KoralinaJones napisał/a:Solaris napisał/a:Dzisiaj w pracy byłam taka zapracowana, że...
Wszelkie podobieństwo do zdarzeń i osób jest przypadkowe;))
Od tygodnia wieść się niesie
Że grasuje drwal po lesie
A siekiera wielka jego
Rąbie nią do upadłego
Koralina więc ciekawa
Choć ją lękiem to napawa
Postanawia zbadać sprawę
I wyrusza na wyprawę
W głowie różne wizje snuje
Jak drwal sprzętem wymachuje
A że poszła bez kompasu
Zabłądziła w środku lasu
Nasłuchuje, nagle staje
Nie wie, czy jej się wydaje
Czy naprawdę w leśnej ciszy
Jakieś dziwne jęki słyszy
Ktoś tam stęka, mruczy, sapie
Ona już za pierś się łapie
Drugą ręką się wachluje
Bo z emocji tchu brakuje
Już nic się jej nie wydaje
Czuje, że ktoś za nią staje
Miękną jej ze strachu nogi
Zerka w tył, o Boże drogi!
Aż się na ten widok kuli:
Drwal spocony, bez koszuli
Ściska swą siekierę w dłoni
Aż mu cieknie pot na skroni!
Czego szukasz tu królewno? -
Zbieram do kominka drewno
Wieje chłodem w mej komnacie
A ja chodzę w cienkiej szacie
Gdybyś mógł więc drwalu miły
Użyć trochę swojej siły
I narąbać tego drewna... -
Wyjąkała mu królewna
Myśli drwal - to dziewczę płoche
Ale zrobię jej radochę
Bez zbędnego wiec wahania
Chciał przystąpić do rąbania
Lecz ujrzawszy strach w jej oku
Wnet zatrzymał się w pół kroku
Co się dzieje panno droga
Że cię ogarnęła trwoga?
Jeśli mam być całkiem szczera
Strasznie duża ta siekiera
Nigdy takiej nie widziałam
Żadnej wcześniej się nie bałam.
Rzekł drwal, by jej odjąć lęku:
Chcesz potrzymać trochę w ręku?
Koralina czuje opór
By do ręki wziąć ten topór
Lecz myśl taka ją rozpala
Że na atrybucie drwala
Wnet zaciśnie dłonie swoje
Mówi więc - już sie nie boje!
I oburącz śmiało chwyta
Jesteś moja faworyta! -
Drwal nie kryje swej radości
Przyszło wiele panien w gości
Ani jednej co ochoty
Miałaby do tej roboty
Od siekiery je odrzuca
Ten fakt bardzo mnie zasmuca
Bo ja - mówię to bez złości -
marzę ciągle o równości
Zatem sama dasz se radę
Ja nie wchodzę ci w paradę
Jestem nowoczesnym drwalem
Chociaż wcale się nie chwalę
Zalet moja długa lista
Pierwsza - jestem feminista!
Koralinie na te słowa
Zesztywniała cała głowa
A twarz nagle tak pobladła
Aż siekiera jej wypadła
I nie mogąc zrobić kroku
Do tej pory stoi w szoku

Brava, brava, bravissima!
Czy będzie c.d. tej jakże pięknej i romantycznej historii? 
Skoro chcesz 
ale może wprowadzimy, dla urozmaicenia, nowych bohaterow do tej historii...
Idzie lasem se Miklosza
Wrzuca grzyby hop do kosza
Nagle patrzy, kto tam stoi?
Sam tak w lesie, się nie boi
Że napotka złego wilka?
Ale zaraz, jedna chwilka...
Jakby znana to dziewczyna
Podszedł bliżej...Koralina!
Ale ona dalej stała
Jakaś drętwa, osłupiała
Bez żadnego nawet ruchu
Myśli więc Miklosza w duchu
Może dotknę choć staniczka?
Taka gratka dla prawiczka
Się nie zdarza prawie wcale
I już powziął zamiar, ale...
Zaszumiały głośniej knieje
Pękła gałąź, co się dzieje?!
Ogarnęła go już trwoga
Że to może Palec Boga
Nadszedł, aby dać mu karę
Że zuchwale przebrał miarę
Lecz odetchnął, bo zza krzaka
Wyszedł tylko Rozrabiaka
I powiedział: Ty hultaju
Co ty knujesz w moim gaju?!
-Nic, to tylko zwykła troska
chciałem... dać jej papieroska!
Cooo? - Powiedział Rozrabiaka -
Nie udawaj tu cwaniaka
Nikotyna dla kobiety
Rzadko źródłem jest podniety
Nie wiesz tego, że dziewczyny
Lecą głównie na maliny?
Bo maliny to rozpusta!
Po czym jedną wepchnął w usta
Wciąż zastygłej Koralinie
Lecz sok spłynął jej jedynie
Po znieruchomiałej brodzie
Już nie ufam tej metodzie -
Rzekł zdziwiony. Nie do wiary
Nie powiodły się zamiary
Ona ciągle skamieniała
Stoi tak, jak wcześniej stała
Nie jest z nią zbyt łatwa sprawka
Trzeba wezwać tu Paslawka!
....
edit, bo linijkę mi wcięło 