Po latach w domu żona zaczęła pracować ? dlaczego to mnie frustruje? - Netkobiety.pl

Bert44 napisał/a:

Julia life in UK napisał/a:

Glupota, a nie niezaleznosc.  Wbijcie sobie do glowy,ze NIKT(zarowno kobiety jak i faceci) NiE sa niezalezni pracujac na etat,bo podlegacie szefowi/szefowej i wasze zycie jest uzaleznione od nich, bo jak was zwolnia to zostaje wam albo mops albo most

Mam na myśli uniezależnienie od faceta. W życiu zawsze jesteśmy od kogos/czegos zalezni

A kim jest szef jak nie facetem (pomijajac szefowe). Wlasnie ,ze mozna tak ulozyc swoje zycie,gdzie nie trzeba nikomu podlegac.  Ot ja jestem tego idealnym przykladem.  Kazdego dnia zyje sobie piekna wolnoscia i nikomu nie podlegam, bo niby komu musze sie tylko raz w miesiacu w urzedzie pracy odhaczyc no rzeczywiscie wielka robota he he

Bert44 napisał/a:

Podniesienie kwalifikacji to dobry pomysł.

Mnie jednak zastanawia motywacja babki. O co tak naprawde chodzi? Bo ta robota to tylko sposob na zdobycie czegos lub ucieczke przed czyms. Czy chodzi o kasę? Chyba nie bardzo chociaż kto wie? Może  niezależność, może nuda, może nie ma do kogo gęby otworzyć, może bycie gospodynią się znudziło moze chce odejsc ale potrzebuje jakis "podklad" do zycia?  Jak ktos idzie do takiej głupiej roboty to ucieka przed czyms co go mocno uwiera. Skoro może w domu ugotować i odkurzyć to czemu wybiera świadomie cięższa pracę w nieregularnych godzinach? O co c'mon?

Żeby to zrozumieć musiałbyś być w skórze tej żony.
Zresztą wszystko za i przeciw zostały tu napisane.

Sobie mysle zarobic troche ponad 3 tysiace na miesiac no i co z ta kasa? Cala wyplate dla siebie zachowa? Bedzie sobie odkladac cala wyplate, a autor bedzie nadal 100% do budzetu wkladac? Czy jego zona wlozy cos do burzetu i co na to wychodzi, ze zapierdziela jak niewolnik, bo co ona sobie kupi za te kase? Raz w miesiacu do kosmetyczki pojdzie? Reszta na rachunki.  Ludzie ja niewiem jak wy myslicie,ale to nie jest  niezaleznosc. I tu mamy do czynienia z malzenstwem. 
A teraz taka singielka niech zarabia te 3 tysiace w Biedrze ani to zdolnosci kredytowej nie ma, wiec albo siedzi u rodzicow albo wynajmuje oplaci rachunki i tylko najtansze jedzenie kupuje,zeby przezyc... wy sie serio nauczcie na czym polega prawdziwa niezaleznosc, bo napewno to nie jest zapierdzielalanie na etat 

Pomyśl czy Ty byś chciał całe życie być na czyimś utrzymaniu z poczuciem, że musisz spełniać oczekiwania tej osoby bo w razie konfliktu zostajesz z niczym, nie masz nic swojego.

Julia life in UK napisał/a:

Bert44 napisał/a:

Racjonalizuj jak chcesz. Żyjesz na nasz koszt (pracujacych)

No i co z tego? Jak daja to biore. Aplikowalam o zasilki przyszla decyzja "ze moge dostac" wiec dlaczego mam nie korzystac? Gdyby przyszla opinia negatywna to bym zalozyla konto na sklepie online i krecila biznes, a nie zapierdzielala na etacie za najnizsza krajowa wykonujac rozkazy

Do mnie przyszła decyzja ze musze dac. Na tych co dostali decyzje ze moga brac

Oczywiście nie wprost bo w innym kraju jestes ale zasada jest zasada

athariel napisał/a:

Pomyśl czy Ty byś chciał całe życie być na czyimś utrzymaniu z poczuciem, że musisz spełniać oczekiwania tej osoby bo w razie konfliktu zostajesz z niczym, nie masz nic swojego.

Jak można takie głupotki pisać? Która żona wychodzi z niczym po rozwodzie? Przecież to wspólny majątek. Do tego dostaje alimenty na dziecko i na siebie. U ciebie to nic.

Shoggies napisał/a:

Byłoby fajnie, jakby Autor wyjaśnił trochę dokładniej okoliczności decyzji żony o pójściu do pracy. Bo na razie to wygląda, jakby postawiła go przed faktem dokonanym nie bardzo uwzględniając jego zdanie i uczucia w tej sytuacji.

I żeby była jasność - ja uważam, i w wielu wątkach to podkreślam, że najlepszy jest układ, w którym obie osoby w związku /małżeństwie pracują. Tylko, że w tej konkretnej sytuacji rozchodzi się o to, że żona po 7 latach drastycznie zmieniła układ, w którym na coś się z mężem kiedyś umówiła i mąż nie umie się w tym odnaleźć.

Nikt nie mówi, że kobieta nie ma prawa iść do pracy, złapać kontaktu z innymi dorosłymi, poczuć, że wnosi chociaż tych kilka złotych do budżetu domowego.

Chodzi o to, że podejmując taką decyzję, powinna była przedyskutować z mężem sytuację i omówić jak ich życie ma wyglądać i upewnić się, że mąż jest z tym okej.

Myślę, że częściowo frustracja Autora faktycznie wynika z lęku, że teraz żona wyrwała sobie kawałek niezależności i on nie bardzo rozumie po co jej to, skoro przez 7 lat było dobrze.
A częściowo z tego, że ta trudna zmiana przyniosła mu tak naprawdę więcej strat niż zysków - doszły mu obowiązki, rozbita została rutyna tygodnia, do tego nie może liczyć na jakościowy czas z żoną, bo ona jest zmęczona po pracy.

Każdego by to sfrustrowało, zwłaszcza, że nie są dwudziestolatkami na dorobku i poza potrzebą żony nie ma logicznego powodu, żeby żona harowała tak ciężko za takie pieniądze (mimo, że ewidentnie dla żony jest w tym jakaś wartość).

I nikt tu chyba nie neguje sensu pracy w Biedronce, praca jak każda inna i ktoś musi ją wykonać, pewnie niejedna osoba na tym forum zaczynała od takiej pracy, tylko w przypadku żony Autora, która ma zerowe kwalifikacje ta praca może, ale nie musi przynieść inne perspektywy zawodowe. A rzecz w tym, że ona nie musi do tej pracy zaczynać.

Może zdobyć kwalifikacje (stać ich na to) i zacząć w branży, która by ją interesowała. Oczywiście wiadomo, że pewnie nie zacznie od fotela prezesa, ale nie będzie musiała pracować ciężko fizycznie i w stresującym środowisku za małe pieniądze.

Myślę, że o to też Autorowi chodzi, że ten wkład wysiłku i zdrowia nie ma sensu przy takich pieniądzach, bo to nie jest konieczność w ich sytuacji. Chodzi o to, żeby pracować mądrze, a nie ciężko.

Moim zdaniem zabrakło tutaj jasnej komunikacji i ustalenia, że obie strony są okej ze zmianą sytuacji.

Nareszcie coś rozsądnego pojawiło się w tej dyskusji.
O ile ta historia nie jest wyssana z palca.
Już widzę, jak babka , której nie brakuje pieniędzy przebiera nogami żeby harować w Biedrze.
No, chyba, że ma tak dość siedzenia w domu, ale moim zdaniem ta historia jest sfabrykowana pod gównoburzę.

Jak widać najwięcej tutaj do powiedzenia mają ci którzy są albo na rentach albo na zasiłkach.
Nie żyjemy w Afganistanie i żona nie musi męża prosić o pozwolenie na pójście do pracy. Jakieś durne sugestie że tego z nim nie uzgadniała, naprawdę niech sobie niektórzy w buty wsadzą. Ustalili że ona będzie dziecko niańczyć do 18 -tki?

I ten argument, że on może też bez uzgadniania z nią z pracy zrezygnować np.

Pewnie, że może. Nikt nikogo do pracy nie zmusi, każdy ma wolność wyboru jak chce żyć. Szkoda, że jak pojawia się temat rozwodu i żony która nigdy nie pracowała, a ma np. ok. czterdziestki czy pięćdziesiątki, to ci sami panowie renciści drą papy ile wlezie, że "babie nic się nie należy" bo nie pracowała.

Ja tak sobie myślę, że ta kobieta miała taki cud, miód i orzeszki w tym legalnym życiu bez pracy, że z miłości do Jeronimo Martins poszła zaiwaniać od 6.00 rano 

Targając palety z towarem i użerając się z popieprzonymi klientami.

Na pewno tak było 

Julia life in UK napisał/a:

Bert44 napisał/a:

Do mnie przyszła decyzja ze musze dac. Na tych co dostali decyzje ze moga brac

Oczywiście nie wprost bo w innym kraju jestes ale zasada jest zasada

A ile zlotych musisz na to dac? W sensie,ze na zasilki?

Ile muszę? Niewazne. Chcę zero dac. Nie dotyczy wszystkiego w pewnym zakresie rozumiem i wspieram pomoc społeczna.  Ale wygodnych którym się nie chce pracować wolałbym nie wspierac

Julia life in UK napisał/a:

Bert44 napisał/a:

Ile muszę? Niewazne. Chcę zero dac. Nie dotyczy wszystkiego w pewnym zakresie rozumiem i wspieram pomoc społeczna.  Ale wygodnych którym się nie chce pracować wolałbym nie wspierac

Bo prawda jest taka,ze to zaledwie kilka zlotych podatku, a wy sie drzecie jakby wam tysiace zabierali  wiec tak naprawde nie chodzi o podatki a o zasade "ja zapierdzielalam to inni tez musza" . No nikt wam nie kaze pracować ja caly czas zachecam do mojego stylu zycia oraz do robienia biznesow. To wy sobie wybraliscie takie zycie pracy na etacie  a nie ja wam. Chociaz jak patrze ile kto tu na forum siedzi to watpie, ze chociaz polowa tutaj pracuje

Julka, te twoje "biznesy" to naprawdę już się wszystkim przejadły. Te bransoletki które miałaś robić na zamówienie i chyba nie zrobiłaś ani jednej, malowanie obrazów których nikt nie chce nawet w kiblu powiesić i teraz handlowanie starzyzną, na który to "biznes" nie masz miejsca, możliwości, ani się na tym nie znasz. Jak na niczym
zresztą.

Masz milion tematów gdzie możesz pisać o swoich zasiłkach.
Obawiam się że temat prawdziwy,
Gdzie niby ta żoną miała startować do pracy, jak ma męża który wmawia jej, że ona w sumie nigdzie się nie nadaje, bo ma słabe CV?
Przedyskutowane mieli, tylko liczył że nigdzie jej nie przyjmą
Zastanawiam się,  na czym on zarabia tę kasę, skoro nie własny biznes,  bo tam nie patrzy się na CV tylko umiejętności.
Pewnie korpo, gdzie go wykopią jak skończy 50.
Albo budżetówka, gdzie ma mocne plecy.
Zgadzam się z tym co tu Salomonka napisała, traktuje ją jak zwierzątko domowe

Legat napisał/a:

athariel napisał/a:

Pomyśl czy Ty byś chciał całe życie być na czyimś utrzymaniu z poczuciem, że musisz spełniać oczekiwania tej osoby bo w razie konfliktu zostajesz z niczym, nie masz nic swojego.

Jak można takie głupotki pisać? Która żona wychodzi z niczym po rozwodzie? Przecież to wspólny majątek. Do tego dostaje alimenty na dziecko i na siebie. U ciebie to nic.

Z kolei ja po tobie nie spodziewałabym się takich głupotek
Po pierwsze nie zawsze jest wspólny majątek, tylko dorobek po ślubie, bywa też więcej długów niż majątku. Po drugie alimenty na siebie to wyjątek, jeśli kobieta może pójść do pracy i z czyjej winy jest rozwód. Więc finalnie kobieta dużo traci. Nie wiem dlaczego tak trudno to pojąć.

Bert44 napisał/a:

Podniesienie kwalifikacji to dobry pomysł.

Mnie jednak zastanawia motywacja babki. O co tak naprawde chodzi? Bo ta robota to tylko sposob na zdobycie czegos lub ucieczke przed czyms. Czy chodzi o kasę? Chyba nie bardzo chociaż kto wie? Może  niezależność, może nuda, może nie ma do kogo gęby otworzyć, może bycie gospodynią się znudziło moze chce odejsc ale potrzebuje jakis "podklad" do zycia?  Jak ktos idzie do takiej głupiej roboty to ucieka przed czyms co go mocno uwiera. Skoro może w domu ugotować i odkurzyć to czemu wybiera świadomie cięższa pracę w nieregularnych godzinach? O co c'mon?

Albo jakaś niepełnosprytna umysłowo koleżanka jej nagadała, że jest 'uzależniona' od męża więc lepsza chujowa praca niż żadna. W ostatnich latach ta debilna i kłamliwa narracja jest szczególnie popularna.

Oczywiście, jak to zawsze w takich sytuacjach bywa, pieniądze zarobione przez kobietę są jej. Za to zarobki faceta idą na utrzymanie wszystkich. Ja jestem ciekaw jaki % swojego dochodu ona przeznaczy na rzecz budżetu domowego. Wszak mamy równouprawnienie, prawda? Skoro zarabia - niech płaci.

Ze wszystkich dostępnych na rynku opcji zarobienia pieniędzy wybrała....najgorszą.

Eul1 napisał/a:

Salomonka napisał/a:

Będzie marna, ale będzie i twoja żona nie obudzi się za ileś tam lat z ręką w nocniku.

Wszyscy ZUSowscy obudzą się z ręką w nocniku. Nie może być inaczej. Zobacz na czym ta instytucja polega, a później sprawdź naszą demografię.

Ty naprawdę nie rozumiesz, czy udajesz?

Przecież nie chodzi o ZUS, tylko o jakąkolwiek niezależność, której twoja żona nie ma i nie miała, a którą zapewne teraz zapragnęła mieć.

Ta kobieta nie ma swoich pieniędzy aby zainwestować w bitcoiny, zagrać na giełdzie czy nawet otworzyć jakiś własny sensowny biznes, i  twoje przekonanie że jej "praca jest nieopłacalna i niepotrzebna" dostatecznie ją musiało "zmotywować" do tego aby podjęła się wyczerpującej fizycznie i słabo opłacalnej harówki w Biedronce.

Sam doskonale opisaleś jak wyglądało dotąd wasze życie, z tobą zarabiającym kasę, a z nią która ma tylko sprawiać , aby twoje życie było miłe i przyjemne.
Nie zrobiłeś nic, aby ona czuła się bezpiecznie w życiu, nie zabezpieczyłeś jej w żaden sposób. Nie licząć tego, że dopisałeś ją do swojego ubezpieczenia od wypadków.

Dobry pan.

Poza tym, dziecko ma 7 lat i twoja żona nie musi siedzieć w domu 24/24 . Jeśli wreszcie pomyślała o tym, aby zdobyć niezależność finansową, to gdyby ci zależało na niej, wspierałbyś ją w tym działaniu a nie podkładał nogi. Tylko ty nie zaproponowałeś jej niczego innego, żadnej pomocy tylko utyskiwanie że jej praca jest śmieszna i nikomu niepotrzebna. Zupelnie ci to nie przeszkadza, że myślisz tylko o własnej wygodzie i o własnych czterech literach.

Inwestycja w siebie nigdy nie przynosi strat i mam nadzieję, że twoja żona zrobiła dopiero pierwszy krok i wytrwa w swym postanowieniu, a ty w końcu zaczniesz ją traktować jak partnerkę w życiu, a nie jak miłe zwierzątko hodowlane.

Eul1 napisał/a:

Oczywiście nie mam nic przeciwko szkoleniu czy podnoszeniu kwalifikacji, ale studia w dzisiejszych czasach to najgorszy możliwy wybór jeżeli chodzi o te kwestie, poza nielicznymi kierunkami większość to takie zapchajdziury.

Ano właśnie.

Chodzi o to, że nie ma znaczenia co to będzie, ale ważne aby dawało możliwości i perspektywy różne.

Halina3.1 napisał/a:

Placiles jej skladki i ubezpieczenie jak nie pacowala?
Ma korzysc w postaci doswiadczenia zowodowego. Jak w koncu spadna jej klapki z oczu i kopnie cie w dupe, to majac mniejsza luke w cv latwiej sobie poradzi.

To praca bez doświadczenia. W takich miejscach często pracują osoby bez żadnych kwalifikacji, w każdym wieku, a często emeryci i renciści.

Halina3.1 napisał/a:

Tak geniuszu, z pensji minimalniej skladki bedzie miala nieskie ale to lepsze niz nic w razie czego.

Halinka, już cię prosiłem - od tylu lat jesteś poza PL, ze nie masz kompletnie rozeznania w naszym porządku prawnym, gospodarczym i emerytalnym. To u nas tak nie działa. Przy takich kwotach lepiej nie pracować wcale, bo suma zasiłków/rent/dodatków/benefitów z różnych miejsc przewyższa takie uprawnienia emerytalne tak czy siak. I to najczęściej o rząd wielkości.

ZUS to po prostu zalegalizowany scam.

Co tu się dzieje... Jedna z naszych potrzeb jest potrzeba niezależności. Jack jest idiota jego nie słuchaj noben to jakaś baba która nienawidzi kobiet i napisze wszystko żeby tylko pocisnac.
Ten kretyn Jack pisze że po kursie od razu dostanie zajebista pracę widać że to bezrobotny cwok. A twoja żona dobrze kmini, ma Luke w CV to pracuje na najniższym stanowisku ale jest ambitna i zdeterminowana porobi tak powiedzmy z rok potem ja awansują i już pójdzie dalej. Ale ta banda bezmózgów planuje swoje budżety nie dalej niż do kolejnego zasiłku bo skąd by mieli tyle czasu żeby tu siedzieć. Porady jak zwykle z dupy.

Jack Sparrow napisał/a:

Eul1 napisał/a:

Oczywiście nie mam nic przeciwko szkoleniu czy podnoszeniu kwalifikacji, ale studia w dzisiejszych czasach to najgorszy możliwy wybór jeżeli chodzi o te kwestie, poza nielicznymi kierunkami większość to takie zapchajdziury.

Ano właśnie.

Chodzi o to, że nie ma znaczenia co to będzie, ale ważne aby dawało możliwości i perspektywy różne.

Halina3.1 napisał/a:

Placiles jej skladki i ubezpieczenie jak nie pacowala?
Ma korzysc w postaci doswiadczenia zowodowego. Jak w koncu spadna jej klapki z oczu i kopnie cie w dupe, to majac mniejsza luke w cv latwiej sobie poradzi.

To praca bez doświadczenia. W takich miejscach często pracują osoby bez żadnych kwalifikacji, w każdym wieku, a często emeryci i renciści.

Halina3.1 napisał/a:

Tak geniuszu, z pensji minimalniej skladki bedzie miala nieskie ale to lepsze niz nic w razie czego.

Halinka, już cię prosiłem - od tylu lat jesteś poza PL, ze nie masz kompletnie rozeznania w naszym porządku prawnym, gospodarczym i emerytalnym. To u nas tak nie działa. Przy takich kwotach lepiej nie pracować wcale, bo suma zasiłków/rent/dodatków/benefitów z różnych miejsc przewyższa takie uprawnienia emerytalne tak czy siak. I to najczęściej o rząd wielkości.

ZUS to po prostu zalegalizowany scam.

Dokładnie tak, praca musi mieć sens i dawać możliwości, a najlepiej jakby dało się ją pogodzić z obowiązkami domowymi, niestety tutaj mamy pewne wypaczenie.

Bert44 napisał/a:

Podniesienie kwalifikacji to dobry pomysł.

Mnie jednak zastanawia motywacja babki. O co tak naprawde chodzi? Bo ta robota to tylko sposob na zdobycie czegos lub ucieczke przed czyms. Czy chodzi o kasę? Chyba nie bardzo chociaż kto wie? Może  niezależność, może nuda, może nie ma do kogo gęby otworzyć, może bycie gospodynią się znudziło moze chce odejsc ale potrzebuje jakis "podklad" do zycia?  Jak ktos idzie do takiej głupiej roboty to ucieka przed czyms co go mocno uwiera. Skoro może w domu ugotować i odkurzyć to czemu wybiera świadomie cięższa pracę w nieregularnych godzinach? O co c'mon?

Glupota, a nie niezaleznosc.  Wbijcie sobie do glowy,ze NIKT(zarowno kobiety jak i faceci) NiE sa niezalezni pracujac na etat,bo podlegacie szefowi/szefowej i wasze zycie jest uzaleznione od nich, bo jak was zwolnia to zostaje wam albo mops albo most

Czy nie lepiej ten rok poświęcić jakimś kursom ? Praca w biedronce nie daje żadnych perspektyw, no chyba, że nie wiem to jest jakaś wartość dodana, że ktoś sobie przebierał owoce czy pracował na kasie lub był będąc freshem robił wypiek. Warto tutaj dodać, że ona pracując w takim reżimie czasowym mniej czasu poświęca też dziecku.

Czy nie lepiej ten rok poświęcić jakimś kursom ? Praca w biedronce nie daje żadnych perspektyw, no chyba, że nie wiem to jest jakaś wartość dodana, że ktoś sobie przebierał owoce czy pracował na kasie lub był będąc freshem robił wypiek. Warto tutaj dodać, że ona pracując w takim reżimie czasowym mniej czasu poświęca też dziecku.

Eul1 napisał/a:

wieka napisał/a:

To jesteś za „murzynami” albo trollujesz.

Wiem, że wygląda to trochę na tradwife, ale już napisałem, że praca w jej przypadku była czymś nieopłacalnym finansowo.

Pieniądze bieżące to nie wszystko. Za 10, 20 lat może stać się niezdolna do pracy i grosza renty nie dostanie jak nie będzie pracowała, nie wspomnę już o emeryturze ,przecież nie jest powiedziane, że przez całe życie będzie miała niskie zarobki,
Psioczenie więc na zus jak się nie ma innej alternatywy jest niepoważne.

Ela210 napisał/a:

Niestety, ale trochę  czuć zapach strachu u autora, że żoną mi się wyrwie spod kontroli.
To ona decyduje , jaką praca jej odpowiada łub nie, dziwne ze dla innych to nieoczywiste.
Jak ktoś ma w CV taka pracę jak Biedronka i np jeszcze dorobi się tam funkcji kierownika to dla mnie na plus.
Wolałabym kogoś takiego na kierownika u siebie np magazynu, niż kogoś kto jest po studiach i miał same piątki  i siedział za biurkiem na stażu.
Więc nie rozumiem hejtu.
Liczy się zdobywane doświadczenie umiejętność pracy z ludźmi i w stresie.
Wiec ona polepsza sobie swoje CV a nie odwrotnie.
To nie jest 3500, to jest 3500 + Zusy i dodatki, które ma płacone.
I serio ludzie , nie wiem jakie macie doświadczenie i zarobki, ja zarabiam 5- 8 krotnosc średniej krajowej i nie przyszłoby mi do głowy gardzić czyjąś pracą w Biedronce!.
I to gardzi jeszcze własny mąż, bo nie ma już całkowitej obsługi w domu

Awans w biedronce to tak naprawdę chyba kara, bo podobno tylko dopierdzielaja obowiązków, a pensji od tego jakoś specjalnie nie przybywa. Ja zrozumiałbym sytuację, gdy ona pracuje i praca ma jakiś sens, ale tutaj nie ma żadnego, tylko przez to ona zaniedbuje obowiązki związane z córką.

Autorze, w jakim wieku jesteście? Czy żona pracowała przed narodzinami dziecka? Przecież 7 lat to tak dużo w perspektywie całego życia. Wydaje mi się, że Ty po urodzeniu córki założyłeś, że żona już na zawsze będzie ogarniać wszystko w domu i przy dziecku, ale mało komu to odpowiada. Z tego co piszesz, żonie najprawdopodobniej już od dawna taki układ nie pasował. I tak bardzo długo wytrzymała. Ja też bym się w życiu nie zamieniła - praca zawodowa za ogarnianie 100% domu i dzieci. Pracę faktycznie wybrała sobie słabą, ale ja tu podejrzewam drugie dno, myślę, że chciała abyś przejął część obowiązków domowych czego przez 7 lat nie robiłeś. Gdyby poszła do pracy 8-16 to najprawdopodobniej skończyłoby się tak że ona by pracowała, a po pracy wciąż ogarniała wszystko sama. Te jej zmiany wymusiły zmianę w podziale obowiązków domowych i myślę, że taki był jej cel.
Inna sprawa jeszcze, że piszesz, że na wszytko Was było stać i że niczego nie żałowałeś. Ja w to wierzę, ale jednak inaczej jest brać pieniądze od męża a inaczej mieć swoje własne. Pomyśl czy Ty byś chciał całe życie być na czyimś utrzymaniu z poczuciem, że musisz spełniać oczekiwania tej osoby bo w razie konfliktu zostajesz z niczym, nie masz nic swojego. A jeszcze do tego dochodzi poruszona tu kwestia zabezpieczenia na przyszłość. Pamiętaj, że kobiety statystycznie żyją dłużej, żona być może jest młodsza od Ciebie, żadnych składek emerytalnych jej nie opłacasz, a czasy gdy żona dostawała emeryturę po zmarłym mężu dawno minęły. Zatem nierozsądne byłoby ze strony Twojej żony polegać tylko na Twoich zarobkach.

Eul1 napisał/a:

Shoggies napisał/a:

Ja Autorze zadam inne pytanie - czy żona podejmując decyzję o pracy przedyskutowała z Tobą tę zmianę i jej konsekwencje? Mam wrażenie, że Twoja frustracja wynika głównie z tego, że zostałeś postawiony przed faktem dokonanym i wasze małżeństwo nie ma z tego korzyści, a Ty masz więcej obowiązków.
Fajnie, że żona chce iść do pracy, zamiast siedzieć na Twoim utrzymaniu do końca świata. To jest odpowiedzialne, bo jedna pensja w domu, nawet bardzo lukratywna, to zawsze ryzyko - ktoś może stracić pracę, ktoś może zachorować, ktoś może umrzeć. Mam nadzieję, że jesteście dobrze poubezpieczani oboje.
Więc summa summarum żona dobrze kombinuje.
Tylko że przez długie lata mieliście pewne status quo, a zmiana zasad gry w trakcie jej trwania bez ustalenia tego z innymi uczestnikami gry jest nie w porządku.
Najlepiej by było porozmawiać z żoną i zaproponować jej podniesienie kwalifikacji, przemyślcie w czym jest dobra, do czego ma dryg, niech porobi kursy albo certyfikaty i znajdzie pracę np. 8-16/9-17, wtedy ten rytm tygodnia będzie bardziej powtarzalny i łatwiej będzie Wam znaleźć czas dla siebie.
Czy ustaliliście jak ma wyglądać podział domowych obowiązków na okoliczność powrotu żony do pracy, czy zostałeś postawiony przed faktem dokonanym?
Na pewno w tej sytuacji można znaleźć jakiś wspólny grunt.

Czy przedyskutowała ? No nie. Ona jedynie oznajmiła mi we wrześniu, że zacznie rozsyłać CV gdzie się tylko da. Oczywiście byłem przeciwny temu od samego początku i ona doskonale o tym wiedziała, tylko, że we wrześniu miałem o tyle spokoju, że nie sądziłem, że gdzieś tę pracę znajdzie, bo jednak duża luka w CV, brak doświadczenia itp. itd.  No, ale się okazuje, że są najwidoczniej takie miejsca pracy gdzie biorą wszystkich. Czym to argumentowała ? Głownie tym, że już nie ma ochoty siedzieć w domu z dzieckiem. Co do obowiązków domowych, oczywiście też zostałem tutaj poniekąd postawiony przed faktem dokonanym. Oczywiście to nie jest tak, że ja w domu nic nie robiłem, też to nie jest tak, że nie chcę spędzać czasu z dzieckiem, tylko problem polega na tym, że ja nie mam tego czasu zbyt dużo, a praca żony powoduje to że ja często muszę zostać z dzieckiem sam.

To dobrze, bo masz okazję do pogłębienia relacji z dzieckiem.

wieka napisał/a:

To dobrze, bo masz okazję do pogłębienia relacji z dzieckiem.

Pracuje jak pracował, a doszły mu kolejne obowiązki. Kiedy ten czas na pogłębianie relacji ma mieć?

Natomiast nie będzie praca w markecie żadną opcją na dalekosiężną karierę zawodową. Wprawdzie kilka tygodni temu głośno było o powołaniu do zarządu dino pani, która zaczynala jako szeregowa kasjerka ale to rzecz tak niespotykana, że aż ogólnopolskie media ja podchyciły.

Oczywiście ja bym nie chciał być na czyimś utrzymaniu, tylko, że moja pozycja jest trochę inna od pozycji mojej żony. Ja pracuję, bo mam do utrzymania dom, dziecko i ją. Przed narodzinami oczywiście żona pracowała, ale po skończonym macierzyńskim tak jak juz pisałem jej praca straciła sens i ona sama do tego doszła, bo wiadomo było ile zarabiała, więc to co ona wleje do budżetu domowego, zaraz zostanie wylane przez opiekunkę, przedszkola itp. itd. Czy teraz jej praca coś wnosi do budżetu ? Oczywiście nic, poza stratami.

Shoggies napisał/a:

Ja Autorze zadam inne pytanie - czy żona podejmując decyzję o pracy przedyskutowała z Tobą tę zmianę i jej konsekwencje? Mam wrażenie, że Twoja frustracja wynika głównie z tego, że zostałeś postawiony przed faktem dokonanym i wasze małżeństwo nie ma z tego korzyści, a Ty masz więcej obowiązków.
Fajnie, że żona chce iść do pracy, zamiast siedzieć na Twoim utrzymaniu do końca świata. To jest odpowiedzialne, bo jedna pensja w domu, nawet bardzo lukratywna, to zawsze ryzyko - ktoś może stracić pracę, ktoś może zachorować, ktoś może umrzeć. Mam nadzieję, że jesteście dobrze poubezpieczani oboje.
Więc summa summarum żona dobrze kombinuje.
Tylko że przez długie lata mieliście pewne status quo, a zmiana zasad gry w trakcie jej trwania bez ustalenia tego z innymi uczestnikami gry jest nie w porządku.
Najlepiej by było porozmawiać z żoną i zaproponować jej podniesienie kwalifikacji, przemyślcie w czym jest dobra, do czego ma dryg, niech porobi kursy albo certyfikaty i znajdzie pracę np. 8-16/9-17, wtedy ten rytm tygodnia będzie bardziej powtarzalny i łatwiej będzie Wam znaleźć czas dla siebie.
Czy ustaliliście jak ma wyglądać podział domowych obowiązków na okoliczność powrotu żony do pracy, czy zostałeś postawiony przed faktem dokonanym?
Na pewno w tej sytuacji można znaleźć jakiś wspólny grunt.

Czy przedyskutowała ? No nie. Ona jedynie oznajmiła mi we wrześniu, że zacznie rozsyłać CV gdzie się tylko da. Oczywiście byłem przeciwny temu od samego początku i ona doskonale o tym wiedziała, tylko, że we wrześniu miałem o tyle spokoju, że nie sądziłem, że gdzieś tę pracę znajdzie, bo jednak duża luka w CV, brak doświadczenia itp. itd.  No, ale się okazuje, że są najwidoczniej takie miejsca pracy gdzie biorą wszystkich. Czym to argumentowała ? Głownie tym, że już nie ma ochoty siedzieć w domu z dzieckiem. Co do obowiązków domowych, oczywiście też zostałem tutaj poniekąd postawiony przed faktem dokonanym. Oczywiście to nie jest tak, że ja w domu nic nie robiłem, też to nie jest tak, że nie chcę spędzać czasu z dzieckiem, tylko problem polega na tym, że ja nie mam tego czasu zbyt dużo, a praca żony powoduje to że ja często muszę zostać z dzieckiem sam.