30latek-, czyli gra małego palucha Paslawka

Wiele rzeczy mi się nie podoba i nic na to nie poradzę Akurat robienie komercji ze wszystkiego, co tylko się da do takich należy. Choć i tak nic to nie da, bo nie odwrócę pewnych praw rządzących rynkiem, to wyrazić swoje zdanie mogę. Mam nadzieję...
W dodatku nie uważam niektórych zjawisk za naturalne, lecz zbyt wyolbrzymione, taki przerost formy nad treścią...

Wystarczy swoje zdanie wyrazić raz i konkretnie, a potem w tym po prostu nie uczestniczyć, a nie na każdym kroku to podkreślać, to jest dopiero wyolbrzymianie. Skoro coś nie ma na nas wpływu, to po co ciągle o tym mówić lub pisać, przecież dopiero wtedy zaczyna to na nas wpływać. Też nie lubię komercji, dlatego w ogóle nie oglądam tv. Dziś się dopiero dowiedziałam, że był jakiś protest telewizji.

Okres Bożego Narodzenia też jest pełen komercji, ale to ode mnie zależy, jak będę odbierać to święto, na czym będę się skupiać i co będę czuć.

Syl
Narzekanie to długa tradycja narodu polskiego

A na serio to przecież każdy sobie ciśnie bekę z wielu świąt obecnie. Właśnie z racji postaw za bardzo pro i za bardzo anty.

Dokładnie, Syl.
Mam podobnie. Trochę dystansu wystarczy. Albo traktować jak przypominajkę o zaproszeniu partnera, męża na RANDKĘ.

Albo dobre na przypominanie że zakochanie jest piękne:)
Specjalnie dla Lucyfera zrobię w niedzielę listę fajnych romantycznych filmów po których naprawdę poczuje się lepiej.
Walentynki to święto zakochanych a nie seksu , hihi
Swoją drogą może takie też jest?

Co do terapeutów
Wiem że niektórzy zaprzeczą ale moim zdaniem  na terapeutę powinno się wybierać kogoś o stopniu Mistrz Mistrzyni nad nami w sensie życiowym.
Czyli mężczyzna mężczyznę jakim chcialby być w sensie duchowym czyli starszego poukładanego myślowo
A kobieta taką kobietę.
Po prostu Pan powinien puścić babską spódnicę kobiece spojrzenie by stać się mężczyzną jakim chce.
Dla kobiety z kolei istnieje też niebezpieczeństwo chęci uwodzenia terapeuty i zabierze to terapeucie energię .
Pewne rzeczy robi się podświadomie i po co sobie kłody pod nogi kłaść.?
Ale to moja obserwacja.

Dla głowy to jeden ciąg

Np. Gra o Tron, która pozwala docenić rolę różnej miłości rodzeństwa

Ostatecznie jeden pieron
Z niczego się nie bierze.

Jest

7 Czerwca

Akurat to będzie idealny dzień na kręcenie beki z Karolaka i kolejnych "polskich komedii romantycznych"
Jak szydera, to na całego.

Chyba pora likwidować konto. Kiedyś świętowałem 666 post, a tutaj już ponad 5000 na liczniku.

Czasem ma się głupie pomysły tak po prostu spontanicznie
Luckowi chodzi o to żeby go prosić - zostań,nie odchodź
cwaniaczenko

Podoba mi sie Lucyfer Twoja sygnaturka. Chyba mam męską duszę jednak

Andrew Ryan też był(a) kobietą inna inkarnacja Ayn Rand.

Ale się przed chwilą wkurzyłam na syna. Pryszczaty gnojek,  stanowczo za wiele sobie dzisiaj pozwolił.
Mieliśmy razem do fryzjera iść i poszliśmy do d...  Nie będę gówniarza pół  dnia prosić, żeby żeby zechciał łaskawie wyjść z domu skoro  wcześniej sam chciał, bym z nim poszła.
O co dokładnie poszło, nie napiszę bo aż wstyd.

Jaki tam wstyd - nastolatek to taki "ni pies ni wydra coś na kształt świdra"

wiem, Syl.
Tylko że ja nie o zauroczeniu terapeutą, tylko o naturalnej chęci wzięcia terapeuty pod obcas vel urobienia terapeutki na mamę.
to jest większy problem do pokonania. 
Piegowata nie warto nastolatków do fryzjera ciagnąć- nie chce, niech mu kłaki wchodzą do oczu- sama trzebabyło iść się dopieścić- pewnie odzywka do włosów- bo taki to przelicznik z męskiego cięcia na damskie fryzury- 30 zł na pełną metamorfozę nie wystarczy..

to też fakt

Piegowata, nie przejmuj się. Ja od rana czekam, aż moje dziecię wstanie po nocnym graniu i łaskawie pozwoli się zawieźć do galerii - zgłosił zapotrzebowanie na nowe ubrania.
P.S. dziecię właśnie bierze prysznic.

Dlatego powrót do podstaw

Piegusku droga.
Gdybyś Ty wiedziała, jaki ja byłem w wieku 15 lat, to byś mnie zamordowała

ja was rozumiem..ale w sobotę, tłoczenie się..
wczoraj się dowiedziałam o dwójce znajomych. zdrowych bez chorób towarzyszących- wylądowali pod respiratorami. ledwo z tego wyszli i nie wiadomo do końca jakie skutki  oboje 40 plus . 50.
jak nie ma opcji wyjścia tam w zwykły dzień to rozumiem trudno.. ale niektórzy mają

Swój przykład pominę milczeniem było i śmieszno i straszno zwłaszcza w stanie wojennym balansowanie na krawędzi.

Ja mam już pobiegane. Zawiozłem dzieci i żonę do galerii. Dzieci miały zapas gotówki od dziadka i ustaliły z żoną, że trzeba się obkupić w garderobę. Trochę sobie nakupili ale miałem pański gest i sam zapłaciłem za ich zakupy. Wyznaję teorię, że pieniądze od dziadka, to niech mają na inne zbytki, a za ciuchy, to na razie odpowiadamy my. Z żoną mam kłopot, bo wciskam jej zakup nowego biustonosza. Byleby wybrała ale marudzi, że w starym się drucik wyklepie i będzie dobry... Dobrze, że pojechałem, bo moja kobita każdego ubierze jak dziadersa. Zabrałem okropny czarny golf jaki wciskała starszemu i dałem mu do wyboru kilka rodzajów jasnych swetrów. Jeszcze ha, ha na łańcuch go naciągnąłem ale teraz sam w nim chodzę Młody sam sobie wybrał fajny bezrękawnik i t-shirt. Ma do tego dryg. Kupiłem mu też szczotkę do włosów, ba ma je już do łopatek. Usiłuję przekonać chłopaków, że jak się chce mieć długie włosy, to wypadałoby je myć co drugi dzień Szczególnie dotyczy to starszego, bo też zaczął zapuszczać, a że wiek taki, a nie inny, to zaraz ma tłuste.
Ma już potwierdzone info, że od poniedziałku wraca na normalne lekcje do technikum więc musi wyglądać jak człowiek.

Oby, ale szansa niewielka
Zresztą póki nie ma jakichś dramatycznych historii, to wszystko jest do przeżycia. Moja córka też dawała w kość jako nastolatka. Ja zresztą też, ale to wszystko przez mojego brata
Wszyscy wyrośli na ludzi.

Nie da się ukryć, że znieczulica jest, ale na szczęście nie u wszystkich.

Twoja żona nie jeździ sama samochodem?
Ja póki co, galerie sobie odpuszczam.
Zresztą na początku pandemii zrobiłam generalny porządek w domu i uznałam, że ilość ciuchów (w ogóle różnych rzeczy) jest tak duża, że pora zastopować.
Mój mąż poszedł za ciosem (zawsze narzeka, że moje rzeczy wypierają go z domu ) i próbował mnie namówić na oddanie rzeczy, ale do tego jeszcze nie dojrzałam (oddałam masę rzeczy kilka lat temu i te co zostały, to już zostaną). Mąż był dość niepocieszony.

A Młody w wieku nastoletnim był strasznym abnegatem jeśli chodzi o ubiór

Też trochę ciuchów pooddawałam.
Gdybym miała tylko to, co kupuję, nie byłoby tego aż tak wiele, bo podobają mi się dość określone rzeczy, ale sporo dostaję od siostry, Mamy i znajomych. Nie wiem, kiedy się tyle tego nazbierało. To jest tak, że dostaję np. kurtkę, a w danej chwili brakuje mi zimowego okrycia, więc nie zaglądam w zęby darowanemu koniowi. A potem nagle wpada mi w ręce coś bardziej w moim guście i niedrogie, więc się kuszę, a poprzednia częśc garderoby leży odłogiem. Coraz częściej odmawiam tego, co nie do końca ze mną "gra". Ale czasem aż głupio odmówić, gdy np. mama oferuje nówka kurtkę kupioną na jakiejś włoskiej przecenie. Muszę się wreszcie nauczyć wystawiać rzeczy na sprzedaż w internecie. Jakoś nie mogę się przełamać, żeby zacząć.

Widziałam kiedyś w szmateksie, jak kobieta wynosiła odzież całymi worami, bo była wyprzedaż po 4 zł. Pewnie sprzedaje to dziesięć razy drożej.

Luc, ja za młodu też byłam abnegatem Swetrzysko i dżinsy, i poza na taką mądrą intelektualistkę, co to jest ponad te pierdoły
Śmiała się ze mnie cała klasa, gdy w Zakopanem zachwycone dziewczyny pokupowały sobie jasne sweterki z prawdziwej owczej wełby, a ja wzięłam czarny, bo nie chciałam tak jak wszyscy
Swetrzysko gryzło jak jasny gwint, a z czasem rozciągnęło się do rozmiarów namiotu, ale uwielbiałam je.

Mnie się uzbierało kilka lat temu chyba z dziesięć wielkich worów. Doprawdy nie wiadomo kiedy to się zbiera

To spróbuj. Ja tego nie robię, ale moja córka ciągle coś sprzedaje w internecie.

U mnie syn, to chyba ma po tatusiu
Też chodził w wyciągniętym prawie po kolana ulubionym swetrze gdy się poznaliśmy. Sweter w końcu wyrzuciłam po slubie gdy uznałam, że nie wypada asystentowi na uniwerku chodzić w czymś takim.
Młody na szczęście z tego wyrósł.
Mąż też

Luc. perfumy przelicza się na stawkę miesięczną wtedy wychodzą taniej niż barszcz tak samo jak inne kosmetyki z wyjątkiem kremów.

A ja tam lubię facetów w swetrach i w traperskich butach
Idę, kurde, chałupę ogarniać, cały dzień się obijałam.

Ujjj, Ela... To szczerze mówiąc, wolę jednak na piwo wydać i wypić je w miłym towarzystwie Albo na wycieczkę z PTTK. Albo na kino, na basen, na książkę...

Niechlujna stylówka pewnie sporo kosztuje. Pisałem niedawno o takich trzech ancymonach w takich stylówach. Śmierdziało niezłą kasą wydaną na te "punkowo-robotnicze" ciuchy. Teraz nawet na Strajk Kobiet nie można pójść w byle czym. Wysokie Obcasy rzuciły pomysł na taką sugerowaną, buntowniczą stylizację. Zdaje się, że koszt tak parę tysięcy ale jakby to rozbić przynajmniej na jeden protest tygodniowo, do końca rządów obecnego reżimu, to w zasadzie tanio jak barszcz.
Na przykład teraz młode ludzie, osobliwie panny chodzą w takich ciężkich glanach za lat mojej młodości zwanych ojkami. Rzecz jasna w sklepach dla młodzieży odpowiednio wycenione. Znalazłem młodemu w sklepie z pierdołami wojskowymi za 2 stówy. Dobre, podkute. Jakby chciał, to nawet oryginalne buciska z jakiejś holenderskiej czy szwajcarskiej armii. Ze starszym mam ten problem, że on autentycznie nie ogarnia potrzeby odzieży takiej, a nie innej. Młody to jak borsuk wpada między wieszaki

A, tak licząc.
Sposób dobry
Jakkolwiek z mężem już dawno tego problemu nie mam. Po prostu przyzwyczaił się
Ale były czasy kiedy nie było tak lekko. Na początku małżeństwa nie zarabialismy wiele, zaczęliśmy budować dom i było generalnie bardzo krucho z kasą. Mój mąż wszystko przeliczał (znaczy inne niż budowlane wydatki) na cegły, cement, kafelki etc. Koszmar.
Ciągle brakowało koło tzw. pierwszego. A ponieważ wydatki (ze wspólnej kasy) na dom ja płacę, to miał do mnie pretensje co się dzieje z kasą. Nie można było wytłumaczyć. Nie chodziło o zbytkowne zakupy, tylko normalne, na życie. Jak któregoś razu znów zaczął się pytać co się stało z pieniędzmi, że znów brakuje, to nie wytrzymałam i powiedziałam, że wszystko przepiłam. Najpierw go zamurowało, a potem zaczął się śmiać. Od tej pory mam spokój.