Netkafejka Samotne Mamy :) zapraszam :) - Netkobiety.pl

  Witam wszystkie Nowe i Stałe bywalczynie, również Witam  Panów

Witam po przerwie spowodowanej życiowym zawirowaniem ...

jestem, będę mam nadzieję do końca świata  serdeczni i cieplutko Was pozdrawiam  wink Julka

Witam wszystkie Panie ...

  Dzień Kobiet dzisiaj , a ja sobie od rana popłakuje ,a raczej ryczę i chodzę sobie taka zaryczana po domu ,nie  mogę znależć sobie miejsca ,przecież zaraz szlag mnie trafi ze złości ,bezsilności ,i sobie tak buczę nad losem ,własna głupotą i nad tym całym parszywym życiem ... DOŚĆ JUŻ MAM ...

   Mam wrażenie że jestem dzisiaj w punkcie szczytowym mojej depresji i nawet słońce mnie dzisiaj nie cieszy, choć tak mało go ostatnio  (

    Myślę ,że przejdę już do rzeczy ....

Mam dwie córki 15 lat i 2 lata ,pierwszą córkę urodziłam bardzo młodo bo 3 miesiące przed moimi 18-tymi urodzinami , szczęśliwa byłam jak diabli )Tatuś też był w moim wieku i równie szczęśliwy jak ja ,tylko byłam strasznie młodą kozą i strasznie się zakochałam ,zresztą to był mój pierwszy facet ,jak rodziła nam się córka to byliśmy już ze sobą z cztery lata ,jako młoda koza zupełnie  pominęłam fakt ,że czasem mnie uderzył ,jako nastolatek miał problemy z prawem i nie był zbyt dobrym człowiekiem jak Mała skończyła 3 miesiące a ja 18 lat to nas zostawił ,tak po prostu ,później tarfił do więzienia ,wychodził ,wracał do nas ,zamykali go i tak w kółko a w międzyczasie zaczął bić mnie już bardzo regularnie i momentami bardzo dotkliwie ,lista moich obrażeń stawała się coraz się dłuższa , Mała miała 6 lat jak już nie wytrzymałam , w końcu podjęłam decyzję o rozstaniu i moje życie zmieniło się na lepsze ,

     Miałam Babcię i swojego Tatę ,bardzo mi pomagali , zajmowali się Małą a ja pracowałam po krakowskich restauracjach ,knajpach pubach momentami nawet na dwa etaty ,skończyłam tylko zawodówkę ale byłam bystra ,inteligentna i ładna więc zaczęłam sobie coraz lepiej radzić , Moim światem była Mała, moja Babcia i mój Tato
    miewałam tam jakichś facetów w życiu bardzo różnych ,młodych ,starszych ,bogatych i biednych ,zakochanych we mnie ,zauroczonych ,proponowali mi małżeństwa i takie tam  ale ja byłam wewnątrz naprawdę bardzo skrzywdzona i nie wyobrażałam sobie siebie w żadnym związku , wciąż grzmiały mi w uszach słowa mojego eks ,ze do niczego się nie nadaje ,ze jestem beznadziejna ,ze nikt ze mną nie wytrzyma więc trwałam sobie w jakichś  tam związkach ,nie angażowałam się w ogóle ,nie zakochiwałam się bo bardzo się pilnowałam żeby nikt mnie nie skrzywdził  .Dobrze mi było w życiu .

    W październiku 2007 r umarła moja Babcia , a 4 miesiące później mój Tato i przestałam sobie radzić ,emocjonalnie byłam w pełnej rozsypce , miałam trochę oszczędności więc przestałam pracować zresztą nie byłabym w stanie i zaczęłam permanentnie się upijać , tak ze od rana do wieczora ,od wieczora do rana ,butelki walały się po domu w coraz większej ilości a ja byłam coraz bardziej nieobecna ,Mała cały czas w tym wszystkim uczestniczyła ,(wiem ,ze to straszne ale postanowiłam szczerze i chyba o to tutaj chodzi  ) patrzyła na mnie jak ciągle leżę w łóżku albo skacowana albo kompletnie pijana a przecież ona też przeżywała śmierć bliskich i do tego jeszcze musiała oglądać upodloną matkę , nie robiłam awantur ,nie biłam jej ja po prostu byłam nieobecna ,trwało to jakieś 3 miesiące i przyśnił mi się mój Tato ,jak wchodzi do domu i pyta mnie - co się tutaj dzieje ? co ja wyprawiam ? ze nie mogę tak ! że przecież Mała jest i trzeba o nią dbać ,muszę jej zapewnić miłość , normalny dom i rodzinę ,trwało to kilka dni ale dotarło do mnie ze tam nie moze być i postanowiłam zabrać się za siebie ,wróciłam do pracy a przez 2007/08 rok spotykałam się z moim facetem numer 2

  Nigdy nie traktowałam tej znajomości bardzo poważnie ,ale ważne że był i nagle zaczęły mi się układać w głowie obrazy ,ze super gdybyśmy byli ze sobą tak normalnie ,gdyby zamieszkał ze mną i Małą ,miałam tak silną potrzebę założenia rodziny dla Małej i dla siebie ,że teraz wydaje mi się że zakładaliśmy tą "nową rodzinę " tak troszkę na siłę .... po roku urodziła się Maleńka ,cudny mały cudek ,a ja z facetem nr 2 całą ciążę nie mogłam sie dogadać , nie rozumiałam co się dzieje ,przecież oboje tak bardzo chcieliśmy mieć dziecko ale w końcu do mnie dotarło my chcieliśmy miec dzieci ale nie byliśmy w stanie być z sobą ,a nawet nie chcieliśmy , przestaliśmy się nawet lubić , całą ciążę czułam że jestem traktowana troche jak inkubator , a skutecznie pomagała mi w tym jego Mama to ona z facetem nr2 ustalała jaki kolor pokoju ma mieć MOJE DZIECKO W MOIM DOMU !!! Jak się kłociliśmy nawet o byle bzdurę to on trzaskał drzwiami i jechał do mamusi ,potrafiło go nie być w domu po kilka dni ....... i znów mi się nie udało ...

Kompletnie sobie nie radzę ,jestem w pełnej rozsypce ,Maleńka ma 2 lata a tu nie ma żadnego wolnego miejsca w złobku , nie mam żadnej rodziny którą moglabym poprosić o opieke nad Maleńką ,na opiekunkę nie będzie mnie stać ,do jakiej pracy pójdę z moim wykształceniem ?w jaki sposób mam utrzymać dom i dzieci ? niby mogę wrócić do jakiejś restauracji ale to praca po 12-16 godzin i co wtedy z Maleńką ,brakuje mi ostatnio na wszystko ,rachunki ostatnio płacę w kratkę i nie MAM JUŻ SIŁY ,NIE CHCĘ TAK ZYĆ !!!! CHCĘ ŻLOBKA DLA MALEŃKIEJ I CHCE PÓJŚĆ DO PRACY WTEDY WSZYSTKO POWINNO SIĘ UŁOŻYĆ  , a Mała ma teraz 15 lat i najnormalniej w swiecie sie buntuje a ja nie mam siły ,ostatnio jej tato czyli mój facet 1 ,ożenił się z dziewczyną która jest starsza od mojej córki o 6 lat , one mają wspólne koleżanki bo jest z osiedla obok naszego i słabo sobie z tym radzi ...

   Strasznie się rozpisałam ,ale chyba tego potrzebowałam , trochę mi lepiej ,wysiąkam nos i zrobię "coś" dobrego ....

Pozdrawiam

hej kobietki:-) mogę się do Was dołączyć?
co prawda już nie jestem samotną mamą-ale byłam...mi na szczęście udało się znaleźć odpowiedniego partnera i ojca dla mojego dziecka.
mój synek ma 5 latek ( rocznikowo) i powiem,Wam,że ja będąc z jego ojcem czułam sie bardziej samotną mamą niż kiedy się z nim rozstałam...
mam nadzieję,że mnie przyjmiecie-był by mi miło:)
pozdrawiam

hej mogę się przyłączyć? bo akurat pasuje do tego wątku w 100%...
jestem samotna matka tak jak wy dziewczyny, wychowuję 7mc córkę, czasem jest trudno wiązać koniec z końcem, ale jakoś daje rade, mam wspaniałych rodziców którzy pomagają mi bardzo, i za to jestem im dozgonnie wdzięczna, oraz dzięki mojej córci ona mnie podtrzymuje na duchu i sprawia, ze potrafię się od czasu do czasu uśmiechnąć
kocham ja nad życie i nie wyobrażam sobie teraz tego, ze mogło by jej nie być!
ona koloruje swoim uśmiecham moje szare życie jest takim mim małym słoneczkiem w pochmurne dni które świeci tylko dla mnie

Witajcie,

Chciałbym ożywić tą netkafejkę - jeżeli to możliwe. Jestem samotną mamą mojej 3-letniej córeczki, rozwiodłam się rok temu. Brakuję mi kontaktu z ludżmi, w moim gronie każdy zapracowany i nie ma czasu. Zapraszam do dyskusji i rozmów

Witajcie. Ten watek powinien być bardzo "oblegany" , być może są inne...ale nigdy ich za wiele nie będzie, tak jak samotnych matek.         
Jestem matką i ...babcią.  Ten temat jest mi bardzo bliski, moja córka jest samotną matką. Ma dwie córki,/12 i 5 lat/ każdą z innym ojcem
Zwracam się do wszystkich samotnych matek!  Poradźcie....jak pomóc takiej matce, co robić , żeby jej nie urazić tą pomocą. Jak rozmawiać z wnuczkami , co jej radzić....na dalsze życie. Moje finanse są ograniczone - emerytura. Mam do niej żal, że zgotowała dzieciom taki los...wybierając nieodpowiednich partnerów. Nie chcę mówić..."a nie mówiłam". Dzieci urodziła w konkubinacie. Boję się co będzie dalej

Izydoro, ja bym chciała żeby moja mama powiedziała że mnie kocha taką jaka jestem i żeby zapytała jakiej pomocy potrzebuję. Powodzenia