a ja jestem ciekawa jak długo to potrwa?nie rozumiem cię kobieto!!!!masz męża,masz dzieci,jesteś dojrzałą kobietą i co?nie wiedziałaś że oprócz namiętności,fascynacji,potrzeby bliskości itp. są także problemy?Jak wytłumaczyć nastolatkom życie w rodzinie kiedy przeczytają coś takiego?Przecież małżeństwo nie polega na tym że jak jest źle to uciekamy bo wziąć rozwód w naszym kraju to nie problem-sztuką jest utrzymać związek,wycisnąć z niego wszystko aż do ostatniej kropli.Czy możesz stanąć przed lustrem i powiedzieć sobie że dla swojego małżeństwa zrobiłaś wszystko co się da?bo jeżeli tak-a dalej jest źle a twój małżonek to podły typ-to nie rozumiem nad czym się zastanawiasz-wtedy chwytaj chwilę.Skończ jedno,porozmawiaj z dziećmi(bo pamiętaj o tym że tylko one mają prawo cię oceniać)i zacznij drugie (jak to określasz)wspaniałe życie.Jak na razie mi to wygląda na : mąż i dzieci na teraz i kochanek po godzinach.Pamiętaj że jak się zwiążesz z nim to na co dzień nie będzie już tak różowo bo zawsze są jakieś zgrzyty.Ileż ludzi tyleż zdań.Jestem ciut od ciebie młodsza ale wiem że nie warto poświęcać rodziny!!!!!nic i nikt ci jej później nie zwróci.Zastanów się bo wątpię żeby potem mąż chciał wychowywać cudze dziecko.Wątpię żeby dzieci chciały ci wybaczyć.Naprawdę ten twój super facet z internetu jest tego wart?A tak w ogóle to miłość i czat????po 2 miesiącach???sorry ale dla mnie to trąci żartem!!!! Pozdrawiam.
Podobne tematy
i ja cie nie rozumiem, ja miałam miłość od pierwszego wejrzenia, skoro hanna uważa że jest to miłość, dobrze jej z nim,to dlaczego ma rezygnować, małżeństwo nie jest już takie samo, dzieci prawie dorosłe, to jest jej wybór, nie będzie udawać że w małżeństwie jest ok tylko dlatego aby ludzie nie gadali. Owszem niech porozmawia z dziećmi, ale niech tez pamięta ze walczy o szczęście, z dziećmi żyć nie będzie, ja wierze ze zrobi to co będzie uważać za słuszne. I będę za nią trzymać kciuki.
68 2008-08-22 11:38:40 Ostatnio edytowany przez Ansja (2008-08-22 11:40:18)
Podzielam zdanie Gosi- nie można dyktować komuś czegoś, o czym może się nie mieć pojęcia.Bo to, co dzieje się między Haną a jej mężem może być w znacznej mierze tajemnicą. Dzieci, owszem są ważne, ale nie można katować się związkiem dla ich dobra. Z resztą pewien mądry człowiek kiedyś słusznie stwierdził, że dzieci są najlepszymi obserwatorami i widzą co się dzieje między matką a ojcem. Moja miłość tez rozwijała się na łamach internetu, dlatego wiem, że jest możliwa i ma sens, bo ze swoim partnerem jesteśmy już prawie rok. Czat to miejsce na poznanie nowych ludzi jak każde inne.. Hana - ja zaryzykowałam i spotkałam się z facetem, który jest teraz moim partnerem, a nie było to łatwe. Dlatego trzymam kciuki za to, aby u Ciebie nareszcie pojawiło się jakieś światełko w tunelu.
brysia, chyba nie czytałaś wszystkich moich postów?
Mogę stanąć przed tysiącami luster i wykrzyczeć na cały świat, że zrobiłam i wciąż robię wszystko by ratować moje małżeństwo ale to jak studnia bez dna. Co bym nie zrobiła to i tak wciąż mało. To jak walka z wiatrakami. Wczoraj znów miałam okazję się o tym przekonać. Pół nocy nie spałam, jestem kłębkiem nerwów. Nigdy nie usłyszałam od męża słowa"przepraszam". Dla niego to ja jestem ta zła, nie ważne co on robił i robi albo czego nie zrobił. Przecież on jest facetem a im "WSZYSTKO" wolno. Czasami to koszmar a nie małżeństwo.(częściej niż czasami)
Co do mojego ukochanego maleństwa to naprawdę życzę każdej takiego faceta. Dla Ciebie to może żart ale dla mnie życie i szczęście jakiego od dawna nie zaznałam. Są pary które już po dwóch miesiącach biorą ślub a ja znam się z nim już prawie 5 miesięcy. Co do życia z nim, to nie mam prawa zmuszać go do takich obowiązków już teraz zaraz. Dopiero co skończył szkołę znalazł pracę i co ja mam mu teraz powiedzieć: kochanie nie interesuje mnie jeśli chcesz ze mną być to musimy razem zamieszkać, musisz zająć się mną i moimi dziećmi. Wybacz to trochę śmieszne, jestem na tyle odpowiedzialna, żeby tego nie robić. Żyję w zawieszeniu i będę tak długo jak tylko będzie to konieczne. Czasami trudno jest zrozumieć komuś innych jeśli sami nie znależli się w podobnej sytuacji.
pozdrawiam
Dlatego pielęgnuj to uczucie, masz prawo do szczęścia!!
Brysiu :ja też jestem zwplenniczką walki o przetrwanie małżeństwa jednak nie za wszelką cene. Bo jest dokładnie tak jak npisała Gosia z dziemi życ nie będzie one prędzej czy puźniej odejdą założą swoje rodziny a hana zostanie sama . To że ma męza z którym jak twierdzi już nic ja nie łączy to nie znaczy że ma życ w nieszczęśliwym związku do końca życia. W małzeństwie to nie chodzi o to aby byc z drugą osobą dla zasady. Każdy człowiek ma prawo do szczęścia czasami i owszem jest to kosztem innych jednak nie rubmy z siebie cierpiętnic poświęcając własne szczęście .
Dziewczyny dziękuję Wam za słowa otuchy. Jesteście dla mnie prawdziwą podporą.
Dobrze jest mieć się komu wyżalić i usłyszeć, że będzie dobrze. Dla mnie to bardzo ważne.
Wam również życzę dużo szczęścia i miłości.
całuję gorąco
Popieram was kobietki, a ty Hana nie poddawaj się, jesteśmy z Toba, same wiemy jak to jest znaleśc miłosc z internetu, napewno Wam się uda, pozdrowionka
Dokładnie! Musisz znać swoją wartość, chyba już wystarczająco się poświęciłaś. Przyjdzie czas, kiedy będziesz pewna wszystkiego
A miłość z internetu jest taka sama, jak stworzona na gruncie spotkań w realu. Ale co ja będę tłumaczyć, to się czuje
:) Hana -Cieszę się, że czujesz się lepiej, pamiętaj, że nie jesteś sama ![]()
Popieram Cie Ansja w 100 a nawet i w 200 procentach
No bo kto jak nie my mamy wiedzieć ile znaczy taka znajomość?
:) Hana nasze historie niech będą przykładem na to, że WARTO!! ![]()
Wiecie czasami myślę, że tak miało być, że to przeznaczenie, że to moja mama tam z nieba przysłała mi mojego ukochanego. Dużo się napatrzyła na moje cierpienie i bardzo ją to bolało. Na krótko przed śmiercią powiedziała do mojej cioci: zaopiekuj się nią i nie pozwól skrzywdzić. Dowiedziałam się o tym jakiś czas po pogrzebie a było to 5 lat temu. Ja na ten czat weszłam pierwszy raz i tylu odrzuciłam a przy nim serce mi zadrżało to musiało być przeznaczenie...A miłość sama przyszła i to tak niespodziewanie. ![]()
Bo takie rzeczy dzieją się tylko niespodziewanie
Ciarki mnie przeszły jak napisałaś o swojej mamie, ja wierzę w to, że Ci "nieobecni" opiekują się nami z góry..
Wiecie wczoraj miałam okropny wieczór za sprawą mojego męża. Napisałam do mojego maleństwa jak bardzo mi źle, tak bardzo pragnęłam jego wsparcia ale on był w pracy. Wyobrażcie sobie minęło 20 min a on już był w domu tylko po to żeby mnie wspierać, żebym nie była sama w tych chwilach. Szalony!!! I jak go nie kochać i niech nikt nie mówi, że to nie miłość. Zasneliśmy przy włączonych telefonach. To takie miłe słyszeć jego oddech lub gdy mówi do mnie w nocy"kocham cię kwiatuszku".
O ile bym dała zeby mój narcyz miał choc częśc takiego romantyzmu a nie tylko co na obiad ![]()
No cóz ale właśnie za ten opur w uczuciach zwruciłam na niego uwage więc nie mam co biadolic to i tk lepszer niż podaj mi piwo kobieto HI HI ![]()
oj hana to prawdziwa miłość, wpominałam twoja historie Marcinowi, jest tego samego zdania, ale sie ciesze ze jestes szczesliwa
hej wszystkim ale sie to forum rozwinęło dawno tutaj nie zagladalem ale to imponujace ze nastapil taki rozwoj.... hana z tego co tutaj czytam zauwazylem ze jestes cholernie szczesliwa u boku swojego ukochanego . zycze wam wszystkiego najlepszego.... musze tutaj czesciej zagladac milego wieczorku wszystkim zycze ...a co tutaj tak cichutko cio????? czyzby kazdy balowal w ten niedzielny wieczór??? spicie???? obudzcie sie szybciutko
hana co u ciebie????
Właśnie Hana, co u Ciebie i Twojej Miłości?
Co umnie? Wszystko po staremu, codzienne smsy i rozmowy. Czasami gdy zamknę oczy podczas rozmowy mam wrażenie jakby był obok mnie, blisko i mnie przytulał. Nie potrafię Wam tego opisać, bo to takie dziwne.
On interesuje się wszystkim co mnie dotyczy: czy jadłam czy wypoczęłam, co u moich dzieci, poprostu wsio,wsio. Dzisiaj coś źle się czuję i mam wrażenie, że chyba będę chora no i oczywiście tylko on tym się przejął. Zbeształ mnie, że nie chcę iść do lekarza i prosił żebym przynajmniej jakieś leki wzięła. To co teraz napiszę to trochę śmieszne ale gdy mam okres to co jakiś czas się pyta jak się czuję, czy idąc do pracy zabrałam napewno tampony i podpaski no i czy łyknęłam jakąś tabletkę, żeby brzuch mnie nie bolał. To takie słodkie gdy moje maleństwo o tym mówi i to całkiem poważnie. Hmmm..........tak bardzo go kocham. ![]()
Ach Hana wspaniała jest Twoja historia ! Mimo ,ze "zakazana"
Ja myślę, że co nam się uda w życiu chapnąć i na co załapać to nasze !I powiem Ci ,ze szczerze Ci zazdroszczę !Dokładnie tak jak piszesz - nie można się tyle martwić na zapas i pytać co będzie jutro, co pojutrze, a co za tydzień. Bo może się okazać ,ze jutra wcale dla nas nie będzie i zostało nam tylko dziś !Wspaniała historia - życzę Ci dużo szczęścia i z niecierpliwością czekam na dalsze relacje
Miło się czyta, może nawet zacznę wierzyć, że taka miłość jest możliwa i ,ze może jeszcze u mnie nie wszystko stracone ... ehhhh
Hana
Jezeli mogę Ci coś poradzić, to może poczytaj moja historie. Poznalismy sie wirtualnie, nie był to czat, jest młodszy ode mnie o 18 lat. Zafascynował mnie piekną mowa pisaną, długo rozmawialismy, rozmowa przewaznie dotyczyła tematu typu"seks", nie sadzilam ,że kiedykolwiek sie spotkamy.
Ale doszło do realnego spotkania. Jest pieknym ,młodym ,kulturalnym męzczyzną.
Zaczęlismy się spotykać częściej, były to intymne spotkania.
Nadmieniam,że jestem mężatką,matką dorosłego dziecka.
Wydawalo mi się, że jestem zdolna do takiego romansu na "boku",nie ukrywam, że seks jest dominujacym elementem tej znajomości.
Ale po dwóch latach,żałuje, ta znajomośc dala mi wiele szczęścia,ale tez i upokorzyła. My kobiety ,nie potrafimy być z kims dla samego seksu. Ja wiem że bardzo go pociągam, ale w tej chwili cierpie, przeżyłam z nim cudne chwile, wiem,że nigdy nie będziemy razem. Tłumaczyłam sobie to różnie, że to tylko taka chwila w moim zyciu i powinnam ja wykorzystac.
Teraz wiem, że zrobiłam błąd decydując się na taką znajomość, musze z tym skończyć i chce. I po co mi to było,
Ja nie wierzę w miłośc przez internet, moim zdaniem to tylko sposób na idealizowanie człowieka. Uważam, że to po prostu odskok od rzeczywistości. Może to dośc brutalne, ale niestety tak mi się wydaje.
Nie zgadzam sie z Dadzikiem, sama mam taką miłość i jestem strasznie szczęsliwa
taka miłośc istnieje
Popiera, Gosię- ja także poznałam mojego partnera przez internet i to wcale nie była odskocznia od rzeczywistości. On jest realny i prawdziwy!
Sorry, ale wkurzają mnie takie stwierdzenia, że miłość przez internet nie jest możliwa- owszem, dla osób, które jej nie przeżyły może i taka być. Ja np. nie wypowiadam sie o miłosci poznanej na dyskotece, bo jej nie przeżyłam.
I małe sprostowanie- nie idealizowałam swojego partnera, widziałam w nim wiele wad, a to wszystko dzieki temu, że nam obojgu zależało i nie ukrywaliśmy nic przed sobą.
macie rację dziewczyny, że taka miłość istnieje. No tym bardziej, że ludzie potem się spotykają naprawdę i to nie znika. Piękne uczucie
mój znajomy przechodzi etap miłości przez telefon, jest ze swoją dziewczyną rok i jeszcze się nie widzięli. Początkowo podchodziłam do tego trochę sceptycznie, ale on jest szczęśliwy, no i może kiedyś się spotkają i beda ze sobą. A jak nie wypali to tak samo jak w życiu. Na żywo ludzie też się rozstają
Każdy ma prawo do swojego zdania, owszem, ale w sprawie miłości przez internet, niektórzy ludzie posługują się starymi sloganami, powtarzaja słowa innych.. a to przeciez prawdziwe uczucia budowane na wielkim poswieceniu. Milosc przez internet jest o wiele trudniejsza,wiem cos o tym.. Ale wiem takze, ze ma SENS jak kazda inna.
Zastanawia mnie jeszcze jedno Hana, co będzie kiedy już się spotkacie. Weźmiesz rozwód, zwiążesz się z chłopakiem, który ma 20 lat? Nie kwestionuję już tego czy go kochasz czy nie, skoro tak to myślę, że przyniesie Ci to więcej rozczarowań niż uciech. To jest oczywiście tylko przypuszczenie, nie mówię, że na pewno bo jeśli, jednak będzie inaczej to wspaniale, okaże się tylko, że się pomyliłam, a miłośc przekracza różne granice, a to jest wspaniałe. Powiedz mi jednak, jak myślisz, jeśli rozejdziesz się z mężem i miałabyś spotkac się z jego rodzicami, myślisz, że zaakceptują Cię? Ja sama mam 20 lat i znam wielu takich chłopaków i możesz mi wierzyc lub nie, ale to jest okres gdzie imprezuje się i poszukuj siebie, może się okazac później, że znajdzie dziewczynę młodsza, z która będzie mógł wyskoczyc na impreze. Zreszta co zrobisz, kiedy on stwierdzi, że to nie to? Że to był wybryk młodości i odejdzie? Zostaniesz bez rodziny. Pomyślałaś co powiedzą twoje dzieci? Sama nie wiem co bym pomyślała gdyby moja mama( jest o 2 lata od Ciebie starsza) zrobiła coś takiego. kochałabym ją jak dalej, ale nigdy bym tego nie zaakceptowała a już na pewno nie tego chłopaka. Do tego dochodzi chociażby kwestia dzieci, on na pewno chciałby zostac kiedyś ojcem, ale kto wie czy Ty w takim wieku, będziesz chciała miec jeszcze dzieci. Tak, teraz jesteś szczęśliwa, piszesz sms, rozmawiasz przez telefon i to wszystko, nie wiesz jak on zachowuje sie na codzień, czy w niewygodnych sutuacjach. A sex? Taki młody chłopak ma wymagania i potrzeby, jak długo będziesz tak atrakcyjna i spragniona wybryków w łóżku? Wiem, że to trudne i obrazoburcze pytania, ale powiedz mi czy naprawdę warto ryzykowac to co budowałaś tyle lat dla tak wielu niewiadomych? Popatrz z iloma problemami przyjdzie Ci sie zderzyc. Jeśli jesteś nieszczęśliwa odejdź od męża, ale pomyśl też o tym chłopaku, postaw się w sytuacji tak młodej osoby.
Ja do dzis nie moge pocieszyc mojej przyjaciółki po tym jak zafascynowała sie chłopakiem z internetu.Fascynacja trwała prawie pół roku zanim sie spotkali, dla niego zrezygnowała praktycznie ze wszystkiego, chodzi mi o partnera, prace,dom i dziecko(14 lat).Bardzo go kochała, cały czas mowila tylko o nim.Pewnego dnia spakowała sie i ......pojechała do niego.Wróciła po miesiacu smutna, pobita i bez grosza.Do dzis nie moze sie pozbierac.Tak to jest gdy fascynacja zakłada nam klapki na oczy, nie to, ze nie wierze w taka miłosc wirtualna, tym bardziej ze niektorym z was sie udało, ale mysle ze najwazniejszy jest tu rozsadek i rozwaga ,bo bardzo duzo mozna stracic.Gratuluje tym ktorym sie udało
Ale skąd pewność, że w tym wszystkim, co łączy Hane z jej partnerem, nie ma rozsądku i rozwagi? Hana wie, co myśle na ten temat, więc nie będę powtarzać. Nie chce czepiać się słówek, ale sformułowanie, że 'niektórym się udało" jakoś źle mi się skojarzyło.. Ja nie szukałam nikogo w internecie metodą "chybił, trafił".. Nie wybierałam, nie dawałam punktów najlepszemu.. Wiem, że miłość z internetu ma sens, a co postanowi Hana, to jej wybór- ona wie na co może sobie pozwolić i co jest dla niej najlepsze.
Nie mia lam nic złego na mysli, nie twiwerdze, ze oni nie maja rozsadku i ani krzty rozwagi, ale wiesz....Wierze w ich miłość i mam nadzieje, ze bedzie im razem wspaniale.Nie chce, zeby spotkała iuch krzywda.Masz racje , to Hany wybor-wiem, ze postanowi dobrze.
Ale nasze wybory czasem prowadza do cierpien, nie chodzi tylko o nich ale o to co maja...rodzina, dzieci,dom...i jak wiele stawiaja w wszystko to w imie miłości .Podziwiam, niewiem czy sama bym tak potrafiła
Dziewczyny , czytam to wszystko z zapartym tchem i mysle , ze chyba nie bylo by mnie stac na taka odwage , zeby sie z kims zwiazac przez internet.Nawet przez mysl mi to nie przeszlo , byc moze dlatego , ze zyje w szczesliwym zwiazku , w ktorym lojalnosc wobec siebie jest sprawa bardzo wazna. Coz jednak powiedziec , gdy w malzenstwie zamiast bliskosci czujemy , ze zyjemy obok siebie , osobno? Zycie jest tak krotkie , ze trzeba lapac piekne chwile garsciami...Nawet gdyby to nasze szczescie mialo trwac tylko chwile , to warto je przezyc , zeby w chwilach trudnych miec co wspominac iusmiechac sie do tych mysli.Z tego co rozumiem , Hana ma juz dzieci odchowane , a maz zyje jakby swoim zyciem...Skoro tak , skoro jej uczucie nikogo nie rani , to dlaczego mialaby miec jakies skrupuly ? Niech bedzie szczesliwa na tyle , na ile sie da ![]()
98 2008-08-28 22:15:15 Ostatnio edytowany przez hana220372 (2008-08-31 23:36:59)
Ciężko mi tak nagle odpowiedzieć na wszystkie pytania. Naprawdę trudno mi opisać to uczucie. To jest takie niesamowite i wyjątkowe.
Dla mnie liczy się to co jest teraz, w tej chwili. Ja nie powiedziałam, że odejdę już teraz od mężą. Nie wiem jaki scenariusz moje życie napisze.
Zakładam, że wszystko może się wydarzyć. Mam tego pełną świadomość. Może być nawet tak, że się nigdy nie spotkamy ponieważ wcześniej się wszystko skończy. Mam nadzieję, że tak nie będzie ale jest zawsze jakieś ale...
Nie mogę się skupić na pisaniu, bo dzieciaki nadają jak takie katarynki i już mam strasznego nerwa.
Kocham i jestem kochana-to w tej chwili jest najważniejsze.
pozdrawiam ![]()
Miłość cierpliwa jest....iFAKTYCZNIE WSZYSKO MOZE SIE ZDARZYC , MYSLE, Z NADEJDZIE TA CHWILA KIEDY SIE ...NO ...SPYKNIECIE.....I KURDE ALE JESTEM CIEKAWA.
Muszę Wam powiedzieć, że gdy tak czytam te Wasze posty i często do nich wracam to zaczynam coraz bardziej się dołować. Coraz częściej jestem przygnębiona i zaczęłam się jakoś dziwnie zachowywać. Nawet moje ukochane maleństwo to zauważyło podczas naszych rozmów.
Nie wytrzymałam i powiedziałam mu o wszystkim. On stwierdził, że nikt nie powinien go oceniać skoro go nie zna. Że on nie jest zwykłym dwudziestolatkiem który chce się zabawić. Ja naprawdę nie potrafię Wam opisać tego co jest między nami i tego jakim on jest człowiekiem. Chyba znam go lepiej niż własnego męża. Na niego zawsze mogę liczyć(na miarę możliwości), to on się o mnie martwi, on radzi gdy mam problem, on mówi jak bardzo jestem dla niego ważna a mąż co, nic tylko tyle, że jest.
Przykro mi, że tak to wygląda, że się dołujesz.. Ale uwierz mi Hana, że masz tu także osoby, które nie są przeciwko Wam.
hana
Sadzę,że dziewczynom nie zależy na tym aby Cię dołować,raczej chcą ukazać Ci różne aspekty Twojego związku przez telefon.Ja generalnie myślę,że każdy związek gdzie jest wzajemne uczucie i szczerość ma szansę na trwałość i szczęście,że to co jest naprawdę miedzy dwojgiem ludzi wiedzą tylko sami zainteresowani.Nie wątpię,że naprawdę się zakochałaś i że daje Ci to takie wspaniałe ciepło grzejące Cię w szarej codzienności,podobnie pewnie temu chłopakowi.Jednak i ja powiem o czymś co mnie martwi w tym wszystkim.Wasz związek istnieje w oderwaniu od rzeczywistosci,a nie w niej samej.Nie macie szansy sprawdzić jak wyglądałoby Wasze codzienne zycie razem,nie znacie sie w zwykłych,codziennych sytuacjach,nie możecie poznać swoich reakcji na zwykłe,życiowe problemy.Oczywiscie-rozmawiacie o tym,ale to są tylko słowa,brzydko mówiąc-sama teoria,która niestety nie zawsze pokrywa się z rzeczywistością.Teraz jest Wam wspaniale razem w tym Waszym kontakcie bo jest on samym rajem,odskocznią.Idealizujecie sie nawzajem,co niestety bez bezpośredniego kontaktu jest normalne.Jestem pewna,że gdybyście spróbowali prawdziwego wspólnego życia wiele jego aspektów okazałoby się zupełnie inne niż sobie wyobrażaliście wczesniej jedynie na podstawie rozmów przez telefon.Dogoniłyby Was problemy,o których teraz nie myslicie bo nie chcecie burzyć tak dla Was waznej relacji,nie chcecie sie nawzajem niepokoić.To całkowicie zrozumiałe,ale te problemy przyjdą z czasem jeśli odważycie się na cos więcej niz macie teraz.Nie będę ich wyszczególniać,bo jesteś na tyle dorosłą,dojrzałą kobietą,że z pewnością wiesz o czym mówię.
Ja naprawdę nie mam zamiaru się wykłócać o swój poglad na tą sprawę bo bynajmniej nie życzę Wam źle.Chciałabym tylko abys wiedziała,że dziewczyny tutaj nie raz mają rację i warto się nad ich słowami zastanowić jeśli związek ten traktujesz poważnie i wiążesz z nim jakieś nadzieje na przyszłość.
Nie osądzam miłości do o tyle młodszego od Ciebie mężczyzny.Wierzę również w takie uczucie.Ale uważam,że przetrwa tylko wtedy jeśli oboje bedziecie po pierwsze świadomi czekających Was trudności,a po drugie razem stawicie im czoło zamiast udawać,że ich w ogóle nie ma bo teraz jest tak pieknie...
Co do męża...Ty najlepiej wiesz jakie są przyczyny obecnego stanu.Tak samo Ty najlepiej wiesz czy potraficie i chcecie coś naprawić.Jeśli nie-cóż,tak bywa niestety ale wszystko jest lepsze niż się oszukiwać.Bądź szczera sama ze sobą, a wtedy bedziesz mogła dowiedzieć się czego naprawdę chcesz,przedstawic to otoczeniu i zacząć realizować.
Hana, ja w żadnym wypadku nie mam na celu Cię dołowac i sprawiac, że czujesz się źle. Jest dokładnie tak, jak pisze kjersti- chce Ci pokazac różne aspekty tego związku i różne problemy, które się z nim wiążą. Kjersti zgadzam się z Tobą w 100% ![]()
no,no . A się narobiło.
Miłość nie zna granic. Czasem tak jest ,że wybiera niezależnie od wieku. Znam taki podobny przypadek. Oni sa szczęśliwi,ale wszyscy dookoło drwią sobie z nich. A ja się pytam jakim prawem. Każdy ma prawo do kochania,a jak ktoś ma kompleksy i zazdrości to komentuje to w bardzo niemiły sposób. Można kochac ,można spróbować, nikt Ci Głowy nie urwie.Życze powodzenia i cieszę sie ,że szczęście zapukało do Ciebie przez net. Jak nie wyjdzie to trudno, bagaż życiowych doświadczen będzie cięższy:)
105 2008-08-30 14:17:50 Ostatnio edytowany przez Ansja (2008-08-30 14:22:30)
Witch77 ma rację, miłość nie zna granic, a to, jaka będzie, zalezy od nas.. Od Ciebie Hana.. Każda z nas ma swoje zdanie na temat Twojej miłości, poruszając ten wątek, musiałaś byc przygotowana na całkiem odmienne stanowiska.. Moje znasz i powtarzam- TO TWOJE ŻYCIE I TY SAMA WIESZ NAJLEPIEJ CO JEST DLA CIEBIE NAJWAŻNIEJSZE! ![]()
Miłość jest piekna ale nikt nie powiedział, że bedzie łatwo.Wytrwałość i jeszcze raz wytrwałosc!!!Bedzie dobrze, szczerze w to wierze!!!!
Światełko w tunelu w końcu się pokaże ![]()
Jestem tego samego zdania:)
Liczyłam się z tym, że każda z Was będzie miała odmienne zdanie i oczywiście to szanuję. Nie wiem jak sama bym się zachowała gdyby mnie to nie spotkało. Najgorsze są chwile gdy zostaję sama ze sobą ze swoimi myślami,podchodzę wtedy do lustra i mówię do siebie: ty stara idiotko o czym ty marzysz, na co ty liczysz, marnujesz wspaniałemu chłopakowi życie.
Zdarza się to coraz częściej i chyba to światełko w tunelu się oddala i to właśnie przezemnie. Zaczynam niszczyć coś wspaniałego i wyjątkowego.
Najgorsze są chwile gdy zostaję sama ze sobą ze swoimi myślami,podchodzę wtedy do lustra i mówię do siebie: ty stara idiotko o czym ty marzysz, na co ty liczysz, marnujesz wspaniałemu chłopakowi życie.
Zdarza się to coraz częściej i chyba to światełko w tunelu się oddala i to właśnie przezemnie. Zaczynam niszczyć coś wspaniałego i wyjątkowego.
Wtrącę swoich kilka słówek:
po pierwsze: nie stara - przecież nie dobijasz jeszcze do setki:)
po drugie: nie idiotko - żadna z nas kobietek nie jest idiotką, chyba, że taka, która zalezie innej za skórę:)
po trzecie: marzyć możesz o wszystkim - a kto ci zabroni?
po czwarte: liczysz, że twoje marzenia się spełnią, czyż nie?
po piąte: jeśli już się upierasz, to marnujesz mu zycie w takim samym stopniu jak on tobie...
A może po prostu zaczynasz patrzeć na swoje życie i wasz związek troszkę szerzej otwartymi oczami?
Wiesz "kolejna" może i masz rację ale ja już się w tym pogubiłam. Wiem w 100% że moje maleństwo mnie kocha nad życie i jestem dla niego najważniejsza ale ta pieprzona odległość mnie zabija. On jest niepoprawnym optymistą a ja cóż z dnia na dzień coraz gorszą pesymistką. Gdy słyszę jego słowa"skarbie damy radę" to jestem powalona. Mój mąż np. nie przejął się tym, że ostatnio naprawdę się źle czuję a mój ukochany wciąż się pyta i jest zły, że nie chcę pójść do lekarza.
Ta miłość jest ponad wszystko, dla mnie jest powietrzem. Godzinę temu z nim rozmawiałam, był po wpływem a.....,jego siostra brała ślub cywilny. Usłyszałam od niego, że dla mnie zrobił by wszystko, gdyby mógł to by wyrwał swoje serce i mi ofiarował i te jego słowa"proszę kochaj mnie".
Kocham bardzo kocham i czy to grzech. Nareszcie mam chęć żyć, jego miłość to sprawiła.
Hana- pamiętaj, że odległość nie ma znaczenia, kiedy się naprawdę chce.. Ja o tym wiem doskonale.. Wiem jak smakuje 300 km..
Właśnie u mnie też prawie 300 km no i jeszcze moja rodzina...
Hana- pamiętaj, że odległość nie ma znaczenia, kiedy się naprawdę chce.. Ja o tym wiem doskonale.. Wiem jak smakuje 300 km..
A ja jednak myslę, że w przypadku Hany ma znaczenie: przecież Hana wie, czego w głębi serca chce i jak pisze - jej facet też wie... A jednak jak widać, te 300 km znacznie się "wydłuża", gdy dochodzą do tego pozostałe "elementy" życia Hany...
W moim przypadku tez było dużo elementów "przeciwnych", może nie w takim wymiarze, co ma Hana, ale też nie było łatwo.. Bardzoo zaryzykowałam, sama się sobie dziwiłam, że byłam aż tak odważna.
A może po prostu zaczynasz patrzeć na swoje życie i wasz związek troszkę szerzej otwartymi oczami?
Bardzo mi się podoba to stwierdzenie i uważam je za niezwykle trafne
Hana myślę, że obecnie jedyne wyjście to wasze spotkanie.
Właśnie, może warto się spotkać?
Pewnie, ze warto.Kto nie ryzykuje ten nic nie zyskuje!Powodzonka
kochane trzymam za was kciuki byście wytrwały w swoich uczuciach i z nich nie rezygnowały.
zawsze trzeba podejmować ryzyko.Tylko wtedy uda nam sie pojąć jak wielkim cudem jest życie, gdy będziemy gotowi przyjąć niespodzianki,jakie niesie nam los.
Nawet jeśłi miłość niesie ze sobą rozłąke, samotność i smutek, to warta jest ceny jaką trzeba za nia płacić.
Miłość to szanowanie ludzkich uczuć, a nie wystawianie ich na próbę.Dlatego czym predzej spotkajcie sie!!!
Na pewno bedzie to cudowne przeżycie przepelnione romantyzmem,szalenstwem i chwilami, w ktorych nie bedzie mogli oderwac od siebie wzroku!!!Tacy zakochani.... nic tylko marzyc o takiej milosci,szczerej, wielkiej namietnej....
122 2008-09-02 01:08:21 Ostatnio edytowany przez hana220372 (2008-09-05 18:36:12)
Dziewczyny niby ze mnie taka twardzielka a płaczę teraz jak dziecko.
Tak bardzo chciałabym dotknąć moje maleństwo ale tak bardzo się boję. Pomimo wszystko boję się tej różnicy wieku, boję się, że coś może wyjść nie tak ,boję się tej rozłaki jaka nastąpi po spotkaniu. Boję się wszystkiego a najbardziej tego, że nie będę mogła później żyć z dala od niego. To jest jakieś szaleństwo, jakiś obłęd-zaczynam chyba wariować.
Pragnę tej bliskości jak niczego na świecie, chcę się przytulić i zostać na wieki w jego objęciach...
Hana jak dla mnie to różnica w wieku nie ma znaczenia, kochacie się i to jest najważniejsze. Nie masz zego się obawiać, a wręcz przeciwnie ciesz się z tej miłości, bo jest piekna
Pewnie, że ta moja miłość jest piękna a gdy ciągle słyszę te jego słowa"damy radę" to jestem rozbrojona.
Dzisiaj powiedziałam do mojego maleństwa tak: czy ty wiesz, że gdy ja wychodziłam za mąż to ty miałeś dopiero 2,5 roku a on na to, że liczy się to co jest teraz i że obecnie ma już o wiele więcej lat.
Na wszystko ma mądrą odpowiedź...kocham i jestem kochana ![]()
To nie jest miłosc zakazana ,tylko szalona ..., przejdzie wam , a szczególnie jemu jak sie dobrze poznacie.
Dlaczego tak uważasz? Ale szczerze!
Hana nie załamuj się.Kurczę przecież zdarzają się takie historie,a jeśli to prawdziwa miłość to kilometry czy wiek to rzadna przeszkoda.Jeśli oboje wierzycie w tą miłość,to spróbujcie,jeśli tego nie zrobisz to kiedyś możesz żałować,myśleć jak by było gdybyś spróbowała szczęścia.Jesteś dorosła,nawet jeśli coś Wam się nie ułoży to poradzisz sobie.Kiedy czytam to co piszesz o mężu to zastanawiam się ile czasu jeszcze z nim wytrzymasz?Jeśli nie spróbujesz z tym "maleństwem"swoim,a może rozstaniesz się z mężem to wtedy już całkiem się zdołujesz. Ja uwarzam,że jak najprędzej musicie się spotkać i zastanowić wtedy nad Waszą przyszłością.Mam nadzieję,że będziecie kiedyś razem,szczęśliwi
Droga hano,bardzo zitygowała mnie Twoja sytuacja,wiem że róznica wieku nie ma znaczenia mój mąż jest starszy odemie o 11 lat i też nie było łatwo,ale my byliśmy wolni bez żadnych zobowiązań...
chciałabym opisać Ci pewną historię,która zabrneła o wiele dalej....
poznali się w pracy,On przystojny facet dwudziestosześciolatek,Ona mężatka dobiegająca czterdziestki matka dorosłej córki i nastoletniego syna,nieszczęśliwa w swoim związku,trwajaca w nim dla dobra dzieci.
ich romans wybuchł jak wulkan,świata poza sobą nie widzieli,potajemne spotkania,wielogodzinne rozmowy przez telefon,jej wyjazdy do niby koleżanki....deklaracje że jest gotowa rzucić wszystko i być tylko z nim,że chce mieć z nim dziecko.no i stało się zaszła w ciążę ,wciąż nie była gotowa zostawić męża,jak powiedzieć dzieciom itd
ciąża była zagrożona,więc był następny pretekst żeby być przy mężu,no bo stres groziło poronienie .
zaczęła zauważać że On nie jest tak odpowiedzielny jak Ona by chciała,że ma pewne wady,że powinien zachwywać się inaczej...oczywiście nie powiedziała nic mężowi a on szalał ze szczęście że beda mieć dziecko...przy porodzie był mąż, a On był w szpitalu na drugi dzień zobaczyć swojego syna ,oczywiście wielogodzinne rozmowy przez telefon się nie skończyły,zapewnienia o miłości.no ale żeby ouścić męza i rzucić ustabilizowane życie wciąz brakowalo odwagi
no i tysiące pretekstów,że nie zachowuje się tak jak ona by chciała,ze mieszkanie nie przygotowane dla noworodka,szok dla dzieci...itp i stało się On nie wytrzymał.......popełnił samobójstwo.ten On to brat mojego męża
ja wiem że każdy ma prawo do miłości,ale sama wiesz ile trosk niesie za sobą codzienne życie,czy tak młody chłopak bedzie w stanie to wszystko udzwignąć....
niemniej trzymam kciuki za Was ,może Wam się uda,wierzę w to
atina, nie wiem co napisać. Serce mi na chwilę chyba stanęło, naprawdę pierwszy raz nie wiem, nie potrafię...to straszne.
Historia naprawdę straszna,współczuję. Ale Hana Twoja historia może całkiem innaczej się zakończyć,czego z całego serca Wam życzę. "Czasem lepiej żałować tego,co się zrobiło,niż że się nie próbowało"