30latek-, czyli gra małego palucha Paslawka

Zaiste, Piegusie-
Ten chłop sam pakuje się w kłopoty.
Jak go tamtą w końcu kopnie, będzie miał przyjaciółkę Pieguska ( albo tak sobie to obmyślił).
Już tu było wspomniane, że serial się tam u Was odstawia.
Monty Pythona proszę nadrobić.
Zacznij od "Żywota Briana" na przykład.
Masaż przepony gwarantowany.

Albo zacznij od legendarnego skeczu z martwą papugą, a jak załapiesz, to poleci dalej.

Ja mam fajnie, bo dziecko ze mną to ogląda

Ja bym powiedziała, że i Piegus ładuje się w kłopoty

I jakże prorocze

Piegusku, a czym jest spoufalanie, jeśli nie wspólnym, nieoficjalnym spędzaniem wolnego czasu, wzajemną pomocą, rozmowami, śmiechem, pisaniem do siebie i rozmyślaniem o sobie nawzajem? Za późno już na takie tłumaczenie.

Mnie duma nie pozwoliłaby na kontynuowanie tak zażyłej relacji z jakimkolwiek byłym, żeby on sobie dodatkowo swoje ego w ten sposób budował. Nie wpuszczałabym takiej osoby na każdym kroku do swojego domu i życia. Spokój Ci niemiły, bo niepotrzebnie narażasz się na nieprzyjemności. Nie pokazuj mu tak bardzo, że żyć bez niego nie możesz i że ciągle go potrzebujesz. Jesteś jego czasoumilaczem - tamta pani nie ma czasu, on nie ma co z sobą zrobić, to przychodzi do Ciebie. Ty dziwisz się jemu, a ja dziwię się Tobie.

Ogromnym plusem jest facet (lub kobieta dla faceta) z innego miasta - po rozstaniu nie wchodzą Ci w drogę i na głowę.

Nigdy nie napisałabym do cudzego męża: "Piotrusiu (imię zmienione), czy nie poszedłbyś jutro ze mną na łyżwy?"
Syl, znowu przypisujesz mi własne interpretacje. Doskonale mogę żyć bez tego człowieka. To, ze go nie odpędzam, nie znaczy, że za nim tęsknię i dążę do spotkań. Nie wydzwaniam, nie zapraszam, jak chce tak koniecznie, to niech sobie przychodzi, póki zachowuje się w porządku. Nic od niego nie chcę, ale szczerze mnie ucieszyła wczorajsza przejażdźka na wieś, którą sam zaproponował.
Ejże, nie chcę znowu wpadać w koleinę tłumaczeń, ja po prostu lubię popisać,co w moim barwnym serialu słychać.
Kurde, może nie od tego jest forum i czas się żegnać?

Jeśli chodzi o moje reakcje, jestem pewna, że dam sobie radę i wiem, czego się trzymać.
Może trwałoby krócej, gdybym go nie widywała, ale nie chce mi się wykłócać i walczyć, a jestem przekonana, że nie jest to facet dla mnie.
Bałabym się powrotu starych problemów, żyłabym w nerwach.
Nie ma sensu. Wystarczy mi to luźne kumpelstwo, o które też celowo nie zabiegam.

I ten wątek to kawiarenka :3

Sorki Piegus, ale ja też widzę to jak dziewczyny, dziwna ta wasza relacja. Wracając do podrywania, Piegusku nie powinnaś mieć problemów, często piszesz z jaka łatwością potrafisz zagadać, nawet do obcych ludzi, facet też człowiek nie ma co się bać u mnie problemem zawsze było to ze panowie często wyobrażają sobie niewiadomo co, ze jak zagaduje to juz jestem zainteresowana a jak po prostu lubię takie niezobowiązujące rozmowy, mam sporo łatwość nawiązywania kontaktu, a Ty Piegusku też się taka wydajesz

I się na nas Piegus nie obrażaj czasami, ze mówimy tak a nie inaczej, po prostu nie chcemy zebys cierpiała później. Tak, wiem, jesteś dorosla, ale my tak z troski

Ja wiem, Miętusku, że mam potencjał, ale pokutuje we mnie jeszcze dawna nieśmiała i wątpiąca w siebie dziewczyna.
Z Pepkiem jest nietypowo, ale jeśli tak koniecznie chce mieć ze mną kontakt, to niech będzie. Krzywdy mi teraz nie robi, a wręcz przeciwnie. Jego związek z Nową, to jego sprawa, ja nasz zakończyłam definitywnie i tego się zamierzam trzymać, nawet jeśli znowu przyjdzie mi użyć patelni
A póki zachowuje się kulturalnie i odpowiednio to nie mam już problemu z tymi spotkaniami. Miałam, póki nie minął mi żal i durne myśli pt. "Jestem gorsza niż Nowa".
Przemyślałam, przetrawiłam, przebolałam i przegadałam. Będę żyła

Jestem. Wiem, że to brzmi mało pokornie, ale jestem.

Powiem brutalnie: ja się  o Piegowatą nie martwię.  Oboje się z PP wykorzystują  do własnych celów.  W sumie ich sprawa.
Myślę  że jest w tym element rywalizacji z Nową. takiej nie wprost.
Ale to jest trochę  zabawa w psa ogrodnika.  Bo dla przypomnienia  to Piegowata zerwałaś  Ty ten układ.
Coś  w rodzaju ja nie mam to i Ona nie będzie miała.. sorry.nie wiem jakie PP wciska kity ale on chyba jest uroczy w te klocki i tamta nie widzi w Tobie zagrożenia.

Dobry wieczór wszystkim.
Kilka osób pisało aby zapodać zdjęcie z wyprawy, więc wklejam.
https://zapodaj.net/7b39e004dd769.jpg.html
Trochę dziś wiało ale było i tak fajnie. Na powrocie jeszcze zamek w Malborku zaliczony.
Zdziwiłem się trochę, bo już knajpy nad morzem czynne, na wynos, ale głodnym się nie jest. Fajnie było zobaczyć więcej,, normalnych"osób,bez masek, spacerujących, czy kąpiących się morsów.
Malbork, wiosną
https://zapodaj.net/094e34cbe05c3.jpg.html

Kłopot może być tylko jeden. Trzymanie przy sobie blisko mężczyzny z którym się nie chce być.  To czy to kłopot dla mężczyzny  czy dla kobiety  zależy od osoby. Jej reakcji i psychiki.

Nadal, Luc, nie rozumiem, jakie mogłabym mieć kłopoty. Własnych pokus i słabości się nie boję, nieraz w życiu miałam okazję się przekonać, że na "głupie motyle" nie jestem zbyt podatna, wręcz się ich boję, co bywa korzystne.
A poza tym co? Przyjdzie mnie Nowa pobić? Pepek mnie do czegokolwiek przymusi?
Nie bardzo rozumiem Twoją wypowiedź.

Elu, ja go nie trzymam, on sam się trzyma
Jeśli chodzi o ewentualny "wakat" dla nowych znajomości, to póki co i tak nie jestem zainteresowana

Nie warto się martwić o świrów na ulicach, kiedy jest się największym spośród nich

Pisałam, że nie chodzi o kłopoty ze strony Nowej.
Jeśli się nie boisz, to w porządku.
Sądząc jednak po przebiegu Waszej znajomości (na ile pamiętam Twoje wpisy), to nie wiem czy nie jest naiwnością sądzić, że NA PEWNO dasz sobie radę. Ale co ja tam wiem...

Cześć Luc.
Ale ogólnie dziwne wrażenie, wszędzie pusto, kilka osób przy zamku. Zawsze parking był zawalony. Z innej mańki zobacz jakie drzwi znalazłem w budynku przy zamku, zaraz dokleję.
https://zapodaj.net/4a4f7805c266e.jpg.html

Ja z kolei mam wrażenie, że on się po prostu nudzi. Nie ma stałej pracy (!!!), Nowa z kolei pracuje dużo i nie ma dla niego tak wiele czasu, mieszka kilkadziesiąt kilometrów od naszego miasta, popijanie z kolegami poszło w odstawkę, więc trzeba czymś i kimś czas sobie zapełnić.
Wprawdzie szuka sobie różnych zajęć, coś majstruje w rodzinnym domu, wrócił do dawnych zainteresowań, ale i tak czasu wolnego mu nie brakuje.
Nie jestem z kamienia, miewam emocje, ale potrafię oddzielić dawną relację od nowej, luźnej z tą samą osobą. Byłemu mężowi też powiedziałam na odchodne, że mogę sie z nim nawet przyjaźnić, choć razem już nas "nie widzę". Po co żyć w obciążającej i męczącej nienawiści? Dla męża to jednak było nie do przyjęcia, więc mówi się trudno. Było nie tylko ucięcie kontaktu do niezbędnego minimum, ale wrogość z jego strony.

Elu, od niego wyjaśnień nie oczekuję, jego sprawa. Z mojej strony określilam się jasno i wyraźnie. Związku nie będzie, kawę razem mogę wypić i za miasto autem wyskoczyć.
Raz zapytałam, może czytałaś, bo o tym napisałam, czy Nowa nie ma do niego pretensji o naszą znajomość. Usłyszałam, że trochę się wkurza, ale on nie będzie siedział w domu "jak palec w d...e" ani zrywał starych znajomości.

Nienawiści? Kto mówi o nienawiści?  Po prostu chodzi o jakąś świadomość tego co się dzieje?
A Ty się bawisz w eksperymentatora zamiast być w zdrowej relacji.
Jak dla mnie to mocno niedojrzałe niestety..

Morfeuszu mi zapewniłeś normalnie powrót do przeszłości.
Ja tam byłem ostatnim razem...20 lat temu

Ojejku, Elu, po co ta ironia? Nie zrozumiałam, więc może powiedz to jakoś inaczej. Nie chodzi o interpunkcję, nie mogę załapać sensu.
Może jakaś niekumata jestem...

To już kopa czasu. Ale bursztyn pojawia się niezmiennie, ja dziś sporo znalazłem . Może przyda Ci się oderwanie od gór na rzecz morza?

To co, kurde, mam z siekierą stać w progu?
A niech sobie przychodzi, skoro krzywdy nie robi.

Będzie
ale muszę do zdrowia wrócić najpierw.

Paslawek z przytupem wszedł

Skąd pomysł, że skoro bywam emocjonalna i daję temu wyraz, to nie radzę sobie?
Możemy się mieć ku sobie, a wiem, że nie wejdę w to z powrotem choćbym znowu miała stuknąc go czymś cieższym. Nigdy w życiu nie wyciągnęłam ręki po zajętego faceta. Niejeden mi się w życiu podobał, ale nic z tym nie robiłam. Z nim trochę dalej zaszło, fakt, byliśmy wolni oboje, oboje chcieliśmy tej znajomości, choć przyznam, że ja nie bez obaw.

A gdzie ja napisałem o nie radzeniu sobie skąd ten wniosek- radzisz jak radzisz .To nie są proste sprawy czasem tylko po co przed sobą jeszcze je komplikować Oczekiwanie źródłem rozczarowań są i złamanych serc

Pepe dziś jest zajęty a po jutrze może już nie być
wygląda to z boku na akcję " czekamy ,czekamy na sygnał z centrali na jednej fali "
a gadka o ciekawej telenoweli to tylko taka gadka

Oj, aż tak daleko to ja myślą nie wybiegam, Paslawek.

Kurczę, ale już późno, straciłam poczucie czasu.
Wypadałoby się wyspać trochę przed czekającym dniem pracy.

To nie ironia tylko odniesienie do wątku  Marka  w którym stwierdził że mam złą  interpunkcję  i dlatego nie rozumie moich postów.
To się nazywa "rżnąć glupa" niestety..
I nie jest to ocena Ciebie Piegowata jako osoby. Bo masz wiele zalet. Ale Twojego postępowania z PP.
Aż dziwne że w realu żadna przyjaciółka nie zwróciła na to uwagi.
Moje walą  mi wprost i dlatego od 30 lat przy mnie są.
PP to nie jest kolega czy były co od czasu do czasu przychodzi na kawę.  Facet wpada do Ciebie kiedy tylko urwie się narzeczonej. Tego też nie widać.  ?
I nie tłumacz się patelnią raczej za flirt bym to uznała.
I nie piszę  tego z chęci moralizowania bo nie mam do tego prawa można być i kochanką różnie się składa w życiu. Ale nie udawać  że to kumpelska znajomość. Bo ewidentnie nie jest.
Nie masz już 16 lat Piegowata.
Może Cię  tu parę osob poprze  w opozycji do Eli.bo jest okazja, ale piszę  to nie po to by Ci dowalić.
Chcesz być  z PP żałujesz w głębi serca rozstania to zawalcz. można i przegrać  to Twoje życie i tylko Twoje.

Najbliższe jest mi to, co napisał Morfeusz.
Ja  n i e  c h c ę  być z tym człowiekiem w związku tzw. romantycznym, dlaczego wciąż uparcie wszyscy "lepiej" wiedzą, co czuję?
Mam pewnie jakiś sentyment, ale nic z tym nie zrobię. Gdyby był nachalny, przystawiał się czy "cóś", wyleciałby z hukiem. Tego nie ma, są zwykłe wizyty i sporo dystansu, więc akceptuję stan rzeczy. Początkowo rzeczywiście bałam się, że będę się musiała opędzać od natarczywych ataków i nawet brałam pod uwagę tak radykalne środki jak policja. Raz mu odbiło, to zrobiłam ten numer z patelnią (powód do dumy to nie jest, ale brzmi humorystycznie, więc chętnie wspominam). Teraz jest jak jest i po prostu może sobie być. Dziwię mu się tylko czasem, bo ja jednak postąpiłabym na jego miejscu inaczej.

Piję kawusią Wasze zdrowie!
Sursum corda!

Zarzekać się nie będę oczywiście, ale jakoś nie mam obaw. Jak coś będzie nie tak, to się będę martwić. Powtórzę, że zdumiewa mnie ten facet i jego zachowanie, ale nie boję się, że narobię głupstw.
Wątpie też, żeby na serio on na mnie "leciał", w końcu jestem tylko bibliotekarką z prowincji Z grupą inwalidzką, ciałem naznaczonym chorowaniem, zarobkami bliskimi najniższej średniej i przeciętną aparycją.
Obustronny czasoumilacz i tyle.

Łaaadna dziś pogoda Okna muszę umyć po poludniu, bo w sobotę wolałam wałęsać się po wsiach.