samotnosc, cztery sciany i brak znajomych majacych czas... - Netkobiety.pl

Dziękuję piegowata za poglaskanie.Dzisiaj już lepiej ze mną .Myślę ,ze czasami każdy z nas potrzebuje troszeczkę czułości nawet takiej wirtualnej.Ale koniec z tym dzisiaj jestem postawiona do pionu i żyje tu i teraz.Chce dzisiejszy dzień spędzić w cudownym nastroju a przecież jestem fajna kobieta i tylko odemnie zależy moje szczęście.Przez chwilę zapomniałam ,ze najbardziej kocham i szanuje siebie. (To wcale nie jest takie proste).Kochani życzę wszystkim i sobie jak najlepiej.Buziaki.

To prawda.Ja też już wiem,ze czyny a nie słowa są najważniejsze.

To prawda, że z tą PIIIIIP samotnością trzeba się trochę oswoić - nie walczyć z nią za wszelką cenę, bo tu o krok od desperacji i wpakowania się w jakąś kabałę. Trzeba ją wziąć na klatę i czekać a między czasie mieć oczy szeroko otwarte. Taak, wiem - łatwo się mówi, w końcu sama miewam chwile słabości szczególnie w weekendy (moi znajomi też zajęci sobą, w ogóle się chyba oddalamy od siebie znacznie).

Poza tym piszesz Michale, że Ciebie już żadna nie zechce, bo jesteś po przejściach.
Ja jestem panną i byłam w narzeczeństwie z rozwodnikiem, który ma syna. Co prawda nie wyszło nam, ale gdy zaczynaliśmy (i gdy kończyliśmy zresztą też) fakt, że ma rozwód na koncie nie miał żadnego znaczenia dla mnie. A za młodym (jego synem) do dziś tęsknię.

Siema w Nowym Roku!!!
Dzięki za odpowiedź, próbuje sobie to jakoś poukładać i zaczynam wszystko powoli..nie oglądając się w tył, tylko trochę moja była mnie wnerwia...za wszelką cenę próbuje mi wmówić iż zbyt mało poświęceń wam czasu dziecku oraz że ona jest biedna bo jest z nim24 na dobę,lecz sama tego chciała...twierdzi iż jestem tatusiem do dupy...bo nie jestem z dzieckiem wtedy kiedy ona mi mówiła tym mówi...
Jedyne co jest ok to relacje z dzieckiem ,chociaż on mnie nie obwinia i widzę że mówi to szczerze...
Patrząc na moja była widzę że będę miał jeszcze trochę z nią problemów, ale jakoś to kuszę przeżyć, chciała być taka samodzielna i dopiero widzi co i ile ja robiłem...
Dzięki temu czasowi co minął rozumiem iż bycie z kimś przeciw sobie nie ma sensu,druga osoba i tak nigdy nie zrozumie co może stracić...
Widzę że jest zła bo miała mieć więcej czasu dla siebie,dla znajomych i wogole a życie reflektuje oczekiwania i daje mojej byłej twardą lekcje życia oraz pokory...
Najbardziej żal mi syna bo nie zawsze mogę być przy nim,kocham go i już wiem że nigdy nie zrobię nic wbrew sobie bo on nie będzie zadowolony...

To trudne. Każdy musi chyba sam się ze swoim jestestwem zmierzyć.
Ja wracam do ukochanych książek. Zaczęłam właśnie "Annę Kareninę" i wciąga mnie ten niegdysiejszy rosyjski klimacik I nie robię tego, by uciec od bólu, ale sprawia mi to wielką przyjemność.
Od razu Ci ból samotności nie przejdzie, będzie wracał i utrudniał normalne funkcjonowanie. Tak chyba musi po prostu być i czas jest najlepszym lekarzem. Daj sobie do tego prawo i nie rób głupstw w ucieczce przed cierpieniem.

Jak tam sobie wy dajecie radę...

Michale, jeśli chciałbyś z kimś pogadać, jeśli czułbyś się źle to..... słucham. To chyba jest jedyna rzecz która mi wychodzi :-)

Michał jak masz ochotę to wpadaj dzisiaj o 19 do "Świetlicy" robimy kokejną warszawską integrację.

Jestem w pracy niestety...