Po ślubie będzie jeszcze gorzej? - Netkobiety.pl

Jak widać Twoja Kasia zaczęła prowadzić wojnę podjazdową w postaci prymitywnej propagandy i prowokacji. Ona jest przekonana, że tego rodzaju działaniami będzie szarpać Cię coraz mocniej oraz jednocześnie jeszcze bardziej sponiewierać pod każdym względem. W ten sposób będzie dążyć do tego, aby zafundować Tobie najbardziej koszmarną jesień średniowiecza. To ma być kara za to co zrobiłeś.
Ty ją znasz najlepiej, a przez to wiesz na co ją stać. Zatem na swój sposób jesteś już przygotowany na jej różne odpały, ale też nie tak do końca. Czas pokaże co jeszcze się objawi.

O nieeee, on dopiero się przekona na sali sądowej na co ją stać. Widać już jedno, czego sygnały Czesio dostał wcześniej i co my też dostrzegliśmy: że wszelkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że Kasia podejdzie do tej kwestii na wyraz osobiście i postawiła sobie za punkt honoru wgniecenie Czesia w ziemię tak, jak jeszcze żaden karaluch nie został przez słonia wgnieciony.
Jeśli więc Czesio jest ciekawy, na co musi być gotowy na sali sądowej, to mu odpowiem: NA WSZYSTKO. Sky's the limit.

Projektujesz własne doświadczenia. To, że twoja exżona miała najprawdopodobniej jakieś solidne podstawy, żeby w trakcie rozwodu przed sądem móc przeciągnąć cię pod kilem, nie jest reprezentatywnym przypadkiem.

Tak, tak. Oczywiście Nowe Otwarcie.
Jakbyś nie był tutaj znany na tym forum.

Znany, a i owszem.
Ale nie rozpoznany.

Ekhm....to jest z twojego PIERWSZEGO postu na tym forum

Już bardziej przeciągnąć w rozwodzie się nie da więc Palec Boga w niczym się nie pomylił.

Dobre pytanie, hmm... Szczerze?

Po pierwsze brałem grubszą poprawkę na jej pierdolenie i traktowałem w kategoriach zaburzeń psychicznych, które u niektórych kobiet objawiają się tym na przykład, że do późnej starości uważają mężczyzn za półgłówków i nie przyjmują do swoich ciasnych mózgów myśli, że są dla nich tylko fajną lalką do dmuchania i to jest jedyny powód, który tych facetów przy nich trzyma, a nie jakaś wielka miłość czy lęk przed odrzuceniem przez taki boży cud jakim ona w swoim mniemaniu chyba jest. Kasia w młodości wygrała konkurs Playboya na profesjonalną sesję dla tego czasopisma, więc uważała się za boginię seksu i łez, które może sobie pozwalać na wszystko, a faceci będą to znosić cierpliwie, aby tylko móc z nią być. Pomimo upływu lat, Kasia nadal nie odróżnia "móc z nią być" od "móc korzystać z jej ciała" i w dalszym ciągu jest przekonana o tym, że to ona wszystkich rozgrywała, a nie że mogło być na odwrót.

Po drugie brałem też poprawkę na to, że po 20 latach coś już do tego łba dotarło, no i przede wszystkim powinna już zauważyć, że upływ czasu raczej nigdy nie działa na korzyść kobiety, która w jakimś tam okresie swojego życia mogła przebierać w kutasach jak pojebana, ale ten okres już dawno minął, niestety bezpowrotnie, więc chyba najwyższa pora zrewidować pewne poglądy na pewne rzeczy czy pewne przekonania na temat innych.

Po trzecie, przynajmniej z jej opowieści, wiedziałem że było przede mną paru innych chętnych i gotowych Katarzynę poślubić, widziałem zdjęcia pierścionków zaręczynowych i słyszałem różne historie, których zakończenie było takie, że nigdy za mąż nie wyszła, bo nigdy tego nie chciała. Zaręczyć się to i owszem, czemu nie, ale ślub to już grubszy temat i dziękuję, ale nie. Taka jest jej wersja, jak było naprawdę, nie wiem. No a w naszym przypadku, to w sumie ona chciała wziąć ten ślub bardziej niż ja, dlatego stwierdziłem, że ze mną jest i będzie być może inaczej. Dla jasności, ja nie jestem ani zamożny, ani jakoś reprezentacyjnie przystojny, jeżdżę starym volvo, które wiecznie się psuje, no a przede wszystkim Kasia jest ode mnie o równo dziesięć lat młodsza. Analizując powyższe, nie widziałem nic podejrzanego w tym, że akurat na mnie padł jej wybór...

Wątpliwości pojawiły się u mnie dopiero wtedy, gdy w naszym domu pojawił się Bartuś. To chyba tyle tak w telegraficznym skrócie, bo muszę już jechać do roboty.

EDIT
Nawet kiedy sytuacja z Bartusiem stawała się coraz bardziej dla nas wszystkich uciążliwa, nadal chciałem to sobie tłumaczyć tym, że gdyby Katarzyna chciała tylko wygodnie i bezstresowo żyć, nieważne z kim u swojego boku, aby tylko ogarniał jej hajsy, to pomimo 40-tki na karku, nadal miałaby w kim wybierać i mieć z kimś innym znacznie lepiej niż ma ze mną.

Trzymał wilk razy kilka, ponieśli i wilka

Kombinowałeś Czesiek i tak się jakoś stało, że ta zaburzona psychicznie stworzona tylko do dmuchania baba wydmuchała cię na kasę i niewykluczone, że wyjdziesz z tego związku w skarpetkach.

A ty dalej się jej trzymasz, choć podobno to ona ma ciasny mózg...

Niesamowite, jakie mniemanie mają o sobie faceci w andropauzie.

Sorry, ale musiałam.

Bardzo możliwe, ale mieć takich cześków na kilogramy, a wyjść za mąż, no to nie wiem, chyba jednak jest jakaś różnica. A może nie ma, nie wiem, nie siedziałem nigdy w jej głowie. Tak czy inaczej wychodząc za mnie, praktycznie nic nie zyskała, a tylko straciła, chociażby szansę na związanie z kimś innym, dopóki ja siedzę obok. Oczywiście zakładam i zakładałem od samego początku taki scenariusz, że byłem w jej życiu tylko przelotem, do odpalenia w dowolnym korzystnym dla niej momencie, miałem tego świadomość i ani trochę bym się nie zdziwił na taki obrót spraw, tym bardziej zdziwiło mnie to, że to ona sama bez żadnego powodu powróciła do tematu naszego ślubu, który ja już dawno, bo chyba rok wcześniej zarzuciłem, widząc jak jej entuzjazm po zaręczynach zaczął przygasać. Niby zabawny komentarz "mogłam być dalej singielką, to mnie kurwa podkusiło" albo jakieś z dupy gadki w stylu "no ale po co nam ten ślub, tyle lat żyłam bez, a ty miałeś już dwa..." no generalnie takie na siłę wyszukiwanie powodów, aby tego ślubu może nie brać, no bo w sumie to po co.
Za którymś razem słysząc te jej wynurzenia odparłem, że już nie musi się wysilać z owijaniem w te sreberka, bo zrozumiałem za pierwszym razem i skoro ona nie chce brać ślubu, no to i ja również mam to w dupie, a tym samym możemy oboje przyjąć, że formuła naszych rozmów na ten temat została wyczerpana i nie ma potrzeby mielić jęzorami po próżnicy. Celowo poszedłem od razu pod prysznic, żeby nie mogła kontynuować i na tym ostatecznie stanęło. Jak tylko ona jeszcze kiedyś tam próbowała, oglądając jakiś film na przykład czy program albo opowiadając mi o kimś tam "przy okazji" zaczepić o wątek naszego ślubu, to na momencie ją gasiłem informacją, że nie chce mi się o tym gadać albo ignorowałem ją w ogóle. I tyle.   
A nagle po jakimś czasie ona się uruchamia i sama zaczyna mi dupę zawracać, a chodź podejdziemy tu i tu, bo widziałam że suknię ślubną można wypożyczyć zamiast kupować... a chodź podjedziemy tam i tam zobaczymy jakieś garnitury na ciebie, bo przecież ty żadnego nie masz... a chodź w niedzielę usiądziemy i zrobimy listę gości, ty swoich, ja swoich... Bez żadnego wstępu ani jakiejkolwiek sytuacji, któregoś dnia ją pierdolnęło na ten ślub i sama mnie zaciągnęła do kościoła po zaświadczenia, że żadne z nas nie miało wcześniej ślubu kościelnego. Tak po prostu w jakiś wtorek czy czwartek jak załatwialiśmy coś razem na mieście w pobliżu.

Dzisiaj w pracy tak sobie o tym wszystkim myślałem i jedyne co mi przychodzi do głowy, poza oczywiście tym że Katarzyna z tylko sobie znanych powodów z dnia na dzień zapałała do mnie miłością nad życie i zapragnęła wziąć ślub ze mną właśnie (sarkazm) mogły być pewne komplikacje z uzyskaniem przez nią samą kredytu na zakup mieszkania. Powód był prozaiczny, a mianowicie taki, że kiedy pojawił się ten pomysł, Kasia była świeżo po zmianie pracy, a banki wymagają między innymi historii wpływów na konto z wypłatami za okres co najmniej 6-12 ostatnich miesięcy i samo to już było nie do przeskoczenia. Ja sam też nie dostałbym takiej pożyczki ze względu na inne moje obciążenia, które już posiadam i komputer z automatu mnie odrzuca z moimi zarobkami na papierze. No więc laska, która nam ogarniała ten temat, kiedy się okazało, że wszystkie banki nas obsrały, rzuciła w żartach - a weźcie się hajtnijcie i wtedy jako małżeństwo z podwójnym dochodem będzie inna rozmowa - tyle że nam już się odechciało wszystkiego po tym jak nam przepadła zaliczka 10tys. plus dodatkowo 4tys. jakiejś tam prowizji od czegoś, wpłacone w biurze nieruchomości przy podpisywaniu umowy przedwstępnej, której również bank wymaga na dzień dobry, a to były pieniądze, które Kasia dostała od swojego taty z przeznaczeniem na zakup mieszkania, nie do przepuszczenia na jakieś pierdoły. No więc kiedy sprawa się ostatecznie rypła, a czternaście koła poszło się paść na łąkę, uznaliśmy że nie będziemy drugi raz ryzykować i poczekamy aż Kasia przepracuje te pół roku, a wtedy być może wrócimy do tematu, lepiej przygotowani i zorganizowani, nie na łapu capu.
No i to wszystko się działo na przełomie roku. Tego teraz, który aktualnie mamy. Pamiętam bardzo dobrze, bo na załatwienie wszystkiego w banku mieliśmy tylko 30 dni od podpisania umowy z biurem, a zaraz wypadały święta, później sylwester, no to nikomu nigdzie już się nic nie chciało i wszystko się niemiłosiernie przeciągało, a kolejne dni uciekały jeden po drugim i chodziliśmy wkurwieni oboje, ale nie na siebie, tylko na sytuację, że wybraliśmy sobie najbardziej chujowy okres w roku, żeby zacząć się tymi sprawami zajmować. Tak czy owak wyszedł z tego jeden chuj wielki i dwa bąbelki, a jakiś czas później powrócił jak bumerang temat naszego ślubu.

Nie chcę nic mówić ani sugerować bynajmnjej, tak tylko mi się dzisiaj nasunęła jakaś taka zbieżność w chronologii wydarzeń...

Ona całemu światu ogłasza przy okazji, bo głównym celem jesteś ty - ty masz to zobaczyć i to ciebie ma uj strzelić. Dziecinna zagrywka pokazująca jakim infantylnym człowiekiem jest ta twoja była. Ale jakim ty jesteś człowiekiem, że mimo pięćdziesiątki na karku, dałeś się na to złapać?

3Kiedyś nie bawiłeś w jakieś analizy, głębsze przemyślenia, szedłeś na żywioł, płynąłeś z nurtem. Teraz prześwietlasz cała Waszą wspólną historię, chronologicznie, od samego początku po dzień dzisiejszy. Najważniejsze pytanie to "czy było warto?". Sądzę, że akurat dla Ciebie jest to prosta odpowiedź. Było i gdyby Bartuś nie wpierd...ł się między wódkę a zakąskę to zapewne dalej trwałby Wasz wspólny rollercoaster.

Nawet jeśli znajdziesz odpowiedzi na te pytania, czy to sprawi, że poczujesz się lepiej? Czasu nie cofniesz. Przed Tobą jeszcze kawał życia, a że po 50-tce? No i co z tego?

Dzieci zwykle mają matkę i OJCA. Jeśli ojciec się n ie godzi, to w jaki sposób może ktoś przysposobić JEGO dziecko?

Dziecko pozostaje dzieckiem swego ojca i nawet nazwiska nie może zmienić do czasu, aż nie skończy 18 lat.

Czesiu.. Nie czytaj "Życia na gorąco" czy co teraz w tej Polsce jest na topie, bo całkiem ci się mózg zlasuje.

Ktoś mi kiedyś powiedział - lepiej nie zadawaj pytań, na które odpowiedzi mogą ci się nie spodobać - i miał rację.
Większość mi się nie podoba, a trudno będzie znaleźć jakieś inne, więc chyba nie ma już co dalej szczempić ryja  

Chciałbym podziękować wszystkim za udział, poświęcenie swojego czasu na czytanie, wtrącenie swoich paru groszy i wytrącenie mnie z równowagi, a przede wszystkim ze stanu bezkrytycznego uwielbienia dla kogoś, komu miesiąc czasu zajęło zastąpienie mnie kimś innym. Wszystko inne bym przełknął, ale nie żywe gówno, które z uśmiechem wsmarowała mi w gębę mówiąc smacznego

Deklarujesz, że od lat nie mieszkasz w PL, a znasz się na polskim prawie bankowym? W Polsce małżeństwa mają lepsze warunki niż zwyczajna dwójka randomów. Wynika to choćby z tego:

Jak liczyliśmy z żoną co nam się bardziej opłaca - dalsze zarabianie i kupienie za swoje, kredyt jako małżeństwo czy rozdzielność i kredyt jako dwójka niejako osobnych bytów, to w porównaniu opcji kredytowych jak małżeństwu dawano nam najlepsze oferty. W Polskich warunkach kredytowych dla wielu ludzi to jedyna opcja.

Ale za to wiesz co to było. Coś tak myślę, że na pozew to jeszcze długo poczekasz. Ko wie, czy Twoja Katarzyna przypadkiem nie oczekuje, że to Ty wniesiesz pozew rozwodowy, gdyż to Ty wtedy będziesz musiał wyłożyć pierwszy kasę. Nikt poza nią nie wie jaką strategię postanowiła przyjąć. Czy na przeczekanie, aby Cię zmęczyć psychicznie, emocjonalnie, a przez to licząc na jeszcze większy, mocniejszy wkurw z Twojej strony? Czy może też zdecydowała się na jeszcze coś innego.
Poza tym, czy jej przeszkadza w czymś fakt, że oficjalnie jest mężatką? Przecież mieszkacie już od jakiegoś czasu oddzielnie, nie macie żadnego kontaktu ze sobą. Oboje robicie co chcecie, więc po co ona miałaby wywalać kasę na rozwód tym bardziej, że musi przecież mieć z czegoś siebie i synusia utrzymać. Wątpię, żeby miała szansę na zwolnienie z uiszczenia wpisu od pozwu. Na pewno dowiedziała się, że inna opłata jest przy ugodowym rozwiązaniu, a inna kiedy strony nie mają tego porozumienia. Natomiast długotrwały proces to jedynie generowanie jeszcze większych kosztów sądowych.
Myślę, że obecnie bardziej jej zależy na posiadaniu i co ważne utrzymaniu własnej płynności finansowej niż na zapłacie dość pokaźnej daniny dla państwa. Dlatego sądzę, że na razie póki co Kasia nie wyskoczy z pozwem z tego prozaicznego powodu, czyli braku kasy na ten cel.

Jedną. Małżeństwo jest jednością ekonomiczną o ile nie ma rozdzielności majątkowej. Chodzi o to, że dla małżeństw jest wiele bonusów z państwa oraz z natury swojej rzeczy tacy ludzie mieszkają razem. Zatem mamy do czynienia z dwoma dochodami, ale wydatkami z jednego gospodarstwa. Dlatego zdolność kredytowa małżeństwa jest inaczej oceniana niż dwóch randomowych osób.

Poza tym, że są różne programy wsparcia dla małżeństw, ulgi podatkowe i tak dalej, co każdy bank bierze pod uwagę.

A ja mam słonia, żyrafę i występuję w balecie. Za bardzo mieszasz tu pojęcia, aby to mogło być prawdą.

Acha. A takim wpisem to próbujesz przekonać kogo? Mnie? Siebie ? Forumowiczów?

Tyle razy już to powtarzałaś.....spróbuj jeszcze kilkanaście. Może kiedyś stanie się to prawdą.

Nie. Przede wszystkim liczy się testament. Według prawa spadkowego część wartości i tak przypada twojemu dziecku. Po drugie jest coś takiego jak intercyza, rozdzielność majątkowa, różne rodzaje umów cywilno-prawnych (jak z mieszkaniami Komendy) i tak dalej i dalej.

Faktycznie. Nie byłem zorientowany, bo jeszcze nigdzie się nie wybieram w dającej się przewidzieć przyszłości, ale już sobie doczytałem i jest tak jak piszesz.
Co nie zmienia faktu, że tak czy inaczej Kasia po ślubie jest o 1/4 wartości chałupy na plusie
Brak ślubu to dla niej strata tej 1/4 którą jako żona dziedziczy z automatu, a w przypadku nie bycia żoną, obejdzie się tylko smakiem

P.S.
Nie mamy żadnego wspólnego majątku, więc sypiam raczej spokojnie, tak tylko sobie teoretyzuję co by było gdyby jednak się udało ten kredyt załatwić.
Poza tym z wszelkich dostępnych źródeł u jakich pytałem, otrzymałem mniej więcej podobne informacje graniczące ze stuprocentową pewnością, że nie istnieją żadne przesłanki, które mogłyby spowodować orzeczenie mojej winy przy rozwodzie, a tym bardziej zasądzenie jakichkolwiek alimentów na rzecz mojej żony. Oczywiście pomijając okoliczność "trwałego rozpadu małżeństwa" spowodowanego moją wyprowadzką, ale chyba nikt przy zdrowych zmysłach nawet nie zada na sali rozpraw pytania dlaczego to zrobiłem...

Ależ wiem doskonale i od samego początku to wiedziałem, chyba zresztą o tym wspominałem już wcześniej.
Cały czas z tyłu głowy słyszałem głos, który mamrotał - wiesz, że ona nigdy nie będzie twoja, teraz tylko jest twoja kolej, a padło na ciebie, bo inne opcje są chwilowo niedostępne, ale to nie będzie trwało wiecznie, więc bądź czujny i gotowy - i tego faktu akurat miałem pełną świadomość, ale...
Ale dopóki było dobrze, to było mi dobrze, a im dłużej trwało, tym głębiej spychałem myśl, że któregoś dnia to wszystko pierdolnie, gdy tylko Kasia uzna, że nadszedł już właściwy moment. Tak więc nie jestem ani zaskoczony, ani zdziwiony, bo zakładałem taki scenariusz wiedząc to co już wiedziałem.
Zmylił mnie jedynie jej powrót do rozmów na temat ślubu, raczej to mnie zdziwiło i zaskoczyło, bo w tym czasie ja już byłem w zasadzie pewien tego, że to nasza ostatnia prosta i ostatecznie się rozstaniemy tak czy inaczej, to tylko kwestia czasu i tego co się wydarzy (czyt. pojawi się na horyzoncie lepszy kandydat gotowy przejąć cały ten majdan, a nie tylko poruchać i jebnąć w kąt) bo co innego pospotykać się z czyjąś babą i pokorzystać, a co innego wziąć ją sobie na łeb z całym dobrodziejstwem inwentarza, gównianą pracą, opłatami za wynajem mieszkania i zalegającym w nim leniwym pasożytem, ale to się chyba już zmieniło z tego co widzę, bo właśnie wpadły na FB kolejne wrzutki od Kasi
Jako zdjęcie w tle na swoim profilu ustawiła obrazek z cytatem "Jak dobrze z siebie zdjąć kłujący sweter oczekiwań innych niezależnie od pogody" czy coś w tym stylu, a następnego dnia dodała post o treści mniej więcej "Kiedy twoje dziecko opuści w końcu gniazdo, więc wszywasz instruktaże, żeby nie zmieniło zdania" a niżej zdjęcie kurtki z metką zawierającą instrukcję prania "Najlepiej daj starej do wyprania albo wpierdol na 40 stopni do pralki i powinno być git, tylko niech cię kurwa nie podkusi suszarka"
Reasumując, wszystko to czego "podświadomie" spodziewałem się od zawsze, właśnie teraz się dzieje, dlatego moje zdziwienie i zaskoczenie wzbudza jedynie sam motyw ze ślubem, którego tak bardzo nie chciała z nikim, a ze mną go wzięła. Po jaki chuj? To już chyba na zawsze pozostanie zagadką...

P.S.
Tak, wiem oczywiście, że ta akcja z jej wysrywami na fejsbuku, jest skierowana do mnie i że przede wszystkim ja mam to zobaczyć, tak głupi nie jestem, żeby się tego nie domyślać. No ale pomijając ten drobny detal, całościowy obraz i przekaz jest chyba jasny i czytelny dla każdego. To czego ja nie mogłem wyegzekwować przez prawie rok czasu, nagle stało się łatwe i proste jak pierdnięcie w mąkę, ledwie miesiąc po mojej wyprowadzce i odcięciu od funduszy, a co takiego mogło się zmienić w tym czasie? Wygrała na loterii? Spadek dostała? Znalazła walizkę z milionem w środku? Nie. Poznała kogoś innego, kto przyszłościowo rokuje, więc najpierw pozbyła się kuli u nogi w mojej osobie, a następnie wyekspediowała swoje biedne pokrzywdzone zawsze dziecko w niebyt, żeby stworzyć sprzyjające warunki do rozwoju nowej relacji. A kiedy kolejny naiwny frajer da się owinąć na mały palec, Bartuś nagle powróci z tobołkiem i wszystko wróci na z góry ustalone tory. Takie jakby mam deżawju... I żeby była jasność, to też ani trochę mnie nie zdziwi ani nie zaskoczy

Uff, to dzięki Bogu byłeś wszystkiego świadomy i wszystko przewidziałeś 

Czesiu, obyś stanął na nogi chłopie
Ale weź się odetnij od tej jeszcze-żony wreszcie.
Nie wiem, pojedź na Pelikan Point w Namibii i ratuj tam foki, wpłać do WWF na jakiegoś misia Pandę, schlej się i poprzytulaj każde napotkane w parku drzewo, ale kurffa odizoluj się od tej babki wreszcie. I przestań oglądać ją na fb. Spraw, aby nie miała nad Tobą władzy, stała się mglistym wspomnieniem.

Nie wszystko. Moje przewidywania były bardziej ukierunkowane na otoczenie w którym moja wówczas dziewczyna, później narzeczona, a w końcu żona, przebywa poza domem, niż na to co się będzie działo w nim samym (tak, znowu ten Bartuś co wszystko przez niego, a on tylko był dodatkiem, takim kwiatkiem u kożucha, nie odegrał żadnej znaczącej roli ani w naszym życiu, ani nie przyczynił się wcale do naszego rozstania, to są tylko moje urojenia, żeby poczuć się lepiej wskazując winnego) więc tego co się wydarzyło, akurat nie przewidziałem, bo nawet nie brałem takiej opcji pod uwagę, gdyż w tamtym czasie ta opcja po prostu nie istniała.
Gdybym miał stawiać własne pieniądze, to połowę postawiłbym na kogoś poznanego w pracy, gdzie codziennie przewijało się tylu dzianych kolesi, a każdy z nich mógłby mnie kupić za drobniaki w kieszeni z wszystkim co posiadam, że faktycznie na tym polu czułem realne zagrożenie.
Drugą połowę postawiłbym na jakiegoś przypadkowego leszcza z siłowni na fajnym motorze z ładną buzią i czarnymi lokami do ramion, które optycznie poszerza skórzana kurtka motocyklisty, nie dlatego że mam jakieś kompleksy na punkcie swojego wyglądu, ale dlatego że wiem jak działa magia kontrastu, gdzie ja nienawidzę motocyklistów, nie posiadam ładnej buzi, ani nie mam nawet loków, może jedynie jakaś kurtka to by się jeszcze znalazła, no i szeroki jestem z budowy, nie potrzebuję dodatkowych rekwizytów, które mogą mnie powiększyć.
I to były moje pewniaki, więc jeśli już miałoby do tego dojść, przewidywałem albo jakiegoś zamożnego biznesmena z nowym BMW serii 7 w przedłużonej wersji, albo jakiegoś wyżelowanego pizdusia z okładki magazynu dla gejów czyli jak zwykle przepierdoliłbym tylko pieniądze bez sensu, bo wyszło coś całkiem innego, czego na tamten moment nigdy bym się nie spodziewał.

A w tak zwanym międzyczasie na fejsbuniu...

W sobotę smażyła placki.
W niedzielę słuchała muzyki.
W poniedziałek leżała pod kroplówką w szpitalu.
Dzisiaj rano udostępniła zdjęcie z naszej sesji ślubnej nad morzem.
Godzinę temu do mnie napisała (pierwszy raz po 2,5 miesiąca braku jakiegokolwiek kontaktu)

- Myślę, że nadszedł czas, aby pogadać, bo już mnie męczy ta sytuacja. Możemy się spotkać albo możemy pisać.
- Myślę, że od lat znasz moje zdanie - rób tak, żeby tobie było dobrze - wolisz się spotkać czy wolisz pisać?
- Obojętnie.
- Więc zaczynaj.
- OK co robimy?
- Ja robię perkusję do nowego kawałka, a ty?
- Czesiek
- Twoja ostatnia wiadomość wysłana do mnie brzmiała mniej więcej "jutro wnoszę o rozwód" po czym zapadła głucha cisza na ponad dwa miesiące. Dzisiaj proponujesz, żeby pogadać. Gadajmy.
- Ale to ty odszedłeś, spakowałeś się w dwie godziny i bez słowa mnie zostawiłeś...
- Rilaks. Nie napędzaj się. Mam dość kłótni.
- Nie chcę wojny. Rozwodzimy się bez orzekania winy czy walczymy?
- Walczymy o co na przykład? Niczego wspólnie się nie dorobiliśmy, to o co mamy walczyć?
- O nas durniu!
- Ile razy na ten temat rozmawialiśmy? Pierdylion? Pierdyliard?
- Nie pamiętam.
- Ale ja pamiętam. Dużo. I co zostało ustalone, pamiętasz?
- No co?
- No to, że kiedy nie będziemy chcieli ze sobą być, to się rozstaniemy, bez kłótni, bez wrzasków, bez pretensji i żali.
- Ale o czym ty teraz mówisz, bo chyba błądzę
- Mówię o tym, że konstrukcja rozmowy polega na tym, że posiada swój początek, środek i koniec. A my gdzie teraz jesteśmy?
- W dupie?
- Dlatego może na początek spróbujmy ustalić czy my chcemy ze sobą być czy nie chcemy i o tym najpierw pogadajmy.
- Nie spodziewałam się takiej rozmowy, zbiłeś mnie z pantałyku.   
- Nie spodziewałem się w ogóle rozmowy, więc też nie jestem do niej przygotowany.
- Kocham cię Czesiek i o tym wiesz.
- Mam ponad 50 lat na garbie, dawno już to na mnie nie działa i o tym wiesz.
- Dobra, komponuj, nie zawracam.
- Lubię Cię Kaśka. Kochanie kochaniem, ale ja Ciebie lubię jako osobę. Głupio by było się rozwodzić tylko dlatego, że nie potrafimy się dogadać w tym czy w tamtym, ale też głupio by było męczyć się ze sobą tylko dlatego, że nie potrafimy się dogadać w tym czy w tamtym. Niech każdy na spokojnie się zastanowi nad tym i tamtym, a jakby co, to w kontakcie.
- Kłamczuch. Tylko się za bardzo nie forsuj tym zastanawianiem. Pa.
- Będę pamiętał.

Koniec.

Rozdział 7 "Czesio  detektyw "   

Przepisuję z telefonu

Szczerze mówiąc, widząc jej zdjęcie profilowe w nagłówku wiadomości i pierwsze zdanie, pomyślałem że w dalszej części zostanę poinformowany o jakimś nowym koledze z którym już układa nowe życie, a odzywa się do mnie tylko po to, żeby domknąć temat i wyczyścić sprawy. Naprawdę robiłem w tym czasie perkusję, a na warsztacie mam aktualnie motyw przewodni z filmu Terminator, który jest dość trudny i skomplikowany rytmicznie, więc wymaga maksymalnego skupienia, żeby nie spierdolić całego efektu jednym przypadkowym puknięciem w niewłaściwym momencie, a tu nagle w słuchawkach sygnał wiadomości i na ekranie komputera z otwartym programem w którym to robię, wyskakuje okienko mesendżera...

Tak jak z Kasią ustaliliśmy, nie zamierzam się forsować póki co przemyśleniami, tym bardziej że moje stanowisko jest jej znane i u mnie nic się w tym temacie nie zmieniło. Pożyjemy, zobaczymy. Co do kwestii Bartusia, mam przygotowaną pewną niespodziankę w zanadrzu, której Kasia chyba się nie spodziewa. Jeśli dojdziemy do etapu rozmów o ewentualnym powrocie do siebie i ponownym zamieszkaniu wspólnie, pierwszy mój warunek, który nie podlega negocjacjom, to tym razem będziemy mieszkać u mnie i na moich zasadach, które nie uwzględniają osoby Bartusia akurat, więc...

Robiom te baby z tymi chopami co chcom, nawet po 50 nie mądrzeją. Wiadomo, że Czesio znowu będzie urubiony porządnym grzmoceniem i wszystko wróci na jakiś czas do tego co było. Emocjonalna sinusoida, to podstawa wielu związków.

Czesiu, jak już zdecydujesz się na powrót do szanownej małżonki, to przynajmniej zaproponuj wspólną terapię. Przyda się.

A tak z innej beczki, czytasz książki? Bo jeśli tak, to polecam "Kult" Łukasza Orbitowskiego. Macie podobny styl pisania.

Czesio ma takie... kryteria wyboru (wybacz Czesiu;) ) bo tak lubi! Każdy ma, co lubi.
Kaśka! Wbijaj do Cześka szybko, bo czytelnicy się niecierpliwią;)

I to jest dokladnie ten sam Czesio,ktory w temacie Mniszkówny sie madruje najwięcej 

I do Bartusia