30lat i cały czas sam - Netkobiety.pl

Nie wiem czy jesteś prawiczkiem, czy samotny...

Ale osoby samotne, prawiczki i dziewice, którzy bardzo by chcieli ten stan rzeczy zmienić, mają pewną wspólną cechę. Mają wiarę i przekonania czego nie wolno robić, a co należy robić. Prawie mają rację... ale w praktyce to nie pozwala im zmienić sytuacji.

Dlatego mogę znosić fochy, mogę przechodzić jakieś "shit testy" czy jak to się nazwa w PUA, otwieram drzwi, płacę za kawę, nie wkurzam się gdy więcej ja piszę, i nawet jak ona nie pisze bardzo długo, a potem się odezwie jak gdybyśmy nigdy kontaktu nie stracili, to po porstu się cieszę. Uważam, że kobieta wystarczy że jest otwarta i to prezentuje, a mężczyzna powinien zadziałać. Potem i tak balans się wyrównuje, bo kobieta ma różne obiekcje -- np. czy z danym mężczyzną może uprawiać seks, czy nie zostanie wykorzystana, czy jest bezpiecznie, ... i brutalnie mówiąc mężczyzna prawie zawsze ma orgazm, a kobieta niekoniecznie -- to się nawet jakoś tam nazywa "orgasm gap" czy jakoś tak...

Serio, to Ty g*wno wiesz o umawianiu się i randkowaniu z kobietami. Nic dziwnego, zresztą, skoro nie czaisz podstawowych reguł.

Istotnie tak to działa. Nieśmiałości często towarzyszy zaniżone poczucie własnej wartości, dlatego taka osoba bardzo boi się porażki, a wspomniany sygnał jest czymś, co zmniejsza jej ryzyko. Tu jest właśnie pole do działania ze strony potencjalnie zainteresowanej kobiety. I wcale nie chodzi o wyrażone wprost zaproszenie na randkę, ale o te subtelne znaki, które mają mężczyznę pozbawić obaw.

Nieśmiałość niestety bardzo utrudnia kontakty z innymi ludźmi, a te damsko-męskie potrafi nawet zrujnować.

Jeśli masz na myśli pisanie z nią, by potem przejść na realną znajomość, to nie wiem z czego się cieszysz. Odezwała się gdyż inne opcje straciły zainteresowanie nią. Mam na myśli tu odezwanie się po tygodniu, dwóch. Takie coś miałem, ale wtedy to inna była "na celowniku". Jeśli padały słowa "czemu się nie odzywam", to zwarcie styków w głowie było na to wygląda.

Widać moja odpowiedź mocno Cię dotkneła, jak tak zareagowałaś. Podobną reakcja była jednej współpracownicy, co odpowiedziałem, że wychowywanie dzieci, to nie hobby, zainteresowanie. Przez to na dywaniku u kierownika byłem, jak powiedziałem o co zaszło, to odpowiedział z uśmiechem na ustach, jakby miał na to wywalone. Dodał, że właśnie tak się pracuje z kobietami, że to coś normalnego.

Tak, tak, w ciągu 2 tygodni ona na pewno obróciła całe miasto i wraca z podkulonym ogonem do Ciebie. Jesteś tak przewrażliwiony na swoim punkcie, że dobrze że sam eliminujesz się z rynku.

Ciekawie brzmi to wspomnienie o reakcji współpracownicy na opinie Kolegi na temat wychowania dzieci. Jeśli to stricte osobista sprawa tej kobiety, to pytanie brzmi dlaczego Kolega wylądował w gabinecie dyrektora na dywaniku, niby w sprawch służbowych..?

U kierownika, nie dyrektora. Gdyby była brygadzistka, to bym u niej wylądował. Jak kierownik się śmiał z tego, to owa współpracownia moja szuka problemu na siłę. Wychowywanie dzieci to nie zainteresowanie... Równie dobrze ja mogę powiedzieć, że granie na komputerze to zainteresowanie.

Jaka zlośliwość? Odpowiedziałem, co myśle na ten temat.

Nie wiem, czy korzystałaś z Tindera, lub podobnej aplikacji. Tam setki wiadomości dostają dziewczyny, mogą przebierać. Co do eliminacji, to rynek sam mnie wyeliminował, nie sam.

Z podkulonym ogonem, to wróciły dwie z dzieckiem, pisząc jakieś farmazony, że się pomyliły blabla. 

Było parę razy, nie tylko ja to pisałem. Są faceci, co nie ważne co by robili (poprawiali wygląd, gadkę itd) to tak będą powietrzem dla kobiet. Co masz na myśli "nie słuchają tego, co mają do powiedzenia kobiety", nie mówiąć o jakiś teoriach... Jeśli traktowałbym kobiety, jak wroga, to dawno zmieniłbym pracę, gdyż jak można "z wrogiem" pracować/współpracować.

M!ri, nie powiedziałbym tego.

Odwrotnie. Ona proponuje spotkanie, albo herbatę, albo spacer, on zawsze mówi, że ma dużo pracy, albo zmęczony.

Gary dobrze prawi. Na tekst "Podobasz mi się..." odpowiedziałabym “I co my teraz z tym zrobimy” z uśmieszkiem

Rossanka wciąż jakieś zwroty akcji dodajesz do tej historii. Jeżeli ona ciągle proponowała, a on był zawsze zajęty to jest to już uganianie się za facetem, czyli podstawowy błąd.

chora satysfakcja widocznie jest fragmentem większej całości chorego regulowania emocjami innymi elementami najprawdopodobniej są masturbacja i fantazjowanie,gdybanie teoretyzowanie
bez żadnych konkretnych działań w życiu,
wystarczy zajrzeć na "męskie " fora niektóre,ktoś to dobrze nazwał kiedyś chyba L666 - sekta .

Myślę że słynny Kremik to nie była jedna osoba a nick to jakiś tajemniczy skrót K.R.E.M.I.K .

Wbrew pozorom takich osób jest trochę. Co prawda nadal stanowią oni margines, ale jednak coraz głośniejszy, o czym świadczy fakt, że opuszczają swoje bezpieczne przystanie(np. na wykopie) i zaczynają wylewać swoje żale na innych forach.
Trzeba też pamiętać, że każdy przypadek jest inny i część z tych osób naprawdę próbowała swoich sił w nawiązywaniu relacji damsko-męskich i to niepowodzenia tych prób zanurzyły ich w szambie toksyczności.

Może nieśmiały, trzeba go trochę osmielic? Panowie tak piszą.

No proszę Cię...  jakoś w rozmowie nie jest nieśmiały, a nagle propozycja kawy go przeraża i nagle przypomina sobie, że ma dużo pracy albo źle się czuje?

O innych forach nie wiem, o wykopie coś słyszałem, ale nie wnikałem. Na pewno z góry traktowanie takich facetów widziałem na grupach na Facebooku o tematyce Tinder, relacje damsko-męskie. Jedna nawet wprost napisała, cytuje: "Mam nadzieję, że zostaniesz sam do końca życia". Potraktowała go, jak szrota. Tam często są "żarty" nt. takich facetów.

Wiesz, prawdę powiedziawszy to ja też bym powiedziała czytając to co piszecie o kobietach, że najlepiej dla nich byście byli sami. Po prostu. I nie jest to żart ani wyśmiewanie, tylko szczera opinia. Przecież kobiety, które zadałaby się z Kremikiem, Be czy innymi podobnymi (już nawet nie chce mi się wszystkich ników wymieniać), miałaby przechlapane.

Bo trudno czasem rozróżnić co kto pisze dlatego wydaje się jakby to była jedna osoba, tylko pod różnymi nicami, które różnią się jakimś detalem. Dla mnie reprezentujecie podobny poziom.

Czyli nie podrywać Cię, nie zapraszać, bo jak będziesz chcial to sam zadziałasz?

Raz piszesz tak a raz inaczej. Raz, że jakbyś chciał sam kontaktu to ograniczyłbyś się do prywatnej wiadomości- to brzmi jak: jak sam bede chcial to sie idezwe do Ciebie. A potem piszesz, że nie masz nic przeciwko inicjatywie kobiety.

Ross, ale do jasne anielki: czy jedno wyklucza drugie? Rozumiem, że według Ciebie wszystko jest czarno-białe? System  albo 0, albo 1? Inaczej mówiąc, ma być zawsze tak, że to facet pierwszy się odzywa i basta?
Tłumaczę Ci, że owszem, jeśli tylko mam ochotę to próbuję, tylko musze SAM czuć zainteresowanie. Czy jednak kobieta nie może również mieć takiej ochoty, aby sama zagadać? Może nie tu, ale w innych okolicznościach się to zdarzało.
Jeszcze inaczej: do jednej np napiszę a np druga mnie w tymn uprzedzi? Bo ta druga nie kieruje się staroświeckimi bzdetami i kiedy ONA faktycznie chce nawiązać kontakt, to go samam inicjuje..

zasadniczo

bagiennik Chodzi o to, że  - i piszę to kierując się moją kobiecą intuicja i doświadczeniem - jeśli mężczyzna chce poznać kobietę, to ta nawet nie zdąży jeszcze o tym pomyśleć a już ma od niego zaproszenie Więc jeśli to kobieta musi zapraszać, lub cokolwiek inicjować, to powinna to sobie co najmniej z dziesięć razy przemyśleć, czy przypadkiem nie są to jej pobożne życzenia. Tylko to usiłują tu wytłumaczyć niektóre Panie.

Zasadniczo masz rację Tyle tylko, że jeśli rzeczywiście trafi na jakiegoś nieśmiałego faceta( nie mylić z frustratem czy mizoginem), to on i tak nie podejdzie, bo będzie się bał, że się zbłaźni. To uczucie porównałbym do obaw kobiety, która zostanie uznana za tzw. "desperatkę".
Mam natomaist wrażenie, że dla części z Was każdy, tzw. nieśmiały czy bardzo nieśmiały facet, ma rzeczywiśćie coś nie tak z sobą i to w tym stopniu, w jakim niektórzy znane już nam wszystkim tutaj "osobniki"
To też zależy w sumie GDZIE dochodzi do takiego kontaktu, bo co innego np zagadać do kogoś samtotnego a co innego, jak ktoś jest w większej grupie. A grupa, jak wiadomo, dodaje siły i pewności siebie.

Jak facet nieśmiały, to tym bardziej się nie odnajdzie w towarzystwie odważnej, bezpośredniej osoby. Skoro ma blokady, żeby napisać, czy zagadać, to jestem przekonana, że propozycja/perspektywa spotkania jeszcze bardziej by go sparaliżowała.
Tu się nie ma czego bać. Jak czujesz, że dziewczyna wydaje się być fajna, to zagadujesz. Co się może takiego stać? W najgorszym wypadku da Ci kosza lub nie odczyta (jak ma fake mail) i tyle.

Nieśmiałość rozumię tutaj raczej, jako silna rezerwa w kontaktach z kobietami.. I nie jakaś przeciętna, ale taka, że ktoś autentycznie czuje lęk przed odrzuceniem czy dyskomfort przy rozmowie z drugim człowiekiem, choć próbuje się przełamać.Po zatym, odnosimy się raczej do początków, a nie do dalszych etapów, gdzie już dochodzi do ślubu czy założenia rodziny.
A skoro mamy się przerzucać, kto z nieśmiałych osób, kobieta czy facet, ma mieć "fory", to już chyba zależy od punktu siedzenia..

Koralina, mnie się o to nie pytaj, bo ta chorobliwa nieśmiałość mnie nie dotyczy

Tak to na tym polega. Nieśmiałość rodzi się z analizy całej sytuacji, przewidywania (które bardzo często nie ma prawie nic wspólnego z rzeczywistością). Właśnie coś takiego jak Rossanka zaprezentowała.
Podoba Ci się facet? To go zagadujesz. A jak zaczynasz analizować, a może poczekać, a może on mnie nie lubi bo by pierwszy zagadał to właśnie są mechanizmy które w ludzkim umyśle utrwalają nieśmiałość do ludzi, do życia, do odkrywania świata.
Odrzuci Cię? No to co się stanie? Nic. Ale przynajmniej zagadałaś i wzięłaś sprawy w swoje ręcę. Tak jak ktoś napisał zeszłaś z wieży

Zdecydowana większość analiz w naszym umyśle jest błędnych. Tak niestety działa nasz umysł. Wiecie co jest prawdziwe? Rzeczywistość i to co zrobimy.

Dla mnie to nie nieśmiałość ale już podchodzi pod fobie.
Nieśmiałość uważam za pewna powściągliwość czy rezerwę, która jednak nie umożliwia kontaktów. Na przykład osoba bardzo śmiała w dużej grupie osób będzie głośna, może nawet jawnie podrywać kobietę, rzucać jej śmiałe aluzje, szybko dążyć do spotkania. Osoba nieśmiała nie będzie głośna, w towarzystwie może być powściągliwa do tej kobiety, ale już sam na sam wykona jakiś powolny ruch. Może nie tak stanowczy i od razu jak osoba śmiała, może jej tozajac więcej czasu, ale wykona.

Dla mnie nie. Introwertyk nie znaczy, że ktoś jest z automatu nieśmiały. Po prostu może spędzać czas w dużej grupie ludzi, ale preferuje jednak czas spędzony samotnie np na jakimś swoim hobby. Ale nieśmiały nie jest. Tzn może być, bo jeden będzie introwertykiem i będzie nieśmiały, a drugi będzie introwertykiem i nie będzie nieśmiały, tylko bardziej będzie cenił spokój, spędzanie czasu ze sobą  i nie będzie lwem salonowym na imprezach, ale też na imprezie nie będzie stał jak niemowa.

Ale mowa była o nieśmiałości faceta. Dlaczego kobieta ma takiego wyręczać skoro on sam nie potrafi zdobyć się na żaden gest. I dlaczego na tej podstawie kobiety nazywane są złośliwie księżniczkami?  Bo facet wstydzi się zagadać. Standard. To łatkę dostaje kobieta. Dlatego Ci którzy potrafię otworzyć buzię i sklecić jedno proste zdanie chodzą na randki.

Pan jest do skreślenia, albo wprost do szufladki "aseksualny kumpel". 

Bo o ile ona daje mu znaki, stroszy piórka, on robi maślane oczy, ale wstydzi się proponować, nie wie jak poderwać... To jeszcze rozumiem... Wtedy ona chcąc popchnąć sprawy sama zaproponuje.

Ale jak on flirtuje, biega wokół niej, NIE proponuje, a potem ona już przejmuje inicjatywę i otwarcie mówi, aby się spotkać... a on się wykręca że ma dużo pracy albo zmęczony -- to jest totalny zonk. I przypuszczam, że nie chodzi o kobietę, tylko coś innego -- np. jest żonaty, albo ... hmm... ma chorobę skóry? czy może uważa, że ma mikro penisa?

"Co my teraz z tym zrobimy? "

My?
Teraz?
Będziemy coś robić?

Taka odpowiedź, to bardzo ostra zaczepka.

Taka scenka. Facet w biurze podrywa koleżankę z pracy, zagaduje, żartuje, chodzi na kawę do kuchni wtedy, kiedy ona. Ona jest otwarta, ale nie flirtuje tak bardzo, tylko wszystko przyjmuje z uśmiechem. W pewnym momencie jest taki dialog:

-- ... podobasz mi się bardzo... -- on w końcu takie coś wydusił z siebie
-- No i co my teraz z tym zrobimy?  -- ona pyta jak zwykle z otwartością ale bez zaangażowania... pytanie go zbiło z tropu
-- Hmm... no nie wiem, po prostu podobasz mi się...
-- Ech... no jak nie wiesz, to ja powiem Ci dużymi literami: umawiamy się na seks?

Yyyyyyyy? I co teraz? Trzeba brać nogi za pas i uciekać, albo skoro się flirtowało, to iść na ten seks.

Albo nie flirtować jak się nie wie, gdzie ten flirt się kończy.

A kończy się   (1) albo na kwaśnych minach gdy flirt zabrnie za daleko, albo  (2) w łóżku.