JAK ZYC Z CZLOWIEKIEM UZALEZNIONYM OD SEXU

Czesc dziewczyny .
Siedze przed ta klawiatura i zastanawiam sie co mam napisac. Moje uczucia sa tak pokrecone. Mysle o tym co Napisal Egon . przeciez tak malo sie znamy a Ty Egonku wiesz ze ja mam kryzys. Jak to jest ze czlowiek z ktorym zyje tyle lat tego nie zauwazyl , przeciez ja nic nie udaje , tyle ze nie placze bo chyba juz nie mam lez. Czemu sie mna nie zajmie, czemu nie zrobi czegos po czym mi bedzie lzej. Pewnie codoworca nie jest czasu nie cofnie, ale tez nie o to chodzi. czy tak ciezko to zauwazyc i zrobic mi przyjemnosc? Stac go tylko na to zeby mi  mowic ze mnie kocha i byc dla mnie czulym? Czy tylko na to zasluzylam ? Ja to co mi dzis daje mialam cale zycie, jak mam uwierzyc ze to dzis jest leprze od tego z wczoraj? Jezeli miedzy nami niewiele sie zmienilo, on  oczekuje ze ja bede mu teraz  wierzyc. Przy czym jak go prosze o cos to czasem robi to natychmias czasem pozniej a czasem uwaza ze to nie wazne i odpuszcza czyli tak jak zawsze . Niewiele jest mi w stanie dac wiecej niz mialam dotychczs. Jezeli niczym tego nie popiera to jak wierzyc ze teraz jest inaczej , lepiej? ? Czasem mi sie wydaje ze ten moj maz jest jak Pinokio , drewniana lalka, ktorej kazdy krok stawiali rodzice ,a jak dorosl i zamienil sie w prawdziwedo chlopca to te drewniane nogi sobie zostawil  zeby pokazywac jak on prosto idzie. Przy czym prawdziwe nogi byly po to zeby odskoczyc gdzie chce przy czym wszyscy widza tylko te drewniane. I tak napraede bylo mu z tym dobrze i nie chce odrzucac tych drewnianych. I mimo ze twierdzi ze teraz ida te prawdziwe nogi to te drewniane niesie pod pacha . Jak uwierzyc ze czasem ich nie zamienia ?
Egonku dzis mam pierwsze spotkanie w grupie terapeutycznej , mam ndzieje ze cos z tego wyciagne. Napisze jakie mam wrazenia . Pa pa kachna

Kachna, kochana.
Tak , ja wyczuwam nastroj ludzi nieomylnie, poniwaz jestem wrazliwa? poniewaz pomimo, ze bardzo malo sie znamy jestes mi bliska? wszystkie kobietki jestescie mi bliskie.
Kazdej sytuacja w jakiej sie znalazla rozni sie nieco od siebie, jednak konsekwencje sa identyczne, bol, brak zaufania i......................... no wlasnie.

Kachna, trafnie to ujelas, maz kazdej z nas zachowuje sie jak Pinokio, wszystkie mamy wrazenie, w kazdym razie ja napewno, ze te drewniane nogi niesie ze soba pod pacha.
Niby cos drgnelo, niby zawieszenie broni, ale te drewniane nogi, hmmmm
To jest wlasnie sedno sprawy, totalny brak zaufania, ze te drewniane nogi kiedys przestana istniec
Ciesze sie Kachna, ze dzisiaj masz to spotkanie, chcialabym, zeby po nim bylo Tobie lepiej, co ja mowie, napewno bedzie.
Trzymaj sie
Wszystkie sie trzymajcie
Wczoraj jak przyjechal, przygladal mi sie bacznie, powiedzial, ze jestem jakas inna. Ja oczywiscie niedbale powiedzialam, ze tylko mu sie wydaje.
Do 3 w nocy robilismy rozne rzeczy, eh
teraz pojechal do pracy, a ja nie wiem z jakiego powodumam kryzys
Tzn wiem z jakiego, wstydze sie przyznac.
Dzisiaj wrocila chec kontroli
Komputer mial ze soba, ale teraz zostawil w domu, ale wiecie co? kabel i baterie zabral ze soba do pracy, po co pytam skoro jak uwaza skonczyl ze wszystkim.
To wzbudzilo moje podejrzenia, bo skoro nic nie robil, nic tam nie ma, to po co zabierac kabel i baterie do pracy skoro zostawia sie caly komputer? No powiedzcie.
I dlatego mam kryzys, nie dlatego ze nie wiem co tam jest, ale dlatego ze tak zrobil, bo to daje mi odpowiedz na moje pytania

Malina- jestem po prostu z Tobą i ze wszystkimi takimi kobietami, jak my!!!

Cześć dziewczyny!
Czytajac wasze listy widze jak jestesmy wszystkie skrzywdzone. Ze tak naprawde to nie potrafimy zyc normalnie. Jak nasz dobry czy zly nastroj zalezy od naszych mezow. Tak nie powinno byc .
To jest wspoluzaleznienie.Bylam wczoraj na spotkaniu  zon wspoluzaleznionych- bez wzgledu na srodek uzaleznienia meza.  Te spotkania prowadzi psycholog kobieta. Nie moge wam szczegolowo opowiedziec calego spotkania bo jedna z zasad jest zachowanie tajemnicy i nie wynoszenie niczego poz spotkanie. Ale mysle ze ogolne wrazenie moge opisac No i moge pisac o sobie. . Przede  wszystkim grupa przyjela mnie bardzo cieplo ja mowilam  o sobie jako jedna z ostatnich , najpierw pozwolono mi sluchac. Jak przyszla moja kolej bylo mi bardzo ciezko bo zorientowalam sie ze jestem jedyna zona seksoholika. Jedna z zasad tej grupy jest ze mowisz ile chcesz,  na ile jestes gotowa, a dla mnie byl to pierwszy raz kiedy mialam opowiedziec o swoim bolu glosno, patrzac w oczy rozmowcy a własciwie kilku rozmowcow.  Na poczatku kusilo mnie zeby nie powiedziec od czego uzalezniony jest moj maz a opowiedziec reszte nie wypowiadajac słowa seks. Zdalam sobie jednak sprawe ze nie chce o tym mowic bo sie wstydze, doszlo do mnie ze jest to jeden z obiawow wspoluzaleznienia. Pojawilam sie na tym spotkaniu zeby sie pozbyc tego balastu, wiec wzielam sie w garsc i powiedzialam o wszystkim, oczywiscie  z placzem . Nie wiem nawet skad pojawily sie przed moim nosem chusteczki , jak przeprosilam  to dziewczyny zaczely  opowiadac jak one pierwszy raz mowily o sobie i ktora jak plakala . I poczulam ze jestem we wlasciwym miejscu. Nikt sie nademna nie uzalal nikt nie pytal  o nic. Widzialam w oczach tych kobiet ze one znaja ten bol, ze to nie prawda ze jestem tu jedyna , jestesmy wszystki takie same , tylko srodek uzalezniajacy naszych mezow jest inny.  Zobaczylam kobiety ktore potrafia zyc po tym co zaszlo w ich zyciu, kobiety ktory pozbyly sie wspoluzaleznienia  jedne calkowicie inne jeszcze nie do konca, zobaczylam ze  mimo milosci mozna zyc bez ukochanego bo on nie chce  czy nie potrafi sie zmienic.Mozna tez przebaczyc  I nawet mozna byc szczesliwym. Powiem wam  szukajcie takich grup, zrobcie to dla siebie , wiem ze nadal jest to moj problem nikt go za mnie nie rozwiaze, ale jak sie udalo innym kobietom to ja zrobie wszystko zebym byla wsrod nich, bez wzgledu na to w jakiej grupie bede, bede szczesliwa Kachna.

sayonara, musialam wyjechac o tej porze.
Wiesz, ze jestem z Toba, trzymaj sie kobieto, trzymaj

Czy kiedys minie wystarczajaco duzo czasu, zeby nie czuc tego uscisku w gardle, zeby samo wspomnienie zadanego bolu nie rzucalo na kolana, zeby poczuc, ze to co sie stalo nie ma znaczenia, ze zycie jest piekne? To jest takie przygnebiajace, ze w tym przypadku czas plynie tak wolno i nie przynosi wyczekiwanego ukojenia. Dziewczyny trzymajcie sie.

Sayonara, nie wazna jest komunia, to tylko symbol. moge sobie dac uciac obie rece, ze w kosciele jest wiele osob przystepujacych do sakramentu mimo tak wielkiego ciezaru grzechow, ze wlos na glowie sie jerzy. Bog nie czeka na nasze Ojcze nasz czy Zdrowas Mario.... Czeka na kazda najmniejsza mysl skierowana do Niego: Boze miej mnie i moja rodzine w opiece, Boze pokladam w Tobie ufnosc, bo nigdy mnie zawiodles i nie opusciles w potrzebie, Boze, moze nie rozumiem dzisiaj co chcesz mi powiedziec, ale Ty zawsze wiedziales co dla mnie najlepsze, Boze, nie martwie sie dzisiaj, bo wiem ze jestes ze mna, Boze, prosze obdarz mnie laska zrozumienia tego, co chcesz mi przekazac, Boze, prosze, obdarz mnie sila i ufnoscia.... I tak bez konca. Nie jestem fanatyczka, nawet nie chodze zbyt czesto do kosciola, ale zawsze wierzylam, ze nie jestem sama, Bog czuwa nade mna, kieruje moimi krokami i zawsze obdarza mnie swoja pomoca. Z Toba tez jest, i dzis, i jutro i zawsze. Ja przez ponad rok zylam w takim mroku, ze nie bylam w stanie czuc jego bliskosci. Jeszcze nie wszystko rozumiem z tego, co sie stalo w moim zyciu, ale powoli przebijam sie przez te skorupe smutku, rozczarowania, zlosci, nienawisci... Wiem, ze kiedy do konca wyklije sie z tego koszmarnego jaja, znow poczuje cieplo Bozej milosci. Nie potrafie Ci ulzyc inaczej w Twoim cierpieniu, jak przeslac Ci najszczersze zyczenia, abys i Ty jak najszybciej poczula nad soba milosc i opieke Boza.

Aga,
jestem chyba przerazona- w poprzednim zyciu,pewnie bylysmy blizniaczkami,bo po raz drugi,to,co napiaslas,to to,co mam w glowie i o co tak usilnie prosze Boga.

Sayonara,
prosze,badz dobra dla siebie.
Jestes swoja najlepsza przyjaciolka,choc w tej chwili ciezko to zrozumiec.(pisze te slowa rowniez do siebie,kto wie,moze je wreszcie zrozumie)
Kochana,wyjdziemy z tego bagna i mgly w slonce.
Nie bedzie to latwe,nie nastapi jutro,ale znajdziemy droge!
Ja wiem,ze ta cala sytuacja,to jak wielki,ropiejacy wrzod......
Tyle bolu i krzywdy.
Zadnej z nas nie jest latwo i wszystkie,na swoj sposob staramy sie znalezc cos,co chociaz na chwile uspi ten bol
i pozwoli o tym nie myslec chociaz przez 5 min.
Ja tez mam dola,co pewnie wcale nie podnisie Cie na duchu.
Jest zle,ale przeciez musi byc lepiej.MUSI I BEDZIE!!!!
Wierze w to gleboko i tylko ta wiara trzyma mnie przy zyciu.
Czuje Twoj bol i jestem taka bezradna,bo nic nie moge zrobic,zeby Ci ulzyc.
Zaklinam Cie na wszystko-nie poddawaj sie.
Nie rezygnuj z siebie.

Spokojnej nocy i daj znac,jak sie sprawy maja

Malina, wiesz jak to jest jak próbujesz po raz kolejny wytłumaczyć, że coś cię boli, rani, nie akceptujesz tego i jesteś na granicy wytrzymałości a otrzymujesz tylko odpowiedź " ale ja nic nie robię", mimo że 5 minut temu miał włączony portal randkowosekso...itd. My wszystkie skrzywdzone  przez "niewinne igraszki" naszych partnerów i mężów jesteśmy połączone przez wspólny problem i tylko my wiemy, jak można czuć się bezsilnie i "po trochu umierać". To straszne, że spotkałyśmy się na takim portalu, bo mogłyśmy na "jaką sukienkę, buty, torebkę kupić". Ale równocześnie to dobrze, że komputer nie służy tylko patrzeniu na "nową d*pę" ale pogadaniu o tym, co czuję widząc tę "nową d*pę" u mojego męża na ekranie.
Kochana AgnieszkoWroc, mam prawo powiedzieć, że Cię rozumiem!!! Nie wiem jak mogę Ci pomóc, ale jestem z Tobą. Ja sama właściwie bym chciała już być na etapie jak piszesz "moja milosc wygasa,nawet niechce mi sie na niego patrzec,juz serce nie bije tak jak niedawno.mam depresje zniszczyl mi zycie,,,zniszczył mnie...a teraz ja go zniszcze...bedzie wolnym czlowiekiem ... prymitywny frajer!!!" Ja jak taka nienormalna cały czas kocham mojego męża, a naprawdę chciałabym już z tą miłością - mieć święty spokój!!!! Trzymaj się dziewczyno, bardzo ciepło myślę o Tobie, zrób tak, żebyś Ty poczuła trochę spokoju!!!

Aga, ja już nie ufam i nie wiem co zrobić, żeby rozpocząć od początku, bo kawałek serca i rozumu mi umarła. Nie wiem jak to możliwe, że jeszcze kocham, może to sobie po prostu wmawiam- inaczej rozumiałam MIŁOŚĆ- bezpieczeństwo, stałość i wspólne odkrywanie świata. Teraz z mojego niegdysiejszego pojęcia miłości pozostało niewiele. A jednak walczę- nie lubię tego słowa - walczę- bo kojarzy mi się z wojną, a nie ze spokojem, którego tak mi brakuje. Mam takie samo wrażenie- "jest obszar mojego zycia, do krorego chyba juz nigdy nie wejdzie...." Wiesz co Agsiu, niech oni żałują, stracili najpiękniejszą cząstkę nas!!!!

Strasznie Wam wspolczuje, nie wiem, moze jestem malenki kroczek przed Wami. Czuje, jak wszystko sie we mnie uspokaja, przyzwyczaja do istniejacego stanu rzeczy. Smieje sie ze smiesznych filmow, zartuje z dziecmi, uprawiam fajny seks z mezem, zajmuje sie domem, ucze i ...juz tak mi nie zalezy, juz tak sie nie stram. Licze tylko na siebie. On pyta, czy go kocham? Tak, kocham go. Wciaz jest dla mnie najwazniejszy, ale to juz nie jest ta sama milosc. Wiem, ze przezyl to rownie ciezko jak ja, choc zapewne inaczej. Ale juz nie jest w stanie obudzic we mnie pewnych uczuc. Bardzo czesto czuje sie, jakbym ogladala swoje zycie z boku. Po prostu patrze na niego jak na kaleke, wspolczuje mu bardzo, a jednoczesnie lituje sie nad nim. I gdzies tam po srodku kolacze sie moja malenka milosc, kaprysna, wymagajaca i bardzo slaba. Czasem tak silnie czuje, ze chce z nim byc, ze moge sie z tym pogodzic, ale w momencie kiedy czuje najwieksza bliskosc przychodza do mnie wspomnienia, w uszach dzwiecza slowa i wtedy sie zastanawiam, czy aby warto? To juz chyba przeklenstwo do konca zycia. Trzymajcie sie.

Egon całą niedzielę myślałam o Tobie, odezwij się jak wrócisz! Pozdrowienia dziewczyny:)

A ja tak sobie myśle i zadaje pytanie czy my kobiety musimy być pokutnicami? oni w ogóle niezasługują na nic.!!!
Dlaczego mamy im wybaczać? Szczerze mówiąc my ich kochamy,,,zadna z nas by tego niezrobiła ,,,dlaczego oni tak zrobili???
A czy mamy pewność,że za 2,3 lata znów skoczą w bok? Niema tej pewności i nigdy jej niebędzie!!!

Zdrada...da  się  żyć  ze  zdradą,nie  da  się  nigdy  zapomnieć...człowiek,chłopak  w  końcu  mąż , który  zdradzi ,  dla  kobiety  zdradzonej staje  się powoli  i  każdego  dnia mniej i  mniej  warty.Kobieta  patrzy  na  niego ,widzi  go ale  przed  oczami  kobiety  najpierw  stoi  zdrada , zdrada  to  najsilniejsze  negatywne  uczucie  z  którym  w  życiu  często musimy  się  spotkać  i  nigdy  dla  zdrady  nie  znajdziemy  usprawiedliwiewnia...
Nigdy ,przenigdy  nie  da  się  zdrady  wybaczyć,bo  nigdy  nie  da się  cofnąć  czasu  i  powiedzieć  sobie ---nic  sie  nie  stało.Uczucie  zdradzonej  kobiety  gaśnie  każdego dnia po  kawałku--zamyka  się  w  sobie ,cierpi  sama ,powinna  cierpieć  sama  i  nikomu  o  tym  nie  mówić,  bo  usłyszy  nic  nie  wartą  odpowiedź---czym  się przejmujesz,wszyscy  tacy  sami....otóż  nie  wszyscy,większość  nigdy  nie  zdradza,bo  taka jest  natura  człowieka.Zdradają  ci,którzy  mają  w  sobie  mało  człowieka  a  ich   uczucia  są  prymitywne.
   Takie  jest  moje  zdanie  i   zdanie  innych,  dla  których  zdrada  to  zwyczajne  świństwo ,a  człowiek  dopuszczający   się  zdrady  jest  mało  warty  i  zwyczajnie  w  niczym  nie można  na  nim  polegać,  jest  zwykłym oszustem  i  kłamcą   całe  swoje  życie...Taka  prawda....

Kochana Misiu, nie znamy Twojej historii. Ja osobiscie nie potrafie powiedziec sercu - przebacz i rozumowi - zapomnij. A bardzo chcialabym. Moze jeszcze nie uplynelo dostatecznie duzo czasu. To tak,jakby to uczucie bylo niezalezne ode mnie. A jestem bardzo naprawde BARDZO tolerancyjna. Przez to, co sie stalo o malo nie zwariowalam, wciaz sa chwile, ze czuje sie tak bliska szalenstwa, ze mnie sama to przeraza.

Tak czytam opowiadane przez Was drogie Panie te wszystkie okropne historie... i doszłam do jednego wniosku---------- FACECI TO CHUJE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! i zdania nie zmienie............

No tak . Generalnie Alexytymia ma racje ,ale. No właśnie zawsze jest jakieś ale. Przecież oni nas z kims zdradzaja? Zastanawiam sie czy moge miec pretensje do kobiet ktore wlaza do lozka zonatym facetom, ktore wykozystuja ich psie instynkty wiedzac ze sa czyimis mezami? Zawsze myslalam ze nie bo to maz  zdradza i do  niego powinna miec zona pretensje, bo to On ma zobowiazania. Ale czy na pewno ? Tak na pewno co nie znaczy ze te "kobiety" sa w pozadku? Czy wszystkie sa dziw.......mi? Mysle ze tak. Dlatego mimo wszystko bym ich nie wrzucala do jednego wora. Ale zyczylabym sobie zeby te Chu....je w zyciu trafialy na same dziw..........ki, a nie  na takie kobiety jak My , bo najzwyczajniej w swiecie na Nas nie zasluguja. UUUUUUUUUUU ale sie rozmazylam:)
Dziewczyny jezeli mamy wszystkie strony nazwane po imieniu, to czy warto dac sie zniszczyc ?  Jezeli sa tacy jak ustalono wyzej to czy zasluguja na to zeby im jeszcze cokolwiek dac? No wlasnie i tu zaczyna sie selekcja. Mimo ze nazwiemy Go chu... z powodu zdrady to ciezko jest rzucic takiego ch... jezeli przez  5, 10, 15, 20 czy wiecej lat byl dla nas dobry, tak naprawde bylysmy szczesliwe. Dzis wiemy ze byl gnojem, ale mysmy tego nie czuly , zakladajac ze seksoholizm jest choroba to czy nie warto sprobowac dac szanse sobie nie jemu ale wlasnie sobie ?
Pozdrawiam Kachna.

"Słabi nie wybaczją, jest to przywilej tylko silnych..."

Nie zostałam nigdy zdradzona i nie wyobrażam sobie tego. Nie wiem czy bym wybaczyła, na chwilę obecną sądzę że nie, ale dla mnie najistotniejsza kwestią w tym wszystkim jest to, komu się wybacza. Jeśli facet który zdradził jest babiarzem, uwielbia kobiety, flirtuje z nimi i najchętniej z każdą poszedłby do łóżka, bezustannie kłamie, kręci to jest to ten typ, któremu bym nigdy nie wybaczyła, bo nie potrafiłabym takiemy zaufać, zresztą nawet bym się z takim nie związała. Jeśli natomiast facet/mąż który zdradził to porządny, wartościowy człowiek, któremu zdarzyła się wpadka, bo po x latach dopadła go jakaś depresja, zniechęcenie, lub po prostu chwilowo mu odbiło, to mimo iż teraz sobie tego nie wyobrażam, to jednak taki człowiek wart jest zastanawienia i czasem warto dać takiemu szanse. Cieżko mi nawet o tym pisać, bo dla mnie zdrada to jest masakra jakaś. Przecież jak się kocha to nie rani się bliskiej osoby. Prawda jest też taka, że kobiety przed ślubem dobrze wiedzą jaki jest ich mężczyzna a niejdnokrotnie bezmyślnie decydują się załozyć z nimi rodzinę i potem cierpią na własne życzenie. Uważam, że trzeba być samemu odpowiedzialnym za swoje decyzje i jesli się widzi, że facet ma poważne problemy, jest uzależniony od sexu i nie można temu zaradzić to nie należy się łudzić że będzie lepiej tylko trzeba podjąć właściwą decyzję i albo zdecydować się na to, ale potem nie narzekać na taką sytuację, albo się rozstać i poczekać na kogoś innego. Kobiety boją sie tego ryzyka, wolą cierpieć czasem całe życie niż podjąć rozsądną decyzje. A każdy mądry powinien wiedzieć, że ślub nie polepsza tylko pogarsza sprawę. Dlatego dziewczyny jeśli jesteście jeszcze panienkami i macie już teraz poważne problemy ze swoimi facetami to proszę Was zastanówcie się czy warto dalej trwać w takim związku. Nie komplikujcie sobie życia i nie skazujcie się na wieczną udrękę. Wiele z Was jest młodych więc życie przed Wami i możecie być szczęśliwe tylko dokonajcie rozsądnych wyborów. Od Was samych zależy jak przeżyjecie swoje własne życie !!!

Można żyć razem po zdradzie- jeśli ocenimy, że z bycia razem mamy więcej korzyści niż strat. Jeśli mimo dania szansy facet znów zdradzi, nie zmieni zachowań, dalej kłamie, jeśli bagatelizuje problem lub oczekuje, że w ciągu krótkiego czasu zapomnimy i nie będziemy już mu o tym truć, jeśli złości się kiedy chcemy porozmawiać o naszych uczuciach, jeśli nie pracuje nad sobą, nie walczy o to by odzyskać nasze zaufanie...to nie warto dalej się męczyć. Może też być tak, że facet zrobił wszystko co mógł a my mimo to nie radzimy sobie z sytuacja, nie umiemy żyć ze zdradą partnera, za mocny był to cios wtedy cóż...odchodzimy lub niszczymy siebie dalej. Ale są też tacy co wyciągają ze zdrady wnioski, zmieniają swoje zachowanie i są razem silniejsi- tylko nie wielu ludzi umie aż tak się zmienić...ja wiem, że bym odeszła, nawet jak by robił cuda by mnie nie stracić- cierpiałabym i on by cierpiał...odeszłabym nie tylko dla siebie ale i po to by go już dłużej moim żalem, płaczem i nieufnością nie męczyć- może jestem za słaba psychicznie ...musiałbym zostawi c to za sobą żeby wrócić do równowagi

Witam Was wszystkie.

Wiedzcie że to jak będziecie żyć, jakie będzie Wasze życie, zależy nie tylko od niego. Zależy również od nas. Alexytymia dokonała analizy możliwych rozwiązań. I co ? Tak na koniec końców jej słowa nie dają nadziei. Tego tu szukacie ? Usprawiedliwienia dla dojrzewających w Was decyzji ? Ja mam inne doświadczenia i wiem że można sobie poukładać życie "po". Oczywiście że to, czy jest jakieś wspólne "po" zależy głównie od Niego i jego uczciwości. Jeżeli potrafi zerwać z przeszłością, jeżeli potrafi żyć z Tobą i dla Ciebie to dlaczego nie dać mu szansy ? Bo nas zranił ? A my ich nie ranimy ? Nie trujemy im du*y ? Wiecie jak można im zatruć życie, prawda ? Mój do dziś ma łzy w oczach jak zaczynam. Ale wiem, że dziś jest mój. Czy nie o to właśnie chodzi ? Pomijam tu tak oczywiste sprawy, takie jak dzieci czy rodzina w ogóle. Kochacie ? To kochajcie nadal, o ile on na to zasługuje.

Sporo w nas umarło. Sporo oni zabili. Nie wiem jak to ująć w słowa. Może tak. Nie zabijajmy samych siebie. Trzymajcie się mocno dziewczyny, bardzo mocno. Nasza przyszłość jest w naszych rękach.

Pozdrawiam. Misia

Czesc dziewczyny.

Misia bardzo Ci zazdroszcze ze masz taka pewnosc. Byc moze twoj maz jak dowiedzialas sie o zdradzie od razu stal sie Aniolem. Natomiast moj nie i mysle ze wiekszosc z nas ma doswiadczenia zblizone do moich. Widzisz jak ja sie dowiedzialam o wszystkich wystepkach mojego meza to czulam sie jakby mnie ktos wepchnal do beczki z kwasem. Bolalo i nijak nie chce przestac. Nie dlatego ze lubie ten bol. Byc moze twoj maz nie oklamal Cie juz wiecej, byc moze sluchal co do niego mowisz, byc moze nie bronil sie bo dla zdrady nie ma wytlumaczenia. Natomiast moj nie , nadal klamal twierdzac ze dla mojego dobra nie sluchal jak prosilam o cala prawde, zamiast schylic glowe na moje zawracanie du...py bronil sie i pytal czy ja sobie zdaje sprawe ze Go ranie ? Jak mozna zyc dalej normalnie z kims takim?  Wybaczyc ? Tak ale komus kto na to zasluzyl, komus kto teraz nie mysli o swoim a o moim bolu, komus komu moge zaufac Czyz nie na tym polega milosc ze troszczymy sie bardziej o ukochana (ukochanego) i jestesmy uczciwi we wszystkim . Mial moja milosc moja wiernosc i uczciwosc sam nie dajac mi tego. Zyl jak chcial nie zwazajac co mi robi i nadal nie jest aniolem. Kocham mojego meza ale nie jestem naiwna. Masz racje piszac "kochajcie o ile On na to zasluguje" Moj maz jeszcze nie zasluzyl nie dalej jak 3 dni temu zlapalam go na kolejnym klamstwie, dotyczylo nic nie znaczacej rzeczy, ale czy to Go usprawiedliwia ze byla to blachostka? Cale zycie mnie klamal i On tego nie zmienia a ja mam wierzyc ze mnie kocha ? Mowi mi ze beze mnie nie wyobraza sobie zycia. Hm wierzyc czy nie ? Ja wierze ale nie chce takiej milosci jaka On mi chce dac, dla ktorej jednym z filarow jest klamstwo i nieuczciwosc. Serwowal mi taka milosc przez lata i wiem ze mi nie smakuje i bardzo boli. Ni pozwole sie drugi raz tak zranic. BYc moze twoj maz byl inny a moze zaufalas mu w ciemno. Ja nie potrafie. Uwazam ze trzeba cos z siebie dac zeby brac. Puki co ja  dawalam szczerosci i chciala bym teraz dostac. Nie bede zyc ze slowami milosci mojego meza nigdy wiecej.  Przez ostatnie lata ta zylam i juz nie chce. Wiem ze nie bede szczesliwa, a mam do tego prawo.Jezeli moj maz nie da mi szczerosci to nie zasluguje ani na moje wybaczenie, ani na moja milosc.
Pozdrawiam Kachna.

Ja tez tak mialam przez 18 lat, dopoki cos sie nie wydarzylo, cos, co uwiezilo mnie w martwym punkcie i nie pozwala mi zrobic kroku ani w jedna, ani w druga strone. Logika podpowiada - winny, intuicja - czy aby napewno? Pamietajac taki zwiazek jak Twoj, nie moge uwierzyc w to co sie stalo. A moze byl taki tylko w moich oczach? A moze az do tego stopnia mozna udawac milosc?

Witajcie
Czytam tak sobie z lekka ten watek i myślę....i dalej sobie myśle;P
Sam tytuł wątku nie uważam za coś negatywnego.W sumie wszyscy chyba jesteśmy UZALEŻNIENI OD SEXU??:)
Przynajmniej normalny człowiek,zdrowy...lubi sex,pomijając ,ze jest to element miłości i prokreacji:P
Wiec nie wnikając w "zdradliwe sprawy" uzależnionych....uważam iż:
Z facetem uzależnionym od sexu jest bardzo fajnie i zdrowo zyć..ja nie widzę w tym problemu a raczej same korzyści;) i samą przyjemność :D
Życzę wam wszystkim sexocholików zapatrzonych w Was na wskroś...a depresja jesienna nie będzie Wam groziła:D

Czesc  wszystkim, szczegolnie cieplo witam Ciebie Egon.

Alex coraz bardziej dochodze do wniosku ze masz  racje. Daje mu szanse jedna, druga i kolejne juz ich nie jestem w stanie policzyc. Trwa to juz 4 miesiace. I mam dosc.  Czy to nie jest ponizajace dla mnie joko kobiety?
Alex masz racje trzeba bylo to od razu zakonczyc . Juz by mi bylo lzej, a tak 4 miesiace cierpien i zabawy  w pieklo niebo.
Po podjeciu tej dezyzji jest mi  lzej i mam nadzieje ze bedzie coraz lepiej. Co ja mowie ? Na pewno bedzie lepiej bo juz mnie nikt nie zrani i nie zawiedzie.
Pozdrawiam.

Widzisz Egonku ja juz nie mam sily tlumaczyc i dawac szanse. Jezeli nie skorzystal z tylu szans ktore mu dalam to znaczy ze jego milosc jest tak slaba jak wtedy gdy zaczal mnie zdradzac. Mowi ze beze mnie nie ma dla niego zycia. Czyz nie zakrawa to na ironie? Zrobil mi tyle zlego a ja mu mimo to dalm tyle serca . Natomiast On nie potrafi mi dac zycia bez klamstw i jeszcze je bagatelizuje. Fakt dotycza blachych spraw teraz , ale kiedys byly duzego kalibru, w zwiazku z tym wiem ze  nie moge mu ufac. A bez tego nie ma wspolnej przyszlosci. On tego nie rozumie, mimo ze prosze, blagam zeby mnie nie klamal, nic sobie z tego nie robi. Jak go zlapie na klamstwie to przeprasza blaga o wybaczenie, a za dzien dwa znowu to robi, a ile nie zlapalam? Dzis wracal do domu z konferencji cora z nim rozmawiala i mowila ze po odglosach wniskuje ze juz jedzie samochodem, potem wlaczala sie poczta glosowa. Wrocil za 2 godz a byl w miejscu oddalonym o 1 godz jazdy. ZrOZUMIALAM ze nie moge tak zyc stale w stresie gdzie jest czemu wylaczyl telefon? To mnie zniszczy. Jak bym mu ufala nie martwila bym sie a tak dostawalam do glowy, przez 1 godz mozna zrobic duzo. Dlatego juz mam dosc.

Czy uzależnienie to nie jest wtedy kiedy chcesz być z kimś?KOCHAĆ się z nim??To tez forma uzaleznienia od sexu.Ja tam jestem uzależniona gdy kocham...od tej osoby i od sexu z nią;)....wiem co mówie egonschiele...
Wy tu nie piszecie o facetach uzaleznionych od sexu ,a raczej uzaleznionych od zdrad i uzaleznionych od wielu kobiet jako obiektów do zaspakajania potrzeb sexualnych;)...a to moim zdaniem zupełnie cos innego..

Batrix
Z cala odpowiedzialnoscia potwierdzam, ze nie wiesz o czym mowisz, to co opisujesz uzaleznienie od kochania sie z jedna osoba i kochanie jej, to nie uzaleznienie tylko milosc poprostu.
Natomiast uzaleznienie os sexu jest wtedy, gdy ktos ma potrzebe zachowan sexualnych, obojetnie gdzie , w jaki sposob i z kim i nie ma w tym uczuc.
I wlasnie to cos innego, o czym piszesz, to jest wlasnie uzaleznienie od seksu.
Gdyby bylo to to o czym , jak piszesz Ty jestes uzalezniona, to 90 % swiata posiada takie uzaleznienie i jest ono budujace, a nie destrukcyjne, natomiast nigdy nie mozna nazwac tego uzaleznieniem, lecz miloscia.

Witam uczestniczki wątku i przepraszam, za nagłe wtargnięcie, ale chciałbym zadać kilka pytań stricte powiązanych z tym problemem.

Nie chcę obrażać żadnej z was, ale faktem jest, że każdy facet ma potrzeby seksualne, jeden mniejsze, drugi większe, każdy inaczej je wartościuje. Załóżmy jednak hipotetyczne sytuacje:

1) Mówiąc otwarcie na początku związku, mężczyzna oświadcza wam, że jest seksoholikiem i musi uprawiać seks jak najczęściej, bo inaczej obgryza ściany, bije głową w ścianę, albo chodzi "przytłumiony" lekami, jak kołek. Co wtedy ?

2) Sytuacja jak powyżej, ale jesteście w nim zakochane.

Biorąc pod uwagę, że oprócz leczenia farmakologicznego, którego chyba żaden normalny mężczyzna by się nie podjął, nie ma innego lekarstwa niż uprawianie seksu ??

O matko, ale brutalne to było, nie atakuj mnie tak, ja tylko pytałem.

Ty chyba dodatkowo założyłaś, że seksoholizm do "upodobanie do zdrady" ? Chodzi mi o to, czy seks to jakiś "dar", który kobieta wydziela mężczyźnie. Nie zrozum mnie źle, ale próbuje dociec mechaniki odbioru przez kobiety tej dolegliwości, która u was też zresztą się objawia.

Czy Ty czytałeś wcześniejsze posty w tym wątku? Widziałeś, ile cierpienia dla tej strony niesie?

No widzisz, gdybym nie była taka brutalna, to dłużej by trwało "dogadanie"
Mam nadzieję, że już jesteś pełnoletni Widzisz, ludzie mają różne temperamenty. I trzeba się zastanowić, czy ten seks raz dziennie jest dla Ciebie najważniejszy. Może trafisz na partnerkę o takich samych potrzebach, ale może nie.
Twoja decyzja, bo może mieć miejsce sytuacja o jakiej piszesz, że zakochana dziewczyna zgodzi się na taki "układ" wbrew sobie. A to nic dobrego.
P.S. Ale wiesz, są różne metody rozładowania napięcia.

Heh, dzięki za odpowiedź.

Mam 26 lat, ale nigdy nie miałem dziewczyny ani nie uprawiałem seksu.

Odnośnie tych "innych" form, to właściwie nie zadawajmy może zbędnych pytań, heh

Faktem jest, że większość mężczyzn ma znacznie większe potrzeby seksualne niż kobiety i zawsze zastanawiałem się, jak wygląda akceptacja tego przez "drugą połowę", bo wiem, że dla większości kobiet seks znajduje się na bardzo, bardzo odległym miejscu w związku.

Ok, bardzo dziękuję za klaryfikację

Jako osoba z 0% doświadczenia w tych sprawach wolę się zabezpieczyć teoretycznie, bo mam wrażenie, że seks może być czymś, co będzie dla mnie bardzo ważne w związku.

Mówisz, żeby się nie denerwować na zapas "coby gdyby" ??

To prawda, ale jest to również niestety kwestia człowieka i jego charakteru.

Mam znajomego, który dużo pił. W sumie to można go śmiało określić alkoholikiem. Ma dziewczynę, którą kocha, jak sądziłem nie jakoś strasznie, ale ceni sobie jej obecność. Okazało się, że ona zagroziła, że go rzuci, jeżeli on nie skończy pić. Ona też miała ten problem, tylko nie tak nasilony i udało się jej zerwać, tak, że teraz pija okazjonalnie, "do imprezy". Bardzo go wspierała, na tyle ile potrafiła, ale on zawsze był ciężkim przypadkiem, więc nic to nie dawało. Pił, wracał po kilku dniach, sypiał w parkach z menelami itp. Pewnego dnia jakoś tak zniknął na ponad dwa dni. Jego rodzice wyjechali gdzieś tam razem, ale jak się dowiedzieli od niej, że absolutnie nikt nie wie, gdzie jest ich syn, to wrócili. Znaleźli go w składziku w ogrodzie, do którego z rzadka zaglądają. Zamknął się tam z całym alkoholem, jaki był w domu i roztrzaskał wszystkie butelki gołymi rękami. Do dzisiaj ma blizny. Siedział tam dwa dni, w listopadzie, bez jedzenia i wody, tylko z papierosami i myślał nad sobą i rozwalał te butelki. Był w międzyczasie w sklepie, wieczorem i kupił alkoholu za wszystko co miał. Powiedział potem, że mu się ten z domu skończył. Nie wyszedł kompletnie z nałogu, ale ograniczył o jakieś 70%. Mój szacunek do tej osoby wzrósł proporcjonalnie.