Tragedia w pięciu aktach. Prośba o pomoc - Netkobiety.pl

Jesteś tego pewien? Oczywiście mogę się mylić, ale sadząc po tym co piszesz, jesteś ciężką osobą do rozmowy. Owszem mówisz dużo, tzn piszesz, ale po pierwsze masz gdzieś co piszą inni, jakie rady dają, chyba że klepią po pleckach, czy przytakują wersji, jaka Tobie by pasowała. Nie dyskutujesz, przedstawiasz swoją wersję. Patrzysz na innych z góry. A na każdą krytykę czy podważenie prawdziwości czy spójności wypowiadanych przez Ciebie słów, wielce się obrażasz i zaczynasz zachowywać jak rozkapryszone dziecko, które biegnie na skargi do moderatorów.
Swoje atuty podkreślasz na każdym kroku, natomiast swojej żonie umniejszasz we wszystkim. Wytknięcie Ci czegoś nazywasz arogancją. Nie dopuszczasz, że ktoś może odbierać Cię inaczej. W końcu jesteś taki mądry, inteligentny, przystojny i w ogóle pewny siebie ... po czym zaraz sobie zaprzeczasz.
Nie uważasz, że żona zwyczajnie nie miała ochoty z Tobą dyskutować, bo Ty i tak wiesz lepiej?

Roxann, wyjęłaś mi to z ust
Miałam właśnie zadać pytanie Autorowi, czy w taki sam sposób rozmawia z żoną jak z nami

Kochaś w jednym z smsów z połowy czerwca pisał coś o trzech latach... ale podobno to wyrwane z kontekstu i napisane "w żartach"...

No właśnie, może typ tylko czeka, żeby dzieciak podrósł i rodzina nie miała go za tego najgorszego, co zostawia żonę z małym dzieckiem.

Ja odbuduję swoje małżeństwo, a on za jakiś czas zgłosi się po moją żonę.

Ciekawe, czy ewentualne dzieci weźmie razem z szanowną małżonką, czy zostawią dla mnie "na pamiątkę".

Przyznaję, że materia w tym wątku jest tak ciężka, jak masa gwiazdy neutronowej. A Twoje małżeństwo również ją w jakiś sposób przypomina: kolaps właściwie od samego początku zaistnienia relacji, jej nad wyraz burzliwa dynamika, brak emisji własnej energii związkowej, posiłkowanie się bodźcami zewnętrznymi i nieprawdopodobnie silne pole magnetyczne przyciągające same rujnujące ją wydarzenia…

Zastanawiam się czytając kolejne posty, dokąd się posuniesz, Autorze...
Kategorie pytań, które stawiasz, liczba rozwiązań, które proponujesz sam sobie i nam czytelnikom do zaopiniowania, kontekst w jakich opisujesz różne wydarzenia, cięte riposty, Twój chłód i opanowanie są imponujące, zważywszy, iż moment w którym się znajdujesz to prawdziwa życiowa mizeria… Odnoszę wrażenie, jakbyś grał rolę widza, wytrawnego obserwatora, krytyka czy recenzenta, jakbyś był poza sceną wszystkich tych wydarzeń, jakbyś nie brał w tym rzeczywistego udziału, jakby ten dramat, który się toczy, nie był Twoim własnym dramatem… 

Wprost zdumiewa mnie, że własne emocje ujeżdżasz z taką wprawą, jak Zorro swojego rumaka Tornado po skoku z wysokości na jego grzbiet…

Z tego wszystkiego odpaliłem znów te zdjęcia smsów od żony fagasa. Lektura tego mnie rani, ale szukam też jakiegoś promyka nadziei.

Może to nim jest?

Moja żona w połowie czerwca napisała mu, że ta ich miłość to "niespełnione nadzieje" i lepiej żeby zajął się rodziną i ratował to, co z niej zostało.
Zaraz potem dodała w kolejnej wiadomości, że może faktycznie spotkają się za te trzy lata i zobaczą, co z ich uczucia zostało, stawiając pytanie, że może będą na tę miłość bardziej gotowi.
On chce do niej dzwonić. Pisze, że jest w szoku, bo ona wpisuje miłość w cudzysłów i zaczyna wątpić w to uczucie.
Prosi o możliwość rozmowy telefonicznej.
To ten wulgaryzm  mieszał jej w głowie. Jestem tego pewna.
Moja żona poczuła się wyraźnie dotknięta tym, że on kolejny raz okłamał swoją żonę i nie przyznał jej się, że po naszym ślubie utrzymywał z moją żoną regularne kontakty...
Może wtedy zrozumiała, że ten facet nigdy nie da jej tego, co ona potrzebuje, a nawet jeśli, to może ona kiedyś będzie na miejscu tej zdradzanej żony?

Powiedzmy, że miałem trudne dzieciństwo (z przyczyn zdrowotnych i rodzinnych), no i jakoś szybko musiałem się nauczyć obsługi własnych emocji.
Jednak to moje opanowanie przestaje wystarczać wobec tego wszystkiego, co ostatnio przeżywam.
Na forum jest łatwiej. Bo forma wypowiedzi ułatwia opanowanie.
Normalnie mam ataki nagłego płaczu - jeśli oto pytasz.
Natomiast w te wątki absolutnie nie chcę tu już wchodzić.

Dlaczego? Co mają rodzice do Waszego małżeństwa, ponoć dorośli jesteście?

Małżeństwo może i łączy rodziny, ale najważniejszą rodziną jest ta, którą tworzy to małżeństwo. Jesteś dorosły, a musisz zapytać mamusi i tatusia, co sądzą o Twoim małżeństwie i o wszystkim ich informować? Trochę to nie teges. Rodzice nie są od angażowania się w małżeństwa swoich dzieci. A Ty kolejny raz sprawiasz wrażenie, że jesteś jeszcze dzieckiem...

Muszą wiedzieć, jak to było, bo zaraz się okaże, że to ja za wszystko odpowiadam, bo przecież "dobra córeczka mamusi" nie byłaby o tego zdolna i jakieś powody musiała mieć (szukanie usprawiedliwienia).

Ja tam nie jadę po porady, tylko po to, żeby im otworzyć oczy.

Sugerujecie, że lepiej ich wziąć z zaskoczenia?

PS.
Jestem chyba pewien, że na tej fejkowej delegacji musiało dojść do kontaktu fizycznego.
Zacząłem jeszcze raz czytać maile, które mam i połączyłem to, czego wcześniej nie rozumiałem.
On do niej pisał, że z chęcią wziąłby udział jeszcze raz w "serialu" i "oczywiście w tej wyjątkowo przyjemnej części" (pisownia oryginalna).

Nie jestem zdziwiony. Przygotowaliście mnie już na to, ale to kolejny dowód, że ona nie mówi mi do tej pory całej prawdy.
Nie ma całej prawdy, nie ma szansy na miłosierdzie i przebaczenie.

Boże, czytaj dokładnie. Ma do wyjaśnienia, bo ma do matki pretensje o to, że oczekiwała od niej właśnie takich pozorów i tak ją samą widzi, a wcale taka nie jest.
Chodzi o to, że matka ma oczekiwania, ale nie dawała wsparcia.
Pozory - rozumiesz?

Powiem o cyberseksiku.

Ok, ale...
1. Mówisz, że przestajesz się skupiać na swoich uczuciach, bo "do tanga trzeba dwojga", ale zapominasz, że uczucie, to nie tylko słowo, a przede wszystkim czyny... twoje emocje na niewiele się zdawały jak widać, skoro nawet nie zezuwałeś  zapłakanych oczu żony wychodzącej z łazienki itd.
2. Mówisz, że nie będziesz rogaczem itd. ale dalej jakby żadnej refleksji co do swoich czynów, bo przecież nie zdradziłeś fizycznie a te zabawy w internecie to przez żonę, bo ona miała mniejsze libido... to, że przez to płakała, też jakoś Cię nie obeszło specjalnie...
3. Mówisz, że będziecie rozmawiać z rodzicami o swoich problemach, bo powinni wiedzieć co się dzieje u was w małżeństwie... czy nie uważasz, że to za wcześnie? Że skoro jesteście małżeństwem, najpierw powinniście sprawę dogadać we dwoje, podjąć decyzje, a potem przekazać ją rodzinie? Czy to nie tak, że znów chcesz biec na 'skargi' tym razem do rodziców? Myślisz, że oni przemówią twojej żonie do rozsądku? Jak im tą sytuacje przedstawisz, jak nam tu? Mam swoje za uszami, ale fizycznie nie zdradziłem, kocham ją, natomiast ona....??
4. Tu masz rację, to, że wróci czy to po rozmowie z rodzicami, z obawy o konsekwencje, co ludzie powiedzą itd., nie oznacza, że wróci do Ciebie też emocjonalnie. Nie masz też gwarancji, że za jakiś czas sytuacja się nie powtórzy.
5. Terapia czy odwoływanie do podstaw duchowych może jakoś pomóc w odbudowywaniu czy raczej budowaniu od nowa fundamentów w waszym związku, ale czy jesteś przekonany, że jest sens? Wiesz, że się kompletnie nie dobraliście, myślisz, że kwestie religijne spowodują, że to małżeństwo zacznie nagle w miarę normalnie funkcjonować?
Ja miałabym wątpliwości...

W twojej odpowiedzi zabrakło mi jednego, według mnie kluczowej refleksji, że też, a może przede wszystkim, Ty dałeś ciała. Bynajmniej Twojej żony nie bronię, na pewno nie w kwestii zdrady, ale na nią 'pracowałeś' przez lata. To czego nie można Ci odmówić, to ego sięgającego zenitu. Bezdyskusyjnie wybujałego. Z pewnością też poniekąd przez to, że miałeś przy sobie kobietę wycofaną, uległą, godząca na wszystko, wybaczającą wszystko... jak widać do czasu.
Wciąż jednak traktujesz ją jak kogoś gorszego, mniej ogarniętego, kim można manipulować (tak manipulować), tylko szukasz punktu zaczepienia jak nie rodzice, to może wiara? Bo wytknięcie jej naiwności, że kochanek się na nią wypiął i woli jednak rodzinę, okazało się niewystarczające, bo też nie jesteś pewien jak dalej tu się potoczy...
Ponadto, oczekujesz od niej szybkiej reakcji, starań, na co ona ewidentnie nie ma najmniejszej ochoty... No jak? Jak mogła nie docenić takiego "samca alfa", za którego siebie uważasz.
Kolejna rzecz, jeśli dotąd, w sensie do jej zdrady, jej nie szanowałeś, bo nie szanowałeś, o czym świadczy to, że nie zauważałeś nawet, że płacze po kątach, zapewne rozmawiałeś z nią jak tu z nami, tzn nie rozmawiałeś, tylko wyrażałeś swoje zdanie i oczekiwania. Do tego zdradzałeś ją wirtualnie, tzn "pozwalałeś" sobie na takie wybryki. To czego oczekujesz? Że wróci skruszona i będzie dalej Ci nadskakiwać? Dziękując "losowi" (wolę pominąć kwestie religijne), że jej wybaczyłeś i pozwoliłeś wrócić? Naprowadziłeś na dobrą drogę?
Chyba nie o to w tym wszystkim chodzi. Póki nie dostrzeżesz problemu (też) w sobie, to naprawdę nie ma sensu. Bo jak sobie wyobrażasz ew terapię? Będziesz tam mówił, to co tu? Że masz owszem swoje za uszami, ale jesteś "szczery" i dawałeś jej wybór, jak teraz? Że to ona ma problem, że ona nie potrafi rozmawiać, wyrażać swojego zdania, potrzeb...i w ogóle to chodząca ofiara losu itd. Uwierz, wtedy to strata czasu.
No chyba, że zależy Ci wyłącznie na tym by wróciła, powiedziała w końcu, że kocha i było jak dawniej, choćby na pozór, dla gawiedzi. Ewentualnie, by cała wina za rozpad małżeństwa poszła na nią, a Ty zachowasz przynajmniej w swojej głowie i w opinii otoczenia opinię o sobie jako chodzącym ideale

Nie wiedziałem. Mówiła, że tamtego nie kocha i kocha tylko mnie. Twierdziła, że tamta relacja jest zakończona.
Parę dni później, na dzień przed naszym ślubem, dzwoniła do niego i rozmawiali bardzo długo. Być może mówiła mu, że go kocha, a mnie nie.
Miesiąc później twierdziła już, że nie jest pewna uczuć do mnie, a tamtemu pisała w smsach, że go kocha.

Dalej twierdzisz, że wiedziałem, co jest grane?

Wybaczcie Drogie Panie, że głupi chłop uwierzył w słowa i dobre zamiary swojej już prawie żony.
Może powinien - jak zwykle - pójść za własnym ego i pogonić tę zapłakaną i błagającą kobietę.

Mi się też to wydaje błahe, ale ona przedstawia to jako wielki problem i uraz. Całe szczęście nie jestem aż tak bezduszny, żeby ją przez to wyśmiać.
Może wyolbrzymia. Podobno zdradzający odcinają się od rodziny.

Nie wierzę w to co czytam! Ręce opadają.
Zejdź na ziemię autorze a najlepiej już nie pij i odejdź od komputera...

Bo mi czasem o tym mówiła? Poza tym czasem zauważałem, że płacze. Czasem usłyszałem. Wtedy pytałem, co jest. Chciałem pogadać etc.
Komunikacja szwankowała, ale to przecież nie znaczy, że nie rozmawialiśmy wcale!
Poza tym znamy się od 10 lat i ja znam jej rodziców prawie tak samo długo.
Bardzo często tam bywałem. Widziałem, obserwowałem.

Ech, nie wiem, dlaczego Wy to tak zero-jedynkowo widzicie? Chyba źle to wszystko opisuję...

ACoMiTam91   

Oczywiście,że twierdzę,Ty sam nawet nie wiesz co napisałeś ...Twierdziła, że tamta relacja jest zakończona…. skoro tak niby twierdziła, to…..Parę dni później, na dzień przed naszym ślubem, dzwoniła do niego i rozmawiali bardzo długo…. Po co? skoro skończyła z nim nie powinna absolutnie do tamtego dzwonić,tym bardziej,tuż przed Waszym ślubem , czy Ty widzisz tutaj jakikolwiek sens?? A w dodatku..... Miesiąc później twierdziła już, że nie jest pewna uczuć do mnie, a tamtemu pisała w smsach, że go kocha….  I co DALEJ TWIERDZISZ ,ŻE NIE WIEDZIAŁEŚ CO JEST GRANE?????? Albo zanim napiszesz cokolwiek pomyśl czy to ma ręce i nogi,albo przestań wypisywać takie dziecinne brednie.

A ślub bierze się kiedy jest się pewnym swoich uczuć,a widać,że dziewczyna jest bardzo niepoważna i tak też się zachowuje,jak dziecko.a Ty niestety przy niej. Wydaje mi się ,że jesteście sobie warci. Dziwię się,że ten wątek jest tak długo ciągnięty,takie masło maślane,nic więcej.

Widzisz, to jest to, o czym Ci ciągle mówię. Będziesz to ciągle analizował. Znajdował kolejne kłamstwa, kolejne fakty, które się nie zgadzają... A Twoja żona będzie raczej szła w zaparte, że do niczego nie doszło. Będziesz o tym myślał dniami i nocami. Będą huśtawki nastrojów, będziecie się codziennie o to kłócić. Znam to z autopsji. Widzę, że bardzo chcesz, aby wszystko się ułożyło, ale musisz sobie uświadomić co Cię czeka. Czy jesteś w stanie o wszystkim zapomnieć? Bo inaczej Wam się nie uda. Ja już ode mnie napisałem wszystko, bardzo chcę Ci pomóc, bo sam przechodziłem przez bardzo podobną sytuację. Życzę Ci, żeby wszystko się ułożyło po Twojej myśli, chociaż uważam, że się nie uda. Piszesz, że jak pojawią się dzieci, to Twoja żona nie zostawi ich dla kochanka.... Chcesz wychowywać dzieci w związku, gdzie Twoja żona kocha innego faceta? Dzieci wiele zmieniają, jest mniej czasu dla tej drugiej osoby. U Was pomimo ich braku nie było ciepła i zrozumienia. Uważam, że planowanie dzieci w tej sytuacji jest największym błędem od czasu kolesia, który próbował sobie wsadzić słoik w tyłek. Zastanów się. Jeśli chcesz, daj szanse, zobaczcie jak to będzie.... Łatwo na pewno nie będzie. Ale nie planuj teraz dzieci!

Raczej nie jestem w stanie Ci na to pytanie odpowiedzieć:) Ale samo to, że bierzesz takie rzeczy pod uwagę uświadamia, co musi się dziać w Twojej głowie.

Uwazam ze powinienes pojsc do psychologa i z nim porozmawiac,moze pomoze ci w jakis sposob.Czytajac to forum to bardzo sie dziwie.atakuja cie o wszystko ,nie twierdze ze jestes biedny i poszkodowany ,bo sam tez broiles,przez co zona plakala,ale na boga ludzie ,ona miala wyjscie jak sprawa z kochankiem wyszla na jaw to po jaki diabel ona dalej chciala slubu klamala ze kocha ,a miesiac po slubie pisze kochankowi ze go kocha nie meza.Trzymajcie sie faktow !.Widzialy galy co brały,autor wyraznie mowil jej zeby powiedziala prawde ze slubu nie bedzie,po co sie upierala?nie byla pewna mogla to wszystko powstrzymac. Na co liczyla?Naprawde szkoda ze takie glupie kobiety w tak beznadziejny sposob niszcza komys zycie!

Jestem niecaly rok po slubie i niewyobrazam sobie takich rzeczy ,powiem jeszcze raz to ona jest winna sytuacji w ktorej sie znalezliscie,grala i nadal zapewne gra na dwa fronty.Slub to powazna sprawa ,widocznie nie dla wszystkich zapewne nie dla niej.Niech nie robi z siebie pokrzywdzonej dziuni,wchodzac w ten uklad zdawala sobie sprawe ze tamten ma zone i dziecko ,te formulowiczki ktore tak zaciekle jej bronia ciekawe czy dalej by to robily gdyby to dotyczylo ich samych ,gdyby to owa dziwa im rozbijala rodzine.Zaden zdrowo myslacy facet nie darowalby tego co oba ci zrobila i nadal robi Nie zachowuj sie jak zebrak milosci ! Ona nawet na kopa w dupe od ciebie nie zasluguje .A co do jej rodzicow no coz to oni wychowali bez zasad dziewuche nie wpioli to glowy ze na zajetych facetow uwagi sie nie zwraca! Uczucia uczuciami wiej najdalej!

Swiat na glowie staje ,nastaly czasy ,ze wina zdrady obarcza sie nie osobe ,ktora zdradzila a osobe zdradzana.Robila to przed slubem i od razu po slubie.Zona autora calego zamieszania znala go jaka jest osoba, dobrowolnie sie z nim zwiazala co gorsza na jego nieszczescie wyszla za niego za mąż,a teraz on jest wszystkiemu winien.To on teraz sie meczy z tym calym bagnem w ktore go wpakowala,a co gorsza czeka laskawie czy wybierze milosc do niego ,czy moze do kochanka ..

Żona wróciła wczoraj. Pod naciskiem, przez 1,5 godziny opowiadała jak to wszystko wyglądało. Nagrywałem to za jej wiedzą.
Z trudem przyznała się, że spała z kochankiem na tamtym wyjeździe. Ponoć nie jechała tam z zamiarem pójścia do łóżka, ale tak wyszło. Tamten miał chyba konkretny zamiar, bo nie zapomniał o prezerwatywach.

Wszystko zaczęło się na ślubie gacha w sierpniu. Zatańczyli ze sobą i coś do siebie poczuli. W połowie listopada już wylądowali w łóżku. Podobno nie było fajnie i moja żona uważa, że to był największy błąd w tym wszystkim.

Utrzymuje, że więcej już ze sobą nie spali.

Co ciekawe, przyznała też, że parę dni po naszym ślubie on przyjechał w nasze rodzinne strony. On bardzo tego chciał i ona się zgodziła. Podobno tylko rozmawiali przez około pół godziny.

Ona twierdzi, że tego wszystkiego żałuje. Że nigdy już sobie nie pozwoli, aby ktoś tak bardzo cierpiał przez jej kłamstwa. Chce kolejną szansę.

Twierdzi, że była zamroczona uczuciem do tego gościa, dlatego nie zważała na mnie i moje uczucia oraz cierpienie. No i bała się też, że jak to wyjdzie, to ja powiem żonie tamtego o tym, że spali ze sobą. Prosi mnie, żebym nie wysypał gacha przed żoną. Prosi też, żebym nikomu o tym nie mówił. Boi się, że wyjdzie na dziwkę. Obiecałem, że zatrzymam to dla siebie.

Ja nie mam jej za złe, że zakochała się w innym i że z nim spała. Nie czuję do niej odrazy, niechęci, obrzydzenia. Wręcz przeciwnie, ostatniej nocy zgodziłem się z nią spać w jednym łóżku. Nawet między nami do czegoś doszło...

Jednak tak nie da się żyć. Ja ją kocham. Dalej mnie pociąga. Chciałbym z nią być. Jednocześnie nie można obok tego wszystkiego przejść obojętnie.

Cenię sobie w życiu rozsądek, balans i kompromisowe rozwiązania. Zaproponowałem czasową separację. Powiedzmy rok. Podpiszemy intercyzę, zamieszkamy osobno. Damy sobie czas, przestrzeń i swobodę na to, by rozeznać własne uczucia i pragnienia. Może zapiszemy się też na terapię. Może po tym czasie wrócimy do siebie. Odnowimy przysięgę małżeńską, a może ona sobie kogoś znajdzie... albo ja sam. Czas pokaże.

Ale sie narobilo….
nie bylo mnie tu 3 dni i calkiem nowy obrot spraw.
Ja wiedzialam, ze oni ze soba spali.
Dalej bede utrzymywac, ze to perfidna kobieta i chce zostac z toba ze strachu.
On jej nie chce.
Ty gotowy na wszystko. Musialaby zostac sama.

Bidulka.
No qrwa biduleczka, no…..

Nie jestem ekspertem, ale jak chcecie odbudować związek, to nie wydaje mi się aby separacja była dobrą metodą.

A jak często te spotkania grupowe miały miejsce?
Odpłynęła uczuciami do niego to jak miała sypiać z Tobą? przecież to byłaby zdrada.
Jeśli Ty potrzebujesz separacji fizycznej to ok ale nie wiem czy to dobry pomysł.
Wychodzi na to że Twoja żona jest podatna na czarusiów.
Jeśli się nie mylę to Twoja matka wie o wszystkim? Tu zdania będą podzielone czy mówić rodzicom czy nie, jeśli zamieszkacie oddzielnie to trzeba coś powiedzieć.
Jeśli chcesz drążyć to zaproponuj jej wariograf.

No dobra niech się wykaże ale codziennością a nie od spotkania do spotkania.

No czemu mnie nic nie zdziwiło w tym opisie??
Potwierdzenie Waszego związku- Twojej dominacji i jej manipulacji.. Separacja- niezła kara. Seks na zgodę.? na potwierdzenie przewagi nad kochankiem?
I kto tu co ugrał?

Nie liczyłam, że się ze mną zgodzisz. Acomitam, ja Ciebie nie oceniam.
Pokazuję Ci jaki widzę mechanizm, a pewne rzeczy robimy podświadomie. Ktoś widzi coś innego, to ci coś napisze innego. Dzielę się swoją intuicją.
rzadko na forum wyrywa mi się jakaś rada typu działaj tak a tak..

Ja już nie mam nic do dodania od siebie, poza tym, że to Twoje życie i tylko Ty podejmujesz decyzję. A skoro już podjąłeś, to się jej trzymaj.
To co dodam, to tekst Aftera. Przeczytaj kilka razy, az do Ciebie dotrze...
After
Na początek: To jest Twoje życie i Twoje decyzje! I nikt inny jak nie Ty sam będziesz się musiał z ich konsekwencjami zmierzyć.
Nie zrób najgłupszego błędu, jaki bardzo często popełniają zdradzeni faceci
Nie daj się jej złapać na seks jakiego w życiu nie miałeś...
Coś w stylu:
Powiedz mi tylko swoje marzenie, a będzie spełnione. 50 twarzy Grey'a to nic w w porównaniu z tym, co Tobie jest gotowa zafundować.
Wpuścisz ją do swojego łóżka- Facet już po Tobie. To stara jak świat sztuczka kobiet.
Zanim podejmiesz decyzję, musisz wiedzieć jedno: TEGO CO SIĘ STAŁO NIGDY NIE ZAPOMNISZ I BĘDZIE WRACAŁO DO CIEBIE  NICZYM BUMERANG!
Będziesz jeszcze długo przegrywać jako jej mąż z kochankiem, z tym zajebistym seksem, jaki mieli a jedynym jej marzeniem w momencie wypominania jej zdrady będzie abyś się wreszcie zamknął i cieszył się, że wróciła.
Nie daj się nabrać na ten jak to ujmuję tutaj, mózgojebny styl tłumaczenia wszystkich kobiet, które poszły w tango: wybacz, pogubiłam się, to było tylko zauroczenie? ale tylko Ciebie kocham..
Bo to jest bowiem wyłącznie szukanie sobie alibi aby usprawiedliwić się przed samą sobą, że nie jestem kurwą i dałam innemu dupy bo tego chciałam i mi się to ruchanko  podobało.
Do tego stopnia, że Ty mógłbyś umrzeć, a nie zrobiłoby to na niej żadnego wrażenia poza koniecznymi pozorami!
Wiesz póki co tyle i tylko tyle ile sam ustaliłeś! Ona nic ponadto co wiesz i tak Tobie nie powie!
A mogę Ci zagwarantować: to co Ty wiesz to jest tylko czubek góry lodowej.
Ile to trwa/ło?
Tak naprawdę nie wiesz nic.
Jeśli razem pracują- tam się wszystko dużo, dużo wcześniej zaczęło?
I na pewno nie trwało tylko miesiąc?
Dla Ciebie to jednak nie ma znaczenia. ŻADNEGO!
Żadna, ale to żadna kobieta nie wlezie facetowi do wyra bez uczucia i nigdy nie odejdzie, jeśli nie była kochanka pewna..
Tak czytam, co też tutaj piszesz i  zastanawiam się cały czas kiedy jej ulegniesz.
Bo coraz bardziej się przekonuję, że jednak  polegniesz?
To, że  ona teraz wobec perspektywy zostania na lodzie z łatką sorki za słowo, qrwy Tobie nie odpuści masz jak w banku?
Będzie manipulować Tobą, grać na Twoim uczuciu, przysyłać wszystkich świętych z księdzem proboszczem na czele tak długo aż wreszcie wymiękniesz.
O ile nadal jej będziesz pokazywał, że coś do niej czujesz..
Tego możesz być pewien?
Kochasz ale to jest tylko fatamorgana. Tej kobiety, którą poślubiłeś już nie ma. ONA NIE ISTNIEJE.
Dla Ciebie ona umarła..
Między  bajki możesz sobie włożyć jej słowa, które kompletnie nie mają pokrycia .., Jak wyglądało jej uczucie do Ciebie już boleśnie się przekonałeś..
Pytałem ją jak było z rozstaniem . Przyznała , że mnie okłamała . To ona go zostawiła . Okazało się , że ma żonę , dziecko , drugie mieszkanie . Nie chciała być tą drugą
Co ma bidulka teraz Tobie powiedzieć?
Przecież nie powie, że prawdopodobnie żona kochanka się dowiedziała i facet, któremu zależało na bezproblemowym ruchanku wobec niemiłej perspektywy rozwodu z jego winy, błyskawicznie się ewakuował i  wypłacił jej kopa?
Była wyłącznie jego vaginą i do tego celu mu służyła.
Twoja wina jest ogromna bo:
1. za dużo pracowałeś, nie było Cię w domu ona Cię potrzebowała, lub....
2. jesteś ciągle w domu, nie starasz się polepszyć bytu rodzinie
1. jesteś nadopiekuńczy, już ją mdli od tych czułości
2. nie jesteś czuły, nie mówisz że ją kochasz  milion razy dziennie, nie nosie  jej na rękach.
1. nigdzie nie wychodzicie się zabawić
2. Ty tylko byś imprezował
1. Nic tylko zajmujesz się dzieckiem, a o nią nie dbasz
2. W ogóle nie zajmujesz się dzieckiem
...
...
* wybierz dowolne lub sobie dopisz dowolne zestawienia).
Niestety,
To Ty musisz podejmować trudne decyzje i działać stanowczo i konsekwentnie włącznie z wnioskiem o rozwód.
Trzeba zmusić ją do wzięcia za to zrobiła odpowiedzialności.
Albo to zrozumie i uszanuje Twoją decyzję, albo, co jest wysoce prawdopodobne Twoje działania uzna za atak na siebie i będziesz wrogiem numer jeden!
Tego jednak się dowiesz dopiero i tym przekonasz na Sali sądowej.
Wszelkie inne półśrodki przedłużą tylko agonie tego związku.
Jakieś niedomówienia ,układy, dawanie czasu to gówno w które próbuje Ciebie wciągnąć i ciężko się będzie później z niego otrzepać.
Kryzys były, są i będą w każdym małżeństwie. To nie one są przyczyną zdrady
Przyczyna która prowadzi do zdrady jest JEDNA i leży zawsze po JEDNEJ stronie ?
Po tej stronie która podjęła decyzję o zdradzie zamiast zastosować kilkadziesiąt innych uczciwszych wobec partnera rozwiązań.
Zdrada jest wyłącznie dobrowolnym wyborem jednej ze stron, bez wiedzy i udziału drugiej.
Jest to wybór, decyzja która ma wiele alternatywnych, uczciwych rozwiązań
Łącznie z zakończeniem związku.
Pytanie dlaczego podjęła taką decyzję - odnosi się do analizy osobowości osoby która jest w stanie oszukać kogoś kto jej zaufał bodajże najbardziej na świecie.
To zdradzający powinien głęboko szukać w sobie odpowiedzi na pytanie:
Co jest w niej takiego że potrafi zdradzić i przede wszystkim zrozumieć że wybór oszustwa zamiast uczciwego rozwiązania problemu - to jest żaden wybór...
Przyczyn zdrady mających  źródło w zachowaniu zdradzającego nie ma żadnych! ?
Chyba sam jej do niego nie zaprowadziłeś i nie nakłaniałeś jej do zdrady, prawda?
Ofiara zdrady nie ma kompletnie wpływu na taką a nie inną decyzję podjętą przez zdrajcę.
Wybór tej decyzji należy do osoby ją podejmującą - zdradzającego.
Są trzy podstawowe filary związku, będące jego zaworami bezpieczeństwa:
- szczerość
- zaufanie
- szacunek
Te trzy elementy są nierozłączne
Jeżeli któregokolwiek z nich zabraknie, pozostałe zawsze znikają jednocześnie.
Wtedy następuje definitywny koniec! Koniec związku, małżeństwa
Czy tego chcesz czy też nie- zawsze oznacza to jedno: TO JEST KONIEC!
Nie można bowiem komuś zaufać, kogoś szanować jeżeli ten ktoś nie był wobec Ciebie szczery. Był nieuczciwy.
Był po prostu kłamcą i okazał się najzwyklejszą kanalią!
Nawet jeśli, jak mówi to rozdział zamknięty, nie ma żadnych niepokojących sygnałów z jej strony, to wyłącznie z powodów o których wcześniej napisałem.
Ona ma cały czas nadzieję, że sprawa rozejdzie się "po kościach" i jej się upiecze
Bo i tak w końcu wymiękniesz!
Wybij jej to z głowy! Niech na to nawet nie liczy! Stanowczo ale grzecznie to jej zakomunikuj...
Facet.
To ma być wyłącznie TWOJA decyzja!
Nie słuchaj jej psiapsiółki i uj wie kogo jeszcze. Goń wszystkich jej emisariuszy z Twoimi i jej rodzicami włącznie, jacy będą wysyłani.
Bo to nie oni będą musieli żyć z tą qrewną i to nie oni będą musieli zmierzyć się z piekłem, przez jakie będziesz przechodzić.
Nie słuchaj nikogo oprócz siebie
Z psiapsiółką ona ma wersję uzgodnioną i konsekwentnie obie się będą jej trzymać.
Nie wierz kompletnie w to co teraz ona mówi, w jej łzy, w jej zachowanie.
Wszystko jest wyłącznie po to aby Ciebie odpowiednio ?obrobić?
Niczego już nie wiesz i już niczego nie będziesz pewien...
Nawet tego czy w tej chwili już nie układa sobie swojej alternatywnej przyszłości na Twoich plecach...
Być może tylko potrzebuje na to  czasu A ten dostanie, gdy dasz jej wrócić!
Jeżeli nawet nie, to teraz już jej wystarczy kolejne zawirowanie w Waszym małżeństwie, a ona pofrunie w ramiona kolejnego kochasia-pocieszyciela, który gdzieś tam na nią czeka.

Jeżeli nawet pozwolisz jej wrócić, to  czy wytrzymasz ciśnienie wątpliwości teraz i za lat kilka, naście?
Czy dasz radę zmierzyć z tymi ironicznymi spojrzeniami wszystkich tych, którzy wiedzieli doskonale o jej wyczynach? Wątpię. Bo to nie jest już tylko Wasza tajemnica?
Możesz sobie mówić, że tak. Tylko, że nie wiesz jeszcze, kompletnie nie masz świadomości, z czym się będziesz musiał zmierzyć!
Chcesz jednak jej pozwolić wrócić?
Postaw sprawę ostro!
Jeżeli ma w ogóle marzyć o powrocie, bo do dania jej szansy droga dla niej będzie długa, bolesna i  daleka- o jej otrzymanie będzie musiała walczyć, to bezdyskusyjnie akceptuje następujące Twoje  warunki:
1/ Bierze winę na siebie i zgadza się na rozwód z orzeczeniem jej wyłącznej winy, Temat doprowadzasz do końca
2/Zgadza się na rozdzielczość majątkową oraz niekorzystny dla niej podział Waszego dorobku,
Jeśli pozwolisz jej wrócić- z własnej kieszeni płaci połowę kosztów utrzymania
3/Akceptuje i uszanuję każdą Twoją decyzję, w tym to, że masz prawo ułożyć sobie życie na nowo i ją jednak ostatecznie wykopiesz za drzwi, 
Ma cierpliwie czekać na Twój werdykt i nie naciskać ani kogokolwiek wysyłać z misją ?pojednania?
4/Ma świadomość tego co zrobiła, nie będzie Ciebie obciążała winą i wie, że Ty już nic nie musisz. Co najwyżej możesz.
5/ Akceptuje Twoje warunki jej powrotu i to że to Ona ma walczyć o Ciebie niczym lwica o młode, a nie odwrotnie. Ma udowodnić Tobie codziennie, że pozwolenie na jej powrót nie było Twoim błędem
6/ Zanim zechcesz ją przelecieć- ma dostarczyć na papierze wyniki badań na wszelkie choróbska przenoszone drogą płciową
7/ Akceptuje to, że z Twojej strony nie ma żadnych gwarancji na to, że jej się Ciebie uda odzyskać ..
Tylko tak i nie inaczej? Test jej wiarygodności i szczerości jej intencji?
Mówisz jej : Sprawdzam?
Wiesz, że bronisz kogoś, kto nie zasługuje na litość z Twojej strony? 
Bo litości nad Tobą nie miał?

Jesteś w wyjątkowo komfortowej sytuacji, o jakiej większość tutaj piszących może tylko pomarzyć..
Wiesz, z kim i z czym masz do czynienia. I naprawdę już nic nie musisz..
Co najwyżej możesz ...
Zarówno dać jej walczyć o Ciebie, jak i ją z hukiem na kopach wypierzyć ze swojego życia na zawsze!

Separacja miała być elementem tej próby poskładania tego na nowo.

Macie rację, powie tylko to, co już wiedziałem.

Łapię się też na tym, że nie mam cierpliwości. Oczekuję szybkich efektów.

starr o co Ci chodzi z drugim etapem po zdradzie? To co Twoim zdaniem mam teraz robić? Wolałbym opcję z szansą na uratowanie tego związku.

Wspolczuję niefajnego punktu w ktorym jesteś, ale żeby odzyskać panowanie nad swoim życiem, musisz wydrapać się na górkę odpuszczenia jej sobie i zobaczyć co tam jest.
Nie Ty pierwszy i nie ostatni..