Czy to normalne?

Będzie wtedy u Ciebie na codzień?
Nie boisz się, że on też ma problem  z alkoholem? Ty palisz? Widzisz Twoją córkę szczęśliwą w waszym domu wówczas?
Zastanowiło Cię, dlaczego jego syn ma problemy?

A co on ma zamiar robić, gdy dostanie ten poltoramiesieczny urlop? Będzie siedział u ciebie? Ma jakieś plany? Bo jeśli do tej pory jeszcze z nim będziesz i będziesz chodziła do pracy, to wtedy zobaczysz, jak wygląda życie z nim na co dzień. Z jednej strony to może nawet i lepiej, żebyś dostała wycisk, taka próbkę, bo może coś byś postanowiła w związku z tą znajomością.

Czy poza tym, że desperacko chcesz być z JAKIMŚ mężczyzną, to potrafisz podać choć jeden powód dlaczego to miałby być akurat ten?

Wciąż też powtarzasz, że on wypomina Ci, że się nie angażujesz, podczas gdy on rzekomo robi to na 100%. Czy poza słowami idą za tym w parze jakiekolwiek czyny? Bo jeśli ma na myśli wyłącznie to, że 'poświęca' Ci 100% swojego wolnego czasu, ale w roli pasożyta, to ja chyba nie mam więcej pytań.

W zasadzie tak to wyglda,czasem kino,wyjście do restauracji. Zza granicy czesto przywozi slodycze,chemie ale to takie zwroty wiec wiem ze za to nie płaci.

Dużo myslalam o tej całej sytuacji i jestem w tym wszystkim pogubiona.On ..kiedys moj ideał, pierwszy chłopak,pierwsza miłość. Bylismy ze sobą dwa razy : pierwszy jako w zasadzie dzieci szkola podstawowa,potem drugi kiedy ja zaczynałam liceum.Gdy nasze drogi sie rozeszły on spotykał się z moją przyjaciółką ktora została jego żona i z którą to sie rozwodzi.Przez te lata widzieliśmy się raz 3 lata temu kiedy ich spotkalam na wakacjach wtedy pomyślałam że jakbym z nim byla to pewnie do teraz.Dwa miesiące temu on do mnie się odezwal poprosił o spotkanie I tak to się zaczęło. Miesiąc bylo jak w bajce wiec "wsiaklam " w to ,on sie starał przysyłal kwiaty mowil ze nasza miłość odzyla na nowo,mi się tez tak wydawało,nie widzialam jego wad.W drugim miesiącu zaczęło mi przeszkadzac ze z góry narzucal ze przyjedzie do mnie, ze zostaje, ze co tydzień przywozi ta whisky, ze się u mnie kapie itd.W tym pierwszym miesiącu dalam mu kilka razy jedzenie i nawet pomyślałam że za jakiś czas sam zrobi zakupy itd.On za bardzo nie wydaje jak sam twierdzi nowy ubrań nie potrzebuje, mieszkanie takie sobie, tyle co zakupy na wyjazd, więc jakies pieniądze ma.Kiedy sam zaczął się upominać o te zupy to pomyślałam że z jakiej racji.Od słowa do słowa i się zaczęło. Wygrnal mi wtedy ze dal siebie swój caly wolny czas A ja nie.Jest dużo minusów co to do tego zwiazku ale od czasu rozwodu caly czas coś nie tak.Mialam kilka znajomości które mi nie pasowały jednak jakis czas w nim bylam moze zeby nie być samej I tu nagle pojawia się ON,ten którego kiedys kochałam. Może to jednak kolejny polsrodek bo znow sie boje byc sama.Za każdym razem mam ten scenariusz: początek bajka mija jakis czas i rzeczywistosc weryfikuje ze to nie to.Wiem że on jest bardzo porywczy,pewnych zachowań nie zmieni ale znow sie boje tego skończyć.
Tyle jest na nie...jego żona uzależniona,syn problemowy, on też ma mnóstwo wad ale też ma zalety jest opiekuńczy I wydaje mi sie ze jest mna ze mnie kocha. Wg niego nie da sie tego już poukładać i powrócić do tego co było ale chcemy jeszcze spróbować tylko czy warto?

W zasadzie wszystko wskazuje na to aby to zakonczyc.Dużo sie zmieniło między nami,zrobil sie dystans ..on już od jutra ma urlop,zobaczymy jak to bedzie wygladalo. Jestem chyba za słaba zeby podjąć jakas decyzje,przez alkohol męża sie rozwiodlam A bylismy ponad 15 lat ze sobą.

Justyna to jest bardzo niepokojące jak dajesz się wpedzac w jego gierki. Ja wiem ze jak uczucia wchodzą w grę to się człowiek czasem pogubi gdzie leży prawda i kto ma rację ale przyjrzyj się temu jak się zachowujesz w stosunku do jego fochow, tak dla siebie, na przyszłość

Tzn. co? Codziennie dojeżdża do pracy za granicą? xD

Co to wgl za banialuki z tym sklepowy żarciem. Toż to jego wybór czy będzie jadł śmieci z mrożonki czy sobie ugotuje zupę, kotleta czy chociażby zwykle kanapki zrobi. Matko jak można być tak nieporadnym życiowo żeby samemu się wyzywic nie umieć. Jak on przeżył do wieku 40 paru lat??

Bo przecież usmazenie jajecznicy albo ugotowane ryżu zajmuje wieki.

Nienormalne
Tylko się nie obraź bo nie chcę być niemiła.
Ale to wygląda jakby on wymagał kobiety, która będzie mu usługiwała i się słuchała bo pracuje za granicą. A Ty przecież też pewnie gdzieś pracujesz i masz swoje obowiązki

On gotować potrafi natomiast powiedział ze trochę liczył na to ode mnie bo nie ma czasu bp mi to w całości poświęca;)

chyba że chcesz być "żabą"

Świetny ten jego plan. Przecież Ty w tygodniu wcale nie masz pracy, obowiązków i córki. Ale się chłopak chce ustawić
Jeśli Ty w tygodniu gdy się nie widzicie masz mu robić obiadki żeby potem na weekend być wolna i cała dla niego to ja bym się spytała co on dla Ciebie będzie w tygodniu robił jak się nie widzicie. Co on dla Ciebie przygotuje fajnego. Niech coś zaproponuje.

chyba już wszystko w temacie zostało napisane. Ty się Justyna zastanów 10 razy nad związkiem z tym panem. Jak to mówią, stara miłość nie rdzewieje, ale nie jesteście już tymi  podlotkami, co x lat temu. Twoj Romeo sprzed lat to tylko wspomnienie. Nie kieruj się sentymentem tylko rozsądkiem.

Znowu manipulacje z jego strony 3 zupy to koszt 20 zł.
On doskonale zdaje sobie sprawę że tobie chodziło o koszty związane z gotowaniem na dłuższą metę
Bo gdybyś mu tak przez 2 lata gotowała to faktycznie zebrało by się tych kosztów.
Przecież on doskonale zdaje sobie z tego sprawę tylko że odwraca kota ogonem próbując tobą manipulować

Dużo mi narzuca np to zebym go poznała ze starszą corka itd jak cos powiem to wszystko analizuje każde słowo niby kocha A caly czas jedzie po mnie jak to źle myślę I czuje. Że jak powiedziałam zebysmy powoli najpierw swoja sytuację ograneli A potem może pomyślimy co dalej to ze ja buduje mury to nie dla niego itd..

Najgorsze to narzucanie jego woli ..bo ja nie czuje pełnego zaangażowania to jest jazda ..dzis napsialam ze mam dosc.Ze za każdym razem jak będzie nie po jego to będzie tak robil A on że nie ze dlatego że nie czuje mnie juz.Tak ja się wycofałam bo widzę w nim furiata..rozczeniowa osobę.. jego żonę znam I tak jest ..byla juz kilka na odwyku.Narzucil juz zeby poznac młodsza corke ze jakby mi zalezalo na nim to by tak było..wczoraj powiedziałam że w tyg przyjedzie starsza A on od razu ze fajnie ze ja pozna. Dodałam zebysmy najpierw moze ułożyli sprawy miedzy soba A potem zobaczmyy to jazda..

Facet wciska kity o miłości i zaangażowaniu a tak naprawdę to nie chodzi mu o nic innego tylko o gotowanie mu obiadków. Wygodny taki...

Dodam jeszcze, że od córek trzymałabym go z daleka. Córkom można przedstawić faceta, gdy to jest coś pewnego, gdy wiadomo, że to ten, gdy jesteś z nim szcześliwa.

Z obecnym nie jesteś.

Przynajmniej ja tu Twojego szczęścia nie widzę. Wydajesz się umęczona tą sytuacją.

Po co pakować w to córki? Jeśli on z nimi nawiąże jakąś znajomość/relacje, to tym trudniej będzie Ci to zakończyć, bo dojdzie obawa o córki, co one poczują, co pomyślą. Dodatkowo, po co w ich życiu taki pasożyt? Facet, który wali się na kanapę i wykorzystuje ich matkę jak tylko może mydląc jej oczy frazesami o miłości? Do tego jeszcze chla - bo pół flaszki whisky to jest już dobry wstęp do alkoholizmu. Wprowadziłabyś w życie córek, do ich bezpiecznego domu obcego faceta. Odradzam to. A doradzam raczej zerwanie tego.

Jeśli chcesz być kuchtą i zaopatrzeniowcem i praczką, to zatrudnij się jako pomoc domowa, np u jakiejś starszej pani - będziesz za to miała pieniądze i wdzięczność i szacunek. Na razie, od niego nie masz ani jednej z tych rzeczy.

A jego słowa o pświęceniu i 100% miłości to bzdury. Co on poświęca dla ciebie? Cały swoj czas na Twojej kanapie?

dużo prawdy życiowej jest w tym co piszesz, fajnie się to czyta

teraz powinno być "ale" , ale nie będzie

to co i w jakim stopniu przychodzi do autorki, to jej wybór, to nie ulega żadnej wątpliwości według mnie

przeciągający się rozwód, jak i wchodzenie w relacje w takiej sytuacji, jest mocno obciążone, już na tym poziomie/etapie można spokojnie zauważyć z boku, że to jest przerzucenie ciężaru, jechanie na litości, być może nawet ucieczka przed zmierzeniem się osobistym z problemem/wyzwaniem, czyimiś "rękami" jest zawsze łatwiej, ale czy zdrowiej

przebija tutaj osobowość zależna, nie bez powodu koegzystuje z osobą uzależnioną od czegoś, brakiem uczciwości ze strony tego osobnika jest brak swiadomości, nazwałbym to nie świadomością emocjonalną, stąd też zabawy w okolicach presji emocjonalnej

która to, uzasadnione obawy wywołuje u autorki postu, tu nie chodzi o to czy ten człowiek jest taki czy taki
sęk w mechanizmach i nieświadomości ich, cały wątek mówi o pewnej perspektywie, o kręceniu się w kółko, o rezygnacji z siebie, wręcz "była miłość" o cofaniu się, rezygnacji z kierunków w które chciało się iść, już o rezygnacji z siebie nei trzeba chyba wspominać, zrozumiałym będzie coś na wymiar "oporu" przed, to zdrowe jest i warto się tego słuchać, nie którzy to głosem intuicji zwią

rozumiem potrzeby, rozumiem wyzwania i reakcje na nie, rozumiem nakreślanie perspektywy i konsekwencji

sądzę, że najkonstruktywniejszym będzie, spotkanie się ze sobą, określenie wobec siebie, zasad kierunków wartości, postawienie sobie samej ultimatum, bo to ultimatum jest podstawą bezpieczeństwa córki również
na tym właśnie polega dorosłość, którą szkoda mylić z "przywożeniem chemi" z wumuszonym "gotowaniem"

gdyby to było Ok, robiłabyś to z serca, nie czujesz się z tym Ok, więc czym to jest ?

Nie pochwalam precyzowania tego rodzaju wymagań, Sz.P. jest partnerką, nie pomocą domową albo kuchenną.

I całe szczęście. Co to za związek by był jak ze wszystkiego się musisz tłumaczyć, nawet z tego że poszłaś do sklepu....

Pisze dlatego co on mowi zeby przybliżyc jaki jest ..wczoraj zarzucił ze do niego nie przyjechałam bo jestem chora A do sklepu pojechałam czyli jednak moglam wyjsc.Ja już jestem zmęczona tym związkiem, on teraz bedzie na miejscu dwa miesiące prawie. Pisze dzis caly dzien ze nie chce mnie stracić ze przeprasza itd

Dobre
Nie chce z nim już pisac ale on nie odpuszcza jeszcze za tydz mieliśmy jechać do SPA
Tak właśnie wczoraj mowilam ze dzis wolne ze mam dziecko i musimy cos zjesc to usłyszałam ze mogl on .Ja jestem przytoczona jego osobą i nim .To jest tak ze ja chce mieć oddech A czuje jego na swoich plecach .Nasze problemy są nieadekwatne do etapu na jakim jestesmy ..ale niego wszystko albo nic ..

Ja juz nie chce w to brnąć wole byc sama niz w takim zwiazku.

Zamiast w trase sloiki to powiedziec ze nie daje 100% z siebie bo do serca kobiety droga przez zoladek:). Nie rozumie jak mozna nie gotowac a przynajmniej prostych dan. No ok jesli nic nie gotowac to w trasie problem, lecz pracujac za granica nie stac wyjsc gdzies? Obiady dobre sa nawet do 15zl gdzie 8 dni na miesiac to tylko 120zl a jakby zaszalec i druga osobe zabrac to 240zl. Skoro obiady wspolne i mieszkanie to niech tez wyplata idzie na konto:).

Przecież pisał ci - ze z albo jesteś z nim na 100% i robisz te słoiki, skaczesz wokół niego albo wcale. Wszystko albo nic. Wiec wybrałaś nic. Bo facet chciał żebyś już natychmiast uważała go za absolutny numer 1 w swoim życiu, ważniejszy nawet od ciebie samej i twoich najbliższych. Nie chodzi ci o gotowanie ale jego podejście dużo o nim mówi - manipulator, burak i cwaniak, co myślał ze się ustawi i będzie wykorzystywał zakochana kobietę i jej dobre serce żeby po pracy stała dla niego w garach i podstawiała pod nos jak tylko się pojawi. Jeszcze jakby jakoś inaczej poprosił o te kilka słoików raz na jakiś czas, obiecał się jakoś zrewanżować. Jeśli dasz mu szanse to stracisz czas. Chwile będzie się pilnował a jak tylko stracisz czujność to dalej będzie manipulował i dążył do tego żeby on miał wygodnie twoim kosztem.

Czemu wczesniej nie myslal?? Tylko juz po przepraszanie i mowienie ze niby sie zmieni? Nie wchodzilabym w to

Gościu stosuje klasyczną starą metodę, kija i marchewki. Raz jest wymagającym, kłótliwym, roszczeniowym gburem, aby za chwilę stać się miłym, kochającym, pokrzywdzonym przez życie misiem.  Dla mnie On zwyczajnie bada grunt, jak daleko może się posunąć i na ile jesteś podatna na manipulacje. Osobiście ewakuowałabym się z tej znajomości, Ty zrobisz jak będziesz chciała.

Brawo Olinka
Autorko bylas z nim 20lat temu? Wtedy tez sie rozstaliscie z jakiegos powodu. Jak po 20 latach nie ma zmiany , czemu nagle by byla teraz, po twoim zerwaniu po raz drugi?

Justynko.  Każda kobieta pragnie być kochana przez mężczyznę którego sama kocha. To normalne że chcesz chodzić na randki,  pewnie też miło by Tobie było,  gdybyś dostała bez okazji kwiatka czy drobny upominek.  Gdyby Twój mężczyzna zaopiekował się Tobą tak żebyś mogła poczuć że mu zależy.  Witaj w klubie.  Ja mam 34 lata,  mój facet 36 . Uwazat ze w tym wieku na randki się już nie chodzi,  kawa w kawiarni raz na jakiś czas to strata pieniążków i czasu,  a dziecko?  On uważa że jest za stary,  bo co będzie jako 46 latek szedł na wywiadówkę do dziecka do szkoły to go wyśmieją że dziadek przyszedł a nie ojciec i że jego czas na robienie dzieci już się skończył. 
Ani czułości nie mam z jego strony,  ani słów kocham Cię,  które sam wypowie a nie odpowie na moje.  Nie ma kwiatka w dniu kobiet mimo że swojej byłej potrafił wysłać 30 róż parę lat temu. 
Eh..
W twoim wypadku nie brnęłabym dalej w tą relacje która Cię męczy. Żeby tylko nie okazał się jakimś psycholem który potem nie będzie chciał dać Tobie spokoju.  Co już powoli okazuje pisząc i narzucając się. 
Bądź rozsądna. 
Ja swój związek właśnie kończę bo nie zamierzam całe życie prosić się o kwiatka,  pocałunek czy cokolwiek innego.