Pytanie do panow. kiedy sie zakochaliscie? - Netkobiety.pl

My spotkaliśmy się wcześniej w sklepie z akcesoriami domowymi ale to była chwila, po prostu oboje spojrzeliśmy sobie w oczy i potem obróciliśmy za sobą. To był odruch bezwarunkowy. Potem spotkaliśmy się na stacji benzynowej i wtedy do mnie zagadał. Nie ukrywam, że liczyłam na to...
Oczywiście po randce mogło okazać, że to nie to i nie mamy o czym gadać ale było inaczej.
Także jak coś "trzepnie" z obu stron to trzepnie i potem nawet fajnie takie rzeczy wspominać, też doceniać właśnie za odwagę. My niby mieszkaliśmy na tej samej dzielnicy ale prawdopodobieństwo kolejnego spotkania też było bliskie zeru. No chyba, że mnie śledził

Opisując historię moich znajomych absolutnie chodziło mi o to, że oni się spotykali i byli ze sobą, nie czując nic do siebie..To byłoby niedorzeczne. Raczej  poprostu musiało się to u nich rozwinąć powoli, zapewne dużo wolniej, niż u Olinki czy Rox Zakładam, że jeśli zacżeli się spotykać, to już do siebie coś czuli, bo bez uczuć daleko się nie zajedzie. Znając ich, to uczucie się mogło stopniowo rodzić, zamiast takiego "trzepnięcia", jak to zostało określone gdzieś wyżej..Po prostu znali się wcześniej dłużej, jako przyjaciele czy bliscy znajomi i widocznie uczucie jakoś tam dojrzewało. Tak w ogóle, to ona jest nieco starsza nawet, ale niedużo raptem 2 lata.
Nie wiem, czy R_ita, jako kobieta ma podobnie, ale ja osobiście jestem w stanie odzielić uczucie od pożądania, tzn to pierwsze nie może istnieć bez drugiego, ale to drugie bez pierwszego już tak. Nie muszę kogoś kochać czy nawet być zauroczonym, aby czuć pożądanie. Zatem mijając na ulicy, co najmniej kilka atrakcyjnych kobiet, mogę sobie pofantazkjować o tym czy o tamtym, ale właśnie do związku jeszcze daleka droga, bo można na którymś tam spotkaniu się przejechać. Tym bardziej jeśli druga strona nie mówi o sobie wszystkiego od razu a raczej rzadko tak jest.

Roxann, bardzo dziękuję

Bagienniku, tak, tak mam. Ale tu dorzucam kwestię, że z racji braku uczuć na pożądaniu i dzikich fantazjach i tak by się skończyło. W głowie to niech się dzieje co chce i z kim chce, ale do czynów to już uczucia.

Fajnie, że tak czujesz ale czy coś w tym kierunku zrobiłeś? Czy chcesz?

Nie ten wątek ale pytanie co musiałoby się stać byś zadziałał?
Masz już 30+, uważasz, że kobieta powinna przejąć inicjatywę czy po prosu nie chcesz związku z kobietą?
Ot tak ciekawi mnie Twoje podejście. Tym bardziej że doświadczenia związkowego nie masz.

A ja trochę z innej strony się wypowiem, choć pytanie było do panów.... Uważam, że bardzo duży wpływ na trwałość związku ma jednak to czy ktoś już przeżył w życiu taką "strzałę amora" czy nie. I to nie koniecznie z tą osobą z którą aktualnie jest.
Myślę, że ktoś kto przeżył choć raz taką głęboką, intensywną fascynację, to po prostu wie, że to mija. Że to może oczywiście się przekształcić w coś trwałego ale nie musi. I kiedy pojawi mu się takie zauroczenie znowu, a jest aktualnie w związku, będzie umiał przewartościować i wybrać to co jest dla niego ważniejsze.
Jeśli jednak ktoś nigdy nie przeżył czegoś takiego, to może go nagle piorun trafić w kryzysie wieku średniego, jak już będzie w długotrwałym związku obciążony dziećmi i kredytami, a wtedy łatwo pomylić takie zauroczenie z czymś wyjątkowym na tyle, że odbierze komuś rozum. A tu szanse 50/50... Bo to może być ktoś na całe życie ale nie musi...
Prawda jest taka, że w strzałę amora nie wierzą ci, którzy jej nie doświadczyli, ale trafić może każdego. Potem są tłumaczenia: nigdy nie przypuszczałem/łam, że mnie coś takiego spotka, to było silniejsze ode mnie itp. Można sobie dziś mówić że to bzdury i śmiać się z tego (tak było np. z moim exem - śmiał się z miłości od pierwszego wejrzenia a teraz proszę, sam jej doświadczył) dopóki się nie przytrafi. Także, strzeż się Bagiennik

Uwielbiam takie historie, jak ludzie sie poznawali. Nawet nie spodziewalam sie takiego odzewu.

Natomiast pierwszy raz sie stykam z aspektem przedstawionym przec Ciebie, Pikupik. Tzn nawet raz poznalam kogos, kto po wielu zwiazkach zaczal dosc mooozooolnie rozwijac kolejne. "Rozwijac" to nawet zbyt wiele powiedziane. Uzasadnieniem bylo wlasnie, ze te wczesniejsze, ktore szybko przebiegaly, rownie szybko, np po roku sie rozpadaly. Mozliwe ze chodzilo wlasnie o taka gleboka, intensywna fascynacje/ grom z jasnego nieba, choc nie znam szczegolow.
Z drugiej strony powatpiewam, ze majac tyle zwiazkow na koncie jest sie zdolnym do utworzenia czegos trwalego.

Ta znowu swoje ja cię kręcę   
Dzień bez dowalenia sobie dniem straconym.

Są nietotalne dinozaury ?

Chyba jaszczurki są nietotalnymi   Jakaś ewolucyjna spuścizna.

Codziennie sobie nie dowalam   ale gdy człowiek co rusz jest odrzucany  albo piętnowany za to, że jest jaki jest,  albo "tylko’  nie rozumiany, to czasem  jednak przykro.

Poradziłabym Tobie mniej skupiać się na sobie, a bardziej na ludziach, których poznajesz, bo rezerwa to przeważnie wynika z tego, źe patrzy się na innych przez pryzmat siebie i tego, jak się samemu jest odbieranym, jak się samemu prezentuje, itp.

Magdaleno, masz sporo racji. Tyle że jak napisał Misinx, ten "imperatyw" bywa bardzo silny.
W ostatniej znajomości spróbowałam sprawę rezerwy rozegrać trochę inaczej i okazało się to skuteczną strategią. Ale też trafiłam na człowieka, który zaakceptował mnie najnormalniej w świecie. A rzadko kto akceptuje, albo tak pechowo trafiam.
Nie tak dawno odprawiłam z kwitkiem faceta, który z uporem maniaka nagabywał, czy dostanie buziaka, gdy się spotkamy na żywo. Raz i drugi byłam uprzejma, przedstawiłam swoje stanowisko grzecznie, ale za kolejnym napisałam, że mnie takie nagabywanie wkurrr...
Byłam też jesienią na spotkaniu z facetem, który się całkiem do rzeczy wydawał. Przymknęłam oko na jakieś "niewinne" żarciki przed spotkaniem, ale gdy po spotkaniu znowu coś o seksie zaczął, powiedziałam bez ogródek, że nie lubię takiego gadania, zostałam "poinformowana", że jestem zimną kobietą.
No, nie mogę.... wzbiera we mnie złość i chęć solidnego zak...wowania na samo wspomnienie. Gdzie się podziali normalni, dobrze wychowani faceci i dlaczego mają mnie w nosie???

Bagiennik, u mnie to nawet nie kwestia kalkulacji. Dla mnie obcy to obcy, choćby nie wiem, jak był uroczy i przystojny. Z obcym nie mam na tyle swobody i spontaniczności, by się porwać emocjom. Przez kawał życia, a zresztą i dziś uważam to za najnaturalniejsze w świecie. Przecież i z przyjaciółką nie od razu byłam w przyjaźni, spotykałyśmy się, spędzałyśmy razem czas i nawet nie wiadomo kiedy stałyśmy się jak siostry.
Nie mam ochoty inaczej, to jakieś sztuczne.

Apeluję
Nie dajcie się Piegusowi wciągnąć - pociągnie was za sobą
Piegus do domu !
Normalnie jak ośmiorniczka kolejny wątek anektujesz,bez przesady.
Gazet do wachlowanie zabraknie wkrótce.

Jeśli uważacie, że za mało jest kafajek do luźnych pogaduszek, to bardzo proszę raczej o stworzenie kolejnej w której będziecie to robić, zamiast zaśmiecania kolejnego wątku - który, zwracam tylko uwagę - ma jakąś tematykę.

Piegowata czyli ty zawsze sie zakochiowalas sie "powoli". Z tego co zrozumialam czulas sie niezrozumiana i myslisz, ze przez to nie wypalalo. Mozliwe, ale mozliwe tez, ze cos w ciagu tego poznawania im nie podpasowalo. Nie to, ze z toba cos nie tak, tylko nie ten typ. Kazdy ma jakas swoja mniej lub bardziej liste "wad", ktorych nie bylby w stanie zaakceptowac. Dla jednych to bedzie ilosc partnerow/partnerek, dla kogos innego zez, a jeszcze komus innemu moze nie podobac sie czyjes hobby.
Mozliwe tez, ze twoje tempo bylo zbyt wolne. Nie chodzi mi o seks, bo to chyba kazdy normalny by zrozumial, ale moze wlascie czestotliwosc kontaktu tel lub/i spotkan? Rownolegle toczy sie inny watek, w ktorym autorce brakuje wlasnie czestszego kontaktu. Moze mysleli, ze ci nie zalezy.