Normalne dziewczyny - gdzie Was szukać? - NETKAFEJKA

nbm w życiu!:) ja nie wiem co to alkohol...

Serdecznie dziękuję Truskaweczko 19! Widzisz w liceum i na studiach byłem typem samotnika-introwertyka. Po części wynikało to z mojej nieśmiałości, którą pokonałem. W tamtych czasach zamiast prowadzić życie towarzyskie, czytałem w domu ukochane książki popularnonaukowe. Teraz pluję sobie w brodę, że byłem taki głupi. W sprawach towarzyskich miałem absolutnie wolną rękę, lecz z tego nie korzystałem. W poprzednim roku uczestniczyłem w dwóch randkach za pośrednictwem pewnej gazety. Niestety obie one, były nieudane. Zarejestrowałem się w biurze matrymonialnym. Przedstawione oferty nie spełniły oczekiwań. Ktoś pewnie powie, że jestem wybredny. Po prostu dla mnie kobieta musi mieć w twarzy "to coś". Sprawić, aby zadrżało serce, szybciej zaczęły biec myśli, poruszyła się Dusza.

Badoo? Szczerze mówiąc nie wiem jak można było umawiać się na spotkanie z kimś korzystając z tego. Może i ja się nie znam, może i tego akurat nie próbowałem ale wątpię by akurat ten portal (?) był dobrym miejscem na spotkanie i poznanie kogoś konkretnego.

To już chyba lepiej próbować na sympatii czy edarling - jeżeli ktoś oczywiście nie ma oporów przed tego typu portalami. Przesłuchanie hehe. Ja bym chyba wyszedł z takiego spotkania po 5 minutach.

To faktycznie... A wiesz, że swojego faceta poznałam na Bahu? Podobna nazwa. Tylko, że tego już nie ma, tzn może jest, ale nawet jak tak to już inne bahu niż było, tamte zamknęli. Zaczęło się u nad od luźnych pogawędek, ja do niego zagadałam No, ale to różnie bywa, czasem ma się szczęście, a czasem zdarza się tak jak napisałeś. Ja w ogóle nie nastawiałam się, że tam kogoś poznam, że tam znajdę faceta, to taki przypadek jakby. Bardzo często ludzie poznają się z takiego nieprzewidzianego przypadku.

Nastolatka?

Nemezys ... przez przypadek ... No niby tak ale w sumie nie do końca. Ja już naprawdę nie mam pomysłu gdzie można znaleźć dziewczynę zarazem ciekawą, interesującą, wartą uwagi, odpowiadającą mi ( nie tylko w kwestii wyglądu rzecz jasna ) i jednocześnie wolną. A ... no i zainteresowaną mną. Po prostu nie wiem.

Też znam osoby, które się tak poznały, ale ja sama jakoś... nie wiem, chyba nie miałam odwagi czy coś

Większość par, które ja znam jednak poznały się "w realu"

Najczęściej. Ale nie tylko i opierając się o znane mi przykłady mogę Ci powiedzieć, że ludzie się poznają (a potem wychodzi z tego coś więcej) wszędzie i to dosłownie. W autobusie, w sklepie czy w parku

Oj tam przez 26 lat. Kilka pierwszych lat się nie liczy raczej

Eee wiecie ja swoją pierwszą dziewczynę miałem w wieku 4 lat

Ale ja chyba właśnie muszę robić coś, cokolwiek. Przez tyle lat nie było nikogo praktycznie ( nie tylko w kwestii dziewczyn jako partnerek ) więc jak ma być tak dalej to ja dziękuję ...

Od siedzenia w domu to ja nikogo nie poznam, tak samo nie poznam ludzi jak będę się od nich izolował.

Ok mam pomysł

Bo widzę chcesz działać.

Załóż tutaj!! tak tutaj na forum kobiet Temat: "Samotny dojrzały mężczyzna szuka kobiety, przyjaciółki z..."

I to jest zawsze początek .

Stefan, żarty żartami ale nie widzi mi się taki pomysł.

Czarna - to również odpada. Sama widzisz, strasznie ciężko jest się wyrwać z samotności jeśli nie ma się 'pod ręką', w tej samej miejscowości choćby jednej bliskiej, zaufanej osoby.

Może i tak ale taki sposób to raczej nie dla mnie.

Co dalej to jakoś pójdzie. Ale najpierw najlepiej nie szukać, wtedy się kogoś znajdzie

No u mnie to tak podziałało w każdym razie. I wiem, że nie tylko u mnie, często jak przestajesz szukać to znajdujesz

No skoro z portali i tak nie korzystasz to z niczego nie rezygnujesz tak naprawdę. A ten maraton między pracą a domem... raz, że jest praca, tam nikogo nie ma? A dwa jak mówiłam, ludzie się nawet w sklepie poznają. Też i tak bywa

Metyl myślę, że chodzi o nastawienie. Kobiety naprawdę czują jeśli facet ma w oczach skaner i rozgląda się aby tylko jakąś usidlić.

Zresztą, w drugą stronę to działa tak samo - nigdy nie widziałam tak szybko uciekającego faceta jak ten, który ucieka przed babą co ma ciśnienie na związek (a już nie daj bóg na małżeństwo i dzieci ).

Czarna - jesteś optymistką Zazdroszczę

pennylane - ja Cię bardzo proszę. Nie rób tutaj ze mnie jakiegoś desperata co to koniecznie, już zaraz musi z kimś być czy coś w tym stylu. Może Tobie jest łatwo ferować takie słowa bo masz męża, masz kogoś, masz doświadczenia ale nie mierz wszystkich swoją miarą. Czy to jest jakieś dziwne że chciałbym być z kimś, móc darzyć kogoś uczuciem, być w związku, otrzymywać to samo od drugiej osoby? Czy mi zależy na tym by jakąś pannę usidlić byleby tylko była jakakolwiek ale byłaby 'moja? Nie. Czy mi zależy na dziewczynie tylko po to by mieć z kim sypiać? Nie. Więc proszę Cię nie oceniaj ludzi zbyt pochopnie. Nie wiem co tu może być nienormalne w zwykłej chęci bycia z kimś, w marzeniu o tym by nie być samotnym.

@up ... no właśnie ... szczęśliwi ludzie w związkach nigdy nie zrozumieją o co mi chodzi ...

Metyl, napisałam Ci maila.

W dużym skrócie - nie, absolutnie nie uważam, że jesteś jakimś desperatem. To są niemal niewyczuwalne sygnały, mowa ciała, drobne gesty, które kobiecie zdradzają, że facet jest całkowicie nastawiony na to żeby z nią być.
Ja nie uważam, że to jest super, ze świat funkcjonuje w taki a nie inny sposób, że zarówno kobiety jak i mężczyźni często wolą udawać, grać, zdobywać i porzucać zamiast w spokoju i szczerości komunikować swoje potrzeby, spotykać się, rozpoczynać związek. Ale niestety ani ja ani ty nie ustalamy tu reguł.
Ja tylko próbuję Ci dać dobrą radę - z punktu widzenia kobiety.

Zresztą, czy mam męża czy nie mam to bez różnicy. Wszakże nie wiesz czy istotnie jestem z nim szczęśliwa jak piszesz czy też nie - i to naprawdę nie ma znaczenia w sytuacji, w której piszę do Ciebie ze szczerą radą

Wiesz, ja nie lubię o swojej dawnej sytuacji pisać publicznie, ale wtedy cieszyłabym się, gdybym była tylko olana. Miałam dużo gorzej niż to, ale jakoś i tak się poprawiło.

No dobrze, nie chcę tutaj ani wiedzieć o co chodzi dokładnie ani też się licytować kto miał gorzej bo przecież nie o to chodzi ale zauważ po prostu, że ktoś kto nie był nigdy w żadnym związku no jakby nie patrzeć z każdym rokiem ma coraz gorzej.

Toż to mordownia

Metyl wychodzisz z błędnego założenia, że ktoś kto był w związku, został porzucony albo odszedł bo było mu źle odbiera samotność inaczej niż Ty. Otóż nie - samotność to samotność, nie ma gorszej i lepszej

Z ciekawości spytam - czemu nie próbowałeś nigdy portalu randkowego?

Ja też uważam, że w Internecie można spotkać kogoś sensownego, ale właśnie, jak napisaliście zależy od szczęścia. No i tak na portalach typowo randkowych faktycznie jakoś ciężej, to samo czaty, po prostu taki kanał komunikacji, że zazwyczaj ciężko trafić na fajną osobę, dla siebie. Metyl, a może poznać kogoś z forum? Myślałeś o tym? Może z Twoich okolic ktoś jakieś spotkania organizuje? Ja byłam na takim spotkaniu z Warszawy, był 2 dziewczyny, kilku chłopaków, no ja wiadomo, mam faceta, więc czysto towarzysko, ale zawsze można kogoś poznać. Oczywiście, bez nastawiania się, że ma być związek, tylko a nuż będzie ten przypadek, że spotka się kogoś bardzo interesującego Kogoś bardzo interesującego w sensie związku czy nawet koleżeństwa, bo takie koleżeńskie relacje też są super. Ja np niedawno spotkałam się pierwszy raz z koleżanką allegrą90 z forum i planujemy kolejny

truskaweczka, postaram się 'niedługo' napisać do Ciebie maila w którym napiszę co i jak i o paru innych sprawach także.

Daria - normalna? Jest to wypadkowa wielu cech + charakteru + wygląd który mnie pociąga. Już pisałem parokrotnie na forum, portale stricte randkowe to nie dla mnie. Może inni mogą tak kogoś poznać ale ja stety niestety odpadam.

No dobrze a jak się nie ma znajomych ...?

Każdy ma. Przynajmniej jedną osobę, z którą można wyjść na piwo. Nie uwierzę, jeśli powiesz, że nie masz!

Wierzę Metyl, można nie mieć ani jednego znajomego, z którym można wyjść itp. Kiedyś miałam podobnie, no przynajmniej w szkole, tzn nie do końca, ale był czas, że byłam taka wyalienowana. Np podstawówka, wyśmiewali się ze mnie, co wiadomo, że miłe nie było, np zapraszali innych na swoje urodziny, ja nigdy nie byłam zaproszona. Inii nawet zgrani wtedy, ja taka czarna owca w klasie. Potem, tak w 3 klasie poznałam trochę koleżanek, na podwórku u swojej babci, ale jednak było takie poczucie wyalienowania np w klasie, gdy właśnie było tak, że nikt nie chciał obok mnie siedzieć, jakbym trąd miała czy co A jak pani mówiła wtedy w podstawówce, że ktoś ma obok mnie usiąść, to było wyraźne niezadowolenie i wręcz kłócenie się z panią, że nie usiądzie, a jak już usiadł, to po prostu mega niezadowolenie i odsuwanie się ode mnie. Teraz mam koleżanki, mam z kim wyjść, ale też nie jest to duże grono, raczej takie 2-3 bliskie koleżanki i parę dalszych, z którymi też mogę wyjść, ale rzadziej się to dzieje. Także takie małe grono mam. Oczywiście nie płaczę, bo jakość tych kontaktów mimo małej ilości jest dobra, ale nie powiem, to co działo się w podstawówce miało na mnie wpływ. Dlatego mówię szczerze, wiem co to samotność. Już w gimnazjum miałam trochę lepsze kontakty w klasie, miałam z 3 koleżanki, więc tutaj częściej, z którąś z tych trzech dziewczyn siedziałam. W liceum niestety znowu średnio, nie było takiego wyszydzania jak w podstawówce, do tego poznałam tam przyjaciółkę obecną, więc super No, ale i tak często siedziałam sama, bo ta przyjaciółka siedziała z inną przyjaciółką- moją obecną znajomą też, no i nie chciała jej zostawiać, bo bardzo zżyte. Także poczucie wyalienowania poczułam i rozumiem Cię.

Z tym, że właśnie dlatego pisałam nawet o tym, że może warto wyskoczyć na jakiś zlot z forum czy spróbować się spotkać z kimś z forum, nawet z okolic, bo w końcu tutaj piszemy w różnych tematach, pewnie są osoby, które mieszkają blisko Ciebie i chciałyby też gdzieś wyjść. Przy okazji możesz poczytać posty danej osoby i choć po trochu wywnioskować jakie ma poglądy itp. Ja kiedyś byłam taka zrezygnowana, że po prostu bałam się, że nikogo nie poznam, zwłaszcza po tej koszmarnej dla mnie podstawówce, gdzie tak niefajnie miałam w klasie bałam się iść do gimnazjum. Po prostu bałam się, że nikogo nie poznam, że będzie tak samo. A jednak, mimo że nadal klasa nie pałała do mnie jakąś wielką sympatią, to poznałam tam koleżanki te trzy, z jedną to nie mam już za bardzo kontaktu, ale z dwoma czasem tak, z jedną częściej, z drugą sporo rzadziej, więc ta jedna to koleżanka, druga bardziej znajoma. No, ale widzisz, nie jest tak źle, by nie mogło się zmienić, więc jednak warto się nie poddawać. Widzę to po swoim przykładzie. Ta podstawówka siedzi we mnie, to fakt, ale jednak staram się skupiać na tym co teraz, na pozytywach.

Ja ją znam z widzenia, dosłownie wszedłem i wyszedłem

nbm