Milosc czym jest, a czym jest zwiazek . Co oznacza kochac?

Tez mam żal do Boga,że po tylu latach najpierw bólu,potem emocjonalnej,ale spokojnej pustki,wystawił mnie na próbę.Po jaką cholerę?Może chciał,żebym przestała chodzić do koscioła?Bo chodziłam w niedziele i święta,a od dwóch lat tj.od kiedy wywróciło sie moje życie do góry nogami-przestałam,lub prawie przestałam.Chodzę sporadycznie.Zanikła potrzeba i zastanawiam się dlaczego?Chyba żal do Boga jest zbyt duży.Za nieudane życie?za niespełnione marzenia?za bolesne wystawianie na próby?Za wszystko.Za całokształt.i nie chcę szczęścia TAM.Chcę go tu i teraz!

No.Podobno jest cos takiego,jak "boski plan",ale jeśli Bóg planuje wynagrodzić mnie po smierci,to niech da mi już spokój i nie wystawia mnie więcej na próby.Od dziecka mam przesrane i mam dość.Zwyczajnie.

Kenzo-miła moja.Ja zapomniałam o sobie,a teraz o tym,że istnieję przypomina tylko nieznośne cierpienie.Całe życie swoje,odkąd pamiętam,żyłam dla innych.Mam taka naturę,że lubię uszczęśliwiać innych.Nieważne jak.staram się wybiegać myślą,wyprzedzać marzenia.lubię dawac.siebie.robię dziesiątki rzeczy na codzień,tak od niechcenia.Robiąc np kanapki,maluję je keczupem w uśmiechnięte bużki,szczególnie dzieci moje to lubia(dzieci przed 30:),albo wczoraj zreperowałm mężowi okulary,albo upiekę jakies ciasto na tygodniu,nie w sobotę.trudno mi teraz wymieniać,ale jestem z natury uczynna i nie robie z tego sprawy.Lubię szcześliwych ludzi wokół siebie.Więc.Chcę,żeby był szczęsliwy tez m.in. mój maż.Nie dziw się.Nie mogłabym sprawić mu przykrości.nie mgłabym od niego odejść,więc nie mogę zacząć mysleć tylko o sobie,bo nigdy nie zbuduję nowego,szczęśliwego zycia na krzywdzie innych.Nieważne ,czy zasługują na to,czy nie.A co za tym wszystkim idzie nie czerpałam,nie czerpię i nie bedę czerpała garściami z życia.Juz dawno gdzieś zgubiłam swoje potrzeby,pragnienia.jestem,a raczej byłam bardzo niezależną duszą.potrzebowałam przestrzeni,prywatności,chciałam mieć swoje życie obok,lub raczej razem z zyciem matki i zony,tj.chciałam i miałam swoje kolezanki,pasje,zainteresowania i.....wszystko stłamsił ON-mąz mój kochany.Kolezanki (wszystkie)nieodpowiednie były.kiedy chaciałm wyjść z domu,gdzieś to była obraza,a potem zakaz.jak to?sama?bez męża?A jak pytałam dlaczego mąz wychodzi beze mnie,to robił zdziwione oczy,że jak chcę to  proszę barzdo.on mi nie broni.Już mi się rzygać chce(sorry)na samo wspomnienie tej obłudy.i tak dzień,za dniem,rok za rokiem pozbyłam się kolezanek,przyjemności wyjscia,gdzieś na plotki itd.Jedyna moja pasją stał sie dom i dzieci,no i maż oczywiscie,który po pijackiej nocy,gdzies,z kimś dostawał rano jajeczniczkę na kaca.Zonka robiła.Zeby głodny nie wyszedł.męzuś jadł,zakładał czysta koszulkę i znikał na kolejne balety.
Nie myślę o sobie od zawsze.Nie liczę się i nie chce,a raczej nic nie zrobie w tym kierunku,aby to zmienić.Nie  zostawię go,bo mnie potrzebuje.Gdybym to zrobiła,juz dawno byłabym z moim ukochanym.ale to nie w moim stylu.Tak po cichu liczę na jakis cud,ale bardzo po cichu.
jedyne czego teraz chcę,to wrócic do "samotnej,emocjonalnej egzystencji.przestać kochać tamtego,bo to beznadziejne uczucie.przestać myślec o nim.przestać czekać na esemesa.odzyskać spokój,sen i tyle.

muszelko...

pisząc o nowym życiu miałam na myśli, abyś porzuciła utarte schematy...porzuciła rolę wiecznej pocieszycielki innych...masz prawo do własnego życia i świata będąc matką, żoną czy kochanką...nie można całe życie być na czyiś usługach i na siłę uszczęśliwiać innych...znajdź w sobie swoje dawne pasje...zainteresowania...wyjdź naprzeciw światu i ludziom, ale takim którzy potrafią dawać, a nie tylko brać...ZNAJDŹ W SOBIE SIŁĘ ABY ODMIENIĆ SWÓJ LOS....WYMAGAJ WIĘCEJ OD ŻYCIA BO NA TO ZASŁUGUJESZ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

witaj La...

Wiem, że miłość to wspólne patrzenie w tym samym kierunku, zaufanie, uczciwość, wspólne radości i smutki.

Prawdziwa wartość, dobro, nie może być nam odebrane, gdyż wyrasta to z naszego wnętrza. Sytuacje, czy ludzie mogą pozbawić nas tylko tego, co zewnętrze i powierzchowne. Jeśli jesteśmy prawdziwie szczęśliwi, to nie muszę ?szczerzyć zębów?, ale nawet zachowując zewnętrzną powagę, radość rozpiera moje serce...słuszne jest stwierdzenie ? ?nie przywiązuj się do rzeczy, ani tego, co zewnętrzne?. Człowiek po części uzależnia swoje życie od przeróżnych elementów: dom, praca, sukces, powodzenie, druga osoba, imprezy, używki itp. Jedne z nich są dobre i rozwijają człowieka, inne powodują zniszczenie. Wszystko to, co nas ogranicza, zniewala, uzależnia, nie jest dobrem i nie należałoby się do tego przywiązywać. Niekiedy tak bardzo przywiązujemy się do przedmiotów lub osób, że zamiast dobra, otrzymujemy, albo raczej sami powodujemy rozgoryczenie.

..On jest jak chwast w moim sercu, wyrywam, a on odrasta...
mam jednak nadzieję, że uda mi się go wyrwać raz na zawsze...

Kenzo, pięknie i mądrze napisane.
Miłość wzbogaca, a nie zabiera. Rozwijać miłość, to dobrze przeżyte życie.

Wiesz, że byłam "śmiertelnie" zakochana w kimś innym, kimś kto kochał nad życie, ale skrycie )) 
podzwignełam się ( na kiju od szczotki ) z tej nierealnej i niszczącej miłości i szukałam innego człowieka, z którym możemy stworzyć związek oparty na nas - dziś mogę wypełnić siebie - jego wspaniałą męskością, a on czerpie z mojej kobiecości...  Miłość czuje jej więcej i więcej, ona przychodzi do mnie każdego dnia, tak jakbym uwalniała ją z siebie:) i brała od niego.

A teraz chcę być uważna, być sobą ale uważnie słuchać co mój kochany chce powiedzieć, nawet gdy nic nie mówi
To trudna sztuka by być dla mężczyzny - atrakcyjną kobietą, taką tylko jego, oddaną ale jednocześnie mieć siebie i swój świat.

Ostatnio powiedział mi, że jestem dla niego zupełnie przewidywalna, i był taki szczęśliwy z tego powodu , ale za chwilkę zadumał się i powiedział, że  jak tak odłoży uczucia i spojrzy z boku, to widzi, że jestem całkowicie nieprzewidywalna

Spodobało mi się to:)) czyli jest wciąż dobrze, mam swoją autonomię

A kiedyś największym moim marzeniem było oddać się mężczyznie całkowicie ... i co, i zawsze dostawałam nieźle popalić - mężczyźni, albo uciekali albo wykorzystywali taką oddaną bez reszty "zdobycz".

W sumie lata doświadczeń, upadania i wstawania Kenzo a teraz mamy czas na wykorzystanie naszej wiedzy. Mamy kapitalne podstawy na życie oparte na tym w co wierzymy, i co jest dla nas najważniejsze.
Bo wiemy, jak nie ważne są głupotki, duperele, wiemy co jest ważne.

Witajcie Dziewczyny, Kenzo dziekuje, dzielę sie radoscia byś uwierzyła w życie po życiu, a raczej w miłość po miłości.

Ile miłość ma imion Dla niektórych jedno przez całe życie, dla innych kilka różnych, a dla innych jeszcze jedno imię o wielu kolorach.

Jeśli o mnie chodzi, myślę,  że miłość ma jedno imię o wielu kolorach, jej przeżywanie i głębia się zmienia,  bo jeśli jest w nas - jeśli to my potrafimy wypełnić nią cały świat, to znaczy, że dojrzewa z nami...

Co u Was dziewczyny, wywołuję Was Biedronko, Zuziu, Muszelko, Kenzo napiszcie o tym jak czujecie miłość, czy ona ewoluje razem z Wami?

Jestem z moim Ukochanym, a śni mi się Mr Boski - z poprzedniego etapu, fajny sen, prowadzi sarnę na smyczy i idzie koło mnie, koło nas jeszcze pełno innych zwierzaków i moja myśl, czy moj Mr Wspaniały wie, ze ja jestem z nim, a jednoczesnie wedruje z Mr Boskim? Budzę się pelna ulgi, uffff nie mam dualizmu, ale mam wspomnienie wszystkich milosci w sobie... i te poprzednie sa czasem tak swieze , swieze jak niespelnione marzenia ale żyję tu i teraz, i to jest moją karmą.