Czym jest MILOSC?

Jesli chodzi o milosc do czlowieka to moim zdaniem milosc jest wtedy kiedy znamy kogos naprawde dobrze i wtedy go kochamy.
Milosc to wymiana, a nie jednostronne dawanie.
Nie wierze, ze milosc moze byc prawdziwa jesli czuje sie ja do kogos , kto moze nas zaszokowac swoimi tajemnicami albo zachowaniem. To znaczy, ze za malo go znamy ta osobe, by ja kochac.
Milosc nie konczy sie wtedy kiedy ktos jest oszpecony, chory, stary albo kiedy nie ma niczego.
Nie jest oparta na poczuciu obowiazku. Nie sprawia, ze robimy chore rzeczy. Nie sprawia, ze sami siebie krzywdzimy w jej imie.
Mysle, ze czlowiek, ktorego absolutnie musimy kochac zeby przezyc zycie bez upadania na twarz to my sami.
Taka milosc powinna byc czula i pelna akceptacji. Bo tak naprawde tylko my sami bedziemy ze soba zawsze, az do samego konca.

Jednak nie widze sensu zycia w milosci do ludzi. Sa tez inne rodzaje milosci, o wiele silniejsze i wazniejsze.

Miłość to subiektywny zestaw subiektywnych uczuć i emocji.
Dzieli się na:
-prawdziwą ( taką jak moja, a Wy wszyscy gówno wiecie)
-chorą (ja go kocham, on mnie nie)
-nieszczęśliwą (on mnie kocha, ja go nie)
-tragiczną ( ja go kocham, on mnie kocha, ale jutro na siódmą do roboty)
-romantyczną ( on się na mnie popatrzył w tramwaju, łaaaaał)
-platoniczną (nie staje mu, czy to moja wina?)

Ogólnie o miłości wie się najwięcej w wieku 14 lat, potem ta wiedza systematycznie spada.

Świetne i bardzo konkretne zagadnienie
Tyle wykładni ile wypowiadajacych sie osób.
Pitagoras świetnie to ujął
Ja na przykład już zgłupiałem i nie mam pojecia co to znaczy
Tylko dodam jeszcze odrobinkę: zawsze mnie śmieszy nazywanie tym słowem - szczególnie przez młodych, niedojrzałych ludzi - odczucia czegoś w brzuchu ("motylków"), przyspieszonego tętna, uderzeń goraca, braku apetytu, zawirowań w głowie itp. objawów.
Po krótkim czasie ..."motylki" zdychają, przywraca sie trzeźwość umysłu, wraca zimna krew i pragmatyzm.
Bo bardzo szybko okazuje sie, że pomyłkowo "miłością" nazwano chyba ...dolegliwości gastryczne

Miłość to odrobina oksytocyny w nudnym i szarym życiu

Miłość jest uczuciem polegającym na pragnieniu służenia bliskiej osobie, miłowania i opiekowania się tą osobą.

Ja mam jeszcze gorzej- wychodzi, że kocham swoich klientów...

Kiedy "ja" stoi w cieniu "Ty" i się nie skarży.

Stać w czyimś cieniu?Brrr,to zmarznąć można.

Ja to mam tak, że np. natrafiam na jakiś piękny wiersz i myślę w danej chwili "Ależ tak! To jest dokładnie to sedno, którego sama nie potrafiłabym lepiej wyrazić, właśnie dokładnie to mam na myśli mówiąc o miłości".

Haha a później jest kolejny dzień, kolejny rok, doświadczenia, poznane historie itd. i ten sam wiersz może wydać już nietrafiony, naiwny lub zbyt smutny tudzież wesoły I nagle jest olśnenie, że przecież ta "miłość" to jest najtrafniej opisana w takim czy innym np. utworze muzycznym.

Konkludując myślę, oczywiście subiektywnie całkowicie, że dla mnie miłość jest jakimś lustrem, w którym odbijać chcę się lepsza ja. A moje "ja" przecież wciąż się zmienia i... uczy.

Jezu...

kiedy zaczynasz prac czyjes skarpetki i gacie

ze kochasz siebie i ze... lubisz swoje gacie;)

Witaj Lustro
Masz rację,że coś z tą miłością jest nie tak. To samolubstwo człowieka często jest przeszkodą w wyrażaniu prawdziwej miłości. Jako ludzie niedoskonali mamy tendencję do skupiania się na sobie. Tę wrodzoną skłonność potęgują różne stresy, kłopoty finansowe czy atmosfera rywalizacji w pracy lub szkole. A sytuacja jest na tyle nieciekawa, gdyż Jezus ostrzegł, że w dniach ostatnich ludzie będą jeszcze bardziej utrwalać tę egoistyczną postawę. I tu jest chyba odpowiedź na Twoje pytanie.
Jeśli chodzi o wyrażanie miłości, to człowiek rozumie,że inaczej darzy się romantycznym uczuciem ukochana osobę, inaczej rodziców, dzieci , czy po prostu bliźnich.
Jako osoba wierząca w Boga i Jego umiłowanego Syna Jezusa Chrystusa wiem ,że nakazali Oni miłować nie tylko naszych bliskich i  przyjaciół, ale także nieprzyjaciół. I wcale nie jest to łatwe, dlatego wiem ,że kosztuje to dużo wysiłku i muszę się tego stale uczyć. Co mnie do tego niejako przymusza? Odpowiedź jest zanotowana w 2 Liście do Koryntian 5:14,15 " Przymusza nas bowiem miłość Chrystusa, ponieważ osądziliśmy, że jeden człowiek umarł za wszystkich (...); a umarł za wszystkich, aby ci co żyją, nie żyli już dla samych siebie, lecz dla tego, który za nich umarł i został wskrzeszony". Słowem i czynem Jezus pokazał ,że szczęście wynika z dawania i usługiwania , a nie dogadzania sobie.

Dla mnie miłość to dązenie by druga osoba była szczesliwa i czynienie dla niej dobra.Nie wazne czy z nami czy nie,czysta chęc dobra drugiej osoby.Na pewno nie miłosc wypelniająca nasze deficyty,nastawiona na nas i spelnianie naszych wszystkich oczekiwań.Wreszcie to wybor dokonywany każdego dnia, ze sie chce byc z daną osobą i to ona jest dla nas najwazniejsze mimo wad a nie tysiące innych istnień.Czasem trud, czasem kompromis ale i radośc-obopolny interes mozna by rzec tak by było latwiej isc przez zycie.Dla mnie milosc powinna miec wiecej plusów jak minusow byl mogla funkcjonowac.Nie na zasadzie, ze głownie rani, zawodzi, rozczarowuje ale raz na miesiąc da nam radość i dlatego ją pielegnuje.raczej odwrotnie.Wiecej mam radości, czasem smutek do zaakceptowanie dlatego chce kochać i kocham druga osobę

No popatrz, to ja nie wiedziałam nawet, że doświadczyłam tragicznej, a tu proszę

Mnie się od razu nasuwa jak to Morrissey śpiewał "No, it's not like any other love. This one is different - because it's us."

Bardzo trafne moim zdaniem - dla każdego jego miłość jest unikalna i wyjątkowa właśnie dlatego, że tej osoby bezpośrednio dotyczy. Dla mnie miłość nie może trwać bez innych wartości, zwłaszcza bez zrozumienia, zaufania, szacunku, sama miłość jest uczuciem dość ogłupiającym moim zdaniem, bo nas popycha do działań nierzadko na zdrowy rozum bezsensownych. Fizyczność też jest ważna, nawet bardzo. Niezbędna moim zdaniem.

Miłość znaczy działanie.
Miłować = działać

Dla mnie miłość przede wszystkim nie ma nic wspólnego z uczuciami, które się szybko zmieniają albo przemijają. Miłość to stan, akt woli, który charakteryzuje się stałością bez względu na towarzyszące uczucia. Jest to wzajemne pragnienie dobra dla tej drugiej osoby.

Nie wierzę w przypadki, ale wczoraj pisałam znajomej z forum w liście, czym dla mnie jest miłość
To powtórzę.
Dla mnie MIŁOŚĆ TO UCZUCIE, które nadaje życiu smaku, głębi, może nawet sensu
To pragnienie szczęścia ukochanej osoby tak samo jak swojego własnego
To energia, która dodaje nam skrzydeł
To siła, która pozwala nam się rozwijać i stawać lepszym
To moc tworzenia i niszczenia.

miłość tak piękne uczucie,
mam to wielkie szczęście, że jej doświadczam całe życie
znam miłość jako ukochane dziecko, znam miłość matki do dziecka,
wiem jaka jest miłość do mężczyzny i znam czym jest miłość, którą obdarza mnie mężczyzna

znam również ból i cierpienie z którym nierozerwanie łączy się, to uczucie

DZIEN DOBRY WSZYSTKIM

PRZYSZLOSC,piszesz:

Czy moglabys to " niszczenie" jakos wytlumaczyc,bo destrukcja/niszczenie,nijak sie ma w mojej glowie do milosci.

INKA,piszesz:

I znow bardzo prosze o rozwiniecie.

LAST,piszesz:

Ciekawa jestem - ktora?
I znow,pelen spokoju post.
Ja Cie LAST,za ten spokoj podziwiam,musisz byc naprawde pogodzona z soba.
I znow cytat:

Jesli to bylo skierowane do mnie,to niestety nie moge na to pytanie odpowiedziec.
Miejmy wiec nadzieje,ze przeczyta to ktos,kto byl w takiej sytuacji i potwierdzi,badz zaneguje.

DOBRANOC WSZYSTKIM.SPOKOJNEJ NOCY I DOBREGO PORANKA

+

=
Ratunku!!! toksyczny związek?
aaaale DLACZEGO - przecież JA WSZYSTKO...!?

?Ja robię swoje, a ty swoje.
Nie jestem na tym świecie po to, by spełniać twoje oczekiwania,
a ty nie jesteś na tym świecie, by spełniać moje.
Ty to ty, a ja to ja.
I jeśli przypadkiem natrafimy na siebie to wspaniale, jeśli nie, to nic nie można na to poradzić? .
To słowa Fritza Perlsa
A gdzie miłość?
W szacunku do siebie i (ewentualnie jw) SPOTKANEGO partnera...
ÓW stan, który powoduje, że chcemy ze sobą być i MNOŻYĆ (NIE DZIELIĆ!) ten czas oraz się wzajem o siebie troszczyć. Nie euforia, a "monotonna" codzienność z wyboru, potrzeby i chęci OBU uczestników

Lustro
Niszcząca moc miłości ma dla mnie wymiar miłości do Boga oraz do drugiego człowieka.
Niemal kaźdy z nas słyszał o wojnach w imię miłości do Boga.
Znamy z historii kampanie wojskowe prowadzone w imię Boga na Bliskim Wschodzie i w północnej Afryce. Także w imię Chrystusa krzyżowcy prowadzili walki o ziemie, które wcześniej znajdowały się pod panowaniem chrześcijańskim. Z kolei w Europie w XVI i XVII wieku mieliśmy wojny między protestantami a katolikami. Jest również w nowszej historii sporo krwawych wydarzeń, którym przyświecała miłość do Boga.

Ale drugie oblicze miłości można zobaczyć także w miłości człowieka do drugiego człowieka. Myślę o zbrodniach, które swoje powody mają w miłości a także o samobójstwach spowodowanych miłością nieodwzajemnioną, niespełnioną, nieszczęśliwą.

Oczywiście, jeśli patrzy się na miłość przez pryzmat "Hymnu do miłości" św. Pawła, to można powiedzieć, że powyższe przykłady niszczącej mocy miłości są niewłaściwe, bo to jest prawdziwa miłość kierowała ludźmi.

Tylko czy miłość ma tylko jedną prawdziwą definicję?
Niniejszy wątek pokazuje, że ile osób, tyle definicji miłości, sposobów jej postrzegania i odczuwania.

List św. Pawła do Koryntian to dla mnie definicja miłości idealnej, a jak wiemy ideałów nie ma, a nawet jeśli się zdarzają, to stanowią niezwykła rzadkość.
A co w takim razie z większością?
Czy miłość w wydaniu "nie-idealnym" jest gorsza lub nieprawdziwa?
Ale to już chyba temat na inną dyskusję

Pozdrawiam

Gru-miał-Zbyś.  / Bednarek - Cisza /

Maniek_z_maniek
Z Bogiem każdy z nas może rozmawiać, bo  modlitwa jest rozmową. Jest  także przywilejem, ale Bóg wręcz naprasza by korzystać z tego przywileju. Prawdą jest również to ,ze Bóg wydawał wyroki na niegodziwych  ludzi i doprowadzał do zagłady nikczemnych. Ale czy to świadczy ,że On sam jest okrutnikiem, zabójcą, ciemiężycielem? To właśnie Jezus znany z prawdziwej , doskonałej miłości świadczył o swym miłosiernym i kochającym sprawiedliwość i ludzi- Ojcu Jehowie (Jahwe).
Jehowa jest Wszechmocnym Bogiem i Stwórcą, lecz władca tego świata to Szatan. Stąd ta  wszechobecna nienawiść. Jezus powiedział "Władca tego świata zostanie wyrzucony precz", dodał też "Nadchodzi władca świata. A on nic we mnie nie ma". To Szatan zaślepia serca i umysły ludzi. Rzuca oskarżenia i oszczerstwa na Boga, byśmy nie mogli dostrzec miłości Jehowy. Wielu słucha dobrą nowinę i jej nie słyszy.

Przyszłość
Czy są to nauki Jezusa, by nawracać mieczem? Jezus uczył,że kto mieczem wojuje od miecza ginie, zaś Jego uczniowie mieli przekuć miecze na lemiesze. Powiedział również, wielu będzie się powoływało na Niego , lecz On zaprze się ich. Jego uczniów miała wyróżniać miłość. Wszyscy , którzy nie chcieli i nadal nie chcą się jej uczyć nie są Jego uczniami. Gdy zapytano Go , jak brzmi największe przykazanie, odpowiedział "Masz miłować Jehowę, twojego Boga całym swym sercem i całą swą duszą , i całym swym umysłem". Drugie przykazanie dotyczy również miłości, a brzmi "Masz miłować swego bliźniego, jak samego siebie". Jeśli zatem kochamy Boga, to będziemy kochać także bliźnich. Jeśli jednak tak nie jest , to znaczy ,że nie miłujemy Boga., bo to właśnie miłość skłania nas do posłuszeństwa wobec Jego Słowa.
"Hymn do miłości" jest uświadomieniem nam , jak wygląda prawdziwa miłość. Owszem jako niedoskonali ludziom nie zawsze nam się udaje w pełni ją odzwierciedlać w stosunku do innych. Bóg to rozumie, zna nas, nasze pobudki, słabości. Jednakże mimo naszego grzesznego stanu powinniśmy dokładać wszelkich starań, by dążyć do przejawiania takiej szczerej miłości. Myślę ,że każdy powinien analizować szczerość swoich uczuć. Tylko w jakim lustrze trzeba się przeglądać, by obraz naszego oblicza nie był przekłamany i byśmy mogli coś w sobie poprawić, by lepiej wyglądać?
Piszesz o drugim obliczu miłości? Czy miłość pobudza kogoś do nie potrzebnych zadawań sobie ran? Przecież mamy się także siebie kochać. Czy zatem jeśli ktoś krzywdzi siebie, to trwa w miłości? Uczucia miłości trzeba się uczyć i je pielęgnować. Gdy rodzi się dziecko, rodzice od razu darzą je miłością. Dorosłym takie uczucie nie przychodzi równie spontanicznie. Być może dlatego w Biblii wielokrotnie powtórzono, że mamy się nawzajem miłować. Jezus wiedział, że miłość jest wystawiana na próby, dlatego uczył przebaczania. Nie warto zatem skupiać się na źle pojmowanej miłości , lepiej szukać tej prawdziwej i o niej mówić. To jest właśnie prawda o Bogu.

Maniek_z_maniek
Bóg ze ST jest Bogiem Wszechmocnym, a w NT jest mowa również o Jego Synu. Zgadzam się ,że to dwie różne osoby, ale nie zgadzam się ,że mają różne "charaktery". No chyba ,że Ty wiesz coś o czym Jezus nie wiedział, gdyż Jezus zawsze powoływał się na Pisma ST i swego Ojca. Powiedział "Ja i Ojciec jedno jesteśmy" (Jana 10:30).  Jezus i Ojciec są "jedno" w tym sensie, że mają te same cele i uznają te same zasady i wartości. I to też można udowodnić na podstawie Biblii.