Pawlaann też sie zastanawiałam nie raz, czy ze mną jest coś nie tak, dlaczego nie wszyscy ludzie poddają sie takiej znajomości wirtualnej, a niektórych to bardzo wciąga i intryguje do tego stopnia, że zawalają swoje życie. Na początku nie myśli się o konsekwencjach, bo jak poznałam Jego to tylko, żeśmy rozmawiali, a potem zauważyłam, że brakuje mi go coraz bardziej. Nie umiałam już powiedzieć STOP, no bo jak odmówić sobie czegoś do czego Cię ciągnie, kogoś przy kim czujesz sie dobrze. Wtedy zaczynasz uciekać w ten świat coraz częściej i częściej....a potem jest spotkanie, jedno, drugie, widzisz i czujesz jak Ci dobrze. Zgodzę sie, że kiedyś z mężem tez tak było, ale czasem zadaję sobie pytanie, dlaczego niektórzy np. nasze babcie potrafiły żyć z mężami pijakami całe życie, a niektórzy biorą życie w swoje ręce i po prostu chcą żyć. Jedni mają więcej odwagi by coś zmienić inni jej nie mają wcale. Każdy mówi "po co burzyć małżeństwo.." zgodzę sie, ale przed nami jeszcze co najmniej 30 lat życia i kiedy nie będzie miłości to gdzie sens życia??
Wiecie najbardziej denerwują mnie ludzie, którzy mówią zostaw to, ratuj małżeństwo, ale jak ratować jeśli zostało tylko przywiązanie, jak wykrzesać na nowo uczucie to naprawdę bardzo trudne, bo gdybyśmy umieli nimi kierować to zakochiwalibyśmy sie w każdej osobie na żądanie. Nie byłoby cierpienia z powodu zawiedzionych miłości ,nie byłoby bólu po stracie ukochanej osoby, ale na te wszystkie uczucia nie ma sie wpływu, bo to by było za proste Kochane...
Zakazana Miłość ja myślę, że to wszystko zależy ile sie znacie, bo mam nadzieję, że piszesz o sobie. Ja np. dlatego właśnie czekam, bo chce odróżnić zauroczenie od prawdziwej miłości, a do tego potrzeba czasu. Czy zdecydowałabym sie na związek z 56 letnim facetem? Zdecydowanie nie! To już jest różnica pokoleń teraz tego nie widzisz, ale życie to zweryfikuje. On będzie niedługo emerytem a TY rozkwitającą kobietą, oczywiście są ludzie, którzy nawet po 60tce czują sie jak 30 latkowie, ale to są sporadyczne przypadki, może on do takich należy, TY sama to powinnaś wiedzieć, ale to też nie chodzi o psychikę, tylko o całą resztę jaka sie z tym wiażę, ale mimo wszystko życzę Ci szczęścia.