Problemy małżeńskie - mąż nie akceptuje syna z poprzedniego związku

Zły tytuł. Powinien brzmieć: Problemy małżeńskie przez męza.

Dlaczego chcesz zostawić mu córkę po wyprowadzce?

Córki mi nie odda, nie chce się szarpać z nim, oczywiście chce mieć z nią kontakt i spotykać nawet codziennie.
ojciec syna ma odebrane prawa rodzicielskie i nie ma z nim kontaktu od 2r.ż.

Problemy malzenskie nie są przez syna tylko przez męża

Ustawienia herlingerowskie mówią, że ważniejsze jest to, co było pierwsze. Znaczy to tyle, że jeśli jest związek, z którego rodzi się dziecko, to ważniejszy jest partner, ale jeśli kobieta już ma dziecko, a potem związuje się z mężczyzną, to ważniejsze w tym układzie jest dziecko. Tak sobie myślę, głównie patrząc na relacje, które mam w swoim otoczeniu, że coś w tym jest. Równocześnie jednak widzę też odstępstwa.

Dziecko zawsze będzie dla obu rodziców priorytetem nr 1. Problemem nie jest dziecko tylko nowy partner/partnerka,którzy już na starcie związku zaczynają rywalizować z dziećmi partnera/partnerki. Zwłaszcza kobiety mlode,bezdzietne lubią rywalizować z cudzymi dziećmi i walczą o każda uwagę partnera,żeby ten tylko zajmował się nimi,a dzieci zepchal na dalszy plan. Nie twierdzę,że wszystkie tak robią,ale wiele tak robi... jezeli ktoś ma zamiar rywalizować z dzieckiem to niech poszuka sobie kogoś bezdzietnego do związku... a faceci robią to samo i też z dziećmi nie swoimi lubią rywalizować tyle,że u nich to się często zaczyna ,gdy mają wlasne potomstwo z nową partnerka

Bzdura. Ludzie mają dzieci z wielu związków i najczęściej to te ostatnie się liczą. Jeśli chodzi szczególnie o kobiety, to dla nich ważne są dzieci partnera którego darzyły szczególnym uczuciem. Wystarczy popatrzeć i pooglądać kroniki kryminalne, gdzie kobiety doprowadziły do śmierci swoje pierworodne dziecko, bo nowy partner je nienawidził.

A to niby on decyduje? Dziwna tą Twoja postawa, rezygnować z dziecka.

Dziwna jego postawa, taka zmiana o 180

W małżeństwie najważniejsi są małżonkowie. W domyśle, rodzice. Dzieci nie potrzebują być na pierwszym miejscu, mają mieć bezpiecznie i komfortowo.
Rodzice, którzy mają taką samą postawę wzgl. dzieci, szanują siebie nawzajem i pokazują sobie że są ważni, dają dzieciom dobry przykład i przede wszystkim, poczucie bezpieczeństwa. Bo to jest stabilny układ.

Nie dotyczy sytuacji jak u autorki, gdzie jeden rodzic jest wyraźnie dysfunkcyjny. W takich sytuacjach, przed kimś takim dzieci trzeba chronić.

Ustawienia Hellingera nie są wiarygodnym sposobem do rozwiązywania takich kwestii. Nie są oparte na rzetelnej, sprawdzonej wiedzy. Są czymś w rodzaju objawienia pomieszanego z kulturą Zulusów.

Ty tak na poważnie? Winisz faceta, że nie chce zajmować się nie swoim dzieckiem, a jakoś bez echa przechodzi ci, że matka dziecka odpuszcza sobie relacje z własną córką?
No i co? Znowu za chwile będzie miała kolejne dziecko z innym facetem i też je sobie odpuści?
Ja rozumiem, że kulturowo mężczyźni mają większa odpowiedzialność za rodzinę, no ale pisanie takich głupotek, kompletnie zwalniających kobietę z tego co czyni, jest dużą łaskowością dla niej.

Dokładnie tak. Autorka przed nim dziecka nie ukrywala. Od początku widzial w co sie pakuje.  Po prostu mu odbilo po narodzeniu dziecka biologicznego... ja też bym zadnego dziecka nie zostawiła chociaż czuła bym ogromne poczucie niesprawiedliwosci ,że ciezar wychowania spada tylko na mnie,a facet jest wolny

Operowanie skrajnościami nie obala tego, co napisałam.

Ja pierwszy raz o tym słyszę w tym temacie i tez mnie tutaj coś nie pasuje z tym,że ktoś lub coś co było pierwsze w naszym życiu jest ważniejsze.

Masz na myśli całość metody czy odniosłaś się stricte do poruszonego zagadnienia? Jeśli tak, to dlaczego? Naprawdę mnie to zaciekawiło.

Emilus, napisalaś, że problemy są "przez syna". Prawdopodobnie zachowanie dziecka zmieniło się na tyle, że jest to wyraźnie  zauważalne. I to synowi trzeba teraz najbardziej pomóc. Masz dwoje dzieci i za nie, za ich wychowanie jesteś odpowiedzialna. Ustal  zdrowe zasady w domu dla dorosłych - nie podnosimy głosu, dotrzymujemy słowa itd., niezależnie od tego jak zachowuje się siedmioletnie dziecko. Wyprowadzka tylko  z synem i zostawienie córki z mężem nie jest moim zdaniem dobrym rozwiązaniem, chyba że jest to na tyle sytuacja kryzysowa, że trzeba oddzielic syna od męża. Czasem trzeba to zrobic, ale jako rozwiązanie krótkotrwałe. Warto, byś znalazła psychologa pracujacego z rodzinami i wzmocniła rodzicielskie umiejętności. Niestety, z moich obserwacji wynika, że przeciętny rodzic ma ich za mało.

Problem w tym, że to magiczne myślenie czyli  koncepcja Hellingera jest zwyczajnie groźna dla psychiki pacjenta, co zauważono. To jest podobne do terapii systemowej, ale nią nie jest. Ot - tyle.