30lat i cały czas sam - Netkobiety.pl

Do zagadania nie mam absolutnie nic. Do zapraszania mężczyzny - tak. Nie lubię w związku już na starcie potencjalnie nosić za mężczyznę spodni. To po pierwsze. Po drugie, może zapraszanie przez dziewczynę działa na poziomie nastolatków, ale jak dla mnie, na poziomie dorosłych, dojrzałych ludzi, zapraszanie - że się tak nieładnie wyrażę - starego konia koło 30 lub 40 jest po prostu żenujące. Podrośniesz, zrozumiesz w czym rzecz. Uwierz.
Jedyne zaproszenie jakie wchodziłoby w grę, to pewnie na spotkanie służbowe. Poza tym nie praktykuje niczego w stylu: "Panie, umów się Pan ze mną". Lubię męskich, zdecydowanych mężczyzn. Jedynie przy takich czuję się jak kobieta. Nie lubię wychodzić ze swoje roli ani płci, bo ta mi bardzo odpowiada. W związku z tym jeżeli jakiś mężczyzna podoba mi się, lecz nie wykazuje mną zainteresowania ponad miłą rozmowę, to nie narzucam się ze swoją osobą propozycją spotkania.

Powtórzę raz jeszcze. Jeśli mężczyzna chce się umówić, to kobieta nie zdąży obejrzeć się za siebie, i już ma propozycję spotkania. O co chodzi reszcie Panów, którzy na coś wyczekują -  nie mam bladego pojęcia.

Czy na zabawie, zamiast prosić dziewczyny do tańca, też wyczekujesz aż Cię jakaś zaprosi, wychodząc z założenia, że nie będziesz się płaszczył przed "księżniczkami" podczas gdy inni panowie nie mają z tym "problemu" i bawią się w najlepsze?

Jak mężczyzna nie wie co zrobić z kobietą, która mu się podoba to… żenada trochę, nie sądzisz? Wali prosto z mostu, a potem ucieka z podkulonym ogonem

Poza tym tekst "Podobasz mi się..." na gruncie służbowym jest bardzo nie na miejscu i prosi się o zgłoszenie do HR.

Bo to takie trochę jak erotomany gawędziarze tyle co se pogada a i tak nic z tego nie wynika.

A wiesz dlaczego? Myślę, że chce sobie tym poprawić samopoczucie, może go to bawi a może lubi się czuć dla kogoś atrakcyjny i ma ubaw, że ktoś za nim lata.
Nie wiem. To tak właśnie wyglądało, jakieś podchody, gadki, zagadywanie, a potem wymówka, że nie ma czasu. To schładzałam kontakt, a wtedy było wszystko od nowa. Chyba, że facet hest ogólnie do wszystkich otwarty, zabawny, lubi żartować, poflirtować bo taki ma sposób bycia, to nic dla niego nie znaczy, a ja dorabiam ideologie. Porównuje to do siebie, ha, gdy facet mi się nie podoba jako facet, nie rozmawiam z nim godzinę, na pewno nie mówię mu komplementów, nie rzucam aluzji erotycznych i nie dążę do dotyku.
Dlatego myślę, choć jest to niefajne uczucie, że ma że mnie niezły ubaw i podwyższa jednocześnie samą sytuacją swoje ego.

Eeee... nie sądzę. Wyczułabyś, że taki marny gość. Tymczasem oceniasz go jako atrakcyjnego i wartego poznania.
Pewnie ma inne powody.

Dobrze że proponowałaś spotkania. On się w tedy musiał wymigiwać z jakiegoś powodu. I nie sądzę, aby ktoś poświęcał energię, aby "mieć ubaw".

Czasem, a może nawet często, kobiety mówią, że faceci podrywają, a potem nie chcą iść dalej, nie chcą się zbliżyć. Piszą, piszą, pan pisze, że jest zainteresowany, ale się nie spotka. Albo podrywa ale gdy kobieta się otworzy, to on się cofa -- jakby pukać do drzwi, a jak otworzą, to zrobić krok w tył, aby nie wpaść do środka.

Nie wiem czy masz z nim kontakt jeszcze, ale można mu utrzeć nosa w stylu M!iri powyżej...
Czyli jak rzuci aluzją erotyczną to zapytać "No i co z tym dalej zrobisz?".
Albo wprost dać mu po łapach   "Taki z Ciebie gieroj w słowach, a jak trzeba działać to uciekasz jak myszka...".

Bo jak randomowy gość chce iść na kawę, to nic dziwnego że dziewczyna się nie zgodziła.
Gdyby jednak ją podrywał, a nie od razu hop-siup, i poczekał aż ona będzie zainteresowana, to wtedy by się zgodziła.

Podziwiam, że od odmowy pójścia na kawę szybko przeszedłeś do "nayebania w głowie". Aż strach pomyśleć, jakie ścieżki myślenia stały za tą konkluzją.

Brainless powiedz mi w takim razie czy tej dziewczynie nie podobał się gościa charakter czy wygląd ? Logiczne że wygląd ,a teraz przewiń kilka stron do tylu i przeczytasz, że były kolega z tego forum był wypierdalany przez was na terapie bo wg was wygląd się nie liczy tylko charakter, i o czym my tutaj mamy pierdolic ? Tępe cipy z tego forum piszą bzdety o pewności siebie hujach mujach dzikich wężach ,a co druga ma dupe przestrzelona z gościem którego znała godzinę czasu, a najgorsze w tym burdelu jest to że są tu takie osobniki bijące brawo i wierzące w te smęty.

Ważne jak zagadał. I kto. Czy mieli wcześniej jakąś interakcję czy wyskoczył jak Filip z konopii. Ważne jest wyczucie. Wątię by jakakolwiek dziewczyna zgodziła na kawę z facetem, który nie umie poprowadzić rozmowy. Mnie kilka lat temu na ulicy, dosłownie na ulicy zaczepił facet (bardzo przystojny) i zaprosił na kawę, nie zgodziłam się. Natomiat potem jak inny, którego wcześniej gdzieś spotkałam przelotem, a potem kolejny raz jak się spotkaliśmy fajnie zagadał z dowcipem itd. rozmowa kleiła i nikt nie chciał kończyć choć oboje spieszyliśmy się gdzieś (jak to w tym życiu), dałam mu jednak sówj nr. A teraz jest moim mężem
Miałam też kiedyś takiego niegramotnego adoratora w pracy, który "na kawę" przychodził i żadne sugestie, że nie, że jestem zajęta (jakkolwiek to interpretować) nic mu nie robiły. Po prostu przychodził, siadał i mówił, że mam pracować a on sobie posiedzi pijąc kawę (no wiadomo, że go nie zagadywałam). Masakra! Z drugiej str aż żal mi go było.

Edit: Tak dla ciekawości ten facet, który do mnie przychodził "na kawę" ma teraz żonę i dzieci. Fakt kobieta pewnie w tej skali naszych "prawiczków" to co najwyżej 2-3/10 bo ma nadwagę ale fajna dziewczyna i fajny związek tworzą już od kilku dobrych lat.
Bez obrażania kogokolwiek nawet bym powiedziała, że to klasyczny przykład "Brzydka ona, brzydki on, a jaka piękna miłość".
Obserując ich naprawdę uważam, że osoby które w normalnych okolicznościach czy też wspominanych prawach rynku nie są w stanie stworzyć relacji/związku, jak trafią na podobną osobę, są w stanie stworzyć coś niesamowitego. Ja ich zawsze widzę chodzących za rękę, zawsze przytulają, dbają o siebie, nawet do lekarza wchodzą razem. No piękne to co razem stworzyli. Mimo, że w tej wydumanej skali oboje są poniżej przeciętnej.

Jakby Cię zaprosiła na kawę kobieta, z którą nie chcesz iść na kawę to zgodziłbyś się? Bo jakby Cię ona nie interesowała i odmówiłbyś jej spotkania, to znaczyłoby, że masz nayebane w głowie.

Są sytuacje w życiu, kiedy w grę wchodzą emocje. Wtedy jak robimy wszystko dobrze, to potem i tak może być źle.

Zatem masz rację... twój kumpel zrobił wszytko dobrze.
Tylko efekt osiągnął zły.

Diagnoza iż to wina kobiet jest zła.
Ale to nawet dobrze, że tak myślicie, bo innym jest łatwiej.

Lepiej się zastanów kto kogo powinien był zainteresować...

A co to ona Matka Teresa, pogotowie seksualne?
Ona się kieruje interesem swoim, a nie obcego kolesia, który nawija makaron na uszy.

  Pewnie media społecznościowe spolaryzowały relacje damsko-męskie, czyli Ci co mają największe powodzenie, zgarniają wszystkie nagrody... Ale z drugiej strony Ci co się nie rozwijają, to zostają w tyle.

Po wyższych studiach jest więcej kobiet niż mężczyzn, co jest postrzegane jako poważny problem socjologiczny:    google    "Na 52 proc. kobiet z wykształceniem wyższym w wieku 25-35 lat przypada 32 proc. mężczyzn z wyższym wykształceniem - przekłada się na proces tworzenia nowych rodzin. "

Ael w sumie nie chodzi o wykształcenie, tylko o to jakim się jest człowiekiem... można byc byle jakim...

Może jak będzie robił podryw, podteksty erotyczne, to wprost powiedzieć:

"Ej chłopie -- daj spokój z tą erotyką, bo i tak nic z tego. Męczysz mnie tylko. ".

"Gadki sobie ćwiczysz, czy jak? Męczysz tylko, a nic Ci nie wychodzi..."

"Dlaczego tak do mnie mówisz?

Słowa są konkretne, coś znaczą, więc na pewno nie dopowiadasz, tylko słyszysz konkrety...

A potem Ci, co byli niewidzialni zakładają tematy na forach.

Tego też nie rozumiem. Załóżmy, że chciałbym nie jak to się potocznie mówi tylko przeleciec. Wtedy zakrecilby jakoś, zaprosił gdzieś, raz, drugi, a chyba widzi, że na mnie działa, potem do domu i dalejby poszło. Ale tu też jest rezerwa, dlatego jestem skołowana. O co chodzi? Chyba faktycznie ma zabawę. I nie, nie jest nieśmiały, i nie  ma tak, że biedaczek nie wie czego chce, ani nie ma w domu żony i dzieci, ani nie ma kompleksów wyglądu, że jest onieśmielony bo jest niski, gruby, rudy i ma krzywe nogi.

Na pewno nie zamierzam się zmuszać do seksu, gdy nie chce się zmuszać do seksu z daną osobą, chociaż koleżanka namawia bo to jej dobry kolega. Sana niech to robi : P
No bo widzisz, jak się komuś fizycznie nie podobam, to to czuje, tak samo, jak ktoś mnie nie lubi albo odbieramy na różnych falach. A tu takye niewiadomoco. Raz jest bliżej, raz dalej, albo to ja sobie dopowiadam.

Oj, tam. Po co aż tak wybiegać w przyszłość. Do seksu się nie zmuszaj. To już mamy ustalone

Nie wiadomo co... Czyżby Ci się podobał? To może go sprawdzić trzeba? Powiedzieć mu coś co go zbije z pantałyku... Może czeka aż ostrzej poflirtujesz... Nie wiem... Ja bym go poddała próbom

Może stchórzył? Boi się zobowiązań itd

Związkowych zobowiązań. Może po prostu nie chce zrezygnować z bycia singlem.

No to luźna relacja... Rozwijać bez zobowiązań i zobaczyć gdzie Was poniesie

Nie wiem, nie siedzę mu w głowie

Jak uważasz, że nie ma czego rozwijać to spoko... Trzeba się zdać na własne rozeznanie.

No tak, ale zależy co robiła. Starasz się, wykorzystałaś swoje opcje i nic? Odpuszczasz. Wtedy to ma sens.

Ryzyk fizyk. Nie spróbujesz to się nie dowiesz Pierwsze koty za płoty. Jakie tam jeszcze powiedzonka mam w zanadrzu... Hmm... Na pewno jest jakiś pozytyw tej sytuacji Trzeba tylko go znaleźć!

Dobrze kombinujesz Rossanko. Do stracenia tylko duma, którą łatwo zreperować, zwłaszcza jak się ją schowa do kieszeni. Nigdy nie wiadomo co i kiedy zaskoczy. Uczucia różnie się budują. Musisz posłuchać intuicji ale nie słuchać lęków- czasem ciężko rozróżnić.

Dla mnie to druga strona tej samej monety Rossanko. Poczucie ważności, istotności, własnej samooceny cierpi...

Wy same nie wiecie czego chcecie , zagada =źle ,nie zagada =też źle ,nie był pewny , rozmowa się nie klei , boi się zagadać ,itd itd ,ale czarnuch na chodniku przejdzie obok = ideał obciągne mu ,poerdolenie o Szopenie .

No widzisz, moja rzeczywistość

Ludzie z pracy? Przecież to nie są moi koledzy, tylko współpracownicy.
Po robocie oni wracają do swoich rodzin, dzieci, znajomych i w związku z tym nie spędzam z nimi swojego wolnego czasu.
Zresztą nie mógłbym się z nimi kumplować po pracy, ponieważ siedzimy razem 8h dziennie i wszystkim to wystarczy

Na studia nie chodzę i do szkoły też nie.

Sąsiedzi? Są ode mnie znacznie starsi i oni też w wolnym czasie spędzają czas ze swoimi dziećmi, to nie są moi koledzy.

A dlaczego na tej plaży albo w górach nie możesz się do kogoś odezwać? Przecież ludzie nie muszą się znać, by ze sobą chwilę porozmawiać, choćby mieli jedynie wymienić się wrażeniami. Ponadto wiele znajomości zaczyna się od takiego przypadkowego spotkania, po którym może nastąpić kolejne, już mniej przypadkowe. Niemniej nie oszukujmy się - tu niestety trzeba być otwartym i nie szukać problemów tam, gdzie ich nie ma.

Właśnie wróciłam z tanecznej imprezy pod gołym niebem i pod wpływem Twojej wypowiedzi uświadomiłam sobie, że spotkałam sporo znajomych osób. Owszem, to część mojego życia, więc siłą rzeczy właśnie w ten sposób poznaję ludzi, ale za każdym razem część z nich znam dobrze, część widuję tylko od czasu do czasu, innych kojarzę wyłącznie z widzenia, jednak nawet z osobami, które widziałam po raz pierwszy, ale znalazły się w moim zasięgu, bo na przykład dosiadły się do stolika czy tuż obok postawiły swój leżak (impreza nad wodą), nie miałam najmniejszego problemu, by zamienić kilka zdań, a przecież zdarza się, że jeśli nadajemy z kimś na podobnych falach, to robi się z tego dłuższa konwersacja. Ludzie są naprawdę życzliwi, otwarci, kontaktowi, wystarczy wyjść temu naprzeciw.

Z ręką na sercu - żaden obcy człowiek nigdy nie zareagował jakoś dziwnie, kiedy się do niego niezobowiązująco i nienachalnie odezwałam. Moim zdaniem wystarczy odrobina wyczucia, bo przecież nie zawsze jest to pożądane. Zresztą wystarczy przyjrzeć się samemu sobie, bo nie wiem jak Ty, ale ja sama też czasem chętnie odpowiadam, kiedy ktoś do mnie zagada, a czasem zupełnie nie mam na to ochoty i jest to zależne od wielu czynników, głównie jednak od okoliczności.

Ooo, fajny temat Żołnierz zapodał. Ja to raczej odpycham od siebie ludzi mimo, że chętnie bym ich poznawał. Tylko osoby z mojej rodziny na co dzień jako tako chcą ze mną rozmawiać. A mimo to czasem jakaś znajomość się pojawi, ale głównie z kobietami. Na innych mężczyzn przeważnie działam jak płachta na byka.
Kluczowa jest nauka czerpania z życia samemu, ale jeśli komuś pomimo upływu czasu społeczne wycofanie nadal uwiera, no to chyba też powinien skorzystać z terapii lub za pomocą dostępnych źródeł informacji spróbować na własną rękę zmienić poziom swoich interakcji z otoczeniem.

Rumuński masz problem ze znajomościami itp, a widzisz u mnie jest inaczej ja zacząłem unikać znajomych ,przestałem od nich odbierać telefony przykładowo dziś dzwoniło dwóch kumpli i nie odebrałem od żadnego w sumie szczerze to jestem zmęczony ludźmi i nie chce mi się nawet z nikim rozmawiać, serio nawet w rodzinie zauważyli że zrobiłem się taki odizolowany.

Im częściej wychodzę na zewnątrz tym bardziej zauważam, że teorie o blackpill są jedynie wskazówką a nie wyrocznią.

Z roku na rok widzę coraz więcej par, w których to kobieta jest wyższa od swojego faceta(!) - Jeszcze kilka lat temu widziałem tylko sporadyczne takie przypadki, teraz nawet raz dziennie.

Mało tego, dzisiaj widziałem parę, na którą nie mogłem się napatrzeć bo była całkowitym przeciwieństwem blackpilla.
On średnio wysoki i zwyczajny gościu w jakichś starych ciuchach. Twarz mocno przeciętna i warto wspomnieć że jego sylwetka przypominała kościotrupa.
Naprawdę, wyobraźcie sobie szkielet na który nakładacie skórę - tak właśnie wyglądał ten chłopak.

Jaka była jego kobieta?
Jak dla mnie petarda, śliczna o pełnym biuście i pośladkach a zarazem szczupła. Elegancko ubrana z gęstymi włosami a twarz piękna jak u Calineczki.
Ktoś może napisać, że jakaś stara panna, która wyszalała się na Erasmusach z Hiszpanii i teraz wzięła sobie jakiegoś ustabilizowanego Polaka.
Wszystko fajnie, tylko że ta kobieta miała ok. 20 lat a Julki w jej wieku to szaleją z opalonymi nawet do 30stki, więc nie wierzę, że tak szybko by się poddała w imprezowaniu.

No po prostu szok.

Następna para jaką widziałem to przepiękna dziewczyna z jakimś gościem, którego sylwetka wskazywała, że jedynie czym się odżywia to kebaby.
Chłopak miał na sobie coś co przypominało piżamkę, do tego pod nosem miał typowy wąs prawiczka.
Jego kobieta - chodzący ideał (wg. mnie).

No kurwa coś tu nie gra.

Miałem kiedyś znajomego co nie zdał studiów, bez pieniędzy z jakąś gównianą pracą, do tego jego jedyne hobby to konsola do gier i jedzenie pizzy.
Jego poczucie humoru to jeden wielki suchar.
A mimo tego znalazł przepiękną dziewczynę, która studiuje medycynę i jest z bogatego domu.

Jeżeli Ci wszyscy ww. faceci znaleźli dziewczyny a ja nie jestem w stanie tzn., że jestem zjebany do kwadratu.
W takim razie moja wartość na rynku matrymonialnym wynosi równe zero.

Ktoś może napisać, że w takim razie skoro tamci zwykli faceci poznajdowali sobie fajne dziewczyny to dlaczego ja zwykły chłopak odnoszę porażki na aplikacjach randkowych.
A no dlatego, że te wszystkie aplikacje nie odzwierciedlają relacji międzyludzkich, tam jedynie co się liczy to zdjęcie i to wszystko.
Projekt Klaudiusz udowodnił, że kobieta jest nawet w stanie przerwać swoją Wigilię z własną rodziną, aby spotkać się z Chadem 11/10.
Całą robotę robią zdjęcia.

Przy poznawaniu dziewczyn ,,w realu" wygląd to nie wszystko, liczy się jeszcze mowa niewerbalna, umiejętność zachowania się wśród ludzi, poczucie humoru (twarzą w twarz). Gestykulacja itp.

Naprawdę ja tego nie rozumiem.
Jeżeli całkowicie zaniedbani faceci (chodzący w piżamkach) są w stanie znaleźć petardy 8/10 a ja nie potrafię tego zrobić to ja już kurwa nie wiem o co tu chodzi.