Trudny powrót po zdradzie... - Netkobiety.pl

Witek dzięki! Pewnie w wielu przypadkach tak jest. Wydaje mi się jednak, że to jest do przepracowania. A na pewno chciałbym spróbować.

Z nowego wątku autora

BEKOśmiechu,
chapeau bas!

Tak, niezły czuj.

Mimo wszystko to dobrze, że autor tego wątku grzebie dalej i dokopuje się do tych niechlubnych warstw, które chętnie chciałby przed nami i sobą samym ukryć. Pewne procesy w nim kiełkują i wybijają się powoli na powierzchnię świadomości, co jest lepsze, niż pójście w zaparte i jeszcze wiara we własne kłamstwa.

@SimplyBlack - dobrze, że wypowiadają się tutaj panowie, przykład BEKIśmiechu dowodzi, że mężczyźni są w stanie szybciej i precyzyjniej "przejrzeć" prawdziwe motywy przedstawicieli własnej płci. I na odwrót: my, kobiety, też myślimy często: "Boże, dlaczego ten idiota daje się nabrać na takie podstawowe tricki?".

Możliwe. Choć podejrzewam, że autor cierpi na swego rodzaju "rozdwojenie jaźni" - to znaczy: jego jasna strona wie, co jest dobre, właściwe i cenne, ale jego ciemna strona, niechlubna, ale równie ważna, przejmuje od czasu do czasu nad nim kontrolę.
Te dwie jaźnie współistnieją obok siebie równolegle, tworząc dwie osobowości - jedna jest Karolem - tym skruszonym i przekonanym o winie, ale jest jeszcze ten drugi, równie prawdziwy - pragnący cielesnych rozkoszy z wieloma innymi kobietami. Tej drugiej osobowości nie przedstawił nam tutaj, a już na pewno nie pokazał jej swojej żonie. Przypuszczam nawet, że owo odżegnanie się od własnych niechlubnych pragnień, erotyzmu, od własnego pożądanie jest PRAWDZIWA przyczyną jego problemów łóżkowych. Może ma z żoną cukierkowy seks, a chciałby się... najzwyczajniej dziko pieprzyć.

Nie, po prostu niespójna. Nie trzeba osobowości mnogiej, aby być z jednej strony przykładnym mężem i kochającym ojcem, z drugiej - mieć na boku kochanki, czy wywijać inne numery. 
Niektórzy ludzie mają wiele twarzy (aspektów osobowości), którym pozwalają żyć jedynie "w nocy".

Określenia 'przykładny mąż' używam do określenia mężczyzn inaczej niż autor myślący i inaczej od niego traktujących i siebie, i swe partnerki.

Albo jest się przykładnym mężem, albo ma się kochanki.

***
Określenia do określenia.
Polska mowa nie być trudna?

A ja myślę, że ten wątek, to może być zimna kalkulacja. Autor mógł go utworzyć, by przeczytała go żona.

Proponuję, by przestać uważać autora za nieświadomego siebie i zagubionego we mgle, który teraz dopiero odzyskuje przytomność. Człowiek albo jest szczery, albo nie jest takim i doskonale zdaje sobie z własnych kłamstw sprawę. Oszukuje w jakimś celu, oszukuje, bo inaczej nie zdobędzie tego, na czym mu zależy. Schody zaczynają się wówczas, gdy kłamstwo wychodzi na jaw. Tak było ze zdradą i kolejnym kłamstwem o zakończeniu romansu (biedak, do dzisiaj pluje sobie w brodę, że nie posprzątał telefonu/skrzynki pocztowej przed udostępnieniem ich jż - już więcej tego błędu nie popełni), tak jest i tu na forum.

Co zrobi autor?
Głębiej zejdzie do podziemia i czynić będzie dalej to, co do tej pory. I usprawiedliwiać się będzie, że

***
Po edycji autora

Nie odeszliśmy od tematu ani  na milimetr. Cały czas temat jest ten sam: Twoja wiarygodność.
Poradą nie jest zarzucanie nieszczerości. To, że jesteś nieszczerym jest faktem.

Chcesz porady? Bądź uczciwym.

Nie wydałam wyroku, ale teraz jeszcze bardziej rozumiem Twą jeszczeżonę i jej zastrzeżenia. Tylko tyle i aż tyle.

Ela210 Dzieki za Twój post. Bardzo wartościowy.

Masz rację i całkowicie się zgadzam. Nie szukam w żonie przyczyny wyskoku. Przyczyna jest tylko we mnie i moja jest odpowiedzialność za zdradę.
W tamtym poście nie napisałem nigdzie, że moja żona mi się nie podoba! Napisałem, że uważam ją za ładną atrakcyjną kobietę. Ona cały czas mi się podoba. Nasz seks był przez zdecydowaną większość czasu bardzo fajny i satysfakcjonujący. Potem wdarła się nam trochę rutyna. Nad takimi, rzeczami z powodzeniem można popracować i je zmienić
Na inne kobiety patrzę w taki sposób: Są nowe, inne, efekt tajemnicy etc. Ale to z moją żoną chciałbym spędzić życie... Bo to ona jest dla mnie wyjątkową kobietą spośród wszystkich innych. Nikogo w tym nie oszukuję. Ona to wie. To do niej należy decyzja.

Nie jestem psem ogrodnika. Jeżeli ona sobie kogoś znajdzie to oczywiście nie będę jej w tym przeszkadzał.

Oczywiście czas pokaże na ile moje intencje są szczere a uczucia prawdziwe...

Zdrada to nie pomyłka. Wiele czynników do tego doprowadziło. Ale do tej pory już to przepracowałem m.in. na terapii. Po prostu nie piszę tutaj wszystkiego ze szczegółami. Może to dlatego to wszystko nie brzmi wiarygodnie z waszej perspektywy.

Pisałem już wcześniej o tym, że powody zdrady i nasze wcześniejsze problemy w związku zostały przez nas oboje przeanalizowane. Wyciągneliśmy wnioski. Wiemy co jest do poprawy.

wiem czemu mi nie ufa. Bo co najmniej dwa razy zawiodłem jej zaufanie. I macie racje, że przez długi czas sam ze sobą nie byłem szczery...

Czy w tej szczerości wyznałeś żonie to wszystko, co napisałeś w swoim drugim wątku? Jeśli nie, to znaczy, że od szczerości dzielą Cię lata świetlne. Wciąż pozwalasz jej wierzyć w coś, co nie jest prawdą, a przecież naturalną konsekwencją tego, że fizycznie Cię nie pociąga, a przynajmniej nie tak, jak powinna partnerka, może być poszukiwanie kolejnych przygód. Nawet jeśli jeszcze nie teraz, to kiedy sytuacja stanie się względnie stabilna, niemal na pewno.

Odniosę się jeszcze do fragmentu, w którym napisałeś "już samo to co zrobiłem przysłania jakiekolwiek cnoty" - owszem, zdrada jest jedną z największych podłości, jakie można zrobić drugiej osobie, ale jeśli popełni się błąd, a potem szczerze za niego żałuje, chce naprawić i zrekompensować poniesione przez nią straty, to można uznać, że jest nadzieja, że jeszcze wejdzie się na właściwą drogę. Ty natomiast na zimno kalkulujesz i jedyne co Cię męczy, przynajmniej moim zdaniem, to to, że TOBIE nie jest tak, jak mogłoby być, gdyby Twój romans nigdy się nie wydał. Żona jest w tym mniej ważna. Skrucha, żal, przeprosiny - to ma na celu uspokojenie sytuacji, byś na powrót mógł odzyskać, co straciłeś.

Karolu, nie oszukujmy się, wiemy więcej niż chciałeś nam powiedzieć, a to rzuca na Twoje intencje i postawę zupełnie nowe światło.

Edit:

Treść jest obraźliwa, ale nie mnie oceniać czy uraziłeś Autora, niech sam Karol się wypowie.

Karolu1212, czuję się w obowiązku poinformować, że zgodnie z przyjętymi na Netkobietach zasadami wątków na życzenie nie zamykamy.
Z pozdrowieniami, Olinka

---------

Myślę, że mocno przesadzasz. Na domiar złego zaczynasz tupać nóżkami ze złości, bo ktoś śmie widzieć coś, czego nie powinien, bo to niewygodne. Zauważ jednak, że większość wniosków wyciągamy na podstawie własnych doświadczeń i obserwacji, a że ludzkie zachowania są schematyczne, to także na przyszłość wiele można przewidzieć.
Rozumiem, że nie jest Ci przyjemnie zderzyć się z czymś, co staje się trudne do przyjęcia, ale zakładając wątek na publicznym forum zawsze należy liczyć się z tym, że nie wszystkie wypowiedzi okażą się zgodne z oczekiwaniami.

Na koniec pytanie: jak żona zareagowała na informację, że Cię nie pociąga i NIC z tym nie może zrobić, bo nie ma takiej mocy sprawczej? I jeszcze jedno: jak Ty masz zamiar rozwiązać tę kwestię?