Brak chęci na ponowny związek ? - Netkobiety.pl

OK, boomer.

jaka "riposta"

Bez różnicy. Mowa była o tym, że większość niby nie ma dostępu do ludzi dużego sukcesu. A to nie jest prawdą. Każdy zna kogoś takiego. Jak nie.....to powinno każdego zmusić do myślenia dlaczego tak jest. Bo statystycznie to niemożliwe. Tak samo jak statystycznie niemożliwym jest nie znać żadnego amatora narkotyków. Bierze 5-6% społeczeństwa (stale - okazjonalne o wiele więcej). Jeśli zatem krąg znajomych to 100-150 osób, to każdy statystycznie kogoś takiego ma w znajomych.

Milionerów jest ok 45 tysięcy w PL. Ludzi bogatych (20tyś PLN miesięcznie lub więcej) 320 tyś. A wciąż rozmawiamy o ludziach, których zarobki są rejestrowane w PL. Nie ma tu tych, co rozliczają się w innych krajach i tych, co na papierze zarabiają mało (lub wcale), ale zwyczajnie....posiadają.

No tak, a gdzie w tym aspekcie realizmu jest miejsce na szczęście, zakochanie i miłość?

Nie zrozumiałaś mnie. Może niejasno to napisałem. Jakość współżycia jest papierkiem lakmusowym związków. Skoro statystyki kobiecych orgazmów i ich zadowolenia ze współżycia są tak chujowe (a są i jest to bezdyskusyjne) to....najwyraźniej są w kiepskich związkach, bo same sobie takie stworzyły.

Jesteś taka zgryźliwa, bo pewnie i z przodu i z tyłu płaska.

Wow, aż cztery strony CV  a cała riposta sprowadza się do wieku i biustu? Szowinistycznie przewidywalne — nic nowego spod tego samego schematu.

Może zamiast kolejnego dyplomu, zacznij ćwiczyć mózg — bo jak na faceta z dwoma kierunkami, to i tak twoja riposta brzmi jakbyś się uczył myśleć w podstawówce. Facet z takim arsenałem kompleksów to chyba jedyny gatunek, który dalej wierzy, że wiek i biust to argumenty, którym trafia celnie .
A jak się nigdzie długo nie zagrzewa miejsca, to się zbiera firmy jak znaczki, a nie awansuje. Gratulacje — zawodowy turysta, nie specjalista.

Pan Farmer? To chyba dla Twoich studentek. Z mojej perspektywy wyglądasz raczej tak, jakby posrała się bida… i jeszcze płacze. Czyli Ty. W całej okazałości.

Po szóste:

Julio są Uniwersytety trzeciego wieku mają bardzo zbożny cel .

Nie pisałabym tak, bo jeśli Ty jesteś na portalach randkowych, szukasz sobie kobiety, a mimo to czas mija i nic, to ktoś moze z automatu powiedzieć, ze widocznie z Tobą jest coś nie tak, bo nie nadajesz się do związku, bo gdybyś się nadawał i wiedział czego chcesz już dawno byłbys w tkim, bo sa mężczyźni, którzy szybko znajdują sobie partnerki, czy to poza siecią czy w internecie.

Co do zawodów, z ciekawości, praca 8 h ale zmianowa, na przykład od 6 do 14 albo od 14 do 22 - czyli wi handlu, czy taka kobieta tez odpada ze względu na swoje godziny pracy. Zdarza się też , ze pracuje w soboty, powiedzmy w co drugą, bo taki grafik ma sklep? Zakładamy również, ze taka kobieta jest się w stanie sama utrzymać.

Własne mieszkanie koniecznie, nawet nie wynajmowane(samemu), koniecznie własne auto(bo korzystanie z komunikacji publicznej jest obciachowe, niemożliwe czy nie do przyjęcia)
Wakacje "nawet" te w Egipcie za 4 tys...

---------------------------------------------------
Oj, minnie89 nie wróżę Ci szybko sukcesu.. Trochę więcej pokory wobec tego tzw. "gorszego sortu" - nie mam nic do Ciebie, ale za często się z Ciebie to wylewa, ta niechęć do jakichkolwiek ustępstw.

Co do pracy, to ciekaw jestem, czemu Kaszpir się tak twardo trzyma tych wymagań a propos schematu pracy. Trąci takim stereotypowym myśleniem, że w innym przypadku to się nie da zupełnie niczego z nikim stworzyć..

Absolutnie nie mówię o gorszym sorcie, sama korzystam z komunikacji, bo ja lubię jeździec pociągiem, na myśl o tym, że do Warszawy mam jechać samochodem to już czuję te 4h straty.

Ja zadałam pytanie co rozumiemy jako samodzielność, wg mnie samodzielny wynajem jest przejawem samodzielności. Zobacz tez że autor celuje w kobiety 40ltenie, więc raczej nie studentki na stacji, te zostawia dla Farmera.

Fajnie jakby ten czas byłe efektywnie wykorzystany a nie polegał na wspólnym siedzeniu w domu często w innych pomieszczeniach.

A niby czemu? On wykluczył jedynie karierowiczki i pracę zmianową. Nie mówił nic o pracy na regularnym etacie.

Ewidentnie jest typem lubiącym towarzystwo drugiej osoby.

Oznacza to, że nie potrzebuje wsparcia finansowego od nikogo – niezależnie od tego, czy posiada własne mieszkanie, czy je wynajmuje, potrafi samodzielnie pokryć wszystkie swoje potrzeby życiowe. Niezależnie od rodzaju tych potrzeb oraz wysokości nakładów finansowych, jakich wymagają.

Problem polega na tym, że samodzielność finansowa jednej osoby może nie być kompatybilna z samodzielnością finansową partnera – z prostej przyczyny: różnicy w dochodach. I to może być właśnie problem, z którym autor zderzy się w rzeczywistości.

Bo z perspektywy, którą przedstawiłam i spełniwszy te warunki o jakich mówiłam, po prostu % szansy, że taki człowiek (nie facet nawet, bo kobieta analogicznie) zainteresuje się kimś, kto nie jest z nim/nia w zakresie pewnych 'corowych/ cech mentalnie zbieżny, jest bliska zera.
To nie manipulacja, tylko mało romantyczna analiza

Wcale nie jest tez tak skrajny, jesli wziąć pod uwage, że OK - nie musimy rozmawiac tylko o milionerach, weźmy po prostu osoby zamożne (jak na Polskie warunki ofc) - górna granica skali tzw. klasy średniej w PL, czyli powiedzmy okolice 20-30 tys. netto zarobki - na osobę oczywiście. Taka osoba, w zalezności jak zarządza zarobkami może stosunkowo szybko dojść do miliona , ale może też zyć na bieżaco i całkiem nieźle jej/mu się będzie żyło.
Załóżmy, że taka osoba poświęciła wcześniej x lat (raczej więcej niż mniej) na zdobycie umiejętności, wiedzy, doświadczenia w swojej branży.
to pod warunkiem, ze skrajnie nie zaniedbała życia prywatnego, jakieś doświadczenie i znajomośc swoich preferencji też sobie wyrobiła.
I w tym momencie one będa po prostu znacznie wyższe niż osób, które procentowo 70-90%  życia poświęciły na szukanie kobiety/faceta, a nie poświęciły prawie nic, poza absolutną pdostawą albo cos około, żeby świetnie zarabiać i ogólnie być osobami niezależnymi, zorientowanymi w wielu tematach poza jedzeniem, seksem czy imprezami.

O to mi chodziło. To wcale nie musi być Brzoska i Omena Mensach, choć są świetnym przykładem tego o czym mowię w Polsce.

To może być lekarz, prawnik, robotyk świetny w swoim fachu, ktory w partnerce będzie szukał na 99% czegoś ponad jej urodę, o ile sam jest dośc przystojny, bo to po prostu na wejściu, przy swoim statusie, dostanie bez większych ceregieli.
I tak, zaraz po atrakcyjnym wyglądzie, będzie CHOLERNIE WAŻNE czym ona się zajmuje, dlatego, że to mu pokaże jakie ma wartości, ambicje, co zrobiła ze swoim potencjałem.

Pisałam wyłącznie o ludziach, którzy doszli do czegoś i są szanowanymi specjalistami na rynku w wyniku swojej ciezkiej pracy, która z czasem dała owoce. CZAS i wysiłek - słowa klucze

Skoro temat się zaczał rozwijać to wymieniamy opinie, thats all
Opiniami idiotów naszych etatowych sie nie przejmuję.
Jestem tu głównie dla innych kobiet, żeby po babsku sobie pogadac czasem

Zgadza się.
Tez jak czytałam co pisze, jakie przeszkody widzi w tym, w czym ja zalety (np. ochowane dziecko), to otwierałam oczy ze zdumienia.

I znowu wywody o tym, że tylko milionerzy. 20 tys netto to dziś bez problemu ma połowa lekarzy, nie mówię o tych mających własne kliniki gdzie zarobki są mocno powyżej 50 tys miesięcznie.

W kraju gdzie kierowca ciężarówki zarabia ok 12 tys netto prowadzimy dyskusję, że 20 tys. zarobku to dużo. Jak na duże miasta to nie jest dużo.

Problem polega że boli to nasze osobiste ego.

O matko, ja też mogę powiedzieć, że dlaczego premiowane są wysokie blondynki a ja mam 160 cm? No szukam innych swoich zalet.

20tyś PLN to jest granica uważana za osoby zamożne. To nie jest klasa średnia-wyższa tylko ludzie bogaci.

Pierdolisz.

Do takich pieniędzy nie dochodzi się samą uczciwością i etosem pracy. Jak ktoś się bogato nie urodził, to jedyna opcja to bycie rekinem. Kluchy nikt nie awansuje, choćby nie wiem jak dobrą robotę robiła.

Za forbsem i poradnikiem pracownika: W Polsce, klasa wyższa obejmuje osoby o dochodach miesięcznych powyżej 20 000 zł brutto. Inne źródła (wspomniany portal pracownika) wskazują, że osoby zarabiające od 12 000 zł do 20 000 zł miesięcznie również mogą być zaliczane do klasy wyższej

Więc przestańcie pierdolić, że 20k to mało na warunki miejskie, albo że 20k netto to jeszcze klasa średnia.

Oferujesz stawki krajowe na transport międzynarodowy i dziwisz się, że nie możesz nikogo znaleźć? No szok.....kto by pomyślał.

Masz oferta pierwsza z brzegu, ruch krajowy - https://www.olx.pl/oferta/praca/zatrudn … 5gg3x.html

I powiedz mi jakie tam są widełki

A tu masz ofertę na międzynarodowe trasy:

https://www.olx.pl/oferta/praca/zatrudn … 1fTfm.html

Takie widełki są najczęściej. I jak to się ma do twoich 12 NETTO?

W moich kręgach (a raczej męża) nikt poniżej 30 r.ż. nie zarabia aktualnie poniżej 10 tys netto.
Nikt też nie uwązał się za "topkę" z takimi zarobkami. Raczej punkt wyjściowy.

Hahaha, matko alez kompleksy podane na talerzu.
Jak dla ciebie podane widełki to wynik nieosiągalny bez bogatego domu to dowodzi jakim cieniasem jesteś zawodowo. "Say nothing more."

BUAHAHAHAHHAAAA xD

Tak ci tylko przypomnę, że jeszcze nie tak dawno temu twierdziałaś, że w twoim otoczeniu nie ma facetów z klasą po 40stce, a teraz wszyscy zarabiacie po minimum 10k na rękę.

Nawet w linku zapodanym przez bagienni_ka masz wyraźne dane i to aktualne.

I to ja mam kompleksy. LOL.

Zmień leki albo lepiej dobierz dawkę.

I tym jednym, prostym zdaniem udowodniłaś, że nie masz bladego pojęcia o czym mówisz. Wysokość zarobków nie ma żadnego znaczenia, bo kluczowe są zobowiązania finansowe.

Zarobki możesz mieć nawet minimalne i wciąż żyć luksusowo. To wszystko kwestia rozwiązań finansowo-podatkowych i stosowanych narzędzi optymalizacyjnych.

Obawiam się, że niekoniecznie dłuższy okres takich zarobków pokrywa się w czasie z możliwością, odkładania coraz wyższej lub stałej, ale wysokiej sumy z roku na rok, kiedy inne potrzeby są stale "na tapecie". Koszty życia nie spadają ani nie znikają w magiczny sposób. Jeśli nikt kredytu nie bierze, to np. oszczędza ile może, choćby na budowę domu. Ciekaw jestem ile kasy trzeba wpompować na średniej wielkości dom, łącznie z kupnem działki..?
Na danym etapie życia wszystko albo większość idzie np. w ten dom a już na pozostałe potrzeby schodzi mniej. Przynajmniej jeśli brać pod uwagę pary, które potem chcą mieć dzieci. Tylko niech mi nikt nie mówi, że utrzymanie dziecka to niewielki wydatek, bo trudno o większe bajki, szczególnie w dzisiejszych czasach. Dlatego, jak któraś para, dobrze lub świetnie zarabiająca rezygnuje z rodzicielstwa, wygrywa los na loterii. Tym, bardziej, że apetyt rośnie w miarę jedzenia, więc jeśli ktoś zarabia sporo, to rosną mu automatycznie wymogi i standardy odnośnie wszystkiego, czego w życiu potrzebuje. Im te zarobki będą wyższe, tym lepiej, ale jednocześnie tej frakcji populacji będzie coraz mniej.

bagienni_k dokładnie - nie brakuje ludzi, co mają  5k na rękę, ale żyją samotnie w mieszkaniu odziedziczonym po dziadkach i nie mają żadnych innych zobowiązań i wydają tyle co na czynsz/media/jedzenie i jakieś pierdoły. Jak ktoś umie wydawać, to spokojnie zmieści się w 3k i 2k mu zostaje i wcale nie będzie to biedne życie. A są i tacy, co mają po kilkanaście k na rękę, ale zobowiązania takie, że nawet na L4 nie mogą pójść.

Znam i takich i takich. Każdy z nas zna.

To, że każdy może zarabiać po tych kilkanaście k, i że tylko tacy ludzie wiedzą co robią to jest jakaś pokraczna fantasmagoria. Realia podatkowo-finansowe to nie jest tak zaro-jedynkowy świat.

Masakra.. Serio liczyłes, że ja robiąc pewne założenie wezme pod uwage sytuacje każdego Polaka z osobna, jego indywidualne wydatki, sytuacje rodzinną i majątkowa?
Założenie ma tą wade i zaletę, że jest uśrednione - czyli nie bierze pod uwagę żadnych skrajności.

Więc jesli ktoś, zgodnie z tym co napisałam, zarabia okolo 20 tys. NA GLOWĘ (!!) , nawet jak ma wydatki miesięczne rzędu 10 tys., to mu cos zostanie, czyz nie?
A jak w kolejnym miesiący będzie miał wydatki 6 czy 12 tys. to tez coś odłoży. Tak czy nie?

Oczywistym jest, że nie wzięłam za pewnik, że ktos będzie odkładał z góry wyznaczona kwotę przeze mnie, bo celowo tak dobrałam liczby, żeby było mozliwie łatwo mnożyc i dzielić.

Dziecko to wbrew pozorom, do pewnego wieku, jak wszystko ok ze zdrowiem, naprawde niewielki wydatek.
Poza wózkiem czy tego typu sprzetem, które to potrafi kosztowac jak dobrej klasy rower nie raz (załamka XD) to na jedzenie, zabawki, ciuchy, tego typu rzeczy wcale nie trzeba wydawać majątek.

Zresztą od pewnego poziomu zarobków tak się tego nieodczuwa.

Masz założenia z dupy. Choćby dlatego, że bez dodatkowych kursów i szkoleń nie da się osiągnąć wyższych zarobków, a bazując jedynie na tym, co zapewnia firma każdemu pracownikowi, to nigdy nie się wybijesz. Za duża konkurencja. Bez względu na branżę.

A dziecko to zawsze wydatek. Choćby dlatego, że ludzie bogaci dużo też w swoje dzieci inwestują już od wieku przedszkolnego.

Skoro taka dyskusja wokół pieniędzy i zarobków partnerów, to może korzystniejszy byłby powrót do starego modelu? Mężczyzna zarabia, kobieta zajmuje się domem i dziećmi, jeśli mają dzieci? Mężczyzna zarabia na dom, opłaty, jedzenie, słowem na utrzymanie rodziny, a także co miesiac daje swojej żonie pieniądze na jej własne wydatki ( co tam która lubi, książki kucharskie, na karnet na fitness, na ciuchy, kosmetyki, na książki, na wyjścia z koleżankami i na niańkę, która w czasie tych wyjść zostanie z dziecmi) oraz druga sumę, która kobieta odklada sobie na konto w banku.

Celowo pisze o pieniądzach, jakie mąż daje żonie na jej własne wydatki, oraz na lokatę bankową, bo nie zapomnijmy, ona nie pracuje zawodowo, nie ma więc za co odłożyć, bo nie ma gdzie zarobić i z czego przeznaczać na swoje wydatki, na przyjemności.

Oczywiście w tym modelu mężczyzna nic nie musi robić w domu, nie sprząta, nie gotuje, nie musi wstawać w nicy do dzieci, zawozić ich do szkoły czy lekarza (to robi żona, której kupuję specjalnie na to samochod a sam dojezdza swoim do pracy),  żona ogarnia cały dom, prasuje firanki, piecze ciasta, sprząta łazienkę, pokój dziecinny, robi zakupy spożywcze.

Kto wchodzi w taki układ? Pracujesz zawodowo, ale w domu palcem nie musisz kiwnąć.

Nie pracujesz zawodowo, ale dostajesz pieniądze od męża, w zamian za to cały dom jest na Twojej głowie?

W tych czasach tak się nawet nie da
Nawet ja- leniwiec do potęgi ostatniej nigdy bym nie chciala być na utrzymaniu faceta, bo to by oznaczało koniec moich pięknych zasilkow

Takie badania też są.

Jesteśmy biednym narodem ogólnie. Oszczędności ponad 90% społeczeństwa nie wystarczałyby na przeżycie jednego roku w przypadku utraty źródła dochodu.

Spośród znanych mi bogatych ludków, to wszyscy jak tylko planowali ciąże lub zaliczyli wpadkę, to kupowali większe mieszkania i samochody. Żeby dziecko miało własny pokój i żeby nie trzeba było rezygnować ze standardu życia jednocześnie.

A potem były kursy i szkolenia - a to masaż Shantala, albo jakieś kursy kompetencji rodzicielskich, żłobki i przedszkola prywatne, często dwujęzyczne i tak wymieniać można bez końca.

Podstawowe pytanie brzmi czy dziecko CHCE być zawalone tyloma zajęciami. Może ciężko mu się sensownie wypowiedzieć, ale wydaje mi się, że potrzebuje jednak trochę spokoju i wytchnienia. Bez uciekania się do skrajności, gdzie codziennie uczęszcza na coś innego..
Na ile to są pragnienia dziecka, na ile rodzica, który sam chce pokazać lub czuć, że jego dziecko jest takie rozwinięte i otwarte na świat...

Z tego co widzę po znajomych, to dzieci same chcą. Rodzice nie chcą wydawać pieniędzy, jeśli dziecko samo nie zdecyduje, że chce się uczyć tańczyc czy chodzić na karate, bo to są jednak koszta plus czas przeznaczony na przejazdy.

Bardziej męczące są dla wszystkich właśnie dojazdy, zwłaszcza w dużych miastach, albo, gdy ktoś mieszka na wsi a tu trzeba podrzucić dzieci na basen na szkółkę, albo na lekcje wspinaczki czy trening piłki nożnej. Ale to już kwestie organizacyjne.

Naprawdę sądzisz, że większość z nas zna osobiście milionerów oraz miliarderów?
Rozmawia z nimi, spędza czas, koleguje się, przyjaźni?

Nie uważam, by odrobina realizmu w życiu wykluczała romantyzm. Każdy z nas ma wpływ na to, w co wierzy i czego oczekuje. Można fantazjować o panach prezesach, nikt nie broni, ale jakie są szanse, że kiedykolwiek będzie to czymś więcej niż naiwnym bajaniem, a jakie że ta kobieta już zawsze będzie się czuła niespełniona?

Zresztą, niżej sam piszesz:

Od paru stron mówię to samo. Dlatego powtarzałam, że większą wartość ma rozmowa na temat normalnych, zwyczajnych mężczyzn, niż analizowanie życia, którego znaczna część z nas nigdy nie doświadczy.

Nie zgadzam się. Wiele kobiet obwinia także siebie.
Mają kompleksy, nie potrafią stawiać granic.
Koleżanka mojej siostry zgodziła się na seks w trakcie połogu, bo obawiała się, że jak odmówi, to facet pójdzie do innej.
A to, że w wielu związkach komunikacja praktycznie nie istnieje, to już swoją drogą.

Mogę wiedzieć co ty pierdolisz?