30lat i cały czas sam - Netkobiety.pl

Ja również uważam, że nie da się być na 100% innym na forum i w realu. No chyba, że ma się rozdwojenie jaźni albo spory problem... ze sobą.
Nie przypadek, że osoby mnożace "tożsamości" na forum mają problem z "głową".
To nie zarzut, tylko przykre stwierdzenie.

Szkoda że te osoby jeżeli są płci żeńskiej to nie widzą żadnych swoich przywar. A ty jesteś m.in borderka, mitomanka (ten twój kilkuletni związek m.in) i w ogóle totalnie nie mieści ci się w głowie że ktoś ma inne zdanie niż ty - fajnie się obraża innych samemu będąc spierdolinka co?

Nie wiem czy przebywasz na grupach na Facebooku poświęconym Tinderze itd, ale tam jest "bronienie" kobiet, co mają zaburzenia jakieś. Z kolei, jak facet ma jakiś problem, to odwrotnie jest.

To zwykłe trollowanie. Internet to jedna z wielu możliwości. Kim była taka osoba kiedy nie było Internetu? Jak żyła? Jaka była? No właśnie. Internet to narzędzie którego dawniej nie było a wiara w jego prawdziwość to życie w matrixie. Czy to Internet zmienia osoby czy tylko daje pewne możliwości zachowań?
To narzędzie do przestępczości też jak każde inne. Łatwiej jest po prostu udawać, naciągać i nabierać inne osoby. I to się udaje, bo są takie osoby, które w realność Internetu wierzą jak w obrazek.

Ja nie jestem dzieckiem Internetu. Znam świat bez internetu zupełnie  i świat z internetem i dostrzegam różnicę.

Trollowanie to zaburzenie. Osoba zamiast żyć własnym życiem uprzykrza je innym.
Trollowanie to zwykłe wyżywanie się na ludziach, bo człowiek w rzeczywistości sobie nie radzi z życiem.

Dla mnie to mniej więcej tak wygląda.
Jestem NiebieskimKwiatem. Trolluje w internecie jakiegoś Czarka2055 na temat jego mamy. Po prostu go obrażam, bo trollowanie to obrażanie i brak szacunku do drugiej osoby. On podchodzi do mnie w rzeczywistości i mówi. Hej Mariusz, obraziłeś mnie jako NiebieskiKwiat na forum. A ja mu odpowiadam "Ale to zrobił NiebieskiKwiat, a nie Mariusz. Więc się mnie nie czepiaj. Rozgraniczaj internet, od rzeczywistości".

Ja w takiej sytuacji widzę poważny problem z głową.

Dostrzegam ją, ale jej nie akceptuje. Dla mnie słowo pisane czy mówione rani tak samo.
Trolle internetowe to zwykli zaburzeni ludzie żywiący się krzywdą innych.

A może w ogóle życie w internecie to zaburzenie, bo zamiast żyć własnym życiem, żyjemy tym wirtualnym?

Tak, zdecydowanie trzeba rozgraniczać Internet od rzeczywistości.

Czy ktoś taki jak Be. jest mnie w stanie dotknąć, obrazić? To są wpisy jakiegoś użytkownika który przecież o mnie nic nie wie. W jaki sposób działa on na mnie realnie? W żaden. Natomiast on sam się  z tymi wpisami bardzo utożsamia. On te wpisy przeżywa, analizuje, komentuje. Realnie w świecie wirtualnym.
On autentycznie przeżywa moją osobę, której nie zna. I inne osoby też.
Moja ewentualna realność tutaj odbija się wyłącznie w moich poglądach które tu mogę zaprezentować. Stosunek do aborcji, stosunek do kary śmierci, zdrady, flirtowania i trochę zwyczajów kosmetycznych. Tylko tyle, dla innych aż tyle.

Od momentu SonyXperia nie opuscilas tego forum nawet na chwilę xDDD co za frajerka...

Edit: No ja tam miałem totalna przerwę np 3 lata widzisz twój nałóg jest mocniejszy. Nieźle sama się orasz.

No to niezłych rzeczy się dowiaduje nt. dwóch użytkowniczek...

Nie wiem jak panna ale ja od ponad  3 lat jestm w zwiazku, od 2 w małżeńskim... hmm I nie nie wybrałam faceta ot tak, bo miałam zawsze powidzenie, wybrałam najlepszego z tych co mogłam, po prostu zakochałam I nie zamierzam tego zmieniać.

Czas najwyższy na gif filozoficzny

niektórzy znają ten "ból" "gorzką pigułkę "

Piszę po polsku. Staram się być naprawdę miła.  Ale co ja mogę poradzić, że okoliczności przyrody są jakie są Ja naprawdę uważam, że on powinien wyłączyć Internet, wyjść na świeże powietrze i wziąć głęboki oddech

Edit: Zresztą jak łatwo zauważyć on ma ten problem do wszystkich babek tutaj 40+.  Akurat paniom w tym przedziale wiekowym postanowił wyprostować filozofię życiową

Ehh kobiety tutaj same mają problemy z sobą, a wykneły mi ripostę trafną do jednej, co szybko dosyć się wybawiła.

Kwestia trafienia na odpowiednią osobę. Inaczej można się poznawać i docierać kilka lat i ciągle mieć wątpliwości. Kiedy się ma 30+ czy 40+ lat, to jest się już dojrzałym, ukształtowanym człowiekiem zarówno osobowościowo jak i zawodowo. To nie jest szkoła czy studia kiedy ludzie dopiero szukają swojej drogi czy tożsamości. Także od razu widzimy z kim mamy do czynienia.
Mi jest fajnie w roli żony i uważam, że to najlepsze co mnie w życiu spotkało. Nawet gdyby się okazało że nie będzie to 'do końca zycia'. To piękne uczucie - kochać i czuć się kochanym. Życzę byś tego doświadczył.
Widząc wszędzie zagrożenie czy tworząc czarne scenariusze pozbawiamy się szczęścia i radości życia, bycia z drugą osobą.

vs

Oczywiście, że tak, bo aby być zainteresowaną danym mężczyzną w sposób, który pozwala stworzyć na tej bazie związek, trzeba czegoś więcej niż w przypadku koleżeństwa. On miał być jedynie przykładem na to, że teoretycznie nie powinien mieć problemów w kontaktach damsko-męskich, ale wyraźnie nie dostrzega, że jest w nim coś, co innych ludzi, w tym kobiety, odpycha i zniechęca, dlatego jest sam i pewnie jeszcze długo będzie.

Serio aż tak??? Dlaczego?
Ja wiem dlaczego, bo jeśli ktoś bardzo potrzebuje komuś dokuczyć, dla zasady coś wytknąć albo samemu sobie musi coś zracjonalizować, to zamiast życzyć szczęścia, nawet jeśli w duchu będzie marzył o uczuciu, które wyrwie go ze szponów samotności, to głośno powie jedynie tyle, że jest to smutne .

Osobiście naprawdę nie widzę nic smutnego w samym fakcie, że dwoje dojrzałych ludzi po roku znajomości decyduje, że chcą ze sobą spędzić życie.
W tym temacie nie ma zresztą żadnej reguły, bo można poznawać się latami i nie poznać, a można trafić na kogoś, z kim jest nam bardzo po drodze, przy kim czujemy się komfortowo, ufamy mu, kochamy i sami też czujemy się kochani, a wtedy nie ma powodu, by sztucznie przesuwać ten moment, kiedy jest się już mężem i żoną.

To wy nawet 3 lata nie jesteście razem. Twoja wiarygodność spada do 0. Od tak dawna pisałaś o stałej relacji, najwidoczniej już ją zmieniłaś na kolejna. Tyle o ukształtowaniu, a sama żeś pogrążona w chaosie do niedawna. Tyle mędrkowania, radzenia innym i wytykania że ktoś nie był w X letnim związku itd nigdy. Ktoś chce brać uwagi takich osób na serio?

Gdzie indziej sama innym powie że 3 lata to nic, że ludzie się wtedy poznawać zaczną. A ona z desperacji wzięła ślub, zaraz to jebnie oczywiście, ale Roxann będzie doradzać w oparciu o swoje doświadczenie. I jeszcze jak przekonuje wszystkich że taka droga jest najlepsza. Że zebrała doświadczenie i już wie. No typowa gadka odklejenca. Roxann, to jest przedszkole. Ty najwyżej jesteś w stanie grzechotkę odłożyć.

Bo nie jesteście, chociaż już prawie. Ty nie masz pojęcia czy jesteś z odpowiednią osobą i czy jest szacunek w twoim związku. Bo po takim czasie to ja i wielu innych też tak myślało. Tak czy siak powodzenia, ale ciekawe kto będzie następny.

Oczywiście że ty się cieszysz. Też bym się cieszył gdyby po tym jak odwali kobieta zjawialo się grono pocieszycielek gotowych wspierać na setki sposobow. Tak jak tobie faceci wszystko dają i dla ciebie robią bo jesteś kobietą, tak facet żadnego wsparcia nie ma. To my dajemy, a jak plują w pysk to wymaga się od nas gadania, że to deszcz. To jest zupelnie inny ciężar gatunkowy. Gdyby ciebie zdradzano a byłabyś w sytuacji że ty musisz być ta dobra, ty musisz dawać i się starać to też byś taka wesoła nie była, że musisz oprawców zabawiac. Gdybym był baba i facet by na mnie robił i się wiecznie starał by mnie zadowolić to też bym miał w dupie nawet czy jest wart zaufania czy nie

Skąd wiesz co ona robiła? Nie wiesz tego.

Każda płeć ma swoje plusy i minusy.
Banda Panów z tego tematu tego po prostu nie widzi.

Ty naprawdę masz odrealniony obraz relacji. Nie wiem skąd też założenie, że faceci mi wszystko dają? Przecież to musi działać w dwie strony. Ja nie wiem na jakie kobiety trafiałeś ale ja dbam o swego partnera i zależy mi na tym by i jemu było ze mną dobrze. Może nawet czasem bywam zbyt opiekuńcza ale lubię się o drugą osobę troszczyć.
Poza tym nie jesteś jedyny, który przeżył rozczarowanie miłosne. Mi też kiedyś zraniono i długo dochodziłam do siebie. To naturalne, że takie rzeczy nie spływają po ludziach ot tak, to zawsze boli i jest pewnego rodzaju traumą. Tylko jedni się z tego otrząsują, wyciągają wnioski i idą dalej, a inni taplają się w swoim rozgoryczeniu i poczuciu bycia ofiarą.
Może i świat byłby lepszy czy prostrzy gdyby było tak, że dajmy na to w wieku 20 lat każdy spotykał swoją drugą połówkę mu "pisaną", miał gwarancję szczęscia i wierności do grobowej deski ale tak nie jest. Ludzie są jednak tak różni, że ciężko jest od razu trafić na kogoś, kto do nas pasuje teraz i będzie wciąż pasował za x lat. Jak myślisz dlaczego wiele młodych par rozstaje się, kiedy przychodzą poważne decyzje czy zmiany w życiu, jak pójcie na studia czy pracy? Bo nagle okazuje się, że mają zupełnie inne priorytety i cele w życiu. Jedna osoba chce szybko założyć rodzinę na zasadzie "jakoś to będzie", a inna stawia na karię i rozwój. Dlaczego rozwody po 30 czy 40-tym roku życia są w wiekszości wśród par, które (zbyt) wcześnie się pobrały? Nie chcę uogólniać ale serio nie znam przypadku rozwodu, kiedy ludzie weszli w zwiazek małżeński w późniejszym wieku. Ty to uznasz za akt desperacji czy kalkulacji, a ja powiem, że to są zwykle świadome wybory dorosłych, dojrzałych ludzi, którzy wiedzą czego chcą, mają już swoje doświadczenia, ukształtowany charakter i życie zawodowe. Natomiast takie młodzieńcze miłości to często związki wciąż niedojrzałych, choć dorosłych (18+) ludzi. Jak obseruję obecne młode pokolenie to naprawdę tylko pojedyńcze osoby wydają się być dojrzałe emocjonalnie, wiedzące czego w życiu chcą i dążące do tego.
Dlatego dziwi mnie, kiedy faceci 30+ narzekają, że kobiety -25l , a nawet -30l nie są odpowiedzialne, nie wiedzą czego chcą, a raczej chcą korzystać z zycia, bawić się itd. czy są niestabilne emocjonalnie. Faceci w tym wieku tym bardziej. Bynajmniej nie chcę uogólniać ale tak jest i to bardzo często.
Przecież wiadomym jest i tu nie odkrywam Ameryki, że osoby poniżej 25 roku życia są zwykle wciąż (finansowo) uzaleznione od rodziców, a nawet jak pracują, to zarabiają najniższe stawki. Dlatego kiedy taką dziewczyną zainteresuje facet 30+, to wiadomo, że to on najcześciej będzie tym, który wkłada w tą relację więcej. No chyba, że panna jest z tzw. "bogatego domu". Tylko wtedy ona też oczekuje, że facet będzie na choćby zbliżonym poziomie. W przypadku osób 30+ ta kwestia już nie jest taka oczywista bo w tym wieku kobiety też już osiągają (swoją pracą) pewien pułap i nie są uzaleznione od zasobów faceta. Osobiście jeśli znam singelki 30+, to zwykle są to osoby niezalezne finansowo, które w tym czasie postaiły na rozówj. Ty uznasz je za desperatki, ja za kobiety sukcesu, które potrafiły o swoją niezależność zadbać i mogą ale nie muszą mieć przy sobie faceta by funkcjonować, żyć na fajnym poziomie. Kiedy ja poznałam obecnego partnera miałam +35l, własne mieszkanie na które zarobiłam sama ciężką pracą, ciągłym wyjazdami, wręcz życiem na walizkach. Może i poświęciłam "najepsze" lata życia i nie zdołalam wtedy stworzyć stałej, trwałej relacji ale mam teraz satysfakcję, że do wszystkiego co mam doszłam sama i mogę "odcinać kupony". Ja naprawdę już nic nie muszę, tylko mogę. Mój obecny facet nie spowodował, że mój status quo nagle wzrósl. Oboje jesteśmy/żyliśmy na podobnym poziomie. To jest bezcenny komfort.
Popatrz, ile choćby na tym forum jest wątków dotyczących sparw finansowych, mieszkania wśród "młodych" ludzi. To naprawdę czasem może speip*ć nawet najlepiej zapowiadającą się relację. Kiedy ten wątek odpada, człowiek skupia się tylko i wyłacznie na tym jak jest między nimi. Nikt się nie zastanawia czy druga osoba jest z nami bo chce/kocha czy dla kasy/wygody, nie ma też spięć/dylematów gdzie i za co będziemy żyć.
Coś za coś.

Nie mam potrzeby tego wiedzieć. Nie widzę sensu mieć kontaktu z osobą, co wcześniej mnie olała, a potem wraca z dzieckiem na pokładzie i liczy, że pokocham jak swoje.

Pewnie można nawet związać się z kimś kto ma kiłę, milionowe długi i śmierdzi.

Wydaje Ci się, że te bezdzietne nie szukają plasterków na rany?

Jedno nie wyklucza drugiego ale zrozumiałym jest, że ktoś tego nie akceptuje i chyba nikt tu nie mówi, że musi/powinien, więc nie wiem po co ciągle to powtarzasz.

Wiele osób po nieudanej relacji szuka plasterka, a przynajmniej osoby której mogą wygadać. Może w przypadku Gman tak było, że kobieta chciała tylko pogadać. Skoro jak sam pisał mieli jakiś kontakt 1,5 roku temu i ona nie była zainteresowana, to najpewniej była w tamtej relacji. W międzzyczasie pewnie przeżywała swoje dramaty będąc w ciąży i potem zostając sama z dzieckiem.
Nie znam kobiety ale serio nie wierzę, że tuż po urodzeniu dziecka odzywając się do kogoś liczyła, że ten ją "przygarnie", raczej na rozmowę, wygadanie się.
Ja nie wiem jak to "odrzucenie" wtedy wyglądało ale jak sądzę nie byli parą, a ona z kimś spotykała.
Wygląda na to, że nie można się odezwać do nikogo w takiej chwili bo tylo dostanie obuchem. A ta kobieta najpewniej potrzebowała tylko pogadać. Jeśli Gman nie chciał, mógł po prostu powiedzieć, że nie ma czasu czy nie odpisywać, ale musiał dać upust swojej frustracji.
Słebe, oj słabe.

Gman wie swoje, poszed na divy (mam nadzieję że nie pomyliłam z kimś innym), a tylko próbuje podbudowywać ego bo 1 czy nawet 2 znajome odezwały jak już miały dziecko. No sorry..

To niestety prawda, chyba jedyny użytkownik który nie wykazał nawet promyczka chęci zmian. Obawiam się, że pisząc tutaj chyba się tylko dokłada do pieca...człowiek chciałby pomóc, ale odbija się od ściany.

To każ takiej spadać i po temacie. Ile lat będziesz to roztrząsał i pokazywał jak bardzo masz to w dupie?

To jest jedyna rzecz do której może 'przyczepić' nawet (najpewniej) naditerpretacją by podbudować ego. Można ale sorry...
To tak jakbyś Ty wciąż roztrząsał to zaproszenie na spacer od tej pięknej kobiety, bo gdyby nie ... to ... Teraz możesz sobie projektować ale mogło być tak, że po takim spotkaniu kobieta by się Tobą nie zaiteresowała i nie chciała kontynuować znajomości.
Gadanie dla gadania.

Masakracja...on dalej chce to kontynuować. Chłopie co z tym lekarzem?

Nie chcesz odpowiadać to nie

W wiosce gmana są tylko te kobiecy co go olały gdy chodził do szkoły i/lub samotne matki co go olały przed tym jak je ktoś wyruchał

Skąd przypuszczenie, że mieszka w wiosce?

figure of speech