanie esperalu w wersji anty-psychofag
- intensywne uprawianie sportu (siłowania/basen i zajęcia w plenerze np. jogging + nordic walking)
- solarium + dieta odchudzająca
- nauka nowych umiejętności (informatyka, rzeźbiarstwo, warsztaty fotograficzne, kulinarne)
- sesje nienawiści (krzyki i walenie manekina w jądra)
- warsztaty wizażu pt. "Będę piękna dla siebie"
- kurs tańca na rurze  lub kurs tańca brzucha
- korzystanie z biblioteki KKZB i oglądanie budujących filmów  (zakaz wnoszenia komedii romantycznych)
- wypady do pobliskiego klubu w celu opanowania nowej funkcjonalności pt. "Umiem poderwać faceta bez słów nie zachowując się jednocześnie jak tirówka"
- na koniec profesjonalna sesja fotograficzna (indywidualna dla każdej kuracjuszki) pt. "Nowa ja i niech się zdrajca udławi na widok tych zdjęć"

Przez 90 dni można wiele zdziałać we wszystkich powyższych sferach. A jak niektórym nie starcza, to zostają na drugi turnus. Stan gotowości do powrotu do normalnego życia ocenia specjalna komisja.

Ma któraś kapitał zakładowy?
Trzeba wykupić ośrodek w głuszy, zatrudnić niezbędny personel (psychoterapeuci z najwyższej półki, masażyści, wizażyści, kosmetyczki, fotografowie ... i cała ta reszta)

Ale wypas...  Szukamy sponsora.

Grejs, kochanie jestem z Ciebie dumna!
To wszystko, co napisałaś - zrobiłaś hop! i pokonałaś największe przeszkody - te, które były w Tobie. Teraz już nic Ci nie przeszkodzi. Konsekwencja, konsekwencja, konsekwencja!

Mam nadzieję, że Twój post przeczyta kiedyś jakaś kobieta, która cały czas ZAPRZECZA i da jej on do myślenia.
Miłego wypoczynku kochana - wyściski dla Twoich córek.

Dzieki Niekochana...Mam dzisiaj w sobie tyle sily , ze moglabym sie podzielic!!! I chce sie dzielic. Jezeli tutaj jestesmy , to znaczy , ze jeszcze bladzimy , szukamy , probujemy!!! Wiem , jednak , jezeli cierpimy , szukamy rozwiazan  to rowniez pomagamy innym zagubionym serduszkom!!
Wy mi bardzo pomoglyscie!!! Czytalam i siedzialam cicho , bo nie szlam do przdu. Czasami byl jakis malutki kroczek to odwazylam sie napisac drobnostke , ale najlepiej zeby mnie nikt nie zauwazyl....cichutko bez odzewu .
DZISIAJ NIE !!!! DZIEWCZYNY JESTEM TUTAJ !!!! ZYJE , ODDYCHAM , MAM CHEC NA ZYCIE , MAM JESZCZE MNOSTWO SPRAW DO ZALTWIENIA!!!
Wielki oddech zlapalam , bo nie  jestem w swoim domu. Znalazlam sobie miejsce chwilowe do mieszkania (razem z dziewczynami oczywiscie) Jednak to jest na chwile i wiem , ze musimy byc osobno (bez M.) , bo wtedy lapie oddech. To moj plan...

Ale inne też mogą czerpać? Uwielbiam, jak piszesz.

Grejs, kochana, przytulam.  My też Cię kochamy
Bardzo się cieszę, ze się obudziłaś. Uściskaj Lusię za tego kopa. Teraz już będzie tylko lepiej
Buziaki :***

Kochana - dokładniej. Co zrobiłaś? Albo czego nie zrobiłaś?

Marynareczko - skrobnęłam do Ciebie.

Rękawicę podjęłam i na kolanach będę podążać. 

No to już będziesz wiedziała o mnie wszystko.
Ale Dużego nie zaproszę, no way.

Chyba będzie jutro padać.
Chyba nic z tego nie będzie.
Chyba dla mnie to dobrze.
Chyba zdam się na wyroki Najwyższego i nie będę protestowała.
Przyroda wie jak eliminować niebezpieczeństwa, zadba o mnie.

Relację zdam, nawet jeśli nie będzie z czego.

No tak... Dla CIEBIE tak. Chyba jestem mniej zdesperowana.
No i te wszystkie: ale. Jeśli będzie deszcz, nie będzie żadnego: ale.