Ja w ciąży, a małżeństwo wisi na włosku - Netkobiety.pl

A czy rodzice nie mogą Ci pomoc z ogarnieciem tego skoro jesteś teraz w złym stanie ? Wiesz, moim zdaniem Ty liczysz w srodku siebie na cud, ze cos sie zmieni, on sie zmieni i bedzie szczesliwy hepi end. No przykro mi, nie bedzie. Czym szybciej zaczniesz sprawy sądowe, tym szybciej je skonczysz i bedziesz mogla ten czas poswiecic na swoje normalne funkcjonowanie. Popros o pomoc rodzicow.
Zobacz, jakbys poszla wczesniej do prawnika nie byloby tej sytuacji teraz, a Ty co chwila bedziesz miec to samo plus pogorszenie Twojej przypadłości. Az w koncu wysiądziesz.

Nawet najbardziej doświadczone osoby na forum nie pomogą tak jak specjalista. A niestety, u Ciebie jest do rozwiązania kilka trudnych spraw. Tu juz powoli chodzi o wszystko od kasy po rozwod, opieke nad dziecmi a teraz doszly grozby. Ocknij sie, nie ma tutaj za bardzo wytlumaczenia chorobą, Ty to na wlasne życzenie przesuwasz i przesuwasz, szukając powodów. To nie jest dobra droga. Poza tym jak dajesz rade wejsc na forum to dasz rade wyguglowac w domu dobrego prawnika.

Macie rację. Dostałam kolejne groźby dotyczące tego jak on nas "k..y" zniszczy. Nie będę czekać. Szukam prawnika.

Dziękuję Wam. Potrzebowałam takiego kopa. Serio kasę mam gdzieś, ale będę walczyć o dziecko, bo on ma spore roblemy psychiczne. Do tego zobaczę czy uda mi się załatwić zakaz kontaktu ze mną w innej sprawie niż dziecko. A przed domem montuje kamery. Nie wiadomo do czego on jest zdolny.

Dlaczego kase masz gdzies? Oszalałaś chyba ... To Twoja kasa, a Ty nie jesteś dobrą wróżką rozdającą pieniądze. Dziewczyno, opamiętaj sie. A jak masz gdzies tak kase, to moze podam Ci numer konta ? Mozesz mi przelac ja wiem jak je wykorzystać.
Żartuję.
Nie daj się temu czlowiekowi, to nie kwestia tysiąca złotych, dlaczego masz mu to darować? Wez dobrego prawnika, daj mu pełnomocnictwo i juz on będzie to odzyskiwał.

Ajrish i bardzo dobrze. Zacznij stawiać granice i siebie szanować. Jaki obraz matki i kobiety chcesz przekazać dziecku? Matki, po której były partner może jeździć jak za przeproszeniem po burej suce i ją wykorzystywać? Grozić i w zasadzie kraść pieniądze, a wszystko za jej przyzwoleniem, uległością i biernością? Pamiętaj, że dziecko będzie patrzeć na Twoje postępowanie i chłonąć. Jak będzie widzieć, że Ty nie szanujesz siebie i dajesz się wykorzystywać, to ono samo nie nauczy się też szacunku do siebie i może się nauczyć, że lepiej dać za wygraną i dać się wykorzystać.

Że ten Twój były grozi? Słyszałaś takie powiedzenie, że małe psy najwięcej szczekają? Bardzo możliwe, że jak dostanie wezwanie na policje albo policja przyjdzie z nim porozmawiać, to skuli ogon i będzie cicho.

Moim zdaniem zasłaniasz się dzieckiem, żeby nie walczyć o swoje. Nie wiem, czy się boisz czy o co chodzi, ale nie rób z dziecka tarczy i usprawiedliwienia dla faktu, że dajesz się wykorzystywać. Przysługi dziecku tym zachowaniem nie robisz.

I dokładnie to chciał osiągnąć swoim zachowaniem. Idź na policję autorko i niech ten smętny teatrzyk jego się ukróci raz a porządnie. Zastraszaniem sobie załatwił święty spokój z oddaniem pieniędzy. Niepojęte

Cóż, bardzo możliwe, że i tym razem macie rację. Pierwszy raz mam styczność z takim zachowaniem, stąd strach. Zastraszanie i manipulacja to jego taktyki. Faktycznie skorzystam z opcji, żeby kontaktował się przez prawnika.
Dla mnie priorytetem jest ograniczenie praw. Jak adwokat uzna, że uda się to załatwić, to dodatkowo będę chciała rozwód z orzeczeniem. W końcu argumenty podał mi na tacy.

Przeczytałam cały swój wątek od początku i powiem jedno - ja potrzebuję pomocy. Nie tylko prawnej, ale i psychologicznej. Uważałam, że jest inaczej, ale nie... nie jest. Jestem uzależniona od tego człowieka. Nie potrafię zrozumieć dlaczego. Nie kocham go, jednak jego wiadomości wywołują u mnie ogromne emocje. Ktoś z Was pisał, że liczę na happy end... Mam bardzo zaburzony obraz związku, bo sama tkwię w niezdrowym. Nie wycofam się z rozwodu, jednak potrzebuję ogromnej siły, której nie mam.
Mężulek z kolei nieco stonował, bo nagle przysłał mi sms jak to wciąż myśli, jak zniszczyliśmy nasz związek, że on chciał dobrze, że spłaci mnie, nie moją mamę, ale chce mieć na piśmie, że to dla dziecka. Dodatkowo mam wówczas podpisać, że mieszkanie jest jego i chce rozwodu bez winy. Ewidentnie próbuje mnie wybadać. Będę konsekwentna i nic mu nie odpiszę. W czwartek będę wiedzieć co robić.

Najlepsze co możesz zrobić, to milczeć.

Jeśli kontakt będzie nieunikniony, bądź serdeczna i uśmiechnięta. Jeśli zagrozi, że Cię zabije, to mu z uśmiechem podziękuj, za kolejny dowód do sądu.
Tym go wyrwiesz z przyjętej pozy i nie będzie wiedział co robić.

Wiedz, że wszelkie jego zagrywki mają na celu wybić Cię z emocjonalnej równowagi. Dopóki pokazujesz mu, że to działa, dopóty będzie to robił.

Jak będziesz u adwokata, to poproś aby przy Tobie i w Twoim imieniu zadzwonił do męża z informacją, że nie życzysz sobie żadnego kontaktu poza sprawami związanymi z dzieckiem i że każda próba kontaktu zostanie uznana za mobbing.
3m się

Jestem po wizycie u prawnika - na rozwód z orzeczeniem winy mam jak najbardziej szansę, na ograniczenie mu praw rodzicielskich już praktycznie nie. Sąd może nie uwzględnić jego gróźb wobec mnie, tylko to jak traktuje dziecko - a tutaj, mimo że nie potrafi się nim w pełni zająć, to nie mogę mieć zastrzeżeń. Pogadam z mężulkiem czy zgodzi się na orzeczenie winy. Dowody mam twarde, więc po co się szarpać.
Co do szanownego mężulka - nawet nie wiedziałam, ale mama wysłała mu list na adres jego kobity, że żąda odwołania darowizny. Mężulek wpadł w szał i oczywiście zaczął mi wygrażać. Ja nie odpisywałam na żadnego sms-a, a tych dostałam kilkanaście - m.in. że mam się go bać, że dorwie mnie jak będę na spacerze, że jestem życiową kaleką i bez rodziców nie potrafię nic. To tak w dużym skrócie, bo naprawdę nie ma sensu przytaczać tu wszystkiego. Sms-y trafią do dowodów przeciwko niemu. Ja jednak bojąc się jego niepoczytalności odpisałam, że myślę nad pewnym rozwiązaniem, ale muszę mieć czas, żeby to dograć. Chodziło mi o to, że nie żądałabym od niego żadnej kasy pod warunkiem, że zrzeknie się praw do dziecka. Cały czas się zastanawiam czy to dobre rozwiązanie (a niestety prawnika zapomniałam się zapytać. Liczyłam na to, że będzie miał ograniczone prawa na podstawie tych gróźb). Temu też piszę tutaj, ponieważ Wasze opinie są niezwykle pomocne. Dla mnie też jest to swego rodzaju test dla niego. A czemu chcę mu to w ogóle zaproponować? Jest nieobliczalny i wpada w szał. Podejrzewam, że cierpli na jakieś zaburzenia osobowości i kto wie, czy dziecko na tym nie ucierpi. dwa dni temu kochał mnie i byłam dla niego ważna, a tu nagle grozi mi śmiercią...
Dzisiaj zmienił nieco ton, bo nagle dostałam sms-y, że on tę darowiznę mi zwróci, że na razie dysponuje połową kwoty, a kolejną część spłaci w ratach. Że ogólnie ma sporo problemów z tym mieszkaniem i musi mieć na prawników, bo są tam problemy.
Ojej, biedny misio. To faktycznie miał prawo mnie obrażać, rzucać groźby itp itd. Oczywiście ironia. Gdyby ze mną porozmawiał, przedstawił dowody tej sytuacji mieszkania (do którego de facto mam prawo), to nawet mogłabym mu w jakiś sposób pomóc. Twierdzi, że to mieszkanie ma już długi i jak tylko dostanie akt, to mam się zrzec mieszkania, żebym nie miała problemów. Ja jednak podejrzewam, że chodzi tutaj o dług w wysokości 500 zł. Także spokojnie dam radę go spłacić Powiedział jednak, że da mi klucze do tego mieszkania na wypadek, gdyby coś mu się stało. Nic nie odpisałam na to wszystko.
On jednak znajduje  usprawiedliwienie  w tej całej sytuacji z mieszkaniem dlaczego stosował wobec mnie wyzwiska. O nie kolego, cokolwiek by się nie stało, nie miałeś prawa mi grozić. Zwłaszcza, że jak już grzecznie do mnie pisał, "jestem matką jego dziecka, więc powinniśmy się dogadać". Chyba zapomniał o tym, że jestem matką jego dziecka w momencie, gdy groził, że mnie zabije... Ehhh, nawet nie wiem jak to skomentować.
To koniec tego małżeństwa - w końcu to do mnie dotarło. Nie ma sensu reanimować trupa, bo nic już nie jest w stanie tego naprawić. Czasem jeszcze ogarnia mnie smutek. Wspominam te dobre momenty, ale wówczas dla kontrastu przywołuję te złe. Nawet pomaga. Najgorsze są myśli, że spędziłam z nim świetne wakacje, mieliśmy super wypady na kajaki, do kina, do parku. Potem uświadomiłam sobie, że tęsknie do fajnych przeżyć, niekoniecznie do niego. Poza tym nawet gdybyśmy jakimś cudem byli razem, to absolutnie nigdy, nie byłoby już tak samo. Nie byłoby wspólnych wyjść w takim charakterze jak dawniej, nie byłoby takiej swobody. Tak sobie to tłumaczę, lecz mózg niestety co jakiś czas podsuwa te fajnie spędzone chwile. Na szczęście już lepiej sobie z tym radzę.
Kolejnym etapem jest moja terapia. Tak jak pisałam wcześniej, ja potrzebuję pomocy. Znam już swój problem, ale nie znam jego przyczyny, ani sposobu wyleczenia tego. Czekam tylko na słuchawki z mikrofonem i zapisuję się do specjalisty. (taki trochę off top, ale uważacie, że terapia online jest tak samo pożyteczna, jak wizyta w gabinecie? Mój wybrany psycholog oferuje i spotkania w gabinecie i online, lecz początkowo wygodniej dla mnie będzie online. A dwa - psycholog czy psychoterapeuta?). Terapia jest mi niezbędna, ponieważ nie chcę już nigdy popełniać tych samych błędów, obojętnie czy to w relacji z facetem, z koleżankami, z szefem. Nigdy więcej nie chcę być tak naiwna i zmanipulowana na własne życzenie.

Nawet prawnik powiedział, że jak najbardziej mogę przedstawić moje warunki. Nie boję się już z nim rozmawiać, bo nie mam żadnych złudzeń. Nie boję się jego gróźb. Pytałam prawnika czy zgłosić to na policję, to odpowiedział mi tylko, że "małe pieski głośno szczekają".
Tak jak powiedziałam, chcę sprawdzić, czy byłby gotów "sprzedać" swoje dziecko. Tak mówił, że dla dziecka wszystko... Mając pełnię praw rodzicielskich i jednocześnie oddając mi całą kasę, to już widzę jak przyjemnie będzie się dogadywać z mężulkiem w kwestii wychowania dziecka. Mąż w sms-ach kazał mi wy...alać z jego życia. Jeśli się zgodzi, to wówczas jego życzenie będzie spełnione. W przeciwnym wypadku niestety, ale będzie na mnie skazany.
Kontakt z nim teraz i tak będę miała, bo prawnik radził, żebym nie zabraniała mu wizyt z dzieckiem, bo to tylko będzie na moją szkodę.
Opisałam w poście powyżej, że zapisuję się na terapie. Mam 2 specjalistów, jeden to psycholog, drugi psychoterapeuta i jeszcze do końca nie wiem, którego wybrać.

Albo nie byłaś u prawnika, albo nie zrozumiałaś niczego z tego, co Ci powiedział.
Przesłanką do orzeczenia rozwodu z winy jednego z małżonków są dowody, które podobno masz, a nie jego zgoda na to.
O co chcesz go w ogóle pytać? Masz dowody, na których możesz oprzeć orzeczenie o jego winie, to co Cię obchodzi jego opinia o tym? Od decydowania o winie jest sąd, a nie mąż.

Takie groźby są już karalne, a z całą pewnością dowodzą braku równowagi psychicznej i emocjonalnej u niego, a więc - są argumentem na ograniczenie, bądź odebrania praw rodzicielskich. Nie ma to znaczenia, że używa ich tylko w stosunku do Ciebie, a do dziecka nie. Człowiek agresywny i grożący zastosowaniem przemocy, to człowiek agresywny i grożący zastosowaniem przemocy. Nie ma znaczenia w stosunku do kogo. Wystarczy przejrzeć przykłady podobnych spraw. Nie ma takich cudów, że sąd uznaje agresora za bezpiecznego dla dziecka. Mega słaby jest prawnik u którego byłaś.

Nie "bojąc się jego niepoczytalności" - tylko - chcąc zachować kolejne preteksty do kontaktu z mężem, taka jest prawda.
Po pierwsze - kasa którą on wyłudził nie jest Twoja, więc nie masz mu niczego do darowania. Pieniądze były Twoich rodziców, i z tego co napisałaś wynika jasno, że Twoja mama przedsięwzięła już pierwsze kroki do tego, żeby swoją darowiznę na jego rzecz cofnąć. Także Twoja wspaniałomyślność w rozdawaniu pieniędzy Twoich rodziców nie ma tu żadnego znaczenia.
Po drugie - jest to kretyńskie rozwiązanie. Ten gość to złodziej, oszust i zdrajca. Nawet jeśli teraz zgodzi się na Twoje warunki, bo widać jak na dłoni, że przehuśtał wszystkie pieniądze od Twoich rodziców, to nie masz żadnej, najmniejszej nawet gwarancji na to, że on nie pójdzie do sądu za 2, 3, 5 lat.
I wtedy ze zdumieniem zobaczysz, że - wysoki sądzie - matka dziecka zmusiła mnie do zrzeczenia się praw rodzicielskich szantażem. Szach mat.

Jaki test dziewczyno? Na jakie okoliczności chcesz go jeszcze testować? Przecież to żałosna kreatura, tak jak napisałam wcześniej - złodziej, oszust, zdrajca i agresor. Ciągle liczysz na to, że on w odpowiedzi na takie ultimatum rozszlocha się, padnie na kolana i będzie się tarzał w pyle, zapewniając o swojej miłości do syna?

Masz dowody na to, że jest agresywnym psycholem, czyli dowody jak najbardziej przemawiające ZA ograniczeniem/ odebraniem mu praw rodzicielskich - w postaci wiadomości i smsów od niego. Użyj ich po prostu.

On nie zmienił tonu, tylko zauważył, że ograniczyłaś częstotliwość kontaktu z nim. Po prostu stosuje inną metodę zmiękczania Ciebie.
Co Cię obchodzą jego problemy z mieszkaniem? Co Cię obchodzą jego problemy z prawnikami? On daje Ci więcej pieniędzy ze względu na to, że Ty również musisz chodzić do prawników?
I co do pieniędzy - nie Ty mu je ofiarowałaś, więc ewentualną spłatę ratalną niech uzgadnia z Twoją mamą, najlepiej w biurze notarialnym, gdzie podpisze stosowne zobowiązanie, które będzie miało moc prawną.

Chyba Ci rozum odebrało. Gościu normalnie mistrzostwo świata, okradł Was z oszczędności Twoich rodziców, oszukiwał Cię, zdradzał, a teraz Wam wygraża, a Ty będziesz mu pomagać, bo on biedny i ma kłopoty.
Nie wiem nawet jak to skomentować. Nie zrozum mnie źle, nie chcę Cię atakować, ale zachodzę w głowę skąd się bierze taka bezmyślność i niefrasobliwość?

"Powiedział" jest kluczem do Twoich problemów.
On powiedział, więc to na pewno jest prawda.
On powiedział, więc na pewno tak zrobi.
Jesteś tak uzależniona od tego człowieka, że wystarczy, że rzuci Ci ochłap w postaci jakiejś bzdury, a Ty na tym zbudujesz sobie plan na całe dalsze życie.

W jedyny możliwy sposób można to skomentować, i takie komentarze wielokrotnie tu już padły. On robi z Tobą co chce. Obrzuca Cię wyzwiskami, obraża Twoich rodziców, grozi Wam, a później wystarczy tylko, że spuści nieco z tonu, a Ty natychmiast zaczynasz rozgrzebywać te okruchy z pańskiego stołu i o niczym już nie pamiętasz. Nieważne, że groził Ci śmiercią, albo okaleczeniem Ciebie, bo nazwał Cię "matką jego dziecka"??

Kompletnie sobie z tym nie radzisz.
To nie Twój mózg rozpamiętuje dobre zdarzenia, czy miłe chwile, tylko robisz to Ty. Twój mózg nie jest narządem działającym niezależnie od Ciebie.
Mój pierwszy mąż był moim pierwszym chłopcem. Pierwszą wielką miłością, przeżyliśmy wszystkie pierwsze rzeczy razem. Przeżyliśmy wiele wspaniałych i cudownych momentów, zdarzeń, wyjazdów.
Ale to wcale nie zmienia faktu, że zdradził mnie z moją najlepszą przyjaciółką, że jesteśmy po rozwodzie od 19 lat.
Nie wyobrażam sobie, że miałabym teraz rozpamiętywać nasze wypady na żagle, czy spacery po parku, PO TYM wszystkim, czego on się dopuścił.
Człowieka określają jego czyny i postępowanie, a nie miłe wspomnienia z jego udziałem.
Widać jak na dłoni, że Ty już zaczynasz rozpatrywać co będzie jak do siebie wrócicie, mimo tego, że z facetem który Cię zdradzał i okradł jesteście obecnie na etapie agresji i gróźb.

Mam nadzieję, że Twoje słuchawki z mikrofonem już przyszły, bo naprawdę potrzebujesz wsparcia terapeutycznego i psychologicznego. Jesteś tak uzależniona od tego człowieka, że po tym, jak on wytarł swoje ubłocone buty w Twoje serce, Ty pytasz tylko, czy chce je wytrzeć jeszcze w wątrobę.

Twój prawnik jest głupcem.

Dziewczyno co Ty robisz az szok .... usiądz i przeczytaj raz jeszcze posty, dobrze?

On nie chce żadnego dziecka.
On chce, żebyście dali mu spokój jeśli chodzi o kasę. Żebyście wreszcie przestali się domagać zwrotu tej darowizny.
Tego chce.

I co policja na to?

Nie byliście jeszcze żadnym sądzie więc może zostaw to im do oceny, zamiast wyrokować już na podstawie jakichś wątpliwej jakości rad prawnika

A jak dacie mu spokój, to gdy sprawa z darowizną się przedawni, on będzie miał czystą drogę do robienia problemów z dzieckiem.

Psychoterapeuta jest często psychologiem, tylko takim, który dodatkowo skończył studia z psychoterapii, więc powinien wiedzieć więcej. Jak nie chcesz być naiwna, to zacznij się interesować światem i tym jak ludzie działają. Nie wiem, czytaj książki psychologów/psychoterapeutów czy solidną literaturę, nie jakieś lekkie romanse czy tanie kryminały, bo z nich mało albo nic wartościowego nie wyciągniesz poza lekką rozrywką.