Brak chęci na ponowny związek ? - Netkobiety.pl

RozrabiakaWmalinowymGaju napisał/a:

To już było później, średniowieczne i czasy obecne to jest nic nie znaczący okres, jeśli chodzi o czasy kształtowania się atawizmów, instynktow.

Te ukształtowały się w ciągu dziesiątek tysięcy lat, kiedy człowiek żył w małych grupach plemiennych.
Obecnie realia są inne, ale nasza podświadomość dalej działa na systemie, który się przez ten czas kształtował.

złoto napisał/a:

A co wg Ciebie oznacza " na jakimś tam poziomie bycia samodzielną"?

Pisałem w kontekście czasów obecnych i naszej kultury.
Każdy normalny mężczyzna będzie np oczekiwał, że kobieta będzie aktywna zawodowo, może poza momentami odchowania dzieci.
Dawniej to mężczyźni wychodzili na zewnątrz, kobiety troszczyły się o ognisko domowe. Ich utrzymanie było całkowicie po stronie mężczyzn.

Raczej kobieta była traktowana jako ktoś niższej rangi, co wciąż widać w tych bardziej prymitywnych kulturach, gdzie domena mężczyzny, czyli siła fizyczna, decyduje o miejscu w stadzie.
Są nawet teorie twierdzące, że kobiety i dzieci były wspólne.
Nie istniała wyłączność.

To jest "dawno i nieprawda", ale nie dla naszej podświadomości, dla której to obecne czasy są czymś nienaturalnym.

My, mężczyźni np dalej mamy w sobie mocną troskę o kobiety czy dzieci.
Stawiamy Was pod tym względem o wiele wyżej od siebie. To są atawizmy, wtórnie powielane przez kulturę.

Tak działa m.in. kwestia wyglądu u kobiet. Kobieta, która się podobała, miała o wiele łatwiej.
Dalej tak jest, ale dawniej to były o wiele bardziej istotne kwestie.

Czasy obecne i cywilizacja Zachodu jakoś się mają do prehistorii, ale to, co piszesz np. o grupach plemiennych tzw, kulturach prymitywnych to już bzdury totalne. Mocna troska o kobiety i dzieci jako atawizm? Kobiety i dzieci były wspólne? jesteśmy na początku XX wieku czy jednak XXI? bo mam nieodparte wrażenie cofnięcia w czasie o jakieś co najmniej 50 lat, jak nie więcej.

Julia life in UK napisał/a:

Przeciez Farmer to on w zyciu nie byl.z zadna studentka to jest tylko jego wyobraznia, wogole watpie,ze on wogole kiedykolwiek uczyl na uniwersytecie czy gdziekolwiek 

We wtorek jakaś nastolatka powiedziała mi, że jestem przystojny, ale nawet ja mam swoje granice (nie dopytywałem czy ma więcej niż 16 lat )

We wtorek jakaś nastolatka powiedziała mi, że jestem przystojny, ale nawet ja mam swoje granice (nie dopytywałem czy ma więcej niż 16 lat )

Mrs.Happiness napisał/a:

RozrabiakaWmalinowymGaju napisał/a:

Jednak jest też druga strona medalu. Osoby posiadające jakieś walory (pieniądze, wygląd, itp), którymi się pozycjonują i którym nadają ogromną wartość, próbując się w ten sposób dowartościować, nie potrafią zrozumieć że nie dla wszystkich te walory mają podobną wartość.

Myślę, że czasem wynika to również ze strachu. Przykładowo, jeśli kobieta naprawdę wierzy, że liczy się tylko wygląd, włożyła dużo pracy w to, by maksymalnie go podkręcić, używała go do otwierania sobie różnych drzwi, uprzedmiotowiła samą siebie i jest on jedyną rzeczą, którą w sobie ceni, to dopuszczenie myśli, że dla wielu ludzi może on być kwestią drugo a nawet trzeciorzędną, zachwiałoby całym jej światopoglądem.

Skądś to się wzięło? Czy media to sprawiły - te wszystkie insta-śliczonki, graficznie przerabiane? Czy może dom rodzinny, gdzie miałaś być ładna, dziewczęca, może byłaś porównywana do innych - zobacz, a Oliwka ma szczuplejsze nogi, i ładniejsze włosy - mogłabyś trochę poćwiczyć (tzn nogi nie włosy ).

Zadziwiające jest to,  że jednak taka kobieta nie będzie w strachu, że jak nie będzie pracowała nad swoim charakterem, to będzie odrzucająca dla otoczenia, dla mężczyzn, albo, gdy jej wiedza o świecie ograniczy się do wiadomości z social mediów, będzie znała jednocześnie plotki z życia celebrytów z Hollywood,a z drugiej strony nie będzie wiedziała jaka jest stolica Czech i co to była Czechosłowacja? Skąd to się bierze, ze jednak dla większości kobiet wygląd ma aż takie znaczenie, a nie charakter czy wykształcenie?
Jeszcze nie słyszałam, by jakaś kobieta rozpaczała, ze żaden jej nie zechce z jej charakterem, więc od dzisiaj będzie go poprawiała, niwelowała jakieś swoje gorsze cechy, może zbytnią kłótliwość, popędliwość, roszczeniowość, leniwość, brak ogłady...czy też zdecydowała się postawić na edukację, skończyć jakieś studia, podyplomówki, może kursy zawodowe. To jakby nie ma znaczenia. Zawsze natomiast jest to wygląd.

Farmer napisał/a:

We wtorek jakaś nastolatka powiedziała mi, że jestem przystojny, ale nawet ja mam swoje granice (nie dopytywałem czy ma więcej niż 16 lat )

Hahahah, jeśli ktoś pamięta dokładnie dzień i pewnie godzine kiedy dostał komplement, to pewnym jest, że nie dostaje ich często. Także niezle samozaoranie D:

Giaa2 napisał/a:

Farmer napisał/a:

We wtorek jakaś nastolatka powiedziała mi, że jestem przystojny, ale nawet ja mam swoje granice (nie dopytywałem czy ma więcej niż 16 lat )

Hahahah, jeśli ktoś pamięta dokładnie dzień i pewnie godzine kiedy dostał komplement, to pewnym jest, że nie dostaje ich często. Także niezle samozaoranie D:

Dawno nastolatka nie powiedziała mi komplementu.
Warto zapamiętać.

złoto napisał/a:

Ewolucyjnie i historycznie, bo też tu oadaly takie głosy, jest to w jakoś sposób udowodnione, tylko mimo upływu tysięcy lat, jakoś nie bardzo się to zmienia,  nadal króluje, w uproszczeniu, uroda kobiet i zasobność mężczyzn. Ktoś tu też napisał, że to się będzie zmieniało wraz z następowaniem po sobie pokoleń-może, o tym się już nie dowiemy.

Czyli najgorzej mają biedni i brzydkie.

Ostatnie zdanie to wydaje się być rzeczywiście stanem "na teraz" w odniesieniu do rozwiniętej cywilizacji Zachodu. Stanem historycznie nowym, nieznanym i przez to niełatwym. Już to chyba na tym forum gdzieś pisałam - brak ustalonego jednego społecznego wzorca związku do realizacji (obecnie mamy równolegle wzorców kilka, w różnych wariantach) w tym wzorce wzajem się wykluczające i totalny chaos oraz pogubienie.
Przez stulecia w pary dobierano się w sposób uporządkowany, właściwie lepszym byłoby określenie "pary były dobierane", bo związek (małżeński obowiązkowo) był przede wszystkim tworem społecznym. Miłość między małżonkami zaś mogła być miłym dodatkiem. Istniało coś takiego jak rynek matrymonialny, zróżnicowany dla różnych grup społecznych, rządzący się brutalnymi prawami i uczucia wzajemne młodych nie były wysoko punktowane. Małżeństwo z miłości to w historii ludzkości twór zupełnie nowiuśki, o czym pisząc o tzw dawnych czasach starannie zapominamy. Narodził się jako pomysł tak w XX wieku dopiero. Farba jeszcze nie wyschła
Uroda kobiety w czasach dawnych była dodatkiem do jej urodzenia oraz posagu szeroko pojmowanego.   I to nie do końca uroda, bardziej młodość/świeżość czyli atuty szybko przemijające, bo im się ta młodość kończyła bardzo szybko. Przypomnę, że niejaka Izabela Łęcka z "Lalki" na ówczesnym rynku matrymonialnym miała pozycję słabiuśką, mimo urody - brak posagu i zaawansowany wiek lat 25 czyniły ją atrakcyjną już tylko dla starca oraz nuworysza. Zasobność mężczyzny znaczenia miała, ale znowu - nie tylko sam majątek ale też jego pochodzenie były istotne, a podział na "stare" i "nowe" pieniądze odgrywał ogromną rolę.
Mało kto dziś pamięta takie słowa jak mezalians, nuworysz, snob (w pierwotnym znaczeniu) czy bękart.

Teraz to mamy inaczej. Z jednej strony może i lepiej, ale z drugiej trudniej o wiele. Wiesz, nadmiar możliwości ma swoje wady, podjęcie decyzji jest trudniejsze i jest też więcej porażek.
Potrzebujesz kupić sobie spódnicę - jeśli sklepy masz dwa i w każdym powiedzmy 20 spódnic oraz ileś pieniędzy na zakup jakąś wybierzesz, kupisz i zapewne będziesz w miarę zadowolona. Idziesz na wielohektarowy targ z samymi spódnicami - masz znacznie większą szansę, ze wyjdziesz z niczym albo kupisz którąkolwiek żeby zwyczajnie wyjść z tego targu, bo ileż można oglądać i się zastanawiać. Mnie te obecne portale randkowe trochę taki targ przypominają - można wyłapać "perełkę" pasującą, ale to bardziej szczęście niż cokolwiek innego. No i zawsze zostaje ślad niepewności, czy gdyby dłużej szukać coś jeszcze lepszego by się nie znalazło.

Tak przy okazji "krajów cywilizowanych" to ciekawa jestem, czy Indie uznajesz za "kraj cywilizowany" czy nie?

Czemu zahaczyłam o Indie? Ano kraj o starej cywilizacji a do dziś 96 czy 97% związków małżeńskich jest tam układanych przez rodziny obu stron. Nie przejęli naszych, europejskich wzorców.

Bert44 śmiejesz się, ale czy naprawdę takie tematy byłyby aż tak nieciekawe? Patrząc na to forum od kilku lat, im dalej tematy odchodzą od samych związków, tym ciekawiej i bardziej merytorycznie się robi w debatach

bagienni_k napisał/a:

Bert44 śmiejesz się, ale czy naprawdę takie tematy byłyby aż tak nieciekawe? Patrząc na to forum od kilku lat, im dalej tematy odchodzą od samych związków, tym ciekawiej i bardziej merytorycznie się robi w debatach

Niby tak ale w podcinaniu wisni niewiele emocji jest

Kiedyś czyli kiedy? Z tymi spódnicami to tak, że dostępny jeden model jest chyba tylko peryferyjnie w Korei Północnej i było krotko w okresie Rewolucji Kulturalnej w Chinach. Aż tak mały wybór to ekstremum. Podobnie z partnerem do związku - aż tak źle to nie bywało w dawnych czasach. A i oczekiwania względem partnera były mniejsze i dosyć jasno określone, łatwiej to było zweryfikować.

Bert44 napisał/a:

Muqin napisał/a:

Życia nie znasz i wiśni nie podcinałeś:)
A emocje to są w ludziach, nie w czynnościach czy tematach.

A właśnie ze podcinalem.  I nie cierpie tego ani zadnych innych ogrodowych zabaw. Choc rzeczywiście wzbudza to we mnie emocje - niewielkie negatywne

Z pewnymi czynnościami wiąże sie więcej emocji z innymi mniej. Jakoś przy wiśniach ludzie nie chca sobie oczu wydrapać

Myślisz?
A może bylłyby wątki, że jeden podcina wiśnie tak a inny inaczej i kto ma racje? Albo, czy lepsza jest odmiana A czy odmiana B. Albo, czy robić opryski czy nie robić oprysków.
A może lepiej zamiast wiśni zasadzić czereśnie, bo w sumie też małe i okrągłe, a nawet słodsze.

Teraz to mamy inaczej. Z jednej strony może i lepiej, ale z drugiej trudniej o wiele. Wiesz, nadmiar możliwości ma swoje wady, podjęcie decyzji jest trudniejsze i jest też więcej porażek.
Potrzebujesz kupić sobie spódnicę - jeśli sklepy masz dwa i w każdym powiedzmy 20 spódnic oraz ileś pieniędzy na zakup jakąś wybierzesz, kupisz i zapewne będziesz w miarę zadowolona. Idziesz na wielohektarowy targ z samymi spódnicami - masz znacznie większą szansę, ze wyjdziesz z niczym albo kupisz którąkolwiek żeby zwyczajnie wyjść z tego targu, bo ileż można oglądać i się zastanawiać. Mnie te obecne portale randkowe trochę taki targ przypominają - można wyłapać "perełkę" pasującą, ale to bardziej szczęście niż cokolwiek innego. No i zawsze zostaje ślad niepewności, czy gdyby dłużej szukać coś jeszcze lepszego by się nie znalazło.

Tak przy okazji "krajów cywilizowanych" to ciekawa jestem, czy Indie uznajesz za "kraj cywilizowany" czy nie?

złoto napisał/a:

Bert44 napisał/a:

A właśnie ze podcinalem.  I nie cierpie tego ani zadnych innych ogrodowych zabaw. Choc rzeczywiście wzbudza to we mnie emocje - niewielkie negatywne

Z pewnymi czynnościami wiąże sie więcej emocji z innymi mniej. Jakoś przy wiśniach ludzie nie chca sobie oczu wydrapać

Myślisz?
A może bylłyby wątki, że jeden podcina wiśnie tak a inny inaczej i kto ma racje? Albo, czy lepsza jest odmiana A czy odmiana B. Albo, czy robić opryski czy nie robić oprysków.
A może lepiej zamiast wiśni zasadzić czereśnie, bo w sumie też małe i okrągłe, a nawet słodsze.

No tak ale tam chyba nikt aż tak nie identyfikuje sie z odmiana A ze zbluzga miłośnika odmiany B . Choć kto wie? Moze warto zajrzeć na forum  ogrodnicze

I widzisz macie rację zaraz sie o wiśnie pokłócimy

PS. Wiśnie mają jedna mocna strone jak dla mnie - nalewki....

Bert, mamy problem...ja kompletnie nie jestem kłótliwą babą normalnie nie za bardzo umiem, zwłaszcza tak na zawołanie i na zadany temat. Masz rację, beznadziejna jestem, nie umiem się w kłótnie bawić, buuu... zaraz mi poczucie własnej wartości zjedzie w okolice zera bezwzględnego. Zdołowaleś mnie, cierpię ! A przecież nie musiałeś tego czynić, zatem DLACZEGO??? no dlaczego mnie tak zdołowałeś, ty wstrętny typie?

Ale skoro Alessandro ma propozycję to się dołączę https://www.youtube.com/watch?v=lkcGZ5Kob-0

To ja mam taką propozycję...
https://www.youtube.com/watch?v=M33OJhWYaxY

Julia life in UK napisał/a:

Farmer napisał/a:

Dawno nastolatka nie powiedziała mi komplementu.
Warto zapamiętać.

Znowu Ci sie cos śniło?   

Nie, nie śniło.
Ale była płaska z przodu, to nie wzbudziła u mnie dużego zainteresowania

złoto napisał/a:

To ktoś jeszcze ma obecnie brak chęci na kolejny związek?

Puenta po 36 stronach

Pierwsza – zauważyłem, że to zawsze ja inicjuję rozmowy i kontakt. Postanowiłem więc poczekać, aż sama się odezwie. Napisała dopiero po dwóch dniach, wyraźnie zirytowana, sugerując, że pewnie mam kogoś innego, skoro się nie odzywam. Gdy wyjaśniłem, że dla mnie relacja powinna opierać się na wzajemnym zaangażowaniu, odpowiedziała, że ona chce być "zdobywana". Szczerze mówiąc, zdobyć to mogę górski szczyt albo coś materialnego, ale nie potencjalną partnerkę.

Druga sytuacja – w pewien dzień wybrała się na rower, mimo że zapowiadano burzę. Oczywiście złapała ją ulewa, a później miała pretensje, że powinienem o niej pomyśleć, przyjechać i ją "uratować". Szczerze mówiąc, trochę mnie to zaskoczyło, bo na tym etapie jesteśmy dla siebie niemal obcymi ludźmi.

Jak słyszęze ma ktoś kogoś właśnie ratować,szczerze zalecam unikanie kontaktu..wygaszanie go..raczej nic fajnego ani rozsądnego to nie jest

Skąd ja wytrzasnąłeś Autorze?też Badoo? : pp

Może Kolega sprecyzuje, ale serio, jak czasami czytam o takich właśnie sytuacjach, to nie dziwię się nawet niektórym innym Kolegom, że im się odechciewa wszystkiego..
Z tym ratowaniem to miałbym nadzieję, na miejscu Kaszpira, że to wszystko zostało puszczone w żart.
Natomiast odnośnie inicjowania kontaktu..
No ludzie..ile można?
Ile razy można wszystko zaczynać samemu? Odezwę się raz, drugi czy trzeci, sam coś zaproponuję kilka razy..ale czy naprawdę myślicie, że da się tak na dłuższą metę samemu ciągnąć to wszystko? Nie sądzicie, że oczekiwanie choć minimum wzajemności jest
wręcz oczywiste? Serio, 100% zachodu ma być po stronie faceta? Tak ciężko pojąć, że w pewnym momencie człowiek nie chce być zwyczajnie wykorzystywany, po czym rezygnuje nawet, jeśli w jakimś stopniu znajomość rokuje...trzeba postawić jasno swoje granice i ich nie przekraczać w imię " wyższych celów".

Kaszpir007 napisał/a:

Wcale się nie dziwię że tylu mężczyzn daje sobie spokój z szukaniem kobiety. Żaden normlany facet który ma już doświadczenie i wiedzę nie będzie marnował czasu na jakieś "zdobywanie kobiety"
Raczej poszuka takiej której nie trzeba zdobywać.

No to...teraz Ty księżniczkujesz

Wcale się nie dziwię że tylu mężczyzn daje sobie spokój z szukaniem kobiety. Żaden normlany facet który ma już doświadczenie i wiedzę nie będzie marnował czasu na jakieś "zdobywanie kobiety"
Raczej poszuka takiej której nie trzeba zdobywać.

Nikt nie lubi marnować czasu.

minnie.89 napisał/a:

To u dojrzałego mężczyzny uważam za żenujące.

Jeśli poznanie się do Ciebie to marnowanie czasu to życzę powodzenia, ale potwierdziłeś mi że nie warto myśleć o tych dojrzałych.

Jeśli obie strony są faktycznie zainteresowane relacją, powinny w równym stopniu angażować się w rozmowy i utrzymywanie kontaktu. Gdy ciężar inicjowania rozmów spada wyłącznie na jedną osobę – zazwyczaj mężczyznę – może to sugerować brak wzajemności, a w takiej sytuacji dalsze starania mogą okazać się stratą czasu.

Jest oczywiste, że wiele kobiet lubi być adorowane i cieszyć się popularnością na portalach randkowych. Jednak niektóre z nich nie szukają prawdziwego związku, lecz raczej podbudowują swoje ego. Dlatego ważne jest, aby odróżnić osoby faktycznie zainteresowane budowaniem relacji od tych, które traktują interakcje powierzchownie.

Zdrowe relacje opierają się na obustronnym zaangażowaniu, dlatego warto kierować swoją energię w stronę tych osób, które wykazują podobny poziom zainteresowania i inicjatywy.