Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Nie gryzą, nie gryzą

Happyfull - jaka bylam przed nim? nie wiem wlasnie. p sycholog doszlysmy juz do tego, ze nie ma i nigdy nie bylo mnie jako mnie samej. jestem dosc mloda. od 15 roku zycia miaalm chlopaka - przez 6-7 lat. jak na taki mlody wiek byl to powazny 'zwiazek'. rodzice sie znali, widywalismy sie codziennie, po 18tce zostawalismy u siebie na noc. posypalo sie. wyjechalam do londynu. poznalam meza - ostatnie 6 lat prawie. i tyle 'mnie'. nigdy nie bylam sama. mialam kolezanki, przyjaciolki, znajomych, ale to wszystko wiazalo sie z druga polowka - najpierw z tym 1 chlopakiem, potem teraz z mezem. bo tego chcialam, to lubilam. lubilam czas spedzac z mezem. do kina, na zakupy, na impreze, na wakacje, na kregle. po prostu to mi najwieksza przyjemnosc sprawialo. jak go nie bylo, byl w pracy lub cokolwiek - wtedy potrafilam sobie zroganizowac czas - kolezanki, wyjscia, ale priorytetem dla mnie wlasnie byl on. nie wiem wiec co lubie, jaka jestem...? o czym marze? marzylam zawsze o normalnej rodzinie i myslalam ze udalo nam sie ja stworzyc... nie wiem o czym marze teraz ( co jest wazniejsze od rodziny...? nie wiem, pewnie chce sie rozwijac, poznawac nowych ludzi...

Zabka - no wiec wlasnie. pewnie macie wszyscy racje, pewnie kazda kobieta sie tak ludzi, myslac ze po prostu jej maz/ facet jest naprawde 'wyjatkowy', inny od reszty... ja wiem ze teraz to nic nie znaczy, ze sie nic nie zmienilo, ja po prostu ludze sie ze mogloby sie jeszcze zmienic. dlaczego nie zapytam? no bo wiem to - ze on nie chce ze mna byc - tak twierdzi. dopiero co byla rozmowa wlasnie w piatek-opisane jest wszytko w moim watku, gdzie pomimo wielu dobrych rzeczy ktore powiedzial, jego motto przewodznie jest: 'podjalem juz decyzje i chocbym mial jej zalowac to jej nie zmienie'... wiec ja wiem ze on nie chce. ludze sie tylko ze ma jednak jakies watpliwosci i ze moglby te decyzje zmienic. wszystko jest takie swieze. minely dopiero 2 miesiace odkad zdrada wyszla na jaw i od rozostania.  a czas naprawde wiele zmienia, daje dystans, a dystans pozwala spojrzec bez emocji, albo z innymi emocjami...

nie wiem, mam wrazenie ze trace czas... ale z 2 strony przynajmniej bede miala poczucie ze zrobilam wszystko.... po prostu dopoki on sie nie wyprowadzi to ja chyba ciagle bede sie ludzic... i sama przeciagam to troche. z 2 strony nie chcr zeby sie JUZ wyprowadzal, bo tak jak mowie - bardzo swieze to jest wszystko - 2 miesiace. ehh ciezkie to wszystko

Happy ale ja chcę płaczu !!! Błagam nie mów mi czego potrzebuję !! JA TEGO POTRZEBUJĘ !!!

Ehdi a czy ja Ci mowie czego Ty potrzebujesz ? Pisalam o sobie !!! Ja czuje u Ciebie zlosc !!!
Piszesz tutaj to komentuje -nie musisz sie zgadzac Ehdi Ty sie wkurz porzadnie a nie biadol !!!!!!!!!!!!!!!!
Obejrzyj sobie jakis romans to sie poryczysz

Ok nie romans ale jak juz sie na tych filmach nie pryczysz to....trzeba bedzie cos innego wymyslic
https://www.youtube.com/watch?v=fhnjSCmVXvY
https://www.youtube.com/watch?v=o_Q-fka_j-w

A ja zawsze na Heidi placze

Ehdi, chcesz płakać?
A nad czym lub nad kim? Bo płakanie dla samego płakania nie ma sensu.

Rozumiem, że celem ma być oczyszczenie. Ale ma być jakiś powód tego płaczu. Płacz jest efektem konfrontacji z uczuciem, które zostało upchnięte w odległe zakamarki po jednej (lub kilku) sytuacji ze swoim udziałem.

A usiłowanie zmuszania się do płaczu jest bezsensowne dopóty, dopóty traktować to będzie jako zadanie do wykonania. Pani nauczycielka (terapeutka) poleciła wykonać zadanie domowe, grzeczna uczennica (Ehdi) postanowiła pracę odrobić. stąd letniość uczuć, a raczej ich brak. Bo miejscem uczuć nie jest głowa.

Nie zmuszaj się. Nic na silę. Tkwij w tym smutku. Przypominaj sobie. Umieraj. Jesteś na dobrej drodze. Na wszelki wypadek naszykuj sporą porcję chusteczek.

Ehdi po kiego licha paplasz sie teraz ? Chcesz czy musisz ? Ja tam czuje zlosc !!! Ale zlosc na siebie sama Ze nie potrafisz a niby powinnas potrafic !!!

Happy chce to zrobic, bo właśnie nie dałam sobie nigdy zbytnio czasu na żałobę. Zawsze trzeba było zebrać dupę w troki i do przodu. Załatwiłam sprawy codzienności i czas skończyć z tym co było dlatego się paplam i będę się paplać aż tego nie załatwię. Takie moje pragnienie, w pełni świadome. Mam wrażenie, że coś tam jest jeszcze ..... może coś co wyparłam ..... nie wiem ale wiem, że tam jest.

Happyfull - ale co to znaczy czy chce zyc tak jak do tej pory? Dziewczyny, tak jak pisalam, to nie byl toksyczny zwiazek. to byly najpiekniejsze chwile mojego zycia. i mowie to ja, powiedzial to on i mowia to wszyscy dookola - ze od nas bila ta milosc... to jak on sie o mnie troszczyl a ja o niego. tak kocham go! i tak, chcialabym zyc tak jak wczesniej. spokojnie, bezpiecznie, czuc sie kochana.

tak - nie bylo perfekt. teraz tymbardziej to wiem. wiemy to oboje. jest wiele spraw ktore wymagaly pracy, a zostaly zignorowane. on 'ksieciu' myslal ze samo sie wszystko rozwiaze, zniknie. wkurzal sie a nic nie mowil. sam teraz powiedzial - nie rozmawialem z toba, to byc moze byl najwiekszy blad mojego zycia. po czym frustracje narastaly, a ja nie mialam pojecia o co mu chodzi i ze wogole o cos mu chodzi. oczywiscie ze ostatnie pol roku to masakra- no bo jak zaczal sie odsuwac, potem zdradzac. ale wczesniej, 5.5 rkou bycia ze soba bylo naprawde piekne. i dlatego tak bardzo o to walcze. bo naprawde sie kochalismy. tylko wszystko sie popieprzylo totalnie, a on teraz wybiera najprostsze wyjscie. i oczywiscie, nic na to nie poradze, ale z 2 strony nie moge tez poradzic na to, ze ciagle w niego wierze.

Mówisz on, piszesz jego słowami i słowami innych.
A co ty czujesz??
Nie wkurzyło cię to, że cię zdradził?

Anstawia - to sa moje slowa. on praktycznie nic nie mowil i nie mowi - poza swoim motto ze wlasnie podjal juz decyzje. tak wlasnie czuje, to co napisalam.

czy sie wkurzylam ze mnie zdarzyl? no to chyba troche slowo nie na miejscu. zabilo mnie to wewnetrznie, chyba wieksozsc z Was wie jak to smakuje. Ale najpierw prosil o szanse - ja mu ja dalam. po tygodniu poddalam sie i ja i on. tylko ze ja na chwile, w emocjach, w rozpaczy. A on tak juz w tym zostal. po tyg staran odbudowy czegos co niszczyl przez kilka miesiecy, stwierdzil ze to sie nie uda.

Happyfull, no oczywiscie ze nie bylo idealnie!! gdyby bylo to by nie bylo tego calego kryzysu. nie wzial sie z nikad. Ale naprawde problemy jakie mielismy byly mniej niz przecietne. i naprawde bylismy oboje szczesliwi. do pewnego momentu oczywiscie. on przestawal byc i wlasnie tego nie komunikowal. tylko ze teraz, po mojej terapii uwierzyl ze pewne rzeczy zrozumialam, on tez tak jak pisalam przyznal ze jego wina bylo to ze nie mowil mi nic. I wlasnie z powodu naszych problemow ktore doporwadzily do calej reszty rzeczy, jego decyzji pojscia na lewizne - on bylby w stanie jakby uwierzyc ze mogloby byc inaczej. ALE. z powodu tego co zrobil, on sobie tego nie wyobraza. a czy ja bym z nim chciala byc??? Nie wiem !! nie mowie ze na 100% by sie udalo, ze on by powiedzial sprobujmy a ja bylabym happy i od jutra zaczelibysmy 'od nowa'. nie, nie jestem tak naiwna. powiem wrecz ze nie wiem, mysle ze jest jakis procent tylko szans ze poradzilibysmy sobie z tym, ze potrafilabym wybaczyc. ALE. dopoki nie sprobujemy to sie nie dowiemy. to mnie boli! nie sam fakt juz bycia lub nie razem, ale tego ze tak latwo to skresla!! bo jest slabeuszem, tchorzem po prostu. A nigdy taki nie byl. zawsze moglam na niego liczyc, nie bylam 'uwieziona' wspieral mnie w naprawde trudnych chwilach - nowotwor mamy - ostatnie poltora roku, skonczylam studia w londynie - oczywiscie ze dzieki samej sobie, ale on mnie motywowal, gdyby nie on nie zlozylabym po prostu tych paierow i do dzisiaj zastanawiala sie czy dam rade. naprawde wiele mu zawdzieczam i on mi rowniez. teraz w piatek powiedzial ze jest tym kim jest i w miejscu w swoim zyciu w ktorym jest, dzieki mnie.

Czy naprawde nierealne jest ze ktos kogos kocha, nie planuje zycia z kochanka, ale jst nie wiem, na tyle dumny, slaby, nie wiem jak to okreslic, ze mimo to poddaje sie? to jest wlasie pytanie ktore mnie nurtuje. bo gdybym czula ze z nia jest, gdybym czula ze naprawde on mnie nie kocha, albo nigdy nie kochal, naprawde nie jestem taka desperatka. nie walczylabym. nie chcialabym tak. nie wiem, wiem ze ciezko to wytlumaczyc. i dziekuje za Wasze opinie. ja naprawde czytam i rozwazam to co inne osoby mowia, z boku...

Ehdi - ja to rozumiem. Teraz jest zle, gorzej, za chwile znow bedzie lepiej - tak wlasnie juz chyba jest.

wiecie co jest niesamowite? mysle sobie, ze pomimo ze te wszystkie nasze historie z jednej strony sa podobne, podobne schematy, podobne odczucia, przezycia i z jednej strony sa jakies ogolne reguly postepowania, mozna radzic, wczuwac sie w styacje innej osoby. Ale z drugiej strony kazda sytuacja jest naprawde indywidualna. kazdy zwiazek, relacja, dwoje ludzmi w niej - to wszystko moze byc bardzo rozne. I tak naprawde nie ma jakis zlotych regul postepowania, kazdy przezywa to troche na swoj sposob, kazdy reaguje inaczej na kazda jedna rzecz.... dziwne to takie.

jedno jest pewne - nitk nam zadnego dnia, zadnej godziny nie zwroci... dni mijaja, kazdy dzien przemija bezpowrotnie. i ja np. nad tym sie zastanawiam, motywuje sie tym, ze z tego powodu powinnam naprawde postarac sie kazdy dzien jakos wykorzystac. nie chodzi nawet o fizyczne robienie czegos, ale mentalnie, zeby go nei stracic, zeby nie popadac w czarna dziure po raz kolejny...

Wiesz zgadzam się z Tobą, że nie ma złotego środka. Sama powtarzam, że nikt nie ma patentu na mądrość, no chyba, że na mądrość własną.

Ja nie jestem w czarnej dziurze. Nie zdarzają mi się już czarne dziury praktycznie w ogóle. Pamiętam te czarne dziury kiedyś.

Zmarnowałam masę czasu żyjąc cudzym życiem, w związku, w którym byłam nieszczęśliwa. Teraz jest czas dla mnie i spędzam go jak chce. Jak mam mieć doła to go mam i nikt mi nie wmówi, że powinnam teraz akurat podskakiwać do góry. Tak to jest robię co chcę i jak chcę. Przeżywam na swój sposób.

No, tylko nie podoba mi się brak współpracy ze strony mojego ciała ale w sumie nie bardzo mam na nie wpływ . No i właśnie te rzeczy jak szlajanie po lekarzach jest deprymujące i mnie wkurza ale wiem, że nie mogę powiedzieć, że nie pójdę do lekarza bo nie mam ochoty. To jest coś co muszę zrobić, bo o ciało muszę dbać. Teraz jednak nie dam się tym łapiduchom tak łatwo i na pewno będę egzekwować to co mają zrobić, a nie zostawianie mnie wiecznie z decyzją. Ja nie mam wiedzy to oni muszą wiedzieć co zrobić, a nie mówić Jak Pani chce. Ja to chcę być zdrowa i tyle mnie intere, a oni mają zrobić aby tak było !

Ja napisałam, że za szybko, bo ja tak chciałam za szybko. A tak się nie da. Zawsze z terapii wracałam z bólem głowy, czasami z bólem żołądka a dwa razy wymiotowałam całą noc, raz po tym jak napisałam list do ojca, a drugi raz po tym jak na grupie dziewczyny złościły się na swoich rodziców. Dziwne sny, choroby, bóle ...
Nie musisz płakać. Nastawiasz się na to płakanie, jakby to miało coś rozwiązać.

masz calkowita racje. to, ze zachowuje sie mimo wszystko jak czlowiek - to dobrze, ale to wlasnie nic nie znaczy. gdyby chcial wrocic, no na pewno nie dalo by sie tego przeoczyc

wiem, musze zaakceptowac fakty i nie zyc ta nadzieja. tak jak mowi moja psycholog - nie wykluczaj niczego, oczywiscie, badz otwarta na to, co zycie przyniesie. gdyby jakims cudem chcial zmienic decyzje - to wtedy bedziesz myslec co z tym zrobic. ale nie moge zyc czekajac na to, co sie moze nigdy nie zdarzyc... wiem... tylko wlasnie trudno mi to w zycie wprowadzic. a tak, tak jak piszesz - chcialabym zeby chcial, zeby mial watpliwosci, wiec sie tego wszedzie doszukuje.... nic, dalam sobie a przy okazji nam jeszcze troche czasu, zanim pojde do banku pozalatwiac kredyt i mieszkanie na siebie. teraz jest w miare 'normalnie', zobaczymy. niech robi co chce. jego wybory - nie mam na nie ani wplywu ani nie bede juz wiecej ponosic ich konsekwencji. jest dorosly i nie jest debilem. musi wiedziec co robi....

Ciało dużo mówi o naszej psyche. Jedno z drugim się wiąże.

Ech... a się przyszpiliłyście do tego płakania .... ech... wiesz jak masz skumulowane emocje to poprostu marzysz o tym aby one znalazły ujście .... tylko tyle.

Użyje obrazowego przykładu rozmawiamy teraz jak o osobie, której bardzo chce się sikać ale nie może wydusić ani kropelki, a wy jej mówicie odpuść sobie może zamiast tego zrób co innego . Parcia na pęcherz jednak nie oszukasz .

Może to dlatego, że nigdy nie byłam w takich sytuacjach. Już nic nie napiszę o tym płakaniu.

No przeciez robi !!! Mowi, ze juz nie chce byc z Toba a Ty sie uparlas, ze on moze tak nie mysli !!! Obudz sie dziewczyno !!! To, ze sie nie wyprowadzil to z wygody !!! Przeciez on robi tak i tak co chce a Ty skaczesz kolo niego  !!! Gdzie mu bedzie lepiej ?
Zreszta on wie, ze Ci zalezy to sie tym delektuje !!!

No ja tak samo mysle !!! A znam z autopsji
Jak ja sie delektowalam siedzeniem w domu zima i czytaniem ksiazek o karaluchach !!! Wtedy mi kolezanka powiedziala niby w zartach, ze ja juz tylko o narcystach rozmawiac umiem Dotarlo ? Nie dotarlo !!! Obrazilam sie Przeciez ona nic nie rozumie

Happyfull kurcze, nie wiem czy naprawde tak nie jasno pisze czy kwestia interpretacji. ja wiem ze on tak naprawde mysli! WIEM, WIEM, dociera to do mnie. jedyne na co sie upralam, jesli tak to chcemy nazwac - to to, ze moze jeszcze zmieni zdanie, moze ma jakies watpliwosci. tylko na to sie uparlam, tego bym chciala. nie uwazam ze on mowi jedno, a wcale tak nei uwaza. NIE! wlasnie tak uwaza jak mowi - ze nie chce i ze tak bedzie lepiej - tak uwaza. to raz.

a drugie - ale po czym wynosisz czy dlaczego tak uwazasz ze ja kolo niego skacze? bo to jest wlasnie akurat jeden nie wiem ze stereotypow, nie wiem, jakis wnioskow, ze jesli kobiecie tak bardzo zalezy, jesli tak, kocha wciaz to ze co? ze od razu nie ma swojej godnosci i na pewno kolo niego skacze? nie. wlasnie to jest to, czego wiele osob niestety nie rozumie. nie wszystko jest tylko czarne albo biale. w jaki sposob ja kolo niego skacze?

Ważne, że opony zmienię. Idę z suką na spacer to się przewietrzę bo mi mózg dzisiaj chyba zawieszenie robi. Bajkę jeszcze muszę skończyć na jutro.

Happyfull, no wlasnie nic nie robie. a co mam robic? od 2 miesiecy, odkad powiedzial 'koniec definitywny' - nie ma nas, nie ma nic. Bylismyw polsce zrobic rozdzielnosc majatkowa, sprzedal swoja czesc mieszkania w polsce, mamy odzielne pieniadze, pranie, jedzenie, pokoje. nie dzwonimy, nie piszemy. poza kilkoma - nie wiem 3,4 awanturami ktore ja wszczelam, na samym poczatku, za namowa zreszta psycholog, zeby jak mnie juz najdzie to emocji w sobie nie trzymac, bo mam prawo czuc wszystko, co najgorsze, poza rozmowami o formalnosciach, nie zapytalam juz ani razu: 'czy jestes pewien'? , a moze jednka, nie zmieniles przypadkiem zdania'? nie bylo placzu, lamentu, nic. od tych 2 miesiecy. oczywiscie, wczesniej byl, bo chcialam, tak bardzo chcialam, mimo wszystko i tego nie ukrywalam. ale skoro NIE, to nie. to, ze w swojej glowie tocze walke, ze to jeszcze rozkminiam, to jedno - ale to nie znaczy ze mu piore i robie obiadki bo moze wroci....  teraz doslownie tydzien temu w piatek byla 1 rozmowa od tego calego czasu. i to wiecej on mowil niz ja. i wtedy wlasnie powiedzial wiele tych pozytywnych rzeczy, ale wlasnie z mottem przewodnim, ze on szans zadnych nie widzi i zdania nei zmieni. na co ja konsekwentnie - nei prosilam, nie blagalam. To, ze mam swoje wartosci i malzenstwo jest dla mnie ogromna wartoscia, to ze pomimo tego co mi zrobil - nie skreslilam go i NIE UWAZAM ZE TO JEST DOBRA I ODPOWIEDZIALNA DECYZJA zeby w tym momencie zakanczac malzenstwo  - to jedno i jestem z tych wartosci dumna! on to wie, zna moj punkt widzenia - ze ja sie z ta decyzja nei zgadzam i mnie ona krzywdzi! ALE nie mam wplywu na jego poglady i jego decyzje. i nie moge go ani do niczego zmusic ani niczego zabronic - rob co uwazasz za sluszne. Generalnie: nie blagam, nie prosze, staram sie budowac swoje zycie na nowo, ALE nie oznacza to tego samego dla mnie, przynajmniej na ta chwile ze: nienawidze cie, nie to nie, nie masz powrotu i wypierd....

i dalej - do czego to ma prowadzic, moje zachowanie? a do tego, ze jesli nic sie nie zmieni - ja jestem wierna swoim wartosciom, przekonaniom i bede miec cos czego on nigdy miec juz nie bedzie -czyste sumienie i swiadomosc ze zrobilam wszystko, co moglam.

a jesli cos mialoby sie zmienic w jego decyzji - to nei tak, ze on dzisiaj mi mowi: wiesz co moze jednak sprobujmy, a ja rozwalam glowa sufit z radosci i mowie, to chodz, wroc do sypialni. do czegokolwiek bylaby potrzebna jego calkowita przemiana, spojrzenie prawdzie w oczy, a potem? nie wiem, nie wiem co by bylo. czy by cokolwiek dalo sie odbudowac czy nie. mysle ze gdybysmy oboje mocno chcieli, to wszystko sie da. ale to jest wlasnie pisanie scenariuszy, a tego robic nie ma sensu w obecnej sytuacji, skoro fakty sa jakie sa.

czego chce? tak ,chcialabym jego 'powrotu; nazwijmy to, ale jestem swiadoma jak trudne to jest i ze nie oznacza to od razu gwarancji na sukces czy szczescie. chcialabym po prostu zeby on czul tak jak ja w tej kwestii i zebysmy dali sobie jakas szanse, czas, nie wiem, a nie zeby od razu to skreslac. tylko tyle i az tyle.

ponizac sie - prosic, blagac, byc zrozpaczona i zdesperowana zona - to jedno, a powiedziec spokojnie i godnie - nie zgadzam sie z tym co robisz, krzywdzi mnie to - to drugie. i ja dopiero jakis czas temu zdalam sobie z tego sprawe. ze skoro najpierw tak bardzo chcialam i walczylam fizycznie to potem jakby chcialam pokazac wlasnie: 'nie, to nie' i wielce dumna i obojetna. gdzie nie jest mi to obojetne. i ta moja obojetnosc mu tak naprawde pomagala, bo jak zapytal czy wszystko w porzadku a ja dumnie odkiwnelam glowa: 'ok' no to mial czyste sumienie - zapytal, u mnie ok, super sobie radze, no to dobrze.

teraz mowie prawde - jak pyta - to mowie spokojnie - ok, ale jest mi ciezko po prostu, probuje sie odnalezc w tej sytuacji, ale cale zycie mi przerwociles do gory nogami, bede brac kredyt sama na siebie - boje sie tego. mowienie szczerze o swoich uczuciah naprawde dziala. jest mu z tym trudniej, bo wie ze nie jest mi latwo, ale nie palcze, nie uzalam sie nad soba. robie swoje. i radze sobie bardzo dobrze. nie siedze w domu i nie placze. i niczego juz przed nim nie udaje. z tym mi bardzo dobrze.

Anstawia myslimy tak samo Dzisiaj Ci wierze

nie chce - wiem. to tez mu mowilam wiele razy - droga jest wolna. do kaloryfera nie jest przywiazany. tylko ze on mi chcial meblowac zycie. zebym jak najszybciej szla do banku pozalatwiac wszystko. a ja nie zamierzam isc JUZ tylko dlatego bo on by tak wolal. chce p niech sie wyporwadza. Ani lza mi przy nim nie splynie. Ale on by chcial najlatwiej, najtaniej. o nie. ja reki nie bede przykladac do rozwiazywania jego problemow. pojde, pojde do banku, jak sie upewnie. przywykne. chce zostac w naszym mieszkaniu, wziasc kredyt na siebie, bo gdzies mieszkac musze. ale to nie jest tak ze wziecie kredytu, ktory bralismy razem, na dwa dochody, jest dla mnie o takim 'nic' zeby teraz wziasc takie zobowiazanie na siebie. tak, chce tego, jestem pewna, poradze sobie, przemyslalam to wszystko, ale nie wlasnie kurcze w 1 miesiac bo on sobie nowe zycie by chcial ukladac. tak bardzo chce - no niech idzie. rozdzielnosc juz zrobiona, kase za mieszkanie w polsce juz ma. blokowac go nie chcialam i nie chce. ale cos co dotyczy BEZPOSREDNIO mnie, to mieszkanie w ktorym teraz mieszkamy i oplaty zn im zwiazane - chce sie jakos przygotowac. wiec naprawde, ja nie jestem taka 'dobra' jak tutaj Wam moglo sie wydac dbam o siebie i swoje dobro. tylko serce glupie jest mimo wszystko...

Co by nie było już nie chce, tak?
I zdradził, tak?
Podziwiam w Tobie ten spokój. Nie masz o to do niego żalu?

To postaw mu ultimatum: jak za dwa miesiące się nie wyprowadzi, jego rzeczy lecą przez okno

Zdziwilam sie jak zobaczylam co napisalas   I teraz z reka na sercu: Chcialam zostawic to jedno zdanie ale potem zaczelam dopisywac i  zobyczylam Twoj post
Na pewnym etapie widzi sie rzeczy tak jak sie widzi I nie ma ze nie wszystko jest biale albo czarne

Istnieje   U innych latwiej wszystko zauwazyc, bo nie podchodzimy do tego emocjonalnie Widzimy co jest biale, co czarne a co szare   Zreszta po czasie tez to widzimy

No i dobrze Powtarzam w kolko:
Nie ma tego zlego co by na dobre nie wyszlo Nigdy nie jest tak zle aby nie moglo byc lepiej
Dobrej nocy Ci zycze

Do jutra dziewczyny